menu

La Piscine (1969)

Alternatieve titel: The Swimming Pool

mijn stem
3,43 (257)
257 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama / Misdaad
122 minuten

geregisseerd door Jacques Deray
met Alain Delon, Romy Schneider en Jane Birkin

De geliefden Jean-Paul (Delon) en Marianne (Schneider) brengen hun vakantie door in een villa aan de Route de la Plage uitkijkend over de Middellandse Zee in La Douce France. Op een dag krijgen ze, op uitnodiging van Marianne, bezoek van Harry en zijn bloedmooie 18-jarige dochter Penelope...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=6-Y_6pnkN20

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van JJ_D
3,5

Verlangen. Verleiding. Vergelding. In, aan & rond het zwembad. Met als centrale vraag: waar en wanneer begint de misdaad, lang voor hij gepleegd wordt? Bij Marianne, die wijlen haar affaire met Harry probeert uit te wissen door er niet over te praten, ja er zelfs laconiek het zwijgen toe te doen? Bij Harry, die alles begeert – geld, status, de vrouw van een kameraad, tot zelfs zijn eigen dochter? Bij Pénélope, die Harry woorden in de mond legt (waarheid? leugen?) die hem uiteindelijk fataal worden? Of bij Jean-Paul, die zich verliest in de (geveinsde?) onschuld en de (weliswaar ontluikende) maagdelijkheid van Pénélope?

Niets is onwaar, alles is waar – de complexiteit van het kluwen aan motieven dat Jacques Deray gaandeweg ontspint, is oneindig. Er is geen finale schuldenaar, geen afgerond geheel, geen afgebakend slot. De laatste blik tussen Jean-Paul en Marianne is echter een sluitend open einde. Het is Jean-Paul als moordenaar én als minnaar. Het is Marianne als vrouw van, als verlatene, als voortvluchtige. Het is de deining van de poel die ons leven is. Niemand zwemt nog – doch de stille waters hebben diepe gronden.

Herzien, en…veel sterker bevonden.

3,5*

avatar van Metalfist
4,0
Romy Schneider, Alain Delon en een zwembad. Meer heb je niet nodig in het leven

Een zwembad, het blijft blijkbaar toch een interessant thema in de wereld van de cinema. In 1968 had je The Swimmer van Frank Perry met Burt Lancaster en in 2003 zette François Ozon de jonge Ludivine Sagnier op de kaart met Swimming Pool. Het was echter Jacques Deray die de meest interessante film van de 3 wist te maken. Een broeierig drama dat kan rekenen op twee van de beste acteurs in de hele filmgeschiedenis: Romy Schneider en Alain Delon.

La Piscine is één van de vele samenwerkingen tussen het voormalig koppel (ze gingen uit elkaar in 1963 maar bleven wel goede vrienden) en juist het feit dat het ex-geliefden zijn zorgt ervoor dat La Piscine zo dreigend en broeierig is. Schneider is hier misschien wel op haar aantrekkelijkst en de combinatie met Delon spat van het scherm af. Toch mag ook Maurice Ronet niet vergeten worden in deze driehoeksrelatie. De Fransen zijn sowieso het best in het verfilmen van dit soort relationele kluwen (het oeuvre van François Truffaut steekt er vol mee) maar dit is toch wel erg knap gedaan. Je voelt dat er iets zit aan te komen en hoewel de dood van Harry misschien net iets te voorspelbaar is, is het wel uitstekend uitgevoerd. Gedurende heel de moord zat ik echt te twijfelen of Jean-Paul nu effectief zijn goede kameraad ging vermoorden. Vanaf dan lijkt het een beetje mis te gaan lopen met die toevoeging van de agent, maar gelukkig weet regisseur Jacques Deray het nog wel tot een mooie climax te brengen.

Een interessante climax trouwens, want eigenlijk kun je het zo niet echt noemen. De film kent geen afgerond geheel en toch blijf je met een voldaan gevoel af. Knap! Soit, de cast bestaat maar uit een handvol aan acteurs/actrices en hoewel de meesten al gerenommeerde en gekende namen in de cinema waren, kwam er ook een jong veulen eens piepen. In één van haar eerste rolletjes speelt Jane Birkin met een dik Engels accent de Franstalige Pénélope - die eigenlijk alles in gang zet - en dat is toch wel de grootste smet aan deze voor de rest uitstekende film. Birkin weet zich geen houding eigen te maken ten opzichte van zo'n acteerkanon als Delon en moet er echt doorheen gesleurd worden. Interessant genoeg is de Engelstalige versie (de film werd in 2 versies opgenomen, niet gedubt trouwens!) waar Birkin veel meer naturel toont. Probleem daarbij is dat Delon en Schneider dan weer niet meer zo goed ogen.

Dan liever de Franse versie natuurlijk. Had op zich niet meer zo veel verwacht van Deray als regisseur aangezien ik met Le Solitaire bijzonder weinig kon, maar dit heeft me erg aangenaam verrast. Hij weet als geen ander sfeer te creëren en Schneider/Delon en co zitten op de top van hun kunnen. Maar eens op zoek gaan naar eventuele andere samenwerkingen

Dikke 4*

avatar van Elchapo
3,5
Afgelopen zaterdag voor een eurotje op dvd gekocht en hij zou wat dat betreft ook wel 25 euro waard zijn.......romy Schneider en Jane berkin mooi,heel mooi....de sfeer in de film ondanks dat het zich grotendeels in en rond de villa met zwembad afspeelt.het einde had wat minder suf mogen wezen,maar ok dat mag de pret niet drukken.3.5 stars.

3,0
Goede evocatie van een sfeertje van luxe, verveling en ook een zekere decadentie en dat houdt wel enige tijd aan waarbij ge best aanvoelt dat er onvermijdelijk iets ergs te gebeuren valt.
De tragische realiteit die er op volgt verloopt met een beklemmend thrillerallure.
De acteurs passen best in het plaatje.

4,0
Ik ga hier niet beginnen schrijven over saaiheid of andere ergerlijke dingen die mij weigeren om bepaalde films tot vervelens toe beginnen uit te kijken, als we het dan nog niet hebben gehad over acteurs die hun rol invullen alsof vulling niks is en diezelfde vullling uit veel meer dan niks bestaat, want dat is op ieder schrijfkundig gebied veel te ingewikkeld weggelegd voor mij en ga ik mijn reactie dus ook maar eens geven bij deze oude film zoals het ook hoort en dat zíjn de beste commentaren, zonder reacties achteraf, want een piscine is geen transformer:

Canvas in België (2) heeft vorig jaar deze film uitgezonden en belicht, dusdanig heb ik samen met mijn vrouw deze fijne zomerfilm bekeken en wij hebben genoten. Zonder diepzinnige wederbeantwoording, dat zou fijn zijn, want wederbeantwoording is zoals een vlieg in een zwembad.
Niet ok.

avatar van Flavio
4,0
Flavio (moderator)
Wat een vrouw was Romy Schneider toch. Hoewel ze ouder oogt dan ze is - ik had haar toch wel eind 30 geschat en ook ouder dan Delon- is ze prachtig. De cameraman moet het daarmee eens zijn geweest want die streelt met zijn instrument haar fraaie rug, zonder te vervallen in ongecontroleerde wellust. Zij krijgt meer dan prima weerwerk van co-star Delon die ondanks de zomerse setting een magnifieke melancholie uitstraalt. De twee andere acteurs, Harry en Birkin, worden enigszins ondergesneeuwd maar doen het naar kunnen.

Van de personages komen we maar sporadisch iets te weten. Ze zijn duidelijk well to do, en hebben al dan niet gefnuikte carrières in de muziek, de literatuur, journalistiek.

De scenes spelen zich grotendeels af in en bij het enorme zwembad, dat nog dienst zou kunnen doen als Olympisch bad en zich ook prima zou lenen voor een potje waterpolo, en dat een heel palet aan stemmingen oproept: romantisch, feestelijk, eenzaam, dreigend, doods, al naar gelang de gebeurtenissen rondom de personages. Er broeit wat: achter een sluikse blik schuilt een onbekend verleden van bedrog en begeerte, en het gebrek aan uitleg versterkt dat sfeertje van een alle kanten uitstralend wantrouwen. Dat culmineert in de bruuske doodslag, en wordt gevolgd door een immense leegte, slechts onderbroken door een stijfkoppige politie-inspecteur.

avatar van Dievegge
4,5
Het begint gek, met natuurbeelden die ondersteboven staan tijdens de credits. Je wordt meteen opgezogen door de Provençaalse sfeer. Zonlicht en water zijn effectief gebruikt, bijvoorbeeld wanneer een gordijn opengerukt wordt om het licht binnen te laten. Het was de tijd van hippies, minirokjes en economische bloei. Jean-Paul is een verwend rijkeluiszoontje dat zich laat omringen door mooie vrouwen, snelle auto's en een groot zwembad. Zonnebaden gaat hem beter af dan werken. Luie jazzmuziek met vibrafoon versterkt dit gevoel van dolce far niente.

Tussen de twee mannen bestaat een rivaliteit. Het zijn twee playboys, ze vertonen haantjesgedrag. Ook tussen de twee vrouwen bestaat rivaliteit. Marianne is bang dat haar plaats ingenomen kan worden door een jongere vrouw als Pénélope. Deze moet opgegroeid zijn in Engeland, wat het accent van Jane Birkin aannemelijk maakt.

In de openingsscène gooit Alain Delon al lachend Romy Schneider in het zwembad. Dit is een voorafschaduwing van de moord, de grote ommekeer. Hierna wordt de toon veel donkerder. De poging om de moord te verdoezelen is klungelachtig. Het is dan ook geen thriller over de bijna perfecte moord, maar een realistisch verhaal over wat zo'n daad teweegbrengt tussen twee mensen. Marianne heeft plots de macht om te beslissen over z'n lot: al dan niet bewijs leveren aan de politie, al dan niet bij hem blijven. Wat begint met een zorgeloze vakantiestemming, loopt uit op een schimmig spel van wantrouwen.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:07 uur

geplaatst: vandaag om 02:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.