Logboek

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Redelijk sfeerportret dat alleen nooit echt gaat leven. De jonge Garcia (met okselhaar, dat was nog wel het meest opvallende) speelt daarvoor wat te vlakjes. Ook die droomscène richting het eind werkt niet helemaal. Maar verder wordt een en ander wel helder in beeld gezet en verteld zonder dat je alle informatie (over de familiebanden bijvoorbeeld) aangegeven krijgt, die moet je uit de context halen en dat verwart in het begin wel wat maar getuigt ook ervan dat het knap is verteld. 3,0*.

Het eerste halfuur is het minst originele deel en doet denken aan Black Mirror. Maar ik vond dit wel veruit het beste deel omdat er een zekere suspense heerst. Die verdwijnt eenmaal na het uit de doeken doen van de waarheid en de film wordt te veel een herhaling van eigen zetten om de plot maar vooruit te helpen om nog tot een acceptabele 90 minuten te komen. 2,0*.

Inderdaad een soort parodie deze film. Serieus moet je hem niet nemen en dat doet hij zelf ook niet. Dat maakt wel dat dit een geinig ding is en makkelijk wegkijkt en op momenten een lach bezorgt doordat hij dan lekker lomp is, maar het maakt ook dat de film geen indruk achterlaat. De sfeer is best oké maar die verdwijnt uiteindelijk ook wat naar de achtergrond. En de laatste akte is er net een te veel. De actie is lomp en luid maar met te weinig variatie of ritme om echt voor een wow-moment te zorgen. Niettemin wel prima om je 90 minuutjes mee te vermaken. 3,0*.

Een beetje mix van komedie en drama die beide daardoor niet goed lukken. In de basis wel een oké film met een sympathiek hoofdpersoon en idem dito ouders maar echt leven gaat zij nooit. Het sfeertje daar is nog wel prima en de film kijkt redelijk weg maar weet te weinig te boeien. 2,5*.

Heel matig. Visueel saai, matige personages en een hele vlakke kleurloze Jolie die geen moment overtuigt laat staan geloofwaardig is. De actie is ook een beetje doorsnee en eigenlijk ook vaak net te veel. Overzichtelijk in beeld gezet, dat wel, maar erg duf. 1,0*.

Ik ging zonder veel kennis hierheen behalve dat ik wel vermoedde dat het om horror ging en met een beetje voorkennis van de avonturenfilms van The Mummy waar deze film verder weinig tot niets mee vandoen heeft. De film begint sfeervol maar verzandt al snel in een typische horror met alle clichés en domme acties vandien - het duurt ook wel erg lang voor er een lampje gaat branden dat er iets mis is met dochterlief. Af en toe wordt er wel gespeeld met clichés en dat zijn de betere momenten hoewel irritatie in eerste instantie naar boven komt, als die agente bijvoorbeeld alleen een donkere tunnel en een huis ingaat maar dat leidt juist tot een doorbraak (in plaats van haar dood zoals je zou verwachten). Maar de film duurt vooral te lang, is niet bijzonder genoeg en sleept te vaak van scène naar scène. 2,5*.

Aardige roadfilm die wel vermaakt en sfeervol is maar soms ook met rare momenten zoals dat gevecht met de uitsmijter, dat was echt nergens voor nodig en ondanks dat die man overduidelijk discrimineerde raakten die twee hoofdpersonen hun sympathie wel kwijt. Maar veel andere momentjes zijn best fijn, vooral als ze rond Dchar spelen. Het dramatische gehalte is misschien iets te veel gemaakt allemaal maar stort niet. 3,0*.

Een soort Love Actually maar een heel stuk zwakker. Geen chemie tussen de acteurs, weinig sfeer, te gemaakte humor en daardoor werkt dit ding vrijwel nooit op een enkele scène na. En het tempo is nog wel oké. 1,5*.

Een wat kleurloze Wahlberg (maar daardoor op zich wel goed te pruimen) en een te overdreven Bale die duidelijk hengelde naar een Oscar maken dit geen geweldige film. Dit ding duurt ook vrij lang voor mijn gevoel en eigenlijk is dit verhaal al tig keer verteld en er zit niks nieuws bij. Alleen de rol van Adams wordt mooi ingevuld ook al heeft ze zo'n typisch clichérolletje. De regie probeert nu en dan flitsend te zijn maar dat voelt soms erg lukraak aan allemaal. 2,0*.

Niks-aan-de-hand-filmpje dat dusdanig veilig binnen de lijntjes kleurt dat alle mooie locaties, vriendelijke charmante acteurs, heerlijk eten en wijn in beeld en alle goede bedoelingen niet kunnen verhelpen dat de film soms wat traag vooruit gaat en saai wordt. Beste voorbeeld? Al vrij vroeg in de film zegt een aantrekkelijke jonge vrouw op een wat passief-agressieve manier gedag tegen Halle Bailey en als kijker wet je direct: dit is een ex van die macho Italiaan en aan het eind komen zij samen zodat iederen gelukkig is: Bailey met Page en die Italiaan met die vrouw. En precies dat gebeurt. Jammer, want er is best potentie voor meer oprechte momenten maar dit is dusdanig verpakt onder een glazuurlaag dat het toch niet overtuigt. 2,5*.

De film wil te veel zijn en met de beperkte speelduur is dat allemaal halfbakken. Een rampenfilm, een drama, een pamflet over klimaatverandering (aan het eind moest ik zelfs even denken aan het superieure Beasts of the Southern Wild). Dat werkt niet. Thema's hangen er te veel bij en visueel karig en de cgi is heel matig. Ook hangt de dramatiek in clichés. Niettemin, wel lekker kort met een goed tempo dus heel vervelend is de film ook weer niet. 2,0*.

De film begint vrij ruw en gedurfd maar gaat steeds meer op veilig spelen en wordt steeds braver en daarmee steds minder interessant. Visueel wel oké, acteerwerk is redelijk maar de film mist een beetje jeu en is wat zouteloos ook. 2,5*.

Een mix van nu eens flauwe komedie en dan weer meer romantiek en serieus drama en dat werkt niet helemaal al werken de losse stukjes op zichzelf wel maar dan had ik liever een constante toon gezien. Niet vervelend om te zien verder maar wel net te lang omdat het als geheel niet goed werkt. 2,0*.

Visueel af en toe mooi met vele felle toffe kleuren, inhoudelijk niet boeiend en de acteurs zijn allen behoorlijk kleurloos. Ik vond er maar weinig aan en de film was ook wat verwarrend verteld (al kan dat ook aan de langzaam wegglijdende aandacht hebben gelegen). 1,0*.

Qua sfeer en toon erg fijn om te zien met een bepaalde rust erin die heerlijk is. De film probeert ook nergens leuk te doen maar geeft vooral een sereen sfeerbeeld . Visueel af en toe prachtig met zowel de architectuur, het stadje en de natuur die van zichzelf al mooi zijn maar de beelden zijn ook steeds heel vakkundig gekadreerd en in beeld gezet. Jammer alleen dat de dialogen totaal niet boeien, het einde wat clichématig is en John Cho wel erg vlakjes speelt. Zijn personage komt totaal niet tot leven. Richardson is veel beter (en kent precies die fijne uitstraling ook die nodig is bij deze film) maar ze krijgt van haar tegenspeler in het geheel geen weerwerk waardoor hun scènes samen ook niet voldoende leven. Jammer. 3,0*.

Dit vervolg heeft het hart op de goede plek (aan het eind komt er weer een filmpje langs waarin Guds het publiek aanspreekt inzake een stichting die opkomt voor slachtoffers) maar dat maakt nog niet dat dit een goede film is. Een en ander kwam nogal ongeloofwaardig en amateuristisch over. Daar had het eerste deel minder last van maar dit vervolg zeker wel. Hoe makkelijk die Guds steeds geloofd wordt, dat ging er niet in bij mij. Enkele hardere scènes hoewel de gruwel meestal buiten beeld blijft. De film is lekker kort maar het verhaal heeft daar dan wel onder te lijden omdat men het kort moet houden. 1,5*.

Aardige film die een inkijkje geeft in een bepaald milieu in Nederland. Zeker niet mijn milieu met een hoop kanker dit en kanker dat en dat allemachtig gruwelijk lelijke straateccentje dat ze hebben met allemal Engelse woorden tussendoor. Ik kan dat taaltje ook niet helemaal serieus nemen en ergens lijdt de film daar wel onder. Geen heel bijzonder verhaal verder (qua plotelementen en thematiek hebben we dit al tig maal gezien) en het acteren wisselt van niveau amateurtoneel tot best intens en overtuigend. 2,5*.

Ik heb beide films ooit wel gezien en vaker ook volgens mij. In ieder geval herinnerde ik me vrij veel beelden nu ik de films na meer dan 20 jaar weer herzag. Dat zegt ook wel iets over Tarantino dat hij zulke sprekende beelden heeft kunnen maken. Enfin, beide films kort na elkaar herzien en beide ook een halfje verhoogd. De films zijn beide fantastisch gemaakt maar ook wel films die net te veel uit de realiteit zijn gehaald om echt indruk te maken. Net als dat de acteurs allen wel redelijk voldoen (al is Thurman een betere Mia Wallace) maar er zitten geen echte uitschieters bij.

Maar beide films zijn wel voorbeelden van geweldig gemaakte films en dan vooral geweldige scènes waarin Tarantino ook redelijk los gaat met allerlei formaten en zelfs anime nog. Maar vaak wel met prachtige kleuren of sterke composities, je kan prima een beeld even stil zetten en er naar kijken. Soms onopvallend haast met zo'n shot van palmbomen redelijk aan het einde van deel twee waar het brede beeld geweldig tot zijn recht komt. Deel 1 is wat vlotter en net wat leuker, deel 2 als een ode haast aan Leone duidelijk trager en ook dik 20 minuten langer maar in beide gevallen valt op hoe snel de films voorbij glijden. Geen moment hoe je je te vervelen en ook in het tragere tweede deel gebeurt genoeg.

Zo zijn dit wel twee aparte films maar ze lijken elkaar nodig te hebben om een volledig verhaal te vertellen. Deel 1 is iets beter en deel 2 mist een beetje een climax voor mijn gevoel, maar beide afgerond (de een naar beneden, de ander naar boven) 4,0*.

Als film niet per se heel bijzonder en echt raken doet dit ding me niet. Maar de fijne aankleding, prima spel (de acteurs hebben er allemaal wel zin in), de sfeer en de vertelling zijn alle best oké waardoor deze film al met al best leuk wegkijkt. 3,0*.

ADHD-cinema, maar dan op zijn slechtste manier. Mensenlief wat een gedrocht was dit. Een film als Uncut Gems is ook vol adrenaline maar dat is een film met een visie gemaakt door mensen met talent. Deze Super Mario is vooral heel druk met veel lawaai (denk aan die overbodige scène met de T-Rex of dat kasteel dat neerstort en dat maar lawaai blijft geven) om je geen seconde te laten vervelen maar juist daardoor gebeurt dat. De film begon en ik zag dat deze van Illumination was en vreesde al een beetje. Ik las later mijn review van de eerste Super Mario terug en blijkbaar had ik toen exact dezelfde gedachte, behalve dan dat die film op momenten nog wel oké was. Maar in dit vervolg is echt niets te beleven en dat dit een liefdeloos werk is merk je in elke seconde. Visueel niets bijzonders te zien, stemmenwerk op de automatische piloot en een verhaal dat alle kanten opvliegt zonder echt goede opbouw of opvolging van scènes. 0,5*.

De film kabbelt te veel rond personages die niet echt wisten te boeien, ondanks de fijne sfeer, prettig ingetogen acteren en leuke beelden (soms erg mooi kleurrijk geschoten) in zowel India als Korea. Maar een week later ben ik het verhaal alweer redelijk kwijt. 2,5*.

Ik heb beide films ooit wel gezien en vaker ook volgens mij. In ieder geval herinnerde ik me vrij veel beelden nu ik de films na meer dan 20 jaar weer herzag. Dat zegt ook wel iets over Tarantino dat hij zulke sprekende beelden heeft kunnen maken. Enfin, beide films kort na elkaar herzien en beide ook een halfje verhoogd. De films zijn beide fantastisch gemaakt maar ook wel films die net te veel uit de realiteit zijn gehaald om echt indruk te maken. Net als dat de acteurs allen wel redelijk voldoen (al is Thurman een betere Mia Wallace) maar er zitten geen echte uitschieters bij.

Maar beide films zijn wel voorbeelden van geweldig gemaakte films en dan vooral geweldige scènes waarin Tarantino ook redelijk los gaat met allerlei formaten en zelfs anime nog. Maar vaak wel met prachtige kleuren of sterke composities, je kan prima een beeld even stil zetten en er naar kijken. Soms onopvallend haast met zo'n shot van palmbomen redelijk aan het einde van deel twee waar het brede beeld geweldig tot zijn recht komt. Deel 1 is wat vlotter en net wat leuker, deel 2 als een ode haast aan Leone duidelijk trager en ook dik 20 minuten langer maar in beide gevallen valt op hoe snel de films voorbij glijden. Geen moment hoe je je te vervelen en ook in het tragere tweede deel gebeurt genoeg.

Zo zijn dit wel twee aparte films maar ze lijken elkaar nodig te hebben om een volledig verhaal te vertellen. Deel 1 is iets beter en deel 2 mist een beetje een climax voor mijn gevoel, maar beide afgerond (de een naar beneden, de ander naar boven) 4,0*.

Visueel wel tof in een ijskoud (met hier en daar wat sneeuw) Indiana in de jaren 70. maar Maar wat betreft verhaal sukkelt het allemaal wat voort en vooral Skarsgard is volstrekt kleurloos (net als zijn broer trouwens - ik kwam er na deze film pas achter dat er blijkbaar twee broers zijn, dat zegt ook wel iets voor mij. Bijzonder hoe hun vader juist een enorme brok charisma heeft.) waarmee zijn personage niet overtuigt. De thematiek is aardig (over de strijd tegen de grote maatschappijen) maar komt niet echt lekker uit de verf, mede doordat Skarsgard niet uit de verf komt. Nog wel een leuk rolletje van Pacino maar dat mag verder geen naam hebben. 3,0*.

Het idee van de film (ook al is dit een remake maar het origineel, dat ik ken qua inhoud en thematiek, heb ik gekgenoeg nooit gezien) is best leuk maar de combi Julia Louis-Dreyfus en Will Ferrell werkt niet echt waardoor de personages niet echt gaan leven en eerder karikaturen blijven. De thematiek gaat daarmee ook niet leven. Een enkele scène werkt wel en dit ding is lekker kort en dat is ook weleens fijn. 2,0*.

De film begint heel duister en echt als horror maar verandert ineens wat toon en wordt veel luchtiger. Op zich wel geinig maar het werkt niet helemaal en ik vond de actie verder niet heel bijzonder. En daarmee wist de film me niet echt te boeien. Dat varken op het eind was nog wel geinig. 2,5*.

Filmpje kijkt op momenten aardig weg en een enkel grapje werkt maar dit is allemaal zo raar en overdreven dat het punt dat het 'zo slecht dat het leuk is' ook alweer voorbij is. Veel humor slaat totaal dood en Sandler is meestal irritant. 1,5*.

Serieus, waar maakt Pattinson zich de hele film in hemelsnaam druk om? Hij lijkt nog redelijk naast Alaina Haim's personage dat helemaal gestoord en onredelijk doet, maar ook Pattinson kon ik geen moment volgen. Het is ook dat de regie laat zien dat hij ergens mee zit want zijn vertolking zelf is nogal vlakjes. Maar zijn gedrag verder is wel heel raar. En zo duurt de film gelukkig niet lang maar wist me minder en minder te boeien. Af en toe raar gespeel met geluid (het zal vast met de aandoening van Emma te maken hebben maar het stoorde vooral in de film). De film had nog een punt kunnen hebben als Zendaya aan het eind iedereen op de bruiloft zou neerschieten maar ook dat niet. 1,5*.