Logboek

stem geplaatst

stem geplaatst

Eerste uurtje is best oké met een fijn sfeertje. En de hele set-up en steeds rond die ene plek geeft de film net wat extra's. Daarna een hele rits twistjes die me niet echt wisten te overtuigen en de film wordt er ook minder boeiend door. Acteerwerk is solide maar niet heel hoogdravend of speciaal. Ben de film denk ik morgen alweer vergeten. 2,5*.

Moeilijke film. Het boek had ik al eens gelezen en dat beviel me niet, maar dat kwam vooral door de stijl met ellenlange zinnen waar je meer bezig bent de zin te lezen dan de inhoud te lezen.De stijl stond de inhoud in de weg. Deze film nu gezien en hier is de stijl wel mooi (hoewel soms echt te traag, zeker als er weinig bijzonders in beeld is te zien) maar vond ik de film wat betreft verhaal en personages totaal niet boeiend. Er zal vast allerlei thematiek achter zitten maar zolang een verhaal me op basisniveau niet trekt dan interesseert de rest me ook niet. Het vlakke acteerwerk (lijkt een bewuste keuze) helpt ook niet net als de dub. Ik dacht een film uit 1980 te zien maar de film is stukken jonger. Opvallend. En ondanks de priemende ogen van Lard Rudolph vond ik zijn vertolking weinig verheffend en vraag me af waarom niet gewoon met Hongaarse acteurs is gewerkt.

Qua beleving scoort de film laag. Maar een dag later blijken wel veel beelden bij te blijven. Veel prachtige shots en mooi spel met licht en donker. Mooiste beeld was die langsrijdende wagen met verticale golfplaten aan de zijkant die door beeld schuiven horizontaal en een schaduw van een persoon daarvoor. Omdat een en ander toch bijblijft en intrigeert de score wat hoger dan mijn gevoel tijdens het kijken zei. 2,5*.

Erg zwaar. De hand van Zhao is vooral te zien is de soms wat dromerige beelden. Dan is de film ook visueel mooi. En als er subtiel wordt uitgezoomd (op Agnes als ze in de tuin zit en daarna een shot van Shakespeare langs het water waarin subtiel wordt ingezoomd dan is er ook wat te zien op het visuele gebied. Maar verder veel donkere scènes en statische shots die niet per se lelijk zijn maar vooral saai. En dat vond ik ook van het drama dat me weinig deed. Buckley is soms aandoenlijk maar ook te vaak tegen het theatrale aan. Mescal is beter maar wat kleurloos. En zo kabbelt de film ruim twee uur vooruit zonder dat dit ding me echt iets deed. 2,0*.

Dit is niet goed. Matig geacteerd, redelijk binnen de lijntjes en de stukjes rond seks en toestemming zijn iets te nadrukkelijk verwerkt. Visueel ook vrij matig. Maar toch, ik heb me niet eens per se verveeld. De film verloopt gladjes en die film duurt niet lang met de anderhalf uur die ze heeft maar is ook voor mijn gevoel zo voorbij. 2,0*.

Hit and miss. De achtergronden vond ik fraai geanimeerd, de eenden dan weer lelijk en ze oogden vooral als goedkope animatie. Het verhaaltje is lekker simpel en de film kort maar de film is soms weer erg druk (typisch voor deze studio) terwijl de film juist mooier was op kleine momenten. Nanjiani zit sowieso al snel in mijn irritatiezone. 2,5*.

Oei, heel erg matig dit. Vooral nooit spannend of eng, ook te weinig lekkere gore en de personages zijn volstrekt inwisselbaar, mede door het enorm vlakke spel. Visueel af en toe met een aardig shot maar dat was het ook wel. 1,0*.

In de tijd dat dit vehikel uitkwam was Britney Spears helemaal hot, al was 2002 al wel in een periode dat haar ster tanende was. Haar muziek, daar ontkwam je niet aan (en sommige singles blijven leuk, niet alleen als jeugdsentiment) maar deze film had ik nog niet eerder gezien. En ergens was ik wel benieuwd, sowieso als roadtrip met beelden van de Amerikaanse binnenlanden.

Nou, op dat laatste punt biedt de film af en toe wel wat. Op momentjes sfeervol en de roadtrip komt er aardig uit. Maar verder heel soapachtig, tegen het belachelijke aan en erg matig geacteerd. Op geen enkele manier is dit een goede film te noemen en de film weet ook niet constant te boeien. 1,5*

Een verrassing. Erg fijne film met een lekkere soundtrack vol Britse klassiekers uit allerlei genres en vaak mooie plaatjes qua kleuren (goed spel met die witte torens van botten) en kadrering. Echt een genot om de film te zien vooral. Inhoudelijk ergens best rommelig qua plot en eerder een slice van het leven dan een afgerond verhaal maar je krijgt wel een goed beeld van die wereld. Af en toe zakt de film even weg qua pacing maar vaak genoeg boeit dit ding met fijne gore en een zeer overtuigende Fiennes die elke scène waarin hij zit menselijk maakt en naar een hoger plan tilt. De finale voelt wel wat afgeraffeld. 4,0*.

Interessant verhaal en helder uiteengezet (al is dit geen waargebeurd verhaal wat jamer is) en dat een goed beeld geeft van het leven onder McCarthyisme. Maar de film vond ik ook erg vlakjes en weinig opzienbarend. Zelfs een DeNiro lijkt er niet helemaal bij, al overtuigt hij in de regel nog wel. 3,0*.

Halverwege de film was de helft van de zaal inmiddels ook leeg, ik geloof dat dit wel een record is tot nu toe (atlhans met zo'n volle zaal, ik zat ooit met een stelletje in een zaal en zij vertrokken halverwege. Dat percentage van 66,66% aan vertrokken publiek zal ik niet snel meer halen).

Enfin, objectief best een goede film. Ik zeg altijd dat biopics niet moeten zien op een heel leven maar vooral een thema moeten pakken (dat is wat The Aviator uiteindelijk goed maakte, al is die fil een van de uitzonderingen waar een heel leven verfilmen wel werkt) of een beperkte periode. Lincoln was goed, Steve Jobs was goed. En deze Blue Moon speelt zich af in een tijdbestek van pak 'm beet anderhalf uur terwijl je toch de persoon om die de film draait leert kennen. Dat is simpelweg goed schrijfwerk.

Twee kanttekeningen echter. Ten eerste boeit die hele persoon mij niet heel veel. Maar dat is nog niet onoverkomelijk. Echter wist de film me geen moment te boeien. Niet als film en niet als verhaal. Hawke is best nog vovertuigend en weet knap in character te blijven terwijl zijn rol zo kan overhellen naar het theatrale maar hij blijft net aan de juiste kant van die dunne lijn. Dat is goed gedaan. Maar hij lult maar en lult maar en eigenlijk nergens wist het mij te boeien. De film werd enorm vermoeiend maar ook saai.

Daarbij speelt mee dat er visueel weinig te genieten valt. De sfeer in die kroeg met constante zachte pianomuziek maar ook de zacht ogende belichting is best mooi getroffen, maar qua camerawerk en composities is het allemaal veel te degelijk. 1,5*.

Hikari heeft een kleine 10 minuten nodig om zijn tempo en toon te vinden. Dat gedoe met een Fraser die net de metro mist, dat kennen we nu wel. Maar eens toon en tempo zijn gevonden is dit een prachtige film vol kleine menselijke momenten die steeds de juiste snaar weet te raken. Fraser nu in een ingetogen rol en niet zo theatraal als in The Whale en hij maakt duizendmaal meer indruk zo. Knappe vertolking. Fijne sfeerbeelden van Japan en een leuk inkijkje in die cultuur - deze film kan echt alleen in dat land zijn bedacht. Een enkele subplot wil iets te veel Hollywood zijn maar de mooie momenten (vooral met de oudere man) overheersen. 4,0*.

Niet onaardig. Sowieso veel te lang voor zo'n soort film maar de chemie tussen Blyth en Bader is er en beiden spelen leuk en daarmee geeft de film genoeg plezier om niet te vervelen. Verder een vrij standaardfilm die nergens verrast. 3,0*.

De film begon sterk. Een mooi beeld van een vader en zoon die geen ruzie hebben maar waar de band ook wat wringt. Prettig ingetogen acteerwerk (Kas is atijd goed maar was wel lastig te verstaan) en een Rotterdam in zwart-wit waar juist de gewone stad wordt getoond en niet de hoogtepunten. Alleen zakt de film langzaamaan weg. Ik vond het op den duur wel erg stil en ingetogen en moeilijk allemaal hoe men op elkaar reageerde en door het leven stapte, voorbij de geloofwaardigheid in ieder geval en daarmee verdween mijn interesse. 3,0*.

De eerste drie kwartier van de film is best leuk. Een beetje opbouw, sfeer neerzetten en de jonge actrices zijn prima - vooral de jonge (hier nog hele jonge) Mckenna Grace vind ik een heel behoorlijke actrice. Alleen daarna wordt de film een typische ren en vluchtfilm met weer een rits aan jump scares en weet niet meer te boeien. 2,5*.

Greenland vond ik een verrassend sterke actiefilm, vooral omdat de focus op het menselijke lag en de film vrij realistisch en klein bleef. Verder heb ik wel een zwak voor Butler die in zijn kleurloosheid heel geschikt is voor zulke rollen en juist net wat extra geeft. Hij heeft sowieso iets sympathieks.

Nu was dit vervolg (aan het eind moest ik denken aan Platvoet op zoek naar de groene vallei) zeker niet slecht maar wel net een paar slagjes minder. Vooral het stuk bij het oversteken van Het Kanaal ging er te ver over, maar sowieso neigde dit al meer naar film dan realisme.

Wel een tof wereldbeeld van de Aarde vijf jaar na een inslag met die stormen maar ook hoe men probeert te overleven. Niet altijd even consistent of geloofwaardig, in Sydney en Mexico zijn steden weggevaagd maar in Frankrijk dichtbij de krater staat nog vanalles overeind? 3,0*.

Erg fijne film juist door alles in eenzelfde appartement te tonen. Robert Zemeckis zou dat met zijn Here nog verder doortrekken door iets soortgelijk te doen maar dan slechts in dezelfde kamer vanuit dezelfde camerapositie - ook een film die me smaakte. Daarmee kan je juist de ontwikkeling goed zien, Van de familie hoe iemand als onderdeel ervan langzaam het middelpunt wordt en daarna erboven (en al langzaam een beetje erbuiten - die laatste scène met alle familieleden waarvan je als kijker ook al geen idee meer hebt wie dat allemaal zijn) komt. Maar ook van de tijd door middel van meubelen. Wat er aan drama speelt verder maakt dan juist minder uit, dit gaat echt om de losse scènes en zo een bepaald beeld te krijgen. Daarbij speelt dat de losse scènes vaak boeien en het tempo is ook precies goed. 4,0*.

Gezien de plot had ik goede hoop, dit soort films trekt mij wel. Alleen wordt een en ander te luchtig gehouden, alsof ik naar en soap keek. Visueel ook lelijk en heel erg 80s met die muziek (deed soms denken aan zo'n softporno uit die tijd). Inhoudelijk weinig boeiend en pas in de laatste 5 minuten (als Molly naar buiten gaat) komt er sfeer in de prent. En barslecht geacteerd. Nu keek dit ding op momenten nog wel weg dus echt de allerlaagste score geef ik ook niet maar een teleurstelling was dit zeker. 1,5*.

De vreemdeling die ergens binnenkomt en via zijn komst werkt als een steen in een stille vijver en zo een rimpeling veroorzaakt, een geijkt thema dat je vaker ziet. Niettemin is deze film wel fijn door de rustige vorm en het ingetogen acteerwerk waardoor de film juist beter werkt. Aan het eind zijn we net zo ver als aan het begin en behalve dat Soo-Ya het heeft uitgemaakt met haar vriend (goede keuze, dat werkte voor beiden niet merk je al direct) en ze wat meer weet over haar vader (maar eigenlijk nog niets) heb je niet het idee dat er veel verder verandert. En stiekem is dat best fijn. Visueel erg grijs maar die troosteloosheid is wel sfeervol en past goed, los dat ik deze grijsheid wel mooi vond.
Ik heb weinig op de film aan te merken eigenlijk behalve dat de film soms wat sleept en de film me ook relatief koud liet waardoor een echt hoge score er niet in zit. 3,5*.

Ik kende de serie wel als fenomeen (vele clips, memes, wat dat betreft hebben deze films meer culturele waarde dan pakweg Avatar) maar ik had nog nooit een film gezien. Toch maar eens gedaan. Tja. Een komedie moet allereerst leuk zijn en onderdeel daarvan voor mij is dat de film zichzelf redelijk serieus neemt, juist dan krijg je humor (denk aan Airplane! of The Naked Gun waar men volstrekt serieus blijft) maar hier ontbreekt. Een enkel grapje is wel geslaagd maar vooral Myers zelf is pijnlijk ongrappig, vooral in zijn hoofdrol door het er ook zo dik op te leggen (als Dr. Evil gaat het nog wel, als die dikke man is hij verder volstrekt vergeetbaar). 1,5*.

Shakespeare, vaak is dat hit of miss voor mij in films. Het kan geweldig worden maar men moet dan een keuze maken. Of volledig gestilleerd, of juist ontdaan van de wollige taal en dan echt naturel gemaakt. Deze Much Ado about Nothing (what's in a name dacht ik bij deze film) is een typische combinatie die niet werkt en daardoor nogal duf is dat me niets doet. Washington brengt nog wel heerlijk leven in de brouwerij en visueel af en toe wel leuk en sfeervol, maar als verdere film vrij saai. 1,5*.

Precies nul chemie tussen Irons en Binoche en dan houdt de verdere film al snel op. Ik vond dit al met al een saai ding dat best oké is, de film ziet meer op de psyche van Irons en zijn gezin (al komt zijn werk er uiteindelijk ook nog bij) en wel erg veel drama ook. Typisch zo'n film die me niets doet doordat men te nadrukkelijk naar conflict zoekt. Los van de chemie speelt Irons wel goed en ook met een fijne rol van zijn partner Richardson maar Binoche is vrij kleurloos. Qua sfeer ook nog best oké maar meer is er niet. 1,5*.

Enerzijds oké hoe je een blik krijgt op een stelletje dat in een korte periode zelf een blik krijgt op hun relatie, maar ook zo'n film waarin het conflict te nadrukkelijk wordt gezocht (allicht zijn er echt stelletjes zo, maar ga dan direct uit elkaar). Knap gemaakt binnen een flat en alles is goedkoop gemaakt maar oogt niet zo en de intermenselijke reacties zijn vaak genoeg ook herkenbaar en mooi naturel. En er zijn ook scènes die niet altijd werken, 3,0*.

Mwoh. Het begin is nog wel aardig met dat meer luchtige deel al vond ik het nooit echt overtuigen (ik keek te veel naar een film voor mijn gevoel) en daarna verandert de film van toon en werd dit ding minder en minder interessant. Er gebeurt veel maar er wordt te weinig gezegd. 2,0*.

Film die qua stijl (ik zou zeggen mumblecore) wel redelijk in mijn straatje ligt. Registrerende camera van een afstandje, normale mensen (de titel is zeer goed getroffen) met normale besognes zonder te veel melodrama. Je krijgt al met al een leuk sfeerbeeld en een beeld van de hoofdpersoon en de mensen om haar heen waar je je al dan niet mee kan associciëren. Dat maakt niet dat elke scène even boeiend is - zeker niet- maar als geheel wel aangenaam kijkvoer en precies lang genoeg voor dit soort films. 3,5*.

Totaal niet mijn ding. Vijf minuten is dit nog wel geinig ergens maar ik vond er verder niets aan (te abstract, te absurd) en die goede anderhalve uur duurden ellenlang. Qua locatiekeuze in zo'n vervallen vakantie-oord is het nog wel aardig maar visueel ook te weinig. De stijl an sich is best goed doorgetrokken en dit is ook geen onkunde maar puur iets dat niet matcht met mijn smaak. 1,0*.

Alkemade is een vreselijk slecht acteur maar hij heeft toch iets sympathieks waardoor ik hem wel kan hebben. Net als deze reeks en deze film ook weer: slecht, maar ik kan ze wel helpen. Niet dat dat een voldoende oplevert want daarvoor slaan te veel grappen dood, zitten er her en der wat irritante personages in en kon ik simpelweg de hele premisse met die enorme schade niet geloven. Maar er zit een zeker plezier in en och, ik had deze zaterdag echt niets te doen en dan is zo'n filmpje van nog geen 90 minuten best prima. 2,5*.

Niks-aan-de-filmpje dat het niet moet hebben van originaliteit of ook maar een wow-moment maar gered wordt door het plezier dat er soms van afspat. De acteurs hebben er alle duidelijk zin, er zitten enkele leuke momenten in en om je twee kleine uurtjes te vermaken in de bios is dit ding prima. Maar meer dan dat is het ook niet. 3,0*

Film met een oppervlakkig en matig script en iets te degelijke regie waardoor de film soms echt wel gaat slepen daardoor (die 130 minuten voel je) maar die gered wordt door het acteerwerk. Hudson is prima alleen krijgt ze net iets te weinig te doen maar het is vooral Jackman die indruk maakt met een naturelle, sympathieke en (daardoor ook wel) vooral ontroerende vertolking - zijn beste rol tot nu toe wat mij betreft. Ook Hudson en Jackman samen tonen echt aan chemie te hebben onderling en dat maakt hun samen steeds een feest om te zien.

Niettemin is het script soms wel van de penseelstreken met af en toe in de regie en plot rare keuzes die niet helemaal passen. Dat moment dat Claire wordt aangereden is al een beetje gek maar vooral die ziekenhuisscène erna is echt heel vreemd. Of dit echt was of een droom (ik denk dit laatste) is me nog steeds niet helder. Maar ook de vele ruzietjes of problemen worden vaak snel gladgestreken dus van echt drama is nooit sprake, ware het niet dat Hudson en Jackman er wat van maken. 3,0*.

Ik wilde deze film vooral zien omdat François Truffaut hem heeft gemaakt maar deze lijkt in het niets op wat ik van hem ken. Niettemin ondanks de degelijkheid (want dit is gewoon een zeer klassiek gemaakte film) wel ervan genoten. Adjani komt met een zeer intense theatrale rol die denk ik ook wel zo gespeeld moet worden om haar psyche een beetje te duiden maar het maakt ook dat ik niet er echt door geraakt werd. Maar als tijdsbeeld en beeld van het leven van Hugo's dochter wel boeiend. Visueel soms met aardige shots maar de kwaliteit van de fotografie is wel erg matig. 3,5*.

Prachtige animatiefilm. Vooral de animaties zelf in een mooie stijl (iets van aquarel ofzo?) vallen direct op maar ook het kleine verhaal over het iets ouder worden van een dreumes. Ik vond het magisch-realistische kantje nog het minste maar juist de stukken met het kleine meisje en de Japanse hulp in huis waren schitterend, maar sowieso al het familiaire drama (blijdschap en verdriet) werd mooi ingetogen en daarmee realistisch en herkenbaar gebracht. Ik vroeg me wel af welke oorlog er bedoeld werd af en toe want echt plaatsen kon ik die niet. 4,0*.

Fijn vervolg op het eerste deel. Meer actiegericht en voller en soms ook leuker (de personages kennen we dus nu kan je meer met hen doen), maar ook meer gericht op thema's zoals afscheid nemen. Dat zijn de beste delen met het verhaal van cowgirl Jessy als hoogtepunt (al waren de beelden genoeg, iets dat Pixar heel goed kon in die jaren, en had ze minder mogen praten erbij). En grappig hoe de wereld van speelgoed nog enorm wordt uitgebreid zo. Niet alleen met meer soorten speelgoed maar nu ook over speelgoed dat wordt afgedankt of in opslagdozen verdwijnt voor jaren of langer. Zo weet een vervolgfilm toch iets nieuws te brengen en dat zie je niet vaak (deel 3 deed dat nogmaals, pas het vierde deel werd minder op dat vlak).

De actie vond ik soms net te veel maar anderzijds, je hoeft je niet te vervelen 90 minuten lang en je vermaakt je uitstekend. Alleen jammer dat juist de kleinere delen nog veel mooier zijn en daardoor juist minder aanwezig. Ik had een magere voldoende staan van lang geleden maar de herziening beviel me een stuk meer. 4,0*

Redelijk drama (al was dat het minste deel juist) en vooral een hele fijne sfeerschets van de grootstad met die markten en straten en allerlei kleuren van lichtjes in de avond. Echt prachtige fotografie en een fijne montage waar de hand van Baker overduidelijk is. Personages zijn ook grappig en soms ontroerend, zeker als de zussen (dan nog zussen voor de kijker) langs alle winkels gaan om door het kleine kind gestolen waar terug te brengen. Maar juist die ontknoping aan het eind deed me minder (voor mij duidelijk vanaf het moment dat de moeder zegt dat het weer is gebeurd als het over een zwangerschap gaat) en laat de film net afronden naar beneden. 3,5*.

Typisch zo'n film waarvan je weet dat er een twist komt. Die vrouw des huizes reageert zo raar: daar moet iets achter zitten. Die man is zo vriendelijk en ingetogen: daar moet iets achter zitten. Nee, origineel is dit allemaal niet en dat maakt dat de film het eerste uur behoorlijk sleept. Je wacht ergens op en de film schiet maar niet op. Echt spannend of boeiend wordt dit ding nergens al is het niet dat ik me verveelde, maar het zat ertegenaan. De tweede helft is vermakelijker en af en toe leuke horror en gore erbij. 3,0*.

Vooral saai en richting het einde neemt de film ook wendingen die weliswaar verrassend waren maar mij ook niet bepaald trokken. Om eerst veel in die flat af te laten spelen en je zo meeleeft en meekijkt met de bewoners en hoe zij een en ander beleven is best goed, maar het probleem is dat de personages me weinig deden en visueel het erg saai is (en het oogde allemaal vrij goedkoop). Dat komt de rest van de film niet meer goed en met die wending had ik weinig.

Matig filmpje dat met Muppets die altijd wel geinig zijn nooit echt grappig of leuk wil worden. Er staat 60 minuten maar de versie die ik zag was net aan drie kwartier en dat is meer dan voldoende (en eigenlijk al te veel). Paar aardige momentjes maar scènes zijn afgeraffeld en weten zo nooit echt te ontwikkelen en goed te worden. 2,0*.

Het zal geen slechte film zijn maar dit is wel het type stille film dat me niet echt trekt. Te veel op serieus drama en daar leent die vorm zonder geluid zich niet echt voor. Visueel ook niet heel bijzonder en al met al langdradig en saai. 1,5*.

Ik zag dit filmpje langskomen en het was iets met kerst en lekker kort (en kon dus nog mooi op Kerstavond voor ik wat anders wilde doen) maar toen bleek dit (gek dat dat niet in me was opgekomen) dus Disney's versie van A Christmas Carol te zijn, een filmpje dat ik denk ik wel moet kennen of ooit hebben gezien. Al weet ik dat niet meer zeker. Maar Dagobert Duck als Scrooge is natuurlijk heel passend - zijn naam in het Engels is ook Scrooge McDuck en erg leuk hoe de Disney-figuren hierin zijn verwerkt. Wat ook opvalt is dat je je afvraagt hoe andere films die het verhaal weten op te rekken naar twee uur want dat is niet nodig, al vond ik dit filmpje net te gehaast vanaf het moment dat de drie geesten kwamen. En daar miste dit ding dan wel wat impact en was de overgang van Ebenezer net niet geloofwaardig genoeg. Niettemin erg vermakelijk en sfeervol getekend. 3,5*.

Een van de belangrijkste filmpjes ooit gemaakt en ik zou hem vast weleens hebben gezien maar behalve dan het begin en de personages Boris Boef en Mickey zelf stond weinig me meer bij. Een geinig ding maar ook wel wat gedateerd en wat betreft opbouw ook wat vreemd omdat het filpje nergens echt heen lijkt te gaan en ineens is afgelopen. Maar dit ding blijft wel charmant. 3,5*.

Het is dat de personages en verhaal me niet echt boeiden waardoor ik me ondanks de beperkte duur nog wel verveelde, want er zit visueel best veel goeds in. Enorm veel sfeer en Reichardt heeft een goed oog voor sprekende locaties met veel toffe en mooie beelden van kleine stadjes, de binnenlanden of dat laatste shot op de snelweg dat, als je zelf over zulke wegen hebt gereden met rijen dik verkeer, veel echter aanvoelt dan in veel andere films. Een en ander oogt wat amateuristisch maar geeft de film ook wat van zijn charme. 2,5*.

Erg matig al had ik meer komedie en luchtigheid verwacht (en daar had ik wel even zin in toen) dus het kan ook zijn dat ik niet helemaal in de mood was voor deze film. Maar los daarvan wisselt de toon nogal eens dat niet echt werkt en echt leuk of interessant wordt de film nergens. Alleen al die personages allemaal die te geschreven aanvoelen. 1,5*.