• 15.963 nieuwsartikelen
  • 178.976 films
  • 12.270 series
  • 34.074 seizoenen
  • 649.094 acteurs
  • 199.244 gebruikers
  • 9.388.167 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Housemaid (2025)

Drama / Thriller | 131 minuten

Genre: Drama / Thriller

Speelduur: 131 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Paul Feig

Met onder meer: Sydney Sweeney, Amanda Seyfried en Brandon Sklenar

IMDb beoordeling: 6,8 (88.419)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 25 december 2025

Plot The Housemaid

"Discover what lies behind closed doors."

Millie probeert haar verleden te ontvluchten door opnieuw te beginnen. Ze krijgt een baan als inwonend dienstmeisje bij de schijnbaar perfecte, rijke Winchesters, Nina en Andrew. De zaken nemen een wending wanneer de klus ontspoort en Millie in een gevaarlijke dynamiek terechtkomt.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Social Media

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:

Wel aardig.


avatar van yeyo

yeyo

  • 6355 berichten
  • 4623 stemmen

O gij The Housemaid, huiselijk drama vermomd als thriller,

Gij zijt geen film, maar een wandtapijt, geweven van fluisteringen, jaloezie

en het zachte schuiven van rijkdom die al begonnen is te rotten.

In uw zalen echoot geen toekomst meer—slechts het holle lachen

van laat-kapitalistische heren die denken dat hun bladgoud eeuwig is.

En dan—o wonder, o visioen—

treedt zij binnen: Sydney Sweeney,

blank als ivoor, Amerikaans als tarwe bij dageraad,

met hertenoogjes die tegelijk smeken en gijzelen,

een hazenlach die onschuld belooft maar list verraadt,

dartel als een hofdametje dat weet dat zij het lot van koninkrijken

in haar schortzak draagt.

Zij is geen dienstmeid.

Zij is de Maagd van de Deplorables

de Heilige der Onbetaalde Overuren, telkens één DoorDash bestelling verwijderd van de afgrond.

wier zachte tred de plakkerige vloeren van decadentie doet kraken.

Wanneer zij zwijgt, schreeuwt het systeem.

Wanneer zij glimlacht, wankelt het huis.

Rondom haar: het rijk in verval.

De elite, incestueus van privilege,

drijvend op erfenissen en schuldgevoel dat zij nooit werkelijk voelen.

Hun rijkdom is geen macht meer maar decor—

een toneelstuk opgevoerd na het Armageddon,

waar Koning Cyrus (gezalfd door vastgoed en woede)

de Trumpocalypse uitroept,

en de Derde Tempel niet wordt gebouwd in Jeruzalem

maar in een gated community met marmeren aanrechten

en moreel bankroet.


avatar van orbital

orbital

  • 75 berichten
  • 487 stemmen

Ik snap dat je niet altijd met een spectaculair vernieuwende film kan komen, maar deze is wel een beetje aan de oubollige kant hoor. Ik kan me zo een stuk of 50 Hallmark filmpjes voor de geest halen (dingen als my stephfather, my stephmother, the sitter, etc etc) waarin eigenlijk een stinkende zaak binnen een gezinnetje naar de oppervlakte komt.. in dit geval bij The Housemaid is het niet heel verrassend de vader des huizes! En ook de niet echte vader dus.. Tsja, niet veel denkwerk aan vooraf gegaan en ik kan me dit soort twists uit allerlei films heugen en dan vaak verrassender en spannender. Wat wel erg actueel is, is de aandacht voor narcisme en narcistische daders, ik denk dat dat met name de eyeopener is hier. Jammer verder van die 50 shades of grey momentjes, waren niet nodig en maakte het Hallmark niveau wel heel erg voelbaar.


avatar van El  Loco

El Loco

  • 1130 berichten
  • 2400 stemmen

Al bij al ben ik nog vrij aangenaam verrast door deze The Housemaid. Het is geen sinecure om origineel en onvoorspelbaar uit de hoek te komen in dit genre, maar Paul Feig is daar nog redelijk goed in geslaagd.

Dat er met Nina iets grondig fout zit, wordt al snel duidelijk met de machtsspelletjes die ze met Millie speelt. Het getreiter wordt steeds erger, maar Millie kan geen kant op, want indien ze haar job verliest, moet ze terug naar de gevangenis. Ook het gedrag van Andrew is niet helemaal normaal hoe hij het gedrag van zijn vrouw met de mantel der liefde bedekt, maar alarmerend is het nog niet helemaal.

De plottwist waar duidelijk wordt dat Nina zelf het slachtoffer is van de machtsspelletjes van Andrew en dat Millie als een soort vervangstuk dient om zelf vrij te komen, is best goed gedaan. Ergens voel je natuurlijk dat Andrew ook iets verborgen houdt, maar het ontvouwt zich best goed met wat sadistische momentjes.

Amanda Seyfried speelt hier best sterk als de bitcherige Nina met psychologische problemen. Het is zeker geen eenvoudige rol om in de val te trappen van overacting, maar ze doet het over de ganse lijn foutloos. Sydney Sweeney langs de andere kant is natuurlijk een hype en het is duidelijk waarom, maar echt sterk acteren, vind ik haar nu ook niet doen.

Een film die volledig binnen de verwachtingen valt.

3*