The Rip (2026)

Eindelijk weer eens een spannende goede film. Aanrader A+++

"But they do have great coke. In fact, all the coke in the United States..."

"And they have great food, too."

"I'm sure they do."

"They do."

"But they don't hide it in the wall."

Behoorlijk vermaakt met deze prent, die ik eigenlijk pas geleden op mijn radar zag verschijnen en waar ik al behoorlijk wat goede dingen over heb gehoord! Afgelopen zondag de kans gewaagd aan deze prent en ik heb me behoorlijk vermaakt! Slecht was de film nergens, maar het heeft wel een immens hoog clichégehalte natuurlijk waar je in mijn ogen wel van moet houden! Maar toch, het was best genieten. Wat deze film echt goed deed was een constante spanning, een sfeertje die best duister en aangrijpend was, en dat was toch wel het allerbeste uit de film.

De film heeft daarna wat opstart tijd nodig, maar weet het wel te doen met een redelijk interessant verhaaltje. Zoals ik al zei; een duister sfeertje en al best argwaan en achterdochtigheid onder de agenten. Na ruim een uur komt er eindelijk wat schot in de zaak qua actie, wat dan ook wel echt voortreffelijk was! Ik ben het eens met het feit dat de film op het einde iets te veel plottwists kent, dat had niet gehoeven in mijn ogen en dat maakte het ook nog eens wat onoverzichtelijk op zijn tijd. Maar goed, hele vermakelijke film dat wel, en ik heb er best van kunnen genieten.

Tikkie stompzinnige actiethriller. Kennelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal maar zoals dat hier wordt weergegeven geloof ik er geen drol van.

Ik mag Affleck en Damon graag maar die overdreven toughguy pose past hen niet.

Kleine voldoende nog door het kogelvrijvestje voor Wilbur ❤️.

Twaalf in een dozijn actiefilm. Niks bijzonders, ook qua plottwists weinig verrassing. Niemand van de acteurs weet ook te overtuigen.

***

Ik heb gisteravond The Rip gekeken en ik moet dit echt even kwijt: wat een irritante vertoning. Ik roep het al tien jaar, maar ik heb echt een verschrikkelijke hekel aan Netflix-films. Het voelt vaak niet meer als filmkunst, maar als zielloze "content" die door een algoritme is uitgespuugd.

Neem die FaceTime-scène met de kartelbaas. Dat sloeg werkelijk nergens op. Op het moment dat die digitale interface in beeld kwam, was het hele filmgevoel meteen weg. Je zit te kijken naar een rauwe misdaadthriller en opeens staar je naar een platte gsm-opname. Het haalt je direct uit de wereld van de film en breekt de hele spanning. Voor mij is dit het perfecte voorbeeld van hoe de industrie is doorgeslagen in het pleasen van kijkers met een korte spanningsboog /lees: TikTok, Instagrame.

Ik weet dat er mensen zullen zijn die zeggen: "Maar dit is toch realistisch?" Maar dat is juist het probleem. De korte spanningsboog heeft zo'n effect op kijkers, dat ze niet eens meer doorhebben dat ze naar een eenheidsworst zitten te kijken in plaats van naar echte cinema. Het vakmanschap van topacteurs wordt hier opgeofferd voor pure gemakzucht.

Ik ga niet liegen: het keek ook wel weer lekker weg. Ik keek dit keer min of meer verplicht omdat we met de familie waren en dit de makkelijkste keuze was, maar dat is precies het probleem. Het is zo gladgestreken en hapklaar gemaakt dat je het zonder moeite wegkijkt, terwijl de artistieke kwaliteit ondertussen door de ondergrens zakt.

Het is voor mij ook geen verrassing dat het acteerwerk hieronder lijdt. Dit hebben de forumleden hier ook opgemerkt. Je ziet aan Damon en Affleck dat ze op de automatische piloot spelen vergeleken met hun eerdere topfilms. Zonder de beperkingen van Netflix zie je hun diepgang, maar hier lijkt het wel alsof ze geforceerd alles moeten voorkauwen. Er is geen ruimte voor subtiliteit, waarschijnlijk omdat de regie wil dat zelfs iemand die ondertussen op z'n telefoon zit te scrollen begrijpt wat ze voelen.

Films worden daar tegenwoordig letterlijk ontworpen voor mensen die half op hun telefoon zitten, krijgen acteurs de instructie om elke emotie en plotwending letterlijk te benoemen. Ze herhalen het plot soms wel drie of vier keer in de dialoog, bijna alsof het een luisterboek is.

Nee Netflix is echt niets voor mij. Het probleem is dat ik dit soort luie trucjes inmiddels ook regelmatig bij andere streamingdiensten voorbij zie komen. De echte cinema lijkt overal plaats te moeten maken voor snelle hap.

Een hele degelijke crime-thriller. Beter dan de meeste in dit genre.

Wat niet wil zeggen dat er niks op valt aan te merken, want dat valt er wel degelijk.

Het meest hinderlijk vond ik de slordige en chaotische actie scenes. Waarin je amper waar kon nemen wie wie was en wie wat deed.

Maar ik vond The Rip wel spannend, sfeervol en vrij slim bedacht. En dat is bij dergelijke films lang niet altijd het geval. Gaandeweg lijken de keuzes die met name Damon's karakter maakt wat dommig of vreemd. Maar uiteindelijk blijkt hij alles met een goede en weldoordachte reden te hebben gedaan. Prima plot dus, zonder losse eindjes. Daar hou ik van.

Wat ik me wel afvroeg, als we het toch over losse eindjes hebben: De luitenant geeft beide dames letterlijk op een briefje welk bedrag ze moeten noemen wanneer ze er naar gevraagd worden. Ik was er dus zeker van dat de film zou eindigen met een leuk zakcentje voor de agenten. Maar daar kregen we niks van te zien. Betekent dat ook dat ze daadwerkelijk niks achterhielden?

Ook leuk dat er eens een keer geen onbelangrijke maar sympathieke good guys afgeknald worden voordat de baddies worden gepakt. Op de openingsscene na dan.

Behoorlijk vervelende film waar na een uur mij een worst was wie the bad or good guy is. Het onbreekt aan echt verhaal.

Prima actiethriller met sterk acteerwerk.

Soms lekker spannend. Beetje overdreven gedoe.

Maar het blijft Amerikaanse bagger met redelijk goede acteurs.

Je moet er van houden.

Ik vond het niet boeiend

Politieluitenant Dumars [Matt Doman] leidt zijn team bij een huiszoeking in Miami, waar drie ton contant zwart drugsgeld verborgen zou zijn. Wat een routineklus (een ‘rip’) had moeten zijn, loopt uit op een zenuwslopende operatie als blijkt dat de buit miljoenen bedraagt en het vermoeden ontstaat dat één van de teamleden het team in een valstrik heeft gelokt. Onderlinge achterdocht verhoogt de spanning in afwachten van onvermijdelijke repressailles uit de onderwereld. Een hoop gekibbel, maar weinig actie in deze veelbelovend openende, maar teleurstellende misdaadthriller. De actiescènes zijn prima; de stoerdoenerij en het geruzie zijn minder interessant.

Knappe film. Eigenlijk een whodunit. Top acteerwerk