People We Meet on Vacation (2026)

Niet aan mijn besteed.

Dit was echt niet goed.

Ons gezin is doorgaans wel "In The Mood" voor een RomCom.

En ondanks het - uiteraard - voorspelbare einde, stelde deze film niet teleur.

Beide hoofdrolspelers doen hun werk prima, zijn "prettig op de ogen" en er is duidelijk chemie aanwezig.

Met 1h57m wel wat aan de lange kant.

Een fijn netflixje voor als het buiten koud is en je met een dekentje op de bank zit te dromen over de komende zomer. Zonnige beelden, twee hoofdpersonen die geen pijn aan m'n ogen doen, en geen verhaal waar je op hoeft te letten. Jammer wel dat dat verhaal niettemin twee uur duurt, het had echt wel drie kwartier korter gemogen. Toch heeft het wel wat, ik keek bijvoorbeeld met enige bewondering naar het moment dat Alex Poppy uit haar jurk helpt en wij kijkers dat in de spiegel zien zodat de film nog steeds door de allerpreutste keuring komt. Het is dan wel een romcom, maar kennelijk weten de makers wel waar ze mee bezig zijn. Jammer dat ze er niet wat meer humor in gestopt hebben, het geheel was toch net wat flauw.

Geheel terzijde overigens, ik dacht op zeker al eens eerder met dat meiske dat Poppy speelt gezien te hebben. Maar nee, dat blijkt dus niet zo te zijn. De ondraaglijke lichtheid van het bestaan als inwisselbare filmster, zo'n soort gevoel geeft het me - en ook de toch wat irriterend zeurende vraag met wie ik dan toch in de war kan zijn. Tom Blyth is makkelijker, die is half om half Miles Teller en Robert Pattinson.

Vlotte romantische komedie met een zonnige aanpak en enthousiast acteerwerk van de castleden. Emily Bader en Tom Blyth vormen zonder meer dragende factoren voor People We Meet on Vacation en kennen een subtiele, maar aanstekelijke chemie met elkaar. Alhoewel regisseur Brett Haley zeker in de eerste helft overtollig en nodeloos gebruikmaakt van expressionistische, infantiele humor, weet het verhaal de kijker toch mee te krijgen in de voortgang en dat levert naar het einde toe verfrissende en doeltreffende vonken op. Erg origineel is het allemaal niet, maar het gespeel met chronologie houdt de kijker geëngageerd en de vlotte vertelstijl houdt altijd aan.

Niet onaardig. Sowieso veel te lang voor zo'n soort film maar de chemie tussen Blyth en Bader is er en beiden spelen leuk en daarmee geeft de film genoeg plezier om niet te vervelen. Verder een vrij standaardfilm die nergens verrast. 3,0*.

Ontzettend leuk.

Ik had sowieso al veel meer plezier dan verwacht met het boek. De verfilming ontbeert de aangenaam langzame opbouw - en dat begrijp ik ook - maar Brett Hayley krijgt het wél voor elkaar de charme en de broeierigheid over te brengen. Emily Blader en Tom Blyth fantastisch, charmant, leuk koppel met wie ik met alle plezier twee uur door wil brengen, ook andere leuke acteurs in de bijrollen die ik allemaal wel voor me zag toen ik het boek las. Dat er in het verhaal wat aanpassingen moeten worden gedaan voor de film neem ik heel graag voor lief. Een van de betere boekverfilmingen die ik heb gezien.

Een ruime 4,0*.