Sawt Hind Rajab (2025)

Tja, wat kan je hierover zeggen? Wat een ongelooflijke mokerslag in het gezicht. De balans tussen enerzijds de gedramatiseerde elementen en de uit de realiteit geplukte beelden en audiofragmenten vond ik heel sterk en, bij gebrek aan een beter woord, 'smaakvol' gedaan. Allee, dat voelde niet sensationeel aan, integendeel. Het brengt de stem van heel Gaza op deze manier héél individueel en concreet, maar daardoor net super invoelbaar, binnen. Ik denk dat we natuurlijk allemaal aangedaan zijn door wat er daar gaande is, maar we worden zo doodgegooid met beelden, video's en nieuws op social media, dat er op den duur een zekere afstandelijkheid of apathie ontstaat. Deze film doorbreekt die muur, ongelooflijk hard en pijnlijk, maar daardoor essentieel kijkvoer eigenlijk.

Nu, buiten die hele laag, vind ik het ook gewoonweg een erg sterk gemaakte film, technisch en visueel. Het is niet per se waarvoor je de film kijkt, maar er zitten hele mooie shots en beelden in, en het geheel is met veel filmisch vertrouwen gemaakt. De vloeiende overgang tussen de acteurs (die echt fenomenaal spelen) en de beelden van de echte personen vond ik ook heel interessant toegepast, net hetzelfde geldt voor de audiofragmenten die erin geweven worden. En de stem van Hind doorheen de hele film is niets gefabriceerd aan; dat is gewoon continu de werkelijke stem van dat arme kind. Heel schrijnend. Wat de film ook heel sterk doet, is de situatie in zo'n noodcentrum genuanceerd en langs alle kanten belichten. Tuurlijk sta je aan de kant van Omar en Rana die er gepassioneerd vaart achter willen zetten, maar het 'personage' van de baas vond ik misschien nog wel de interessantste figuur. Hoe hij met alle politieke instanties en bureaucratische organisaties en regeltjes rekening moet houden - en door zijn passieve houding eigenlijk initieel een beetje de typische ''corporate asshole'' is, maar eigenlijk minstens even veel geeft, maar in zijn positie gewoon meer 'het spel' moet meespelen. Sterk.

Ik ben vorige week een hele dag naar Film Fest Gent gegaan en dit was mijn eerste film van de dag. Foute keuze achteraf, want mijn dag was er wel aan hierna, amai. Komt hard binnen, maar het is er toch (of juist daardoor) wel eentje die je gezien moet hebben.

Dikke 4*.

Morgen komt misschien wel de meest besproken en meest aangrijpende film in België in de bioscoop. Een mokerslag of u tegen te zeggen.

The Voice of Hind Rajab - Fast Forward review

Terwijl de massa zich druk maakt om de visuele effecten van een miljardenfranchise, negeert men de werkelijke rot in de wereld. We consumeren entertainment als een verdovingsmiddel, terwijl we de ogen sluiten voor groepen die niet alleen niets bijdragen aan onze westerse samenleving, maar deze zelfs actief verachten.

Het is een gotspe hoe men in het Westen dweept met de Palestijnse zaak, terwijl de geschiedenisboeken overvloeien van de oorlogsmisdaden die vanuit die hoek zijn gepleegd. Van het gijzelen van onschuldigen tot het gebruiken van de eigen bevolking als menselijk schild: de tactieken zijn niet gericht op opbouw, maar op destructie.

In plaats van te investeren in innovatie, cultuur of wetenschap — zaken waar wij in het Westen de vruchten van plukken — lijkt de prioriteit te liggen bij een ideologie van haat. Men vergeet voor het gemak dat de dankbaarheid voor onze steun vaak ver te zoeken is.

Geen technologische vooruitgang: Terwijl wij de wereld digitaliseren, blijft de bijdrage van die zijde steken in retoriek. EN WIJ MOETEN ZWIJGEN.....

Ndzerlandzes zn Belgen lusten deze ONZIN niet!!!!

Vanaf 22 januari 2026 in de bioscoop (Cinéart)

Typerend voor een decadente samenleving waarin de tragedie van een klein Palestijns meisje voor ons geëxploiteerd dient te worden.