menu

Werckmeister Harmóniák (2000)

Alternatieve titel: Werckmeister Harmonies

mijn stem
3,87 (236)
236 stemmen

Hongarije / Italië / Duitsland / Frankrijk
Drama
145 minuten

geregisseerd door Béla Tarr en Ágnes Hranitzky
met Lars Rudolph, Hanna Schygulla en Peter Fitz

Een rondtrekkend circus strijkt neer in een Hongaars dorpje. De bewoners vergapen zich aan de belangrijkste attracties, zoals het opgezette skelet van een walvis en een geheimzinnige 'Prins', die als een ware demagoog de bevolking in zijn greep probeert te krijgen. De door de Prins gemanipuleerde massa ontketent een collectieve vernietigingsdrang die het stadje uiteindelijk naar de ondergang voert.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=8YGdkxI0rU4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van LimeLou
4,0
Leuk dat ze dat ook bij het begin van de winter draaien, gepaste datum.

avatar van Spetie
3,5
Intrigerende film met enorm sterk camerawerk, die uiterst sterk begint. Ook het moment daarna, als hoofdrolspeler Janos naar huis loopt, ziet er schitterend uit.

Toch had ik daarna enorm moeite om in de film te komen. Verhaaltechnisch was er niet altijd een touw aan vast te knopen en daarnaast bleef het allemaal nogal afstandelijk. Toch kwam ik halverwege nog behoorlijk goed in de film terecht. De beelden blijven regelmatig erg goed en de combinatie met de erg fijne soundtrack werkt erg goed.

Er zitten zeker momenten in dat de film erg intrigeert, maar ook momenten dat de film minder is en oogt. Daarom krijgt de film ook zeker geen topscore van mij, maar ik moet zeggen dat de film grotendeels toch wel geboeid heeft. Het fantastische camerawerk en de mooie soundtrack zijn voldoende voor een bovengemiddelde beoordeling.

3,5*

avatar van Friac
3,5
Baggerman schreef:

Bij filmmakers als Tarr heb ik het idee dat ze wat dromen, deze droom niet begrijpen, de droom verfilmen en dan vervolgens hopen dat iemand op een site als moviemeter de droom helpt te verklaren.




Gisteren voor de tweede maal bekeken, mijn mening blijft nagenoeg onveranderd. Op inhoudelijk vlak - daar zijn de meesten het hier over eens - vind ik deze film veel te leeg/ongrijpbaar. Ik hoopte dat ik meer van het verhaal zou snappen, maar het blijft bij een vreemdsoortig "aanvoelen", voortgedreven door peinzende blikken en melancholische muziek. Nog steeds weet ik niet waarom Janos in het gesticht belandt op het einde van de film; wie heeft de helikopter gezonden die hem op de treinsporen achtervolgde?, waar de Prins precies voor staat,...
De vaagheid op narratief vlak zit puur kijkplezier voorlopig nog steeds in de weg, zeer jammer.

Net zoals mijn eerste kijkbeurt had ik het gevoel dat teveel scènes te lang worden aangehouden (wanneer Janos en de muzikant-filosoof zwijgend over straat lopen, de opstandige kinderen,...); bij andere scènes versterkt het de acties en/of het sentiment, maar af en toe draait het helaas net andersom uit en dreigt verveling/ergernis toe te slaan.
Wat me ook opviel, is dat er zo pover "geacteerd" wordt in de ziekenhuisscène, een van de cruciale scènes uit de film: er zit te weinig overtuiging in, soms komt het een tikkeltje lachwekkend over. Hoe mooi de combinatie muziek - beeld van de oude man in het bad ook mag zijn, dan nog vind ik het heel vreemd dat de woedende meute 2 tellen na dit beeld zwijgend afdruipt. Ondanks de pracht vond ik het wel hoofdzakelijk "mooifilmerij" die op dit moment wegens de prachtige muziek - die meteen inwerkt op je gevoel - ook te makkelijk aanvoelde.


De openingsscène (en dan vooral het shot waarbij Janos de herberg verlaat: een van Tarrs visuele hoogtepunten), de slotscène en de manier waarop de ziekenhuisscène wordt uitgewerkt dwingen nog steeds bewondering af. Tarrs cinematografie blijft hoe dan ook betoveren, en het moet toch een ongelooflijke krachttoer zijn om dit soort lange shots tot een goed einde te brengen (toch wanneer de camera vlot doorheen de ruimte zweeft).


Echter: na een tweede kijkbeurt is Werckmeister Harmoniak nog niet helemaal wat het voor mij zou moeten zijn. Voor velen is deze film Tarrs meesterwerk, maar ik blijf resoluut voor Karhozat kiezen. Misschien omdat die film zich nog meer op de emotie richt.

De 3,5* blijft, maar er is groeimarge.


P.S.: Het viel me op dat nagenoeg elk personage Janos begroette met letterlijk dezelfde zin: "Hoe gaat het, Janos?". Iemand die hier een ruimere betekenis in ziet?

avatar van Verhoeven
Friac schreef:
Gisteren voor de tweede maal bekeken, mijn mening blijft nagenoeg onveranderd. Op inhoudelijk vlak - daar zijn de meesten het hier over eens - vind ik deze film veel te leeg/ongrijpbaar.

Hmmm, is niemand hier dan bekend met het boek Jona? Het antwoord kun je vinden in de interactie tussen 'János', de 'Walvis' en de 'Prins'.

Gisteren voor het eerst Werckmeister Harmonies gezien. Maar dit gaat toch wel door merg en been.

avatar van Baldur
3,0
De scene wanneer János eindelijk naar huis gaat na dat achterlijke rollenspel te hebben gespeeld is kippenvelwaardig. En zo komen er nog veel prachtige zwartwit shots voorbij, zwaar versterkt door de muziek.

Gemixte gevoelens. Tergend saai zijn bijvoorbeeld de scenes met de oude man, waar de scenes op het plein weer veel indruk maakten. En zo gaat het eigenlijk de hele film door. Sátántangó zal hem waarschijnlijk nooit worden, maar misschien waag ik nog een andere poging bij Tarr. Erg sfeervolle poster trouwens.

avatar van Paalhaas
5,0
Verhoeven schreef:
dit gaat toch wel door merg en been.

Ja, fenomenale soundtrack. Bij weinig films zo sterk ervaren dat deze enorm toevoegt aan de beleving. Of dat je bij beluistering meteen weer ontzettende behoefte krijgt om de film op te zetten. Ik vind deze misschien nog wel mooier trouwens.

avatar van Cellulord
3,0
Spetie schreef:
...enorm sterk camerawerk...
Toch had ik enorm moeite om in de film te komen...bleef het allemaal nogal afstandelijk. De beelden blijven regelmatig erg goed en de combinatie met de erg fijne soundtrack werkt erg goed.

Er zitten zeker momenten in dat de film erg intrigeert, maar ook momenten dat de film minder is en oogt. Daarom krijgt de film ook zeker geen topscore van mij... Het fantastische camerawerk en de mooie soundtrack zijn voldoende voor een ...gemiddelde beoordeling.


Phoenix schreef:
Bij vlagen wonderschoon. Bij vlagen strontvervelend. Beide vlagen zijn product van de traagheid van deze film. Dan straalt de film een serene, duistere sfeer...
Maar dan is de film soms gewoon ongelofelijk irritant (... kutkoters met trommels...).

avatar van Fikret8
3,5
Baggerman schreef:

Bij filmmakers als Tarr heb ik het idee dat ze wat dromen, deze droom niet begrijpen, de droom verfilmen en dan vervolgens hopen dat iemand op een site als moviemeter de droom helpt te verklaren.

Hij droomt dan wel elke keer hetzelfde.

avatar van boukeve
4,5
Verhoeven schreef:
(quote)

Hmmm, is niemand hier dan bekend met het boek Jona? Het antwoord kun je vinden in de interactie tussen 'János', de 'Walvis' en de 'Prins'.
(


Ik zou de aanwezigheid van de walvis ook eens proberen te verklaren vanuit de context van The Leviathan van Hobbes.

boukeve schreef:
(quote)


Ik zou de aanwezigheid van de walvis ook eens proberen te verklaren vanuit de context van The Leviathan van Hobbes.
Yes!

avatar van Black Math
4,0
Bijzonder. De naam Tarr was mij niet onbekend, vooral omdat ik weet dat hij een film van 7 uur geschoten heeft. Omdat ik over niet al te lange tijd naar Hongarije ga, leek het me aardig om een film van de man te kijken. Sátántangó, de film van 7 uur, leek me iets te veel van het goede als kennismaking, vandaar de keuze voor Werckmeister Harmóniák.

Op het eerste gezicht past het vertoonde prima in het rijtje Tarkovsky, Bergman en Sokurov, regisseurs waar met de nadruk op filosofie en overdenking. Toegegeven, ik heb van deze heren niet veel gezien, en wat ik heb gezien vond ik over het algemeen niet geweldig, maar hun films bevatten wel interessante elementen. Maar Tarr gaat wel verder, en dat ligt vooral aan het camerawerk. De kadrering is vaak subliem, met veel oog voor symmetrie. Maar tegelijkertijd voelt de camera bijzonder vrij aan. Als een waarnemer die ongezien vrij rondloopt. Ik snap het dan ook volledig als ik lees dat Gus Van Sant door Tarr beïnvloed is, want in Elephant had ik eenzelfde gevoel bij het camerawerk. En ook ik moest denken aan Gerry bij de close-up van twee hoofden tijdens het lopen. En die film heeft ook z'n lange takes.

Een scène waarin het camerawerk essentieel was, is de beginscène met de zonnestelseldans. Leuk idee, maar zonder goede uitvoering kan zoiets hopeloos falen. Zoals het hier gedaan is, was het echter prachtig. Verder is er slechts spaarzaam muziek, maar als ze klinkt, is het werkelijk schitterend. Zeker in combinatie met de contrastrijke zwart-wit beelden kan dat voor prachtige momenten zorgen, met als absoluut hoogtepunt de oude naakte man. Wat zag dat er prachtig uit, met die lichtval, terwijl je dat niet verwacht bij de woorden "oude naakte man". En dan wordt ineens de muziek bruut afgekapt. Onbegrijpelijk.

Het verhaal is behoorlijk symbolisch en kon ik niet helemaal volgen. Dat is niet erg, de film bovenaan in mijn top 10 is ook onbegrijpelijk, en als de beelden en muziek mooi genoeg zijn kan je dan heerlijk weg dromen. In dit geval dwalen mijn gedachten af naar een walvis die ooit aan de Nederlandse kust is aangespoeld, en die in de kustplaats waar ik ben opgegroeid van zijn vlees ontdaan is, om vervolgens het skelet in een museum in die stad tentoon te stellen. Het vlees verwijderen gebeurde in een voormalig Duitse bunker dicht bij mijn ouderlijk huis. Wat stonk dat als je er langs fietste! En later in het museum stonk het skelet nog een lange tijd. De laatste keer dat ik dat skelet zag was de stank voorbij, maar ik moest er wel aan denken toen in de film naar de geur van de walvis werd gerefereerd.

Na het zien van deze film durf ik het aan om morgen Sátántangó te kijken. Nog steeds een beetje bevreesd, maar Werckmeister Harmóniák biedt voldoende hoop dat ik er doorheen kom. 4*.

avatar van John Milton
4,0
Haunting, contemplatief, meditatief, traag, saai, te lang, hypnotiserend, pretentieus, prachtig...

Bovenstaande uiteenlopende woorden of hun equivalenten vind je veelvuldig in de voorgaande commentaren terug. En het bizarre is, ze zijn eigenlijk allemaal van toepassing op mijn eerste Bela Tarr ervaring, die hoewel niet vlekkeloos, toch op zijn minst bijzonder was.

Hij lag al even op stapel, Werckmeister Harmóniák, jaren zelfs. Bij discussies met andere Cinefielen na een filmquiz, was Tarr al regelmatig voorbij gekomen. Ik zag er een beetje tegenop, met name tegen Sátántangó, dus dit zou de eerste worden. Maar het liet alsnog een paar jaar op zich wachten.

De muziek en de beelden waren beiden vrij geweldig. Ik ga dan ook meteen na deze review op zoek naar de soundtrack. Ik ben een sucker voor long takes, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik toch nog even een omslag moet maken waar het op slow cinema aankomt. Het idee staat me erg aan en ook het intellectuele aspect ervan, de reflectie en contemplatie die erbij komt kijken, maar in de praktijk merk ik dat ik er toch nog niet aan gewend ben.

Maar hoezeer ik ook afdwaalde af en toe, Ik zou deze dolgraag eens op een groot scherm zien, zonder afleiding van goedbedoelende vriendinnen, lege drankglazen die lonken gevuld te worden of andere zaken die zo'n bijzondere filmervaring kunnen verstoren. Werckmeister Harmóniák gaf Black Math hierboven de moed om Sátántangó te gaan kijken. Laat ik voorzichtig zeggen dat ik nog iets meer geprikkeld ben om dat te doen dan voorheen, maar dan moet ik echt een vrije dag hebben zonder verstoringen en ook echt de tijd.

4* voor de eerste viewing

avatar van wendyvortex
5,0
Als we eens een rijtje zouden maken van de belangrijkste regisseurs van dit moment: Reygadas, Zvyagintsev, Sokurov en Tarr zouden het worden waarschijnlijk.
Derde Tarr achter elkaar die het volle pond scoort: een hattrick in voetbaltermen.
Circus komt aan in een dorp, bestaande uit twee hoofdattracties: een in staat van ontbinding verkerende walvis en een geheimzinnige freak genaamd de prins en het nieuws is het circus al vooruit gesneld, in voorgaande dorpen bracht de prins rampspoed, klokken die spontaan weer gingen lopen en bomen die subiet uit de grond vielen.
Hoofdpersoon wordt door allerlei ooms en tantes het dorp doorgestuurd en zoals we weten houdt Tarr er van om achter lopende personages aan te zitten.
Redelijk behapbare tijdsduur dit keer al blijft Tarr soms minutenlang op één en hetzelfde gefocust, met als dat resultaat dat we bij die kutkinderen zo haast wel de film in willen stappen om ze op te laten houden!!
Meesterwerk!

avatar van Dievegge
1,5
Ooit heb ik een cursus kunstgeschiedenis van de twintigste eeuw gevolgd. Daarin werd een schilderij van Yves Klein getoond dat volledig blauw was. Vervolgens legde de professor uit waarom dat een meesterwerk was. Klein begreep dat een schilderij slechts verf op een doek was en niet een landschap of een mythologisch tafereel. Het probleem met dat soort kunst is dat het kunstwerk zelf weinig voorstelt, dat het volledig rond de esthetische theorie draait en de uitleg die critici eraan geven.

Hetzelfde probleem heb ik met Tarr. Ik zie een acteur met een vervelende kop die rondwandelt en het is traag en het is in zwart-wit. Een plot zit er niet in. Vervolgens lees ik dat het een weergaloos meesterwerk is, want Tarr is op het geniale idee gekomen dat een film niet dient om een verhaal te vertellen. Met die theorie boort hij 99% van de filmgeschiedenis de grond in.

Het idee waar de titel naar verwijst boort dan ook nog eens een paar eeuwen muziekgeschiedenis de grond in. Zonder de "onnatuurlijke" stemming van Werckmeister waren Bach, Chopin etc. niet mogelijk geweest.

Kortom, een excentriekeling met interessante theorieën wiens werk mij voor geen meter weet te boeien.

avatar van cucciolo
4,0
Voor mij de eerste contemplative cinema die werkt. En Tevens mijn eerste Tarr. Dit is natuurlijk gewoon een meesterwerk. Bloedserieus en politiek geladen drama, dat niet schuw is voor bijtend cynisme. Dat de hoofdpersoon een uiterst zachtaardige jongen is, maakt de vele contrasten die de film uitspeelt nog effectiever. Evenals de uiterst esthetische, poëtische vormgeving, die een bikkelharde weergave van de werkelijkheid verhult. Ja, als dit geen kunst is, wat dan wel..

avatar van Woland
3,0
Werckmeister Harmóniák staat om een dubbele reden op mijn watchlist: naast het feit dat het an sich een goed bekend staande film is waar ik best benieuwd naar ben, is het ook een soort opwarmertje voor een andere film in mijn lijst: Sátántangó. Sátántangó is een geweldig boek, maar de film is om begrijpelijke redenen nogal een uitdaging: zeven a acht uur film van een niet bijzonder toegankelijke variant. Werckmeister Harmóniák is van dezelfde regisseur (Bela Tarr) en ook dit is gebaseerd op het werk van László Krasznahorkai, ook de schrijver van Sátántangó.

Werckmeister Harmóniák is met z'n kleine twee-en-half uur al een behoorlijke zit. Jazeker, het is prachtig gefilmd, met bijzonder fraaie beelden die me regelmatig aan Tarkovsky deden denken. Maar ook hier: het is ontzettend traag, met een verhaal wat voortkabbelt en wat ik niet altijd even goed kon volgen. Ja, er komt een circus naar de stad, waardoor er een soort van destructieve spiraal onder de inwoners wordt ingezet, maar lang niet alle scenes maakten het verhaal duidelijker. Actie, spektakel, humor, dat soort aspecten kan je sowieso niet verwachten hier, maar het verloop van de film intrigeert ook maar half. Prachtige scenes met fantastisch gefilmde beelden worden afgewisseld met periodes waarin tergend weinig gebeurt, en ook zijn er regelmatig scenes waarin m'n gedachten heen en weer gaan tussen 'Wauw, dit ziet er weer fantastisch uit!' en 'Jezus, dit is al de vijfde keer dat we die Janos minutenlang door de stad zien lopen".

Het ziet er fantastisch uit, maar op dit moment gaat het m'n aandachtsspanne toch een beetje te boven. Er zit meer in dan ik er op dit moment uit kan halen. Alsnog drie sterren voor de prachtige beelden en het licht surrealistische verhaal wat tot nadenken uitdaagt, en misschien komt daar ooit meer bij als ik meer eelt op m'n geduldknobbel heb gekweekt.

4,0
Het is een slome maar geen saaie film: er gebeurt net genoeg om de aandacht vast te houden maar geeft wel alle ruimte om na te denken over wat je ziet (en de grauwe beelden van een armoedig en ouderwets Oost-Europa zijn op zichzelf in zekere zin intrigerend). Het is ook een erg filosofische film in mijn optiek: het lijkt erover te gaan dat de mens heeft geprobeerd God te worden door een kunstmatige orde en harmonie te scheppen, maar die orde en harmonie is in werkelijkheid vals (hetgeen zeker geldt voor de communistische maatschappij waarin het verhaal zich afspeelt). Zoals de Prins van het circus weet is alles gebaseerd op illusie en leugen (zoals de walvis die het circus meezeult dat ook is); er is slechts leegte en duisternis en het dorp bereikt zijn ‘zonsverduistering’ – het moment dat men zich bewust wordt van de valse, kunstmatige harmonie – in een climax van misdaad, woede en vernietiging. Zoals na elke zonsverduistering de Zon weer terugkomt, wordt ook de (kunstmatige) vrede en harmonie in het dorp weer snel hersteld; alleen de hoofdpersoon lijkt niet meer wakker te worden uit zijn persoonlijke zonsverduistering. Al met al ervoer ik zo beschouwd de filosofie achter de film als erg Nietzscheaans met de Dionysische ontregelende werkelijkheid die elke illusoire ordening vernietigt (maar waarna we toch weer een nieuwe ordening moeten verzinnen).

5,0
Eeuwig zonde dat Eye, dit tonend over 2 week, het zo laat én doordeweeks programmeert dat het voor liefhebbers van ver als ik (Grunn) vrijwel onmogelijk bij te wonen is. En duur, maar dat heb ik wel over voor de droom Tarr films op groot doek te zien.
Niet makkelijk maar met 5-10min van het einde missen is de laatste trein te halen...trein+filmkaartjes gescoord woohoo! Na alles van Tarkovsky op groot scherm, over oaar maand beste/meeste Tarr ook gehad, puur droommateriaal. Rest enkel nog een "best of Angelopoulos" marathon

4,0
Zoals Richardus aangeeft binnenkort dus bij EYE te zien. Briljante zet trouwens van Eye, een hele maand geweid aan Bela Tarr.
Werckmeister harmóniák at EYE Film in Amsterdam | EYE - eyefilm.nl

Weet iemand trouwens een mooi artikel over de thematiek van deze film? Vind het een mooie film om over te lezen en een beetje op te kauwen.

4,0
Wat mij gisteren opviel bij de voorstelling in EYE: alle beelden die werden getoond tijdens de muziek van Mihaly Vig waren gerestaureerde (4K?) beelden....maar bij de film zelf is er gekozen voor het oudste exemplaar. Is er geen gerestaureerde versie beschikbaar, of vinden liefhebbers dit dan weer 'authentieker' o.i.d.?

5,0
Ik denk dat het gewoon een originele band is, in roulatie geweest dus, die Eye in de collectie heeft en dat achter de muzikant voor het gemak een dvd of dat werd gebruikt?

Anywayz: was dik genieten vanavond in bijna gevulde zaal 1! Waren mensen die blijkbaar nog eerder dan ik weg moesten, alleen laatste 7 a 8 min geloof ik moeten missen once in a lifetime experience misschien, me happy!

avatar van cucciolo
4,0
nummer2 schreef:
Weet iemand trouwens een mooi artikel over de thematiek van deze film? Vind het een mooie film om over te lezen en een beetje op te kauwen.
‎‘Werckmeister Harmonies’ review by Edgar Cochran • Letterboxd

Gast
geplaatst: vandaag om 13:38 uur

geplaatst: vandaag om 13:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.