menu

Andrey Rublyov (1966)

Alternatieve titels: Andrei Rublev | Andrej Roebljov | Андрей Рублёв

mijn stem
3,80 (328)
328 stemmen

Sovjet-Unie
Drama / Oorlog
206 minuten / 192 minuten (ingekorte versie) / 185 minuten (verder ingekorte versie)

geregisseerd door Andrei Tarkovsky
met Anatoliy Solonitsyn, Ivan Lapikov en Nikolay Grinko

Andrey Rublyov schetst het leven van een grote schilder door de periode van de 15e eeuw. Een periode gekenmerkt door het eindeloos vechten tussen strijdende prinsen en door de Tatar invasie.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=t1d5FSyMEd8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Misdaad en straf is misschien wel een beetje minder filosofisch en beschouwend van toon dan bijvoorbeeld De gebroeders Karamazov, maar lijkt mij op vlak van "zwaarte" toch ook niet te versmaden, goongumpa. Ik citeer bijvoorbeeld de reactie van Stefan Dias op Boekmeter:
Ik heb er wellicht te lang over gedaan om dit boek te lezen, maar het viel me bij momenten dan ook heel zwaar.
Je krijgt een prachtig beeld van St-Petersburg waar de armoede bijna in het papier zit. Het stof blijft bijna aan je vingers kleven.
Dostojewski dwingt je ook sympathie op te vatten voor een dubbele moordenaar die zijn daden volkomen zinloos pleegt. Dat is toch wel sterk.
Waar het voor mij mis ging: de hele resem aan de hysterie grenzende raaskallers. Het lijkt wel of niemand erin slaagt bondig uit te drukken wat er in zijn hart speelt.
Ik kan aannemen dat dit voor sommige karakters wel opgaat, maar hier kan werkelijk niemand zonder ellendig lang rond de pot te draaien (meerdere rondjes) zeggen wat er op zijn lever ligt. Daardoor wordt het allemaal heel omslachtig.
Ik moest me echt door sommige passages heen worstelen en soms was het me allemaal wat van het goede te veel.

Hoe dan ook, het gaat mij bij de vergelijking met Dostojevski vooral om de diepe, existentiele, van religie en ethische thematiek doordrongen draagwijdte van Andrey Rublyov.

avatar van goongumpa
3,0
het ging mij om het verschil in tempo, niet om 'zwaarte' of diepgang. maar het is sowieso moeilijk om een boek en een film met elkaar te vergelijken.

avatar van stevenaz
3,0
Na alle reacties gelezen te hebben vond ik Andrey Rublyov toch tegenvallen. Ik had hoge verwachtingen na het zien van andere films van Tarkovsky maar deze vond ik toch minder dan films als Stalker en Solyaris.

Vond de conversaties in de film vaak moeilijk te volgen en kon niet echt een rode lijn in het verhaal vinden, daardoor werd de 3 uur wel een lange zit. Maar de prachtige scenes zoals de aanval door de tataren en het eindstuk met de iconen konden mij wel bekoren.

Daarom zet ik de film voorlopig op 3 sterren

Morgen op het witte doek in ForumImages (Groningen)

avatar van eRCee
3,5
Aldaar bekeken.

Nadat de eerste drie films die ik zag van Tarkovsky (Solyaris, Stalker en Offret) voltreffers bleken, vielen de overige films tot nu toe telkens een beetje tegen. Zo ook deze Andrey Rublyov.

Laat ik beginnen met het noemen van twee geweldige momenten; allereerst de symbolische kruisiging (de Russische boer vereenzelvigd met Christus) en vlak daarna de fakkelscene in het bos. Hier druipt de magie van Tarkovsky van het scherm. Sowieso is de cameravoering weer fenomenaal; geen opzichtige mooifilmerij maar sobere, uiterst functionele esthetiek.

Toch wist Andrey Rublyov me als geheel niet echt in te kapselen. Daarvoor hapert het verhaal te veel, is er een overdaad aan dialogen die maar half tot de kern lijken te komen, en zijn er teveel scenes met boerenhumor. Ik kon daarnaast de massascènes maar matig waarderen. De vergelijking met Seven samurai drong zich op maar dan wint Kurosawa met name op het gebied van spanning glansrijk.
Het einde zit me ook niet lekker. De beelden in kleur zijn weliswaar een sterke vondst, maar ik vond de uitwerking belabberd, niet in de laatste plaats door de massieve en bombastische muziek. Uiteindelijk zat ik maar wat op m'n stoel heen en weer te schuiven en te hopen dat het afgelopen zou zijn.

Ik wil echter ook weer niet te negatief overkomen, want tijdens drie uur Tarkovsky valt er genoeg te genieten. De paarden en de striemende regenbuien (de inspiratie van Tarr lijkt me duidelijk), het vliegen in het begin, de hele sequentie met die klok, erg mooi.

Meer dan drieënhalve ster zit er dit keer niet in. Alleen Nostalghia nog om het oeuvre van Tarkovsky te complementeren. Hopelijk is die, om mee af te sluiten, van het niveau van de eerste drie films die ik zag van de Russische meesterfilmer.

4,5
Andrey Rublyov lijkt mij - in tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden - minder persoon-lijk dan de andere films van Tarkovsky, eRCee. Maar daardoor is hij niet minder treffend. Je zou misschien kunnen zeggen, (nóg) iconischer...

avatar van Onderhond
0,5
De 205 minuten versie.

Kon hier echt helemaal niets mee. Volbloed Tarkovskiy, dat wel. ARP (art, religion, philosophy) in volle glorie, maar gecombineerd met de veeleer verhalende en rechtlijnige uitwerking wordt het een oeverloos saaie bedoening die mij vooral aan Bergman deed denken. En Bergman is mijn vriend niet.

Slecht geordende segmenten ook. Vooral de tweede steunt veel te veel op dialoog, waardoor daar de aandacht al volledig wegdreef. Zoals wel vaker zijn de problemen van de personages mijn problemen niet en dan worden die ellenlange dialoogscenes zware kost, zeker omdat het Russische taaltje niet het meest welklinkende is. Wanneer een personage zich op een bepaald moment afvraagt hoe hij om moet gaan met schuld, wetende dat God hem na de dood toch vergeeft, is dat allemaal leuk en aardig voor mensen die met een soorgelijk issue worstelen, voor mij is het even interessant als mezelf afvragen hoe ik het vlotst op m'n werk raak als m'n voeten en oren van plaats zouden wisselen. Ik kan er gewoon helemaal, maar dan ook helemaal niks mee.

Visueel vond ik het te vaal. Zwart/wit deed deze film geen goed, ook het camerawerk vond ik weinig interessant. Af en toe wel een aardig shot, maar het boodt weinig houvast. De soundtrack vond ik beter, maar zo jammer dat het voornamelijk als behang gebruikt wordt. Bijna volledige nummers worden achter een reeks scenes gemonteerd, maar van enige afstemming tussen beeld en geluid lijkt geen sprake. Af en toe laat Tarkovskiy het geluid wegvallen (zoals de zoom op het riviertje waar in iemand invalt die met een pijl geveld werd) maar dan blijft het ook gewoon stil en fade alles maar naar een volgende scene. Ik vind het slordig.

Na drie segmenten had ik het eigenlijk wel gezien, dan volgen er jammer genoeg nog vijf. 203 minuten is dan ook veel te lang , zeker wanneer er er geen enkele van de vijf volgende scenes direct de interesse weet te vatten. Het hele tweede deel was een combinatie van klokkijken en wat droevig toekijken hoe het volgende oninteressante filosofische vraagstuk gelanceerd werd.

Als klapper een vijf minuten epiloog van lelijke religieuze kunstwerken (van onzer aller Rublyov). Het vat de film perfect samen.

0.5*

avatar van John Milton
4,0
Van Andrei Rublev wordt wel gezegd dat de film een praktisch onbetwiste status van meesterwerk heeft, maar komt hier op MovieMeter onder de 4 sterren uit, door een aantal lagere waarderingen. Hoewel het niet vaak voorkomt, kan ik me in beide kampen enigszins vinden.

Hoewel onmiskenbaar prachtig, duurde hij idd wel erg lang en ik kan me voorstellen dat een film als deze het uiterste van een kijker's geduld zou kunnen vergen, afhankelijk van wat diegene van Andrei Rublev verwacht. Er zitten zeker stukken in die als 'saai' bestempeld zouden kunnen worden en naast de beeldenpracht wordt een groot deel van de (intellectuele) meerwaarde van deze film uit een bovengemiddeld actieve kijkerparticipatie gehaald. Wie daar allerminst op zit te wachten kan aan deze film een pittige kluif hebben, waarmee ik uiteraard niet zeg dat diegenen die hem lager waarderen noodzakelijkerwijs tot deze categorie behoren.

Ik vermoed (vrees?) dat Andrei Rublev beter wordt bij repeated viewings en een film bij uitstek is die zijn ware schatten pas prijs geeft bij het investeren van zowel tijd als concentratie en wellicht nog belangrijker, contemplatie. Andrei Rublev heeft epische en grootste kwaliteiten maar vraagt ook om bezinning, hetgeen in menig scène duidelijk naar voren komt. De thematiek van de film is uitgebreid besproken in recensies, op wiki en het criterion essay, daarop hoef ik dus niet perse in te gaan. Ik zou pagina's kunnen vullen door te praten over kenmerkende aspecten van een film als deze, of dat nu de cinematografie is, het gebruik van muziek, de creatieve dooi onder Chroesjtsjov, de distributie van de film en verschillende versies van 146, 183 en 205 minuten (uit mijn hoofd, kan ernaast zitten), het gebruik van Russische historie enzovoort. Maar vrees niet, dat is reeds door beter ingewijden gedaan, dus ik houd mij daar vooralsnog verre van.

Dit was namelijk slechts mijn tweede Tarkovsky (na Stalker) en toegegeven, ondanks zijn schoonheid was het wederom een pittige bevalling. Toch geef ik een 8, ik heb praktisch continu kunnen genieten van de prachtige beelden, soms met open mond, en hoewel de intellectuele kant van de film met zijn theologische, filosofische en creatieve/kunstzinnige boodschappen nog allesbehalve helder is mijn hoofd, was dit fascinerend genoeg om uit te nodigen tot verder nadenken of discussiëren. Want Tarkovsky heeft wel degelijk iets te zeggen. Wat dat precies is, is voer voor debat.

Mijn volgende film van deze te vroeg overleden filmmaker zal Solyaris zijn, maar vermoedelijk heb ik nu eerst weer even een break nodig. Ik ben wel uitermate benieuwd naar wat meer context en achtergrond informatie en kijk reikhalzend uit naar mijn Tarkovsky boek dat naar me toe komt, zodra de herdruk uitgegeven wordt.

8/10 YouTube - ?????? ?????? (Andrej Rubljow) (Andrei Rublev) (Original Trailer)

4,5
Voor mij is Andrej Rubljow misschien één van de mooiste Tarkovsky's. Ik zeg het met enig voorbehoud omdat ik zijn films meer dan één keer wil zien vooraleer ik definitief oordeel...

avatar van John Milton
4,0
ThomasVV schreef:
Voor mij is Andrej Rubljow misschien één van de mooiste Tarkovsky's. Ik zeg het met enig voorbehoud omdat ik zijn films meer dan één keer wil zien vooraleer ik definitief oordeel...


Dat sluit aan bij het begin van mijn derde alinea
Ik denk ook dat de een bij herhaaldelijk kijken en er lang over nadenken (en wellicht lezen) meer betekenis zou kunnen krijgen dan een andere film van hem. But hey, I'm still a rookie with just two Tarkovsky's....

Niet alleen de beste film van Tarkovsky, voor mij ook de grootste film uit de filmgeschiedenis. Na het bekijken van de film had ik hetzelfde gevoel als wanneer ik A la Recherche du Temps Perdu of De Toverberg had uitgelezen( of de hele Tristan van Wagner hebt beluisterd). Het gevoel alsof je spreekwoordelijk de Himalaya hebt bedwongen die je hierna gelouterd en herboren afdaalt.
De beste uit Tarkovsky's oeure en dat wil heel wat zeggen.

avatar van arno74
3,0
Vijfde en voorlopig laatste Tarkovsky voor mij, omdat de bibliotheek alleen vijf heeft. Ik was gewend geraakt aan de verhalen van de regisseur, die op atypische wijze worden gebracht. Dit verhaal, met een begin en een eind, die aansluit bij wat men kan verwachten, en met een (chrono)logisch verloop, is voor een Tarkovsky onverwacht standaard. Ik lees hier en daar dat men het verhaal niet kon volgen, daar verbaas ik me over. Misschien ben ik wel te veel aan Tarkovsky gewend geraakt. Een biografie ingedeeld in hoofdstukken, voor mij zijn dat juist hapklare brokken, in tegenstelling tot Stalker of The Mirror.

In deze film slaagt Tarkovski er in om meteen de kijker in de Russische middeleeuwen te laten belanden, alle details zijn uitzonderlijk verzorgd, en de muziek sluit naadloos aan. Het wist me desondanks minder te boeien, minder te prikkelen, dan zijn andere films. Wellicht omdat het een biografie is van een religieuze kunstenaar, waardoor het al wat lastiger wordt om in te leven. Het is meer een historische documentaire. Ook qua hoofdpersoon, excentrieke kunstenaar, brengt het weinig originaliteit met zich mee (er zijn wel meer grote en "excentrieke" kunstenaars geweest waarvan ik de verhalen al kende, denk aan Dalí of Van Gogh).

Zelfs qua beelden miste ik iets waardoor deze film niet t.o.v. de anderen uitsprong, wellicht dat een biografie zijn creativiteit toch wat begrenste.

Al met al vind ik Solyaris het fijnste van wat ik van hem gezien heb, omdat SF, het misterieuze van de film, en de filosofische laag mij aansprak. Gevolgd door Ivanovo Detstvo, met een imposante boodschap en prachtige beelden. Daarna komen The Mirror, die goed in elkaar steekt, en Stalker, de filosofische lading van die film en het tempo waarmee het over de kijker wordt gestort waren voor mij een maatje te groot, en tot slot deze film die wat mij betreft ongebruikelijk traditioneel is voor deze regisseur. Het blijven wel stuk voor stuk goede en bijzondere films.

4,5
Ik kan je dan Nostalghia en Offret aanraden, Arno. Buiten Andrey Rublyov vond ik dat de twee knapste Tarkovski's.

avatar van arno74
3,0
Bedankt Thomas, hopelijk kom ik die ergens tegen.

avatar van Illmaticly Ill
3,0
Alleen nog Andrei Rublev en Offret stonden op de planning van films van Tarkovsky die ik nog niet had gezien, en deze had ik al langer uitgesteld, mede vanwege de speelduur maar ook het concept. Ik heb 'm in twee helften verdeeld, en dat was ook wel nodig. Zoals vaker bij Tarkovsky heb ik hier allermeest het gevoel dat dit weer zo'n film is die pas een beetje zal kunnen bezinken na een paar dagen of weken maar je 'm dan nog niet kunt vatten en desnoods opnieuw gaat kijken. Deze keer kon ik me helaas de aandacht er nauwelijks bijhouden en ben ik meerdere keren nét niet in slaap gevallen... of ik ben gewoon heel erg vermoeid dezer dagen, of deze film wist mij gewoon niet goed beet te pakken (misschien het zwart-wit dat mij nu wat tegenviel terwijl ik dat normaal gesproken niet heb, de tijd waarin het speelt, en het verhaal dat ik ook niet echt kon 'volgen')... hopen op 't vorige, zal 'm binnenkort nog maar eens opzetten, omdat vrijwel alle andere films van deze man die ik ken het kijken meerdere keren waard zijn en daarmee ook groeien. Nu op naar de allerlaatste film van deze meest intrigerende regisseur...

avatar van royals
4,0
Top film, alleen je ziet de hoofdpersoon weinig schilderen

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Laatste Tarkovsky die ik nog moest zien deze 'Andrey Rublyov' (op een kortfilmpje en documentaire na). Het was vooral de speelduur waar ik nogal tegenop zag en dat bleek terecht, want dit duurde erg lang.

En dan doel ik vooral op het 2e deel van de film. Deel 1 is echt prachtig. Tarkovsky is een meester in het schieten van mooie plaatjes, niemand kan zo'n ongekende schoonheid meegeven aan bossen, bomen, kleine riviertjes, modder, regen en noem het maar op. Het 1e deel van de film kent scenes zoals ik ze nog nooit zag, zo mooi! Helaas verliest 'Andrey Rublyov' wat van haar schoonheid in het 2e deel van de film. Qua dialoog verzandt de film echt in een totaal niet boeiend geheel - ook het klokkenmaken gedeelte duurt echt veel te lang. Jammer dat zo'n beeldschone film haar pracht niet de gehele speelduur behoudt.

Maar ja, zoals bij elke Tarkovsky blijft het geheel of flarden ervan vaak erg lang hangen. Geen enkele regisseur doet dit op zo'n fascinerende manier met me, waardoor ik kan concluderen dat Tarkovsky wel een favoriete regisseur van me is. Ik zal al zijn films meerdere keren willen zien. Dat vind ik nou mooi.

avatar van Woland
4,0
Voor mij was dit Tarkovsky nummer drie, na Stalker en Solyaris. Die films en de reputatie van Tarkovsky in het achterhoofd hebbende, en na her en der wat over de film meegekregen was ik er vanmiddag goed voor gaan zitten. Fris en fruitig, met een flinke bak koffie en een lege agenda, ik was er klaar voor.

Allereerst, net als de eerdere Tarkovskys, het is wederom schitterend gefilmd. Mooie lange shots en veel prachtige beelden (met een hoop modder, viezigheid en massa's) van een fantastisch neergezet middeleeuws Rusland, en na de mooie proloog was ik al geboeid. Maar daarna kwam de klad er toch een beetje in - ik had zeker het eerste uur toch af best moeite om geboeid het verhaal te blijven volgen. Met de nadruk op geboeid, want het is niet zo dat het verhaal zelf nu bijzonder complex is (hoewel ik qua symboliek ongetwijfeld van alles gemist heb); het komt wat mij betreft voornamelijk door het verteltempo en door de opbouw. De pak 'm beet 8 hoofdstukken in het verhaal hadden weinig rode draad en verschilden behoorlijk in sfeer en tempo, en gaven daardoor soms de indruk van een serie losse flarden uit het leven van Andrei Rublev. Sommigen van die scenes waren prachtig, zoals de heidenen met fakkels in het bos, maar met name de zware gesprekken deden me toch af en toe naar de klok kijken.

Na een uur kwam ik er toch een stuk beter in, en ik was na Solyaris en Stalker enigszins verbaasd om een uitgebreid actiesegment te zien - de brute en indrukwekkende Tataarse invasie van Vladimir. Deed me wel denken aan Seven Samurai, overigens. Over het algemeen, of het nou lag aan de film of aan mij, vond ik de tweede helft beter wegkijken dan het eerste uur. De rest van de film heb ik met alle plezier doorgekeken, genoten van de prachtige beelden en ook de klokkenscene kon me wel bekoren. Toch bleef ook hier het verhaal af en toe wat gefragmenteerd, en ik kan me inderdaad wel voorstellen dat sommigen bepaalde scenes veel te lang vinden duren - ik denk ook dat de film als geheel wel wat korter had gemogen.

Alsnog was dit een mooie filmervaring, en een tweede kijkbeurt danwel een vierde Tarkovsky zitten er zeker in.

avatar van John Milton
4,0
Wellicht is Ivanovo Detstvo een geschikt vervolg, Woland, wanneer die volgende Tarkovsky lonkt. It was for me.

avatar van Woland
4,0
Dank voor de tip John Milton, hij staat genoteerd!

avatar van 93.9
3,0
Afgrijselijk lange zit, waar nauwelijks plezier aan te beleven is.
Het is gewoon niet te doen in die personages in te leven, zwart-wit beelden werkte slaapverwekkend en had totaal geen meerwaarde.
Heb bijna ale Tarkovsky films gezien en die bevielen me stukken beter.
Zal 'm ooit nog een keer kijken in de hoop ook zoals iedereen hier een meesterwerk te herkennen.

avatar van wibro
4,5
Na gisteren Marketa Lazarová (1967) te hebben bekeken mij vanavond weer eens gewaagd aan deze film van Tarkovsky die met die andere gemeen heeft dat ook het verhaal van Andrey Rublyov zich in de Middeleeuwen afspeelt. Op visueel vlak doen de films zeker niet voor elkaar onder maar ik vond het verhaal van Andrey Rublyov duidelijk beter. Het hoofdstuk met dat klokkengieten duurde wel erg lang, dat had voor mij best korter gemogen. Dat gedeelte dat ging over de overval van de Tataren vond ik het indrukwekkendst. Tja, het ging er in de Middeleeuwen nu eenmaal niet zachtzinnig aan toe. Verder staat deze film vol met religieuze symboliek, veel meer dan in de door mij genoemde film Marketa Lazarová. Nogal een sacraal werk dus dit Andrey Rublyov, nota bene gemaakt in de "atheïstische" Sovjet Unie. Ik zet dat woord tussen aanhalingstekens want zo atheïstisch waren die Russen helemaal niet. Dat is in het huidige Rusland inmiddels overduidelijk bewezen. Ook Tarkovsky moet wel een zeer religieus mens geweest zijn, want anders kun je zo'n door en door religieuze film toch echt niet maken lijkt me.

4,5*

avatar van John Milton
4,0
Zozo wibro. Das geen lichte kost, die twee films achter elkaar. Petje af!

avatar van wibro
4,5
John Milton schreef:
Zozo wibro. Das geen lichte kost, die twee films achter elkaar. Petje af!
Is ook geen lichte kost, maar ik wilde voor mij zelf weten welke van de twee ik het beste vond en dan kun je ze ook maar het beste vlak achter elkaar bekijken. De eindstand is wel in het voordeel van Andrey Rublyov, mede ook wel door het betere verhaal en het zeer mooie einde

btw Heb jij Marketa Lazarová nog niet gezien John Milton? Wel een aanrader hoor.

avatar van John Milton
4,0
not yet. Ik twijfelde om hem in de bios te zien laatst, maar de timing was niet goed. Moet dus nog een keer!


avatar van kos
2,5
kos
Heb hier nogal lang tegenaan gehikt. Dat bleek terecht.

Ja, het is visueel bij vlagen indrukwekkend, maar verder wel echt een enorm lange zit. Zo boeiend vond ik het allemaal absoluut niet.

avatar van kos
2,5
kos
JayLunar schreef:
Opmerkelijk dat je Stalker meer toegankelijk vond. Die film wordt juist gezien als de minst toegankelijke film van Tarkovsky (en Andrei Rublyov als de één van de meest toegankelijke).
Wat mij betreft onbegrijpelijk.

avatar van baspls
4,0
De film verteld het verhaal van iconograaf Andrei Rublev ten tijde van de Tartaarse invallen in de 15e eeuw. De film houd zich bezig met de relatie tussen de mens en god, de mens en de natuur en de kunstenaar en het volk.

Andrey Rublyov is weer bijzonder mooi opgenomen. Opmerkelijk is dat de film totaal niet geënsceneerd overkomt. De pas geschilderde Kathedraal, de rook en de modder, maar ook de gigantische veldslagen en grote shots van steden. Het ziet er allemaal zeer middeleeuws uit en je wordt er nauwelijks aan herinnert dat het een film is waarnaar je aan het kijken bent. Overigens was het soms een beetje te realistisch misschien, want er zaten een aantal stunts met paarden in de film die er behoorlijk riskant uit zagen.

Het mag dan Tarkovsky’s meest spectaculaire film zijn, nog steeds behoud hij zijn uitzonderlijk oog voor detail en probeert hij de aandacht op de natuur te richten, o.a. in de vorm van druppelend water. De hele film is in mooi zwart-wit geschoten, wat de film ook een donkere middeleeuwse uitstraling geeft, maar dan krijgen we helemaal aan het einde prachtige kleurenbeelden van Rublev’s iconografie te zien.

Ik kom er nu achter dat ik de aller kortste 185 minuten-versie van de film heb gezien. Het was dan wel een mooie restauratie, ik vind het toch wel erg jammer. Ik vond de overgangen namelijk te groot en voor Tarkovsky's doen waren er niet bijzonder veel long shots. Toch vond Tarkovsky de kortste versie wel de beste. Hij was dan wel gedwongen om de film in te korten, maar heeft dit wel zelf mogen doen. De film is toentertijd niet uitgebracht in de Sovjet-Unie, begrijpelijk sinds de Atheïstische Unie de religieuze toon van de film niet kon waarderen en de film zich bezig houd met het ontstaan van het Tsarenrijk.

Andrey Rublyov is een erg indrukwekkende en bijzondere film. Niet alleen hebben we een perfect realistisch portret van de harde donkere Middeleeuwen in het Orthodoxe Rusland, maar daarnaast is het ook inhoudelijk een bijzondere film. Andrei filmt Andrei, de Sovjetrussische filmmaker verkend weer zijn gebruikelijke religieuze en filosofische thema’s en de film zit boordevol symboliek. Dit alles onder begeleiding van klokken, een Orthodox koor en het geluid van druppelend water.

avatar van Bartjeking
3,5
Ik had de eerste helft op youtube gezien, maar volgens mij was de vertaling erg beroerd en ik kwam er niet echt in. Daarom de film een eerlijke kans gegeven en de originele versie bekeken en dat hielp, heb met name de 2e helft ademloos zitten kijken. Langzaam, maar toch vol suspense.

5,0
Andrei Tarkovsky's tweede film 'Andrei Roublev' kwam uit in 1966, maar had flink te lijden onder de Russische censuur. Het loont dus de moeite op zoek te gaan naar een versie die meer gemonteerd is zoals de regisseur zelf voor ogen had. De Engelsen hebben het prachtige woord 'jawdropping' om het effect van deze film te beschrijven. Je mond valt open bij de schitterende beelden en meeslepende camerabewegingen. De film over de Middeleeuwse kunstenaar Roublev is in zwart/wit tot aan de finale, waarin zijn geschilderde iconen in nog altijd prachtige tegenwoordige schoonheid worden getoond. De boodschap is helder: de kunst overleeft alles. Voor dierenliefhebbers is een waarschuwing op zijn plaats: animals were hurt during the shooting of this film.

avatar van Flavio
4,5
Beste Tarkovsky die ik zag, al is Stalker wel aan herziening toe. Geniale film.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:01 uur

geplaatst: vandaag om 07:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.