menu

Andrey Rublev (1966)

Alternatieve titels: Andrei Rublev | Andrey Rublyov | Andrej Roebljov | Андрей Рублёв

mijn stem
3,82 (356)
356 stemmen

Sovjet-Unie
Biografie / Drama
206 minuten / 192 minuten (ingekorte versie) / 185 minuten (verder ingekorte versie)

geregisseerd door Andrei Tarkovsky
met Anatoliy Solonitsyn, Ivan Lapikov en Nikolay Grinko

Film over het leven van de legendarische iconenschilder Andrej Roebljov (1360-1430). Hij leefde in een woelige tijd vol invallen van de Tartaren, de onderlinge strijd van de Russische adel en het conflict tussen oude en nieuwe religieuze opvattingen. Roebljov komt in gewetensnood wanneer hij wordt gedwongen deel te nemen aan de gewelddadigheden in Vladimir.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=t1d5FSyMEd8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
5,0
Andrei Tarkovsky's tweede film 'Andrei Roublev' kwam uit in 1966, maar had flink te lijden onder de Russische censuur. Het loont dus de moeite op zoek te gaan naar een versie die meer gemonteerd is zoals de regisseur zelf voor ogen had. De Engelsen hebben het prachtige woord 'jawdropping' om het effect van deze film te beschrijven. Je mond valt open bij de schitterende beelden en meeslepende camerabewegingen. De film over de Middeleeuwse kunstenaar Roublev is in zwart/wit tot aan de finale, waarin zijn geschilderde iconen in nog altijd prachtige tegenwoordige schoonheid worden getoond. De boodschap is helder: de kunst overleeft alles. Voor dierenliefhebbers is een waarschuwing op zijn plaats: animals were hurt during the shooting of this film.

avatar van Flavio
4,5
Flavio (moderator)
Beste Tarkovsky die ik zag, al is Stalker wel aan herziening toe. Geniale film.

avatar van Basto
4,0
Mijn favoriete Tarkovsky. De inval van de Tartaren is echt geweldig. Erg fijn om dit op het grote scherm van Kino1 te hebben gezien.

avatar van Shadowed
3,5
Basto schreef:
Mijn favoriete Tarkovsky. De inval van de Tartaren is echt geweldig. Erg fijn om dit op het grote scherm van Kino1 te hebben gezien.


Welke minutenversie draaien ze?

avatar van Basto
4,0
Shadowed schreef:
(quote)


Welke minutenversie draaien ze?


192 meen ik.

avatar van Shadowed
3,5
Mooi.

Maar ergens viel het ook wel een beetje tegen. Russische films zijn films die me zover nog nooit hebben teleurgesteld. Deze vind ik van de 4 die ik in totaal heb gezien echter wel de minste, maar misschien ben ik nog niet helemaal ingesteld op fulltime arthouse.

Het beste gedeelte in de film is absoluut de regie. Het is misschien door de wat aparte dialogen soms wat moeilijk te volgen, maar saai vond ik het absoluut nergens. Alhoewel er voor de doorsnee kijker wel saaie stukken in kunnen zitten, vond ik dit absoluut nergens saai.

Ik heb het dan ook op het grote doek bij Kino mogen aanschouwen. Zo'n film met een status als deze kan je ook als filmliefhebber moeilijk laten schieten. De film opent fenomenaal. Het "vliegen" was niets minder dan fascinerend gebracht.

Knap, erg knap cameragebruik soms. Zoals ik al zei, de opening, die bevat misschien wel het beste camerawerk. Alhoewel Tarkovsky niet altijd alle remmen qua cameragebruik losgooit, blijft het altijd interessant en als je er eventjes 15 minuten rustig voor gaat zitten wordt je vanzelf helemaal meegesleept in het verhaal.

Alhoewel het duidelijk wel oud is en soms wat knullig is, is het visueel erg knap. De film zit vol met mooie en soms epische beelden. Alhoewel de scene die blijkbaar als indrukwekkend wordt gezien maar weinig indruk op me naliet. Ik heb het over de inval van de Tataren. Er zaten een aantal harde beelden bij, maar in het algemeen vond ik het zeer knullig gebracht.

Soms wat onnozel dus, en ook het geluid, dat wel duidelijk het jaartal is, kan soms wat vreemd en knullig overkomen. Soms praat iemand op de achtergrond bijvoorbeeld heel luid, en diegene die recht voor de camera staat heel zacht.

Maar uiteindelijk ben ik best onder de indruk. Het meesterwerk waar hij om bekend hoort te staan vond ik het niet, maar wel een interessante, meeslepende film met schitterende beelden, maar wel wat onnozele en knullige momenten. Zoals ik al zei, je moet er even inkomen, maar de film weet je vroeg of laat echt wel mee te nemen.

Niet te doen. De film lijkt vroomheid (en de zonde als haar tegendeel) te onderzoeken met vragen als of vroomheid is voorbehouden aan de wijze of juist aan de onwijze, of het vroom is om zondaars te executeren, of de liefde van heidenen zondig is etc. Ik herken de structuur van bv. Stalker die ik wel geweldig vond: qua verhaal gebeurt er eigenlijk niets maar volgen we slechts een paar mannen op een religieus-filosofische reis naar de waarheid waarbij elk persoon een bepaald standpunt representeert, maar waar bij Stalker de gesprekken doorlopend interessant zijn en het mysterie van de Zone een zekere spanning geeft, vond ik deze film vooral erg saai. Dat het moeilijk te volgen is wie wie is en wie überhaupt aan het praten is helpt ook niet (dat vond ik al lastig bij Stalker maar hier speelde het me echt parten). Tegen het einde van het eerste anderhalve uur snakte ik naar het einde van de film zodat ik besloot me niet langer te kwellen en in de pauze de bioscoop te verlaten.

avatar van Basto
4,0
De filosoof schreef:
Niet te doen. De film lijkt vroomheid (en de zonde als haar tegendeel) te onderzoeken met vragen als of vroomheid is voorbehouden aan de wijze of juist aan de onwijze, of het vroom is om zondaars te executeren, of de liefde van heidenen zondig is etc. Ik herken de structuur van bv. Stalker die ik wel geweldig vond: qua verhaal gebeurt er eigenlijk niets maar volgen we slechts een paar mannen op een religieus-filosofische reis naar de waarheid waarbij elk persoon een bepaald standpunt representeert, maar waar bij Stalker de gesprekken doorlopend interessant zijn en het mysterie van de Zone een zekere spanning geeft, vond ik deze film vooral erg saai. Dat het moeilijk te volgen is wie wie is en wie überhaupt aan het praten is helpt ook niet (dat vond ik al lastig bij Stalker maar hier speelde het me echt parten). Tegen het einde van het eerste anderhalve uur snakte ik naar het einde van de film zodat ik besloot me niet langer te kwellen en in de pauze de bioscoop te verlaten.


Doodzonde, de tweede helft is groots en van een totaal ander kaliber dan het eerste deel. Ik had met Solaris eenzelfde ervaring. Tarkovsky weet zich moeizaam door set up te ploegen, om de tweede helft te scoren.

Basto schreef:
(quote)


Doodzonde, de tweede helft is groots en van een totaal ander kaliber dan het eerste deel. Ik had met Solaris eenzelfde ervaring. Tarkovsky weet zich moeizaam door set up te ploegen, om de tweede helft te scoren.


Oké, bij Solaris zal ik blijven zitten.

Alle grote Tarkovsky thema's zitten al in deze film, maar de uitwerking kan me maar niet bekoren. Wat mij betreft lukte dit in zijn latere films wel. Op een of andere manier heeft hij die thema's in latere films naar een hoger, universeler (mystieker, zo je wilt) plan getild, waar de benadering hier nog vooral heel christelijk is. En hij wist het later ook op een meer filmische manier te tonen, terwijl hij hier nog teveel af moet met mono/dialogen en theatraal acteerwerk.

De klokscene vormde het hoogtepunt van de film voor mij (de "leap of faith"). Maar met bijvoorbeeld het brandende huis uit Het Offer, of de kaarsenscene in Nostalgia heeft hij eenzelfde idee later op grandioze en overtreffende wijze nog eens hernomen.

avatar van Redlop
3,0
De kortste versie gezien (181 minuten) maar ook die had een uur korter gekund. Het eerste uur was nauwelijks vol te houden. De nar... De film begon voor mij met de inval van de tartaren. Dat was gruwelijk indrukwekkend en daarna de wederopbouw van een christelijke gemeenschap gesymboliseerd door het gieten van een klok. Eigenijk gaat de film niet specifiek over Andrey Rublyov maar over de late middeleeuwen in Rusland, waar Andrey Rublyov ooggetuige van was. We leren hem niet kennen en ook nergens zijn we getuige van zijn kunst. Het eind (in kleur een fresco gefilmd van 1 cm afstand, enkele paarden in een wei en dat was het) deed zelfs amateuristisch aan, maar ik hoef van mezelf Tarkovsky niet sowieso briljant te vinden. De zeggingskracht van het verhaal is sterk maar het had korter en krachtiger gekund.

3*

avatar van Graaf Machine
5,0
Heel fijn om dit eens op het grote doek te zien. Thuis de afgelopen twee of drie keer in twee etappes gekeken (eerst deel 1, dan deel 2), omdat het toch wel wat van je concentratie vergt, drie uur lang.
Maar in het filmhuis draaien ze hem maar één dag, dus moet je gewoon blijven kijken. En dat loont natuurlijk achteraf weer de moeite.

avatar van Redlop
3,0
Graaf Machine schreef:
Thuis de afgelopen twee of drie keer in twee etappes gekeken (eerst deel 1, dan deel 2)


Geen gek idee eigenlijk. Alhoewel je beter met deel 2 kunt beginnen.

avatar van Don Homer
3,0
geplaatst:
In much wisdom there is much grief. And he who increases knowledge increases sorrow.

Andrei Rublev (1966). speelt zich af in vijftiende eeuws Rusland en gaat over het leven van de schilder, zijn omgeving en al zijn (intrapersoonlijke) problemen. Terwijl de Tartaren invallen is het Christendom het hoogste goed in Rusland.

Tarkovsky strooit met prachtige beelden. Zijn camerawerk is ongekend. De film behandeld taaie onderwerpen en de diepzinnige (religieuze, moralistische) gesprekken en gebeurtenissen vond ik vaak moeilijk te volgen. Er gebeurt van alles in de film, maar ik miste mijn eigen betrokkenheid erin. Echt spannend wordt de film ook nooit. Behalve of je je ogen de gehele drie uur open kan houden.

avatar van richiedoom
4,5
geplaatst:
Gisterenavond ging er maar eens goed voor zitten. De setting was ideaal, buiten regende en onweerde het, ik schonk een lekkere whisky in, vriendin was pleite en ik ging er (toch stiekem dankzij Moviemeter) met hoge verwachtingen in. Na een half uurtje had ik toch even van: 'hmmm, vind ik dit wel wat?' Echter vanaf het moment met de heksen in het bos greep de film me. Een aantal prachtige shots die ook de volgende dag nog blijven hangen. Dit had ik bij Ivan's Childhood ook, dat de beelden nog dagenlang door je hoofd spoken. Dan weet je dat je met een goede film te maken hebt. Al is deze Andrei Rublev wel een grote stap voorwaarts qua regie.

De inval van de Tartaren was zeker een hoogtepuntje, lekker rauw in beeld gebracht. Vervolgens laten we de actie een beetje los en wordt er gefocust op het bouwen van een bel. Die omschakeling kon ik in eerste instantie even niet plaatsen en ik werd heel even uit de film gehaald. Echter werden er weer prachtige beelden voorgeschoteld en aan het eind van de film kon ik deze omschakeling wel plaatsen.

Ik lees dat veel mensen de dialogen moeilijk vonden om te volgen, maar ik had daar over het algemeen eigenlijk weinig moeite mee. Ik kan me zeker voorstellen dat je het maar een hoop vaag gelul vindt, maar ik heb me er gelukkig niet aan gestoord. Wel heb ik mij af en toe gestoord aan de nasynchronisatie. Monden en geluid lopen vaak niet gelijk, en zeker wanneer personages huilen of schreeuwen klinkt dit wel erg nep en overdreven. Maar goed, over het algemeen kon ik dat ook wel weer plaatsen in de tijd waarin het gemaakt is.

Tot nu toe is de aanschaf van mijn Bluray Tarkovsky box absoluut geen miskoop gebleken. Op naar de volgende: Solyaris!

avatar van richiedoom
4,5
geplaatst:
Wat ik me trouwens wel afvraag: ik heb nu de kortste versie gezien maar wat voor moois mis ik daardoor? Als het 20 minuten extra betreft waarin zijn portretten aan het einde worden getoond dan vind ik het niet zo erg.

avatar van Fisico
3,0
geplaatst:
Een klassieker, dat zeker. Mijn vierde Tarkovsky ook intussen en van allen de idee gekregen dat het zware kost is. Deze Andrey Rublev mag dan "intellectueler" wat toegankelijker zijn, makkelijk te verteren was het toch niet. Omwille van de lange speelduur die de drie uren overstijgt, wil ik het woord saai niet in de mond nemen, maar langdradig is het wel.

Daartegenover staan een aantal knappe scènes zoals dat heidense ritueel met die naaktheden, de inval op dat bolwerk, de klok, ... Alles werd vervolgens knap gefilmd met mooie shots en luchtbeelden. Qua dialogen vond ik het ook niet zo geweldig. Zeer gemengde gevoelens dus met hoogte- en dieptepunten.

Vond het ook niet altijd even makkelijk om te volgen met al die baardmannen en het lijkt me toch dat een beetje historische achtergrond van feodaal Rusland geen overbodige luxe is. Misschien kwam de film iets beter tot zijn recht als het wat meer gebald was geweest.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:46 uur

geplaatst: vandaag om 11:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.