Andrey Rublev (1966)

Hier heb ik iets over gelezen.Hij is de eerste drie uur in zwart/wit, en op het eind komen de Iconen in beeld, in kleur...
Dat schijnt echt superindrukwekkend te zijn, alsof je uit je stoel wordt geblazen.

Zoveel verrassing is er niet aan hoor, en het is ook geen direct vervolg op het verhaal. De film gaat over het leven van een icoonschilder (Andrei Rublyov dus) die echt bestaan heeft (al is het verhaal in de film voor een groot deel fictief). Aan het eind van de film worden de schilderingen getoond die van hem bewaard zijn gebleven. Indrukwekkend kon ik dat niet vinden, verre van dat helaas. De iconen zijn nogal verbleekt en blijven met allerlei mogelijke zooms een eeuwigheid in beeld. Echt bijzonder kan ik de afbeeldingen verder ook niet vinden. De film zelf was een stuk interessanter.

Edit: Ik sprak hier over de Artificial Eye VHS versie. Naar ik gelezen heb, zien de iconen er op de Criterion DVD een stuk beter uit, en is bovendien de Artificial-Eye-versie in horizontale zin iets ineengedrukt, wat vooral de scenes met de iconen nogal aantast.

Andrei Rublyov was het enige werk van Tarkovsky, dat ik nog niet gezien had.(op zijn examenfilm 'The Steamroller and the violin' na dan) Vandaag heb ik deze 2e film van Tarkovsky dan eindelijk gezien....Andrei Rublyov is een verbluffend staaltje cinema! Dit juweeltje behandelt het onderwerp 'Kunst', het hele proces van creeeren en het belang daarvan. Kunst, creatie, schoonheid kan de mens blij maken, leren en zelfs redden volgens Tarkovsky's film. Rublyov wil niet meer creeeren omdat de mens vol zit met haat en legt zelfs een zwijggelofte af aan 'God'. Maar ware kunst, in de vorm van een jonge klokkengieter, leert Andrei Rublev toch het belang van kunst weer in te zien....Kunst is er om anderen te verblijden en te onderwijzen, om jezelf genoegdoening te geven in het creeeren en om een hoger doel aan je bestaan te geven. De scene waarin Rublyov dit inziet en de daar op volgende kleurrijke finale is dan ook fenomenaal, overrompelend en ongekend mooi! Visueel gezien is deze film misschien wel de beste uit zijn te korte carriere. Actiescene's, observaties van natuur en massale bloedbaden bevatten ongelooflijk veel details en de camera legt de meest uiteenlopende en onmogelijke shots vast. Een van mijn favoriete scene's komt uit het begin van de film; we zien dan in slowmotion een paard dat zich omrolt..geweldig mooi!

Kort gezegd...5 dikke sterren

Klinkt zeer interessant Ramon! Dit spreekt me echt aan. Binnenkort zal ik eens beginnen aan de Tarkovsky's.

En de film heeft zo zijn standpunten over kunst en creatie, een veel voorkomend onderwerp van discussie hier op de site!

Een van de mooiste onderwerpen ook... Creation is All!

Ik bewonder Tarokvsky zeer erg! In een post op IMDB stonden de perfecte woorden om mijn beleving van Tarkovsky's filmkunst te omschrijven:

"He has ruined cinema for me and this is one of the masterpieces that did it. Everytime you see one of his film's you proclaim: "That's the best picture ever made!" Which can't be true as that was the last Tarkovsky film you saw..

The trouble is Tarkovsky's films have such extraordinary purity and spiritual depth that no other films seem able to satisfy one in the same way. They seem flat, lifeless and unable to compete".

Echt gaan kijken dus die films Tovenaar!

Hmmm, ik krijg er steeds meer zin in Ramon. Het lijken me echt zeer aparte, maar goede films. Zijn ze ook ergens te koop of is het huren geblazen?

Ze zijn allemaal te koop bij Play.com, deels bij Rodirect(wel duur daar) en anders wordt het dus huren geblazen. Bij de Cinematheek hebben ze al zijn films, iig in Eindhoven wel!

Vind je dat echt? Ik vond Stalker visueel toch al een stuk sterker.

Ja, dat vind ik echt...ik licht dit nog wel eens toe van de week.

Leuk

Ben benieuwd naar je verhaal Ramon. Ik heb net Andrei gezien, ik zal ook binnenkort even een verhaaltje typen.

Thematisch gezien vind ik dit misschien wel de interessantste Tarkovsky, maar dat is wel bekend denk ik. Stalker en Nostalghia bevielen me allebei prima, dus ik had goede hoop voor onze Andrei.

Helaas vond ik hem niet zo sterk als de bovengenoemde 2. Misschien had ik wel hetzelfde als wat ik beschreef bij Nostalghia. Het lukte me niet om bij deze film het 'gevoel' te pakken te krijgen. De gebeurtenissen gingen aan me voorbij zonder dat ik echt geïnteresseerd was en dat vond ik érg jammer. Bij Stalker en Nostalghia keek ik ook erg geïnteresseerd naar de mooie beelden, maar zelfs dat 'lukte' niet. Voor mij persoonlijk was het een tegenvaller.

Ok Tovenaar!
In de films van Tarkovsky staan meestal maar enkele personen centraal. De beeldenstroom 'beperkt' zich in deze films dan ook tot meesterlijke observaties van de natuur en decors waarin deze personen nietig lijken. Andrei Rublev is een uitzondering daarop; Tarkovsky heeft hier namelijk nog een troef....er doen namelijk heel veel figuranten hun opwachting en Tarkovsky laat in deze film dus zien (naast alle prachtige opnames van landschap, dieren, natuur etc) dat hij ook uit de voet kan met het registreren van een massale belegering, waarin hij met de camera tot in de kleinste details de acties en perikelen rondom honderden personages kan vastleggen....en dat ook nog met uiteenlopende, originele bewegingen van de camera. Deze film is visueel dus de rijkste uit zijn carriere vind ik. Maar in deze film laat Tarkovsky zich ook weer van zijn kalme 'observerende' kant zien: het rollende paard, de schitterende vliegscene, de scene met de bel, het in beeld brengen van uitgestrekte landschappen, de meesterlijke eindscene en het geweldige laatste shot.... dat shot met die paarden.....ik kon het eerst niet precies plaatsen, maar ik heb de betekenis toch gevonden....I'd like to point out the film ends with an image of horses in rain. It is a symbolic image as horse for me is a synonym of life. When I'm looking at a horse I have a feeling I'm in direct contact with the essence of life itself. Perhaps it's because horse is a very beautiful animal, friendly to man, and is moreover so characteristic of the Russian landscape. There are many scenes with horses in Rublov. Take the scene in which a man dies after an unsuccessful attempt to fly. A sad-looking horse is a silent witness to the scene. The presence of horses in the last, final scene means that life itself was the source of all of Rublov's art.....woorden van Tarkovsky zelf.

Al met al....Andrei Rublev is een heel rijke film, die je na 1 keer zien weer moet herzien om alle schoonheid en details in je op te nemen.

Ik ze eerst even allemaal zien. Zondag Solyaris en dan 'moet' ik nog:

* Katok i Skripka (beste titel trouwens!)

* Ivanovo Detstvo (1962)

* Zerkalo (The Mirror) (1975)

* Offret (1986)

Als ik die allemaal gezien heb, is het tijd voor reviewing! Andrei blijft nog wel even wachten op me.

Van alle films van Tarkovsky die ik gezien heb, was dit de toegankelijkste.

Visueel gezien vond ik deze film prachtig, net als de meeste andere films van Tarkovsky overigens. Prachtig in beeld gebrachte landschappen en verder gewoon erg mooie scènes; het spattende water als er paarden doorheen lopen, de prachtige scènes in de regen en zoals Ramon al zei het omrollende paard aan het begin. (zo zijn er nog veel meer mooie scènes, maar te veel om op te noemen)

Een minpuntje vond ik het verhaal. Ik had moeite om in het verhaal te komen. Het sprong steeds een beetje van de hak op de tak. Als ik dan al een beetje in het verhaal kwam, begon het weer meet een volgend gedeelte.

Maar dit vond ik verreweg de interessantste Tarkovsky die zeker om reviewing vraagt. Voorlopig dan maar 3,5*, maar hij heeft zeker groeimogelijkheden.

een vervelende, saaie kutfilm

(ja, dit klinkt idd zeer ongenuanceerd, maar ik leg 't nog wel eens uit....)

2*

Toevallig dat jij deze dan ook veel minder vond dan de andere Tarkovsky's Goodfella Ik ben benieuwd naar je uitleg, ook ik kon er weinig chocola van maken van onze Andrei.

Uitleg wil ik heel graag horen!

Welly, welly, welly, well... Waar zal ik beginnen?

Het verhaal heeft een zeer ergerlijke 'en toen... en toen...' structuur. Telkens wordt er enkele jaren verder in de tijd gesprongen om wéér een volgende fase in het leven van Andrei te vertellen, m'n broertje merkte al terecht op dat de kijker eigenlijk geen enkel moment wordt gegund om in het verhaal te komen. De gebeurtenissen konden me door de kille manier van filmen en acteren al snel absoluut niet meer boeien en ik kon me er tevens al snel niet meer toe zetten om de verschillende verbanden tussen de verschillende delen van het verhaal te leggen.

En vergeleken met Tarkovsky's latere films, die ik toch vaak erg boeiend vond door de ongrijpbare, mysterieuze en fascinerende thema's, werkt hier de kille en afstandelijke manier van filmen voor mij absoluut tegen de film.

Wat mooie plaatjes betreft viel er hier en daar nog wel wat te genieten, maar ja... omrollende paarden kan je ook in m'n achtertuin komen bekijken, dus ook wat dat betreft was ik niet echt onder de indruk. Ik kon er, al met al, gewoon he-le-maal niets mee, heb momenteel ook absoluut geen zin om deze film ooit nog eens opnieuw te kijken, in tegenstelling tot bijv. een 'Stalker' of 'Offret'...

'Meest toegankelijke Tarkovsky' m'n bips, 2 sterretjes.

Hier kom ik morgen op terug. Ik snap je argumenten niet namelijk......onsamenhangend, afstandelijk gefilmd, afstandelijk geacteerd.....ik snap dat niet helemaal, zeker gezien het feit dat de 'koning' van onsamenhangende films, een zekere heer Lynch, bij jouw in een hoog aanzien staat.

Mwa, ik vind de vergelijking met Lynch hier niet echt passen. Op het eerste gezicht is het merendeel van z'n films inderdaad (zeer) onsamenhangend ja, maar Lynch heeft wat mij betreft een hele grote troef in handen: door al die onnavolgbare plotkronkels zijn z'n films wel eindeloos kijkbaar. Ik kom zelden mensen tegen die na het zien van een Lynchfilm het plot niet volledig uit willen diepen, een ongelofelijk knappe prestatie als je 't mij vraagt... Bovendien speelt Lynch veel meer met de gevoelens en emoties van de kijker en bewijst hij iedere keer weer veel gevoel voor sfeer te hebben, de wat 'warmere' benadering zeg maar.

Tarkovsky is veel killer en afstandelijker dan Lynch (het onsamenhangende van z'n films is niet eens m'n grootste punt van kritiek) en dat staat me vooral nogal tegen, want bij een -weliswaar zeer warrig vertelde- recht-toe-recht-aan film als dit werkt die koude benadering voor geen meter, imo

Maar dat snap ik juist niet.....dat wat jij als kil en afstandelijk ziet, zie ik juist als warm en aangrijpend. En de verhaallijn vind ik juist heel makkelijk te volgen; 8 episodes uit het leven van een icoonschilder gesitueerd in een barre periode uit de Russiche geschiedenis met als thema 'de mens die zich van alles en iedereen onderscheidt door middel van creatie'. Eerste episode en laatste episode slaan rechtstreeks op dit thema, terwijl het thema creatie in de zes tussenliggende episodes slechts verweven is; die episodes zijn eigenlijk een documentatie van een periode uit de Russische geschiedenis. Totaal niet moeilijk te volgen volgens mij. Ik haal Lynch er slechts bij om aan te geven dat een moeilijke verhaalstructuur bij jou meestal geen barriere is. Samen met Ivanovo Detzsvo is deze Tarkovsky de makkelijkste uit zijn oeuvre, omdat de thema's in deze twee films toegankelijker zijn. En een omrollend paard heeft tenminste een betekenis....de connectie tussen mens en natuur (een connectie die de mens tegenwoordig niet meer nodig lijkt te hebben, dat terzijde). Een subtiele en mooie metafoor naar mijn mening. In ieder geval veel beter dan een moeder op een bezemsteel of een dansend kippetje naar mijn mening.

Mijn derde Tarkovsky, na Nostalghia en Ivanovo Destsvo eerder te hebben gezien.

Ook deze film bevalt goed, maar na de eerste twee films van Tarkovsky viel me dit lichtjes tegen.

Ik had bij de eerste kijkbeurt wat moeite om in het verhaal te komen, net als anderen. Gelukkig kwam ik er bij een tweede beurt veel beter in. Toch vond ik het wat jammer dat deze film wat minder het sublieme, mystieke van Nostalghia of het diep poetische van Ivanovo Destsvo heeft...

Natuurlijk heeft deze film zijn goede kanten. Het verhaal is toch zeker wel interessant en we krijgen een mooie stukje Russische geschiedenis mee. Niet alle fragmenten bevielen me echter even goed.

Ook in deze film wat mooie beelden, maar daar is al genoeg over verteld door anderen.

Wel weet ik nu zeker dat Tarkovsky iets heeft met water (zelfs het vuur en de rook lijken zich te verplaatsen door het water) en zeker ook met sneeuw en het zwevende in het algemeen (de mooiste shots zijn die met zwevende eenden, volgels en sneeuwvlokjes...).

In vergelijking met mijn vorige twee Tarkovsky's vond ik de beelden wel een stukje minder fascinerend, mysterieus, spiritueel en poetisch ook...

Wat dat betreft is dit een in vergelijking hele rechtlijnige film. Laat ik daar net iets minder van houden en de voorkeur geven aan de Nostalghia's van deze wereld, aandacht gevende aan het onderbewuste...

Wat ik gelezen heb van de werkjes die na Rubylev gemaakt zijn, zijn die weer wat minder rechtlijnig en een stuk spiritueler en mystieker. Daar kijk ik dus echt naar uit!

Het zou mij niets verbazen als, uitgaande van wat ik nu gezien heb en wat ik gelezen heb over het werk wat ik nog niet heb gezien, ik uiteindelijk Andrei Rubylev nog de minste Tarkovsky vindt.

Dat neemt niet weg dat ik erg uitzie naar het andere werk van de beste man, en zeker niet dat ik de grote capaciteiten van Tarkovsky ook maar enigszins in twijfel trek.

Wat dat betreft siert het hem alleen maar dat hij films maakt die meerdere zaken belichten, de een wat makkelijker te behappen als de ander.

Een 'zware' film, naar mijn smaak. Vereist veel concentratie. De opgeroepen sfeer beviel me prima, en dat kwam niet in de laatste plaats door de muziek.

Jammer dat de film wat lang duurde, en daardoor soms wat saai werd.

Nog jammerder dat de ondertiteling op de DVD uit twee regels bestond, waarvan de onderste in de zwartbalk, en de bovenste in de film zelf. Deze was soms nauwelijks leesbaar vanwege de te lichte achtergrond, en bleef vaak niet lang staan.

Daarbij gevoegd dat mijn Russisch niet al te best is...

Ik geef voorlopig 4 sterren voor deze film.

Raar dat een film van drie uur me meer weet te raken dan drie weken uit mijn eigen leven, maar dat heb ik me al vaker afgevraagd. Naar mijn mening misschien wel de beste film van Tarkovsky, omdat er naast prachtige beelden en een hoop symboliek ook sterke emoties in meespelen, iets waar zijn andere films door de hoge vaagheidsfactor (bestaat daar geen beter woord voor? ) minder in slagen (wat hen nét iets minder geniaal maakt) Deze film deed me trouwens erg denken aan Ingmar Bergman (om begrijpelijke redenen denk ik). Ik geef hem natuurlijk 5 sterren, ik was er kapot van.

Het wordt dringend tijd dat ik deze film zie!

Andrei Rublev vind ik persoonlijk een visueel meesterwerk.

Wel een zware film met al die intolerantie, maar tja zo was dat nou eenmaal in die tijd.

Hoezo is film op de Artificial Eye DVD 20 min korter dan de versie op de Criterion DVD?