menu

Suna no Onna (1964)

Alternatieve titels: Woman in the Dunes | De Vrouw in 't Zand | 砂の女

mijn stem
3,95 (266)
266 stemmen

Japan
Drama / Thriller
123 minuten / 147 minuten (director's cut)

geregisseerd door Hiroshi Teshigahara
met Eiji Okada, Kyôko Kishida en Hiroko Ito

Een entomoloog bezoekt een afgelegen gebied van Japan om de plaatselijke insecten te bestuderen. Wanneer hij de laatste bus naar Tokio mist, oppert de plaatselijke bevolking dat hij kan overnachten bij een vrouw die in een huisje in de zandkuil woont. De man stemt toe, maar komt er de volgende dag achter dat de touwladder waarmee hij is afgedaald is verdwenen, zodat hij vast zit in de kuil. Gaandeweg ontdekt hij dat het leven in de kuil en het dorp draait om het voortdurend binnendringende zand: wanneer er niets gebeurt, worden de huizen onder het zand bedolven. Als het zand wordt weggegraven bestaat het risico dat de huizen instorten. Meer en meer berust de man in zijn lot om iedere dag de strijd met het zand aan te gaan. Tegelijk groeit er tussen hem en de vrouw een erotische spanning.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Gtv9p6cAWAA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Je moet deze film zien en begrijpen in de sfeer der zestiger jaren. Camus,Sarrtre. Existentialisme.Rhinoceros. Wachten op Godot. De verhaalllijn is een kapstok. De film is een metafoor. de film laat zien dat een mens niet kan ontsnappen aan het Lot. Ik ben te oud geworden voor dit soort pseudo-intellectuele hoogstandjes. Ik heb de hele film doorgezapt in een half uur. De film duurt ,zoals boven beschreven ,zeker een uur te lang. 45 minuten was mooi geweest.
2 sterren....

avatar van dennis013
4,5
Ik vond het een mooie metafoor voor zowel de man-vrouw relatie als een metafoor voor je baan of dagelijkse bezigheden. Zeg maar gerust het midlife-crisis gevoel.
Erg goed gedaan deze film.
Schitterende beelden, sterk verhaal, overtuigde acteerprestaties en sfeerverhogende muziek. Uitstekende film die makkelijk 4,5 ster haalt.

Mensen die deze film goed vinden, kan ik overigens van harte Il Deserto dei Tartari (1976) aanraden

avatar van mayhemblik
4,5
Moedertje lief wat heb ik genoten van deze film zeg.
De beelden, de muziek/geluiden en het verhaal deden me af en toe (van binnen) juichen van plezier.
De twee hoofdrol spelers waren ook nog eens twee mooie mensen om naar te kijken en de plek waar het zich afspeelt is prachtig en onheilspellend tegelijk.
O ja, lang leve de close up!!!
Gaat hem zien, gaat hem zien zou ik zo zeggen.

avatar van wwelover
4,0
Hele beklemmende film met een aparte sfeer. Moest veel wennen aan het camerawerk, maar op zich vond ik dat wel goed. De acteurs zijn goed en het verhaal is naar en spannend. Ook de muziek heeft een heel sterk effect. Ik heb de Directors Cut gezien, maar denk dat ik de kortere versie beter zou vinden. Niveau zakte soms even weg. Maar alsnog een uitstekende film.

4*

avatar van Vinokourov
4,0
Een insectoloog is tijdens een van zijn uitjes niet meer op tijd voor de bus naar huis. De locals weten wel een plek waar hij voor zolang de nacht kan doorbrengen. Hij komt terecht in een diepe kuil omgeven door zand en vindt onderdak bij een vrouw in een krotterige woning. Maar wat blijkt! Uit de kuil komen is een hele opgave. Massa's zand omgeven hem en maakt het ontsnappen mogelijk. De vrouw zit al tijden daar gevangen en berust in haar noodlot, de man is echter weerbarstig en wil koste wat kost die kuil uit. Ondertussen zorgen de locals ervoor dat de twee niet omkomen van honger of dorst.

Suna no onna is wel een film die beklijft. Het heeft wat filosofisch en de film zet je als kijker aan het denken met diverse metaforen over het een en ander. Daarbij stelt Teshigara absoluut niet teleur met zijn regie en diverse shots van zand. Je moet het zien om het te geloven, maar in deze film zie je hoe tof beelden van zand kunnen zijn!

avatar van John Milton
4,0
Ondanks dat ik er na Eberts review iets meer van had verwacht, is Woman in the Dunes een mooie film die tijdens zijn speelduur voortdurend blijft intrigeren en ondanks het gematigde tempo nergens saai wordt.

Ik zou hem (ook) absoluut plaatsen in de existentialistische hoek van Sartre en Camus, al is en blijft dit in de eerste plaats een Japanse productie, hoewel er volgens de IMDB trivia discussie over was of dit universeel of juist Japans moest zijn. Behalve voer voor analyse en discussie heeft de film een prachtige zwartwit cinematografie met een bijzonder gebruik van close-ups en aandacht voor structuren. lees vooral de beide essays van Criterion. Bij een film als deze is dat zeker niet overbodig, het geeft een hoop achtergrondinformatie en context.

Beoordeel je een film op wat hij wel heeft of ook op wat hij niet heeft? Omissie is vaak (maar niet altijd) een bewuste keuze van de regisseur. Ik had graag de onderlinge relatie van de twee hoofdrolspelers wat verder uitgediept gezien. Wat voelen ze nou voor elkaar? Welke rollen nemen seks en liefde precies in? Nu kun je een hoop afleiden uit wat er gebeurt en kleine dingetjes, maar er blijft ook een hoop onbeantwoord... Natuurlijk zegt ook dat weer iets.

De muziek werkte af en toe voor mij niet helemaal, dat moet ik er wel bijzeggen. Na eerste viewing hangt Suna no Onna tussen de 3,5 en de 4* in.

Ik rond zonder moeite af naar boven.

avatar van HarmJanStegenga
4,0
Na het lezen van de plotomschrijving had ik een heel dorp onder in een enorme kuil verwacht, waar het één en ander plaats zou vinden. Echter blijkt dit maar 1 huisje te zijn, waar Niki Jumpei langzaam maar zeker de betekenis van het leven zal vinden. Ik hou van films die zich afspelen op 1 locatie, deze 'Suna no Onna' maakt daar optimaal gebruik van. De sfeer in het zand en onder in de kuil is beklemmend. Het fundament voor een mooi en origineel gegeven. Ik moest er erg inkomen, maar naarmate het verhaal vorderde werd ik steeds dieper het zand in getrokken. De film zet je aan het denken. Waarom zijn we hier en waar halen we onze voldoening vandaan? De waterput van Niki en het einde geven deze prent een prachtige diepe lading mee, maar dat doet de film heel vaak door Niki terug te brengen naar de o.a. de basisbehoeften van het leven. De muziek, de spanning (de ontsnapping), de twee hoofdpersonages en de klasse regie van Hiroshi Teshigahara zorgen voor een mooi geheel. Klasse film.

avatar van wibro
2,0
Deze veelal geprezen film eindelijk eens gezien en ik kreeg uiteindelijk wat ik hiervan altijd had verwacht. Bijna niets. Na afloop hiervan de recensies in dit topic nog eens goed doorgelezen of ik iets gemist heb. Tja, filosofische films spreken mij nu eenmaal enorm aan. Stalker, Der Himmel über Berlin...om maar eens een paar voorbeelden te noemen. Ik kan dat soort films niet vaak genoeg zien. Maar deze "existentiële" film uit de Japanse keuken hoort daar helaas niet bij. Het komt in de verste verte niet in de buurt van de door mij genoemde twee meesterwerken. En waarom niet? Omdat net zoals bij de films van Kurosawa dat armoedige Japanse wereldje mij helemaal niet aanspreekt. Het oogt allemaal zo lelijk. Op visueel vlak valt er nagenoeg niets te genieten. Zo ook bij deze film waarvan alleen het bewegende zand en de insecten het aanzien waard waren. Met de hoofdpersonages had ik bovendien ook niks. En bijna alles speelde zich in die zandkuil af. Ik zou er bijna zelf claustrofobisch van worden. Maar ja, films die zich op een zelfde locatie afspelen zijn over het algemeen niet direct mijn ding.
Maar genoeg over deze film die voor mijn gevoel wel een eeuwigheid duurde. Die was het dus duidelijk niet voor mij, dit in tegenstelling tot Teshigahara's hier opvolgende film "Tanin no Kao" uit1966 die ik wel goed vond.

2,0*

avatar van John Milton
4,0
Ik kan me er ook vaak niet mee identificeren en ben ook geen groot Kurosawa fan (al heeft hij zeker een aantal films gemaakt die ook mij zeek kunnen bekoren), maar vond deze juist erg mooi. Sterker dan Himmel zelfs. Maar de persoon en het moment zijn key, denk ik. Ik viel tijdens Himmel Über Berlin steeds in slaap, ik heb die tot drie keer toe opnieuw op moeten zetten op drie verschillende dagen, aangezien ik 'ongeveer verder kijken waar ik was' te min vond voor een film als dat. Maar dat zegt ook wel iets natuurlijk, al was het uiteindelijk zeker de moeite waard om hem aandachtig gezien te hebben.

4,0
De sublieme fotografie is het eerste wat indruk maakt met daarna het ondraaglijke van het gebeuren met de beklemmende, dreigend sfeer.
Het is nochtans meer dan dat. Het verhaal en de gedragingen van de personages staan als symboliek voor eenzaamheid, een al dan niet aanvaarding van zijn lot, het deugdoend gevoel van eindelijk mogelijks gewaardeerd te kunnen worden, om iets te betekenen in het leven en de relativiteit van de dingen rondom ons.
Knap dat deze film niet in kleur is en knap is ook de manier van acteren van beide hoofdpersonages.

avatar van John Milton
4,0
Tip voor Woland. En daarna nog 8 anderen om deze prachtfilm in de top 250 te
krijgen

avatar van kevin_vp
4,5
John Milton schreef:
Tip voor Woland. En daarna nog 8 anderen om deze prachtfilm in de top 250 te
krijgen


Nu nog 6

Ik vond het prachtig. Mooie zwart-wit fotografie en abstracte inserts van zand en water. Suna no onna verdient zeker en vast een plaats in de top 250 en in het hart van elke cinefiel.

avatar van John Milton
4,0
Mooi werk, Kevin! Goed bezig

avatar van BBarbie
3,0
Een mooie film met fraaie stijlfiguren en een boel symboliek, maar ik had het na anderhalf uur of zo wel gezien. Wat daarna komt voegt weinig nieuws toe aan het voorafgaande. Grootste minpunt van de film zijn dat ie te lang duurt (director’s cut) en de mallotige ophitsingscène met de maskers..

avatar van Baggerman
4,5
Dankzij jou komt de film nu wel in de Top 250, BBarbie!

avatar van BBarbie
3,0
Don't mention it.

5,0
Hiroshi Teshigahara maakte in de eerste helft van de jaren zestig een aantal goede films, maar geen had zo'n emotionele impact als 'Suna No Onna', oftewel 'De vrouw in de duinen'. De titel vertelt het verhaal al: een man wordt onderworpen aan een Sisyphus-kwelling in een zandafgraving. Hoe meer hij probeert te ontsnappen hoe onmogelijker dat wordt, tot hij zijn lot omarmt. Er zijn weinig dingen waaraan ik een grotere hekel heb dan rul strandzand, maar in dit geval kan ik er voor een keer van genieten. Het zand in deze film fungeert als grofkorrelige pixels, die het mooist tot zijn recht komen in de sexscene die het hoogte- en keerpunt van de film vormt.

avatar van Film Pegasus
2,0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Een vrij symbolische new wave film. Echt genieten kan ik hier toch niet van. Het concept zou volgens mij best werken met regisseur Kim Ki-Duk. Wat zwijgzamer en meer sfeer scheppen. Liefhebbers van zand zullen hier wel aan hun trekken komen en wie houdt van films met dergelijke symbolische onderlaag gaan hier ook wel van houden. Maar mij zegt het weinig. Deels begrijpelijk dat het toch een publiek trekt, maar een grote fanclub zal het toch ook niet worden denk ik.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:16 uur

geplaatst: vandaag om 13:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.