Suna no Onna (1964)

Sublieme existentiële film van Teshigahara.

Suna no Onna is een schitterende allegorie over het menselijk bestaan, spaarzaam en intens weergegeven. Zeer donker van sfeer, beklemmend en sensueel.

Prachtig camerawerk, waarmee de claustrofobische sfeer treffend tot uiting wordt gebracht. Sublieme close-ups van mens, dier en natuur, verbluffende shots van water(druppels) en insekten, door elkaar heen lopende beelden en sensueel weergegeven zandgolven en lichaamsdelen. De film is even simpel als experimenteel en de schitterende beklemmende muziek draagt bij aan een intense kijkervaring.

Deze film is sterk filosofisch en psychologisch, een allegorie over de belangrijkste existentiële vragen. Een man (Niki) is, na te zijn vastgezet in een nutteloos bestaan, op zoek naar betekenis in zijn leven. Suna no Onna handelt over Niki’s confrontatie met het leven en over het concept van spirituele vrijheid. Uiteindelijk vindt hij verlossing, betrokkenheid met het leven en spirituele vrijheid door terug te keren naar de essentie van het bestaan, door een diepe focus te leggen op de meest elementaire zaken en door zijn positie in het universum te accepteren.

Vragen die het meest essentieel zijn, worden hier gesteld. Waar halen wij de betekenis van ons leven vandaan? Door zoveel mogelijk te bereiken, zo ambitieus mogelijk te zijn en zo rijk mogelijk te worden? Of door harmonieus te leven met de kernzaken van het bestaan? Misschien vinden we onze existentiële betekenis pas als we ons verzet tegen de betekenisloosheid van het bestaan opgeven.

Suna no Onna kan wel eens de voor mij mooiste Japanse film zijn, afgaande op de donkere, beklemmende sfeer en de psychologische, existentiële inhoud. Deze film vind ik iets mooier dan de films van Ozu en Mizoguchi die ik gezien heb, en ik ga er niet van uit dat Kurosawa mij persoonlijk meer zal aanspreken dan deze film.

De film is een verfilming van een boek van Kobo Abe, een door Kafka geïnspireerde avantgardistische schrijver.

Schitterende film dus, een film die ik niet snel vergeet.

Voor mij is het de mooiste Japanse film ooit

moet ook deze nodig weer eens herzien.

Ik heb vandaag de videoband maar weer eens tevoorschijn gehaald om de film te herzien. En wederom ben ik diep onder de indruk. Wat een weergaloze, hypnotiserende film is dit toch.

Teshigahara onderzoekt de menselijke zoektocht naar vrijheid en de zin van het bestaan in een vergeefse strijd tegen natuur en maatschappij. Hij stelt hierbij enkele fundamentele existentialistische vragen aan de orde en focust daarbij onze aandacht op de essentiele details van het leven teruggebracht tot de basis – eten, drinken, slapen, werken, wassen en sex. De setting, dialogen en camera concentreren zich op deze zaken op een wijze die je aanzet tot denken.

En waar veel films bij het zoeken naar filosofische diepgang ten onder gaan slaagt Teshigahara met een meeslepend verhaal weergeven door ongekend subliem subtiel en sensueel camerawerk. Hij weet op een prachtige manier de uitgestrektheid van de golvende zandduinen (waar David - Lawrence of Arabia - Lean nog een puntje aan kan zuigen) en de claustrofobische isolatie van de zandkuil te vangen. Het ritme, de fotografie, de indrukwekkende close-up’s, ze versterken het verhaal op indrukwekkende wijze. De beelden van de fysieke relatie tussen de man en de vrouw, van vechten tot het bedrijven van de liefde (waar je overigens zo goed als niets van ziet – het is voornamelijk suggestief) bevatten een ongekende erotische spanning.

Top acteer prestaties van zowel Eiji Okada als de entomoloog als van Kyôko Kishida als de mysterieuze verleidelijke vrouw die in de zandkuil leeft. De zorgvuldig door Teshigahara gecoördineerde regie brengt bovendien hun karakters tot leven op een manier die je zowel doet sympatiseren als identificeren met hun situatie.

Wat mij betreft de beste Japanse film aller tijden.

5 vette sterren.

Sterk gezegd, El Ninjo.

Die scène naar het einde toe, waarin Niki zijn viriliteit moet bewijzen om zijn vrijheid te waarborgen, ondersteund door beklemmende, ritualistische drums, is zowat briljant.

Ik denk dat dit zowat de meest onbekende van alle pure Meesterwerken is. Echte cinefielen kijken deze film dus.

Voorlopig slechts 3 echte cinefielen onder de moviemeters

.......en 1 die flink op zoek is naar de regio 0 Asmik dvd.

yup nog 1 hier

Ik heb hem zojuist besteld bij amazon.co.jp, tenminste, dat hoop ik . Op dvdbeaver staat een pagina over "Woman in the Dunes" ( http://www.dvdbeaver.com/FILM/dvdcompare/womaninthedunes.htm ) en daarop staat een link naar amazon.co.jp. Het plaatje van de cover en de release datum op de amazon.co.jp pagina klopten in ieder geval. Boven de "add to shopping cart" knoppen op amazon.co.jp staat een link "display in english". Als je deze aanklikt dan wordt de tekst in de knoppen in het engels weergegeven en kun je in het engels bestellen. Enige probleem dat ik verder tegenkwam was een veld genaamd "Furigana" die ik moest invullen maar ik las ergens in een nieuwsgroep dat je daar gewoon je naam moest invullen dus dat heb ik maar gedaan. Als ik de dvd ontvangen heb dan meld ik wel of het goed is gegaan.

BTW: het ASIN nummer van de DVD is B000060NCX, als je daarop zoekt op amazon.co.jp dan vind je hem ook.

Yo bedankt zeg! Ik kon al helemaal niets met die site, maar ik zal 'm nu binnenkort volgens jouw methode bestellen (zodra ik geld over heb)

Kijk aan zulke tips heb je nog eens wat...

De korte inhoud van de film is meteen al fascinerend.

(en mijn verlanglijstje wordt almaar langer en langer en langer)

Ik heb hem zojuist ontvangen en het is de goede dvd. Als levertijd werd 3-4 weken vermeld maar dat viel dus erg mee

komt 11 November in Nederland uit op DVD (total film!)

Waar haal jij dit nieuws vandaan ?!

(kan het zo gauw niet vinden op hun site en evenmin in hun nieuwsbrieven)

dvd-home.nl

staat in hun database update!!

19 oktober al.

Prachtige film zoals ik ze maar zelden tegenkom.

De berichten van Gimli en Ninjo verwoorden het al perfect.

Als je naar deze film kijkt dan lijkt het net alsof je zelf in dat gat zit opgesloten en je er niet meer uit komt, je voelt je net zo machteloos als de hoofdrolspeler. Werkelijk prachtig hoe dit in beeld is gebracht. Met zeer sterke rollen van de hoofdrolspelers

5 sterren voor dit meesterwerk.

(Snel die DVD kopen als die uit is)

Prachtige film. Maakte mijn hoge verwachtingen helemaal waar. Wat een geweldig mooie en aparte shots, wat een intrigerend verhaal.

Inhoudelijk sluit ik me vooral bij gimli f en El Ninjo aan. Schitterend, gelaagd en eigenlijk vrij eenvoudig verhaal. De film is erg subtiel en heel knap in de ontwikkeling van het hoofdkarakter. En zo sterk visueel ingesteld dat ik het opvallend vind dat een boekverfilming is.

Ook een absolute pluim waard is de score. Die bestaat uit erg minimalistische muziek. Vaak gewoon geluiden. Het maakt de film alleen maar mooier.

Ik heb de Nederlandse DVD gehuurd waar de langere director's cut op blijkt te staan in een opmerkelijk goede transfer.

4.5*

/me brandt van verlangen om deze film te zien ..

Hier kan ik dan weer niks mee. Bovenstaande berichten gelezen, en het lijkt wel of ik een andere film gezien heb. Net als SB wel de director's cut gezien (denk ik, was in ieder geval 140min+).

Het positieve waren de mooie shots van verschuivend zand. Leuk en apart in beeld gebracht. Maar eigenlijk ook niet veel meer beter en aparter dan een National Geographic aflevering. De rest was nogal muffe b&w (niks tegen zwart/wit, maar dan met wat contrast graag) en makke shots. Muziek was echt niet om aan te horen. Schel getuut en geschraap is normaal positief moest ik het op MuM typen, hier werd het zo slecht uitgewerkt dat het gewoon irriteerde.

Het existentiële heb ik ook gemist denk ik, ofwel gaat het om die hondenanalogieën, die van zo'n bedenkelijk niveau zijn dat ze de film enkel verder onderuithalen. Personages waren ook al niks. Heb me stevig geërgerd aan de idiote manieren waarop die schoolmeester probeert te ontsnappen, en ook met die vrouw was wat mis. Simpele figuren die daar goed zitten, in hun put.

Absoluut niks voor mij, 1* voor de mooie zandkorreltjes.

Een bijzondere film waar prachtige beelden en schitterende hoofdrolspelers je geboeid houden in een zandkuil. Nooit eerder ervaren dat zand zo griezelig kan zijn.

Het meeste lijkt me gezegd. Erg sterke, bijzondere film. Ten eerste is hij visueel erg knap: hoewel ik de opmerking van Onderhond over contrast wel kan onderschrijven, vind ik dat dit gecompenseerd wordt door de mooie close-up's en goed gekozen shots en inventieve montage. Een film die in mijn ogen z'n tijd vooruit was.

Inhoudelijk kan ik deze film niet in enkele zinnen vatten, en dat ga ik hier dan ook niet proberen. Gimli f noemde het een allegorie, en dat is waarschijnlijk de beste omschrijving voor dit intens, boeiend en bovenal gelaagd verhaal dat door een aantal sterke metaforen een aantal grote vragen kan stellen zonder 'prekerig' of hoogdravend te worden. Zoals bij een schilderij de zwarte achtegrond de toeschouwer kan dwingen in de ogen van de geportretteerde te kijken, zo dwingt deze film ons door de claustrofobische setting en sfeer (de put, het zand dat werkelijk overal is) recht in het gelaat van ons eigen zijn te staren en vragen te zien die geen antwoorden toelaten.

Film die me meer de helft van de tijd naar adem deed snakken. The Woman in the Dunes is fenomenaal als thriller in ieder geval, en dat met zoveel simpele middelen als hout, zand en een paar acteurs.
Hoewel deze zand... pardon, film inderdaad veel vragen in me wist op te roepen en voor elkaar kreeg dat ik inderdaad ook ging nadenken over zaken als bestemming en het bestaan en de levensvoorwaarden om een waardig bestaan te leiden zat bij mij toch een beetje te veel het zand in de weg. Ik kon het niet echt als allegorie zien. Die man zat daar gewoon opgesloten en daar kreeg ik het Spaansbenauwd van. Ik heb zo'n vijf keer uit pure frustratie uitgeschreeuwd: 'wat een afschuwelijke film'!
Deze film gaat niet alleen over het bestaan in het algemeen maar voor mij vooral (op dit moment; ik zeg niet dat mijn zienswijze niet zal veranderen) over het bestaan in armoede en over de mogelijkheden om daaraan te ontsnappen. De vrouw in de kuil leek zo beïnvloed te zijn door het leven in die omgeving dat taal beperkt bleef tot het stotteren van een paar dezelfde zinnen. De scène waarin de dorpelingen roepen dat hij de zee mag zien wanneer hij in het zicht die vrouw heeft geneukt is een beeld van pure wreedheid. Hoewel er ingezoomd wordt op het gezicht van een oude man waarin ik lees dat hij ooit hetzelfde heeft meegemaakt, is het toch een afschuwelijk soort humor dat die lui hebben.
Een soort filosofische thriller dus.

Ik zie het toch duidelijk als een allegorie. Na jaren van (vooral passief) verzet tegen de maatschappij waarin ik leef ben ik nu in de beginfase van berusting beland.

...hoera...

Je mág het ook als een allegorie zien, en waarschijnlijk is het ook zo bedoeld, maar bij míj werkt dat zand gewoon te letterlijk op mijn gemoed.

Ok. Het was ook niet als kritiek bedoeld hoor.

Iemand enig idee hoe het gesteld is met de kwaliteit van de Nederlandse release?

Die is prima, je krijgt overigens de directors cut.

Prachtig verwoord, kan ik niks aan toevoegen!

Dit is de eerste film die na slechts 1 keer zien al in mijn top 10 is beland. 5*