menu

Werckmeister Harmóniák (2000)

Alternatieve titel: Werckmeister Harmonies

mijn stem
3,87 (244)
244 stemmen

Hongarije / Italië / Duitsland / Frankrijk
Drama
145 minuten

geregisseerd door Béla Tarr en Ágnes Hranitzky
met Lars Rudolph, Hanna Schygulla en Peter Fitz

Een rondtrekkend circus strijkt neer in een Hongaars dorpje. De bewoners vergapen zich aan de belangrijkste attracties, zoals het opgezette skelet van een walvis en een geheimzinnige 'Prins', die als een ware demagoog de bevolking in zijn greep probeert te krijgen. De door de Prins gemanipuleerde massa ontketent een collectieve vernietigingsdrang die het stadje uiteindelijk naar de ondergang voert.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=8YGdkxI0rU4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Klinkt interessant, maar die dvd is niet bepaald ergens te koop, of wel? Ik heb het nergens kunnen vinden.

avatar van Zelva
5,0
www.play.com[/url]

Krijg je Kárhozat er nog gratis bij ook.

avatar van Spiekercoen
5,0
Het was mijn eerste Tarr en toen de film afgelopen was wist ik niet goed wat ik er precies van vond. Ik had natuurlijk erg genoten van het prachtige filmwerk, maar het verhaal begreep ik niet direct. Maar langzaam kwam het besef dat ik naar een erg bijzondere film gekeken had, en nu, 2 weken later, dwalen de scenes nog steeds door mijn hoofd.

Ik zou eigenlijk de film nog een keer moeten kijken, en zeker ook het andere werk van Tarr gaan zien. Aanrader.

avatar van dutchtuga
4,5
Behoorlijk indrukwekkende film. De beelden zijn werkelijk prachtig.
Dat mensen moeite hebben met de lengte van de shots vind ik voor mezelf niet van toepassing. Hoe langer een shot hier was hoe beter eigenlijk. Zo kreeg ik meer tijd te genieten van de schilderijtjes die Tarr voorschotelt. Dat icm met een erg mooie soundtrack en acteerwerk zorgt voor heerlijke cinema. Lars Rudolph is echt de perfecte man voor de rol van Janus. Een amabele en liefdevolle maar o zo tedere en krenkbare jongen.
Er is 1 bepaalde scene die werkelijk erg veel indruk op mij maakte en dat is de scene waarin Janus dat gesprek met de prins afluistert in de container . Heerlijk surrealistisch, die schaduw op de muur, dat stemmetje, subliem!! Daarnaast zijn er nog meerdere scenes die indruk op mij maakten. Vooral de scene in het ziekenhuis met het oude mannetje in de badkuip. Werkelijk prachtig wanneer de muziek begint te klinken en iedereen langzaam wegdruipt.
Als geheel moet ik alles nog een beetje op een rijtje zetten. De film neigt bij mij veel naar verbeelding van de hoofdpersonage.
Maar WH is een film waar het verhaal niet het belangrijkste is. Laat je lekker meeslepen door de beelden. Ben erg benieuwd naar meer werk van Tarr.
4,5*

4,0
Komende maandag (6 maart) draait hij in Kriterion (Amsterdam).

Weet niet meer hoe laat, ik dacht 22:15, staat stom genoeg niet in de bioscoopladders en ook niet op de site van Kriterion zelf (wel dat-ie komt, maar niet hoe laat).

3,0
Eerste Tarr.

Viel mij nogal tegen. Ik had alleen de beginscenes van Damnation en Satantango gezien en die vond ik zeer indrukwekkend. Maar deze film klopte niet voor mij. Vooral vond ik, dat stijl en inhoud hier totaal niet in balans zijn. Op de beste momenten is de film sensitief, menselijk. Maar het verhaal in geheel vond ik zeer gekunsteld. Vooral de scenes met de menigte deden mij aan als een slecht toneelstuk. Ongemotiveerd, onovertuigend. Wat hen in de greep had werd totaal niet voelbaar. Zo liet ook de hele prins me koud. En het einde..

Over de lengte van de shots: bij Tarkovsky en Tsai Ming-Liang duurt een shot precies zo lang als hij moet duren, terwijl Tarr de camera vaak minuten te lang laat draaien. Sommige mooie beelden (de dans met het pistool, de opstandige kinderen) verliezen hun glans daardoor totaal. Ook haalde Tarr mij hiermee nogal uit de film, door me voortdurend bewust te maken van het medium. Maar als het werkt, werkt het ook heel goed: zoals Janos en zijn oom die uit elkaar lopen, de wagen die het dorp komt binnenrijden, Janos die de walvis bekijkt, de walvis alleen op het plein.

De muziek viel me ook in negatieve zin op: een melodramatisch, schmierend motiefje dat al verveelt terwijl je het voor de eerste keer hoort. En daarna komt het nog zo'n 3 keer terug. Maar hierin sta ik nogal alleen, geloof ik.

Wat me het best zal bijblijven van deze film is de sublieme cameravoering. Zelden of nooit zo'n vanzelfsprekende, natuurlijke, fluwelen beweging gezien. De setting was fantastisch en daarbij ook nog eens zeer mooi belicht. Het kan niet anders dan dat Tarr hieraan het meeste tijd heeft besteed. In een interview las ik dat er amper een script was, geen storyboard en dat de final cut in een halve dag klaar was. De regisseur zegt geen moraal, geen theorie, geen symboliek in de film gelegd te hebben. Tsja.

4,0
prachtige film!!!
ik moet aansluiten bij Johan met het te lange shot van de menigte... ik werd ook snel uit de film getrokken.. zat er snel terug in gelukkig.
ook zeer mooie muziek.
aanrader!

kiriyama
Werkelijk prachtige, emotionele film over de destructieve aard van de mens in de naam van god. Qua cinematografie overweldigend en ook de andere aspecten van de film waren erg sterk. M'n lievelings scene is ongetwijfeld de vernieling van het (zieken)huis. Stil was ik na het zien ervan hoewel deze scene ook het enigste minpunt van de film herbergt. Zodra je namelijk de mensen uit het huis ziet komen verkeer je in een roes die ruw verbroken wordt doordat de volgende scene (in een vernielde zaal waar de hoofdpersoon uit een boek leest) gelijk begint. Een rustige fade-out had stukken beter gewerkt.

Maar verder niets dan lof over deze film, Tarr begint één van m'n lievelings regisseurs te worden en ik ben benieuwd wat damnation voor me in petto heeft, deze zal ik morgen bekijken. Iniedergeval een dikke 4.5* voor deze.

4.5*

avatar van Zuzuu
Wordt er wel Engels gesproken?

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
In deze film? Nee, Hongaars.

avatar van Zuzuu
Bedankt.

avatar van Friac
3,5
Mijn tweede Tarr-film na Karhozat (Damnation): helaas had ik een beetje hetzelfde probleem als Freud, en dat is dat het verhaal vol allegorieën en symboliek de sfeer soms in de weg kwam zitten. Ik moet immers bekennen dat ik niet helemaal doorhad waar het allemaal om draaide: wat hier verteld wordt, heb ik er in grote lijnen ook wel uitgehaald, maar volgens mij zit er nog veel meer achter. En mocht dat niet zo zijn, dan zou ik allicht een tikkeltje teleurgesteld zijn
Ook had ik zoals sommige andere leden, zoals Johan1, het gevoel dat Tarr in deze film sommige scènes toch iets te lang rekte: net als Johan1 wil ik het voorbeeld aanhalen van de opstandige kinderen. De lengte van het shot haalde de kracht van die scène naar beneden. In Karhozat leek het me allemaal iets beter uitgebalanceerd te zijn. Deze zaken zorgden ervoor dat ik bij vlagen eventjes uit de film gerukt werd, terwijl een prachtfilm als Karhozat me helemaal hypnotiseerde.

Natuurlijk blijft de atmosfeer, gesteund door de wonderlijke muziek en adembenemende cinematografie, hier wel de sterktehouder en zorgt hij ervoor dat deze film uitstijgt boven de gemiddelde film. Hoe Tarr zijn camera over dat dorpsplein laat dwalen: een ander woord dan 'magistraal' heb ik er niet voor. Ook de eerste 10 minuten van de film (de zonnestelselscène in het café en de tocht van Janos naar huis) is zo ontzettend mooi dat je hoopte dat de film nadien een tikkeltje minder esoterisch werd.
Ik wil de film maar al te graag 4* geven, want je wéét gewoon dat dit ongelooflijk mooie cinema is, maar de niet vlekkeloze kijkbeurt van vannacht houdt de film voorlopig toch op een dikke 3,5*

3,5*

4,5
Ik heb genoten van mijn eerste Tarr. Schitterende, sfeervolle shots, prachtige muziek. Het voldeed volledig aan mijn verwachtig. Meeslepend!

avatar van Goldenskull
4,0
Tegenvaller, geen slechte film dat zeker niet, maar het kon me niet echt raken of interesseren.
Muziek is aardig, maar alleen de eerste keer, daarna komt het wat zeurderig over. Sommige shots waren écht te lang, ik houd vaak wel van lange shots, maar dat shot van de menigte duurde echt veel te lang. Die monoloog over muziek was ook vrij dodelijk. Wat misschien dom was van mijzelf, was dat ik de film niet uitzette na een uurtje, aangezien ik eigenlijk niet echt in de stemming was voor een trage film. Toch verder gekeken, dit beinvloed mogelijk de score, maar als volgende films van Tarr me wel bevallen, zal Werckmeister ongetwijfeld nog eens herzien worden. Wie weet dan hoger gewaardeerd. Voorlopig 3.0*, vond het eindshot wel erg mooi trouwens.

avatar van stephan73
4,0
Prachtige film.
Een zeer langzame wandeling door een door chaos en anarchie overspoelt dorpje, waar na de komst van een opgezette walvis en een prins de bevolking langzaam vervalt in geweld.
Het tergend langzame camerawerk is werkelijk prachtig en de muziek bezwerend. In tegenstelling tot Satantango wist Tarr me dit keer vanaf het begin te pakken en me mee te sleuren in zijn droom- / nachtmerie-achtige wereld!

4*

dragje
Cinematografisch verfrissend en bij vlagen zelfs prachtig. Net als bij Sátántangó maakt Tarr na een sprookjes achtige opening telkens opnieuw gebruik van uiterst zorgvuldig choreografeerde lange scènes; die van de langzame opbouw waarbij je als kijker veelal in meegezogen wordt, maar in Werckmeister Harmóniák zo ook overbodige momenten kent.

Ondanks de prachtige muzikale score, verzorgd door Mihály Vig (Sátántangó) en de bij vlagen prachtige opnames is het uiteindelijk de inhoud dat het soms moet ontgelden van een op zich 'gedurfde' en bij vlagen cinematografisch meesterwerk.

3.5*

avatar van Koert
3,0
Eindelijk kon ik eens in slaap vallen bij een film zonder iets te missen. Het zag er allemaal heel mooi uit, maar vond het verder niet erg boeiend. Ga Damnation nog wel proberen.

3*

avatar van Arnie
3,5
Schitterend filmwerk, een erg bijzondere melancholieke sfeer (waarvan de toon wordt gezet door de muziek) en een hoop om over na te denken. Dat is voor mij Werckmeister Harmóniák op dit moment nog, want een herziening is absoluut nodig. Ik kon mateloos genieten van de beelden en de gecreëerde setting, maar enig begrip, of op zijn minst aanknopingspunten om het geheel te duiden missen nog een beetje. Daarom begin ik bij 3,5, omdat ik wel het gevoel heb naar iets moois en pretentierijks te hebben gekeken, maar de 'klik' er nog niet helemaal is.
Zeker in dat opzicht te vergelijken met iets als Stalker, waar de herziening me nog veel meer te bieden had. Dat biedt hopelijk perspectief...
Snel in de herziening dus.

avatar van eRCee
4,0
De opening van Werckmeister Harmoniak is meesterlijk. Lang geleden dat ik zo'n niveau in film heb gezien. Daarna volgt een adembenemende take waarin Janos door licht en donker naar huis loopt, en de film kan al niet meer stuk. Een van de briljantste zwart-wit shots ooit.
Het middendeel kent ook z'n mindere momenten. Wat Tarr cinematografisch echter allemaal kan doen met een ouwe container en met twee lopend-dansende hoofden, een idee dat later door Van Sant werd geperfectioneerd, zijn slechts twee voorbeelden van bijzondere en mooie scenes. Het plein met daarop de walvis wordt zeer fraai in beeld gebracht en straalt in toenemende mate een sfeer van dreiging uit. Wat mij betreft vormt de walvis dan ook het thematische oog van de film; hij representeert het onbekende en de chaos, het menselijk onderbewust-zijn, dat zomaar opduikt in een middelgrote stad en uitgroeit tot rebellie.
De laatste drie kwartier komt Werckmeister Harmoniak regelmatig terug op het beginniveau. Met name de bekeringsscene in het ziekenhuis is, mede door de muziek, magistraal. Het beeld van de oude man roept associaties op van een concentratiekamp en wanneer de meute zich dit realiseert komt men tot inkeer. Dat de onbevangen en onschuldige Janos, die in verschillende opzichten een soort kind is (merk op hoe hij op het oproerige plein telkens vrijwel direct herkend wordt als buitenstaander), uiteindelijk de dupe wordt van de ontwikkelingen geeft een sterk einde.

Werckmeister Harmoniak mag over de gehele lengte misschien niet altijd even briljant zijn, bij vlagen briljant is voor mij al genoeg. Prachtfilm.

avatar van Prudh
eRCee schreef:
Het plein met daarop de walvis wordt zeer fraai in beeld gebracht en straalt in toenemende mate een sfeer van dreiging uit.

Inclusief het stuk in de container is dit echt de mooiste scène van de film. De muziek... Zo enorm treffend, maar ook het contrast met de sfeer op het plein en in die vrachtwagen is fantastisch. Leuk stukje om te lezen eRCee.

avatar van kos
1,5
kos
Kan hier echt niks mee, het enige wat niet verbijsterend irritant was is de cinematografie en zelfs die spreekt me vanwege de onnavolgbare grauwheid en gloom niet echt aan.

avatar van VanRippestein
2,0
Nou, de naam en reputatie van de beste man waren mij bekend. Maar dit vond ik toch een luchtkasteel. De film begint echt ijzersterk, en de walvis scene is ook prachtig. Maar met die 2 scene's houdt het dan ook wel weer op.

De shots worden hier echt te pas en te onpas opgerekt. De meest oninteressante uitgangspunten worden uitgerekt zelfs als deze verhaaltechnisch niets toevoegd en de shots ook niet echt interessant genoeg zijn om lang na te kijken. Het hypnostiche en sferische kan ik niet in vinden in alles wat heel lang duurt. De cinematografie was ook niet echt zo mooi als ik had verwacht. Het wordt zelfs irritant: er komt een cut, je wéét dat de nieuwe shot oeverloos lang wordt dus hoopt op een mooi schouwspel, maar er gebeurdt echt helemaal niks noemenswaardig.

Ik moest meteen denken aan Tarkovsky. Hij weet mij echt te raken. Hij kan op een voor mij onverklaarbare manier meerwaarde uit zijn lange shots halen - een emotionele of zelfs spirituele verdieping. Tarr lijkt dit alleen heel, heeeeel hard te proberen. Hij lijkt alleen niet zoveel te vertellen te hebben, dan doel ik niet alleen verhaal, maar ook emotie. Helaas voor mij zonder succes.

avatar van maxcomthrilla
4,5
Werckmeister Harmóniák valt te omschrijven als een trage, bloedmooie en onheilspellende trip binnen een gemeenschap die leidt aan destructiedrang. Temidden van een toneel van opkomende anarchie, probeert de hoofdrolspeler ''de ziedende bevolking'' te laten opteren voor de wonderen van deze wereld. Hij lijkt echter een roepende in de woestijn te zijn, aangezien mensenmassa `s blijven samenklonteren op het centrale plein en het slechts een kwestie van tijd lijkt te zijn voordat de vlam in de pan slaat.

Tarr weet feilloos een majesteuze sfeer op te roepen. De opening van de film was een prachtig rollenspel over een zonsverduistering die al het leven even teniet deed, om daarna weer op te bloeien. De opbouw van deze scene was immens machtig, omdat hij je langzaam aan de hand nam door een utopisch landschap, waar de mensen die hun rollen speelden heilig leken te geloven in hun rol en hoopten op het in vervulling komen van hun rol. Vooral de man die de zon speelde ging helemaal op in zijn rol.

Aan de hand van oogverblindende cinematografie weet Tarr zijn kijkers onder te dompelen in zowel dromerige als in grimmige sferen. De buitenscenes ogen geweldig, dankzij Tarr `s oog voor mooie plaatjes: een wandelaar wiens schaduw of gezicht oplicht als hij langs straatlantaarns of huisverlichting manoeuvreert, een wandelaar die recht op een net ontwakende zon afloopt of een vrachtwagen met mysterieuze lading die `s nachts een plaats aandoet, gadegeslagen door het hoofd van een persoon. De scenes met de walvis, op het dampende plein, de kinderen met vogelsinstinct, in de straten en in het ziekenhuis zullen mij meer dan bijblijven.

Kortom: een meeslepende, betoverende film waarbij ik langzaam in een soort van prettige trance verzeild raakte. De muziek was al even subliem als de adembenemende cinematografie. 4,5*

avatar van Montorsi
5,0
Ik had hoge verwachtingen, die gingen zo ver dat ik de film bleef uitstellen tot 'het goede moment'. Dat moment moest vanavond zijn geweest.

Hele mooie film, die ruwweg op te delen valt in twee delen. In deel 1 vallen vooral de geweldige shots en het fenomenale camerawerk op. Dit deel kenmerkt zich vooral door de sfeersetting, die van een desolate, eenzame dorpssamenleving, gedreven door onvrede van de bewoners. Beetje bekrompenheid, een ouderwetse publiekstrekker (een circus), wat de samenleving op zijn kop zet.
Deel 2 kenmerkt zich door de grote mystieke aantrekkingskracht die de film op me had. De Prins? Wat maakt hem tot prins en wat voegt hij verder toe? Het feit dat je de film uit het oogpunt van de hoofdrolspeler beleeft vergroot dat ongewisse alleen maar, iets wat me in films als The Return al net zo fascineert. In ieder geval werkt deze Prins als katalysator van de oproer, waarmee het sterkste stuk van de film aanbreekt. De scene in het ziekenhuis waar ze de oude man in de badkuip zien staan vond ik persoonlijk de beste scene van de hele film. Erg memorabel. Het einde is al bijna net zo mooi met de walvis op het plein.

Werckmeister Harmoniak is erg stijlvol geschoten, zitten geweldige shots in en hypnotiserende 'achtervolgings'-scenes. De soundtrack is ook al geweldig, zeer passend en onheilspellend vioolspel wat erg sfeerverhogend werkt.

Ben zeker niet teleurgesteld, al begon ik me nog voor de helft wel een klein tikje te vervelen en was ik bang dat het toch wat te traag zou worden. Gelukkig viel het heel erg mee uiteindelijk.

4* voor nu, slechts zou ik bijna willen zeggen, maar had nog wel iets hoger kunnen geven als het middenstuk me beter was bevallen. Aan de andere kant lijkt me dit ook wel typisch zo'n film die na bezinking nog wat opgewaardeerd kan worden, dus er kan hier volgende week ook zomaar 4.5* staan.

avatar van marwan
4,5
De sfeer, de beelden, de triestesse, de traagheid en lange scenes...heerlijk! Dit soort films kunnen mij niet langgenoeg duren daarom krijgt deze film een 4,5 en satantango een 5!

Heerlijk hypnotisch thats the way I like it!

avatar van Vinokourov
3,5
Een Hongaarse Jim Carrey-look-a-like struint door een dorpje dat in rep en roer is, nadat een circus met een stinkende walvis is neergestreken. Ondertussen komt de hoofdpersoon in contact met een oudere intellectueel die meent dat de manier waarop instrumenten gestemd zijn, niet kloppend is. Tsja... . Vreemd verhaal dus en echt vatten wil het niet. De zwart-wit beelden daarentegen waren soms fabelachtig mooi met weliswaar tergend traag camerawerk. Mooie simpele muziek had het ook. Anyway, ik ben niet helemaal weggeblazen door deze film, maar vervelend is dit allerminst.

avatar van misterwhite
Heb deze op mijn pc staan. Een paar dagen terug eens een deeltje gekeken. Prachtige cinema is dit. Het wit/zwart effect met het licht en de schaduwen zijn zo indrukwekkend dat de traagheid juist een pluspunt aan de films is. Ook de muziek is perfect! Erg mooi toegevoegd aan de prachtige beelden, geeft echt veel sfeer.

Ben benieuwd naar de rest...

avatar van Baggerman
3,5
Prachtige zwartwit fotografie (nog mooier als van Haneke in zijn laatste film), schitterende beelden en camerastandpunten en prachtige, beklijvende muziek. Voorlopig is dit de Tarr die mij het beste bevalt, maar ............ksnapperniksvan!

Bij filmmakers als Tarr heb ik het idee dat ze wat dromen, deze droom niet begrijpen, de droom verfilmen en dan vervolgens hopen dat iemand op een site als moviemeter de droom helpt te verklaren.

Helaas ben ik te nuchter en teveel botte boer om dit te kunnen waarderen en aan het einde van de film bij het zien van de hoofdpersoon in het gesticht kan ik dan alleen maar denken: "ja, je zit daar terecht!"

avatar van MatthijsGr00t
2,5
Werckmeister Harmonies. Vaak tegengekomen en naar aanleiding van de knock-out top 10 besloten om deze film te gaan kijken. Had weinig verwachtingen en daarom is het ondanks de 2,5* toch wel meegevallen. De eerste vijf minuten vond ik ook meteen het sterkst, de scene in de bar. Daarna verloor ik snel mijn aandacht en die is de gehele film niet meer teruggekomen. Het verhaal vind ik erg matig, maar daarentegen staan wel de geweldige zwart/wit beelden en de erg fijne muziek. Dankzij deze film ook interesse gekregen in Satantango, die hopelijk verhaaltechnisch meer boeit. 2,5* voor Werckmeister Harmonies!

avatar van Montorsi
5,0
Donderdag 22 December 20.30u in Worm Rotterdam

Gast
geplaatst: vandaag om 09:24 uur

geplaatst: vandaag om 09:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.