menu

J'ai Tué Ma Mère (2009)

Alternatieve titel: I Killed My Mother

mijn stem
3,43 (258)
258 stemmen

Canada
Drama
96 minuten

geregisseerd door Xavier Dolan
met Xavier Dolan, Anne Dorval en François Arnaud

Hubert Minel haat zijn moeder. Zestien jaar lang zag hij met verachting alleen maar de smerige truien die ze droeg en de broodkruimels in haar mondhoeken, wanneer ze luidruchtig at. Naast deze dingen ziet hij ook nog iets positiefs in haar. Verward door hun relatie met liefde en haat, maakt Hubert een paar puberale dingen mee.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BnCophSB0WE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van stinissen
2,5
stinissen (crew)
Awake78 schreef:
Alleen wat lastig te vinden op MovieMeter. Komt waarschijnlijk door de titel, maar ook op subtitel (I killed my mother) vond ik niets....


De zoek functie is de zwakke schakel bij moviemeter

avatar van Awake78
4,0
Over het algemeen niet zo heel veel problemen mee, maar deze kostte wat moeite. Verder een prima site hoor

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin de haat/liefde-verhouding tussen een 16-jarige jongen en zijn moeder centraal staat, en waarvan die verhouding soms wel wat scheef zit. Ondanks de vaak harde beledigingen die ze naar elkaar toe gooien, zijn de dialogen toch geloofwaardig (wat ook toegeschreven kan worden aan de twee hoofdrolspelers). Op een gegeven moment wordt het allemaal wel een beetje repitief en komen sommige shots wat gekunsteld over. Maar dit is zeker te vergeven aangezien het hier om een regiedebuut gaat van de slechts 20-jarige Xavier Dolan (wat ik overigens van te voren niet wist, en deze film toch wel een beetje bijzonder maakt).

avatar van Brix
4,0
Wat een mooie film is dit.
Min of meer bij toeval gezien vandaag, maar blij dat dit toeval zich voordeed.

Sterk acteerwerk van Dorval, Dolan en Suzanne Clément.
En wat een prachtige actrice is Anne Dorval.
Daar moet ik echt wat meer films van gaan bekijken.

Vreselijk zo'n moeder-zoon situatie, maar heel geloofwaardig neergezet.
Mijn sympathie ligt volledig bij de moeder.
Ook wel enig begrip voor de zoon, die met zijn eigen 'zijn' worstelt.

Ik ben absoluut in voor een tweede kijkbeurt.

avatar van Aapje81
2,5
Deze film riep een ontzettend dubbel gevoel bij mij op. Groot pluspunt was in ieder geval de smaakvolle muziek. Daarnaast zaten er af en toe best dialogen bij die de moeite waard waren.

Groot nadeel is echter dat er nauwelijks spraken is van een scenario waardoor het een en ander nogal monotoon is. Nu zou dat op zich geen probleem zijn als de personages interessant genoeg waren. Maar helaas is het zeer moeilijk om ook maar iets aan te kunnen vangen met zowel moeder als zoon.

Kleine tegenvaller.

avatar van Brix
4,0
Tweede kijkbeurt , nu al!
Het gevoel blijft.
Alleen nog meer van de muziek genoten dan de vorige keer.
Wat een uitstekende keuze om tijdens de aftiteling 'Maman, la plus belle.." van Luis Mariano te gebruiken.
Wrang en toch ook weer mooi.

Ongelooflijk dat de twintigjarige regisseur én acteur Dolan dit voor elkaar heeft weten te krijgen.

avatar van Dorpsgek!
Ik heb deze film niet eerder gezien,ben nu benieuwd na al deze postiefe reacties !

avatar van Nicolage Rico
3,0
Zag na afloop pas dat Dolan ook de regisseur is. Met acteren en regisseren verdient hij twee ruime voldoendes, en dat op slechts 19-jarige leeftijd. Ook Anne Dorval doet het uitstekend.

Ook zijn keuze voor muziek en de manier van filmen zijn prima, alleen mistte de film wat aan diversiteit.

Het is een eindeloze situatie; de relatie tussen moeder en zoon die, op luttele momenten na, nooit goed zal komen als ze bij elkaar blijven wonen. Dan is zelfs het smakken op broodkorsten, het nonchalant kuchen of het vrolijk neuriën al hoogst irritant.

Ook al heeft de moeder haar eigen problemen en een niet al te opgewekt leventje, toch mist ze de feeling met haar zoon en zijn gedachtegang. Mede daardoor zou ik - mocht dat nodig zijn - partij kiezen voor de zoon. Al hebben ze beiden stevige mankementen, waardoor er een toestand ontstaat waarin ze wel tegen elkaar zeggen dat ze van elkaar houden, maar het ze niet lukt om die woorden gemeend uit hun mond te krijgen (terwijl ze diep van binnen juist veel van elkaar houden). Een bekend verhaal voor velen.

Zwaarmoedig filmpje, zonder écht hartverscheurende scènes.

Ruime 3*.

avatar van 93.9
3,0
Aanstelerige jongen, die eigenlijk een groot probleem heeft en dat is dat hij geen problemen heeft.
Over the top gericht op uiterlijk vertoon.
Mijn god hoe groot is z'n gaderobekast? In iedere scene heeft ie wat anders van de h&m aan

Maar ach altijd veel beter dan Hollywoods, dus drie sterren.

avatar van cantforgetyou
4,0
Ik had gehoord dat deze film niet zo goed was. Dus ga je al niet objectief kijken. Maar wij vonden hem eigenlijk best wel goed. Het is zeker geen 5 sterren film, maar de film verveelt eigenlijk geen moment. Ook is Xavier Dolan een talent. Hij heeft de film geregisseerd en speelt daarnaast de hoofdrol. Er zit soms hele goede muziek achter de scenes. Ook zitten er kunstachtige beelden bij, als Xavier zijn gedachten laat zien. Moeder speelt ook erg grappig. Het leuke vind ik dat het stukje 'homoseksueel' niet de hoofdlijn is. Het is bijzaak. En misschien één van de redenen dat de jongen zo moeilijk is in de omgang. Hoewel moeder ook niet altijd duidelijk is in de opvoeding naar haar zoon toe. Goed gedaan. 4 sterren!!!

avatar van Brix
4,0
@cantforgetyou: (Ik had gehoord dat deze film niet zo goed was)

Van wie?

avatar van cantforgetyou
4,0
Van een film magazine.

avatar van Brix
4,0
Forget about that

avatar van Stijn B.
4,0
Imposant debuut: visueel sterk, heel sterk scenario waarbij de schrijver niet één kant kiest en een sober schrijnend portret schetst van een moeder en zoon die verloren zijn voor elkaar. Het lukt niet meer tussen hun beide.

Het scenario bevat ook heel boeiende nevenlijnen (bv. waarom hij regelmatig op bezoek gaat bij juist die éne lerares,...)

Eén "mankement" is dat Xavier Dolan zo uitvoerig smijt met visuele kneepjes (slo-mo, teksten van gedichten in beeld brengen e.d.) dat hij hierin voorspelbaar wordt naar het einde toe : zijn visuele krachttoer had zeker nog baat gehad met iets meer soberheid. Dat neemt niet weg dat dit een uitermate boeiende en sterke film is.

avatar van Decec
2,5
Een matige dramafilm...
Geen boeiend/mooi verhaal...
Moeilijk communiceren over zijn moeder en haar zoon...
Redelijk acteerwerk...
Komt uit Canada? Jammer geen goede film...
HD kwaliteit aanwezig...
Geen moeite waard...

avatar van K. V.
4,0
Bij deze film had 'k niet echt verwachtingen, maar hij is me erg goed bevallen. Het verhaal wist me eigenlijk al van het begin te boeien. De spanningen tussen de jongen en moeder werden goed gebrachten kwamen wel overtuigend over.
Ook qua cast zat het wel snor. Moeder en zoon waren goed gekozen.
Ook opvallend was het Belgische liedje van Vive La Fête, waar we toch wel trots op mogen zijn dat ze dit in een Canadese film stoppen.
Voor de rest zat de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.
Wie eens een drama wil zien, zit hier wel goed.

avatar van HarmJanStegenga
2,5
Deed me helaas maar weinig. Een paar dagen geleden gezien, maar er is me (te) weinig bijgebleven. Knap dat Xavier Dolan dit op 19-jarige leeftijd wist te maken, maar er is dan ook duidelijk te zien dat-ie qua cameravoering, muziek, etc. veel afgezien heeft van andere films / regisseurs.

Het thema zelf is redelijk uitgewerkt; acteerwerk is zeer goed, maar ik kon maar weinig met het feit dat moeder en zoon op het ene moment elkaar wel wouden afmaken en daarna weer vreselijk klef waren en zoveel van elkaar hielden.. en dat geintje maar bleven herhalen. Het zal allemaal wel.

Toch mooi om zoiets op jonge leeftijd al te kunnen maken. De film ziet er prima uit en is redelijk goed gemaakt, maar ik kon er niet écht iets bijzonders in ontdekken. Zowel qua vorm als inhoud.

avatar van Ayres
3,5
Ik heb nu 3 Dolan films gezien, en ik wil ze leuker vinden dan dat ik ze vind. Ik vind ze heel bijzonder en ontspannend, maar daar blijft het verder helaas ook bij.

avatar van MRDammann
4,0
Hele mooie film over de relatie tussen een moeder en haar zoon. Geen bijzonder verhaal, maar de emoties en het acteerspel zijn erg goed. Je leeft met de hoofdpersonages mee, zonder voor een bepaald personage meer sympathie te hebben.
Kortom, gewoon een hele mooie film.

avatar van Fortune
4,0
Ik heb gehoord van Xavier Dolan en dat het een jong ventje is dat films maakt en dat hij best wel goede films maakt en dat Mommy een geweldige film is dat hoog staat in de top lijsten van 2014 en toen dacht ik dat het beste was om bij zijn debuut te beginnen om dan omhoog te werken naar Mommy dat schijnbaar zijn beste film is.

J'ai Tué Ma Mère is uiteindelijk een film die akelig dicht in de buurt komt bij de relatie die ik vroeger had met mijn moeder. En met akelig dicht bedoel ik ook echt heel dicht en heel akelig.
Behalve dat het een nachtmerrie van herkenning was en dat Xavier Dolan mij daar schijnbaar nog een keer aan moet herinneren vond ik het echt een toffe film.

Door die herkenning kon ik er in ieder geval vaak héél hard om lachen. Dolan laat hier op een artistieke maar ook psychologische manier zien hoe erg je van je moeder kan houden en haten tegelijkertijd. Ik ga niet heel veel dieper op in want dit is geen psychologie forum maar voor film dus ik laat het verder hierbij.

De film zou je enigszins pretentieus kunnen noemen door de slow-mo's afgewisseld met zwart-wit beelden waar Dolan iets wijs zegt afgewisseld met meer slow-mo's en kunstzinnige beelden maar ik vond het allemaal wel verrassend goed werken. Door deze afwisseling blijft de film fris en interessant tot het einde. Chapeau Dolan het is je gewoon gelukt om mij te boeien voor relationele film tussen zoon en moeder. Op naar de volgende Dolan!

avatar van eRCee
4,0
Mijn derde van Dolan, en ik ben om: we hebben te maken met een supertalent.

Gek genoeg vind ik dit debuut eigenlijk iets evenwichtiger dan de twee films die daarna kwamen. Ik kan me ook meer verplaatsen in de personages. Dat gezegd hebbend blijven personages en vooral dialogen het zwakke punt van Dolan. Bijna elke dialoog zit in de hoogste versnelling, en al vanaf het begin van de film wordt je gebombardeerd met irrationele woede-uitbarstingen. Dit maakt de personages minder echt en hun problemen minder geloofwaardig. Een klein maar niet weg te poetsen smetje.

Verder vond ik J'ai tué ma mère inhoudelijk wel boeiend. Het centrale thema, van personages die niet van elkaar kunnen houden maar ook niet zonder elkaar kunnen, heeft me ook in de literatuur altijd aangesproken (bijvoorbeeld in Stiller van Max Frisch). Meestal gaat het dan trouwens om een liefdesverhouding, niet om een moeder-zoon relatie. Verder mixt Dolan er nonchalant nog een ratjetoe van symbolen doorheen, van Oedipus tot de Moeder Gods en Michelangelo's Schepping van Adam. Uitgewerkt wordt het niet echt, maar qua sfeersetting werkt het.
Tegen het einde krijgt het drama steeds sterkere dimensies, met de woede-uitbarsting van de moeder tegen de directeur van het internaat als fantastisch hoogtepunt. De manier waarop Hubert teleurgesteld raakt in andere personen om hem heen (waarvan het zijpaadje met de lerares overigens intrigerend is) leek me wat erg nadrukkelijk maar dit is wel nodig om naar het einde toe te werken. Gelukkig blijft het niet bij het ietwat clichématige beeld op de rotsen: de jeugdfilmpjes zijn naast feel-good ook een pijnlijke herinnering aan het feit dat dergelijke momenten van harmonie al vaker hebben plaatsgevonden en weer uiteen zijn gespat. Een relativering derhalve.

Tot zover het narratieve aspect. Maar dan de vorm. J'ai tué ma mère is soms werkelijk bloedmooi: het shot op de achterbank van de bus, de dripping-scene (!) en de bruid in het bos, waanzinnig. Ook een simpele dialoog op een bankje krijgt iets bijzonders doordat je er maar niet achter komt hoe de personages zitten ten opzichte van elkaar. De aankleding is eveneens perfect doordacht. Wat opvalt is dat Dolan erin slaagt onnadrukkelijk mooi te filmen: hij heeft zoveel ideeën dat het niet nodig is om een shot overdreven lang aan te houden of terug te laten komen, en dat haalt de angel uit bepaalde kritiek ("artistiekerig!" "pretentieus!").
Wat ik verder bijzonder knap vind is dat je als 19-jarige al zo'n eigen stijl kunt hebben. Want die is consistent gebleven in de overiges films die ik van hem zag. Natuurlijk laat Dolan zich inspireren door andere cineasten; met name Wong Kar-Wai wordt vrij nadrukkelijk gekopieerd hier (de slow-motions in combinatie met de muziek, de kadrering) maar er wordt wel een eigen draai aan gegeven. Elk los onderdeel is wel eens eerder gedaan, het geheel vormt echter een unieke esthetiek.

Een debuut dus dat inslaat als een komeet, van een ster die alleen nog maar zal rijzen. Xavier Dolan is de naam (maar dat wist iedereen al (en dat zegt eigenlijk genoeg)).

4,0
Ayres schreef:
Ik heb nu 3 Dolan films gezien, en ik wil ze leuker vinden dan dat ik ze vind. Ik vind ze heel bijzonder en ontspannend, maar daar blijft het verder helaas ook bij.


Heb ik eigenlijk ook bij Dolan. Zijn films zijn als cadeautjes onder de kerstboom. Mooi inpakpapier, mooie strik, maar eens je het opent ben je lichtjes teleurgesteld. Let wel, het is nog maar mijn tweede Dolan, en ik hou van zijn stijl, maar inhoudelijk is het te mager. Ik heb wel het gevoel dat ik naar iets speciaals zit te kijken, en ben geboeid, maar toch het doet me niet genoeg.

Nuja, hij heeft nog veel tijd. Wie weet duurt het nog een tiental jaar eer hi zijn meesterwerk schrijft, erin acteert of die regisseert.

5,0
Mooie film, vooral omdat hij voor mij zo herkenbaar is. Uitstekend acteerwerk, prachtige muziek!

avatar van leatherhead
2,0
Ook mijn tweede Dolan bleek een ontgoocheling. Vooral weinig subtiel allemaal. Navenant Mommy kun je rekenen op een hoop hysterisch geschreeuw en oeverloos gekibbel, dat elke keer weer uitgeblust wordt met wat geforceerde lieve woordjes. Dolan gaat meermaals ten onder aan overacting, en ook zijn in bontjas flanerende moeder acteert wat teveel met het grote gebaar naar mijn smaak. Bij dit soort dramafilms gaat mijn voorkeur toch uit naar wat subtieler spel dan de theatrale 'kijk! emoties!' aanpak van deze film.

Visueel ziet de film er consequent wel verzorgd uit, waarbij vooral het kleurgebruik eruit springt tijdens sommige scenes. Boeiendste aan de film vond ik eigenlijk nog het zijplotje met de lerares, welke in ieder geval soelaas boodt van alle drukdoenerij. Aardige rol ook wel van Clément, die ik in Mommy ook al ver boven de rest uit vond steken. 2,0*.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:28 uur

geplaatst: vandaag om 07:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.