Meningen

Ik vond hem enkele jaren terug al super en dat is niet minder geworden. Wat een ongelooflijk droge, flauwe film. Zo flauw dat ie geniaal leuk soms is. Het verhaal slaat nergens op, de dingen die ze meemaken zijn onzin, maar wat is het grappig!

Ook een hele reeks bekende namen die een gastrol spelen maken de film echt lachen. oa Matt Damon, Ben Affleck, Jason Biggs, Sean William Scott, Shannon Elisabeth en Will Farell spelen mee en doen dat echt leuk. Ook die 2 sukkels uit Clercks spelen nog even mee.

Heel dubbelzinnig zetten ze de filmwereld voor gek. De dialogen zijn soms echt hilarisch.

4*

Leuke maar niet erg vernieuwende docu over de beste voetballer aller tijden, die hier vooral naast het veld is gevolgd door de jaren heen. Zijn loopbaan komt wel chronologisch voorbij, maar het zijn vooral beelden van naast het veld die getoond worden en ook het meeste indruk maken. Leuk te zien hoe normaal en benaderbaar Johan altijd is gebleven. Ik heb een grote zwak voor hem, echt een uniek persoon. Hij mag voor velen onnavolgbaar zijn, maar hij zat er maar zelden naast met zijn uitspraken. Maar over Cruijff is al zoveel gezegd, gefilmd en geschreven dat we de man eigenlijk wel voor de volle 100 procent al kennen. En ook dit zal niet de laatste docu over hem zijn vermoed ik.

3,5* (3 sterren voor de docu en een halfje bonus omdat naar Cruijff kijken altijd de moeite waard is)

JCVD is nooit een favoriet van me geweest. Had niks met hem en ook niks tegen hem, al heb ik wel wat ouder werk van hem gezien. In The Expendables 2 speelt hij wel een sterke rol en nadat ik dat zag wilde ik deze JCVD ook eens zien. Ik wist dat het geen actiefilm werd, maar wat wel werd me ook niet geheel duidelijk. Na het kijken van de film blijft dat nog steeds wazig. De film slaat wat mij betreft de plank mis. De zelfspot van Jean-Claude is best aardig en de geintjes over Seagal waren niet onaardig, maar ik miste wel de echte scherpte. En dit werd ook verpakt in een vreselijk oninteressant verhaal over een soort van gijzeling. Minus een erg sterk slot met een monoloog van de beste man waarin hij laat zien dat hij best wel een beetje kan acteren was het gewoon saai. Ook wel vervelend om naar te kijken eigenlijk. Misschien miste ik de nodige inside jokes omdat ik hem niet zo goed ken als bv een Stallone of Schwarzenegger, geen idee, maar de film deed me eigenlijk niks. Ik had nog bijna een halfje erbij gedaan vanwege de sterke monoloog op het einde, maar ik doe het toch maar niet. Van Damme kan het beter bij de actiefilmpjes houden. Wel prima dat hij eens wat anders probeerde, dat moet ik hem nageven.

2*

Deze film viel me best mee al was het best een vage film. Maar hij was best spannend en het Jeepers muziekje vond ik er passend bij.

Alleen jammer dat het verhaal zo flauwig was en dat de Creeper zelf echt lachwekkend was. Die was niet eng en daarmee werd de film van de spanning beroofd.

2,5*

Vreselijk! Om 3 redenen: Vreselijk slechte film en vreselijk jammer dat ie is gemaakt en het vreselijkst vind ik dat ik hem heb bekeken.

Wat een wanproduct zeg. We trekken weer een groep tieners uit de kast en pakken het zelfde neppe monster uit deel 1 waarna we niks nieuws verzinnen maar gewoon ouderwets proberen de tieners bang te maken en ze 1 voor 1 te doden. Nou nou, pak de Oscar maar....

En als het nou een beetje leuk was uitgevoerd...maar het tenenkrommend slecht. Klote acteerwerk in een stompzinnig en saai verhaal.

Veel plezier met de 0,5.

Moge de Creeper de makers vinden en straffen.

Meer dan prima docu over de smerigheden van pedofiel Jeffrey Epstein, een stinkend rijke man die de ranzigste vergrijpen op zijn naam heeft. Met vier afleveringen van bijna een uur neemt de serie ruim de tijd, maar saai of oninteressant is het nooit. Daarvoor is dit hele verhaal gewoon te bizar en wordt het ook best boeiend en in en vlot tempo gebracht.

Je krijgt slachtoffers aan het woord, we krijgen Epstein zijn verleden te horen en we volgen zijn rechtszaken. Vrij krankzinnig dat hij bijvoorbeeld al eens veroordeeld was, maar met een hele makkelijke deal er zeer goed vanaf kwam, vermoedelijk zal er wel smeergeld of iets zijn betaald. Ook schuwen de ooggetuigen niet om met namen te strooien, dus mensen als Bill Clinton, Kevin Spacey en Prins Andrew worden gewoon benoemd en beschreven. Zeker Clinton en Andrew lijken me zo schuldig als wat. Andrew omdat hij zich gewoon heeft vergrepen aan minderjarige meisjes en Clinton omdat hij ruim twintig keer op het eiland is geweest wat gewoon in vliegtuiglogboeken staat, terwijl de man zelf ontkent er ooit te zijn geweest. Dat maakt hem nog geen pedofiel, maar wel zwaar verdacht. Zou mooi zijn als de FBI er nog eens diep in duikt en zo'n Prins Andrew achter tralies kan krijgen. Gelukkig is Epstein zelf dood, zijn verdiende loon. Waarbij ik dan weer wel benieuwd ben of hij zelfmoord heeft gepleegd of dat machtige mannen hem hebben geliquideerd, wat best aannemelijk is aangezien hij anders vroeg of laat was gaan praten.

De reden dat ik deze docu geen hoog topcijfer geef is omdat ik deze zaak vrij goed heb gevolgd in de media en dus al het nodige wist. Maar daar kan de docu natuurlijk niks aan doen, dus mensen zouden best een halfje extra bij mijn score neer kunnen tellen.

3,5*

Simpel filmpje, maar best wel te kijken.

Wel jammer dat er wat te weinig met het concept van de klootzak wordt gedaan. Het had allemaal nog best wel wat lulliger gemogen.

Verder zit er een standaard rom-kop plotje in, wat op zich wel kijkbaar was door de erg aantrekkelijke Molly. Wauw, zij is echt mooi! Ik vind die schooluniformen voor meiden ook best wel sexy moet ik bekennen.

En verder...verder niks. Er gebeurt niets wat origineel is en daardoor geef ik de film ook geen voldoende. Acteerwerk was matig (zeker die nerd gozer vond ik ongrappig en irritant) en het plot voorspelbaar. Maar nogmaals, het is best te kijken. Je weet wat je krijgt.

2,5*

Jammer dat er toch zo bizar veel troep in dit found footage subgenre zit. The Blair Witch Project en Cloverfield bewezen toch dat je er echt spannende, vernieuwende films mee kan maken. Jeruzalem heeft een leuk idee, maar de uitwerking is echt vreselijk crappy. Vervelende personages en een doodsaai verhaal tot aan de ramp leveren al slaapverwekkende momenten op en als het dan zover is dan is de film al op 2/3e deel en is het restant ook niet boeiend genoeg om de film van een zware onvoldoende te redden. Visueel is het allemaal nog wel oké (maar ook niet groots), maar het is zo rommelig, wazig en oninteressant dat anderhalf uur dubbel zo lang aan voelde. Toch zonde, had hier best zin in dankzij het thema. Zulke occulte verhalen doen het altijd goed bij me, maar dan moet je er wel iets mee doen. Die paar zwakke schrikmomentjes weten de film niet te redden.

1*

Overdreven dat Jessabelle zo'n laag cijfer hier scoort. De film moet het niet hebben van originaliteit (alles is gejat uit andere horrorfilms en ze mogen onderhand ook wel iets anders verzinnen dan magere dames met lang zwart haar en een eng gezicht als demoon), maar scoort op gebied van sfeer en spanning nog best goed bij mij. Er hangt toch wel constant een wat ongemakkelijke sfeer, doordat Jessie niet kan lopen en dus ook niet kan ontsnappen bij verschijningen. En daarbij vond ik de badkuip scene erg goed, vrij scary, ook al hebben we ook dit wel eens eerder in films gezien. Verder is de film wel gemiddeld op alle vlakken en is het geen titel om nog eens vaker terug te zien, daarvoor heeft de film niks speciaals te bieden. Zelfs de titel Jessabelle lijkt heel erg op het recent verschenen Annabelle
Dit subgenre is wel toe aan verandering en vernieuwing. Ik heb nog toch wel meer dan genoeg van dit soort filmpjes gezien die teveel op elkaar lijken.

3*

Heb deze film al kind al eens gezien, pa vond hem wel goed. Maar ik vond er weinig aan. Ik heb sowieso niks met musicals of muzikale films. Als ik liedjes wil zet ik wel een muziekje op.

En het hele kruisigingsverhaal vind ik saai, zoals altijd.

2,5*

The Jetsons was best aardig, de Flintstones geweldig. Deze film was best aardig maar nergens op. Wel een paar aardige momenten.

3*

Het vervolg op Romancing the stone, die ik begin dit jaar eens zag, wil nooit echt los komen, maar is best te pruimen. Het voelt als zo'n typische 80's actie/avonturenfilm. Weinig echte hoogtepunten, maar slecht is het zeker niet. Maar over een week heb echt geen idee meer waar dit precies over ging, daarvoor is het te nietszeggend.

2,5*

Grootse conspiracy thriller die ik al jaren eens wilde zien. Vanavond daar aan toegekomen.

De speelduur is behoorlijk lang (ik heb de lange versie gezien van bijna 3,5 uur), maar het is wel een interessante film geworden. Al had ik het niet erg gevonden als ze de film 3 kwartier hadden ingekort. De film begint enorm boeiend en krijgt daarna een behoorlijk lang middenstuk dat wel boeit, maar soms wel bondiger had gekund. Gelukkig is het slot werkelijk briljant met het eindpleidooi en de reconstructie volgens de aanklager. Het komt zo echt over dat je er bijna in gaat geloven. Wat dat betreft is dit toch wel 1 van de beste conspiracy films die ik heb gezien. Of Oswald nu wel of niet de (enige) schutter was, zullen we denk ik niet meer te weten komen, maar erover speculeren was nog nooit zo boeiend. Ikzelf kan niet geloven dat de aanslag het werk van 1 schutter is geweest.

Trouwens, ik moet nog wel 2 kleine dingen kwijt. De aanslag was op ''Elm Street'' merkte ik. Is het toevallig dat er later de film ''A nightmare on Elm Street" uitkwam?

En ben ik de enige die elke keer aan South Park moest denken als de naam ''Mister Garrison'' weer eens werd genoemd in de film?

Sterke thriller, mede door goed acteerwerk en een overhoudend plot.

4*

Ik ben een liefhebber van deze reeks en stiekem was ik er best blij mee dat er een volgend deel kwam, ook al zijn de delen na het origineel die echt geniaal was wel erg wisselend in niveau. Maar toch blijft het vermakelijke pulp en ik zat vrijdagavond dan ook klaar om de film in de bios te zien. Jammer dat een hoop reviews hier zo overdreven negatief zijn, want zo beroerd is het allemaal niet en veel slechter dan de vorige delen is het ook niet. Ja, het is allemaal wat onlogisch en flauw geschreven en de verwachte twist op het einde is niet sterk met een zoveelste handlanger van John Kramer die zijn legacy in leven weet te houden, maar als popcorn-horrorfilmpje was het goed te pruimen.

Er zitten weer een paar nasty vallen in en daar kijk ik de vervolgdelen toch eigenlijk voor. Wel is de echte Saw sfeer een beetje weg, maar dat hadden de laatste delen al wat. Het is verhaaltechnisch allemaal zo over de top omdat ze John Kramer al vrij vlot in de franchise dood lieten gaan. Van mij had het allemaal inhoudelijk wel simpeler gemogen, maar die keuze hebben ze jaren terug al gemaakt. Dat we Tobin Bell hier weer zien was wel aardig, al werd ik ook wel een beetje moe van die filosofische levenslessen van hem, voorafgaand aan weer een nieuwe ''game''. Wat ook wel jammer was, is dat de film niet echt expliciet veel gore toonde, op wat momentjes na. Even had ik het idee dat het PG13 was, zo vaak dat de camera weg draaide bij kills. Sowieso zat er wel veel CGI bloed in, iets wat ik nooit leuk vind in films. Het haalt het laatste beetje realisme weg en is gewoon veel charmanter met een lading nepbloed.

Maar ik heb me er dus wel mee vermaakt. Formulewerk, maar dat geeft niet. Dat wist ik vooraf en daar kies je toch zelf voor als je een kaartje koopt. Het was geinig om John Kramer, de driewieler, de vallen en de muziek weer tegen te komen. Voor de rest is het niks bijzonders en zijn de personages ook bijzonder oninteressant. Misschien moet ik de hele reeks maar eens opnieuw gaan kijken, heb daar wel zin in gekregen.

3*

Prima docu over de man die legendarische shows en karakters heeft gecreëerd, waaronder de iconische Kermit the Frog. Door midden van een hoop oude beelden, interviews en meningen van mensen dichtbij Jim Henson krijgen we een goed beeld van wie hij was en hoe hij dacht. En we kennen allemaal wel zijn creaties die toch veel plezier aan mensen hebben gegeven. Wel had ik het zo na een uur wel een beetje gezien en had alles ook wel in 80, 90 minuten van me gemogen. Maar wel een aanrader om een keertje te hebben gezien.

3,5*

Put that cooky down, NOW!

Ik kreeg ook wel zin om Jingle all the way nog eens uit mijn filmkast te halen nadat ik zag dat mensen deze film weer op Moviemeter hadden bekeken. De film heeft echt een schandalig laag gemiddelde, pijnlijk. Ja, kwalitatief is het ook geen goede film, maar het straalt zoveel plezier en chaos uit dat ik me opnieuw anderhalf uur belachelijk goed heb vermaakt. Arnold is heerlijk op dreef als lieve familieman die door zijn workaholic werkhouding zijn gezin kwetst. Hij kan het alleen goedmaken bij zijn zoon als hij een Turbo Man pop aan weet te leveren, die natuurlijk zo vlak voor de kerst in principe niet meer te krijgen zijn. Nouja, na flink wat chaos en commotie verder loopt het natuurlijk goed af, maar de voorspelbaarheid van het verhaal vind ik hier de kracht. Je wil die vervelende buurman af zien gaan (ik las overigens op internet dat deze acteur 2 jaar na deze film door zijn vrouw is vermoord, bah...), je wil die irritante rivaal voor de Turbo Man in het stof zien bijten en je wil dat Arnold weer geliefd bij zijn gezin is. Doordat het gewoon leuke lompe actie oplevert, kijkt het prima weg.

Ik vind twee dingen wel spijtig en dat is dat Arnold in gaat breken. Dat is not done en maakt zijn daden meteen minder sympathiek. Zelfs als hij er al snel zelf spijt van heeft, hij is wel betrapt voor een woninginbraak. En de special effects, oef. Dat tikte ik hier ruim 10 jaar terug ook al. Dat slot bij de parade is zo gigantisch lelijk gefilmd dat het oprecht een smetje is. Dat soort bizarre stunts heeft de film ook niet nodig, want alle actie daarvoor was al meer dan vermakelijk. Misschien dat het in 1996 minder stoorde, maar dan nog. Kort geleden zag ik ook de Nutty Professor films weer eens, waarbij de eerste ook uit 1996 kwam. Daar was de hele matige CGI ook al een pain in the ass. Maar dan heb ik liever dat je het niet gebruikt, in plaats van toepassen terwijl het er niet uit ziet.

Buiten dat heb ik me weer prima vermaakt. Arnold blijft een heerlijke actie met zoveel humor dat hij zelfs ook komedies kan dragen.

3,5* blijven staan

PS: Na de aftiteling komt nog een grappige after credit scène, best leuk gedaan nog.

Van de week zag ik hem op tv en ben wat blijven hangen. Best aardig, maar verre van top. Je imponeert me niet meer met veel mannen die een veldslag naspelen, een beetje verhaal is ook altijd meegenomen. En het Joan verhaal vond ik niet echt boeiend, kwam ook omdat de vertolkster in mijn ogen een beetje irritant speelde. Net een manwijf. Sommige scene's en momenten waren verder wel oke, maar ik vond hem geen topper.

En Joan met kort haar, het zag er niet uit. Ze zal het vast gehad hebben maar alle vrouwelijkheid was bij haar meteen weg in mijn ogen.

3*

Dit was eigenlijk enorm saai om naar te kijken en dat vind ik echt jammer, want je had rondom Steve Jobs echt wel een boeiende film kunnen bedenken. Jammer dat de focus nu vooral lag op de oprichting van Apple en de eerste successen van dat bedrijf en niet op Jobs en Apple van pakweg de laatste 10 jaar, toen ze zeer vernieuwend waren met oa de iPhone (wat je wel in het begin van de film even zag), iPad, iPod en iTunes en andere bijzondere producten hebben ontwikkeld. Ik snap wel dat de focus van deze film op wat anders lag, maar ik had het anders gedaan. Ik vond de Jobs aan de top van Apple een stuk interessanter. Dan had je ook meer over zijn dominante karakter als leider van Apple kunnen tonen, maar ook zijn vervelende einde, met een overlijden op veel te vroege leeftijd dankzij kanker.

Ik heb echt heel veel respect voor Jobs zijn werk. Vernieuwend en creatief, die woorden passen erg bij hem. Ik heb zijn biografie hier ook liggen, maar ben er nog altijd niet aan begonnen. Aston Kutcher speelt Jobs overigens best goed, maar wat ik al zei, ik had hem liever gezien als de Jobs van de laatste jaren, met zijn spijkerbroek en zwarte trui.

Nu heb ik een te lange film gezien met minimale hoogtepunten. Te lang, te traag, te saai en dat levert helaas een onvoldoende voor de film op.

2*

Ik zapte net langs Eredivisie Live toen deze docu net begon. Ik had hem al eens gezien, maar toch bleef ik even kijken. En even kijken werd toch de hele docu kijken, want het is ontzettend mooi om te zien hoe men Johan Cruijff in Catalonie aan het vereren is als El Salvador, de verlosser. Zijn komst was niet alleen op het veld belangrijk, maar nog meer daarbuiten, want Barcelona gaf Catalonie eindelijk weer iets om echt trots op te zijn, zeker na de 0-5 uit bij Real Madrid, de gehate vijand, de club van Franco. De docu kent prachtige momenten, zoals de man in de taxi die uitlegt wat het is om een Catalaan te zijn en wat hij daarbij voelt. Ik kan me het een beetje voorstellen als je alle verhalen zo hoort. de anekdote van de journalist die Cruijff eind jaren 80 in Nederland op kwam zoeken vond ik trouwens ook geweldig.

Overigens zie ik Cruijff ook als de voetbalverlosser, zeker met wat hij nu bij Ajax aan het uitvoeren is. Als Nederlander, maar zeker als Ajacied ben ik trots op zijn inbreng.

Maar gelukkig vergeet de docu ook niet om flink wat wedstrijdbeelden van Cruijff als speler en Cruijff als trainer te laten zien. Want wat was Cruijff op beide vlakken legendarisch groots zeg. De impact van de speler Cruijff was enorm, maar als coach van het Dreamteam van begin jaren 90 maakte hij minstens zoveel indruk. Schitterend ook om nog eens de beelden van de slotminuten van de laatste wedstrijd uit het seizoen 1994 te zien, waarbij Barcelona moest winnen en de concurrentie niet. En toen kreeg concurrent Deportivo een penalty in hun wedstrijd in de laatste minuut. Om te missen. Die vreugde-explosie op de tribune bij Barcelona als dat nieuws binnen komt...heerlijk! Prachtige docu die veel verder gaan dan alleen het voetbalgedeelte.

1 kanttekening, er hadden ook meer criticasters aan het woord mogen komen.

4* (was 3,5*)

Aardig sterke film die echt goed had kunnen zijn, ware het niet dat het waardeloze einde best veel voor me heeft verpest.

Het hele thema rondom de falende gezondheidszorg in Amerika werd namelijk uitstekend getoond. Hij was niet goed verzekert en er sterven zoveel mensen, dus hij moest zijn zoontje maar laten sterven. Hoe gruwelijk bot en wreed ben je als je dit 2 wanhopige ouders durft te vertellen? Het is niet raar dat John (overtuigende en goede rol van Denzil Washington) alles probeerde, met uiteindelijk een wanhoops poging van de gijzeling. Wel mooi trouwens dat zowel het publiek buiten als de meeste gijzelaars zijn daad begrepen en dat hij er veel symphatie voor kreeg.

Nou hadden de gijzelaars ook niet zo veel reden tot angst, want het was wel duidelijk dat John een goed mens was. Dus echt heel spannend was de gijzeling ook niet. Gelukkig is de interactie tussen John en de gijzelaars wel goed. Er zaten best aparte mensen tussen. De vrouw die haar ex vriend in elkaar schopte omdat hij haar mishandelde was trouwens wel humor!

Ondanks dat de film niet altijd enorm pakkend was (de vrouw was John acteerde echt tenenkrommend slecht zeg...), wist de film wel te boeien. Tot aan dat afschuwelijk beroerde einde dan...
Het was echt een schitterend einde geweest als John daadwerkelijk serieus zelfmoord had gepleegd zodat zijn zoontje zijn hart had gekregen. Nu kwam er precies op tijd een donor-hart binnen en ook toevallig genoeg was het precies de goede voor het zoontje. Ja kom op zeg....wat een bedroevend clichematig en dom einde. Waarom altijd dit soort perfecte happy endings? Dat geslijm en geklef wat daarachter nog kwam was ook al niks, maar dat donor-hart wat precies op tijd nog kwam...
Zo zonde, het einde had zoveel origineler en mooier kunnen zijn....
Ik trek een halve ster van mijn score af vanwege dat suffe einde.

Maar verder was de film wel dik in orde.

3,5*

Absoluut vermakelijk, maar het komt niet in de buurt van het veel sterkere en beter uitgediepte

The Equalizer (2014) dat enkele maanden geleden wel de nodige indruk op me maakte. Reeves is geen Washington, Wick is geen McCall en John Wick is dus geen Equalizer.

Dat het verschil ondergeschikt is aan de actie vind ik bij dit soort films prima, maar dat hele plot met zijn dode hondje was eerder lachwekkend dan meeslepend en tragisch. Maar goed, ik kan het best accepteren. Maar jammer genoeg is de rest van de film net zo simpel. Reeves schiet en slaat zich een weg door dozijnen Oostblokkers, maar het voelt wat ongeïnspireerd aan. Beetje schieten, beetje meppen maar als je dat vergelijkt met de originele kills in, jawel, The Equalizer, dan is John Wick duidelijk wat saaier op dat gebied. Gelukkig doet Reeves het heel aardig, ook al is hij geen groots acteur. Hij heeft best charme en uitstraling en is als niet te stoppen ex-huurmoordenaar prima op dreef. Wel jammer dat we eigenlijk geen bal van zijn achtergrond te weten komen. Hij was een hele goede en iedereen is nog altijd bang voor hem. That's it. Tikje te makkelijk dit.

Maar nogmaals, ik heb me vermaakt en da's toch het belangrijkste voor me. Voldoende.

3*

Ik was eigenlijk niet van plan om John Wick 2 in de bioscoop te kijken, omdat ik deel 1 niet zo heel bijzonder vind. Dat was een vermakelijke, maar inhoudsloze actiefilm. Wel stijlvol en met een goede Keanu Reeves, de 2 pluspunten uit die film. Maar door de vele goede reviews die John Wick 2 de laatste weken kreeg, ben ik toch maar gegaan. En gelukkig geen spijt van gekregen, want dit vervolg is beter en heeft meer te bieden dan de voorganger.

John Wick 2 duurt vrij lang, wat ik terug zie in een wat te lange intro richting het hoofdverhaal in Rome. Gave setting, prima keuze dus. Pas daar gaat de film echt lekker los. Vooral de scene dat Wick in de ondergrondse tunnels moet ontsnappen na de moord die hij moest plegen is erg bruut. Dan gaat hij lekker los met grof geschut op alles en iedereen. Op zich een welkome afwisseling, want ik vind dat de film voor het grootste deel wel erg teert op headshots met een pistool en dat is na de zoveelste wel wat eentonig. Had de voorganger ook al last van. Gelukkig pakt de film in de eindfase nog even fijn uit met flink wat grof geweld.

Inhoudelijk is het verhaal opnieuw zeer mager, maar het voldoet wel. Wat me wel beviel was de ''huurmoordenaars-code'' die door iedereen wordt gerespecteerd. Dat leverde wel toffe scenes op die lekker weird zijn. Reeves doet het opnieuw goed en de overige rollen in de film waren ook wel oke, zonder dat iemand uit wist te blinken verder. Het stijlvolle camerawerk maakt het wel af.

Beter dan de voorganger. Kom maar op met deel 3, die er natuurlijk gaat komen gezien het open einde.

3.5*

- He shot my dog!
- I get it.

De zaal zat vrijdagavond vol. Stampvol. Schijnbaar leeft een redelijk simpele actiefilm toch nog behoorlijk bij de mensen. Mooi om te zien, want zoveel van dit soort titels krijgen we niet meer in de bioscoop. De vorige twee John Wicks waren de moeite van het kijken zeker waard, al zou ik ze niet bovengemiddeld goed noemen. Zeker de eerste vond ik vrij standaard. Het vervolg sprak me al meer aan, die was veel creatiever en meer stilistisch. En gelukkig is John Wick 3 weer de overtreffende trap en de eerste die echt gewoon zeer goed genoemd kan worden door me.

Parabellum mag je gerust een actiebaanrit of een adrealinerush noemen, zo enorm vol zit de film met bruut, bloederig en bijzonder fraai gefilmd geweld. Er zitten maar heel weinig rustmomenten in en om het verhaal geven de makers ook niet echt meer. De vorige delen waren een tikje over de top, maar nog wel te volgen. Hier gaan echt alle remmen los. John heeft ruzie met zijn High Table organisatie waar ook hij als huurmoordenaar onder valt. Hij heeft aan het einde van deel 2 de regels overtreden en heeft nu de status ''excommunicado''. Iedere huurmoordenaar ter wereld mag hem doden voor een flinke zak geld. Geinig idee, zeker ook omdat de film wel heel strak de code van de High Table blijft vormen. Wie hen tegenwerkt wordt gestraft. Dit mag dan een compromisloze actiefilm zijn, maar juist die High Table etiquette erbij geeft de film echte klasse mee. Lance Reddick is als de hotelmanager weer terug met wederom een leuke rol, maar ook Ian McShane en Laurence Fishburne stellen niet teleur. Allemaal gelinkt aan de High Table. Maar allen moeten wel buigen voor de geweldige prestatie van Keenu Reaves. Over het algemeen niet de meest begaafde acteur, maar wat zet hij John Wick voor de derde keer weer sterk neer. Een man van weinig woorden, maar wel eentje die voor niemand buigt.

De film kent een aantal geweldige stukken. Het bibliotheekgevecht en het messengevecht vrij aan het begin zijn heerlijk creatief. Even leek het weer een beetje op die oude Jackie Chan films, die ook constant materialen uit de directe omgeving erbij betrok. Het leukste gedeelte vond ik denk ik wel Casablanca, met een Halle Berry (die ik de laatste jaren vrij matig vind, maar wel wel goed bezig is) en haar moordende honden. Die beesten leverden wel een paar hele toffe scènes op. Maar de hotelbestorming en het eindgevecht met de grote tv-schermen en de glazen wanden vond ik ook erg de moeite. De film probeert duidelijk te variëren in locaties en ook in de soort actie. De ene keer met messen, de andere keer met zware wapens. En al te zwaar wordt het in niveau nooit, want er zit genoeg luchtige humor in dat de juiste snaar weet te raken. Wat er ook in zit, is budget. De film oogt fantastisch, klinkt erg goed en er zitten genoeg fraai gefilmde stukken in. John Wick die een enorme zandberg op klimt in de woestijn vond ik een erg mooi gemaakt moment om iets te noemen.

Parabellum is met afstand de sterkste van de reeks die hopelijk nog lang niet klaar is. Het open einde geeft gelukkig ook wel aan dat we vast over een jaar of 2 naar de volgende film kunnen gaan.

4*

Vanavond dan eindelijk kunnen zien na een klein weekje vertraging, maar het was gelukkig het wachten best waard.

John Wick 4 is puur popcornvermaak zonder enige vorm van realisme of terughoudendheid. En hoe erg ik me ook heb vermaakt, ik heb met dat gebrek aan realisme wel een probleem als het je zo extreem in het gezicht word gedrukt als hier. In de vorige films zat nog enig verhaal, maar deel 4 is gewoon een bijna drie uur durende wraakfilm waarom Wick meer slachtoffers maakt dan Rambo in zijn gehele franchise samen. En dan blijkt dat een overdaad van iets nooit goed is, zelfs niet als het stijlvol in beeld gebrachte actie is. Bij kill nummer 200 geloof je het wel, zeker omdat ze grotendeels met een pistool of mes worden gemaakt, niet al te spectaculair en dus ook weinig spannend. Gelukkig neemt de film in het laatste uur nog een extra versnelling en gaan ze helemaal los met meer gevarieerde actie waarbij ik de minutenlange shoot out vanuit boven-perspectief met de explosieve kogels echt gigantisch gaaf vond.

De actie speelt zich af in Osaka, Berlijn en Parijs en die afwisseling was wel weer aardig. Osaka toont de klassieke stijl, Berlijn de rauwe underground scene en Parijs heeft weer de wereldberoemde trekpleisters. Schijnbaar is de Parijse politie wel even op vakantie als er tientallen doden vallen bij de Arc de Triomphe om eens wat te noemen. Wat ik al zei, het gebrek aan een beetje realisme is af en toe toch wel awkward. Half Parijs is omgelegd, maar schijnbaar vind niemand het de moeite om de daders te vinden. Verder duren diverse actiescènes ook gewoon te lang, neem de shoot out in Parijs richting het einde op die hele lange trap.

Maar het blijft wel een John Wick film, dus heel spectaculair en grof. Keanu Reeves zegt weinig, maar wat is die man cool zeg. Hij trapt, slaat, steekt en schiet zich drie uur lang richting het einde toe en het is zeker niet vervelend die rit te volgen. De film had van mij zeker een half uur korter gemogen, maar het ziet en klinkt allemaal wel zo goed dat het ook weer geen straf was. Deze hele reeks is gewoon heel vermakelijk en ik ben benieuwd of er nog een vervolg komt. Ze kunnen met dit einde alle kanten op. En na de eindcredits volgt nog een momentje waar ook wel perspectief nog in zit richting een spin-off. Prima film, niet eens de beste Wick film, dat is deel 3 nog voor me.

3,5*

Herzien; is me niet slechter of beter bevallen vergeleken met de eerste keer kijken, enkele jaren terug. Met het oog op deel 2 die ik binnenkort hoop te zien was dit wel weer een mooie gelegenheid voor een herziening.

De film is verre van briljant, maar kent wel een paar geweldige momenten (neem de begrafenis, de landing in de verkeerde toren, de confrontatie met Sauvage tijdens de kroning onder andere) waar ik ook een tweede maal toch wel om moest lachen.
Maar het manco van Johnny English is dat de makers een slecht gevoel voor timing hebben. De meeste grappen gaan veel te lang door, waardoor de lol er eigenlijk weer vanaf is. Grappen moeten niet te lang duren. En het plot is wel heel erg simpel, had wel wat meer tijd aan besteed mogen worden.

Rowan Atkinson doet het verder naar behoren, heeft best komisch talent. Natalie Imbruglia niet, maar zij is wel weer een sexy verschijning dus het is haar vergeven. John Malkovich zijn rol als Sauvage viel me tegen, veel te karikatuur en niet erg boeiend. Hij heeft wel betere rollen gespeeld.

Uiteindelijk is de film een kleine voldoende waard. Niet meer en niet minder.

3*

Ai, ai, ai, aiiii....

...wat is dit pijnlijk slecht geworden zeg! Nou was deel 1 al bepaald geen topfilm, maar die was ieder geval nog wel de moeite op bepaalde momenten. Maar dan deze ''Reborn''...echt heel slecht en dan breng ik het nog netjes.

Deel 1 had al grote moeite met originele en goed getimede grappen, deel 2 gaat hier wel heel dik overheen. Wat is het ongrappig en extreem voorspelbaar zeg. Hoelang is de ''grap'' van een schietende sniper die per ongeluk de verkeerde dood schiet doordat de voorste bukt nog leuk? Of het moment dat Johnny English in een skilift zijn vijand de baas is en dan langzaam achteruit loopt, tot hij eruit valt? Wat een ongeinspireerde shitzooi om het plat te zeggen. De spaarzame redelijk leuke momenten zijn er vooral door de gezichtsuitdrukkingen van Atkinson. De kat die hij uit het raam liet vallen was daardoor nog wel aardig bijvoorbeeld. En de 1e keer de wisseltruc tussen de oma en de Chinese moordenaar was ook nog wel oke, maar weer erg spijtig dat dit op het einde van de film opnieuw herhaald wordt. Pfffff. Nee, van de humor moet je het hier echt niet hebben.

Van het plot overigens ook niet. Waar deel 1 nog wel geinig was door extreme misverstanden en een over de top gaand plot, daar vind ik het verhaal in Reborn serieuzer en niet erg passend bij een zogenaamde parodiefilm. Het is een plot dat zo echt in een James Bond gezet kan worden, maar hier hoort het niet. Ze hebben wel erg veel inspiratie opgedaan bij Bond film. Iets teveel naar mijn mening, verzin zelf eens wat..

Ook Rowan Atkinson komt hier niet erg goed uit de verf. Te weinig humor, te weinig op zijn sterke punten ingespeeld. Terwijl ik altijd wel om zijn droge blikken kan lachen. Het is geen Leslie Nielsen, maar hij deed het altijd best aardig. Vergeleken met sidekick ''Tucker'' was Atkinson overigens nog best oke. Zijn maat was helemaal niet grappig.

Nee, ik zet liever een film als The Naked Gun nog eens op. Daar weten ze wel wat het is om een goede parodie te maken.

1,5*, ben ik nog gul mee.

De Johnny English-franchise is nou niet van een heel hoog niveau, maar desondanks keek ik nog wel uit naar deze derde film. Sowieso hadden ze wat goed te maken na dat extreem slechte, te serieuze en te vaak humorloze tweede deel en vergeleken met die film komt deel 3 er nog wel aardig vanaf. Johnny English keert terug uit zijn pensioen als geheim agent (hij is nu leraar) als de huidige geheim agenten hun dekmantel kwijt zijn geraakt na een computerhack.

Uiteraard volgen we weer dezelfde formule: Johnny English kan er helemaal niks van, blundert gigantisch, maar die blunders pakken elke keer weer goed uit zodat hij de missie wel voltooid krijgt. Origineel is het allemaal niet, maar het is aan een erg leuke Rowan Atkinson te danken die met zijn droge humor, zijn mimiek en zijn houding me nog wel geregeld liet grijzen. Flauwe scènes als de ontsnapping van de luxe jacht, de raket op de Franse wielrenners of het slot in het harnas zijn dan plots goed te pruimen. En de virtual reality scène was gewoon oprecht geestig. Dat was wel weer leuk bedacht. Wel spijtig dat bijna alle goede grappen in de trailers zaten, dat bewijst maar weer dat je ze beter zo min mogelijk kan kijken. En de makers moeten eens leren om beter te doseren, bepaalde grappen die niet geweldig zijn duren ook nog eens te lang.

Als parodie op James Bond en andere geheim agenten is het wel redelijk gedaan, al zijn er betere van dat soort films. Het blijft een reeks die wat gemakkelijk is geschreven en waar je meer uit zou kunnen halen, maar ondanks dat zou ik een vierde deel nog best wel willen zien.

3*

Laat voorop staat dat ik vind dat bijna elk onderwerp satirisch benadert moet kunnen worden, hoe gevoelig ook. Bij de Tweede Wereldoorlog is dit al tijden geen probleem meer, gezien de vele films, series en online meme's die dit doen. Als je om iets gruwelijks kunt lachen wil dit niet zeggen dat je de ernst van het verleden niet snapt of gevoelloos bent. Sterker, door over zware onderwerpen te lachen kun je dingen in mijn ogen ook beter relativeren. Dus ik heb niet zo heel veel begrip voor de mensen die hier klagen dat dit een schandalige film is. In tegendeel.

Het is ook niet de eerste oorlogsfilm die de zaken bekijkt vanuit de ogen van een kind. La vita è bella, The boy in the striped pyjamas, etc. Het is volgens mij wel de eerste oorlogsfilm die dit combineert satire en humor. Ik vind de mix ieder geval sterk. Het eerste deel van de film is vooral komedie, als de kleine Jojo veel tegenslag kent en zijn gezelschap zoekt bij zijn denkbeeldige vriend Adolf Hitler. Hoe verzin je het. Het levert een hoop grappen op, soms plat, soms best leuk uitgewerkt. Hitler is ook nog eens een jaloerse stoker, een standpunt dat best weer leuke momenten oplevert. De Duitsers zijn in de film vrij dom en lomp, ook daar komen nog wel een aantal leuke grappen uit. Wie dit serieus neemt of hier echt over valt is wel erg kleinzerig. Als ik wel kritisch moet zijn waren een aantal grappen wat makkelijk en had er vaak meer uitgehaald kunnen worden.

Maar de film vergeet zeker ook niet de ernst van het verhaal, waardoor de boodschappen die de film jou als kijker wil geven best aankomen. En de gruwel van de oorlog wordt zeker richting het einde ook steeds meer duidelijk, met de gesprekken tussen Jojo en zijn Joodse onderduikster en zeker ook als de kinderen door de Nazi's ingezet worden. Dat stuk van Jojo op het einde rennend vlucht vond ik indrukwekkend. Net als hoe hij wordt gezet door Jood genoemd te worden, waarna je buiten beeld een schot hoort. Zo eindigt de film sterk.

Jojo Rabbit is niet perfect, maar wel goed. Sowieso kan ik altijd wel genieten van Waititi zijn films. Onder andere Thor: Ragnarok en Hunt for the wilderpeople hadden ook net als deze Jojo Rabbit zijn typische sfeer en absurde humor. Ga zo door.

3,5*

My mother always tells me to smile and put on a happy face. She told me I had a purpose to bring laughter and joy to the world.

Best grappig, ik heb de film vrij hard afgekraakt in de eerste fase. Phoenix als Joker? Mweh. De eerste trailer? Pfff. En dan is het ook nog eens een ''superheldenfilm'' aan de DC kant, ofwel de partij waar het al jaren nauwelijks lukt om bij Marvel in de buurt te komen. Maar toen kwam er een gigantische hype en vond ik de nieuwe beelden ook steeds indrukwekkender worden. En zat ik uiteraard gisteravond in de bioscoop om te zien hoe fout ik heb gezeten. Toch?

Gelukkig ben ik niet zo eigenwijs en stug om mijn ongelijk weigeren toe te geven als ik er flink naast zat. En dat zat ik hier, want ik vond Joker een erg sterke film. Ik ben er niet zo lyrisch over als de hele wereld, maar dit was erg sterk, uniek en een aanvulling in een genre dat teveel op elkaar begint te lijken. Joker is natuurlijk geen superheldenfilm, maar is wel gelinkt aan de wereld van Batman. De namen van Gotham en de familie Wayne vallen, maar veel meer ook niet. Daarvoor is de film gewoon een stand alone titel en dat is ook wel eens verfrissend. Bij Marvel is alles gelinkt, niks mis mee, maar een keertje wat anders bevalt me goed. Mensen hebben het hier over de vergelijking met titels als Taxi Driver en daar kan ik me best in vinden. Je volgt een buitenbeentje van de maatschappij die dankzij allerlei tegenslagen (werk, woning, medicatie, liefde etc) er gewoon hard buiten valt en langzaam aan steeds krankzinniger aan het worden is. Van het inbeelden dat hij een vriendin heeft tot een pistool meenemen naar een kinderafdeling van het ziekenhuis tot het vermoorden van 3 mannen in de metro, waarna hij uiteindelijk de bekende Joker zal worden. Ook wel knap dat je op den duur best medelijden en medeleven met hem krijgt.

Dat proces volgen is erg boeiend, maar ik had wel op iets meer ''Joker'' gehoopt. Niet eens qua geweld (de scène in zijn appartement met de moord op zijn voormalige collega vond ik wel enorm goed overigens, zeker met de opgebouwde spanning daarna bij zijn dwerg-collega), maar wel als persoon. Richting het einde het ik minder Arthur Fleck en meer Joker willen zien. En net op een moment dat alles lekker los gaat zit de film er jammer genoeg weer op. Alles schreeuwt om een vervolg of een cross-over met Batman, maar ik verwacht eigenlijk niet dat het er gaat komen. Wat wel weer doodzonde is, want Phoenix' Joker kan prima in het rijtje bij Jack Nicholson en Heath Ledger. Ieder zet op eigen wijze een versie neer. Nicholson was een messcherpe clown, Ledger een gewelddadige psychopaat en Phoenix een geknakt mens. Maar we hebben dan ook nog Jared Leto, wat werkelijk de slechtste Joker is die ooit werd vertolkt. Zou toch zonde zijn als we hem eventueel in de toekomst nog in DC films krijgen, terwijl Phoenix zich afzijdig zou houden. Ik moet er niet aan denken.

Verder is de film natuurlijk wel wat voorspelbaar. Dat zijn vriendin niet echt is zag je aankomen, dat hij De Niro (goede bijrol!) ging vermoorden lag er dik bovenop. Wel een fijne, heftige scène ook, inclusief zijn tirade richting het publiek. Want er zit best wel maatschappelijke kritiek in de film. Terecht of niet, maar het komt wel aan. Als je mensen als stront behandelt, dan kunnen de gevolgen enorm zijn. De film veroorzaakt in Amerika dan ook de nodige ophef en men is bang voor aanslagen bij bioscopen. Gelukkig zijn we in Europa meer nuchter en zien we hier gewoon een erg sterke film. Het is geen titel voor de blockbusterfan, je moet er wel echt geduld mee hebben en je niet storen aan het lagere tempo. Maar ik vond het uitstekend, al is mijn cijfer wel echt door de laatste 20 minuten afgerond naar vier sterren. Kom Phoenix die Oscar voor beste acteur ook maar vast brengen!

4*

Wat een enorme teleurstelling zeg. Dit doet pijn, want de eerste Joker vind ik echt fantastisch, een van de beste films van de laatste jaren zelfs. Dat was een geweldige asgrauwe psychologische drama/thriller waarbij de reis van loser Arthur Fleck naar Joker ongelofelijk boeiend was. Vorige week nog eens opgezet en verhoogd naar 4,5*. Zat zelfs dicht tegen de volle vijf sterren aan. En toen was er deze opvolger waar het me al duidelijk was dat het anders zou worden en gevuld zou zijn met musical/zangmomenten. Dat schrok me een beetje af, maar met dezelfde regisseur, hoofdrolspeler en grote schare fans verwacht je dan toch dat ze er wat van maken. Ook omdat ik Lady Gaga een behoorlijk talent vind, zij kan prima zingen en acteren en leek me een prima Harley Quinn.

Maar na het zien van de film vraag ik me echt af waar ik dik twee uur naar heb zitten kijken. Een gevangenis en rechtbankdrama met hier en daar wat vreemde humor en waar echt helemaal niks gebeurt. Zonde zeg, maar dit was gewoon geregeld saai en keek stroef en moeizaam weg. Na een tijdje ken je het wel met de interactie tussen Arthur en de bewakers en ook zijn connectie met Harley Quinn weet niet lekker los te komen. Joaquin Phoenix zet opnieuw een uitstekende prestatie neer als weirde psycho, maar krijgt veel te weinig kans van dit matig geschreven script om los te gaan en de talenten van Lady Gaga benutten ze al helemaal niet. Beide karakters zijn totaal gestoord, toon dit dan ook aan de kijker. Ze had overigens niet eens haar typerende vlechten aan beide kanten, ook wel jammer. Wat ze wel veel doet is zingen, maar dan heel saaie, matig geschreven liedjes. Als je dan zo nodig zang in de film wil stoppen, ga dan lekker over de top los.

Toch had ik de film nog wel een krappe voldoende willen geven, want ondanks alles keek het bij vlagen redelijk weg en vond ik een aantal cameo's best leuk, zoals met Arthur zijn voormalige collega-clown die een dwerg is. Maar dat laatste kwartier verziekte het bij mij helemaal met die belachelijke ontploffing, ontsnapping (schijnbaar wordt zo'n gebouw niet bewaakt als een enorm belangrijk proces bezig is) en Joker zijn gekke fratsen daarna, inclusief een waardeloze laatste dialoog tussen hem en Harley. En een random eind in de gevangenis met misschien wel zijn dood. Het paste wel bij het niveau van deze film, gewoon net niet. Het stelt teleur, het is niet goed, het weet niet te boeien. Doodzonde, was gewoon lekker verder gegaan op de lijn van deel 1. We wilden allemaal Joker machtiger zien worden en Gotham zien terroriseren. Maar in plaats van dat is hij bijna de volledige film een gevangene. De internationale scores zijn niet hoog en dit zou wel eens een box office flop kunnen worden. Zonde.

2,5*