• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.031 films
  • 12.206 series
  • 33.975 seizoenen
  • 647.003 acteurs
  • 198.997 gebruikers
  • 9.371.574 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten The Oceanic Six als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Disturbia (2007)

The Oceanic Six

Ik vond het een sterke film, zeker het laatste half uur was zeer goed. Misschien is de film enigzins voorspelbaar, maar hij is zeker sterk in het verhaal.

Het acteerniveau was prima en de buurmeid mocht er zeker zijn

3,5*

Divide, The (2011)

The Oceanic Six

Behoorlijke thriller over een groep overlevenden die de totale wereldverwoesting overleven door tijdig in een bunker te raken en daarna langzaam de kluts kwijt raken doordat de oerdriften van de mens op dominantie, agressiviteit en seksualiteit boven komen drijven. Visueel en qua muziek overtuigt The Divide absoluut, er zitten een paar hele sfeervolle scenes in, maar ik vond de cast behoorlijk ergerlijk en had zeker in het tweede deel moeite om me in te leven in de groep. Bepaalde zaken waren begrijpelijk, bepaalde zaken helemaal niet, al is het maar de vraag hoe je zelf zou handelen als je in een uitzichtloze wereld zit. Wel weer apart dat er een hoop geweld in beeld komt, maar dat je ondanks vele seksuele uitspattingen nog geen blote tiet ziet. De slotminuten vond ik wel erg sterk, als blijkt dat buiten de bunker ook geen hoop te vinden is.

3*

Django Unchained (2012)

Opnieuw gezien, nu deze op Netflix staat. Destijds was ik er niet echt weg van, maar ik zit tegenwoordig gewoon meer in westerns dan een jaartje of 7, 8 terug toen ik deze zag. En het is een Tarantino, dus je weet dat er hele toffe personages in zitten en ook natuurlijk zijn kenmerkende extreem geweld. Beide punten maken er echt een hele goede film van die wat eerherstel bij mij krijgt. Het is niet Tarantino zijn beste, deze film kan niet tippen aan een Kill Bill of Inglourious Basterds, maar Django Unchained behoort wel tot zijn betere werk.

Perfect is de film niet, daardoor vind ik het tweede uur erg rommelig zo vanaf dat Leonardo DiCaprio erbij komt. Speelt wel een sterke rol, maar het is plots wel het minste deel van de film. De beste stukken zitten wel in het eerste uur en laatste half uur. Van mij had Tarantino best in dat tweede uur een klein half uurtje mogen snijden, dan had ik de film nog een extra halfje gegeven. Het is vooral de interactie tussen Waltz en Fox die ik ijzersterk vind. Fox zijn bevrijding in het begin, het bezoek aan de ranch met de drie executies, de aanval op de tandarts-wagen, echt meesterlijk. En op het einde natuurlijk alles in op het Candyland terrein (met een heerlijke Samuel L. Jackson), wat een belachelijk snoeiharde en briljante shoot out.

Verder valt er weinig op de film aan te merken. Beeld, geluid, soundtrack, prima. Morricone is altijd genieten. De wat modernere rapmuziek tussendoor vond ik wel weer wat minder, maar je kan niet alles hebben. Django Unchained is me nu zo goed bevallen dat ik de film een vol punt extra geef. Binnenkort dan ook maar eens The Hatefull Eight een nieuwe kans geven.

4* (was 3*)

Doctor Dolittle (1998)

Alternatieve titel: Dr. Dolittle

The Oceanic Six

Geinig, maar niet super. Wel vond ik het idee humoristisch en de uitwerking bevatte ook wel een paar leuke momenten, maar top werd het nooit.

3*

Doctor Sleep (2019)

The Oceanic Six

Van de week bezocht, de review ontbrak nog. Voor velen is The Shining een van de beste horrorfilms ooit, voor mij is het een hele goede film, maar wel eentje waar ik voldoende op aan te merken had (kuch Shelley Duvall kuch) dat ik er maximaal 4 sterren voor over had. Vanwege Doctor Sleep heb ik The Shining recent nog maar eens opnieuw bekeken, want aangezien dit het officiele vervolg is, is de kans groot dat er veel referenties en verwijzingen in zitten. Sowieso was ik ook wel benieuwd naar de reviews hier, aangezien je een project als dit al snel kan verknallen. Maar ik ben wel blij om te melden dat dit echt een hele goede film is geworden. Voor mij zelf een van de verrassingen van filmjaar 2019.

Doctor Sleep neemt met 2 en half uur ruim de tijd om het verhaal van Danny Torrance te vertellen, de zoon van. Tof dat we meteen beginnen met oude beelden en bewerkte beelden zodat je je meteen weer even in The Shining waant en ook die sfeer kan proeven. Daarna volgt een vrij lange aanloop die minstens 20 minuten korter had gemogen. De samenwerking tussen Dan en Abra (goed gespeeld door een jong meisje trouwens) is wel weer een stuk boeiender en langzaam werkt de film dan toe naar de grote film, niet geheel toevallig in het Overlook Hotel. Het is fan pleasing, maar ik vond het fantastisch om er weer terug te zijn. De bekende geestpersonages waren ook allemaal van de partij, zonder te opzichtig erbij gehaald te zijn. Sterker, ze hebben gezamenlijk nog een leuke rol als ze Rose the Hat uitschakelen.

Haar bende was overigens niet te snugger, maar toch was het allemaal wel interessant genoeg. Zelfs die zweverige vliegmomenten waren best goed uitgewerkt. De film kent overigens nog wel een paar best heftige momenten, waarbij ik de kidnap en moord op de Baseball Boy best wel schokkend vond. Dit soort verhaallijnen durven de meeste films niet aan. Het schrijfwerk bij Doctor Sleep had op momenten beter gekund, maar het idee van de film is goed genoeg uitgewerkt dat ik dat kan vergeven. Het brandende Overlook Hotel op het einde vond ik ook wel een mooie afsluiter voor de film. De scène daarna vond ik een tikje overbodig. Maar Doctor Sleep vind ik eigenlijk niet minder dan The Shining en dus geef ik ze gewoon beiden dezelfde score. Wel moet je dit gewoon niet gaan bekijken zonder voorkennis van de vorige film, want bij diverse verhaallijnen en zeker bij de talloze hommages (die ik overigens geregeld erg leuk vond omdat de ene vrij duidelijk is en de andere wat vager blijft) vraagt het gewoon wat van je Shining kennis. En sowieso is dit niks aan als je niks van de achtergronden weet.

4*

Doctor Strange (2016)

Alternatieve titel: Dr. Strange

Heroes like the Avengers protect the world from physical dangers. We safeguard it against more mystical threats.

Niet dé Marvel film waar ik enorm naar uit heb gekeken, maar dat is vooral door mijn onwetendheid over het personage Doctor Strange. Ik kende hem nauwelijks, hoogstens van naam. Maar hij komt uit de Marvel stal en dat is reden genoeg om er gewoon heen te gaan. Marvel verfilmingen zijn tegenwoordig echt zonder uitzondering het beste wat je kan krijgen in blockbusterland en dus vanmiddag maar eens de film bekeken.

Ik moet zeggen dat ik Doctor Strange na het zien van de film een stuk interessanter vind dan ik had gedacht. Prima achtergrondverhaal en zijn Tony Stark-achtige kutgedrag richting anderen was best geinig. De man is een enorme eikel en moet zichzelf hervinden in zijn nieuwe wereld van de magie. Het levert ieder geval fenomenale beelden op die me deden denken aan films als Inception en later met het tijdverhaal aan bijvoorbeeld Edge of Tomorror en Groundhog Day.

Het werkte ieder geval goed. De film heeft een lekker tempo en een aantal bijzonder fraaie momenten, helemaal richting het einde. Ik had er geen emotionele binding bij, zoals ik met een aantal andere Marvel personages wel heb, daarvoor is Doctor Strange niet likable genoeg, maar dat hoeft ook niet altijd. Cumberbatch zet wel een goede acteerprestatie neer. Een keertje een ander soort personage is misschien wel verfrissend. Gelukkig bezit de film wel voldoende humor om niet al te zwaarmoedig te worden. Zeker Wong was een prettig personage. Mikkelsen zijn bad guy was ook wel aardig, maar Marvel zou wel eens mogen proberen om de tegenstanders in hun films iets stoerder en boeiender te maken.

Er zijn absoluut betere Marvel-verfilmingen, maar Doctor Strange is een prima aanvulling. Kan je als superheldenliefhebber probleemloos heen. En blijf ook even zitten voor 2 aftercreditscenes.

3,5*

Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022)

The Oceanic Six

Vanavond dan ook eindelijk bezocht, door drukte kon ik niet eerder maar ik keek wel erg naar deze film uit en de verwachtingen zijn redelijk waargemaakt. Je moet wel wat eerdere films minimaal hebben gezien om de nodige verwijzingen en geintjes te snappen, maar buiten dat is deze film aardig te volgen, al is het script wel vrij rommelig. Op zich vind ik het multiverse-concept wel tof, want het levert de nodige creativiteit op en je kan hiermee ook de komende jaren de nodige namen weer in beeld brengen. Het minpunt is ook wel dat de MCU films steeds vager en leger aan gaan voelen, want je moet toch wel vrij veel fantasie hebben wil je dit allemaal nog normaal vinden.

Maar als film is dit wel een geslaagd project, met Sam Raimi aan het roer. Zijn visie en hand zie je snel, want dit is voor een MCU film behoorlijk duister en bij vlagen zelfs horrorachtig. Er is wel ruimte voor hier en daar een leuke opmerking, maar toch voelt het allemaal serieus aan. al blijft het jammer dat Marvel nooit eens voor de r-rating durft te gaan in hun MCU. Dr. Strange blijft een interessant karakter, maar moet hier de screentime delen met Scarlet Witch die ook wel aardig is uitgewerkt. Hun strijd is vermakelijk, maar toch blijft het verhaal rommelig en voelt het ook teveel aan elkaar geplakt.

Visueel is de film erg fraai, met mooi ontworpen werelden en goede actie. Je moet wel kunnen leven met CGI, want daar teert de boel wel zwaar op. Maar op gebied van beeld, geluid en muziek heeft Marvel alles al zo ontzettend lang heel goed op orde. De cameo van Patrick Stewart is wel de leukste van allemaal, erg verrassend en tof. Hopelijk zien we hem vaker terug. En ook humor dat Sam Raimi zijn vriend Bruce Campbell er ook even bij haalt. Blijf ook zitten tot na de credits, dan heeft hij nog een geestig extra momentje.

Geen perfecte film, Marvel heeft ze ook al wel beter gemaakt, maar toch zeker wel een uitstekende subtopper in hun franchise.

3,5*

Dodgeball: A True Underdog Story (2004)

Alternatieve titel: Dodgeball

The Oceanic Six

Haha een film die zo debiel en stompzinnig in zijn verhaal en uitwerking is dat het een verdomd geinige film is geworden.

Het quasi serieuze is gewoon erg leuk, net of zoiets in het echte leven ook voor kan komen.

Daarnaast heb ik om de stereotype deelnemers gewoon moeten lachen. Ik geloof dat het Duitse team ''The Blitzkrieg'' heette, prachtig toch!

De humor is droog, het verhaal is grappig en er wordt prima geacteerd.

3,5*

Dog (2022)

The Oceanic Six

Ja, dit was echt wel een aangename film om te kijken, maar je moet je alleen niet ergeren aan een enorm voorspelbaar, uitgekauwd verhaal want je kan de film wel van A tot Z invullen. We volgen een getraumatiseerde oorlogsveteraan die een getraumatiseerde hond die in de zelfde oorlog diende af moet leveren bij de uitvaart van zijn overleden baasje, 2000 kilometer verderop. De hond is onhandelbaar sinds de terugkomst en zal daarom na de uitvaart worden ingeslapen.

Hoofdrolspeler Channing Tatum (die een prima rol vertolkt) speelt Briggs kan geheel niet met de hond overweg, maar leert onderweg steeds meer over de hond en hoe hij ermee om moet gaan. Nu ik dit typ denk ik wel, pfff wat een clichématige zooi. Maar de uitwerking is gewoon fris en vermakelijk. De film kent naast prachtige beelden van de Amerikaanse westkust ook diverse leuke road trip momenten. Neem het stel waar Briggs gevangen word genomen, maar die eigenlijk vriendelijke mensen zijn of de andere veteraan die hem leert waarom Lulu de hond zo reageert. Het kijkt gewoon goed weg. Sowieso vind ik films waarin een mens met een dier een band krijgt altijd mooi, omdat dieren zo puur zijn. Een hond is nooit kwaadaardig, tenzij 'ie zo opgevoed is.

Ik werd wel vrolijk van de film in een week waarin Europa hevig van slag is door een uitgebroken oorlog. Gelukkig is er dan dit soort luchtig vermaak als afleiding.

3,5*

Dog Soldiers (2002)

The Oceanic Six

Dit was best een goede film. De film was ieder geval heel erg spannend, wat ik altijd een pluspunt van grote waarde vind.

De scene's die bloederig moeten zijn waren dat ook. De angst die continue heerst in de film was gewoon sterk gedaan. Ik weet niet wat, maar deze film heeft gewoon wat.

Het verhaal was natuurlijk niks bijzonders, das wel vaak jammer in het horrorgenre.

3,5*

Dogma (1999)

The Oceanic Six

Prachtige film! Ik kan altijd lachen om dit soort onzin. Flauwe humor Chris Rock die uit de hemel naar beneden dondert en lekker een droog gesprek begint. Ook het einde bij de kerk was humor etc

De personages zetten allemaal een goede rol neer in een erg apart verhaal dat me bleef boeien.
Sowieso vind ik de verschijning van de idioten Jay and Silent Bob altijd al goed genoeg om een film positief te waarderen. Geniaal, die 2 zijn altijd leuk.

3,5*

Dolittle (2020)

The Oceanic Six

Poh, niet best. De trailer was nog best aardig, maar het eindresultaat is rommelig en oninteressant. Dan mag je er wel een fortuin ingepropt hebben om het visueel mooi te krijgen (dat is prima gelukt), maar er had beter wat geld naar de scriptschrijver kunnen gaan. Zo op de helft was ik er al klaar mee en toen moest ik nog drie kwartier. Ook Downey jr kan de film niet redden. Zijn rol is niet goed geschreven en hij krijgt de kans dan ook niet om uit te blinken. Ik had dit echt een stuk vermakelijker en grappiger verwacht, maar het is een mislukking geworden.

1,5*

Domino (2005)

The Oceanic Six

Een film met een aparte stijl, dat valt altijd te waarderen. Zeker als Keira Knightley meespeelt, een van de mooiste vrouwen uit Hollywood.

Maar ik moet toch negatief worden; de film zelf blijft niet lang boeien. Het verhaal is warrig en de stijl slaat niet zo heel erg aan bij me. Keira past ook niet zo heel goed in het karakter Domino. Ze heeft daarvoor een te lief koppie en ze blijft me steeds herinerren aan Elisabeth Swann uit de Pirates films haha.

3*

Don't Breathe (2016)

The Oceanic Six

Op basis van het eerste uur had ik Don't Breathe graag 4* gegeven. Boeiende aanloop en een waanzinnig spannend en soms zelfs freaky kat en muis spelletje. Horror/Misdaad zie ik hier als omschrijving, maar volgens mij is dit gewoon een pure thriller. Geweldige rol van Stephen Lang als oud veteraan die niet met zich laat kloten en Jane Levy doet het ook meer dan goed in haar rol. Misschien is het allemaal wat te makkelijk voor de oude, blinde man. Je zou denken dat je zijn zwakte wel beter kan uitbuiten, maar goed, het stoorde niet. Ook knap dat je voor beide kampen afkeer hebt, maar ook enige sympathie, al had ik de kant van de man gekozen als het slot van de film niet zo idioot was geweest.

Maar in het laatste half uur ontspoort de film op een wijze dat ik me enorm ging ergeren aan alles. Het gedeelte met het gevangen genomen meisje die zijn dochter heeft gedood slaat nergens op, alsof een blinde man dit voor elkaar kan krijgen. Idem met dat onzinnige inseminatieverhaal. Maar ook zaken als dat de man geboeid in zijn kelder wordt achtergelaten en een minuut later alweer bij zijn voordeur met een pistool staat is echt lachwekkend. En dan moet ik de slotachtervolging met de hond nog noemen. Dat is nog niet eens zo slecht, in tegendeel, maar dat de oude man dan dat hele stuk af kan leggen en haar kan ontvoeren, please. Zulke beroerd geschreven plotwendingen vind ik echt enorme afknappers. En dan blijkt uiteindelijk na een eindgevecht zelfs nog dat hij nog leeft. Zucht. Vermoeiend.

3*

Don't Breathe 2 (2021)

The Oceanic Six

Don't Breathe 2 heeft dezelfde plussen en minnen die de vorige film ook had. Wat voor mij betekent dat ik me er weer prima mee heb vermaakt, maar ook aan gestoord. Stephen Lang blijft top als een blinde ex-Navy SEAL die zijn vijanden genadeloos aan weet te pakken. Dat was al de grote plus van de eerste film en daar heb ik nu weer van genoten. De films zijn lekker bloederig en bruut. Ook hangt er opnieuw weer een onheilspellende, rauwe sfeer rondom deze zonderling en zijn oude woning. En Madelyn Grace doet het erg aardig als zijn dochter.

Maar zoals gezegd, er zijn ook weer dezelfde valkuilen. Het is gewoon zo onrealistisch soms dat ik het echt niet aan wil nemen, hoe vermakelijk het ook is. Norman kan alles, is praktisch onkwetsbaar. Een op een-gevechten, een huis in brand waar hij uit moet ontsnappen, met een hond kilometers ver een huis vinden als blinde man, een hinderlaag tegenover een groep huurlingen (erg jammer trouwens dat hij er 3 tegelijk dood schiet ipv gruwelijk verwond en vermoord). Niets is te gek, maar niet altijd op een positieve wijze.

Gewoon voldoende. Leuk vermaak, zoveel thrillers heb ik afgelopen jaar niet gezien in de bios. Benieuwd of ze nog voor een derde deel gaan.

3*

Don't F**k with Cats: Hunting an Internet Killer (2019)

The Oceanic Six

Bizar verhaal over een kattenmoordenaar die zijn perverse daden online zet, waarna er een groep computernerds op duikt om hem te vinden met alles wat ze kunnen vinden in zijn video's. Regel 0 op internet is immers dat je van katten af blijft. Het is ook echt te afschuwelijk voor woorden wat die gozer allemaal heeft gedaan, goddank dat we die beelden gecensureerd in beeld krijgen. Het levert wel een sterke docu op die tot het einde toe blijft boeien, maar wel z'n piek in het begin heeft als een man en een vrouw het speurwerk thuis verrichten. Het mogen dan wat aparte mensen zijn, maar ze zijn erg volhardend en geven sowieso niet op.

Als dat blijkt dat de dader wel meer op zijn kerfstok heeft, zoals een gruwelijke moord, dan wordt het wel iets meer een reguliere jacht op een moordenaar zoals we dit gewend zijn met bewakingscamera's en politie-inzet. Al is de kritiek hier op de politie best groot, omdat ze lange tijd de tips en de hulp van het computerteam hebben genegeerd. Ik heb me trouwens enorm gestoord aan die alles ontkennende moeder die maar roept dat het niet klopt en dat haar zoon erin is geluisd. Of nog sneuer, ze legt de schuld vooral bij de computernerds die haar zoon aan het stalken zijn. Bah. Snap goed dat het moeilijk te accepteren valt, maar het bewijs was zo enorm duidelijk dat je wel blind moet zijn om de feiten te negeren.

Het hele verhaal duurt wel een drie uur, maar blijft wel tot het einde boeien door een goede montage, vlotte vertelling van de feiten en vooral omdat het nodige na is gespeeld waardoor het beter over komt dan alleen iemand die gortdroog alles vertelt voor een camera. Het is wel een tikje gedramatiseerd, zeker met die Facebookberichten en de 2 speurneuzen die nogal eens te opgewonden of emotioneel hun meningen delen, maar ach. Zo'n zaak zal ook wel veel met een mens doen. De Basic Instinct referenties waren wel weird. Blij dat die wrede smeerlap ieder geval zijn straf niet is ontlopen.

Ruime 3,5*

Don't Hang Up (2016)

The Oceanic Six

Ik heb sowieso een gigantische schurfthekel aan vloggers en pranksters. Wat een kansloze teringfiguren zijn dit bijna allemaal met hun drang naar aandacht en moments of fame ten koste van anderen en dan blijf ik nog vrij netjes. Daarom sprak deze film me wel aan, 2 pranksters die keihard teruggepakt zouden worden. Sowieso hou ik wel van dit soort psychopathische stalking in films. Er zijn de laatste jaren toch wel meer van dit soort films verschenen waar een onzichtbaar iemand de baas is en mensen dwingt om hun daden onder ogen te zien. Misschien is de Saw reeks nog wel het beste voorbeeld hierin.

Don't Hang Up introduceert al heel vlot de hoofdrolspelers en hun daden en ik had er al snel geen enkele medelijden mee met alles wat hen zou overkomen. De jongens zijn geen goede acteurs, maar ze wekten wel meteen enorm veel antipathie op, wat natuurlijk de bedoeling is. Wel wat spijtig dat er ook buitenstaanders slachtoffer worden die er niks mee te maken hadden, zoals de ouders en het ex vriendinnetje. Dat voelt natuurlijk wel onrechtvaardig.

De film is jammer genoeg wel een tikje rommelig. Zo vraag je je toch af hoe iemand als buitenstaander de volledige controle over alle apparatuur in het huis krijgt en hoe hij al zijn voorwerk heeft kunnen uitvoeren. Maar dat alles valt te vergeven, omdat het tempo lekker hoog ligt en je toch wel geboeid richting de ontknoping blijft kijken. Dat hij uiteindelijk niet de dader neer zou steken in de tuin kon je wel weer van ver aan zien komen, net als dat je wel kon raden dat dit te maken had met wat je in de intro zag. Van mij hadden beiden wel eraan mogen gaan, maar op zich was dit einde ook wel te pruimen. Het leven van die gozer zit er natuurlijk na de arrestatie ook helemaal op. Op zich gebruikt de film wel de nodige genreclichés, maar stoorden ze niet zo. Geen bijzondere film, wel geinig vermaak.

3*

Don't Look Up (2021)

The Oceanic Six

Ik hou wel van films die aan satire doen en vooral de maatschappij een spiegel voor houden, maar dat neemt niet weg dat Don't Look Up deels vrij sterk is, maar ook wel de plank mis slaat. We volgen Leonardo DiCaprio en Jennifer Lawrence die hebben ontdekt dat een komeet de aarde een half jaar later zal verwoesten, maar wanneer ze dit kenbaar maken bij de autoriteiten worden ze zo ongeveer uitgelachen en neemt niemand het serieus want hun eigen leven is veel belangrijker. Het is een vrij idioot scenario, maar best leuk uitgewerkt.

Natuurlijk zijn dit verwijzingen naar de klimaat en corona crisissen waar overheden en bevolking lange tijd net zo hebben gereageerd. De president (Meryl Streep die ik al jaren irritant vind maar hier haar rol wel aardig speelt) doet er vooral grappen over maken en maakt zich drukker over haar herverkiezing (het is moeilijk om bizarrer over te komen dan Donald Trump in zijn presidentsschap echt heeft gedaan) en op tv bij dagelijkse opinieprogramma's moet alles vooral gezellig zijn en telt een nare boodschap als deze niet. Ook de latere reddingspogingen zijn maar halfslachtig. Dit is allemaal wel leuk gedaan, maar de film neemt in het tweede gedeelte wel in kracht af omdat de makers alles maar blijven herhalen. Met bijna 2,5 uur duurt het allemaal veel te lang om te boeien tot het einde. DiCaprio en Lawrence doen het best leuk, al vind ik dit wel een minder opvallende rol van beiden.

Wel credits voor de film met de laatste 20 minuten als het dus toch allemaal fataal af is gelopen met de verwoesting van de aarde, dat overigens sterk in beeld komt. En ik heb oprecht moeten grijnzen over de after-credit scène waar Meryl Streep door een dino-achtig beest op word gepeuzeld haha. En helemaal op het einde blijkt haar zoon nog eens de laatste overlevende op aarde te zijn. Ik weet niet zo heel goed wat ik met de film moet, maar het is ieder geval de moeite van het kijken waard. Hopelijk leren mensen iets van de boodschap. Maar als film had ik er meer van verwacht.

3*

Donnie Brasco (1997)

The Oceanic Six

Ik heb nooit zo heel veel met maffia films, maar ik wil toch zeker alle klassiekers in het genre hebben gezien als filmliefhebber. Donnie Brasco dus.

De film was goed te pruimen, vooral dankzij sterk acteerwerk van Pacino (al speelt hij wel heel veel in dit soort filmpje), Depp (prima rol voor zo'n jonkie) en Madsen (stabiel). Het verhaal begon me wat te rommelig en ik vond ook dat Depp iets te makkelijk in het wereldje rolde. Daarna werd het boeiender en spannender. De scenes bij vrouw en kinderen thuis waren soms vrij ongemakkelijk, maar wel overtuigend gedaan. De film blijft tot het einde toe op zich vrij rustig, al was de scene met de shootout in de kelder wel erg bruut gedaan. Het einde viel me wat tegen, beetje gemakkelijk eigenlijk.

Het is mij een raadsel waarom de film gemiddeld hier op 3,95* staat, veel te hoog natuurlijk, maar het is wel een aanrader om te kijken.

3,5*

Donnie Darko (2001)

The Oceanic Six

Vanavond heb ik eindelijk Donnie Darko gezien, de film die velen briljant vinden en die erg hoog in de top 250 staat. Ik was al een tijd benieuwd naar de film dus de verwachtingen lagen hoog.

En na het kijken zit ik nu op Moviemeter met het idee wat ik in hemelsnaam moet vertellen over Donnie Darko....

Ik vond de film boeiend maar tegelijkertijd erg vaag en raar. Was het goed de film eens te hebben gezien? Ja. Heb je er echt van genoten? Nee.

Daarvoor vind ik het maar een onsamenhangend plot dat nauwelijks te volgen valt. Goed acteerwerk, fraaie muziek, enkele goede scene's en dialogen maar ik vond het niet bijster interessant tot het laatste half uur. Ik moet zeggen, het laatste deel van de film is wel sterk met een erg goed einde. Toen werd de film iets duidelijker maar niet heel veel. Eigenlijk is het een redelijk nietsvertellend verhaal dat door het wazig te maken nog best boeiend werd.

Misschien dat ik de film over een paar jaar nog eens ga herkijken. Tot die tijd geef ik hem 3*.

Doom (2005)

The Oceanic Six

Doom. Een van de meest iconische games ooit. Denk je aan het first person shooter genre, dan zeg je normaal gesproken Doom. In 2005 kwam er een film van uit en die zag ik toen en heb ik nu 16 jaar later nog maar eens opgezet.

Geen idee waarom ik dit destijds een ruime voldoende waard vond, want het is echt een enorm middelmatige film geworden en dan zeg ik het nog netjes. Even los van de Doom games valt er al heel veel op aan te merken. Zo duurt de film me echt te lang, is alles belachelijk donker gefilmd waardoor je de helft niet ziet, is de actie heel onoverzichtelijk en zijn de acteurs net zo slecht als de special effects. Dit is een van de eerste films van The Rock en dat merk je, want ook hij acteert heel houterig, terwijl hij vandaag de dag wel een van de leukere moderne actiehelden in filmland is.

Destijds had ik Doom al heel lang niet meer gespeeld, iets wat ik de afgelopen jaren met het opnieuw spelen van Doom 1 en 2 wel weer heb gedaan en het stoort me enorm dat deze film bepaald geen ode aan de franchise is. Waarom hou je het niet simpel en breng je gewoon het plot van Doom niet naar deze film? Dus gewoon een enorme hoeveelheid demonen uit de hel die naar de aarde komen en daar door de Doom Slayer op worden gewacht en tot pulp worden geknald. De games hadden zoveel karakteristieke, toffe vijanden. Nee, hier zijn het menselijke mutanten, wat echt suf is. Daarbij zitten er veel te veel dialogen (van erbarmelijk niveau) en subplotjes in de film die niemand kan boeien. De film neemt gewoon veel te vaak gas terug, terwijl het zo simpel maar leuk had kunnen zijn. Het enige wat echt tof was waren de slotminuten waarin je als kijker plots shoot outs vanuit first person perspectief krijgt te zien. Dat was nou de enige keer dat de film echt de games heeft geëerd. Overigens best opvallend dat er nooit meer een tweede poging is gewaagd om Doom (of Wolfenstein) te verfilmen. Als je dat een beetje op een leuke manier doet, zit er zoveel potentie in.

2* (was 3,5*)

Doomsday (2008)

The Oceanic Six

Mhow.

Na een ijzersterk begin van de film kakte de film toch wel behoorlijk in tot een vrij wazige en zeker niet altijd even interessante film. Zonde, want zoals gezegd was het begin met de vlucht naar de enorme muur erg spannend en stoer. Zulke rampscenario's boeien me altijd wel. Het zag er ook vrij goed uit, er leek toch wel een aardig budget in de film gestopt te zijn. Daarna krijg je de meest vreemde gasten en voertuigen te zien. Het leverde soms nog wel leuke stukken op dankzij het extreme geweld, maar echt heel leuk werd het niet meer. De vele knipogen naar klassieke films waren wel aardig. Vooral Mad Max kwam er wel heel duidelijk in terug. Kleine voldoende dan maar.

3*

Doors, The (1991)

The Oceanic Six

Prima film over Jim Morrison en The Doors, gemaakt door topregisseur Oliver Stone. Ik hou wel van de muziek van The Doors, al ken ik denk ik vooral hun grotere hits. Meer dan dat Morrison op 27 jarige leeftijd overleden is na een turbulent leven wist ik ook niet echt, dus wel prima dat je hier eens zijn hele verhaal krijgt. Het eerste deel van de film is me wat te vaag en te traag, maar al snel zit je er wel lekker in en kijkt het goed weg. Tragisch, maar ook voorspelbaar om te zien hoe iemand in die periode van de muziekgeschiedenis weg is gegleden in seks, drugs en een heel wild leven. Beetje wat oa Elton John en Freddie Mercury ook beleefden, al kwam de ene er beter vanaf dan de andere. Zo richting het einde word de film wel een beetje ongemakkelijk, met bv de tirade richting de politie op het podium. Zijn vroege dood was vast geen verrassing, maar wel spijtig, want wat was Morrison enorm goed zeg.

3,5*

Doragon Bôru Chô: Burorî (2018)

Alternatieve titel: Dragon Ball Super: Broly

The Oceanic Six

Dragon Ball Z is voor mij echt enorm jeugdsentiment. Dat keken alle jongens destijds al op de middelbare school, zeg maar 15 tot 20 jaar terug. Eind van de middag rap naar huis om de nieuwe aflevering op tv te bekijken...om te merken dat ze maar weer eens bij het allereerste seizoen begonnen uit te zenden omdat de nieuwe afleveringen niet aangekocht waren ofzo. In die tijden was je echt afhankelijk van wat de tv je voor wist te schotelen, dat zal de internetgeneratie van nu vast vreemd vinden

Anyway, tig jaar later ook maar eens Dragon Ball, Dragon Ball GT en alle films die er bestonden bekeken. Een beste klus, maar het was het waard, want ik vind het een geweldige reeks. Spannend, humoristisch, spectaculair en zeker ook geregeld emotioneel.

Nu is er dus een nieuwe film en ik had nooit gedacht nog eens iets van dit in de bioscoop te kunnen zien. Maar die kans is er dus wel en die liet ik niet lopen. Ik had vandaag zelfs een vrije dag, dus dat kwam helemaal goed uit. Deze film draait om Broly, die al in een paar eerdere films voor kwam. Maar hier krijgt hij de aandacht om uitgediept te worden met een achtergrondverhaal dat matcht met veel wat ook in Dragon Ball Z voorbij kwam. De vernietiging van de planeet Vegeta is een rode draad die door de hele reeks loopt. Het bracht toch wel nostalgische gevoelens bij me los om Frieza opnieuw die vuurbal af te zien vuren. Koning Vegeta, King Cold, Vegeta, Frieza, handlangers als Zarbon, Dodoria en de Ginyu Force...ze komen allemaal even voorbij. Sowieso zitten er zat knipogen naar de oude series in. Maar het draait dus om Broly, een extreem krachtige Saiyan die als hij los gaat zichzelf niet meer in de hand kan houden.

Na een lange aanloop krijgen we dan een enorme clash tussen hem, Goku en Vegeta te zien. Dan trekt de film wel degelijk alle registers open. Visueel is het imponerend, met gigantische explosies, veel vuurballen en veel verwoesting. Maar het voelt op zijn best onderhoudend, episch weet de film weer niet te worden. Dat komt doordat je in 2 uur wel heel veel mee maakt als kijker, terwijl de franchise juist sterk is als ze rustig de spanning op kunnen bouwen. Wie herinnert zich niet de aanloop naar Goku vs Frieza op Namek? Hier moet het gewoon allemaal snel, wat logisch is bij een film, maar daardoor halen alle Dragon Ball films nooit het niveau van de serie. Overigens heb ik Dragon Ball Super nog niet volledig gezien, maar dat is ook geen vereiste. Het is allemaal prima te volgen en het lijkt redelijk los van een doorlopend verhaal te staan. Gelukkig zitten er wel weer van die typische momenten in die me laten glimlachen, zoals Vegeta die zich dood schaamt voor de fusie-dans, haha. Wel jammer dat bv Gohan, Krillin en Master Roshi ontbreken.

Heb je iets met deze franchise, dan moet je gaan. Al is het maar voor die unieke kans om dit eens op het grote scherm te zien.

3,5*

Doragon Bôru GT: Gokû Gaiden! Yûki no Akashi Wa Sû-shin-chû (1997)

Alternatieve titel: Dragon Ball GT: A Hero's Legacy

The Oceanic Six

Ik heb recent de serie Dragonball GT eens gekeken. Na een heel slechte start was die serie bij vlagen nog wel aardig, maar het mag de veters van Drabonball Z niet strikken. Het voelde toch als een simpele rip-off. Het feit dat een hoop helden uit Z niet in GT een hoofdrol speelden was erg jammer, maar ze zaten er ieder geval nog voor het grootste deel in. Deze film A Hero's Legacy heeft zelfs dat niet meer te bieden. Je krijgt een slap verhaal met de zoveelste afstammeling van Goku.

Alleen Pan leeft nog, als hoogbejaarde, maar dat mag bijna niet genoemd worden. Deze zoveelste Goku rip-off moet zijn oma Pan redden en gaat daarvoor op een heel saai, oninteressant avontuur. De film duurt maar 3 kwartier, maar dat is gewoon 3 kwartier te lang aangezien er niks gebeurd. Dragonball GT was al geen beste serie, maar een film erbij maken is helemaal overbodig. Helemaal als die film ook nog eens 100 jaar na dato afspeelt. Hopeloze rommel. Alleen vanwege de verschijning van Goku zelf op het einde geef ik de film niet het minimale van de score.

1*

Doragon Bōru Sūpā: Sūpā Hîrô (2022)

Alternatieve titel: Dragon Ball Super: Super Hero

The Oceanic Six

Ja, dit was toch wel weer fantastisch voor mijn nostalgische Dragon Ball-hartje om in de bios te zien! Ik ben gewoon een levenslange fan van de franchise, heb alle series en films gezien en vind het erg tof dat er nu al een paar films gewoon in de bioscoop hebben gedraaid. Zulke kansen laat ik dan ook niet schieten. Een paar jaar geleden draaide Broly en nu Super Hero.

Heel eerlijk, je kan dit best bekijken zonder voorkennis, want het is op zich vrij duidelijk wat er aan de hand is, maar zonder die extra info lijkt me dit geen bal aan want ze verwijzen behoorlijk terug naar het roemrijke verleden van de serie, zodat je als niet-kenner echt geen idee hebt wie wie is, wat bepaalde locaties voorstellen en waarom personages belangrijk waren of zijn. Ikzelf zou het nooit doen, naar een franchise gaan waar je bijna niks van hebt gezien, maar dat moet iedereen maar zelf bepalen. Ik heb ieder geval zeer genoten van alle terugblikken en knipogen.

Inhoudelijk is Super Hero een mengel van diverse reeksen, met de bekende Red Ribbon Army weer in de hoofdrol, al dient dat alleen maar als kapstok om de Z-helden te laten knokken met 2 Androids en een zeer duistere aangepaste versie van Cell. Opvallend hebben Goku en Vegeta hier een bijrol. Dat is ergens best jammer, zeker Vegeta blijft een iconisch karakter, maar ik snap het wel want zij staan altijd vooraan, terwijl nu Piccolo en Gohan vooral de kans krijgen om te shinen. Al had ik wel verwacht dat Goku en Vegeta op het einde mee zouden vechten, maar zelfs dat niet. Toch best origineel, al moet je wel even blijven zitten voor een leuke after credit scène met beiden haha.

De film is computer-geanimeerd en dat is toch even wennen omdat de originele tekenfilms dat niet waren, maar Broly was dit een paar jaar geleden ook al, dus je went al snel en ik moet zeggen dat het er kleurrijk, flitsend en behoorlijk bruut allemaal uit ziet. De vuurballen en explosies ogen heerlijk en de knokpartijen weer ouderwets funny. En bijna iedereen knokt mee, dus dat is altijd fijn. Heel erg goed mee vermaakt, de humor was ook weer geslaagd.

3,5* (ik neig bijna naar een half meer, maar toch net niet)

PS: Waar was Master Roshi? Zonde...

Doragon Bôru Z (1989)

Alternatieve titel: Doragon Bôru Z 1: Ora no Gohan wo Kaese

The Oceanic Six

Na het herzien van de serie Dragonball Z, is het tijd geworden om de losse films ook eens te kijken. De films heb ik in tegenstelling tot de serie nog helemaal nooit gezien. Deze eerste film Dead Zone draait om Garlic Jr, die ik (helaas) nog wel ken uit de serie. Helaas, omdat het een zwaar vervelend figuur was. In de film valt het gelukkig nog mee, al komt hij nooit dreigend over. Alleen in zijn monstervorm was het nog een beetje gevaarlijk.

De film stelt niet heel veel voor, daarvoor is de speelduur ook wel kort. Ik ben ook benieuwd of er in een 3 kwartier tot een uur een beetje boeiende verhalen worden verteld in de DBZ films. Ieder geval was het leuk om Goku en Piccolo weer eens te zien in de tijd dat ze nog geen vrienden waren. En we maken voor het eerst kennis met de kracht van Gohan, die hij pas laat in de serie leerde kennen.

Een kleine 3*

Doragon Bôru Z 10: Kiken na Futari! Sûpâ Senshi wa Nemurenai (1994)

Alternatieve titel: Dragon Ball Z 10: Broly - Second Coming

The Oceanic Six

Deze DBZ film is toch wel de zwakste die ik tot nu toe heb gezien. Broly keert terug voor een tweede film, maar hij komt vrij saai en oninteressant over, terwijl hij in de eerste film erg indrukwekkend was. Sowieso stelt deze film weinig voor. De intro duurt enorm lang met Videl, Goten en Trunks, terwijl ik die laatste 2 ook knap irritant vind. Dat vond ik in de serie ook al (inclusief hun fusiegeval Gotenks. Beiden zijn nog kind en hebben echt de meest stupide dialogen en situaties die gewoon vervelend zijn.

Later melden Krillin, Gohan en Goku zich nog wel, maar het is veel te weinig om deze hele saaie film te redden, ondanks dat de eindclash met de samenwerking tussen Goku, Gohan en Goten wel gaaf was. Verder was het ook wel eens leuk geweest als Videl en Gohan eens normaal tegen elkaar doen. Ze komen niet echt als een stelletje over.

2*

Doragon Bôru Z 11: Sûpâ Senshi Gekiha! Katsu no Wa Ore Da (1994)

Alternatieve titel: Dragon Ball Z Movie 11 - Bio-Broly

The Oceanic Six

Heel slecht. Voorlopig een absoluut dieptepunt in de 11 films die ik nu heb gekeken. Wederom met Broly in de hoofdrol, maar bij hem was de glans er de vorige film al helemaal af. In zijn bio-status is hij nog veel suffer. Sowieso is het al enorm jammer dat ze 3 ontzettend saaie hoofdpersonen (de kids Goten & Trunks + Android 18) gebruiken en eigenlijk helemaal niks toevoegen aan het DBZ universum. De kleine bijrolletjes van anderen stelden ook weinig voor. Het enige positieve was op het einde, met de shots van de stad na de uitbarsting. Gewoon een waardeloze film, simpel.

1,5*

Doragon Bôru Z 12: Fukkatsu no Fyushon!! Gokû to Bejîta (1995)

Alternatieve titel: Dragon Ball Z 12: The Resurrection of Fusion!! Goku and Vegeta

The Oceanic Six

Vrij drukke en rommelige DBZ film, maar tegelijk is ie wel erg vermakelijk. Goku heeft zijn eigen strijd, net als Gohan & Videl en Trunks & Goten. Bij die laatste slaat het overigens nergens op, aangezien ze Hitler bestrijden, maar het is wel grappig haha. Bij Gohan stelt het ook niks voor, maar het was wel gaaf weer even een stukje met Frieza te krijgen. Wel jammer dat Frieza in de serie echt oppermachtig was op Namek, maar dat hij daarna in de paar keren dat hij nog kort terug kwam meteen afgemaakt werd. Maar het was wel leuk om al die oude vijanden even snel te zien.

De hoofdstrijd draait om Goku zijn gevecht. Mooi om Vegeta daar weer bij te zien, plus hun fusie. Vegeta blijft toch wel het meest interessante personage uit DBZ en ook nu speelt zijn trots met zijn arrogantie weer op. Het leverde nog best een goed gevecht op. De film zag er visueel trouwens erg goed uit.

3,5*