Meningen

Wat mij betreft - het is hier vaker geschreven - de beste spaghetti western die gemaakt is. Ik heb de gerestaureerde versie bekeken van 165 minuten. Knap hoe ze de beeldkwaliteit hebben opgekrikt zonder het gevoel van deze film weg te halen. Natuurlijk kun je kritiek hebben op de film. Sommige scenes lijken qua logistiek simpelweg niet te kloppen en bijvoorbeeld sommige landschap wisselingen zijn niet geloofwaardig (van de woestijn van Tabernas in Spanje rijd je 5 minuten later tussen de steile, verticale bergen in Utah...) maar al met al is dit een magistrale film. De filmmuziek is perfect en zet een benchmark neer. Acteerwerk is bijzonder goed (vooral non-verbaal), spanning wordt goed opgebouwd, karakters blijven allemaal geloofwaardig en worden geen karikatuur. De openingsscene is misschien wel de beroemdste openingsscene in de filmgeschiedenis: drie wachtende 'bad guys' tot de trein komt. Het periodieke gekraak van de windmolen, de vlieg die blijf vervelen en de man met mondbewegingen probeert weg te laten gaan, water dat op het hoofd van iemand druppelt en dan maar een hoed opzet (om later het water op te drinken). Klassiek! Eigenlijk zou Clint Eastwood in de film spelen, maar die had bedankt voor de eer (hij was bang om te veel met dit genre en de typische rollen die hij daarin speelt geassocieerd te blijven worden). Een speciaal compliment voor Henri Fonda: hij speelt magistraal als de 'bad guy' en doet dat zo gelaagd, dat zie je niet vaak. 165 minuten is géén lange zit voor deze film: 165 minuten vol spanning in deze ultiem trage spaghetti western. Wil je de boerderij van McBain in het echt zien? Dat kan. Ga naar Tabernas in Spanje en naar het thema park 'Westerk Leone'. Hier vind je de oorspronkelijke filmset waar de scenes rond de boerderij zijn opgenomen. Het dorp is later uitgebouwd voor andere films.

Dit soort trage, subtiele films zijn niet altijd helemaal mijn ding. Ook met deze film had ik zeker in het begin wat moeite. Ik vond het begin te traag en vooral te vlak. Clinch hoefde maar op één gezichtsuitdrukking te studeren en die zien we de eerste twee tot drie kwartier van de film. Mooi gefilmd is het wel (soms vond ik het wel een te hoog 'zie mij artistiek doen' gehalte hebben of ik moet de diepere betekenis van sommige shots gemist hebben). Je krijgt daarbij ook een goed en (ik denk) realistisch beeld van het boeren leven uit die tijd.

Dan begint er wat verandering te komen. Maar het blijft héél subtiel allemaal. Verwacht geen groots drama of sentiment. Verwacht ook geen pieken en dalen of uitgesproken emoties. Overigens vond ik de verandering bij Sean wat houtering gaan. Dit kon wat vloeiender in beeld worden gebracht. Prachtig zijn de ren scenes waar je de potentie ziet in de ogen van het meisje tot wat ze in zich heeft maar er (nog) niet uit komt. Dat heeft meer tijd nodig. Het hoogtepunt was zonder twijfel het einde van de film. Prachtig en ontroerend zonder sentimenteel te worden.

Ik denk een top film als dit helemaal je genre is. Voor mij is dat wat minder het geval. Ik had liever iets meer variatie gezien in de emoties. Van mij het het net iets minder subtiel gemogen en het begin was echt wat té saai en té traag voor me. Maar al met al toch wel 3,5 ster. Een aanrader als je met de juiste verwachtingen gaat kijken en van trage, subtiele films houdt.

Mooie film, maar niet perfect. Ik kan er weinig op aanmerken: goede regie, goed acteerwerk, goed verhaal. En toch.... het raakte me niet volledig. De nuance die de film laat zien is mooi in beeld gebracht: de twijfel, het onderzoek. Zonder direct antwoorden te geven.

Een prima film maar met wat kritiekpunten. Het acteerwerk is prima en de decors/locaties zien er overtuigd uit (bv. details zoals een gasmasker aan de kapstok). Hoewel de film losjes is gebaseerd op ware feiten en personages, vind ik dat de film zeker historische waarde heeft en de het is indrukwekkend om een beeld te krijgen wat beide dames is overkomen en wat ze bereikt hebben. Ik vond het zeker een leuke film. Maar de film heeft ook wel wat kritiekpunten. Iemand schrijft 'de film is geen allemansvriend'. Ik denk dat dit wel klopt. Je zou de film mogelijk wat traag kunnen noemen. De film is te saai voor een actie film, heeft niet genoeg diepgang voor een drama, er zit geen romantiek in en er valt zeker niets te lachen. Dus wat is het wel? Een historische oorlogsdrama komt denk ik het dichtst in de buurt, maar het mist eigenlijk wat diepgang. Zoals hierboven al voorgesteld, zou de film beter tot zijn recht zijn gekomen in een miniserie. Verder zou ik ervoor gekozen hebben om het verhaal over Noor niet te vertellen (er is toch al niet veel aandacht voor) om zo het verhaal van virginia meer ruimte te geven. Er worden soms wel erg grote sprongen gemaakt die eigenlijk best veel interessant materiaal bevatten (bv. hoe komt ze terug van zuid Frankrijk naar Londen?). Ook hier zou je in een mini serie veel meer aandacht aan kunnen geven. Ondanks dit alles, heb ik wel van de film genoten en - mits je van dit soort films houdt - kan ik de film zeker aanraden. Als je dit een mooie film vindt, kan ik ik je ook aanraden om 'Six minutes to midnight' te kijken. Al met al voor mij 3,5 ster.

Ik had iets te hoge verwachtingen.

Ik was wel benieuwd naar deze film met Eddie Murphy. Nooit echt fan van hem geweest (te hoog ADHD gehalte), maar hij is rustiger geworden en deed het echt niet slecht. Je kunt ook zeggen dat hij z'n energie heeft verloren. Hangt van je perspectief af. De overige acteurs zijn allemaal B-film kwaliteit. Het script is origineel, dat moet gezegd worden, maar dat maakt het niet automatisch een goed script. Het is te ver gezocht en te onduidelijk. Verder wordt er flink over de top geacteerd met als dramatisch dieptepunt de vrouwelijke presentatrice. Verder geen hoogstandjes in de soundtrack of het camerawerk, maar daar had ik ook niet op gerekend.

Doet de film dan niets goed? Jawel: hoewel de film niet overtuigt, heeft de film echt hele leuke momenten. Vaak subtiel en het zit 'm volledig in de dialogen. Verwijzingen naar zaken zoals de Matrix en de oude Spaghetti Westerns, droge gevatte humor. Ja, de kracht zit 'm voor mij echt in de dialogen. En dat maakt dat deze - toch wel flauwe en kinderachtige film - boven de gemiddelde Hallmark productie uitsteekt. De film is duidelijk met meer liefde gemaakt.

Kijken? Als familiefilm met kinderen denk ik het meest geslaagd: er is voor iedereen wel iets te genieten maar niemand zal ondersteboven geblazen zijn. Maar ook als je genoeg hebt van de zoetsappige Hallmark films, in bent voor wat humor en voor lief kunt nemen dat er ook zwakke/saaie stukken in de film zitten, dan is het geen slechte keuze. Zo veel goede kerstfilms worden er nu eenmaal niet gemaakt. 2 sterren en dan ben ik - zoals altijd - een halve tot hele ster royaler omdat het een kerstfilm is.

Ik ga niet mee met de hoge scores hier op Moviemeter en op IMDB. Ja, de kleine Zain acteert grandioos, het camerawerk is goed en de soundtrack redelijk. Er is veel op locatie filmt en het geheel straat één en al realisme uit.

Ik heb alleen moeite met het script. De ellende wordt in vol ornaat in beeld gebracht. De tegenpolen van goed en slecht worden uitvergroot en versimpeld. Ja, Zain heeft een verschrikkelijk leven en de situatie in de Libanese sloppenwijken is ultiem schrijnend. Zoals in heel veel sloppenwijken. En dat heeft de film goed in beeld gebracht voor het geval je dat nog niet wist of je er geen voorstelling bij kon maken. Maar de manier waarop deze ellende in beeld is gebracht is gewoon 'te veel van het goede'. Het stompt af. En de film is met afstand gefilmd waardoor je er als kijker 'buiten staat' en niet meevoelt met de hoofdpersonen. De film riep bij mij weerzin op, maar geen emotie, en dat mis ik wel. Ik weet hoe slecht sommige mensen het hebben in dergelijke steden, maar laat het me voelen als je er een film over maakt! Dat vind ik het hét grote gemis van deze film voor mij.

Over het thema van geboortebeperking: dat gaat verder dan alleen in kansarme situaties, maar het is een start, dat wel (overbevolking van onze aarde is hét probleem van de toekomst waar we nog allemaal voor wegkijken). Het is triest om te zien dat er zo veel kinderen op de wereld worden gezet die bij voorbaat kansloos zijn om een acceptabel leven te kunnen gaan leiden.

Ik denk dat het precies de film is geworden die Nadine heeft willen maken, maar het is niet 'mijn ding'. Maar goed, dat maakt het natuurlijk geen slechte film. Daarom 3 sterren.

Deze film kon me niet boeien. Halverwege uitgezet. Te saai voor mijn smaak en een onaangename sfeer. Beter Het Diner (Film, 2013) kijken. Ook niet briljant, maar beter dan Carnage.

Wat een positieve verassing! Ik vind de laatste animatiefilms maar zo zo en ben daarom terughoudend geworden met dit genre. Ik vond ze vaak ook te kinderachtig. Maar Cars is een welkome afwisseling op dit vlak. Een geweldige film! Mooie muziek (zonder irritant te worden). Owen Wilson is ook perfect gecast voor deze rol. Magnifiek gedaan! Bonnie Hunt vind ik wel goed maar (zoals vaker) wat afstandelijk (wat weinig chemie met de andere karakters, alsof ze haar zinnen inspreekt zonder context). De andere stemacteurs doen het zonder uitzondering prima! De Noord Amerikaanse route 66 sfeer wordt prima neergezet en het is komisch te zien hoe ze echt alles vertaald hebben naar 'auto' taal.

Het middenstuk vond ik op een bepaald moment wat saai worden en te lang duren. Daar had 10 - 15 minuten af gemogen, maar daarna krijgt de film weer flink de vaart erin richting een wat voorspelbare, maar mooie climax met (uiteraard) een duidelijke levensles die niet alleen voor kinderen relevant is.

Voor mij was dit weer eens ouderwets genieten van een écht goede animatiefilm die niet alleen voor de kleintjes leuk is. Veel verwijzingen en grappen voor volwassenen waarmee dit een film is die écht voor alle leeftijden geslaagd is. Ik moet toegeven: het thema van autoracen en de setting in de op en top Amerikaanse cultuur spreken me aan, dus misschien ben ik een half puntje te royaal. 4,5 ster.

Niet zo goed als deel 1, maar toch boven verwachting. Het lastige is dat de film een beetje vast zit tussen twee gedachten: enerzijds is deze film minder kinderlijk dan deel 1 (meer geweld en een complexer verhaal). Aan de andere kant is de humor soms juist wel wat kinderlijker. Daar komt bij dat het 'nieuwe' er natuurlijk af is. Het is in dat opzicht meer van hetzelfde. Maar goed, de stemacteurs doen het weer meesterlijk en de James Bond achtige grappen kon ik wel waarderen (hoewel het soms - aan het eind van de film - wel wat over de top gaat). Het blijft ook leuk hoe ze de grappen allemaal naar autotermen hebben gegoten.

Al met al heb ik er wel van genoten. Ik was ingesteld op een wat mindere film dan deel 1. Op naar deel 3. Voor mij toch wel bovengemiddeld leuk en daarmee 3,5 ster.

En weer een uitstekende cars film die de serie compleet maakt. Toch wel één van de beste animatie series die ik heb gezien. Vooral bijzonder dat de delen 2 en 3 niet veel onderdoen voor het eerste deel. Natuurlijk is het 'nieuwe' eraf en is het deels een herhaling van zetten, maar de kwaliteit blijft hoog. Zo ook in dit 3e deel.

Ik vond het middenstuk bij dit deel wel iets zwakker. Het leek dat de film wat zoekende is. Je hebt al (heel) erg snel door hoe de film gaat aflopen, maar de film neemt (te) veel tijd om daar te komen. Maar de uitwerking daarnaar toe is wel sterk en goed. Deze film is meer 'typisch cars' dan het 2e deel. Ook leuk dat de cirkel rond gemaakt wordt aan het einde: Lightning McQueen gaat net als Doc een stapje terug doen en wordt de team baas voor Cruz Ramirez en heeft daarmee een nieuw doel in zijn leven gevonden. Het blijft ook genieten hoe goed de animatie technisch is uitgewerkt. Soms lijkt het bijna 'echt'.

Ik heb er weer van genoten. 3,5 ster.

Niet mijn film, da's duidelijk. Het sfeertje stond me vanaf het begin al niet aan. De hoofdpersoon is een loser die z'n leven slijt in de slechte wijken van New York en die de ene na de andere stommiteit begaat. Ik kon er geen sympathie voor opbrengen. Het ligt niet aan het acteerwerk: dat zit wel snor. En het verhaal is ook best okay. Voor mij zat het in de uitwerking.

Het begin komt traag op gang. De personages worden geïntroduceerd en na een half uur dacht ik: waar wil deze film heen? Beetje gas op die lolie! Dan komt een deel met veel expliciet geweld dat niet grappig was, eerder weerzinwekkend. Tarantino achtig over de top geweld kan ik wel waarderen, maar dit hoefde voor mij niet. Overigens tot dan toe heb ik nog geen grap kunnen ontdekken, dus het label 'komedie' is niet passend.

Het laatste deel van de film wordt wel een stuk beter. De film begint vorm te krijgen, er gebeurt wat. De loser begint ook in actie te komen. Dit red de film enigszins. In dit deel kun je een paar keer voorzichtig glimlachen (maar nog steeds geen komedie).

Ik denk op zich geen slechte film als je van het genre houdt. Ik houd dus niet van het genre en dat maakt een film lastig te beoordelen. 3 sterren kan ik er echt niet voor geven, dus blijft ik steken op 2,5.

Een zeer sterke Spaanse Thriller. Goed en origineel verhaal, erg geloofwaardig acteerwerk. De film is rauw in beeld gebracht en ademt daarmee realisme. Vooral sterk was de karakterontwikkelingen: de 2 hoofdpersonen hebben een (geloofwaardig gespeelde) ontwikkeling doorgemaakt. Boeiend om te zien hoe de spanning tussen de twee wisselt door het verhaal. Uiteindelijk beseft Malamadre dat hij bedrogen is door Juan, maar er is dan - in de die korte tijd - een vriendschap opgebouwd die sterker is dan het bedrog. De film krijgt de nodige kritiek op geloofwaardigheid. Deels terecht, maar - zoals ook vaker gemeld - stoort het niet in de film. En ik denk dat niet veel mensen die hier een recensie achterlaten uit eigen ervaring kunnen navertellen hoe het er in een Spaanse gevangenis aan toegaat en wat voor groepsdynamica daar heerst. Laat staan hoe zich dit ontwikkelt tijdens een opstand. Ik trouwens ook niet . De grootste ongeloofwaardigheid is dat ze in het begin van de film Juan achterlaten in de cel. Met z'n tweeën hadden ze hem volgens mij makkelijk mee kunnen nemen. En waarom zou je hem überhaupt in een cel leggen en niet gewoon in de gang verzorgen? Het begin van de film krijgt weinig aandacht. Het moest even gefilmd worden zodat ze met het 'echte verhaal' konden starten. Maar in dat 'echte verhaal' zitten wat mij betreft geen echte tekortkomingen. Kortom, één van de betere Spaanse films en voor mij 4,5 ster waard!

Ik heb deze film vooral gekeken omdat ik recentelijk het Houston Space Center heb bezocht (maar met geen woord over de ramp met de Challenger wordt gerept). Het triggerde mijn nieuwsgierigheid en de film heeft me niet teleurgesteld. Het is niet gemakkelijk om een dergelijke film boeiend te houden. Het is uiteraard geen spannende actiefilm maar gaat om de strijd van een Natuurkundige professor om - als onderdeel van de onderzoekscommissie - de waarheid boven tafel te krijgen. Het acteerwerk is prima, vooral William Hurt zet een knappe prestatie neer. Grappig dat als je bepaalde delen van de film naderhand terugziet, dat ook de andere acteurs sterk acteren en daarin subtiele hints afgeven die ik de eerste keer gemist had. Je hoeft geen technicus te zijn om de film te kunnen volgen. De film had van mij iets langer mogen duurder met wat meer aandacht voor de onderlinge intriges. Maar al met al een degelijke film. Als je interesse hebt in het onderwerp zal de film je niet teleurstellen. Ook als je houdt van 'rechtzaakfilms' zal de film je denk ik kunnen bevallen. Voor mij boven gemiddeld en daarmee 3,5 sterren.

Toch wel erg goed! Leuk om weer eens een animatie film te zien die ook écht leuk is voor volwassenen. De grappen zijn goed, de stemmen (engels) geweldig. Ook de dialogen zijn spot on. Het begin is wat 'zo zo', maar na een minuut of 20 begint de film goed op stoom te komen. Speciale vermeldingen voor de twee ratten: briljant neergezet! Zet de film ook niet te snel af.... aan het einde van de ondertitel komt misschien wel de leukste grap van de hele film . Ik kan er eigenlijk weinig op aanmerken. Het is een soort 'hybride claymation'. De lijven van de kippen zijn niet van klei gemaakt, maar van een soort latex. De armen/vleugens en hoofden wel. Ik ben niet altijd fan van klei poppetjes icm stop motion, maar hier is het wel érg goed gelukt. Ik denk voor mij de meest geslaagde film in dit genre. Prima film met een dik verdiende 4 sterren.

Wat mij betreft is deze film overgewaardeerd. De film heeft te veel herhaling die weinig toevoegen en belangrijke aspecten zijn onderbelicht gebleven zoals de rol van de moeder. Het is een traag verhaal dat ze beter in 1,5 uur hadden kunnen vertellen of ze hadden meer aspecten moeten belichten (wat mijn voorkeur zou hebben). Er zitten een aantal momenten in die ik maar moeilijk kan bevatten zoals de scene nadat ze door haar moeder is gevonden in de badkamer. Hoe kan het dat beide junks samen in een kamertje lopen af te kicken zonder enige hulp of zorg? Het is op waarheid gebaseerd, dus het zal best zo gegaan zijn, maar had in de film dan wat meer duidelijk gemaakt hoe het gegaan is. Soms worden er tijdsprongetjes gemaakt waarmee er gaten ontstaan die niet worden uitgelegd. Beeld kwaliteit van de film is nog best aardig, maar de geluidskwaliteit is uitermate belabberd, maar dat zal ik de film niet aanrekenen. Acteerprestaties zijn goed en afgezien van sommige scenes heeft een hoog realiteit gehalte. Soms bijna documentair. Het is een vrij platte recht-toe-recht-aan vertelling. Jammer dat het einde niet is meegenomen in het verhaal. Al met al een uiterst schokkende film over een zeer treurig thema. Verwacht niet in opgewekte stemming naar bed te gaan na het zien van deze film. Ondanks mijn kritiek weet ik er nog net 3 sterren uit te persen, maar dat heeft meer met het thema te maken dan de pure kwaliteit van de film.

Cliché, zoetsappig, voorspelbaar. Allemaal waar. En toch, zo vlak voor kerst is het prima te pruimen. De voorspelbaarheid gaat hier overigens wel ver: ik heb het er niet over dat je de afloop al weet voor je begint met kijken, maar dat je weet hoe bepaalde scenes aflopen. Maar het is dan ook wel weer grappig daardoor. Het acteerwerk, het verhaal, de decors is allemaal van Hallmark niveau. Eigenlijk brengt het precies wat je mag verwachten van een standaard, commerciële kerstfilm met laag budget. En misschien net een beetje meer. Voor mij 2,5 ster en dat is een compliment. Ik zou het misschien wel 3 sterren in het genre kunnen geven. Ik ga me volgende week maar aan de twee andere delen wagen.

Ik vond het eerste deel erg vermakelijk. Nee, niet goed maar wel vermakelijk. Dit tweede deel haalt dat niveau zeker niet. Het is allemaal wel héél erg over de top en vaak niet echt grappig. Het ligt er allemaal te dik bovenop en het plot wordt afgeraffeld. De slechtste rollen worden gespeeld door de vader van Amber (John Guerassio) en de wedding planner. Wel positief is dat de film is opgenomen in Roemenië met echte sneeuw (in plaats van de nep-sneeuw in de meeste Hallmark films). Het is echt jammer dat ze het plot (dat eigenlijk best wel potentie heeft) niet wat verder hebben uitgewerkt. Desondanks zitten er best een paar leuke momenten in de film en ja, ik ga ook het 3e deel kijken . Maar goed, maar dan 2 sterren kan ik er ook niet voor geven. Anders zou ik andere films met meer dan 2 sterren beledigen.

Prima zeer realistische oorlogsfilm gezien vanuit de ogen van de oorlog journalistiek.

Ik had een hele andere film verwacht: luchtiger, meer actie en dan vooral 'over de top' actie. Maar dit is een snoeiharde, realistische kijk opiets dat misschien niet zo absurd lijkt als we zouden willen geloven. De film is zoals de journalisten en kiest geen partij. Het registreert slechts wat er gebeurt. Dat maakt het ook zo rauw. Het geeft een inkijk in hoe het is om oorlog journalist te zijn. Je ziet de afgestompte kant (van alle ellende die je hebt meegemaakt) en de kant van de adrenaline en de kick van de spanning. De karakterontwikkeling is mooi om te zien. Vooral Dunst en Spaeny doen het hier goed en je ziet hoe ze naar elkaar toe bewegen. Er is veel kritiek op het einde lees ik, maar ik vond het einde erg sterk. Je ziet hoe Jesse uiteindelijk DE foto heeft gemaakt. Nieuw volgt oud op: ze weet dat ze hiermee direct is toegetreden tot de top van de oorlog journalistiek. Ook een uitstekende, maar aparte soundtrack. Deze versterkt de tegenstrijdigheid die de film toont: als journalist is jouw succes de ellende of dood van een ander. Je bent blij met je foto en die foto is goed omdat de ander is vermoord.

Het begin heeft een wat lange aanloop en het is me volstrekt onduidelijk waarom ze zich tijdens de reis naar Washington zo laten afleiden door al het gedoe wat voor hun doel niet relevant is. Er worden ook geen fotos verstuurd voor publicatie of zo. Ook heeft de film (vooral in het begin) een erg sombere sfeer. Dit wordt extra versterkt door de afgestompte Ellie. Het was misschien niet de film waar ik vrijdagavond direct 'zin' in had, maar dat kan ik de film natuurlijk niet aanrekenen.

Al met al een prachtige film die wat steken laat vallen maar zeker 3,5 of 4 sterren waard is. Maar verwacht geen luchtig actiefilmpje. Dit is een film met diepgang maar dan ook stevige kost.

Sterk drama dat nergens te zwaar wordt ondanks de zwaarte van het onderwerp. Acteerprestaties zijn van hoog niveau en de film blijft dicht bij de waarheid. Alleen heeft Zach in werkelijkheid het nooit uitgemaakt met Amy.... dat is toegevoegd om de karakters sneller de juiste diepte te kunnen geven wat ik kan begrijpen. Uitstekende soundtrack en het geheel komt authentiek over. Sentimenteel? Tja, natuurlijk is het op momenten sentimenteel. Ik vond het niet té zoet en het irriteerde me nergens. De film is weinig verassend, maar ook dat is voor mij niet storend geweest. Sowieso ben je beperkt in het script als je dicht bij de werkelijkheid wilt blijven. In het genre een uitstekend uitgewerkte film in de lijn van The Fault in Our Stars (2014) die ik ook erg kon waarderen. Wat mij vooral bij bleef van deze film is hoe ongelooflijk knap ik het vind van Zach (de echte Zach dus) hoe hij met zijn ziekte is omgegaan, hoe je zo optimistisch blijft en gedurende je laatste jaar / maanden eruit weet te halen wat erin zit. En de onvoorwaardelijke liefde van de mensen om hem heen. Een geweldige film waar eigenlijk maar weinig op aan te merken is. 4,5 sterren (geen vijf omdat de film weinig vernieuwend is en geen risico's neemt).

Precies wat je ervan mag verwachten: een degelijke 'coach-met-onconventionele-methoden-weet-slechte-jongeren-op-het-rechte-pad-te-krijgen' film. Maar de sportende jongeren acteren goed en geloofwaardig en Jackson steelt de show. Hij zet echt een geloofwaardige coach neer. Prima opbouw, voor mij goede lengte en wordt er de tijd genomen om het verhaal te vertellen en de ontwikkeling te laten zien. Ja, er zitten veel clichés in, maar zoals iemand aangaf in een review: er is (helaas) een reden dat ze cliché zijn geworden. Maar ik moet ook zeggen: de film voegt niet veel toe ten opzichte van soortgelijke films. Je krijgt precies wat je ervan mag verwachten en als je van dat genre houdt, ga deze film je niet teleurstellen. Ik houd van dergelijke films. Dus voor mij persoonlijk misschien wel 4 sterren, maar objectief denk ik 3 sterren. Dan maar middelen: 3,5 sterren.

Tegenvaller.

De positieve punten: realistisch inkijkje hoe het conclave werkt, goed geacteerd, sfeer wordt prima neergezet. Ik ben zelf Katholiek opgevoed, maar heb al lang geen band meer met het instituut Kerk (alle schandalen hebben daar zeker aan bijgedragen) en deze film gaat dat niet veranderen. Wat een poppenkast. En ook een belangrijk en interessante keuze van deze film: je ziet alles vanuit één perspectief, het perspectief van de Deken. En dat is direct de grote achilleshiel van de film... Alle complotten, het gekonkel, de aantijgingen, niets wordt naar de finish lijn gebracht. En dat maakt dat ik na 2 uur kijken naar een stel oude mannen die stembriefjes in een bus doen dacht: hoezo? Waar ging het over? Waar heb ik in godsnaam naar zitten kijken? Het is zeker een interessant concept, maar na een uurtje was ik er wel klaar mee en hoopte ik op een interessante ontknoping (die dus volledig uitblijft). De nieuwe Paus is gekozen en we stoppen met filmen en alle vragen die je nog hebt, daar verzin je zelf maar een interessant antwoord op. Wat dat betreft heeft de film veel weg van het geloof zelf.

Briljant geacteerd, maar het verhaal is gewoon wat dun.

Ik ben gek op waargebeurde verhalen en dit onderwerp interesseert me ook. Daarom kan ik deze film wel hebben. Vooral Will Smith acteert als nooit tevoren: bijna onherkenbaar als je de grappende vlot gebekte rollen van Will Smith gewend bent. Echter, het verhaal is gewoon te dun. Ik kan niet inschatten of de makers er het uiterste uit geperst hebben of dat ze ongelukkige keuzes hebben gemaakt. Het is zeker geen thriller maar ook de drama blijft beperkt. Ook het romantische deel wordt meer gesuggereerd dan echt vorm gegeven. Wat dan overblijft is een interessante film over een belangrijke ontdekking die de gevestigde orde van de NFL probeert onder het tapijt te houden. Maar ook niet meer dan dat. Mijn gevoel zegt dat er meer uit te halen zou zijn geweest. Daarom 3 sterren.

P.S. Het is wel interessant om nog wat te googlen over CTE en de effecten ervan op American Football spelers. De conclusies liegen er niet om: meer dan 90% tot 99% van de NFL spelers is met CTE gediagnosticeerd (afhankelijk van welk onderzoek je leest). Maar ook buiten American Football zijn er veel sporten die risico op CTE geven: in een studie vond men dat 40% tot 70% van de onderzochte amateur (!!) atleten CTE had ontwikkeld. Het betrof sporten zoals footbal, voetbal, rugby, ijshockey en worstelen.

Bizar hoe profetisch deze film is. Inmiddels zijn we ruim over de piek van Covid-19 heen, maar 80% van deze film hebben we de afgelopen 3 jaar zelf mogen / moeten meemaken: het zoeken naar de bron, het hamsteren, quarantaine maatregelen, het zoeken naar een vaccin, het vaccin niet vertrouwen, complotdenkers, zelfverrijkers en zelfs de vermoedelijke oorzaak vanuit vleermuizen. De gelijkenis is bizar.

Het acteerwerk is erg solide en oogt realistisch. Dat zijn eigenlijk de twee sterkste punten van de film. Er is ook kritiek. De filmmuziek is soms wat storend opvallend aanwezig (willen ze een spanning creëren die er eigenlijk niet is?) en het verhaal is soms wat lastig te volgen met alle plots die door elkaar lopen en het groot aantal personages. Het wordt er soms wat warrig van en niet alle plots worden netjes uitgewerkt en naar de finish lijn gebracht. Andere kritiek dat je wat weinig binding krijgt met de hoofdpersonen is ook terecht, maar waarschijnlijk een bewust gekozen 'trade off' die past bij het concept van de film om zo veel mogelijk perspectieven van een pandemie in beeld te brengen.

Ik ben bang dat Covid-19 zeker niet de laatste pandemie is die onze samenleving zal ontwrichten. Wat je hier hebt gezien is feitelijk de situatie van Covid met als grootste verschil dat in de film het sterftecijfer een stuk hoger ligt en dat het virus nog besmettelijker is. Het is wachten tot een dergelijk virus daadwerkelijk de kop op steekt. Ik hoop dat er goede draaiboeken klaarliggen om daarmee om te gaan.

Waarschijnlijk is deze film eigenlijk 3 sterren waard, maar ik geef een halfje extra vanwege het realisme: 3,5 sterren.

Teleurstellend: matig acteerwerk, ongeloofwaardig script met te veel domme keuzes en te weinig spanning.

Ik had geen hele hoge verwachtingen van de film: gewoon een doorsnee, 13 in een dozijn actiefilm over smokkelen. Maar het viel me alsnog best tegen. Marc Wahlberg is op zich niet verkeerd gecast, maar hij speelt op de automatische piloot en lijkt geen enkele moeite te doen om er echt iets moois van te maken (had gewoon wat geld nodig?). Zijn vrouw vind ik een ongeloofwaardige miscast en de rest van de crew vond ik matig acteren: weinig geloofwaardig en er wordt niet met passie gespeeld. Het script rammelt ook. In het begin veel te traag (saaaaiiiiiii) en vanaf de 2e helft afgeraffeld waardoor er niet de rust wordt genomen om eens echt spanning op te bouwen. Spannend wordt het overigens nooit. Ik voelde ook geen enkele betrokkenheid: ik zat erbij en keek erna. Dat heeft ook te maken met de domme keuzes in het script: onnodige ongeloofwaardigheid met veel 'yeah, right!' momenten. Dat helpt niet om in het verhaal te komen. En verder bewandelt de film het geijkte pad waarbij alles volstrekt voorspelbaar is.

Dit is geen aanrader. Zelfs als je een 13 in een dozijn variant zoekt van dit thema, zijn er heel veel betere keuzes. Deze kun je beter aan je voorbij laten gaan. Helaas. 2 sterren.

Helaas was de trailer leuker dan de film. Het begin van de film was sterk, het einde was okay, het middenstuk was saai en het raakte of ontroerde niet. Het bleef wat op afstand. Ik denk een prima kinderfilm: ondanks dat er een aantal 'volwassen' grappen in zaten blijft het geheel te oppervlakkig en niet grappig genoeg voor ouderen. Hoofdpersoon Corgi Rex is eigenlijk best irritant, zeker in het begin. Overigens kun je je ook afvragen of dit geschikte kost voor kinderen is: seksuele 'me too' achtige taferelen die vrij breed worden uitgesponnen, seksueel getinte grapjes, geld/status is belangrijker dan liefde lijkt het in als Rex Wanda ontmoet.... Het klopt gewoon allemaal niet helemaal. Er zitten zeker wat leuke stukken in, de stemacteurs doen het ook goed maar toch vond ik het geheel tegenvallend en ondanks de korte speelduur een lange zit. Een magere 2,5 sterren.

Een prima animatiefilm. De animatie - zoals al in veel reviews vermeld - is echt goed. Het verhaal is dun en wat zwak. Dit keer is het echt een goede keuze om de film 76 minuten te laten duren, hoewel je met een ander script dit verhaal best meer 'body' had kunnen geven met dito lengte. Ik vond het een animatie film die niet speciaal voor kinderen is gemaakt: voor de kleinste is deze film sowieso te spannend (ik vind de kijkwijzer van 6 jaar ambitieus en gedurfd) en de humor is niet plat en flauw genoeg voor kleine kinderen. Dit is overigens bedoeld als compliment voor de film . De film neigt soms naar saaiheid. Mijn wederhelft is in slaap gevallen en mijn ogen vielen soms - vooral tijdens de niet bijster interessante liedjes - ook even even dicht. Dat heeft ook met de ingetogen stijl van spreken te maken en het spaarzame gebruik van kleur in de levende wereld. De stemacteurs doen het prima, maar vooral in het begin komt het allemaal wat geforceerd over. Later wordt het beter of ik wen er zelf aan. Maar goed, de gimmick van deze film is toch wel de animatiekwaliteit en hoe goed doordacht de dode wereld is neergezet. Al met al een prima animatiefilm als je een korte film wilt kijken op een doordeweekse dag, maar het steekt niet boven het gemiddelde uit. Daarom 3 sterren.

Eén van de beste films over de oorlog in Afghanistan met speciale aandacht voor de rol van de tolken. Top!

Gisteren Kandahar (2023) gekeken die er met moeite 2,5 ster uit wist te persen. Deze film heeft eigenlijk alles wat ik in de vorige miste. Hier voel je de spanning, de film ademt één en al realisme uit, er is aandacht voor karakterontwikkeling. De film wordt gedragen door de twee hoofdrolspelers die een prima chemie hebben en het beide erg goed doen. Zeer overtuigend spel! Ook mooi dat ik iets heb geleerd over de oorlog in Afghanistan waar ik nog weinig van wist: de belangrijke rol van de tolken. Dat plaatst ook in perspectief hoe we collectief gefaald hebben om deze mensen een veilig onderkomen te bieden. Overigens, is dit zeker geen typische Ritchie film zoals eerder aangegeven. Ik ben bepaalt geen fan hem: vaak te complex met te veel verhaallijnen en te veel karakters waardoor ik halverwege afhaak. Daar heeft deze film absoluut geen last van: één verhaallijn, twee hoofdrolspelen, drie delen. That's it!

Eigenlijk valt er weinig tot niets op aan te merken. De film heeft drie episodes: eerst de aanloop naar de hinderlaag, de weg terug en dan de laatste episode (die ik niet zal spoilen). Toen episode 3 aanbrak moest ik even schakelen (was ik niet op ingesteld), maar ook dat deel voegt waarde toe en is goed uitgewerkt. Als je echt voor 100% actie gaat, zal je misschien niet volledig aan je trekken komen. Zoals aangegeven: de film probeert een realistisch beeld te schetsen. En het einde is misschien niet het sterkste deel: het gaat hier misschien iets te gemakkelijk.

De film volgt bijna hetzelfde stramien als Kandahar. Als je beide wilt zien: ga dan eerst Kandahar kijken. Als je het in omgekeerde volgorde doet, zal deze laatste namelijk tegenvallen nadat je The Covenant hebt gezien. Voor mij één van de betere films van het laatste jaar. 4 sterren en misschien nog wel meer waard.

Wat tegenvallend. Gezien de hoge waardering had ik er meer van verwacht. Een korte film, origineel gefilmd en een niet alledaags concept (iemand die zijn hartslag hoog moet houden om niet te sterven). Maar daar is het dan ook mee gezegd. Acteerwerk is okay, maar niet meer dan dat. Ik vond de film op momenten wel grappig. Maar dan toch niet meer dan 'glimlach grappig'. Dat er geen diepgang in zit, mag je de film waarschijnlijk niet kwalijk nemen gezien het doel en de opzet. Echter, er zit ook helemaal geen ontwikkeling in de film. vanaf de eerste 10 minuten tot de laatste 10 minuten kijk je eigenlijk naar herhalingen in een ander decor. Er zit geen spanning in de film. Voor mij denk ik een 2 sterren film, maar gezien de originaliteit geef ik er een halve ster als bonus bij. Dus met hakken over de sloot 2,5 sterren. Ik had mijn avond liever aan een andere film besteed.

Na een uur toch afgezet. Leuk concept met veel potentie, maar het acteerwerk was te slecht en de film was een rommeltje. Moeilijk een lijn in te ontdekken. Alsof ze niet de tijd hebben kunnen nemen om het verhaal op een rustige, logische manier te vertellen (de film had al een lange speelduur, dus dat snap ik ook wel.... misschien iets minder in één film proberen te stoppen?). Motieven voor bepaalde acties waren ook vaak onduidelijk. Ik zag het niet zitten om na een eer er nog 1,5 uur aan te moeten besteden. Overgestapt naar een film met een soortgelijk thema: Upgrade (2018). Dat was ook geen pareltje, maar toch een stuk beter dan The Creator.

Het was het gewoon net niet, maar goed genoeg voor een avondje popcorn vermaak. Tommy Lee Jones en Ryan Reynolds acteren het sterkst, maar hebben helaas maar een kleine rol. Kevin Costner speelt op de automatische piloot. Gary Oldman en Antje Traue spelen dramatisch (cliché, overacted.... vreselijk... ). De rest hangt er wat tussen in. De op papier sterke cast can de film niet redden. De locaties zijn vaak ook erg cliché gekozen, wat het geheel geen goed doet. Hoewel het concept van herinneringen implanteren bij iemand anders natuurlijk volledige fictie is, kun je dit dan nog wel op een realistische, geloofwaardige manier uitwerken. Dat is bij deze film niet gelukt. De hele opzet klopt ook niet: totaal ongeloofwaardig dat die paar CIA agenten (een klein team) verantwoordelijk worden voor het voortbestaan van de wereld zonder verder overleg met hoger geplaatsen of zelfs de president. De keuzes die ze maken zijn ook niet geloofwaardig (bv. als je hoort dat iemand de Dutchman heeft gezien op een airport, ga je Jerico niet meteen laten schieten. Normaal zou je altijd op 2 paarden gaan wedden. De film zit vol van dat soort 'fouten').

De film had ook zeker goede momenten en zeker na een zwakke eerste 30 minuten wordt het wel beter. Zeker als Jerico herinneringen terug krijgt en emoties gaat voelen stijgt de film in niveau. Op het einde wordt het weer plat actievermaak dat je al 100 keer in andere films hebt gezien.

Het is gewoon allemaal net te veel over de top om serieus genomen te kunnen worden. Dat samen met de matige acteerprestaties maakt dat ik blijf steken op 2,5 ster. Ik denk een prima film als je een avond dom popcornvermaak wilt en je verstand even uitschakelt.

Wat mij betreft is deze film over-rated. Er wordt prima geacteerd, de decors zien er goed uit, het verhaal is creatief en verassend, allemaal waar. Maar het raakt nergens, het duur te lang (of anders gezegd: is te traag) en het gaat met opgetrokken poten over de verschillende fases in het leven van Benjamin Button heen. Benjamin zelf raakt me als persoon ook niet. Wellicht had het meer impact gehad om enkel aspecten meer uit te diepen. Ik heb de film uitgekeken, maar was eerlijk gezegd wel een beetje blij dat het voorbij was. Ik kan niet zeggen dat het objectief een slechte film is. Het is een beetje kroniek achtig en daar moet je misschien ook van houden om de film beter te kunnen waarderen. Dit keer dus een waardering met het verstand gegeven. Voor mij persoonlijk zou het misschien 2 of 2,5 sterren zijn geweest. Omdat er veel aandacht aan besteed is en de film ook goede elementen heeft (voor wie houdt van trage, afstandelijke en oppervlakkige kronieken ) dit keer 3 verstandssterren.