Meningen

Op en top vakwerk, goed geacteerd, prachtig in gebeeld gebracht... maar saai, kabbelend en het duurt te lang.

Dit is niet het soort film waar ik makkelijk voor val en misschien is het me eigenlijk ook niet tegen gevallen. Maar het is zeker ook niet beter dan wat ik had verwacht. Het acteerwerk is echt goed en geloofwaardig, de beelden zijn - hoewel over de top cliché - toch mooi en sfeervol. Het meest waardevol vond ik, dat ik iets heb meegekregen over de bemoeienis van de Engelse in China, de rituelen, de spanningen en natuurlijk hoe een cholera epidemie zich in de praktijk manifesteert.

Maar daar staat tegenover dat ik beide hoofdpersonen weinig sympathiek vond (dat verandert gedurende film gelukkig wel wat) en dat - vooral de eerste helft - echt veel te lang duurt. Veel geblaat, weinig wol. De 2e helft is wat beter, maar echt boeiend of spannend wordt het nergens. Het einde is super voorspelbaar. Daar ben ik normaal nooit zo gevoelig voor, maar nu deden de filmmakers alsof de 'onverwachte wending' als een verassing kwam. De film neemt zich wat dat betreft wat te serieus. Het is typisch zo'n film waarbij ik ga eten uit verveling. Geen goed teken.

Al met al geeft ik 2 sterren voor de 1ste helft en een krappe 3 sterren voor de 2e helft. Dan kom ik op 2,5 ster. Meer kan ik onmogelijk geven, maar minder is ook lastig gezien het vakwerk dat op zich geleverd wordt. De vraag is echt: houd je van dit soort films: de jaren twintig, romantische drama, koloniale tijd, trage en kabbelende film. 3x ja? Dan heb je hier een degelijk exemplaar waar je voldoende plezier aan zult beleven. Is de 'ja' minder overtuigend, dat kun je deze beter overslaan.

Uitstekend melodrama

Er wordt prima in geacteerd en hoe het onderwerp is uitgewerkt vind ik verfrissend nieuw. Het script zelf kiest wel weer vaak voor de makkelijke (en voorspelbare) weg. Goede sound track en ook mooi hoe het Zweedse burgerleven is geportretteerd. Wat knap is hoe je Patrik langzaam ziet ontwikkelen zonder grote (onrealistische) wendingen. Ondanks dat de thema's zwaar zijn (homohaat, integratie, incasseren of vechten, wel of geen kinderen etc.) wordt het geheel aangenaam luchtig gehouden zonder dat het oppervlakkig wordt.

Het is wel zo dat de film vaak wat voortkabbelt zonder momenten die er echt uitspringen en men probeert zo nu en dan te veel verhaallijntjes erin te brengen die alleen maar afleiden zonder iets toe te voegen. Het einde blijft helaas open (voor mij wat onbevredigend). De karakters worden over de linie ook een beetje uitvergroot neergezet, soms tegen het karikaturale aan (maar voor mij blijft het geheel nog wel aan de goede kant van de lijn). Overigens vond ik dit absoluut niet comedy, maar echt een melodrama.

Al met al een prima luchtige arthouse film die dik 3 sterren verdient.

Zeer geslaagde film! Knap hoe de film dicht bij de realiteit is gebleven en toch spannend bleef gedurende de volledige speelduur. Ik vond het ook boeiend om te zien hoe in zo'n situatie vanuit chaos zo snel structuur wordt gecreëerd: knap hoe snel zo'n geoliede machine wordt neergezet en de eerste sporen van de daders wordt gevonden.

De acteurs spelen allemaal goed en realistisch. Er valt eigenlijk niemand buiten de toon. Het gebruik van echte footage van beveiligingscamera's e.d. geeft het geheel een beklemmend gevoel van realiteit. Zorg wel dat je tijdens het afgaan van de bommen niet net je taartje aan het eten bent: de eetlust ontgaat je bij het zien van de ellende en ravage. Wederom: het komt allemaal hard binnen. Maar de film vliegt ook hier niet uit de bocht.

Camerawerk en regie vind ik boven gemiddeld. De kritiek dat het allemaal wat Amerikaans, heroïsch e.d. is klopt misschien wel, maar vind ik hier niet storend. Ik kan allemaal maar diep respect opbrengen voor iedereen die destijds geholpen heeft om de daders op te pakken. Bovendien wordt de broer Dzhokhar genuanceerd neergezet. Je ziet hoe hij wordt meegezogen in het plan en de radicalisatie van zijn broer.

Misschien ben ik iets té royaal, maar ik vond het een film die diepe indruk op maakte en één van de betere films die op waarheid zijn gebaseerd. 4,5 sterren.

Sterke spaghetti western van Sergio Leone. Van hetzelfde niveau als 'The Good, the bad and the ugly'. De muziek van Ennio Morricone is goed, maar haalt voor mij niet het niveau van sommige andere Leone films. Acteerwerk is goed. Soms over-acted maar dat is meer een 'tijd-cultuur ding' dan een gebrek van de film. Soms maakte de film voor mij wat onlogische stappen (wat niet had gehoeven gezien de speelduur), maar verder is er niet veel op aan te merken. Vooral bekeken na een bezoek van Oasys Minihollywood in Tabernas (Spanje) waar deze film is opgenomen. Leuk om in de film te zien waar je zelf gelopen hebt een paar weken geleden. Voor mij blijft Once upon a time in the west' dé beste film van Leone, maar als je van het genre houdt, zal je niet teleurgesteld worden.

Zeker niet Leones beste film. Een standaard spaghetti western. Ben je er fan van, dan zal je hier plezier aan beleven. Wil de alleen de beste zien, dan kun je beter andere films van Leone kiezen zoals The Good, The Bad And The Ugly en Once Upon A Time In The West. Het verhaal boeit minder en camerawerk is wat meer standaard. Sommige acteurs konden blijkbaar geen Engels en zijn nagesynchroniseerd wat irriteert (het dieptepunt daarmee is het kleine jongetje waarbij ze niet eens moeite hebben genomen om stem en mond gelijk te laten lopen... de stemacteur is trouwens ook dramatisch... nog nooit een jongetje zo vreemd horen huilen). Clint Eastwood speelt wel weer erg goed en de muziek van Morricone is geweldig. Beeld en geluidskwaliteit van de in 2014 gerestaureerde 1080p versie is niet best. Als ik de berichten zo lees, kun je waarschijnlijk beter voor de 4K versie gaan. Al met al drie sterren.

Teleurstellende film die z'n best doet om apart te zijn maar op afstand blijft.

Eigenlijk ben ik het wel eens met veel van wat gezegd is, maar ik reken de film er denk ik wat harder op af. De chemie tussen de twee hoofdrolspelers ontbreekt, de film weet geen focus te houden (vooral in het begin) en gaat alle kanten op, de film blijft op afstand en weet nergens te raken. Ook de gebruikte filters om de film een sombere uitstraling te geven bevielen me niet. Ik vond het geen prettige film om naar te kijken.

Dat wil niet zeggen dat het een slechte film is. Op zich wordt er goed geacteerd en het verhaal is origineel. Sommige scenes zijn goed en treffend in beeld gebracht (vooral de emoties die vooraf gingen aan de nieuwe fase van het virus). Maar het blijft allemaal te oppervlakkig en het verhaal is te dun. Het feit dat de hoofdpersoon epidemioloog is, wordt niet gebruikt in het verhaal. Ik denk dat ze veel in de film anders in beeld zouden brengen als ze een remake zouden maken na Covid.

Wat ik wel goed vond aan de fiml is dat het in beeld brengt hoe flexibel de mensheid is in het omgaan met grote veranderingen. Na elke fase denk je: nu is het over en men weet zich eigenlijk direct aan te passen en dat is wel realistisch in beeld gebracht. Het leert je ook waarderen wat je nog hebt aan 'senses' en dat uiteindelijk liefde het element is dat het belangrijkste blijft.

Curieus is dat ze hebben besloten om 'gevoel' als laatste sense te laten blijven bestaan. Als ook dat zou wegvallen (wat eigenlijk heel logisch zou zijn gezien het verloop van de film), is er niets meer over: je hoort elkaar niet, je ziet elkaar niet, je ruikt elkaar niet, je voelt elkaar niet. Dan kun je niet meer leven en ben je eigenlijk dood. Jammer dat dit (en andere concepten van het virus) niet verder uitgewerkt zijn. Men heeft er echt voor gekozen om te focussen op het liefdesverhaal en dat is voor mij te weinig gebleken voor een film van 1,5 uur.

Wat een onverwachte topper. Ik ben deze film gaan kijken onder lichte druk van mijn vrouw en had niet verwacht zo'n goede film te gaan zien. Ik kan het alleen maar eens zijn met eerdere reviews zoals van Mac Hammer Fan, Lovelyboy en Panoramix. Geweldig acteerwerk, uitstekende chemie tussen beide hoofdrolspelers, ontroerend zonder sentiment en met genoeg stof tot nadenken. Bij waargebeurde verhalen ben ik vaak milt als het verhaal wat zwakker is (je hebt nu eenmaal minder vrijheid dan bij fictie), maar dat is bij deze film ook al niet nodig: ijzersterk script dat nergens inkakt of verveelt. Fijn dat het drama wordt vergezeld van de nodige luchtigheid en lichtvoetige humor (geen onderbroekenrol, maar toch wel echt grappig op momenten). Ik kan eigenlijk niets aanmerken op dit onverwacht pareltje. Prachtig. 4 sterren.

Sterke film! Veel beter dan wat ik had verwacht. Zeer sterk geacteerd, goede en geloofwaardige karakterontwikkeling, sterk einde en erg spannend. En dat in 80 minuten (bijna) volledig op één locatie gefilmd. De film is 20 jaar geleden opgenomen, maar voelt totaal niet gedateerd aan. Colin Farrell draagt de film met zijn geweldige acteer prestaties maar ook alle andere rollen zijn goed gecast en acteren op hoog niveau. Films van onder de 90 minuten vind ik vaak niet echt de moeite waard omdat ze simpelweg niet de tijd kunnen nemen voor enige diepgang en uitwerking van het plot. Het voelt voor mij altijd wat gehaast. Bij deze film heeft de regisseur juist NIET de fout gemaakt om de film te willen oprekken: de 81 minuten zijn precies goed. Minder zou afbreuk doen en meer is niet nodig en zou niets extra brengen. Briljant! Je moet wel okay zijn met de typische 'één film locaties' zoals ook de interessante film Buried (2010), het geniale Locke (2013) of Centigrade (2020) ( zelf nog niet gezien). Maar als je daar voor in bent, ga je veel plezier beleven aan Phone Booth. Vier sterren!

Een film met meerdere gezichten. Het begin van de flim is erg sterk. Zeer realistisch in beeld gebracht en erg goed camera werk. Natuurlijk worden er hier en daar wat onlogische elementen toegevoegd om het verhaal te ondersteunen en te verantwoorden, maar het is zeker niet storend. Naarmate de film vordert en zich verplaatst naar het eiland waar ze geland zijn daalt de film qua niveau. De rebellen worden te cliche en karikaturaal neergezet en ook het realisme daalt. Dat is jammer. Hier beland je even in een heuse B film. Echter, het laatste deel is weer van erg hoog niveau. Het wordt weer realistisch, de actie is hard en uitstekend in beeld gebracht. Er zit veel spanning in de film en je kunt - mede door het goede script en camera werk - de beklemmende situatie aanvoelen als kijker. Het acteerwerk is 'voldoende' maar steekt zeker niet boven het gemiddelde uit. Het is echt het script, regie en camera werk dat de film boven de middenmoot doet uitstijgen. Verwacht geen diepere lagen of oscar materiaal. Het is gewoon een uitstekende actie / avonturen film. Als dat is waar je zin in hebt, gaat deze film je niet teleurstellen. Accepteer het wat zwakkere middenstuk en neem wat onlogische elementen op de koop toe (waarom worden de banden van het vliegtuig niet direct lek geschoten?. Goed voor 3,5 ster.

Soms gebeurt het dat je een film gaat kijken waar je niet zo heel veel van verwacht en wat in eens een verborgen juweeltje blijkt te zijn. Dit is zo'n film. Niet perfect meer wel heel goed.

De film wordt zonder meer gedragen door de geweldig acterende Fanning. De bijrollen zijn okay, maar niet opzienbarend en doen zeker geen afbreuk aan het verhaal. Autisme wordt realistisch en genuanceerd neergezet. Het is geen snelle film, maar het bleef me continu boeien. Ik vond het mooi om te zien hoe in deze film getoont wordt dat 'avontuur' geen absolute term is. Wendy is een meer dan moedige vrouw die haar hart volgt en haar passie beantwoord door het script koste wat kost op tijd naar Paramount Pictures te willen brengen. Avontuur is gerelateerd aan de persoon. Gedurende de film groeit je bewondering voor het lef, het doorzettingsvermogen en de creativiteit van Wendy: het onwaarschijnlijk spannende avontuur dat ze met zichzelf is aangegaan. Ik denk dat dit een belangrijk uitgangspunt is dat je moet omarmen om de film echt te kunnen waarderen en de spanning te kunnen voelen. Ik leefde erg met Wendy mee gedurende de 1,5 uur die deze film duurde. Het einde was ook prachtig: het doet je beseffen waar het verhaal eigenlijk om ging en misschien ook wel waar het leven eigenlijk om gaat. Het ging niet om het script of om de prijs. Het schrijven van het script was het startpunt voor het herstel van de band met haar zus en haar nichtje. Heel mooi in beeld gebracht, ik kan niet anders zeggen.

Zoals gezegd, de film is niet perfect. De soundtrack is niet meer dan aardig en er had meer in gezeten als de road trip wat gevarieerder was uitgewerkt. De film had misschien beter iets meer tijd kunnen nemen om de road trip wat verder uit te werken met wat meer gevarieerde situaties. Jammer is dat de mensen die ze tegenkomt bijna zonder uitzondering bot / onvriendelijk doen en totaal niet door lijken te hebben dat ze tegenover iemand staan met een gedragsstoornis. Ik vraag me af hoe realistisch dit is (maar aangezien ik niet autistisch ben is dat moeilijk voor me in te schatten).

Al met al een dik verdiende 4 sterren!

Zeker geen aangename film om naar te kijken. Veel mensen uit de porno industrie doen zelf mee en spelen zichzelf. Er wordt best goed in geacteerd, maar het verhaal is erg dun en blijft voortkabbelen. Het geeft een kijkje in de wereld van de porno. De vraag is: hoe realistisch is dit kijkje? Zeker aangezien de porno industrie zelf een flinke betrokkenheid heeft in het maken van de film. Het lijkt me dat je daarmee als filmmaker niet meer volledig onafhankelijk kunt zijn. Dit maakt dat ik niet zo goed weet wat ik met de film aan moet. Enerzijds zie je dat er in basis netjes wordt gewerkt met de acteurs en actrices: er worden duidelijke afspraken gemaakt e.d. Maar als je het ergens niet mee eens bent of je wilt uitspreken riskeer je je reputatie en kun je er zo maar uit liggen. Geen psychologische veiligheid en veel druk. En je ervaart (en voelt) ook de leegheid van het bestaan. Vrienden heb je niet en dit vak en alles draait om business en geld verdienen. Erg rauw allemaal. 2,5 ster.

Leuke, originele actiefilm. Niet heel bijzonder, maar heeft een leuke zaterdagavond opgeleverd. Acteerwerk is niet heel best. Wordt op den duur wat saai (té lange achtervolgingen zonder dat er écht iets gebeurd). Wat veel cliches en toevalligheden.