Ik had er toch wat meer van verwacht. Het acteerwerk is niets mis mee. Vooral Byrne acteert prima. Ik vond Hawke wel wat op de automatische piloot werken. De setting in Engeland is ook mooi. Verder een goede soundtrack en het vermijdt clichés (geen klef Hollywood gedoe). Het is eigenlijk heeft de film alles in huis voor een mooi melo-drama. Maar toch werkte het niet helemaal lekker voor me.
Voor mij bleef de film wat te veel binnen de lijntjes en bleef het geheel te vlak. Er had wat meer drama mogen zijn of wat meer humor of wat meer romantiek. Meer van iets. En iets meer dynamiek en afwisseling. Het kabbelde wat voort, er gebeurt niet zo gek veel en ik vond het halverwege echt wel saai worden. Het laatste deel maakt het weer deels goed. Waar Annie en Duncan wel een ontwikkeling in hun karakter laten zien vond ik Tucker ook wat één-dimensionaal blijven en ik vond hem niet volledig overtuigen. Het was zeker niet Hawke's sterkste rol.
Je zou kunnen zeggen dat de kracht van de film (realisme, geen clichés, subtiel) ook de achilleshiel is. Het wordt daardoor wat saai. De film zal me ook niet lang bijblijven. Maar ja, slecht is het ook niet maar ben voorbereid op een wat tragere film die het moet hebben van 'klein en subtiel' en niet van 'groots en meeslepend'. 2,5 ster.
Alternatieve titel: The Promised Land, 12 april, 23:08 uur
Beter dan verwacht. Ik heb Mikkelsen wel hoog zitten en dat was eigenlijk ook de enige reden dat ik de film toch ben gaan kijken. De trailer sprak me eigenlijk niet aan. Maar de film was voor mij veel beter dan de trailer deed vermoeden. Ik was voorbereid op een trage film waarin niets gebeurt en die een vrij droefgeestige sfeer zou uitademen. Maar dat viel allemaal erg mee.
Natuurlijk acteert Mikkelsen weer de sterren van de hemel. Prachtig hij dit soort rollen kan neerzetten en ook hoe hij verschillende types kan neerzetten. Ook de rest van de crew doet het prima. Ik lees dat veel mensen het verhaal traag of zelfs saai vonden. Zo ervaarde ik dat niet. Natuurlijk is dit geen film vol actie en spannende plotwendingen. Maar er gebeurde genoeg om voor mij de spanning vast te houden. Zowel in het geschil tussen Kahlen en Schinkel, maar ook op emotioneel en relationeel gebied. Thema's zoals het maken van onmogelijke keuzes, hoeveel zijn je dromen je waard, vasthouden aan je plan of je aanpassen aan nieuwe omstandigheden etc. Tel daarbij op de mooie beelden van de Deense heide (die deels in Tsjechië zijn opgenomen) en het feit dat de film op historische gebeurtenissen is gebaseerd, en het kan bijna niet fout gaan.
Dus zeker een aanrader, maar verwacht een mooie, ingetogen film. De film is niet saai en niet langdradig, maar zit uiteraard niet vol spetterende actie. En, laat je niet afschrikken door de toch echt wel saaie trailer. Voor mij zeker 4 sterren.
Ik had er toch wat meer van verwacht. Het probleem is: een indrukwekkende gebeurtenis hoeft niet persé een indrukwekkende of boeiende film op te leveren. En zeker niet voor een speelduur van 2 uur. De eerste helft van de film vond ik eigenlijk best saai. Het acteerwerk is op zich prima, maar gebeurt niet zo veel en er wordt te veel tijd genomen voor te weinig interessante elementen. In het middenstuk - waar de pamfletten worden verspreid - blijft de film een beetje kabbelen en wordt het nergens spannend. daar was meer uit te halen. Het is het laatste deel van de film dat met afstand het meeste indruk maakt. Verder blijf ik het lastig vinden om naar een film te kijken over Duitsers in WOII die Engels praten. Ik had een half uur nodig om eraan te wennen, daarna viel het me niet meer op, maar als ze Duitse acteurs hadden genomen had de film zeker meer indruk gemaakt. En ze spreken ook niet 'soort van Engels' maar echt perfect Brits Engels. Best bizar.
Al met al niet helemaal bevredigend en twijfel ik tussen 2,5 en 3 sterren. Ik rond het af naar 3 sterren omdat ik het waardevol vindt om een beeld te hebben kunnen krijgen van het Duits verzet gedurende de oorlog. En het blijft een bijzonder verhaal. Ik vraag me af of ik de moed zou hebben van de jonge Helmuth in een soortgelijke situatie.... 3 sterren.
Prima film. Ik had geen hoge verwachtingen, maar het viel me mee. Ik had verwacht dat het ene wazigere film was. Ergens zit wel een moment dat iemand helemaal van het padje raakt en het die kant op gaat, maar het blijf alleszins acceptabel. De pluspunten: goed acteerwerk, mooie locatie, origineel verhaal. Maar er zijn ook wel veel minpunten te noemen. Op een gegeven moment blijft het wat voortkabbelen en echt spannend wordt het nergens. Ik zat steeds te wachten op 'het' moment dat dus nooit komt. Ook het einde vond ik toch wel een anticlimax en bijzonder ongeloofwaardig. Al met al was ik niet teleurgesteld (ook vanwege de lage verwachtingen dus), maar er had wel veel meer ingezeten. Toch wel 3 sterren.
Eén van de betere romcoms. Elise Schaap brengt deze romcom naar een dikke voldoende. De rest van de cast laat het een beetje afweten en ook haar tegenspeler kan haar niveau niet teruggeven. De chemie tussen beide was ook niet altijd overtuigend. Verder vond ik de film op momenten wat fragmentarisch en was het me (vooral de eerste helft) niet altijd duidelijk hoe iedereen zich tot elkaar verhield. Boeiend dat in een film die 'wat is dan liefde' heet, vreemd gaan wordt verheerlijkt en wordt neergezet als de weg naar echt liefde.
Maar goed, daar staat tegenover dat er best een aantal leuke en ook grappige scenes en dialogen in zitten. Het (uiteraard vanaf de eerste minuut voorspelbaar) einde wordt een aardige draai aan gegeven en ik heb me al met al niet verveeld. Ik zou zeggen: het geeft wat je mag verwachten van een goed gemaakte maar ook redelijk standaard romcom. Heb je daar zin in, dan zal deze je denk ik niet tegenvallen. 3 sterren.
Prachtig coming of age verhaal in een misdaad setting met veel hard en grof geweld. Je ziet hoe een onschduldig meisje in enkele dagen zich gedwongen ontwikkeld tot weerbaar persoon die leert te overleven in een vijandige wereld. Mooie titel ook: to ride shotgun verwijst naar de persoon die vroeger naast de koetsier met een geweer zat om de koets (en de koetsier) te beschermen. Tegenwoordig verwijst het naar de persoon op de voorste passagiersstoel zit naast de bestuurder van de auto. Polly transformeert van een klein meisje op de achterbank naar iemand die op de voorste passagiersstoel plaatsneemt en actief mee reist en leert vechten en stelen om te kunnen overleven. Goede sound track, mooi gefilmd en een absolute glansrol voor Ana Sophia Heger. Ik maak een diepe buiging voor haar. Ze speelt de sterren van de hemel en laat de rest van de cast in het stof achter zich. En dat zegt meer over haar dan de rest van de cast, want ook die acteren prima. Het verhaal is eenvoudig, puur en op momenten spannend en dan weer emotioneel. Prachtig einde ook waarbij vreugde de verdriet samensmelten.
Ook enkele kritische noten. In het begin moet de film echt even op gang komen, dus geeft het een half uurtje. Vooral Egerton heeft even tijd nodig om 'in te komen'. Verder is de 'bad guy' wel erg stereotype en aan het einde gaat dat voor mij net wat over de top. Dat had de film ook echt niet nodig. De enige échte smet op de film is de acteerprestaties van Rob Yang: echt ondermaats met continu een misplaatst lachje op zijn gezicht dat niet past bij de setting.
Voor mij een geslaagde film die die 3,5 sterren waard is.
Uitstekende film als het je ding is. Veel expliciet geweld, veel bloed, wat martelingen pijnlijk in beeld gebracht. Verder een wat rare mix tussen een onderkoelde film die de sfeer van drama heeft in een noordelijk landschap, keiharde actie waarbij iedereen zonder twijfel gedood wordt en humor die niet altijd helemaal goed uit de verf komt. Mikkelsen acteert uitstekend. Hudgens komt veel minder overtuigend over, zeker als je - nadat je de film hebt gezien - terugdenkt aan eerdere passages. Die kloppen gewoon niet qua acteerwerk. De rest acteer voldoende. Prachtige locaties en een mooie soundtrack. Veel afwisseling en de film verveeld zeker niet, ook tijdens de rustmomenten. Eigenaardige film, maar het kon me al met al wel bekoren. 3,5 sterren.
Tegenvaller... Disclaimer: horror is niet mijn 'standaard genre' is wat ik vaak kijk
Het begin is ontzettend cliché, maar kon me toch wel bekoren. Lekker sfeertje en de cliché elementen kon ik wel opvatten als het 'humor' element in de film. En als je een standaard prima horror film verwacht met een komedie touch dan loopt alles prima tot de moorden gaan beginnen.
Het deel van de kills wordt routinematig afgehandeld, is niet spannend en ook nauwelijks grappig. Het is het allemaal net niet. Het gaat in een super rap tempo en deed me weinig. Maar hier had ik nog mee kunnen leven.
Ondertussen zie je ook 'de andere kant' van de film (die erg snel wordt blootgegeven) en dat maakte me nieuwsgierig. Hierdoor waren mijn verwachtingen wat hoger en ik zat met spanning te wachten tot beide werelden samen zouden komen. Echter, op het moment dat dat gebeurt ontspoort de film volledig. Elke vorm van (horror)realisme of logica is verdwenen en het verhaal wordt een aanfluiting. Te veel van alles. De ontknoping / laatste scene is vervolgens een grote anticlimax.
Ik had geen super hoge verwachtingen (zoals gezegd, horror is in basis niet mijn favoriete genre), maar ondanks dat is het de film gelukt om me toch nog teleur te stellen. Het begin was 2,5 - 3 sterren, het middenstuk 2 en het einde 1 - 1,5. Gemiddeld 2 sterren dus.
Geweldig geacteerd door de hele cast, zelfs door Cage (die lang niet altijd een goede prestatie neerzet). Ook erg interessant om een inkijkje te krijgen in deze Amerikaanse leefgemeenschap van 'white trash' en 'red necks' die we niet vaak zo eerlijk in beeld gebracht zien. De sfeer is goed gepakt in de film. Op en top Amerikaans. Maar.... het verhaal... Of beter het gebrek daaraan.... dat nekt de film. wauzz verwoord het perfect: 'toeschouwer van andermans leven'. Dat is precies wat het is. Je ziet een Joe die een zelfdestructief leven leidt dat maar op twee manieren kan aflopen: in de gevangenis of dood, een vader die zijn gezin mishandeld en uiteindelijk zijn dochter verkoopt, een gemeenschap die er toch nog wat van probeert te maken en de jonge Gary die niet goed weet hoe hij uit deze ellende kan ontsnappen zonder zijn familie te verloochenen. Maar ondanks deze ingredienten kabbelt het allemaal wat voort en gebeurt er te weinig om de lange speelduur te rechtvaaridigen. Na drie kwartier had ik iets van 'okay, point taken, milieu is geschetst, laat nu het verhaal maar beginnen'. Maar dat gebeurt dus niet. Het schetsen van het milieu IS het verhaal. Dat is niet goed of slecht, maar het is gewoon niet zo mijn ding. Vandaar 2,5 ster. Maar als dat wél je ding is, dan ga je zeker van deze film genieten!
Tja, in het begin was het even schakelen. Ik had niet verwacht naar een halve superhelden film te gaan kijken. Ik overwoog om de film af te zetten (omdat ik gewoon niet echt zin had in dat genre), maar besloot toch maar door te kijken ook omdat het al wat laat was. Achteraf geen spijt van gehad. Zeker geen top film, maar de film verbetert zich gedurende de rit richting 3 sterren. Acteerwerk is voldoende (maar niet meer dan dat, zie hieronder) en het verhaal vond ik voldoende interessant en de 2e helft best goed worden.
Toch ben ik het wel eens wat kritiek die hier geuit wordt. Freeman speelt nogal inspiratieloos op de automatische piloot en Jolie heeft ook een nogal vlakke, weinig betekenisvolle rol. Het is wat mat. De hoofdpersoon McAvoy moet de film toch wel dragen maar doet dat dan ook prima. Als je deze film gaat kijken moet je je verstand uit zetten. De actie is MEGA over de top en onrealistisch. Natuurwetten bestaan niet meer. Spannend wordt het nergens maar actie is er voldoende. De ontknoping had ik niet zien aankomen. Een speciaal compliment voor de soundtrack. Regie moet je ding zijn: veel slow motion zoals we van 'vroeger' nog wel kennen. Had van mij niet gehoeven. Al met al dus toch net 3 sterren. Het moet je ding zijn.
Niemand acteert met overtuiging, ook de drie honden die Lulu spelen niet. Voor het grootste deel van de film staan de honden aan of uit: of ze bijten, blaffen en tieren of ze liggen voor pampus zielig uit hun ogen te kijken. Ik krijg bijna het vermoeden dat de Mechelse Herder misschien niet het juiste hondenras is om ze te leren in een film te acteren. Maar de tegenspeler van de hond doet het niet veel beter en komt niet geloofwaardig over. Het komedie element kan ook niet overtuigen en ontstijgt nergens het niveau van 'flauwe humor'. Wat overblijft is een wat zwak verhaal dat een road movie moet voorstellen. Ik houd van hondenfilms, ik houd van films die zich afspelen in deze streken van Noord Amerika en ik houd van road movies. Maar deze film kon me dus niet bekoren.
Ik denk dat deze film alleen aan te raden is aan absolute fervente hondenliefhebbers (en bij voorkeur van Mechelse Herders) en dat je je moet instellen op een B film met weinig nuance. Voor de rest van ons eigenlijk niet meer dan 2 sterren. Naar het einde wordt de film beter iets beter en het einde was (hoewel voorspelbaar en sentimenteel) wel okay. Vooruit, 2,5 ster.
Aardig. Laat ik voorop stellen: dit is geen thriller maar een spannend drama. Verder kijk ik dit soort films graag zodat ik ook iets leer van de geschiedenis (natuurlijk altijd geromantiseerd/gedramatiseerd, maar toch). Tot ik er na het kijken achter kwam dat het een volledig fictief verhaal is: er bestaat geen Dieter Vogel.
Ik vond de film redelijk. Maar bij waargebeurde verhalen ben ik altijd wat milder: je hebt gewoon wat minder vrijheidsgraden als je trouw wilt blijven aan de waarheid. Maar dit is dus een fictief verhaal en dan vind ik het verhaal wat zwak.
In het begin lopen werkelijkheid en flashbacks erg door elkaar heen en duurt het lang voor je als kijker beeld krijgt bij waarom mensen doen wat ze doen. Je zit erbij en kijkt er naar, maar hebt weinig benul waarom. En dat duurt allemaal net wat te lang. Het werken met de flashbacks werkt hier niet goed en creëert verwarring. Ik dacht al 'dit gaat een ingewikkelde film worden'. Maar dat viel gelukkig mee. Als de film uiteindelijk echt besluit dan maar het verhaal redelijk chronologisch te gaan vertellen wat er in de jaren 60 zou zijn gebeurd, dan ontwikkeld zich een redelijk okay verhaal. Niet verpletterend, niet super spannend, maar voldoende onderhoudend. Wat opvalt is het amateurisme van de Mossad agenten. Ik hoop voor Israël dat ook dit deel fictief is.... Eigenlijk wordt de film gedurende het verloop steeds een beetje beter en eindigt op prima niveau. Acteerwerk is prima. Het is een wat typisch gefilmde film. In het begin veel overbelichte/uitgebleekte scenes en de hele film ademt een wat depressieve, sombere atmosfeer uit. Moet je net zin in hebben.
Een film die begint op amper 2 sterren en eindigt op 3 sterren geef ik dan maar 2,5 ster. Met de teleurstelling dat het dus een volledig verzonnen verhaal is. Voor mij is het geheel net niet voldoende.
Nee, dit was 'm niet voor mij. Veel, veel te veel herhaling. Het is een korte film, dus ga zorgvuldig om met de tijd denk ik dan. Ook de filmstijl sprak me niet aan. De chronologie wordt continu door elkaar gehutseld. Ik heb me een tijdje zitten afvragen: is dit een briljante art house film of gewoon een hele slechte B film. Uiteindelijk was mijn conclusie dat het dat laatste was. Het ligt niet aan het acteerwerk, maar de sfeer, de herhalingen, de filmstijl. Maar goed: kijk de film als de avond nog jong is en na 15 minuten weet je of het je ding is. Zo nee, dan zet je gewoon wat anders op. Voor mij persoonlijk niet meer dan 1 ster.
Een soort Nederlandstalige Guy Ritchie. Niet helemaal mijn ding, maar toch ook niet slecht. Zeker gezien de gemiddelde Nederlandse film kwaliteit. Toch heb ik het niet gered naar het einde: de geluidskwaliteit was voor mij te slecht om de dialogen goed te kunnen volgen. Dat in combinatie met het groot aantal karakters en de complexiteit van het verhaal werkte voor mij niet helaas. Maar ik begrijp dat dit ook erg persoonlijk is. Dus als je hier weinig last van hebt en je houdt van het Guy Ritchie genre, dan zit je wel goed met deze film.
Dit keer eens géén deprimerende apocalyptische wereld waar je helemaal somber van wordt, maar een tamelijk realistisch beeld hoe de wereld er over 100 jaar uit zou kunnen zien. Ik vond het verhaal bijzonder origineel en goed uitgewerkt. Geen obvious plot holes of zaken die niet kloppen. De film bleef onvoorspelbaar zonder een te sterk Hollywood 'alles komt altijd goed' sausje. Veel sterke actie. Het is hiervoor gezegd, maar de film voelt als een achtbaan. Als je deze film saai vindt, dan kun je beter een andere hobby zoeken . Maar goed, de absolute ster van het geheel is toch echt Rapace. Wat een actrice! Ongelooflijk knap hoe ze alle zeven zussen speelt, de interactie met elkaar, de eigenheid per karakter behouden. Fenomenaal. Daar maak ik een diepe buiging voor. Ze draagt de film volledig en nooit had ik het gevoel dat ik keek naar 7x dezelfde actrice wat met technologie uiteindelijk aan elkaar geplakt is. Petje af.
Heb ik dan niets negatiefs te melden? Nee eigenlijk niet. Absoluut één van de beste films in z'n soort. 4,5 ster.
Prima vervolg op het briljante 1e deel. Deze haalt helaas niet hetzelfde niveau, maar is zeker een stuk leuker dan de gemiddelde animatiefilm, zeker voor volwassenen of oudere kinderen. Ik denk dat jonge kinderen veel zaken niet begrijpen. Leuk is dat Riley nu in een nieuwe levensfase zit (pubertijd) en dat daarmee andere emoties oppoppen met alle gevolgen en complexiteit die daar bij hoort. Maar, dat moet ook gezegd worden, de film is echt wel een stuk zwakker dan het 1e deel. Uiteraard is het concept niet meer vernieuwend (maar dat is logisch), maar het weet ook weinig tot geen vernieuwende elementen toe te voegen. Verder is het verhaal soms rommelig en lastig echt te begrijpen. Het einde is afgeraffeld. Waar ik het 1e deel met 5 sterren beloonde, kan ik nu niet verder dan 4 sterren gaan (en dat is misschien al iets te genereus), maar ik houd gewoon erg van deze serie. Ook al is het meer van het zelfde op een lager niveau. Ik kijk uit naar Riley als twintiger waar emoties als verliefdheid en stress kunnen opdoemen.
Het heeft wat weg van Fractured (2019) hoewel ik die wel wat fijner vond om te zien. Ik denk dat het aanmatigend zou zijn om te beweren dat Shutter Island een slechte film is. Er speelt een top cast die echt wel goed acteert. Visueel ziet het er ook prima uit. Maar het was gewoon mijn ding niet. Met muziek wordt kunstmatig spanning opgebouwd. Het camerawerk was niet standaard maar voelde soms gekunsteld zonder dat het meerwaarde gaf en het werd steeds lastiger om fictie en feiten in de film van elkaar te scheiden naarmate de hoofdpersoon steeds meer hallucinaties kreeg. Ik merkte dat ik daarom mijn betrokkenheid bij de film verloor en afstandelijk werd. Op zo'n driekwart van de film dacht ik: als het nog had gekund had ik wellicht beter een andere film op kunnen zetten. De filmduur is ook echt ruim een half uur te lang (soms vielen mijn ogen bijna dicht).
Maar ik moet zeggen dat de film in het laatste half uur de puzzelstukjes wel prima bij elkaar brengt en het geheel weer een vorm van logica kreeg. Nog steeds is dit niet het type film waar ik voor val, maar dat maakte het wel verteerbaar. Wat ik sterk vond: de film klopt wel. Als je de film terugspoelt met de kennis van hoe het afloopt valt de film nergens door de mand zoals bv. het geval was bij Relay (2024).
Maar goed, Shutter Island en ik zullen nooit goede vrienden worden. 2,5 ster.
. Maar goed, de absolute ster van het geheel is toch echt Rapace. Wat een actrice! Ongelooflijk knap hoe ze alle zeven zussen speelt, de interactie met elkaar, de eigenheid per karakter behouden. Fenomenaal. Daar maak ik een diepe buiging voor. Ze draagt de film volledig en nooit had ik het gevoel dat ik keek naar 7x dezelfde actrice wat met technologie uiteindelijk aan elkaar geplakt is. Petje af. 
