Geweldig geacteerd door de hele cast, zelfs door Cage (die lang niet altijd een goede prestatie neerzet). Ook erg interessant om een inkijkje te krijgen in deze Amerikaanse leefgemeenschap van 'white trash' en 'red necks' die we niet vaak zo eerlijk in beeld gebracht zien. De sfeer is goed gepakt in de film. Op en top Amerikaans. Maar.... het verhaal... Of beter het gebrek daaraan.... dat nekt de film. wauzz verwoord het perfect: 'toeschouwer van andermans leven'. Dat is precies wat het is. Je ziet een Joe die een zelfdestructief leven leidt dat maar op twee manieren kan aflopen: in de gevangenis of dood, een vader die zijn gezin mishandeld en uiteindelijk zijn dochter verkoopt, een gemeenschap die er toch nog wat van probeert te maken en de jonge Gary die niet goed weet hoe hij uit deze ellende kan ontsnappen zonder zijn familie te verloochenen. Maar ondanks deze ingredienten kabbelt het allemaal wat voort en gebeurt er te weinig om de lange speelduur te rechtvaaridigen. Na drie kwartier had ik iets van 'okay, point taken, milieu is geschetst, laat nu het verhaal maar beginnen'. Maar dat gebeurt dus niet. Het schetsen van het milieu IS het verhaal. Dat is niet goed of slecht, maar het is gewoon niet zo mijn ding. Vandaar 2,5 ster. Maar als dat wél je ding is, dan ga je zeker van deze film genieten!
Tja, in het begin was het even schakelen. Ik had niet verwacht naar een halve superhelden film te gaan kijken. Ik overwoog om de film af te zetten (omdat ik gewoon niet echt zin had in dat genre), maar besloot toch maar door te kijken ook omdat het al wat laat was. Achteraf geen spijt van gehad. Zeker geen top film, maar de film verbetert zich gedurende de rit richting 3 sterren. Acteerwerk is voldoende (maar niet meer dan dat, zie hieronder) en het verhaal vond ik voldoende interessant en de 2e helft best goed worden.
Toch ben ik het wel eens wat kritiek die hier geuit wordt. Freeman speelt nogal inspiratieloos op de automatische piloot en Jolie heeft ook een nogal vlakke, weinig betekenisvolle rol. Het is wat mat. De hoofdpersoon McAvoy moet de film toch wel dragen maar doet dat dan ook prima. Als je deze film gaat kijken moet je je verstand uit zetten. De actie is MEGA over de top en onrealistisch. Natuurwetten bestaan niet meer. Spannend wordt het nergens maar actie is er voldoende. De ontknoping had ik niet zien aankomen. Een speciaal compliment voor de soundtrack. Regie moet je ding zijn: veel slow motion zoals we van 'vroeger' nog wel kennen. Had van mij niet gehoeven. Al met al dus toch net 3 sterren. Het moet je ding zijn.
Niemand acteert met overtuiging, ook de drie honden die Lulu spelen niet. Voor het grootste deel van de film staan de honden aan of uit: of ze bijten, blaffen en tieren of ze liggen voor pampus zielig uit hun ogen te kijken. Ik krijg bijna het vermoeden dat de Mechelse Herder misschien niet het juiste hondenras is om ze te leren in een film te acteren. Maar de tegenspeler van de hond doet het niet veel beter en komt niet geloofwaardig over. Het komedie element kan ook niet overtuigen en ontstijgt nergens het niveau van 'flauwe humor'. Wat overblijft is een wat zwak verhaal dat een road movie moet voorstellen. Ik houd van hondenfilms, ik houd van films die zich afspelen in deze streken van Noord Amerika en ik houd van road movies. Maar deze film kon me dus niet bekoren.
Ik denk dat deze film alleen aan te raden is aan absolute fervente hondenliefhebbers (en bij voorkeur van Mechelse Herders) en dat je je moet instellen op een B film met weinig nuance. Voor de rest van ons eigenlijk niet meer dan 2 sterren. Naar het einde wordt de film beter iets beter en het einde was (hoewel voorspelbaar en sentimenteel) wel okay. Vooruit, 2,5 ster.
Aardig. Laat ik voorop stellen: dit is geen thriller maar een spannend drama. Verder kijk ik dit soort films graag zodat ik ook iets leer van de geschiedenis (natuurlijk altijd geromantiseerd/gedramatiseerd, maar toch). Tot ik er na het kijken achter kwam dat het een volledig fictief verhaal is: er bestaat geen Dieter Vogel.
Ik vond de film redelijk. Maar bij waargebeurde verhalen ben ik altijd wat milder: je hebt gewoon wat minder vrijheidsgraden als je trouw wilt blijven aan de waarheid. Maar dit is dus een fictief verhaal en dan vind ik het verhaal wat zwak.
In het begin lopen werkelijkheid en flashbacks erg door elkaar heen en duurt het lang voor je als kijker beeld krijgt bij waarom mensen doen wat ze doen. Je zit erbij en kijkt er naar, maar hebt weinig benul waarom. En dat duurt allemaal net wat te lang. Het werken met de flashbacks werkt hier niet goed en creëert verwarring. Ik dacht al 'dit gaat een ingewikkelde film worden'. Maar dat viel gelukkig mee. Als de film uiteindelijk echt besluit dan maar het verhaal redelijk chronologisch te gaan vertellen wat er in de jaren 60 zou zijn gebeurd, dan ontwikkeld zich een redelijk okay verhaal. Niet verpletterend, niet super spannend, maar voldoende onderhoudend. Wat opvalt is het amateurisme van de Mossad agenten. Ik hoop voor Israël dat ook dit deel fictief is.... Eigenlijk wordt de film gedurende het verloop steeds een beetje beter en eindigt op prima niveau. Acteerwerk is prima. Het is een wat typisch gefilmde film. In het begin veel overbelichte/uitgebleekte scenes en de hele film ademt een wat depressieve, sombere atmosfeer uit. Moet je net zin in hebben.
Een film die begint op amper 2 sterren en eindigt op 3 sterren geef ik dan maar 2,5 ster. Met de teleurstelling dat het dus een volledig verzonnen verhaal is. Voor mij is het geheel net niet voldoende.
Nee, dit was 'm niet voor mij. Veel, veel te veel herhaling. Het is een korte film, dus ga zorgvuldig om met de tijd denk ik dan. Ook de filmstijl sprak me niet aan. De chronologie wordt continu door elkaar gehutseld. Ik heb me een tijdje zitten afvragen: is dit een briljante art house film of gewoon een hele slechte B film. Uiteindelijk was mijn conclusie dat het dat laatste was. Het ligt niet aan het acteerwerk, maar de sfeer, de herhalingen, de filmstijl. Maar goed: kijk de film als de avond nog jong is en na 15 minuten weet je of het je ding is. Zo nee, dan zet je gewoon wat anders op. Voor mij persoonlijk niet meer dan 1 ster.
Een soort Nederlandstalige Guy Ritchie. Niet helemaal mijn ding, maar toch ook niet slecht. Zeker gezien de gemiddelde Nederlandse film kwaliteit. Toch heb ik het niet gered naar het einde: de geluidskwaliteit was voor mij te slecht om de dialogen goed te kunnen volgen. Dat in combinatie met het groot aantal karakters en de complexiteit van het verhaal werkte voor mij niet helaas. Maar ik begrijp dat dit ook erg persoonlijk is. Dus als je hier weinig last van hebt en je houdt van het Guy Ritchie genre, dan zit je wel goed met deze film.
Dit keer eens géén deprimerende apocalyptische wereld waar je helemaal somber van wordt, maar een tamelijk realistisch beeld hoe de wereld er over 100 jaar uit zou kunnen zien. Ik vond het verhaal bijzonder origineel en goed uitgewerkt. Geen obvious plot holes of zaken die niet kloppen. De film bleef onvoorspelbaar zonder een te sterk Hollywood 'alles komt altijd goed' sausje. Veel sterke actie. Het is hiervoor gezegd, maar de film voelt als een achtbaan. Als je deze film saai vindt, dan kun je beter een andere hobby zoeken . Maar goed, de absolute ster van het geheel is toch echt Rapace. Wat een actrice! Ongelooflijk knap hoe ze alle zeven zussen speelt, de interactie met elkaar, de eigenheid per karakter behouden. Fenomenaal. Daar maak ik een diepe buiging voor. Ze draagt de film volledig en nooit had ik het gevoel dat ik keek naar 7x dezelfde actrice wat met technologie uiteindelijk aan elkaar geplakt is. Petje af.
Heb ik dan niets negatiefs te melden? Nee eigenlijk niet. Absoluut één van de beste films in z'n soort. 4,5 ster.
Prima vervolg op het briljante 1e deel. Deze haalt helaas niet hetzelfde niveau, maar is zeker een stuk leuker dan de gemiddelde animatiefilm, zeker voor volwassenen of oudere kinderen. Ik denk dat jonge kinderen veel zaken niet begrijpen. Leuk is dat Riley nu in een nieuwe levensfase zit (pubertijd) en dat daarmee andere emoties oppoppen met alle gevolgen en complexiteit die daar bij hoort. Maar, dat moet ook gezegd worden, de film is echt wel een stuk zwakker dan het 1e deel. Uiteraard is het concept niet meer vernieuwend (maar dat is logisch), maar het weet ook weinig tot geen vernieuwende elementen toe te voegen. Verder is het verhaal soms rommelig en lastig echt te begrijpen. Het einde is afgeraffeld. Waar ik het 1e deel met 5 sterren beloonde, kan ik nu niet verder dan 4 sterren gaan (en dat is misschien al iets te genereus), maar ik houd gewoon erg van deze serie. Ook al is het meer van het zelfde op een lager niveau. Ik kijk uit naar Riley als twintiger waar emoties als verliefdheid en stress kunnen opdoemen.
Het heeft wat weg van Fractured (2019) hoewel ik die wel wat fijner vond om te zien. Ik denk dat het aanmatigend zou zijn om te beweren dat Shutter Island een slechte film is. Er speelt een top cast die echt wel goed acteert. Visueel ziet het er ook prima uit. Maar het was gewoon mijn ding niet. Met muziek wordt kunstmatig spanning opgebouwd. Het camerawerk was niet standaard maar voelde soms gekunsteld zonder dat het meerwaarde gaf en het werd steeds lastiger om fictie en feiten in de film van elkaar te scheiden naarmate de hoofdpersoon steeds meer hallucinaties kreeg. Ik merkte dat ik daarom mijn betrokkenheid bij de film verloor en afstandelijk werd. Op zo'n driekwart van de film dacht ik: als het nog had gekund had ik wellicht beter een andere film op kunnen zetten. De filmduur is ook echt ruim een half uur te lang (soms vielen mijn ogen bijna dicht).
Maar ik moet zeggen dat de film in het laatste half uur de puzzelstukjes wel prima bij elkaar brengt en het geheel weer een vorm van logica kreeg. Nog steeds is dit niet het type film waar ik voor val, maar dat maakte het wel verteerbaar. Wat ik sterk vond: de film klopt wel. Als je de film terugspoelt met de kennis van hoe het afloopt valt de film nergens door de mand zoals bv. het geval was bij Relay (2024).
Maar goed, Shutter Island en ik zullen nooit goede vrienden worden. 2,5 ster.
. Maar goed, de absolute ster van het geheel is toch echt Rapace. Wat een actrice! Ongelooflijk knap hoe ze alle zeven zussen speelt, de interactie met elkaar, de eigenheid per karakter behouden. Fenomenaal. Daar maak ik een diepe buiging voor. Ze draagt de film volledig en nooit had ik het gevoel dat ik keek naar 7x dezelfde actrice wat met technologie uiteindelijk aan elkaar geplakt is. Petje af. 
