Logboek

Tegenvallend. In basis houd ik wel van dit soort 'drone' films, maar zijn heel veel betere uitvoeringen dan deze. Allereerst: de film is saai en zeker niet spannend. Hij is als 'drama' geclassificeerd en dat is 100% terecht. Ik had misschien (ten onrechte) op ook iets meer spanning gehoopt.

In het begin gaat het nog wel: de situatie wordt geschetst en de film laat het repeterende, afstompende werk zien van de drone piloten. Ook zijn relatie met zijn vrouw wordt goed neergezet zonder te overdrijven. Maar dan volgende 30 - 45 minuten zijn zo ontzettend saai... Meer van hetzelfde zonder ook maar iets nieuws toe te voegen. Het laatste half uur is gelukkig weer iets beter. Zoals andere ook al melden speelt Hawke erg zwak voor zijn doen (ik ben normaal wel fan van deze acteur). Maar één soort gezichtsuitdrukking en bar weinig karakterontwikkeling. Zeker voor een drama. Je wordt er gewoon zelf lamlendig van. De twee vrouwelijke tegenspeelsters doen het gelukkig beter met iets meer kleur, maar dan kan de film helaas niet redden.

De film is kritisch op de VS en het werk van de drone piloten (niet op de piloten zelf, maar de aansturing ervan). En ze willen laten zien tot wat voor psychische problemen het kan leiden (PTSS). De film wil ook de ethische vragen op tafel leggen. Daar slaagt de film op zich wel in, maar dat zou ook in 30 - 45 minuten kunnen worden verteld. De film is uitgerekt en daarmee te lang en te saai. Dat is toch wel mijn voornaamste kritiek. Daarom 2 - 2,5 ster.

Wil je een sterke film zien over de 'drone oorlog' die dezelfde ethische vraagstukken in beeld brengt? Probeer dan Eye in the Sky (2015). Deze film is heel veel beter dan 'Good Kill'.

Een mooie road movie die levert conform verwachting.

Acteerwerk is prima en er is ook wel chemie tussen de hoofdrolspelers. Mooi is dat je de karakters steeds beter gaat begrijpen. In het begin vond ik beide geen sympathieke figuren, maar aan het einde van de film ben je van beide een beetje gaan houden. En ze maken beide een geloofwaardige en boeiende karakterontwikkeling door waarbij ze van elkaar leren. Dit alles ligt er niet heel dik bovenop: verwacht geen Hollywood tranentrekker of gemoraliseerde boodschappen. Het is allemaal wat subtieler. Ook fijn is dat de film nergens saai wordt: de vaart zit er goed in en de speelduur is precies goed. Tot slot een compliment voor de soundtrack: prachtige akoestische muziek!

Ik heb niet zo heel veel kritiek op de film. Je zou kunnen zeggen dat de film nergens heel erg verrast. En de verhaallijn van de gestolen auto vond ik vergezocht en weinig toevoegen aan het verhaal. Dit had echt beter uitgewerkt kunnen worden en was ook niet realistisch (een auto omkatten incl. spuiten doe je niet in een paar uur...). Een smet op deze mooie film. Verder had er soms iets meer emotie getoond mogen worden, maar dat is misschien meer smaak dan kritiek (de film kiest bewust voor ingetogen karakters die hier niet makkelijk over praten of iets laten blijken.

Al met al een uitstekende film die ik kan aanraden voor wie houdt van roadmovies gecombineerd met ingetogen arthouse films. 3 - 3,5 ster.

Ik vind de meeste reviews erg positief. Ik had er meer van verwacht (en mijn verwachtingen waren al niet hoog).

Ik houd van westerns en het is jammer dat er zo weinig gemaakt worden. Mede daardoor ligt mijn 'kwaliteitslat' om een western te kijken niet heel hoog (anders blijven er geen films over om te kijken ). Ik had gehoopt dat het een standaard 13 in een dozijn western was met een verhaal dat we al tien keer voorbij hebben zien komen, standaard camerawerk etc. maar gewoon leuk vermaak op een doordeweekse avond. Een echte goede B-film dus. Maar die vlieger ging helaas niet op. Voor mij was het vooral het slechte acteerwerk. Ik weet dat het bij Cage hit & miss is, maar dit keer is wel heel erg in de 'miss' categorie. Oei, oei, wat acteer deze man hier slecht. Het lijkt wel of hij permanent stoned is. Helaas doen de andere acteurs het niet veel beter: een aaneenrijging van clichématig acteerwerk, niet overtuigend, houterig. Bordkartonnen personages. Eerlijk gezegd deed het me denken aan het niveau van een middelbare school musical. De enige die voor mij boven het maaiveld uitstak was Gros (en dat zegt meer over de anderen dan over Gros). Verder stoorde ik me vreselijk aan de ellendige filmmuziek. Ik denk dat de film nét wat te oud is, maar anders zou ik gezworen hebben dat deze door AI gemaakt was. Totaal niet passend bij de scenes en ook zonder enige ziel. En tel daarbij op de soms onnavolgbare dialogen, het slecht montage werk en een complete afwezigheid van spanning.

Is er ook iets positiefs te melden? Niet zo heel veel. Het verhaal - hoewel erg standaard - vond ik wel leuk. Als je de crew (en dan bedoel ik niet alleen de acteurs) zou vervangen door vakmensen zou je hier echt wel een degelijke drie sterren film van hebben kunnen maken. En het einde - hoewel knullig in beeld gebracht - was wel verassend. Nee, zelfs voor een donderdagavond vond ik dit te mager. Voor mij 1,5 ster. Misschien 2 omdat het een western is.

Een prima Noorse oorlogsfilm waar ik ook nog wat van geleerd heb.

De Noorse WOII verhalen kregen destijds op school bar weinig aandacht en ik wist er dan ook niet veel van. Na een aantal Noorse oorlogsfilms te hebben bekeken (en vervolgens wat te googlen) krijg ik steeds meer beeld bij hoe WOII de Noren hebben geraakt. De meeste films zijn 'gemiddeld goed' en dat geldt ook voor deze film. Er is weinig waar je je aan kunt storen: acteerwerk is voldoende, verhaal keurig uitgewerkt, voldoende verhaallijnen maar ook niet te veel. Tegelijk is er weinig aan de film waardoor ik hem geweldig kan vinden. Het meest boeiend was denk ik om te zien hoe een vrouw in de knel komt tussen loyaliteit naar zichzelf en haar dierbaren vs. Loyaliteit richting het land en het dorp waar ze woont. Het is makkelijk om mensen te beschuldigen en er wat van te vinden, maar als je zelf echt voor dit soort keuzes staat, is het maar de vraag hoe je reageert.

De film is niet spannend en verwacht zeker geen spectaculaire oorlogsgevechten. Ik vermoed dat de film geen ruim budget had. Je ziet feitelijk twee verhalen parallel aan elkaar verlopen. In het begin moest ik daar wel wat aan wennen. Het verhaal gaat uiteindelijk vooral over hoe een stel - dat van elkaar scheiden wordt door de oorlog - beide de oorlog beleven en de keuzes die ze maken.

Prima film, maar niet meer dan dat. 3 sterren.

stem geplaatst

Ik vind dit een ondergewaardeerde film.

Ik vond het acteerwerk prima. De filmmuziek en het camerawerk waren bovengemiddeld. Het was een goede keuze om regelmatig de camera het blikveld van de hoofdpersoon te geven: zo voel je de spanning van niet weten wat er om je heen gebeurd. Verder bleef het lang onduidelijk wie wel/niet te vertrouwen was. Er is veel kritiek op 'domme acties'. Tja, het brein kan niet meer nadenken als je zo onder stress staat, dus domme dingen doen is dan heel normaal en daarmee ook goed verfilmd. Ik vond de 'domme dingen' allemaal erg realistisch redenerend vanuit een gestrest brein. Verder vond ik de beelden van de Zweedse bossen erg mooi en vond ik dat de film een aantal clichés waar ik bang voor was prima wist te vermijden. Natuurlijk ontkom je er niet aan dat je elementen van andere films herhaalt, maar als je daar een film streng op afrekent, kun je 90% van de films links laten liggen.

Eigenlijk heb ik maar weinig kritiek op de film. Okay, het basis thema (vrouw wordt ontvoerd, opgesloten in kelder ontsnapt en wordt opgejaagd) is niet origineel. En ik ben het wel eens: met knipperende lampjes midden op de weg in het donker op een verlaten weg gaan slapen was géén slimme actie (en de filmmakers hadden dit eenvoudig anders kunnen invullen). Maar afgezien daarvan vond ik het eigenlijk een erg sterke film waar ik erg van genoten heb. Voor mij 3,5 - 4 sterren.

Oei, oei, wat was dit saai. Ik had heus geen actiefilm verwacht, maar ik had wel gehoopt iets meer te leren over deze bijzondere en ook angstige periode in Zimbabwe. Waarschijnlijk lukt dat niet omdat het gebaseerd is op de memoires van Bobo, de hoofdpersoon.

Eerst een paar goede zaken: de hoofdpersoon acteert goed. Ze is bijzonder irritant, maar waarschijnlijk is dat dicht bij de waarheid. Verder zie je wat mooie beelden van Zimbabwe die ook op momenten op een creatieve manier in beeld zijn gebracht (goed camerawerk). Tot slot is het bijzonder om zo'n angstige tijd door de ogen van een kind te beleven: ze is niet bang. Voor haar is dit gewoon. En ze neemt het leven zoals het komt, zonder oordeel. Ze heeft ook geen gevoel van goed en fout. Dat gaf een bijzonder perspectief.

Maar dan wat niet goed lukt. Het eerste uur gebeurt er echt helemaal niets. Maar dan ook echt niets. Je kijkt een uur naar een kind dat zich stierlijk verveeld, verwaarloosd wordt daar haar ouders en onophoudelijk vragen stelt waar geen antwoord op komt. Om het draaglijk te maken hebben ze er een voice over op gezet (als je zo'n voice over nodig hebt is dat misschien een teken dat het boek zich wat minder leent om te verfilmen....). Dan over de helft gebeurt er plotseling toch nog iets. Dat deel is een tikje minder saai, maar nog steeds .... gaap.... gebeurt er niet bijster veel. Je ziet hoe de gezinsleden omgaan met het slechte nieuws van de verkiezingsuitslag en dat was het.

Voor mij is dit een compleet mislukte verfilming. Waarschijnlijk is het boek een stuk beter, maar wat ik heb gezien is geen filmmateriaal. Zonde van m'n avond en dus geen aanrader. 1,5 ster voor de acteerprestaties van de kleine hoofdrolspeelster en het goede camerawerk.

Ik had deze film al een tijdje klaar liggen, maar zocht er nooit aan te beginnen. De kaft, de trailer, ik weet het niet... het sprak me zo aan. Deze avond toch maar eens aangezet. En eerlijk: ik vond dit een prima roadmovie. Hij heeft wel even tijd nodig om goed op gang te komen. Mocht je in het begin nog niet helemaal overtuigd zijn: de film wordt steeds beter. Voor Cho lijkt wat te moeten 'opwarmen'.

Isaac acteert briljant (wat een overtuiging legt ze in haar rol!), Cho dat het aardig. Verder is het een redelijke standaard maar degelijk gemaakte roadmovie. En aan de positieve kant: ik vond het realisme bovengemiddeld. De film vliegt nergens uit de bocht (wat bij veel roadmovies nogal eens gebeurt, vooral als ze grappig proberen te zijn). Hoewel de film best stevige onderwerpen beetpakt, blijft het aangenaam luchtig (maar is zeker geen comedy). De film heeft me uiteindelijk de hele speelduur weten te boeien en had eigenlijk best nog wat langer mogen duren (en dat is toch vooral de verdienste van Mia Isaac). Aan de kritische kant: ik denk dat de film nog interessanter was geworden als de vader eerder had gedeeld dat hij dood gaat. Ik snap - gezien de boodschap aan het einde - waarom ze daar niet voor gekozen hebben, maar toch...

Er is nogal wat kritiek op het einde. Ik vond het plotselinge einde eigenlijk wel prima en zeker geen afbreuk doen aan de film. voor mij 3,5 - 4 sterren. Maar ik moet wel bekennen dat ik een zwak heb voor roadmovies, dus misschien moet ik er voor de eerlijkheid een halfje aftrekken.