Don't Let's Go to the Dogs Tonight (2024)

Middelmaat filmpke.

Het 2de deel vond ik beter dan het 1ste.

Niet mijn film vervelend kind en matige film.

Oei, oei, wat was dit saai. Ik had heus geen actiefilm verwacht, maar ik had wel gehoopt iets meer te leren over deze bijzondere en ook angstige periode in Zimbabwe. Waarschijnlijk lukt dat niet omdat het gebaseerd is op de memoires van Bobo, de hoofdpersoon.

Eerst een paar goede zaken: de hoofdpersoon acteert goed. Ze is bijzonder irritant, maar waarschijnlijk is dat dicht bij de waarheid. Verder zie je wat mooie beelden van Zimbabwe die ook op momenten op een creatieve manier in beeld zijn gebracht (goed camerawerk). Tot slot is het bijzonder om zo'n angstige tijd door de ogen van een kind te beleven: ze is niet bang. Voor haar is dit gewoon. En ze neemt het leven zoals het komt, zonder oordeel. Ze heeft ook geen gevoel van goed en fout. Dat gaf een bijzonder perspectief.

Maar dan wat niet goed lukt. Het eerste uur gebeurt er echt helemaal niets. Maar dan ook echt niets. Je kijkt een uur naar een kind dat zich stierlijk verveeld, verwaarloosd wordt daar haar ouders en onophoudelijk vragen stelt waar geen antwoord op komt. Om het draaglijk te maken hebben ze er een voice over op gezet (als je zo'n voice over nodig hebt is dat misschien een teken dat het boek zich wat minder leent om te verfilmen....). Dan over de helft gebeurt er plotseling toch nog iets. Dat deel is een tikje minder saai, maar nog steeds .... gaap.... gebeurt er niet bijster veel. Je ziet hoe de gezinsleden omgaan met het slechte nieuws van de verkiezingsuitslag en dat was het.

Voor mij is dit een compleet mislukte verfilming. Waarschijnlijk is het boek een stuk beter, maar wat ik heb gezien is geen filmmateriaal. Zonde van m'n avond en dus geen aanrader. 1,5 ster voor de acteerprestaties van de kleine hoofdrolspeelster en het goede camerawerk.