• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.873 films
  • 12.196 series
  • 33.962 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.941 gebruikers
  • 9.369.485 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Filmreiziger als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Dabba (2013)

Alternatieve titel: The Lunchbox

Prachtige Indiase film. Sterk acteerwerk en met mooie boodschappen. Ook prima te genieten als je geen voorliefde hebt voor Indiase films. Een film waar je van gaat nadenken over thema's zoals toeval, lot, belangrijke keuzes in het leven, je eigen invloed op de reis die je maakt etc. Mooiste quote uit de film: sometimes even the wrong train can take you to the right destination. Een klein verhaal met een grootste boodschap. De transformatie van de personen gebeurt vloeiend en natuurlijk. Een pareltje dat je niet snel vergeet! 4 sterren.

Damsel (2024)

Leuker dan verwacht. Stijgt voor mij net boven het gemiddelde uit. Het is een ouderwets gezellige avonturenfilm met ridders, vuur spugende draken, oude kaarten, bijzondere beestjes, acties die in werkelijkheid niet kunnen etc. Maar daarbinnen geeft het er toch net een andere twist aan en blijft het voor mij voldoende origineel. Het begin van de film is 'acceptabel'. Een beetje over de top sprookje en te gestileerd. Naarmate de film vordert, stijgt het niveau naar bovengemiddeld goed: het gaat over van sprookje naar avonturen/actie film. En die actie is voldoende goed in beeld gebracht, hoewel je soms de trucjes iets te duidelijk ziet (platte decors die verticaal gezet zijn in de film etc.). Het blijft een film met beperkt budget. CGI is ook okay. Acteerwerk over het algemeen voldoende goed, maar nergens briljant. Daar moet de film het niet van hebben: je kunt elke acteur zonder problemen inruilen voor iemand anders en de film verandert er niet door. Wat ik ook knap vind is hoe ze een toch wel lang verhaal waarin veel gebeurt in een beperkte filmduur hebben weten te krijgen zonder dat ik het gevoel kreeg van 'erin kroppen' of gejaagdheid. Filmduur was voor mij prima.

Grootste punten van kritiek: Bassett acteert in deze film echt bedroevend slecht. Alsof ze de teksten vanaf een autocue aan het lezen is. Gelukkig heeft ze een beperkte rol, dus stoort het niet erg. Wat me meer stoorde is het te hoge woke gehalte van de film: alle etnische groeperingen moesten evenwichtig vertegenwoordigd zijn wat het geheel er niet geloofwaardiger op maakt en af en toe een gekke casting oplevert. Dat is toch jammer. Verder had het op punten echt nog wel wat origineler gekund: dat is hier en daar wel gelukt, maar er blijft ook een flinke dosis 'cliché' in zitten.

Toch kan ik er al met al wel 3.5 sterren voor geven in het genre. Het is zeker geen topper die je lang zal bijblijven, maar het niveau in dit genre is over het algemeen laag en dat niveau overstijgt de film wel. Een aanrader als je zin in het genre hebt.

Dancing Queen (2023)

Uitstekende film! De personages zijn personages van vlees en bloed en worden geen karikaturen. Je kunt voor iedereen wel sympathie opbrengen als je je een beetje in de persoon verplaatst. Mooi om in dit coming of age verhaal te zien hoe een meisje met een gebrek aan zelfvertrouwen de strijd met haar zelf aangaat, zichzelf verliest en (natuurlijk) weer terug vindt. Uitstekend geacteerd. Lekkere muziek ook. Het einde zouden sommige iets te zoet kunnen vinden, maar de eerste 85 minuten van de film blijven daarvan verschoond. Het is misschien een wat uitgemolken thema, maar de film onderscheidt zich door het uitstekende acteerwerk en de realistische emoties en personages. Verwacht geen spectaculaire dance scenes zoals in de Step Up reeks. Ook hier: wat je ziet is realistisch in hoe kinderen van eind basisschool kunnen leren dansen. Prachtig! 4 sterren.

Dawn of the Planet of the Apes (2014)

Een prima vervolg op het eerste deel. Sommige dingen beter, sommige dingen niet zo goed.

De CGI is duidelijk verbeterd: 3 jaar ontwikkeling van techniek en een bijna dubbel budget zullen hier aan hebben bijgedragen. De hoofdrollen acteren prima (sommige bijrollen als Dreyfus gespeeld door Gary Oldman zijn tenenkrommend slecht, maar goed, die zie je gelukkig niet al te veel in beeld). Duidelijk meer actie in dit deel maar er is nog steeds ruimte voor rust, drama en verdieping. Ook hier geldt dat de ontwikkelingen allemaal soepel/vloeiend verlopen wat het geheel geloofwaardig maakt. Sommige sub plotjes - zoals relatie zoon met stiefmoeder - komen wat minder goed uit de verf: had er wat meer aandacht aan gegeven of anders weggelaten. Wat ook sterk was is de gelijkenis met veel conflicten in de wereld: één gek gaat over de schreef, hele volksstammen volgen of willen daarna juist wraak nemen waarop weer een reactie komt. De vicieuze cirkel is opgestart en bijna niet meer te doorbreken door groepshysterie en (voor)oordelen. Dit is (helaas) uit het leven gegrepen.

Grootste probleem voor mij waren de decors. Man, man, man.... wat zagen er die vaak nep uit. Het ene studio decor na andere passeerde de revue met van die echte studio verlichting (terwijl scene zich buiten afspeelt of in een niet verlicht vervallen gebouw). Ook veel te cliché allemaal: het was allemaal veel te gestileerd om een apocalyptisch gevoel te krijgen: elk rommeltje leek zeer precies te zijn gemodelleerd en neergelegd om zo de perfecte scene te bouwen. Bv. de Landrover waarin ze reden: perfect geverfd om oud te lijken. En dat alles deed echt afbreuk aan de film en haalde me regelmatig uit het verhaal, zo nep zag het er op momenten uit. En dat is jammer en onnodig. Zeker als je een budget hebt van 170 miljoen dollar.

Al met al toch een prima vervolg op deel 1 die op sommige fronten beter is dan deel 1, maar helaas op sommige fronten ook slechter. Daarom gemiddeld dezelfde score van 3 sterren.

Dawn Wall, The (2017)

Geweldige docu. Mooi gefilmd, prachtige beelden, spannend, sympathieke hoofdpersonen.... eigenlijk helemaal niets op aan te merken. Geeft echt een goed beeld hoe het is om zo'n sport prestatie te leveren, hoe het is om zo lang samen aan een wand te hangen.

Definitely, Maybe (2008)

Ik vond het een originele romcom die het dertien-in-een-dozijn niveau ontstijgt. De verhaallijnen staken goed in elkaar, de ontknoping vond ik verrassend anders dan ik had verwacht. Zeer onderhoudend en de film heeft geen moment verveeld. Prima speelduur. Reynolds heeft een eigen stijl die ik wel passend vindt, maar daar moet je van houden. Chemie tussen de 4 hoofdrolspelers was 'okay' maar zou beter kunnen. Ik vond het meer romantiek met af en toe een leuke grap dan omgekeerd.

De grootste misser voor mij is de relatie met de dochter. Het gesprek dat vader en dochter voeren is té onrealistisch. Waarschijnlijk is dit grappig bedoeld, maar voor mij haalt het een deel van de film onderuit. Je had exact dezelfde film kunnen maken met een tienerdochter van 15 of 16 jaar en dan had alles perfect in elkaar gepast en zouden de dialogen wel geloofwaardig overkomen. Voor de rest weinig op aan te merken. Ik geef 4 sterren, maar dat zijn 4 sterren in het genre. Als je van romcoms houdt of er voor in de stemming bent, is dit zeker één van de betere.

Den of Thieves (2018)

Viel tegen.

Ten eerste: deze duurt echt veel te lang met veel te veel oninteressante sub verhaallijnen die helemaal niets bijdragen (bv. het privé leven van Nicholas). De film is daarmee vaak langdradig en saai.

Het tweede probleem is dat de spanning er achteraf kunstmatig ingebracht wordt. Als je plot twist ziet (waarin in korte flashbacks wordt getoond hoe e.e.a. is verlopen) blijf je met veel te veel vragen zitten en zijn een aantal eerdere scenes uit de film achteraf volstrekt ongeloofwaardig. Allemaal een beetje kunstmatig gedaan en niet lekker uitgewerkt. Er zitten overigens meer fouten in de film (bv. in het begin wordt de ruit uit de geldauto getrokken die er later ineens weer in zit, Donnie laat allemaal geld op de grond vallen bij het vullen van de zakken en dat is ineens weer opgeruimd en/of het valt de geldtellers niet op etc. etc.).

Het derde wat mij niet zo kon bekoren is sfeertekening: je zoekt te vergeefs naar aardige personen die je iets gunt. Van mij mocht iedereen - zowel de agenten als de boeven - aan het einde van film hun laatste adem uitblazen. Maar dit is denk ik erg persoonlijk.

Tot slot: het gaat soms écht te snel. Ik heb regelmatig even de film moeten pauzeren en terugspoelen en zelfs dan snap ik nog steeds niet alles (voor een deel valt het volgens mij ook niet te snappen en zitten er een aantal plotholes in, maar het kan ook dat ik e.e.a. toch nog gemist hebt).

Aan de positieve kant: er wordt goed in geacteerd en de actie is goed in beeld gebracht. Als de film een 45 min korter was geweest en ze hadden aan het einde iets meer tijd genomen om uit de doeken te doen hoe e.e.a. nu is verlopen en ze hadden gezorgd dat de film - ook achteraf bezien als je de twist weet - consistent was, dan had ik er wel 3 sterren voor kunnen geven. Nu 2,5.

Devil's Double, The (2011)

Tja, wat moet je hiermee.... Puur als film heeft het ontegenzeggelijk een hoge kwaliteit: prima acteerwerk, goede regie, goede locaties. Alles klopt. Vanuit dat perspectief is er maar weinig op aan te merken en zou je naar 3,5 of zelfs 4 sterren kunnen neigen. De film heeft voor mij echter twee immense kritiekpunten.

Ten eerste is het een nare film om te zien. Geen lekkere manier om van je zaterdagavond te genieten: martellen, verkrachtingen, de ingewanden die je uit lichamen ziet gutsen omdat iemand het niet eens is met Uday (en dan niet op een (half komische) Tarantino achtige manier, maar op een gewoon smerig manier zodat je je chips maar even laat staan). Het onrecht dat deze man anderen in Irak heeft aangedaan is onvoorstelbaar. Je kunt tijdens de film alleen maar hopen dat er iemand op staat om er een einde aan te maken. Dit laatste is overigens niet gebeurd zoals we weten, want het zijn later de Amerikanen geweest die de zoon van Sadam hebben gedood.

Het tweede kritiekpunt: dit 'waargebeurde' verhaal is waarschijnlijk nooit waargebeurd en het verhaal blijft zelfs niet trouw aan het dubieuze boek dat Latif zelf heeft geschreven over zijn vermeende tijd als dubbelganger. Er is de nodige onderzoeksjournalistiek geweest om het verhaal van Latif te checken, maar niemand heeft ooit enige vorm van bewijs gevonden dat hij daadwerkelijk als dubbelganger heeft gewerkt. Hij deelt alleen niet-verifieerbare elementen en zijn verhalen hebben grote gaten die onopgehelderd blijven. Er zouden moordcommando's in Ierland zijn geland om hem te vermoorden (die nooit zijn aangetroffen) en zijn rare gedrag wordt steeds met nog vreemdere redenen door hem uitgelegd. Het einde van de film is al helemaal verzonnen en komt zelfs niet in het boek voor van Latif zelf voor.

Als ik dan toch naar dit soort ellende moet kijken, wil ik wel dat er enige vorm van historische waarheid in zit. Prima dat het gedramatiseerd is (ik begrijp het verschil tussen een docu en een film), maar dit gaat voor mij gewoon een stap te ver. Ze hadden het beter niet als 'waargebeurd verhaal' kunnen labellen, maar zouden dit zelf at wat hebben moeten afzwakken. Daarom 2,5 ster.

Devotion (2022)

Ik kan niet anders concluderen dat de film wat tegenvalt. De film hinkt te veel op twee gedachten. De hoofdpersoon is Tom, maar het gaat om Jesse. Is het nu een oorlogsfilm of een film over racisme? Er komen te veel kleine zijtakjes in het verhaal voor die uiteindelijk geen impact maken en het verhaal niet kunnen dragen. De aanloop is te traag, de actie niet indrukwekkend genoeg, het drama te vlak. De soundtrack van de film - vooral tijdens de actie scenes - is echt dramatisch en zou beter passen bij een tekenfilm. Dat heeft Maverick toch beter voor elkaar. Wat de film voor mij red is dat het een waargebeurd verhaal is over een (voor mij) onbekende oorlog. Ik heb de indruk dat het verhaal dicht bij de waarheid heeft willen blijven wat te prijzen is, maar waar je ook de zure vruchten van plukt. Ik ben bang dat het originele verhaal - hoe dramatisch dat ook voor de betrokken moet zijn geweest - niet genoeg potentie heeft voor een film van meer dan 2,5 uur. Ik denk dat er beter was geweest om Jesse in de hoofdrol te plaatsen en hem te volgen van (kleine) jongen met een droom. Er wordt in de film wat gesproken over voorvallen die bij elkaar beter film materiaal hadden opgeleverd is mijn overtuiging. En dan wordt het thema ook helder: hoeen gekleurde Amerikaan door toewijding en doorzettingsvermogen de obstakels overwint (de eerste?) gekleurde Amerikaanse gevechtspiloot wordt. Aan de positieve kant wordt over de linie voldoende goed geacteerd met een eervolle vermelding voor Chirstina Jackson en de actie is voldoende vermakelijk om geboeid te blijven. Een prima film als je benieuwd bent naar wat er zich in de jaren 50 in Noord Korea heeft afgespeeld of als je van vliegtuigfilms houdt in de stijl van Maverick (maar dan wel van een beduidend lager niveau). Maar al met al is het een film die gemist kan worden. Daarom 2,5 ster.

Dirigent, De (2018)

Alternatieve titel: The Conductor

Erg sterk waargebeurd verhaal. Een mooie mix tussen morele thema's, historie en romantiek. Goed geacteerd. Ik had niet altijd even veel sympathie voor de hoofdpersoon. Ze behandelt haar orkestleden niet veel beter dan hoe ze zelf wordt behandelt en als ze haar niet accepteren zegt dat misschien meer over haar gebrekkige leiderschapsstijl dan over de achtergestelde positie van vrouwen in die tijd (en waarschijnlijk is het een combinatie van beide). Wel inspirerend om te zien hoeveel doorzettingsvermogen deze vrouw heeft getoond om te bereiken wat ze heeft bereikt. Tot het niveau van 'een plank voor je kop hebben' maar het werpt wel z'n vruchten af. Prima acteerwerk, goede regie en ook de tijd wordt goed en realistisch neergezet. 4 sterren.

Disaster Artist, The (2017)

Ik vond het een erg sterke film. Ik heb vooraf The Room gekeken, maar dat is niet nodig als je van deze film wil kunnen genieten. De acteerprestaties zijn subliem. James Franco heeft een zeer goed lijkende kopie neergezet, inclusief accent en het bekende lachje. Als je 'The Room' ziet, kan je er van alles bij denken. Het is een bizar slechte film waar echt niets van deugt. Toch ga ik na het zien van The Disaster Aritst anders kijken naar 'The Room'. Twee mannen jagen hun droom na. Vooral Tommy past niet in deze wereld. Hij denkt anders, hij leeft in een parallel universum. Hij is stik jaloers en leeft ten koste van anderen. Gaat anderen uitkafferen om zijn eigen onzekerheid weg te stoppen. Toch zie je ook zijn gevoelige kant, zijn onzekerheid. De relatie tussen de twee hoofdpersonen wordt ook goed uitgewerkt en geloofwaardig neergezet.

Voor mij is dit meer dan een komische film over 'the making off'. Vergelijk het met Eddie the Eagle: ook z'n film over een niet getalenteerd persoon met maar één droom: mee doen aan de olympische spelen. Het zou je aan het denken kunnen zetten. Heb jij echt je dromen nagejaagd en verwezenlijkt? Tommy en Greg hebben het gedaan. Dus vanuit dat perspectief zijn ze waanzinnig succesvol geweest. Detail: de schatting is dat Tommy ca. 8 - 15 miljoen dollar met de film heeft verdiend. Wie is hier nu gek? Vier sterren.

Dog Days (2018)

Eigenlijk heel simpel: de film biedt exact wat je ervan mag verwachten. Niets meer, niets minder. Een romcom aan elkaar geregen met de honden van de verschillende eigenaren. Iedereen is mooi, de standaard relatiespanningen en aan het einde is iedereen gelukkig en houdt iedereen weer van elkaar. Maar soms is dat gewoon waar je zin in hebt en dan is dit een prima keuze. Acteerwerk is conform verwachting (toch wel boven hallmark niveau), het verhaal is voorspelbaar maar leuk, de honden zijn leuk. Veel sentiment.

Wat er tegen viel? In het begin zijn de verhalen nog niet aan elkaar gekoppeld. En dan zijn het echt wel veel verhalen die allemaal verteld worden met als gevolg dat je zowat elke minuut weer schakelt naar een andere verhaallijn. Dat vond ik echt storend. De film hing op 2 - 2,5 ster. Later komen de verhaallijnen samen en stoort dat helemaal niet meer. Verder vond ik het einde écht over de top. Onnodig. Maar goed: een film die doet wat je ervan mag verwachten verdient 3 sterren. Nee, het is geen meesterwerk, maar zo is deze film ook niet bedoeld. Waf!

Dog Gone (2023)

Echte netflix film die het net niet is. Een typische familie film. Erg zoet allemaal. Acteerwerk is acceptabel, maar zeker niet meer dan dat. Het komt allemaal weinig overtuigd over. Paar dagen geleden een andere film van Berchtold gezien (Broke (2025)) waar hij een bescheidenere rol heeft maar wel wat beter uit de verf komt. De diepgang waar de film soms naar neigt wordt niet uitgewerkt. Uiteraard is de film ontzettend voorspelbaar, maar dat is 'm vergeven. Het is gewoon allemaal precies wat je er van kan verwachten, inclusief het soort soundtrack etc. Maar nergens steekt de film boven het maaiveld uit of weet de film te verrassen. Prima keuze als je in zin hebt in een zoete familie film en accepteert dat het allemaal erg braaf tussen de lijntjes kleurt. Ik kan er net geen 3 sterren aan geven. Een pluspunt is dat het op waarheid is gebaseerd. 2,5 ster.

Don Jon (2013)

Alternatieve titel: Don Jon's Addiction

Een prima film. Overigens, geen komedie, maar eerder drama/romantiek. Er wordt prima in geacteerd. In het begin valt de film iets te veel in herhaling, later verdwijnt dat. En - eerlijk is eerlijk - de herhaling heeft ook wel een functie in het geheel om het leven en de 'sleur/routine' daarin te schetsen. Acteerwerk is goed. Veel grote namen. Leuk om Tony Danza weer eens te zien na 'who is the boss' herinneringen uit mijn jeugd. Er worden wel duidelijke typetjes neergezet wat soms tegen het overacting aan zit (maar het blijft net aan de goede kant van de lijn). De film heeft ook een kenmerkende filmstijl/camerawerk. Heel erg emotioneel betrokken werd ik niet. Maar al met al toch gewoon een degelijke film die 3 sterren waard is. Ik geeft echter een half sterretje extra omdat de film een ongemakkelijk onderwerp bespreekbaar maakt dat nog niet zo heel vaak in films is uitgewerkt en bij veel mensen nog taboe is: porno verslaving en de impact daarvan op je leven. Ook bij tegenspeelster Barbara Sugarman is het onderwerp onbespreekbaar. En het onderwerp wordt op een luchtige manier gebracht, maar wél met een duidelijke les/advies. Ik denk dat voor sommigen deze film een wake-up call zou kunnen zijn (hoewel.... waarschijnlijk kijken ze naar 'andere' films ipv deze film...). Voor mij dus 3,5 ster.

Don't Look Up (2021)

Oei, wat een flop.... Is zeker geen komedie/drama. Genre zou ik beschrijven als satire of parodie. Een satire op de media, de oppervlakkigheid van de mensheid, het witte huis etc. De eerste 15 minuten waren best okay, maar vanaf dan gaat het snel bergafwaarts. Elke acteur/actrice acteert zwaar over de top (niet aan te rekenen aan de acteurs, maar de regie en het script), camera werk is slordig en onsamenhangend ('waarom kijk ik nu in godsnaam naar dit shot??'), de pogingen tot humor mislukken en ik kreeg geen enkel gevoel van meeleven met de acteurs. Het geheel blijft op afstand en ik keek ernaar mezelf afvragend waarom ik hier tijd aan besteed. Nu ben ik al geen fan van Meryl Streep, maar oei, oei, oei, wat een drama hoe ze haar rol neerzet. Ik ben normaal groot fan van Jennifer Lawrence, maar ze kan de film op geen enkele manier redden. Het gebeurt me niet vaak, maar na een uur heb ik de film stopgezet. Eigenlijk is een halve ster nog een halve ster te veel.

Don't Worry Darling (2022)

Tja, een moderne mix van The Stepford Wives (Film, 1975) en The Matrix (Film, 1999), maar dan wel een stuk minder goed helaas. Het camerawerk is goed, de locaties zijn mooi gecreëerd en er wordt prima geacteerd, vooral Pugh maakt indruk. Verder is het een mooi concept dat nog niet al té vaak is uitgewerkt in een film. Ook het springen in de tijd - waar ik niet altijd enthousiast over wordt - pakt hier goed uit. Maar het gaat mist bij het scenario. Er is gewoon te weinig tijd om alle ingrediënten die in de film zijn gestopt netjes uit te werken met veel plotholes en onbeantwoorde vragen tot gevolg. Verder ontbreekt ook de spanning: het kabbelt wat te veel door en op de momenten die spannend zouden kunnen zijn laten ze het liggen. Dat is echt jammer, want het concept heeft echt wel potentie. Daarom toch een magere 2,5 ster.

P.S. Al je na het kijken nog wat over de plotholes wil lezen: Don't Worry Darling's Biggest Plot Holes & Unanswered Questions - cbr.com

Dorsvloer Vol Confetti (2014)

Alternatieve titel: Confetti Harvest

Aardig, maar niet meer dan dat.

Hendrikje acteert erg goed, maar de rest van de cast vond ik duidelijk minder. Verder een uitstekende weergave van de jaren 80. Er gebeurt alleen niet zo gek veel in de film. Scenes worden ook niet uitgewerkt. Je ziet iets en weg is het. Nieuwe scene. De dilemma's, de frustraties, het blijft allemaal latent aanwezig en impliciet (zoals dat waarschijnlijk bij strenggelovige gezinnen in die tijd ook ging). Het lijkt een bewuste keuze van de filmmaker (zelf invulling aan geven) maar mij beviel dat niet zo. Het verhaaltje van Moviemeter klopt niets van... Geeft ook een verkeerde verwachting.

Gelukkig blijft de film toch nog net genoeg boeien om af te kijken. Ik vond het aardig om te zien hoe zo'n streng protestants gezin door het leven gaat en hoe ze zich verhouden tot de minder christelijke buurtbewoners. En het is een aardig coming of age verhaal over Katelijne die zich probeert los te weken van de strenge regels die in huis gelden. Ze wil de wereld (en zichzelf) ontdekken. Maar toch.... er gebeurt niet veel, het is wat saai, acteerwerk is okay. Na het kijken bleef ik met een gevoel achter: is dit het dan? Ik had er wat meer van verwacht. Gelukkig is de speelduur in verhouding tot de hoeveel content in de film. 2,5 ster.

Drive (2011)

Prima film, eigenlijk weinig aan toe te voegen tov de andere reviews. Ik vind 'm iets te hoog gewaardeerd, maar dat heeft vooral met smaak/voorkeur te maken.

Het is een film waarin de dialogen kort zijn: weinig tekst en veel blikken en wat langere scenes waarin niets gezegd wordt. Dat geeft een apart sfeertje waar vaker aan gerefereerd wordt. Het geweld in deel 2 is hard en expliciet. Voor mij iets té expliciet. Ik houdt wel van een Tarantino achtige filmstijl, maar hier wordt het soms onsmakelijk. De soundtrack is uitstekend, camerawerk is ook ver bovengemiddeld. Er wordt goed en overtuigd geacteerd door de volledige cast. Gewoon een degelijke film die niet de standaard clichés opzoekt.

De kritische noten: Ik had iets meer verwacht van de achtervolg / auto scenes. De motivatie van de hoofdpersoon en sommige andere rollen voor hun handelen was voor mij niet altijd helder wat jammer was. Ook de 'wow factor' ontbrak voor mij wat. Tot slot is het verhaal en het plot wat simpel en weinig verrassend. Maar zoals gezegd: een prima film en een aanrader als je van het genre houdt. 3 - 3,5 sterren.

Druk (2020)

Alternatieve titel: Another Round

Er is veel goed aan de film: er wordt uitstekend geacteerd en een uitstekende soundtrack. Het thema van de film kun je ook nog wel interessant noemen. Maar er is nog meer slecht aan de film. De film is voor mij te traag en ik heb grote moeite met de boodschap van de film. Ik ben helemaal niet tegen het drinken van alcohol, maar laten we niet doen alsof het goed is en leven beter kan maken. Moet ik nu echt respect opbrengen voor een leraar die een leerling aanzet tot het drinken van alcohol om zo zijn eindexamen te halen? Voor iemand die pas na een lange periode van constant alcohol nuttigen z'n vrouw weer ziet staan en kan waarderen? Weer eens flink doorzuipen na een dodelijk ongeluk door alcohol? Je weer lamdrinken net nadat je (bijna) ex vrouw een hand uitreikt om weer wat van het leven te maken?. Dit op zich is nog steeds prima filmmateriaal voor een mooi drama, maar in deze film wordt het verheerlijkt. Ik kon de humor er allemaal niet van inzien. Daarom kan ik onmogelijk meer dan 2 sterren geven.

Dry, The (2020)

Een prima whodunnit van Australische bodem. Goed geacteerd, de sfeer is uitstekend neergezet. Er zitten wel wat foutjes in het script waar ik me wat aan stoorde (zie mijn vorige bericht), maar overall toch een leuke film. Iemand schrijft dat hij in slaap was gevallen en dat is wel een serieus risico: het is een trage film. Niet dat er niets gebeurd, maar het spettert allemaal niet van het doek. Dus als je vrijdagavond moe neerploft op de bank is dit misschien niet de beste keuze. Ik had zelf geen moeite om er m'n aandacht bij te houden en het verhaal blijft goed te volgen (soms raak ik bij dit soort films halverwege de draad kwijt met een overdaad van personages). Ook fijn dat het geen open einde heeft en dat beide mysteries opgelost worden. Ergens tussen 3 en 3,5 ster.

Duke, The (2020)

Ik kan de positieve reacties helaas niet delen. Ik had hooggespannen verwachtingen naar aanleiding van de reviews en de trailer, maar de film heeft deze niet kunnen waarmaken. Eigenlijk hebben ze elke leuke scene van de film in de trailer weten te stoppen en wat overblijft is een wat saaiige, langdradige film die snelheid mist. Er is weinig mis met de acteurs: die doen hun werk goed en vooral Jim Broadbent speelt authentiek en sterk. Maar dat is helaas niet genoeg: zelfs met slechts 96 minuten voelt het als een lange zit waarin maar weinig gebeurt. Er wordt te veel tijd genomen - vooral in het middenstuk - wat weinig toevoegt aan de film of het verhaal. En de film kan de klasse van bv. Mike Leigh niet halen waarbij slecht het maken een schets van het leven in een arme Engelse volkswijk voldoende is om je bij de les te houden. Absoluut hoogtepunt van de film is het verhoor in de rechtszaal. Maar ik kan er toch niet meer dan 2,5 ster voor geven. Jammer, er had voor mijn gevoel veel meer in gezeten met een beter script.

Dunkirk (2017)

Tegenvallend.

Eerste de pro's: interessant om iets van dit belangrijk historische moment te leren. Acteurs deden het goed, beelden zijn mooi geschoten met prima camera werk. Leuk dat de film voor een deel op het IJsselmeer is opgenomen.

Maar dan de con's: om maar met de belangrijkste te beginnen: de drie verhalen die door elkaar op verschillende tijden spelen werkt niet. Je hebt geen gevoel meer hoe het zich tot elkaar verhoudt en de shots zijn veel te kort om 'in het verhaal' te komen. Daarnaast vond ik de filmmuziek irritant sterk aanwezig en niet helpen. Het stoort en werkt daarmee afleidend. Je krijgt ook geen enkele band met de hoofdrolspelers. Ze worden niet geïntroduceerd, je kent ze niet en leert ze niet kennen. Je snapt de beweegredenen niet en er zit ook geen enkele ontwikkeling in. Het blijft op afstand en je kijkt er naar. Tot slot gebeurt er ook weinig. Als je dan toch alleen maar een historisch moment neemt en daar zelf een verhaal bij verzint dat niet waargebeurd is, dan het dan goed en verzin een interessant en spannend verhaal. Ik had ook graag iets meer meegekregen van de strategiebepaling in Engeland, maar daar krijg je eigenlijk niets van mee.

Al met al een erg tegenvallende film die ik nog ruim waardeer vanwege de pro's. Er zijn veel betere oorlogsfilms te vinden dan deze. Jammer. 2,5 ster.