Meningen

Niet origineel en had veel beter gekund. Ik ben het eigenlijk wel eens met de meeste kritieken hier op Moviemeter. Maar goed, als je van het genre houdt zal je deze ook vermakelijk vinden. Er wordt okay in geacteerd (behalve Helena Bonham Carter, wat een ontzettende mis-cast en wat een slechte invulling van deze rol) en het concept is bekend. De film is vrij kort en dat doet de film geen goed. Het verhaal moet snel verteld worden. Soms heb je meer het gevoel een boek te lezen ondersteund met wat beelden. Ook jammer dat het nergens spannend wordt: het gaat allemaal veel te makkelijk. En de hele operatie hangt aan elkaar van toevalligheden die je nooit van te voren allemaal had kunnen bedenken. Te makkelijk. Het einde al helemaal. Maar zoals gezegd, als je het van het genre houdt, zal je deze ook wel bevallen en vinkt het alle checkboxen min of meer af. Het meest positieve van de film vond ik eigenlijk dat het hele verhaal prima te volgen is (vaak haak ik bij dit soort films halverwege af en heb ik geen idee meer wat het plan is en wie wie is). Ergens tussen 2,5 en 3 sterren. Ik maak er dit keer maar 3 van.

Uitstekend acteerwerk (gedragen door Keira Knightley, top prestatie!!) en interessant om een inkijkje te hebben hoe zich dit waargebeurde verhaal in de media (en vooral daarvoor) heeft ontvouwen. Verhaallijn is goed uitgewerkt (soms wat ingewikkeld om te volgen ook door het aantal personages) en ik heb het gevoel dat er dicht bij de werkelijkheid wordt gebleven. De film is goed gefilmd en je kunt je inleven in de hoofdpersoon wat ik bij dit soort films belangrijk vind: anders kun je er beter een docu van maken, maar dat is hier dus goed gelukt. De film zet ook aan tot nadenken: hoe betrouwbaar is de informatie die wij lezen in onze media? In welke mate wordt er in de politiek over dit soort onderwerpen nog steeds gemanipuleerd? Hoe triest wat het effect is geweest van één fout met de spellingchecker bij een gerenommeerde krant.... hoe anders zou de geschiedenis zich hebben afgespeeld als die fout niet gemaakt was? Interessante film die die het kijken waard is en die ook nog eens voldoende onderhoudend is. Dat is 3,5 ster waard.

Sterke western. Dat op zichzelf zou eigenlijk al een extra punt waard zijn, want zo veel worden er daarvan niet meer gemaakt (überhaupt worden er weinig westerns gemaakt en de kwaliteit van wat van de productlijnen rolt is meestal ver onder de maat). Tim Blake Nelson draagt de film volledig. Zijn zoon is slecht gecast en is helaas wat minder getalenteerd (en dan zeg ik het vriendelijk). Weinig acteurs met een prettig, traag, eenvoudig verhaal dat goed in elkaar steekt. Een (voor mij) verassende wending aan het einde die de film verder in mijn achting doet stijgen. Een heerlijke western die een beetje deed denken aan de oude, trage westerns met Clint Eastwood. Ik had qua sfeer, soort spanning en traagheid ook associaties met The Hateful Eight (2015) (al haalt deze film zeker dat niveau niet).

Ik denk eigenlijk 3,5 ster, maar ik doe er gratis een halfje extra bij omdat het zo fijn is dat er soms nog goede westerns worden gemaakt. 4 sterren dus.

Mooi realistisch drama van Ken Loach. De film houdt de aandacht goed vast en de opbouw / script is uitstekend. Mooi, realistisch gefilmd. Ook zeer actueel thema waarbij je ook de dilema's ziet. De film kiest uiteindelijk wel partij, maar dat stoort niet. Loach filmt (zoals zo vaak) met een onervaren cast. Dave Turner acteert meesterlijk, maar Elba Mari kon helaas niet overtuigen. Dit ligt deels aan de rol die ze meekrijgt alsook aan hoe ze die invult: te kunstmatig, niet geloofwaardig en wat over the top. Daarnaast verlopen sommige veranderingen veel te abrupt om realistisch te zijn. Iemand die het ene moment scheld op alle buitenlanders is een dag later helemaal omgedraaid. Dit zijn mijn twee kritiekpunten op de film, maar gelukkig ontneemt het niet het kijkplezier. Daarom toch 4 sterren.

Erg sterke film! Ik beoordeel overigens niet de indrukwekkende prestatie van Nicky, maar de film.

Eigenlijk gebeurt er niet zo veel in deze film. En wat er gebeurt is eigenlijk al bekend en dus niet verassend. Maar toch heeft Hawes een ijzersterke film weten af te leveren. Laat ik beginnen met de belangrijkste bijdrage: Anthony Hopkins. Wow.... Dit was geen acteren maar een vorm van 'zijn'. Hij IS het personage geworden. Zeer indrukwekkend hoe hij de oude Nicky zo natuurlijk neerzet. Het lijkt moeiteloos, gemakkelijk, maar het klopt tot in de kleinste details. Vaak ben ik wat allergisch voor films die drijven op flashbacks, maar mede door het ijzersterke spel van Hopkins, vond ik het hier totaal niet storend. Zijn jongere versie vond ik 'okay' maar minder eruit springen. Gewoon prima. Het einde (de show) vond ik niet ijzersterk in beeld gebracht, maar hier weet ik niet precies wat interpretatie van de film is en wat gewoon realiteit was. Het lijkt dat er wat makkelijk op de emoties wordt gespeeld, maar ik vermoed dat de TV show dit heeft gedaan en de film dat keurig in beeld heeft gebracht.

Kortom, een film waarin niet zo heel veel gebeurt, maar het geeft een heel persoonlijk en eerlijke kijk in het leven van een gewone man die iets ongewoons heeft gepresteerd en nog steeds gebukt gaat onder de overtuiging dat het niet genoeg was. Indrukwekkend!

Open Range is een moderne, klassieke western. Alle (cliché?) elementen die erbij horen komen voor. Inclusief die zo typische soundtrack. Denk verder aan de gun fights, (on)recht, de stadjes, gevecht in een saloon, overnachten op de prairie, een romance etc. Ik denk dat 'wraak' één van de meest voorkomende thema's is bij een Western en dat is ook hier niet anders. Maar dat maakt het geen slechte film: ik vind dat er veel te weinig moderne westerns worden uitgebracht en was daarom blij met deze (toch al weer wat oudere) film. Ik heb 'm met veel plezier gekeken, maar ik kan niet zeggen dat het boven de massa of boven het gemiddelde uitsteekt. Heb je niet zo veel met westerns, dan zou ik deze vooral voorbij laten gaan. Heb je ook zo'n behoefte om weer eens weg te dromen in de Amerikaanse Western tijd zonder dat je echt iets vernieuwends verwacht, dan zal je hier een zeer aangename film in vinden. Daarom drie sterren.

Ik houd van dit soort films, ik heb een zwak voor waargebeurde verhalen, ik ben altijd geboeid door films die rond de 2e wereldoorlog spelen en ik heb natuurkunde gestudeerd. Wat kan er dan nog misgaan zou je zeggen....

Laat ik beginnen met het positieve: de volledige cast acteert erg goed en Murphy zelfs briljant. De manier van filmen is prima en met de soundtrack is ook niets mis. Maar dat rijtje is te kort om er 3 uur van je leven aan te besteden.

Ik ga niet klagen dat de film saai zou zijn, geen actie heeft en alleen uit dialogen bestaat. Immers, dat is de keuze als je zo'n film gaat kijken. Als je een actie film, wilt, kijk dan een actiefilm. Dit is een 'praat film'. Alleen dat moeten dat wat er gezegd wordt wel voldoende kunnen boeien. En daar gaat het fout...

De film heeft wat mij betreft één groot probleem: hij is te complex zo niet onbegrijpelijk. Ik heb diep respect voor iedereen die deze film in de bioscoop heeft gezien en heeft kunnen volgen. Voor mij ging het veel te snel en was het verhaal te onduidelijk. Natuurlijk hoef je niet alle details te begrijpen, maar ik was zo druk bezig om het verhaal te kunnen volgen dat ik net zo goed een boek had kunnen lezen of naar een documentaire had kunnen kijken. Ik het in het geheel geen filmervaring gehad. Ik werd niet geteleporteerd naar de jaren 40. Ik heb de spanning niet gevoeld. Ik heb niet meegeleefd. In de dialogen wordt te veel impliciet gelaten. Prima dat het niet allemaal voor je wordt voorgekauwd zoals in een gemiddelde actie/B film, maar geef me dan wel de tijd om het te processen en te interpreteren.

Een andere onbegrijpelijke keuze is de de keuze om feitelijk drie verhalen in elkaar te verweven die op verschillende tijden spelen. In het eerste deel gaat het feitelijk over het verhaal hoe Amerika / Oppenheimer de atoombom heeft ontwikkeld. In het tweede deel, loopt de twee andere verhalen nog verder door dat meer gaat over het leven van Oppenheimer en zijn relatie met Strauss. De overgang is uitermate ongemakkelijk en ik was helemaal verbaasd dat de film nog een uur zou voortduren. Dit deel is overbodig en maakt de film onnodig lang en saai. Less is more. De filmmakers hadden ook wel door dat zet hiermee de kijker (onnodig?) lastig maken en besloten als tegenmaatregel maar om één van de drie verhalen in zwart wit te filmen. Tuurlijk, het helpt, maar dan weet je toch al dat je te ver bent doorschoten?

Tot slot hadden de filmmakers geen tijd meer over om de karakters uit te werken: de film zat zo vol met de drie verhaallijnen die ze historisch correct wilde weergegeven dat ze geen aandacht hebben kunnen schenken aan het onzekere karakter van Oppenheimer zijn eigenaardigheden, waar hij zijn naam 'Oppie' vandaan heeft, de angst voor zelfmoordneigingen etc. Ik had het boeiender gevonden om slecht één verhaal te zien waarbij de filmmakers deze elementen wat meer geur en kleur zouden geven. Dan wordt het een film waar ik me in kan inleven.

Ik had achteraf liever een documentaire gekeken of ik had met een investering van 10 minuten op wikipedia evenveel (en waarschijnlijk meer) over Oppenheimer te weten kunnen komen. Echt jammer. Voor mij is deze film eigenlijk 0,5 ster, maar ik verhoog met 1 ster vanwege het goede acteerwerk. Maar meer dan 1,5 ster kan ik echt niet geven aan een film die faalt in wat voor mij de essentie van film is: me voor 2 uur (of in het geval van Oppenheimer 3 uur) meenemen in een andere wereld en me die wereld laten beleven en laten voelen.

Ik zou hebben durven wedden dat de film gebaseerd was op een toneelstuk, maar dat is volgens mij niet het geval. Het heeft er wel alle karakteristieken van: een beperkt aantal spelers, alles speelt zich of in een paar (binnen) ruimtes en de film leunt op de sterke dialogen. Het resultaat is dan ook een ingetogen film die sommige saai zouden kunnen noemen. Of een film die rustig voortkabbelt. Ik kan vaak niet zo goed tegen saaie, langzame films, maar deze bleef me volledig boeien: sterk acteerspel, goed in elkaar gezet verhaal en interessante & onverwachte plotwendingen. En de plotwendingen zitten mooi verspreid door de film (niet aan het einde één grote plotwending waarbij de voice over even het verhaal moet uitleggen). Moet wel zeggen dat het toch echt Mark Rylance is die de film naar dit hoge niveau tilt. Ja, een sterke film. Eigenlijk geen kritiekpunten. Voor mij 4 sterren waard.