Meningen

Ik ben fan van Nederlandse films (zelfs als ze feitelijk niet zo goed zijn). Frank Lammers kan ik ook wel hebben. Ik houd ook van road movies. Bovendien heb ik een zwak voor Afrika. Dan kan er toch niet veel mis gaan met deze film zou je zeggen? Toch wel dus.... Wat was deze film slecht.... zo slecht kom je ze niet vaak tegen... Ik was voorbereid op 'geen beste film' gezien de reviews, maar man, man, man wat viel dit tegen. Acteerwerk was bijzonder slecht. Frank Lammers zet een eendimensionaal karakter neer (net als de andere acteurs trouwens) en weet niet te overtuigen. De dochter speelt het beste van het gezelschap. Dan het script... Het Afrikaanse leven wordt op de hak genomen. En voor mij op een niet grappige maar clichématige en zelfs denigrerende manier. Schokkend als ik in een review hieronder lees 'dat ik nu een beter beeld heb kunnen krijgen van het leven in Afrika'. Dat is zoiets als naar een spaghetti western van Leone kijken en zeggen dat je nu begrijpt hoe het leven was in de 19e eeuw in New Mexico.... Pas op het einde wordt het respect voor Afrika weer wat hersteld. Dit ging overigens zo plotseling dat het lijkt alsof de regisseur was vergeten dat het plot nog moest komen dat de tijd op was. Dan maar snel er doorheen drukken. De scenes missen flow. Het is een koppeling van scenes zonder dat er een samenhangend verhaal ontstaat. Je hebt steeds het gevoel dat je naar een losse scene aan het kijken bent. De elementen die het script bevat worden ook niet uitgewerkt en benut. Het hele script zit ook nog vol gaten en blinkt uit in gebrek aan logica.

Is er dan niets goed te melden? Toch wel:

- Er zijn veel mooie filmlocaties gevonden (die helaas weer op een volstrekt ongeloofwaardige manier aan elkaar worden geregen)

- Het einde van de film was een tikkie beter (laten we zeggen: een minder diepe onvoldoende)

- Het hoogtepunt van de film is zonder enige twijfel: de trailer! Deze is echt beste goed (maar creëert de basis voor een teleurstelling).

Meer dan een halve sterk kan ik dit prul echt niet geven. Kijken op eigen risico en zeg niet dat ik je niet heb gewaarschuwd .

Niet ho, ho ho, maar oei, oei oei....

Als je met kerst een productie van Hallmark kijkt die in zo'n 2 weken geproduceerd is met minimaal budget, mag je geen hoge verwachtingen hebben. Maar soms is zelfs dat te hoog.

Het positieve: het is een kerstfilm en brengt je in kerstsferen. Het is kijkbaar, ik heb 'm niet uitgezet. De duur is ook hanteerbaar (moet er niet aan denken dat het een half uur langer zou duren). Als je een typische cliche Hallmark kerstfilm wil zien, zit alles waar je naar op zoek bent in deze film. Kijken dus!

Het negatieve: echt alles is nep aan deze film (inclusief de borsten en lippen van Jessica Lowndes). En waarom zo'n vreselijke make-up voor een op zich knappe vrouw? Dit script is slechter dan iets wat uit ChatGPT zou komen. Het acteerwerk is werkelijk dramatisch, de (hergebruikte) decors zijn nep, de film is voorspelbaar. De casting is ook dramatisch: je gelooft de hoofdpersonen gewoon niet en er is geen enkele chemie tussen de geliefden. Ja, dit is écht een slechte film.

Maar je kunt ook zeggen dat het glas half vol is: je krijgt precies wat je mag verwachten van een standaard Hallmark productie. En dat is dus ook standaard 1,5 ster waard. En als dat is waar je zin in hebt: met een slobbertrui op de bank in kerstsfeer komen, dan zal de film het voor je doen (maar als het geen kerstfilm was geweest had ik 'm uitgezet en 0,5 sterren gegeven).

Een echte Guy Ritchie en daar moet je van houden of op z'n minst voor in de stemming zijn. Ik vond het wat tegenvallen. Aan de positieve kant is het verhaal/script prima te volgen (dat is voor mij niet altijd het geval met Ritchie). Nog sterker: het is eigenlijk een wat simpel verhaaltje en ik vond de film soms zelfs wat traag. Dat is voor het eerst bij Ritchie . Het meest positieve van de film is voor mij de sound track: geweldig. Vanaf de eerste minuut t/m de laatste minuut. Maar als ik goede muziek wil horen zet ik wel een CD op (sorry, ouderwets, ik weet het). Inhoudelijk viel de film me dus tegen.

Acteerwerk van beide heren is zichtbaar gescript en komt houterig en gekunsteld over. Soms net te lange pauzes na een grap. Er wordt nog net geen applaus op de achtergrond overeen gezet. Het straalt er vanaf dat het acteer werk volledig gescript is. Dat is natuurlijk bijna altijd zo, maar het idee van een goede acteur dat het zo niet overkomt. Dat gaat hier dus mis. Ik miste ook de chemie tussen de hoofdrolspelers (vooral tussen beide heren). De humor is droog en wat flauw. Verder dan een glimlach komt het bij mij niet. De actie is redelijk absurd en onrealistisch: type video game. Ik miste ook flow in de film: het zijn te veel scenes die aan elkaar geplakt zijn. Monty Python komt daar mee weg, maar hier stoorde het me wat.

Saai is het allemaal niet, maar al met al weet het me niet te raken. Af en toe neigt het naar een parodie, maar daarvoor neemt de film zich uiteindelijk toch weer te serieus. Het is geen slechte film als je van het genre houdt denk ik, maar ik kan er gewoon niet zo veel mee. 2,5 ster.

Veel is al gezegd: het is allemaal wat ver gezocht en niet echt heel erg geloofwaardig. De film doet ook erg gedateerd aan en bewandelt de geijkte paden. Wat ik erg storend vond is dat je in het begin geen idee hebt waar men mee bezig is. Dat haalt de spanning weg. Later in de film wordt dit wel duidelijk wat het geheel wat beter verteerbaar maakt. Jammer dat tegen die tijd ook al meteen duidelijk wordt hoe het verhaal verder gaat en wie goed en slecht is (op een paar kleine verassingen op het einde van de film). Veel clichés. Het nodige jat-werk van mission impossible. Een bijzonder compliment voor de kleding keuze van Génesis Rodríguez. Ook hier: niet helemaal realistisch en geloofwaardig maar prima om 1,5 naar te kijken .

Ik vond het geen slechte film, maar echt een 13 in een dozijn film die je prima kunt missen. Wat ik goed vond is hoe de hoogte n beeld is gebracht. Ik heb geen hoogtevrees, maar ik voelde het soms letterlijk in mijn buik. 2,5 ster.

Prima Engelse romcom. Het is al hiervoor gezegd: goede grappen, grof gebekt, scherpe dialogen. Ook het acteerwerk is goed. Soundtracks uitstekend gekozen. Zeker ook leuk voor mannen. De bowling scene is echt hilarisch! Het middenstuk is het sterkste: het begin komt wat traag op gang en het einde is wat over de top en iets té Hollywood, maar overall een uitstekende romcom. 3,5 a 4 sterren.

Geen hoogvlieger, maar als je van het genre houdt (tiener / coming of age film), dan is het wel de moeite waard. Voldoende origineel en het verhaal is sterk genoeg. Leuke verwijzingen in de film naar The Groundhog day. De acteurs leken wat in de film te moeten groeien. Het begin was ronduit slecht. Geen chemie, geforceerd acteerwerk. Dat werd later wel een stuk beter en de 2e helft vond ik erg geslaagd. Voornaamste kritieken: (1) matige start met gebrek aan chemie tussen de twee hoofdrolspelers (2) de reactie van Kathryn bij de eerste ontmoeting was bijzonder ongeloofwaardig (3) het plot is wel héél erg ver gezocht en kwam erg uit de lucht vallen. Het zou me niet verbazen dat de 'deleted scenes' enkele essentiële scenes bevat die de verbinding leggen tussen het plot en het verhaal. Met hakken over de sloot drie sterren.

Prima film van Nederlandse bodem. Voor een keer stoorde ik me niet aan de aangeleerde accenten. Acteerwerk is in orde, soms over de top (vooral Cynthia Abma, maar die speelt gelukkig een minimale rol). De grappen zijn grof (lees: vooral racistisch) waar ik me soms wat aan stoorde. Ik heb een redelijke allergie voor Frank Lammers, maar hier komt hij goed uit de verf. Wat goed is, is dat je echt kennismaakt met de 4 hoofdpersonen en hun problemen. Wat jammer is, is dat het geheel niet geloofwaardig kan overkomen (vooral het einde is technisch gezien niet correct) en het is teleurstellend om te zien dat er op het einde helemaal niets verandert is. Je zou verwachten dat zo'n prestatie/ervaring iets losmaakt dat voort blijf bestaan. Helaas.... de moorkoppen, het klaverjassen, het bier.... het blijven een stelletje loosers waar geen eer aan te behalen valt. Ach, misschien wel punten voor realisme, maar je hoopt op meer.

Sterke film, losjes geïnspireerd op de gebeurtenissen bij Goldman Sachs (GS) aan de vooravond van de financiële crisis. GS koopt hypotheken op, verpakt ze in pakketjes en verkoopt ze vervolgens door in de vorm van (achtergestelde) obligaties. Als de huizenmarkt in Amerika steeds slechter wordt, blijken de risico's (structureel) radicaal verkeerd te zijn ingeschat waardoor het bedrijf op een faillissement afkoerst. Op dat moment staat het bedrijf voor een belangrijke keuze: het verlies nemen (en failliet gaan), of alles op de markt dumpen, de financiële crisis inleiden maar er zelf goed uitkomen. Het antwoord van GS kennen we allemaal...

Je ziet wat er zich gedurende ca. 24 uur afspeelt in de board room en daaromheen bij GS in deze periode. Je ziet hoe men de verbinding met de reële wereld is kwijtgeraakt, verstrikt is geraakt in een wereld die draait om meer, meer en nog meer. Hoe gestuurd wordt op risico's door naar één getalletje te kijken waar de besluitvormers de betekenis niet meer van kennen ("ik ben niet op deze positie gekomen door mijn intelligentie" aldus de grote baas). En toch worden alle karakters als redelijke mensen neergezet. Mensen die voor lastige keuzes staan en doen wat de meeste zouden doen: overleven. Moreel verwerpelijk en tegelijk te begrijpen. En dat is knap bij zo'n beladen onderwerp.

Het acteerwerk is magnifiek. Ik kan me voorstellen dat deze film niet voor iedereen is. De grootste kritiek op de film: ze hadden wat meer mogen uitleggen over de aard van de producten, wat er mis ging etc. De korte momenten met uitleg zullen voor veel mensen die wat verder weg staan van deze (ingewikkelde) materie niet altijd goed te volgen. Hoewel sommige zich daar mogelijk niet aan storen, zou de film meer impact hebben gehad en meer hebben kunnen bijdragen aan begrip over deze belangrijke periode als ze hier andere keuzes in hadden gemaakt. Dat is een gemiste kans. Mijn tip zou zijn om vóór het kijken je een beetje in te lezen in de aard van de financiële crisis en wat hier fout is gegaan. Voor mij 3,5 ster. Met meer uitleg was het 4 geworden.

Ik houd van opera en ik houd van Callas maar deze film.... wat een gedrocht. Ik ben bang dat de film precies is geworden hoe de regisseur het bedoeld heeft, maar het sprak mij totaal niet aan. Alle shots zijn met een kleurfilter bewerkt. Realiteit en dromen lopen door elkaar heen. Veel scenes voegen niets toe, maar geven meer van hetzelfde. Het geheel straalt een deprimerende sfeer uit van vergane glorie (ik snap dat dit de bedoeling is, maar daar hoef ik niet persé 2 uur naar te kijken). Er wordt weinig in gesproken en de dialogen die er zijn konden me weinig boeien. Ik ben regelmatig in slaap gevallen. Het voordeel: je mist helemaal niets en kunt de film daarna weer prima oppakken.

Pluspunten: de muziek uiteraard. Ook een een compliment hoe Jolie heeft leren zingen voor deze film (wat je hoort is een mix van archiefopnamen van Callas en Jolie zelf). De twee bedienden vond ik ook prima acteren. Maar het is allemaal echt te weinig om twee uur te boeien.

Ik word er steeds beter in om binnen een half uur te zien of een film wel of niets gaat worden, maar bij deze ben ik de mist in gegaan. Deze had ik écht af moeten zetten na een half uur. Ik hoopte op meer dat nooit kwam. En ik heb weinig meer geleerd over het leven van Callas. Jammer. 1,5 ster voor de moeite.

Prachtige film over een blind en doof meisje dat wordt opgevangen in een klooster. Het acteerwerk is van een ontzettend hoog niveau. zowel de rol van Marie als van de zuster worden met overtuiging en geloofwaardig neergezet. Het klopt dat in sommige passages het script wellicht niet helemaal klopt met de beperkingen van doof en blind maar als dat is waar je op let bij deze film gaat er iets anders fout. Het is prachtig om te zien hoe vasthoudend de zuster is om contact te krijgen met het meisje en haar een taal te leren. Het laat je ook beseffen dat wij mensen in basis sociale dieren zijn en dat een mogelijkheid om te communiceren de basis is om te kunnen leven en samen leven. Het hebben van een gemeenschappelijke taal maakt het verschil tussen niets en alles. Tussen geen contact en wel contact (zelfs vriendschap en liefde). Tussen je niet kunnen uitdrukken en kunnen praten en gevoelens kunnen uiten. Het zorgt ervoor dat je een uitlaat klep hebt en dat je jezelf niet hoeft te verliezen in ongecontroleerde emotie uitingen. Het verschil tussen ongelukkig en alleen en gelukkig samen en met een doel in het leven. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een pareltje is van de Franse film. Dik verdiende 4,5 ster.

Prima 'oplichtersfilm' met een leuke twist. Acteerwerk is puik. Vooral Alison verraste me positief. Maar ook Cage komt goed uit de verf (wat niet altijd het geval is bij zijn latere films). Het verhaal wordt goed vertelt en de verandering die Roy doormaakt wordt geloofwaardig en vloeiend neergezet. Leuke sfeer in de film en prima mix tussen misdaad en drama. De film verveelt nooit. De filmmuziek vond ik soms wel wat 'off'.

Mijn grootste kritiek is eigenlijk dat het verhaal achteraf gezien veel te veel aan toevalligheden en niet voorspelbare of controleerbare events aan elkaar hangt. Dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid. Daarom haal ik er een half sterretje af. Maar voor de rest een degelijke 3 sterren film.

Een film waar ik weinig tot niets op kan aanmerken. De volledige cast speelt geweldig maar vooral Tahar zet een onwaarschijnlijk goede prestatie neer. De film komt (helaas) bijzonder natuurgetrouw over. Sommige beelden zijn zeer schokkend en je voelt een plaatsvervangende schaamte voor wat hier hier gebeurd is. Ook film technisch zit het allemaal goed in elkaar. De flashbacks (ik ben er normaal niet zo'n fan van) werken goed en langzaam maar zeker krijgt de hoofdpersoon meer kleur. Ook de ontwikkeling die beide advocaten doormaken is goed gepakt en realistisch weergegeven. Geen film voor een gezellig filmavondje met vrienden. Wel een film die een doorkijkje geeft in een zwart stuk geschiedenis dat een antwoord was op een ander zwart stuk geschiedenis. Maar zoals iemand me ooit vertelde 'two wrongs doesn't make it right'. 4,5 ster.

Ik ben een stuk minder enthousiast dan de meeste reviewers. Misschien was het gewoon niet mijn ding. Twee zeer onsympathieke hoofdpersonen van het kaliber: als je het met twee worden kunt zeggen gebruik je er geen drie. Ik geloof niet dat er ergens in de film gelachen is. Het is allemaal nogal depri. Ook de gezichtuitdrukkingen: de acteurs hebben maar op één standje hoeven te oefenen. Er zit geen enkele karakterontwikkeling in de film er zijn geen emoties. Het is allemaal wel héél erg vlak. Uiteraard is het allemaal zeer onrealistisch (maar dat is ook wel te verwachten), maar je kunt als filmmaker nog wel je best doen om er een logisch verhaal van te maken. Er zat weinig lijn in en halverwege de film zat ik me nog steeds af te vragen maar de film heen wil. Het einde is vervolgens erg voorspelbaar en zeer cliché. Al met al erg teleurstellend en ik heb overwogen om de film stop te zetten. Misschien ben ik ook wel niet zo'n fan van Statham. Onlangs heb ik een andere film met hem (The Beekeeper (2024) wel afgezet omdat het echt nergens meer op sloeg... zo erg was deze film gelukkig niet. Maar veel positiefs kan ik er helaas niet over melden. 1,5 ster.

Een mooi Kroniek met in de kern een op waarheid gebaseerd verhaal van een Japanse Geisha. In basis is een prachtig gemaakte film, met een fantastische soundtrack van John Williams. Voor alles hebben ze het beste van het beste gecontracteerd: uitstekende actrices, Yo-Yo Ma voor de cello soles, Itzhak Perlman op de viool, Spiegberg heeft de productie mede geproduceerd. Dus het mag niet verbazen dat in basis alles in deze film wel goed zit: prachtige beelden, een mooi verhaal en ondanks de lange speelduur ging de film niet vervelen. Daarnaast heb ik wat geleerd over Japanse cultuur en met name de plek die de Geisha daarin inneemt. Het laat de mooie kant zien (bewaren van cultuur, de kunst) maar de duistere kant (de mizuage, het gebrek aan vrijheid, het bezit worden van iemand anders).

Uiteindelijk ben ik geen 'fan' geworden van deze film. Ik kon het verhaal soms niet helemaal goed volgen (waarom bepaalde acties werden ingezet in het steekspel om de ander schaakmat te zetten). Wat me ook tegenstond: je kijkt feitelijk 2,5 uur naar list en bedrog binnen de Geisha gemeenschap. Hoe kun je elkaar het leven zo zuur maken, zoveel haat ontwikkelen, zoveel afgunst in je hebben, de ander het licht niet in de ogen gunnen. Het is niet altijd een aangename film als je daar gevoelig voor bent.

Maar goed, het is ontegenzeggelijk een uitstekende film en daarom 3,5 ster.

Mooi waargebeurd verhaal over de thema's rassenhaat, doorzettingsvermogen, vooroordelen en keuzes maken. Goed acteerwerk. Grappig dat sommige het verhaal ongeloofwaardig vinden.... het is volledig op waarheid gebaseerd, ook de 'minder geloofwaardige' stukken. Dat maakt de film boeiend. De muziek is soms wat erg 'Amerikaans', maar dat doet voor mij geen afbreuk vaan de film. Natuurlijk is de afloop wat voorspelbaar (anders zou er immers geen film over gemaakt zijn) en ja soms is het zoet. Maar ik toch vooral met veel bewondering gekeken hoe vasthoudend, koppig en fanatiek iemand kan zijn om zijn droom te realiseren. Ten koste van.... eigenlijk alles. Vier sterren!

Zoals hierboven eerder in een review al aangegeven: een prima variant film in de stijl van Triangle of Sadness (2022). Vond je die leuk, dan zul je hier ook plezier aan beleven. Vond die niks, dan deze ook beter overslaan. Grootste verschil is wel dat de Triangle of Sadness (vooral in het begin) nogal flauwe humor heeft, daar heeft The Menu geen last van. Beide zijn absurdistisch en steken de draak met de elitaire wereld.

Dit is weer typisch zo'n film die bijna niet te beoordelen is. Objectief gezien is het een prima film: het zit goed in elkaar, er wordt steen goed in geacteerd, de sfeer wordt goed neergezet. Alles klopt. Maar dat wil niet zeggen dat iedereen dit een leuke film zal vinden. Mij trok het wel en ik vond deze beter dan de Triangle of Sadness. Ik was bang dat het over de stop absurd zou zijn/worden (ik houd helemaal niet van dat soort films), maar dat viel me reuze mee: het blijft een film die best makkelijk te verteren is.

Komedie/horror is echt een verkeerde typering. Er zit helemaal geen komedie in en het mist absoluut de spanning of schrik-momenten voor een horror film. Ik zou opteren voor 'drama/thriller/satire'. En dan nog: echt spannend wordt het nooit en ook het drama blijft ingetogen. Moeilijk om deze film een label te geven.

De film doet veel goed. Acteerwerk is echt goed (vooral de twee hoofdpersonen doen het prima en hebben een leuke chemie). Ik vind ook de opbouw van de spanning prima. Je weet dat er iets misgaat, maar je hebt in het begin nog geen idee wanneer en hoe. Het is visueel ook mooi vormgegeven, en ook hier: het gaat niet over de top. Ik houd namelijk niet van films waarbij vorm boven functie gaat en dat de vormgegeving er te dik bovenop ligt waardoor het me uit de film haalt ('Oh, kijk, dat is een mooi en apart vormgegeven decor!'). Dit blijft voldoende realistisch. Het is ook een film waarvan ik niet alles echt begreep, maar het stoorde me niet. Ook hier vliegt de film niet uit de bocht en blijft binnen de bandbreedte waar ik prima mee kan leven en van kan genieten. Duur van de film is ook prima waardoor het nooit saai of langdradig wordt.

Echte kritiek heb ik niet op de film, maar ik begrijp het volledig als iemand het niets vindt. Je moet er denk ik van houden. Of niet dus. Ik heb over het algemeen niet zo heel veel met absurdistische films, maar deze beviel me wel. Hij bracht me uit m'n comfortzone, maar niet te veel. Een originele film die mooi uitgewerkt is. En dat waardeer ik met 4 sterren.

Een zeer zwakke start, maar wordt een stuk beter in de 2e helft ondersteund door een te gekke soundtrack (als het je smaak is).

Het begin was slecht. Vooral het acteerwerk: zwaar over de top, niet overtuigend. Adrian Greensmith is waanzinnig slecht gecast voor deze rol. Er wordt ook met onbekende acteurs gewerkt en dat zie je helaas terug: Martell is de enige die het redelijk goed doet, maar niemand kan de film dragen. Vooral Isis Hainsworth bakt er niet veel van met haar overgedreven maniertjes.

Gelukkig verbetert dit een stuk naar de 2e helft. De karakters worden geloofwaardiger. Van bordkartonnen figuren worden het nu echte karakters met hun emoties, verlangens en conflicten. Okay, soms gaan de ontwikkelingen niet vloeiend en is het nog steeds niet helemaal geloofwaardig, maar dan valt er genoeg te genieten.

Het coming of age verhaal is leuk, maar er had veel meer uitgehaald kunnen worden want het concept is echt wel okay. De humor is op momenten wel geslaagd, de actie 'okayish' en de karakterontwikkeling voldoende. Het is al met al een beetje een rare mix van romantiek, coming of age, muziekfilm en komedie. Al met al kom ik toch uit op 3 sterren: prima film als je er niet te hoge verwachtingen van hebt en misschien een halfje extra als je een voorliefde voor de heavy metal hebt.

Tja, een echte Woody Allen film.

Laat ik beginnen te zeggen: ik ben geen Woody Allen fan. Het zou zelfs kunnen dat dit de eerste Woody Allen film is die ik heb weten uit te kijken. Dus ik ben met enige terughoudend aan de film begonnen. Wat dan direct opvalt: waarom moet dat irritante geel-filter over de film gelegd worden? (eigenwijs als ik ben, heb ik de kleureninstelling van m'n project aangepast zodat het er weer een beetje natuurlijker uit ging zien). En dan de sound track: ik heb geen hekel aan jaren 20 muziek maar 1,5 uur lang is wat te veel van het goede (ik begrijp de keuze voor deze stijl uiteraard volledig). Ik vond ook de transfer van 35mm naar bluray belabberd uitgevoerd (veel ruis en tamelijk onscherp).

Dan de plussen. De acteurs doen het allemaal top. De film wordt gedragen door Wilson, en hij speelt zijn rol met verve. Eigenlijk zien we Wilson ten voeten uit en het lijkt wel alsof hij daar niet voor hoeft te acteren. Dan het verhaal zelf: dat begint best aardig. Het dreigt bijna een 'normale' film te worden. Maar Woody Allen zou Woody Allen niet zijn als er een bijzondere twist komt. Als dat gebeurt, verandert de film in een Romantisch sprookje. Het verhaal dat zich dan ontvouwt is eigenlijk best leuk en interessant en ook goed te volgen ondanks de tijdsprong-elementen. Het zou zonde zijn om er meer over te vertellen. Ook de ontknoping is prima en de film duurt niet te lang of te kort.

Al met al 'by far' de beste Woody Allen film die ik tot nu toe heb gezien. Het helpt als je wat kennis (of op z'n minst wat interesse) hebt van de literatuur en andere kunstvormen van de jaren 20 (ik heb af en toe stiekem op wikipedia gekeken). Voor mij 3 sterren waard en dat is me met Woody Allen niet eerder gelukt.

Je bekijkt de hele film via schermen van telefoons, smart matches en computerschermen. Daarmee kun je deze film een vervolg noemen op het briljante Searching (2018).Het is niet meer vernieuwend, maar nog steeds een mooi concept dat een mooie, spannende film kan opleveren. En dat is gelukt.

De film zit goed in elkaar. Natuurlijk zijn er wat ongeloofwaardigheden (ik vraag me af of alle sites daadwerkelijk bestaan in het echt), maar dat doet voor mij geen afbreuk aan de film. Met een relatief onervaren cast wordt een sterke film neergezet. Het gaat soms snel (even terugspoelen om te zien wat er gebeurt), maar dat past ook wel bij de snelle wereld van social media. Het verhaal wordt echter voldoende rustig uit de doeken gedaan zodat je actief mee gaat denken hoe het plot in elkaar zit. Ik vond de ontknoping verrassend. De uitwerking van het einde was helaas wat cliché. Dat had beter gekund. De regisseur heeft creatieve oplossingen gevonden om de 'beperking' om alleen beelden van schermen te gebruiken in stand te houden, zelfs daar waar het eigenlijk niet meer kon. Knap gedaan! Filmduur was prima.

Al met al een prima film. Zeker als je Searching kon waarderen, zul je hier ook veel plezier aan beleven. Sprak het concept van searching je niet aan, dan kun je deze beter overslaan. 4 sterren.

Ik ben fan van de Mission Impossible franchise. En ook deze heeft me weer een leuke filmavond opgeleverd. En toch... Deze Mission Impossible biedt eigenlijk wat alle andere ook bieden: exact hetzelfde concept (copy - adapt - paste). Maar deze keer voelt het af en toe iets te veel over de top. Het ultra simpele verhaal (er is weer eens een machtig moordwapen opgedoken en Ethan moet dat in handen krijgen voor de bad guys er mee vandoor gaan) is te complex vormgegeven zodat ik soms zelf niet meer helemaal begreep hoe de vork in de steel zat. Een positieve noot is wel dat het concept van een virus/AI dat er voor zorgt dat digitale data niet meer betrouwbaar is, origineel is gevonden (weer eens wat anders dan een kernbom of ander massavernietigingswapen), maar het concept wordt niet strak genoeg doorgezet in de film. En dat het verhaal wat warrig wordt gepresenteerd lijkt de makers ook niet zo veel uit te maken: het gaat uiteindelijk toch om de actie, de knokpartijen, de gevechten, de stunts. En ook daar voelt het af en toe over de top en te gemakkelijk (bij ongeloofwaardigheid kun je ook doorschieten). En er worden veel clichés gebruikt: vechtpartijen op een trein, auto's die tijdens een achtervolging in Rome van de trappen af rijden enz. Er zijn dit keer wel héél veel clichés uit de kast getrokken om weer genoeg vulling te geven en die scenes duren overmatig lang. Dat had echt beter gekund. En daarmee voelt dit keer de totale speelduur ook wat lang (hoewel je je met hoge actie/explosie/knok-dichtheid nooit zult vervelen). Zoals al eerder door anderen aangegeven: het is eigenlijk een soort 'James Bond on steroids' geworden.

Dus, ben je Mission Impossible fan? Zeker kijken. Verwacht meer van het zelfde maar dan meer over de top, maar als je fan bent houd je daar van, toch? Ik trek er een half sterretje af vanwege het hergebruik van clichés (sorry, maar een gevecht op het dak van een trein die door tunnels rijd kan écht niet meer in 2023). 3,5 ster.

Ik vond dit wel echt één van de beste Mission Impossible films uit de serie. Steen goede actie, voldoende rustmomenten, goed camera werk, wat humor, vaak echt spannend en uitstekend acteerwerk. Eigenlijk niets op aan te merken, behalve dat het verhaal vaak lastig écht te volgen/begrijpen is en dat er (zoals vaak) wel wat plot holes in zitten (bijvoorbeeld: hoe kwam hij van dat dak af na de 'ren actie'? En sommige conclusies zijn wel heel erg op suggestie en veronderstellingen gebaseerd). Maar toch echt een goede film. 4,5 sterren.

Ik ben positiever dan de meeste reviewers zie ik. Ik vond het een uitstekend afsluitend (?) deel van de Mission Impossible serie. Een stuk beter dan het vorige Mission: Impossible - Dead Reckoning Part One (2023).

Het verhaal begint letterlijk waar het vorige deel is gestopt, dus verstandig om even de verhaallijn van dat deel op te frissen (de intro in de film gaat zo snel en is zo summier dat dit voor mij niet voldoende zou zijn geweest). Prima acteerwerk als als vanouds. Tom Cruise lijkt wat beter in z'n rol te zitten en is een paar overbodige kilo's kwijt geraakt sinds het vorige deel . Verder fantastische locaties, vette actie, goede gevechten en dat alles in een hoog tempo. Ik zou zeggen: een redelijk klassieke Mission Impossible aflevering dus als je daar voor in bent is dit een aanrader. Verder leuk dat elementen van de eerdere delen in dit laatste deel samenkomen en soms in een ander daglicht plaatsen.

Kritiek is er ook. In dit deel gaat het meer om de actie dan om intelligent spionagewerk, inbraak etc. En het verhaal is complex geworden en soms bijna niet te volgen (en soms is er ook geen echte logica constateerde ik na een paar keer terugspoelen). Je moet wel over een aantal hobbels stappen en je verstand deels uitschakelen om je mee te laten nemen in deze ongeloofwaardige Mission Impossibe wereld. Deze ongeloofwaardigheden zijn in dit deel wat prominenter aanwezig dan in de vorige delen en dat stoorde me soms wel wat. Voor de rest weinig op aan te merken. Heeft me vanaf het begin tot het einde geboeid zonder ergens in te kakken.

Wat ik opvallend vond is dat het einde verassend open is gelaten met veel ruimte (bijna een aanleiding) voor een vervolg terwijl is aangekondigd dat de franchise met dit deel zou stoppen. Ik zou er wel een paar flessen wijn op durven te zetten dat we ooit (in een paar jaar?) nog iets van een vervolg, spin off, TV serie of prequel gaan zien van deze formule. Hij is commercieel té interessant om helemaal mee te stoppen. De vraag is dan wel wat voor rol(letje) Tom Cruise daarin gaat spelen. Anyway, voor mij 4 - 4,5 ster.

Bij lange na niet zo goed als deel 1 en het viel me al met al toch best wel tegen. Op zich tikt het alle boxen die je mag verwachten bij Disney, maar het geheel is niet zeker niet meer dan de optelsom van de delen. En veel te veel en te lange liedjes. Af en toe een liedje vind ik niet erg, maar dat wat too much. En echt sterk waren ze ook niet. Verder vond ik het verhaal wat nietszeggend en zijn de scenes te lang uitgerekt (bijna geen verhaal) en met ADHD camerawerk om er actie in te brengen. Erg vermoeiend. Op zich is de CGI kunstig uitgevoerd, maar ook hier geen verassingen en meer van hetzelfde. Het is echt een 13 in een dozijn film geworden en dat is jammer gezien de kwaliteiten van deel 1. Een paar goede grappen, leuk dat veel karakters uit deel 1 terugkomen en soms vanuit een heel ander perspectief. Maar het meest voorname: het raakte me niet. Ik heb naar zeer vakkundig uitgewerkte animatie film gekeken, maar ben niet ontroerd, het was niet spannend en niet echt grappig. En daar mist de film toch wel de essentie wat het zou hebben moeten bereiken. Zit tussen 2,5 en 3 sterren in voor mij.

Mooi verteld, waargebeurd verhaal dat wat snel verteld wordt met veel voice overs en dialogen

Ik houd wel van waargebeurde verhalen en ben dan vaak ook wat milder mbt het scenario (je bent immers wat gebonden aan de werkelijkheid). Deze film kenmerkt zich door uitstekend acteerwerk, hoog tempo, (heel) veel dialogen en een goed verteld verhaal. Voor mij waren het soms té veel dialogen (ik was soms meer bezig de ondertitel te volgen dan naar de film te kijken, want het gaat allemaal héél snel). Ik was blij dat ik de film af en toe kon pauzeren en terugspoelen. Vooral in het begin wordt gepoogd een te lang verhaal in een te korte tijd te vertellen. Soms was voor mij ook niet alles volledig te begrijpen (ik begrijp weinig van het pokerspelletje en dat helpt niet). Wat ik erg goed vond is dat - ondanks het nogal 'vertellerig' karakter van de film - er genoeg ruimte is om emoties te laten zien en de beweegredenen te begrijpen. Relaties worden goed uitgediept. De uitstekende acteerprestaties helpen daarbij. Het gaf me ook een beeld in een wereld die ik zelf niet ken. Al met al bovengemiddeld en 3,5 sterren waard.

Tja, de film wil van alles zijn en is eigenlijk net niks. Beetje roadmovie, beetje romantiek, beetje thriller, beetje sci-fi. Je blijft eigenlijk wachten tot de film begint en wat vaart en richting krijgt. De acteurs acteren erg ééndimensionaal en er gebeurt ook niet veel qua karakterontwikkeling. Het is en blijft allemaal erg vlak. Er zit ook geen chemie tussen beide hoofdrolspelers wat bij zo'n film best cruciaal is. Echt spannend wordt het nergens, echt romantisch ook niet. Het kabbelt voort en je leert de karakters niet veel beter kennen. Ik ben allergisch voor uitvergroten en karikaturen neerzetten, maar in deze film had één en ander best iets vetter aangezet mogen worden. Op zich is het camera werk mooi gedaan, maar het mist vaak een functie (waarom kijk ik naar dit - op zich mooi - shot?). Ik had ook graag iets meer van de achtergrond geweten van de twee karakters. Het blijft allemaal wat gissen en de film geeft niet veel handvatten daarvoor. Echt verveeld heb ik me niet (geen moment overwogen om de film stop te zetten) maar achteraf denk ik ook: was dit het nu? Leuk concept om een kwalitatief betere remake van te maken met een iets hoger budget, betere acteurs etc. Daarom 2,5 ster. Geen aanrader. Een film die je beter kunt overslaan.

Een wat trage film waarin niet veel gebeurt. Het blijft een beetje aan de oppervlakte, maar kent mooie momenten. Mooie beelden en realistisch geschoten. De film is gebaseerd op dergelijke programma's die (nog steeds) bestaan in de VS. De film is geschoten zonder oordeel. De begin scene kun je zeker wat van vinden en ook later in de film wordt het open gelaten of je wel of geen sympathie kent voor bepaalde personages. Dat maakt het sterk maar soms ook wat onbestemd. Het is een rauwe film die een wat sombere uitstraling heeft met weinig tekst. Toch geeft de film geen zwaar gevoel na het einde. Er blijft veel over wat de kijker zelf mag invullen. Zeker als het gaat om wat er in het hoofd van de hoofdpersoon omgaat. Al met al een prima film die niet teleurstelt. 3 sterren.

Hier ga ik niet te veel woorden aan vuilmaken. Middelmatige romcom die het moet hebben van geforceerde grove grappen over sex en vrouwen. Wordt nooit echt grappig. Ik vond 'm tamelijk saai en over de top. Acteerwerk is zoals je mag verwachten van een middelmatige romcom. De verhaallijn ook. Ach, misschien aardig als je er voor in de stemming bent. 2 sterren.

Toch wel moeilijk om te beoordelen. DVD was van zeer slechte beeldkwaliteit wat stoorde. Goed geacteerd en (vooral in het begin) goed in beeld gebracht. Er was goede chemie tussen beide actrices. Voornaamste thematiek was 'fake' vs 'echt' en de dunne scheidslijn daartussen. En hoe een klasse verschil een compleet ander perspectief op zaken geeft. De verhaallijn van de broer past daar op zich wel goed in, maar was toch storend voor me. Het einde was verassend, maar weet niet goed wat ik ermee moet en had voor mij wat explicieter gemogen. Al met al kun je moeilijk minder dan 3 sterren geven (het was echt wel een goede film), maar meer lukt me om de één of andere rede ook niet.