Midnight in Paris (2011)

mijn stem
3,37
1638 stemmen

Verenigde Staten / Frankrijk / Spanje
Komedie / Romantiek
94 minuten

geregisseerd door Woody Allen
met Owen Wilson, Rachel McAdams en Marion Cotillard

'Midnight in Paris' vertelt het verhaal over een jong Amerikaans koppel (Rachel McAdams & Owen Wilson) dat in het najaar zal trouwen en alvast een reis naar Parijs maakt. De stad heeft een onmiskenbare aantrekkingskracht op de twee, maar vooral op de jongeman die verliefd wordt op de lichtstad. Al gauw neemt zijn leven een nieuwe wending...

TRAILER

367 BERICHTEN79 MENINGEN
zoeken in:
 
avatar van Lv92
4,0
0
geplaatst: 1 april, 22:07 uur [permalink]
Ja, hoor... De NPO zendt deze film vanavond uit, voor de vierde keer binnen 2 jaar. 🙄

avatar van limelight73
3,0
0
geplaatst: 5 april, 13:03 uur [permalink]
Ondanks dat ik best een "fan" ben van Owen, vind ik hem voor deze film eigenlijk, "net niet". Hij doet zijn vaste rolletje die hij normaal naast Ben Stiller speelt en kan zich daar niet van losmaken in deze toch ander soort comedy. (ik snap eigenlijk niet waarom woody hem heeft gecast) verder is het echt wel een fijne film met mooie vrouwen en leuke terugblikken naar de 20ies in Parijs.

avatar van Drulko Vlaschjan
1,5
0
geplaatst: 20 juli, 13:55 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Omdat ik binnenkort voor het eerst in mijn toch al vrij lange leventje naar Parijs ga, leek het me een aardig idee deze film eens te bekijken. Om in de stemming te komen, begrijp je wel? Drie maal raden waar ik van thuiskwam. Van een koude kermis. Jawel. Eendimensionale personages, voorspelbare Zeg 'ns AAA-humor (niet ten nadele van Kenneth Herdigein) en een belegen moraal (vroeger was heus niet alles beter; geniet van het heden) die er blijkbaar niet dik genoeg bovenop lag en door Owen in een dialoog nog even wordt uitgelegd aan zijn schone Parisienne. Ik wist dat Woody Allen niet bepaald constant is, maar dat hij tot zo'n gedrocht in staat was had ik niet verwacht.

Wel nog steeds zin om naar Parijs te gaan.

avatar van IH88
3,0
0
geplaatst: 20 augustus, 14:45 uur [permalink]
“A man in love with a woman from a different era. I see a photograph!”

Midnight in Paris is een mindere film uit het uitgebreide oeuvre van Woody Allen. Ik kan zijn films meestal zeer waarderen door de scherpe dialogen, mooie observaties, leuke acteurs en luchtige toon waarop hij omgaat met het fenomeen schuld en boete. Jammer genoeg is Midnight een beetje nietszeggend en een tikkeltje pedant. Net zoals het karakter Paul (heerlijk gespeeld door Michael Sheen) wil Allen even laten zien hoeveel hij weet over Parijs, haar geschiedenis en historische figuren.

Helaas komt hij niet verder dan wat oppervlakkige observaties en maakt hij van onder meer Hemingway, Scott Fitzgerald, Picasso en Salvador Dali meer karikaturen dan mensen van vlees en bloed. Het verhaal kabbelt rustig voort maar welk punt Allen wil maken blijft onduidelijk. Wat deze film wel de moeite waard maakt zijn de fijne acteerprestaties van onder andere Wilson, Sheen, McAdams, Cotillard, Seydoux en de zichtbaar lol belevende Brody, de prachtige cinematografie en natuurlijk Parijs als decor. Want als ode aan Parijs is deze film zeker geslaagd. Helaas is het voor de rest erg middelmatig.

4,0
0
geplaatst: 11 oktober, 18:39 uur [permalink]
"Midnight in Paris" is geen meesterwerk, maar een dromerige fantasie; een poëtische mijmering over liefde en nog veel meer.
Owen Wilson is echt puik als de copie van Woody Allen en de pastelkleuren van de film zijn prachtig. Parijs is ook mijn geliefkoosde grootstad en als naast de romantische (zelfs in de regen) plaatsjes er nog een opsmuk van croonermuziek uit de jaren 20 bijkomt, dan is het direct hoogspanning. Het idee om dergelijke fantasierijke film te maken is schitterend; ge kunt er alleen maar met een zelfvoldane glimlach van genieten.

avatar van stefan dias
4,0
1
geplaatst: 18 oktober, 14:20 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De beoordeling voor deze film is weer een dubbeltje dat naar beide kanten kan vallen. Ik lees hier slechte waarderingen en ben zelfs mee met de argumenten. eens je jezelf aan bepaalde dingen begint te ergeren, dan is het hek van de dam (dat had ik bij zijn Barcelonafilm!). Hier heb ik dat niet gedaan en dus maar viel het dubbeltje bij mij naar de andere kant.

Jazeker, dit is een ongenuanceerde liefdesverklaring aan een stad die alleen uit romantische clichés lijkt te bestaan. Maar toevallig zie ik Parijs ook door die bril. Wie ooit boeken van Zola, Gide of ja, zelfs Céline heeft gelezen, verlangt er alleen naar om zelf in die stad rond te lopen en als ik er kom, word ik nooit teleurgesteld. Deze film gaf me dan ook enorm veel zin om nog eens terug te keren.

Speelt Wilson gewoon zichzelf? Ik zie toch echt een acteur die (soms wat te veel) een suffe Woody probeert neer te zetten. Met zijn slome khakibroek slaagt hij daar wonderwel in. Dat de artiesten in het verleden karikaturen zijn, mag geen punt van kritiek zijn, want zij zijn immers de archetypen zoals wij ze hebben leren kennen en het gaat wel degelijk over hen als een soort romantisch ideaal. Het is dan ook wel degelijk een droom want het is bepaald absurd dat hij deze mensen steeds bij bosjes tegenkomt. Ook de Amerikanen en consoorten in het heden zijn niet echt mensen van vlees en bloed, maar figuranten in een fantasie die dan ook nog eens fantasierijk afgerond wordt met de ontmoeting met de beeldige Lea Seydoux.
Een (natte) Parijse droom waar ik alleen maar goed gezind van werd.

avatar van Roger Thornhill
4,0
1
geplaatst: 3 november, 14:37 uur [permalink]
Naar aanleiding van het (prima) bericht van mijn voorganger heb ik deze film een jaar na de eerste kijkbeurt nog een tweede keer geprobeerd, ook al omdat ik in oktober 2016 nog steeds aan deze film liep te denken terwijl ik in oktober 2015 heel stellig had verklaard dat er van deze film reeds de volgende dag helemaal niets was blijven hangen (ja, mijn overtuigingen zijn gebeiteld in steen). En inderdaad is dit toch een veel sterkere film dan gedacht, met uitstekende vertolkingen, een sfeervol beeld van Parijs anno nu (waar ik nog nooit ben geweest) en in het verleden (waar ik veel van gelezen heb: Hemingway schreef prachtige boeken, maar ik weet niet of ik erg lang met hem in één kamer zou kunnen verkeren) en een moraal die op zich helemaal niet verkeerd is. Dank voor de por in de ribben, stefan dias ! (Van *** naar ****)