ad
  • 139.652 films
  • 6.605 series
  • 19.984 seizoenen
  • 431.693 acteurs
  • 280.227 gebruikers
  • 8.082.791 stemmen
Avatar
 
banner banner

Midnight in Paris (2011)

Komedie / Romantiek | 94 minuten
3,37 1.769 stemmen

Genre: Komedie / Romantiek

Speelduur: 94 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Frankrijk / Spanje

Geregisseerd door: Woody Allen

Met onder meer: Owen Wilson en Rachel McAdams

IMDb beoordeling: 7,7 (391.704)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 11 mei 2011

Over Midnight in Paris

'Midnight in Paris' vertelt het verhaal over een jong Amerikaans koppel (Rachel McAdams & Owen Wilson) dat in het najaar zal trouwen en alvast een reis naar Parijs maakt. De stad heeft een onmiskenbare aantrekkingskracht op de twee, maar vooral op de jongeman die verliefd wordt op de lichtstad. Al gauw neemt zijn leven een nieuwe wending...

imageimageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Brandt

Brandt

  • 190 berichten
  • 191 stemmen

Met iedere film die ik zie begin ik Woody Allen meer te waarderen. Midnight in Paris is een regelrechte liefdesverklaring aan de stad en zijn (soms illustere) inwoners. Bijna in alles cliché: de beelden van het toeristisch Parijs, de one-liners van Hemmingway, de Fitzgerarlds, het romantische verhaaltje enz. Maar zo liefdevol en intelligent uitgevoerd dat ik popel om Parijs weer eens te bezoeken. Kan Woody Allen niet een film maken over Rotterdam? Lijkt me een leuke opdracht in het kader van city sponsering, krijg je tenminste waar voor je geld.


avatar van Duke Nukem

Duke Nukem

  • 857 berichten
  • 1447 stemmen

Dievegge schreef:

Owen Wilson is ontspannen en naturel. Met z'n gesticulaties, gestamel en omslachtige redeneringen lijkt hij op de jonge Woody Allen.

Allen lijkt inderdaad zichzelf in de rol van Wilson te hebben geschreven, of is het net het omgekeerde? Aan het begin van de film stoorde ik mij nog een beetje aan Wilson die een soort Woody Allen neerzet, maar dan jonger, groter en minder Joods. Maar uiteindelijk kon de film mij wel boeien, het zal vooral de setting in Parijs zijn, de muziek van die tijd alsook de romantiek met de beeldige Marion Cotillard. Ook leuk om historische figuren als Hemmingway en Picasso te zien. De leukste waren toch wel Adrien Brody als Salvador Dali, ik had graag zijn portret van Owen Wilson mét neushoorns gezien, en Vincent Menjou Cortes als Henri de Toulouse-Lautrec, die maar net met kop en schouders boven de tafel uitstak. Ik ben normaal niet zo voor romantische films maar bij Allen is er altijd een flinke portie humor en intellectueel geneuzel bij, wat de film zoveel interessanter maakt. Het verlangen naar het leven in een andere tijd, toen alles beter was, of toch niet? Maar ook de in Allen's films steeds terugkerende onderwerpen, zoals relaties met de verkeerde mensen en onmogelijke liefdes.

"You can fool me but you can not fool hemingway!"


avatar van deventerate

deventerate

  • 112 berichten
  • 140 stemmen

Wow!! Deze film is eigenlijk best wel leuk vergeleken met de carriere van Owen Wilson. Die niet heel speciaal meer is (gewoon vergaande glorie). Maar de film is daarintegen een heel leuk idee. Het heeft wel wat.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 442 berichten
  • 383 stemmen

In Vlaanderen zitten we opnieuw in een lockdown en ik prijs me toch gelukkig dat ik een saaie hobby uitoefen met name films kijken en erover schrijven. Leve de isolatie ! Mijn buurman gaat 3x per jaar skiën, doet aan benji springen, raften, is ondervoorzitter van de motocrossclub én organiseert de lokale Halloween tocht. Ik zal hem maar een dwangbuis bestellen.

Over naar de film en vermits de barometer die avond op klassiek en luchtig stond dan maar een film van Allen in de speler gestoken. Bij Allen zijn we bijna zeker : waarschijnlijk een hoofdpersonage dat ongelukkig is in zijn relatie, vol twijfel en wil ontsnappen uit zijn huidig leventje en eventjes later met gemak een nieuwe liefde vindt dat een happy end zal betekenen. En zo geschiedde het ook Midnight in Paris. Maar ondanks alle voorspelbare Allen elementen heb ik toch genoten van de film. Ach, de romantische ziel. Allen giet zijn formule in een origineel frame (en bouwt verder door met die privé detective én met de tijdsperioden) en de switch tussen heden en verleden blijft leuk en luchtig maar meer is het niet. We zien immers een fantasie van het personage van Owen waardoor hij en wij eendimensionaal kijken naar de gebeurtenissen. Wegdromen in een andere tijd en een babbeltje slaan met grote kunstenaars wordt immers niet serieus genomen en de clichés van de kunstenaars zijn nu eenmaal te wijten door hoe het personage de figuren ziet in zijn verbeelding. Neemt niet weg dat de film blijft steken in typetjes ipv personages. Volgens mij stond er op het einde van de aftiteling : elk verband met de werkelijkheid is volkomen toevallig.