Meningen

Harde, rauwe film over de rellen in Noord Ierland in de jaren 70, maar wel wat zwaarmoedig, somber en chaotisch.

De sfeer had niet beter in beeld gebracht kunnen worden. Je voelt de ellende, de spanning, de haat. 'Onleefbaar' was het woord dat continu door mij heen ging tijdens het kijken van deze film: hoe hebben de mensen dit doorstaan voor zoveel jaren? De film is rauw en hard, maar ik ben bang erg realistisch. Het geeft een inkijkje in een afgrijselijke wereld die ik alleen van boeken en het nieuws kende. Prima acteerwerk ook.

Aan de negatieve kant zit vooral het chaotische, schokkerige camerawerk. Dat kun je even doen om de chaos te onderstrepen, maar in deze film is het echt te veel van het goede. Verder is het een uiterst sombere en grauwe film die zich bijna volledig in één nacht afspeelt. Niet goed of slecht, maar misschien niet het gevoel waar ik mijn weekend mee wil uitgaan. De film is van het begin tot het einde spannend en had wel wat meer rustmomenten kunnen gebruiken. Dat had - zoals iemand al in zijn review aangeeft - gebruikt kunnen worden om het conflict zelf wat meer diepgang te geven. De rol van de undercover organisatie is me niet 100% helder geworden: met wie werken ze allemaal samen en wat is hun doel precies?

Al met al een uitstekende film, maar geen fijne film. Dat en het wilde camerawerk maakt dat ik niet voor 4 sterren kan gaan. Maar beter dan gemiddeld dus 3,5 ster.

Een in basis okay film, maar met een compleet uit de bocht vliegend einde zodat het voor mij uiteindelijk een prul is.

Het begin vind ik echt heel sterk (3 sterren). Dan kakt de film wat in en wordt het wat saai (2 sterren). Maar kan ik ook nog hebben. Bij de 2e helft komen er interessante ontwikkelingen en is de film op z'n best (4 sterren) maar de laatste 30 minuten gaat het he-le-maal mis. De film verandert dan in een B-film kwaliteit horror film (2 sterren) en de laatste 10 minuten moet er nog absurd SF element in gebracht worden (1 ster). De film ontspoort hier compleet en liet me met het gevoel achter: wat moet ik hier nu mee??? Daarnaast zit er nog een (te) grote plot hole in: hoe zit het nu met het meisje dat Howard in het verleden ontvoerd zou hebben?. Dat is materiaal voor een veel beter einde voor de film maar daar is dus niets mee gedaan. Jammer.

Ik kende de vorige films van Cloverfield niet (anders was ik minder verrast door het absurde einde), maar zelfs nu ik er wel wat over gelezen heb: er worden dingen gecombineerd die je beter niet kunt combineren in een film. De eerste driekwart van de film was goed. Had daar gewoon een fatsoenlijk einde vastgemaakt en je had echt een goede film gehad. Of had het Cloverfield element veel meer ruimte gegeven gedurende de film en maak er een echte SF film van. Ik bedoel: als je naar de Chinees gaat, sluit je ook niet af met een tiramisu? Het past gewoon niet lekker bij elkaar.

Sterren? Tja, al met al vond ik het misschien 1 ster. Ik geef er twee omdat de eerste 75% echt wel goed was. Maar aanraden kan ik deze film niet.

Toch wel erg sterke film over het begin van de oorlog in Afghanistan. Acteerwerk is gemiddeld, maar ik vond dat de spanning erg goed is overgebracht in de film. Ook de problemen in samenwerking tussen de Westerse wereld en het (Midden) Oosten zijn herkenbaar realistisch in beeld gebracht. De actie is spectaculair gefilmd (never a dull moment). Qua strategie en overall plan blijft de film redelijk trouw aan de werkelijkheid, alleen aan het einde wijken ze wel erg veel af van het echte verhaal. Ook kloppen sommige details niet zoals het niet dragen van helmen (in het echt droegen ze gewoon de Advanced Combat Helmet).

Deze film heeft me een nieuw perspectief gegeven op de oorlog in Afghanistan en de film boeit van het begin tot het einde. Ik kon de spanning echt voelen in mijn stoel. Ja, het is wat patriottisch allemaal, maar ik kan toch niet anders dan diep respect opbrengen voor wat deze 12 mannen hebben gepresteerd. Voor mij vlot 4 sterren.

Zeer sterke Noorse oorlogsfilm. Gebaseerd op ware feiten. Sterk acteerwerk, goede sound track, sterk verhaal. Maar de grootste kwaliteit is toch wel het besef dat deze opeenvolging van gebeurtenissen een waargebeurd verhaal is. Het doorzettingsvermogen, de gedrevenheid, het kunnen verdragen van de pijn.... Het is bijna niet te bevatten. Verwacht geen geromantiseerd oorlogsverhaal met de nodige ontploffingen aangevuld met een aardig liefdesverhaal. De film ademt realiteit en is rauw gefilmd. Als je geen sterke maag hebt, zul je soms wellicht even weg moeten kijken. Je gaat steeds meer meeleven met de hoofdpersoon en zit zelf nagelbijtend en ingehouden adem zijn avontuur te herbeleven. Als je deze film kon waarderen is de 4 delige miniserie 'Kampen om Tungtvannet (2015)' zeker een aarader. Een dikke 4,5 sterren!

Uiteindelijk kon ik de film wel waarderen, maar na een te lange aanloop. Het begin was onnodig rommelig en vooral onnodig onduidelijk. Ze hebben het verhaal te compleet willen vertellen (beter wat focus aanbrengen) wat resulteert in hele korte verschillende shots waarvan het me vaak niet duidelijk was wat er gebeurde en waarom. Maar volgens mij begrepen de beveiligers dit zelf ook niet altijd.

Naarmate de film vordert verandert dat niet, maar begon ik wel de functie te begrijpen. Je wordt letterlijk deelgenoot van het gevoel van deze soldaten: complete chaos, rommelig, onduidelijk wie vriend en wie vijand is, onduidelijk wie waarom op wie schiet. Het ene moment je vriend, het volgende rent hij weg. Wat iemand zegt is vaak niet waar. Je weet niet wie je vriend en vijand is. Stress. Je ziet Midden Oosten pur sang en voelt de spanning mee.

Na de te lange aanloop blijft de film boeien en neemt het je mee in de hel waar deze mannen en vrouwen doorheen zijn gegaan. Alles is uiterst realistisch in beeld gebracht. Helaas ook met de nodige technische termen en jargon dat (voor mij) niet hielp in het begrip van de film. Acteerwerk is prima. En natuurlijk wat patriottistisch. Sympathiek dat later de rouwende vrouwen om de gestorven islam strijders ook in beeld worden gebracht. Een tip voor de makers: neem niet allemaal mannen met baarden in één team. Dat maakt het niet gemakkelijk om de personages wat uit elkaar te houden.

Al met al zwak begonnen en sterk geëindigd. Ik kan er toch wel nipt 3,5 ster voor geven.

Ik was bevooroordeeld: een film die (optisch) in één take is geschoten zal saai zijn. Mis. Deze film is niet saai mits je de juiste verwachtingen hebt.

Het acteerwerk kan ik helemaal niets op aanmerken: zeer hoog niveau en erg geloofwaardig. De hele film vind ik overigens realistisch in beeld gebracht wat niet altijd 'fijn' is om te zien. Het verhaal is erg eenvoudig, maar heeft niets meer nodig. Ik ben het eens met de kritiek dat er wat toevalligheden op het pad van de soldaten komen, maar ik vond het niet storend (het blijft film). Ook had ik zo nu en dan het 'videogame' gevoel van een first person shooter. Voor mij meer een constatering dan dat het me stoorde. Maar het goud van deze film zit in het camerawerk. Er zit één 'formele' cut in de film en voor de rest lijkt de film in één take te zijn opgenomen. Slecht één keer heb ik de overgang bewust kunnen waarnemen. Knap gedaan! Het 'lopen met de camera' is soms wel wat irritant om naar te kijken op groot scherm (ik heb voor deze film op de projector de optie ingeschakeld om beweging wat vloeiender weer te geven en dat was een flinke verbetering) maar het geeft ook betrokkenheid en draagt bij aan de spanning. Er is ook knap met de tijdslijn gepeeld. Het verhaal duurt ca. 24 uur en je hebt het gevoel overal live bij te zijn geweest, maar het is bijna onmogelijk te zien waar 'short cuts' worden genomen en de tijd in elkaar wordt gedrukt. Knap gedaan. Je hebt echt het gevoel dat je zelf de hele reis hebt ondernomen en de spanning hebt gevoeld. Ook vond ik de film niet voorspelbaar en tot het laatste moment spannend. Duur was prima. Al met al een sterke film.

Maar het gaat wel om verwachtingspatroon. Ja, de film heeft de nodige spannende momenten en er is ook wat goede actie, maar verwacht geen spetterende 'hollywood style' oorlogsfilm vol imposante explosies en onoverwinnelijke helden die alle natuurwetten lijken te kunnen breken. De spanning is subtieler, de actie realistischer en het gaat ook om de dialogen en het schetsen van een tijdsgeest. Al met al kan ik eigenlijk geen verbeterpunten aangeven. Daarom 4,5 ster. Waarom geen 5? De film mist het 'wow' effect maar dat is - eerlijk toe gegeven - ook erg inherent aan het genre.

Ik had te hoge verwachtingen, maar okay als je van het genre houdt.

De film wordt gedragen door Washinghton en Wahlberg: 2 top acteurs in een B film die de film samen redden maar eigenlijk beter verdienen. De chemie tussen beide is goed en ik kon de subtiele humor wel waarderen. Ook de dialogen tussen beide heren is uitstekend. Maar het verhaal schiet te kort. In het begin is het niet goed te begrijpen en het duurt te lang voor je door hebt wat de context is. Het feit dat het verhaal van Moviemeter helemaal niet klopt helpt ook niet mee. De logica van alles kon ik niet altijd helemaal begrijpen. Verder kabbelt de film wat door, soms actie om de actie en vaak is de film wat saai. De film wist me onvoldoende te boeien. Al met al 2,5 sterren vanwege beide acteurs. Anders was de film niet boven 1 of 1,5 ster uitgekomen.

P.S. Hier nog een betere beschrijving ipv het verhaal van Moviemeter:

Een agent van de narcoticabrigade en een undercoveragent van de inlichtingendienst van de marine hebben de taak gekregen om drugsbaron Papi Greco op te pakken. Eén probleem: ze weten beide niet dat de ander óók undercover voor een overheidsinstantie werkt. Als ze vervolgens samen een bank moeten beroven om Papi op te kunnen pakken en wat anders aantreffen dan ze verwacht hadden, moeten ze vechten voor hun leven en blijken er grotere vissen in het spel te zijn dan Papi. En kunnen ze elkaar wel vertrouwen?

Een geweldige film in het genre van de Before Sunrise (1995) serie. De filosofische gesprekken zijn in het begin iets meer gekunsteld. Bovendien begrijp ik als kijker niet helemaal waar de felheid in de discussies vandaan komt. De film haalt het niveau van Before Sunrise daarmee niet. Maar waanzinnig knap hoe je van het eenvoudige concept van deze film (twee jonge mensen die voor hun eigen redenen samen naar Spanje en Portugal reizen in een camper) een 2,5 lang durende interessante film kunt maken. Ik heb me geen moment verveeld. De tijd vloog letterlijk voorbij. Vooral Mala Emde acteert grandioos. Ze is zeer overtuigend. Anton Spieker moest in het begin wat 'inkomen' maar trok later wel bij. Toch blijft het Mala die de film draagt. Er zit gelukkig een goede chemie tussen beide spelers en de relatie tussen beide ontwikkelt zich vloeiend en geloofwaardig. Een echte roadmovie zoals ene roadmovie hoort te zijn. Je hebt het gevoel de reis zelf een beetje te hebben gemaakt. Een aanrader voor iedereen die van roadmovies houdt en zeker als je houdt van romantische 'praat' films in de sfeer van Before Sunrise. Want eerlijk is eerlijk: er wordt veel gepraat en daar moet je van houden. Voor mij eindelijk weer een film die ik 5 sterren kan geven. In 2027 een vervolg zoals in de 'Before' Trilogie?

Ik houd in basis van dit soort film en met deze cast kan er toch weinig mis gaan? Toch wel dus.

Het meeste is al gezegd. Een B film waarin een top cast de film niet weet te reden. Het gaat eigenlijk mis op alle fronten. Het script is stupide, afgeraffeld en mist elke vorm van geloofwaardigheid. De vechtscenes komen niet geloofwaardig over. En het meest storende: de bedroevende acteerprestaties van bijna iedereen. Penelope Cruz krijgt de trofee voor alle beroerdste acteerprestaties in deze film. Nyong'o en Kruger zijn het minst slecht en doen het gewoon middelmatig zonder inlevingsvermogen. Ook sommige 'twists' zijn veel te obvious en voorspelbaar. Het is allemaal veel te gekunsteld.

De film probeert ook veel te veel te zijn, maar niets lukt. Er zit sowieso niet de humor in van Charlie's angels of James Bond. De technologie elementen worden niet uitgewerkt zoals in Mission Impossible en de film neemt niet de rust om de spanning daarmee op te bouwen. De actiescenes zijn ook afgeraffeld. Dan nog wat af en toe een theekransje, wat 'vrouwen gekeutel' en gevoelens uitwisselen tussendoor wat niet past bij de personages die ze spelen.

Eén voorbeeld van ongeloofwaardigheid waarmee je mij echt kwijt raakt: Garciela moet flirten met een multimiljonair. Ze geeft helemaal gestressed aan in het microfoontje dat ze dat niet kan en er heel slecht in is. 10 seconden later loopt ze te flirten als een volleerde flirt-koningin die nooit anders heeft gedaan vol zelfvertrouwen. Het zijn dit soort zaken die lachwekkend zijn zonder dat ze zo bedoeld zijn. Op deze manier kun je geen consistent personage neerzetten waarmee het allemaal clichématige bordkartonnen figuren worden. Jammer.

Wat gaat wel goed? In de 2e helft herpakt de film zich een beetje. Het verhaal krijgt iets meer focus en wordt wat boeiender. Het concept dat het verhaal zich naar veel verschillende landen verplaatst maakt dat je aantrekkelijke en afwisselende decors hebt. Tot slot heeft de film niet op alle fronten een goede afloop (best verassend voor een clichématige Hollywood productie). De film heeft ook wel een aantal leuke momenten.

Ik heb de film niet afgezet (wel overwogen) en kan er nét 2 sterren aangeven omdat de 2e helft wat minder slecht was dan de eerste, maar 2 sterren is wel erg royaal voor dit prul.

Een sympathieke, maar trage film met een dun verhaal. Toch wat tegenvallend.

De film schets mooi de sfeer van het leven dat Ikal, zijn ouders en zijn vrienden leiden. Er wordt ook prima geacteerd (het moet gezegd worden: Karrlo Isaacs speelt Ikal op zeer overtuigende wijze! Erg knap!). En ik houd wel van coming of age verhalen. Toch vond ik de film tegenvallen. De voornaamste reden: het is een trage film waarin weinig gebeurt. Er zit ook geen spanning in. Ik had steeds het gevoel: waar wil de film heen? Weinig drama, weinig emoties, allemaal wat vlak. Maar ik denk dat dit ook de bedoeling is geweest van de filmmaker. En dan komt het neer de de vraag: houdt je van dit soort films of niet? Het is niet helemaal mijn ding.

Verder is het objectief geen slechte film. Helaas valt het verhaal er een beetje in: je leert niet hoe Ikal zijn nieuwe vrienden heeft leren kennen, daar had ik wel meer van willen zien. Je leert de karakters verder wel kennen, maar niet echt goed. Je blijft een beetje raden naar de verhoudingen en de motieven. Het einde gaf een interessante twist aan het verhaal, maar dat kan het dunne script helaas (voor mij) niet redden. Gelukkig hebben ze de duur van de film op 1,5 gehouden, anders zou het een draak van een film zijn geweest.

Geen verloren avond, maar toch een onbevredigend gevoel. Je moet houden van trage, Spaanse films waarin weinig gebeurt en meer een sfeervol beeld wordt geschetst. Als dat is wat je zoekt, vooral kijken. Anders kun je deze denk ik beter overslaan. Ergens tussen 2 en 2,5 sterren.