Meningen

Een beetje vreemd, maar wel lekker: geen standaard actiefilm.

Het is lastig om de film minder dan 4 sterren te geven: er wordt uitstekend in geacteerd (eigenlijk door de hele crew met een extra compliment voor Ansei), de casting is goed gedaan, camerawerk perfect, choreografie top en natuurlijk één van de beste soundtracks die we in films zijn tegengekomen. Dit is zeker geen 13 in een dozijn actiefilm. Er is goed nagedacht over het verhaal en de mengelmoes van personages is uitstekend gekozen. Of je er van houdt of niet moet iedereen zelf beoordelen, maar objectief gezien is dit een uitstekende film.

Mijn voornaamste kritiek is dat de film geen enkele geloofwaardigheid heeft en dat de besluiten die genomen worden zo dom zijn (ongeloofwaardig dom, want de personages zijn dit zeker niet) dat je vaak een 'yeah, right' gevoel krijgt. Bijvoorbeeld als een bezetene wegschuren in een auto, door rood licht rijden, driften door de bocht, andere auto rammen..... terwijl de politie je nog niet gespot heeft. Lekker slim. Ook de actie om te besluiten 's nachts weg te sluipen om Deborah op te halen kan er bij mij niet in. Waarom niet 1 dagje wachten en dit risico niet nemen? En er zijn meer van dit soort momenten, dat is jammer.

En houd ik van dit soort films? Ja, ik wel. Na een uur dreigde het wat saai te worden: inmiddels kende ik de choreografie wel, de personages, de coole soundtrack, het racen door de straten. Maar gelukkig verdiepte de film toen en ging een andere kant op. Zoals iemand anders al opmerkte, gebeurde de omslag van de lieve Baby naar de moordlustige baby nogal plotseling, maar dat stoorde me niet.

Al met al een uitstekende film die me niet teleur heeft gesteld. Maar dit is geen 'Fast and Furious' concept: het is een aparte film die niet alleen draait om actie en snelheid. Maar goed, als je alleen actie en snelheid wil zijn er genoeg alternatieven om met een zak popcorn de avond door te komen. Deze krijgt van mij 4 sterren.

Met name het eerste deel viel wat tegen. De agenten zijn weinig beter dan het gespuis dat ze proberen te bestrijden. Een donkere, sombere film, los van waarden en normen. Moeilijk om met de personages te identificeren. Het geeft wel een realistisch inkijkje in een wereld die ik nog niet kende. Moeilijk voor te stellen dat het er echt zo hard aan toe gaat. Met name het gegeven dat drie agenten in burger die in een normale auto rondrijden acties uitvoeren waarbij ik zou zeggen: laat een peloton ME-ers aanrukken. Het is vragen om problemen en die komen er dus ook. Je zou in deze wijk geboren worden....

Naar mate de film vordert komt er wat meer vaart in en krijgt het meer een verhaallijn. Ik kreeg wat meer begrip voor de hoofdpersonen. Hoogtepunt qua spanning is de grote inval. Zeer kundig in beeld gebracht. De film wordt eigenlijk steeds beter en op een gegeven moment slaat het om van actie naar drama. Wat overblijft aan het einde is vooral een gevoel van opluchting dat ik niet in zo'n wijk woon of in zo'n wijk mijn werk hoef te doen en ongeloof. Soms is de realiteit al bijzonder genoeg en hoef je aan een film helaas nog maar weinig toe te voegen.

Een bijzonder inkijkje in een andere wereld, als film toch enigszins tegenvallen. Het bleef iets te veel op afstand en het eerste deel kon niet voldoende boeien. Daarom 2,5 sterren.

Dit was niet zo best. Na het zien van het vorige deel (wat ik erg kon waarderen) was dit een tegenvaller.

Vooral het eerste deel was erg slecht. De gevolgen van de hartaanval van Marcus wordt veel te sterk uitvergroot en uitgemolken. Het is onbenullig, draagt niet bij aan het verhaal en is ook niet grappig. Gelukkig verdwijnt het in het 2e deel iets meer naar de achtergrond. De film komt dan wat meer in balans en is beter te hachelen. Maar nog steeds zijn er keuzes gemaakt die ik niet kan begrijpen. Okay, het is fictie en dat auto's uit zichzelf na een ontploffing 6 meter in de lucht springen en drie salto's maken, kan ik doorheen kijken. Maar dat direct nadat een vliegtuig een noodlanding heeft gemaakt er een compleet research center met tenten en hightech communicatie middelen is opgebouwd gaat echt te ver. Of één iemand die een complete stalen kooi incl. persoon weet tegen te houden met een touw. En dat touw (dat niet beweegt of schuurt) gaat ineens rafelen. Of een zwaar gewicht uit de fitness school dat je vastmaakt aan een stuk stof om er vervolgens mee te gaan zwaaien zonder dat de stof bij de eerst actie volledig uitscheurt. Het zijn een paar voorbeelden van tientallen gebeurtenissen waarbij je denkt 'yeah, right...'. En dat is jammer en haalt de film voor mij omlaag. Dat samen met het oeverloze geleuter tussen de twee 'bad boys' maakt dat ik echt niet meer dan 2,5 ster kan geven. Het is goed dat er geen vervolg meer is gekomen in deze serie.

Ik zou deze film in principe overslaan tenzij je nu eenmaal de hele Bad Boys serie wilt bekijken. Maar verwacht er niet te veel van.

Tja, een controversiële film zoals je in de reviews kunt lezen, dat is het zeker. Ik ga toch voor net bovengemiddeld.

Ik begon deze film met frisse tegenzin te kijken. Ik was bang voor een kinderachtige film met roze decors, flauwe humor en een 2 uur durende Barbie commercial. Maar ik moet zeggen dat het me erg is meegevallen. De decors zijn zeker roze (vooral in het begin), maar ik kon de humor wel waarderen tot op het niveau 'geniaal, hoe verzin je het!'. En ja, het is zeker een grote Barbie commercial (met een note, zie verderop), maar daar onder wordt een lastig topic aangesneden: de verhouding tussen vrouwen en mannen. Het feminisme. Het einde vond ik zwak, maar tot nét voor het einde geeft de film weliswaar een duidelijke mening, maar (heel sterk!) geen antwoorden. Want er zijn geen simpele antwoorden op het vraagstuk.

Dit alles gaat gepaard met een vrij typische humor die je moet liggen. Ik houd niet van absurdistische films, en hoewel dit in die richting gaat, kon ik het goed hebben. Ook de zelfkritiek kon ik waarderen: in de film wordt aangegeven wat de negatieve impact van Barbie is geweest op onze samenleving en ons beeld van de man/vrouw verhouding waar de film zich tegen verzet. De film verdedigt zich enigszins ('zo is het niet bedoelt') maar lijkt haar eigen veroordeling te accepteren en met de film haar kruis te dragen. Zoals ook al eerder in andere reviews is aangegeven: het eerste deel is sterker dan het tweede deel. Ook jammer dat de twee menselijke hoofdrollen (moeder en dochter) niet beter worden uitgewerkt: ze blijven wat vlak en ik begrijp niet altijd hun motieven en ontwikkelingen.

Al met al heb ik me prima vermaakt. Dat alles zou 3 sterren opleveren. Toch geef ik er een halfje bij voor de absoluut originele manier hoe het verhaal in elkaar zit en hoe het thema feminisme kundig is uitgewerkt op een luchtige manier. Met een duidelijke mening, maar zonder eenvoudige oplossing.

Ik had zin in een ongecompliceerde actiefilm. En toch na een half uur afgezet. Het hoefde dit keer geen topfilm te zijn, maar dit was gewoon té slecht om door te blijven kijken. Het heeft het concept van een pornofilm: snel wat kunstmatig een situatie creëren met slecht acterende acteurs zodat je een reden hebt om te gaan knokken. De acteurs zijn slecht gecast. Vooral Statham en Lampman passen totaal niet bij het karakter dat ze spelen. Zeer slecht geacteerd ook (bv. hoe Lampman reageert je als ze er zojuist achter komt dat haar moeder is overleden). Het verhaal wordt in het begin in sneltrein vaart doorgespoeld zonder dat je begrijpt hoe e.e.a. in elkaar zit en binnen 15 minuten kan de actie beginnen en fikt het eerste gebouw af. Allemaal zéér over de top en er worden karikaturen neergezet. Nu hoeft dat niet erg te zijn als er wat humor bij komt en de film zichzelf niet al te serieus neemt, maar deze film neemt zichzelf juist bloedserieus. Nee, geen aanrader. 1 ster.

Een sterke film. Twee acteurs spelen de sterren van de hemel. Goed camerawerk, de mooie locaties in Parijs worden goed gebruikt en de karakterontwikkeling gebeurt mooi vloeiend en is geloofwaardig. Prachtig om te zien hoe de 95-jarige Line Renaud zo krachtig kan spelen op haar leeftijd. Ik mag hopen dat ik op de leeftijd nog zo levenslustig en 'jong' ben. Ook Dany Boon en de ander acteurs spelen sterk en overtuigd. Een film waarin je ziet hoe je in een tijdsbestek van enkele uren een band voor het leven kunt opbouwen. Ook het levensverhaal van Madeleine boeit. Je kunt het een trage film noemen, maar deze verveelt nooit. Een beetje in de stijl van het Oscar winnende Green Book (Film, 2018). Of deze film met een Oscar naar huis zal gaan weet ik niet, maar wat mij betreft mag Line Renaud het beelde voor beste actrice in ontvangst nemen. Sterke film. 4 sterren.

Aardige Nederlandse film die heel losjes is gebaseerd op de 'Bende van Oss'. Jammer dat er zo veel wordt afgeweken van de werkelijkheid en jammer dat iedereen zo geforceerd Brabants probeert te spreken. Ik kan ook maar moeilijk wennen aan het filter dat ze erop hebben gezet om er minder kleur in te brengen zodat de jaren 30 sfeer wat wordt aangezet. Was niet nodig. De tijdgeest wordt wel goed neergezet, acteerwerk is voldoende. De verhaal is ruw, bot en grof. Uitgesproken vrouwonvriendelijk en seksistisch. Het verhaal is niet super spannend en kabbelt wat voort (zeker in het begin). Later wordt de film wat sterker. De bende van Oss verschilde overigens niet zo heel erg van de Italiaanse maffia.

Al met al 3 sterren.

Oei,oei, oei.... wat een saaie, langdradige en slechte film. Ik was voorbereid om een dun verhaal, maar niet op geen verhaal. Ik geef 1 ster. 0 sterren voor de eerste helft en 2 sterren voor de 2e helft waarin in ieder geval nog iets gebeurt. De film is in 5 minuten te vertellen. En nee, dan heb je de totale film vertelt, als je 5 minuten de tijd hebt is het niet nodig om iets samen te vatten of weg te laten. Zo weinig gebeurt er in de film. Ik houd van arthouse, ik houd ook van langzame films die de tijd nemen om een verhaal te vertellen. Maar deze film slaagt er simpelweg niet in om ook maar ergens interessant te worden. Er zit echt niets in. Geen echte goed uitgewerkte drama, geen spanning, geen romantiek, nauwelijks inzicht of ontwikkeling in relaties (met uitzondering van het einde, vandaar toch nog 1 ster). Het enige dat ervoor zorgde dat ik de film niet heb uitgezet waren de mooie natuurbeelden. Dit was echt de slechtste en vervelendste film die ik in lange tijd heb gezien. Een krappe 1 ster. Sorry, ik kan er echt niet meer van maken deze keer. Jammer.

Lastige film. Er gaat veel goed in de film. Prachtige beelden, erg gestyleerd (soms té), dialogen zijn goed, acteerwerk is goed, de film is erg traag maar verveeld niet (de korte speelduur helpt). En toch.... Er worden drie verhaallijnen uitgewerkt. Het verhaal van de leider van de band met Dina is de moeite waard. Goed uitgewerkt, de personages krijgen diepgang. Je voelt de spanning tussen beide en je begrijpt dat beide een verleden met zich meedragen dat langzaam duidelijk wordt. De andere twee verhaallijnen hadden beter achterwege kunnen blijven: oppervlakkig en nietszeggend. Je blijft een beetje achter met een gevoel: waarom heb ik hier naar gekeken en wat was de boodschap? Uiteindelijk gaat de film voor mij over het leven dat we leiden versus het leven dat we hadden kunnen en willen leiden (maar dat thema wordt niet erg sterk uitgewerkt). En en gaat over twee botsende culturen die elkaar tegenkomen wat een ongemakkelijke spanning oplevert die de hele film blijft (maar er wordt vervolgens niet veel mee gedaan). Het ontwikkelt allemaal niet echt. Al met al heb ik me niet verveeld maar had ik de film ook prima kunnen missen. Ik kan daarmee niet hoger scoren dan 2,5 sterren.

Een uitstekende, spannende film met voldoende diepgang.

Sandra Bullock draagt de film met haar geweldige acteerprestatie. Haar rol wordt ijzersterk neergezet! Maar er is meer dat klopt in deze film: ook de andere acteurs doen het prima, een origineel concept, de film is erg realistisch, geen overacting of karikaturen, mooie mix tussen psychologische spanning en fysieke spanning, geen zwak middenstuk (blijft spannend), mooie karakterontwikkelingen, prima geschakeld tussen vroeger en heden, prachtige beelden van de rivier. De titelverklaring komt volgens mij niet voort uit de analogie tussen de vogels in een kooi (die voor het kwaad waarschuwen) en hoe de mensen nu eigenlijk in eenzelfde kooi moeten leven.

Verwacht geen horror film met schrikeffecten e.d. De film bevat relatief weinig expliciet geweld en lugubere scenes. Verder heb ik eigenlijk weinig kritiek. Hooguit dat het af en toe toch niet helemaal realistisch is: het autorijden zonder te kijken ging echt te goed (probeer het maar eens ) en het laatste stuk van de rivier zouden kinderen die niet kunnen zwemmen sowieso niet kunnen overleven. Het slot is ook wat cliché. Maar dat is snel vergeven. Bird Box is een ijzersterke drama/sciencefiction film. 4 sterren.

Als je weet dat het een Disney productie is, weet je wat je kant verwachten. Als je daar niet van houdt, vooral niet kijken. Het is ook zeker niet Disney's sterkste productie. Er had duidelijk meer ingezeten. Acteerwerk is acceptabel (maar niet meer dan dat),. Ik moest even wennen aan het idee dat de verteller 'het paard' was, maar toen ik die knop had omgezet moet ik zeggen dat Kate Winslet het voor mij prima heeft gedaan. Het verhaal was okay. Een echte plus zijn de mooie beelden, vooral in het begin van de film. Toch vond ik het zeker geen topper. Ik ben het eens met een andere reviewer: het grootste probleem is dat de emoties en de Romantiek gewoon niet lekker genoeg uit de verf kwamen. Het bleef toch wat op afstand en het geheel komt onvoldoende geloofwaardig over. Dan is er het 'overacten' van enkel acteurs in het midden van de film.... Tenenkrommend. Maar toch, ondanks de stevige kritiek, heb ik me wel vermaakt deze zondagavond en had de film voldoende moois om te blijven boeien. Alleen jammer dat er zo veel meer potentie in heeft gezeten. Daarom een krappe drie sterren.

Ik kon er niet zo veel mee. Ik denk dat het grootste manco was dat de film op waarheid is gebaseerd en men te dicht bij het originele verhaal wilde blijven. Er wordt prima in geacteerd, goede soundtrack, prima gefilmd dat zat allemaal wel goed. Het grootste probleem: de film duurt echt veel te lang voor een film waarin niet veel gebeurt. Ik vond de film vaak oprecht saai worden. Veel scenes duurde te lang en - zeker in het middenstuk - valt de film te veel in herhaling. En wát er dan wel gebeurt wordt zo traag opgebouwd dat het niet spannend is. Overigens vond ik - ondanks dat het verhaal waar gebeurd is - het verhaal op punten ook nog erg ongeloofwaardig. De reden waarom Ron steeds belt en Flip (als blanke man) moet opdraven wordt niet duidelijk uitgelegd en is de basis voor een onnodig riskante en complexe operatie. Ook het stuk waarin Ron de bodyguard wordt van de grote baas is erg ongeloofwaardig. Ik heb geen onderzoek gedaan of het een wat slecht ingebrachte dramatisering is of dat het werkelijke verhaal en de beweegredenen gewoon niet goed genoeg worden uitgelegd. Wat bizar zou zijn gezien de duur van de film. Het was aardig om iets meer te weten hoe de Ku Klux Klan is georganiseerd en werkt en het is schokkend als je realiseert hoe een deel van dit gedachtengoed tot op de dag van vandaag nog steeds leeft onder sommige Amerikanen, maar een hele goede film is het niet geworden. De laatste 3 minuten van de film waren 'by far' het meest indrukwekkend. 2 sterren.

Niet slecht, maar overbodige remake van The Disappearance of Alice Creed (2009).

Op zich is het geen slechte film. Vooral Tygo acteert wat over de top en gemaakt (typisch Nederlands), maar voor een Nederlandse film is dit echt niet slecht. De plotwendingen liggen er wat dik bovenop: het is allemaal nogal 'in your face' maar de film kan het op zich wel hebben. Alleen de vraag die blijft hangen: waarom heeft iemand de moeite genomen om deze film te maken? Ik ben helemaal niet tegen remakes: soms kun je er een andere draai aan geven, met de Engelse taal een breder publiek bereiken of is het origineel gewoon wat gedateerd. Maar dat geld allemaal niet voor The Disappearance of Alice Creed. Ik snap het niet... Het origineel is goede (ik denk zelfs betere), niet gedateerde Amerikaanse film. Waarom dit overdoen met 'gemiddelde acteurs' in het Nederlands?

Maar goed, los daarvan: geen slechte film maar wel een halve punt aftrek omdat het een overbodige film is. 2,5 ster.

Geen sterke film. Het begint is slecht. B film kwaliteit. De aanloop wordt snel in elkaar geflanst zodat het verhaal kan beginnen. Acteerwerk is onder de maat. vol clichés. De events zijn niet allemaal logisch. Er blijven vragen zoals: hoe kunnen ze dit nu weer weten? Gedurende de film wordt het iets beter en begon ik me warempel wat in te leven. De band tussen dochter en vader wordt ook iets verder uitgewerkt. Gestart op 2 sterren, geëindigd op 2,5 a 3 sterren. Overall 2,5 sterren.

De serie ken ik niet. Een animatiefilm gericht op volwassen. Op zich vond ik de film niet slecht, maar het was gewoon niet mijn ding. De humor kon ik wel waarderen (droge, cynische humor), maar de film wist me emotioneel gewoon niet te betrekken. Ik stond erbij en keek ernaar. De karakters bleven op afstand. Het verhaal zelf stelt niet veel voor en kon ik uiteindelijk maar deels volgen (komt mede door de ontzettend hoge snelheid). Ook als je met ondertitels kijkt moet je echt het Engels volgen, want meer dan de helft zijn woordgrapjes die vertaalt hun charme deels verliezen. Voor mij 2 sterren, maar ik kan me levendig voorstellen dat een liefhebber van dit soort animatie er drie sterren of meer voor geeft.

Veel beter dan ik had verwacht. Een mooi geflimd coming of age verhaal. Ik vind het een klein, minder bekend meesterwerkje.

Er wordt door iedereen uitstekend in geacteerd: heel realistisch, geen overacting. En de personages worden geen karikaturen. In goed zit ook wat slecht en omgekeerd. In de film loopt de fantasie van Thomas door de werkelijkheid, maar beide zijn prima te scheiden en het wordt nergens onduidelijk of verwarrend. De fantasie draagt ook functioneel bij om de ontwikkeling van Thomas te begrijpen. Jesus is eigenlijk een denkbeeldige vriendin (met de stem van zijn moeder) die veel jonge kinderen hebben of hadden en voor thomas een moreel kompas is in moeilijke momenten en als hij steun nodig heeft. De film vindt ook een mooie balans tussen een serieuze toon (want het is best een zwaar thema) met een leuk tragi-komisch randje waardoor het geheel best luchtig blijft. De film zit ook vol metaforen en beeldspraken (waar ik - denk ik - maar een deel van mee heb gekregen). Einde is ook mooi waarmee duidelijk wordt dat de vader de greep op het gezin verliest (en dit ook doorheeft) en thomas, zijn zus en moeder zich succesvol los hebben weten te maken van de overheersing van de vader. Eindelijk weer eens een écht goede film van Nederlandse bodem gezien!

De enige kritiek die ik er op heb is misschien dat film langer had mogen duren (maar dat is eigenlijk een compliment). Het verhaal had wat verder uitgewerkt kunnen worden en er was veel ruimte voor interessante andere lijntjes (zoals de opbloeiende vriendschap tussen Thomas en Elize) maar aan de andere kant: wat niet verteld is in de film kun je als kijker prima invullen met je eigen fantasie wat weer volledig in lijn is met sfeer van de film . Voor mij 4,5 ster.

Wat een geweldige film! Ik heb deze lang voor me uit geschoven omdat ik er weinig vertrouwen in had: ik ken Queen niet goed en ben geen fan van ze. Na een korte docu te hebben gezien over Queen vond ik het een goed moment om er toch aan te gaan. En dat viel erg mee: echt een goede film! Hoe Malek Freddy Mercury neerzet is gewoon subliem en ook de andere rollen zijn ijzersterk neergezet. Jammer dat ze de tanden van Malek zo hebben overdreven. Zoals iemand anders al opmerkte: een uitstekende balans tussen muziek en levensverhaal. Dat het verhaal te weinig diepgang krijgt of afgeraffeld is kan ik me voorstellen, maar dat is bijna niet te vermijden. Anders krijg je de kritiek dat de film te lang duurt of dat er slechts één periode uit verfilmd. is. Ik vind dat ze een prima modus hebben gevonden om zo'n rijke historie toch beknopt in tussen de 2 en 2,5 uur en als iemand die weinig van Queen weet vind ik het leuk om een wat meer totaal beeld van het leven van Mercury te krijgen.

En daar zit ook meteen de pijn: mijn grootste kritiek op de film is dat er te veel elementen zijn gedramatiseerd die geen recht doen aan de geschiedenis van Queen (gelukkig is er internet). En dan doel ik met name op het Live Aid concert (dat een reünie zou zijn nadat de band uit elkaar was gevallen wat in werkelijkheid nooit is gebeurd) en het moment van zijn aids diagnose (dat in werkelijkheid lang na het Live Aid optreden gebeurde). Ik snap dat je wat schuift met tijdslijnen om het verhaal wat te comprimeren en ik snap ook dat je soms wat wilt dramatiseren, maar dit gaat te ver en is voor mij niet acceptabel voor een biopic. Ik kijk zo'n film ook omdat ik er wat van wil opsteken. Daarom een volle ster aftrek. Als film zou het zeker 5 sterren waard zijn geweest, maar als biopic van Freddy Mercury met te veel fantasie blijf ik steken op 4 sterren.

Oei, oei, dat viel niet mee! Misschien had ik te hoge verwachtingen. Het zit 'm niet in de acteerprestaties: die zijn zonder uitzondering goed. Het grote probleem is het script. Als je niet uit Amerika komt en niet bekend bent met een aantal voorvallen die groot in de media zijn uitgelicht, mis je simpelweg voorkennis om alles goed te kunnen begrijpen. Voeg daar aan toe de ongelooflijke snelheid waarmee het verhaal verteld wordt en je bent halverwege het verhaal de draad kwijt. Men heeft geprobeerd om meerdere verhaallijnen tegelijk te vertellen. Dit is vaak geen goed idee en hier pakt het redelijk dramatisch uit. Ik denk dat ze er beter voor hadden kunnen kiezen om het verhaal volledig vanuit het perspectief van één van de drie vrouwen te vertellen. De andere verhalen hadden erbij gehaald kunnen waar nodig om het geheel te versterken. Het verhaal over hoe Megyn Kelly met Trump omgaat is boeiend, maar waarom probeert je dit alles in één film te stoppen? Natuurlijk raakt het dezelfde problematiek, maar soms geldt toch echt: less is more. Ook storend is dat - waarschijnlijk door de getekende geheimhoudingsverklaringen - de filmmaker eigenlijk te weinig materiaal heeft dat in de film verwerkt kan worden. Het resultaat is vage dialogen die veel insinueren maar eigenlijk weinig echte informatie bevatten. We komen er ook niet achter wat er écht met Gretchen Carlson is gebeurd vanwege geheimhouding. Ik denk dat ze er beter voor hadden kunnen kiezen om een fictieve nieuwszender te nemen met drie fictieve presentatrices waarbij iedereen de gelijkenis met Fox had kunnen zien. De makers hadden zich dan iets meer vrijheid kunnen veroorloven om een goed script te schrijven terwijl je nog steeds de thematiek goed over het voetlicht brengt. Voor mij is deze film mislukt. Vanwege het historisch belang, de goede acteerprestaties en dat deze film waarschijnlijk beter te volgen is als je uit de US komt toch nog een schamele 2 sterren.

Een van de beste WOII oorlogfilms die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Ik wilde bewust de uncut (miniserie) of directors cut kijken. Ik kon de 'uncut' versie niet aankomen, dus werd het de directors cut. Wat mij betreft was de duur perfect. In tegenstelling tot enkele andere reviews heb ik niet 1 scene gespot waarbij ik dacht 'die hadden ze er wel uit kunnen laten'. Natuurlijk kun je een verhaal in een U-boot zo kort of uitgebreid vertellen als je wilt, maar het werd niet saai.

Dat het niet saai werd, kwam mede door de uitstekende regie en het sublieme acteerwerk. Prochnow speelt de sterren van de hemel (soms een tikkeltje over de top, maar dat is ook een tijd-dingetje van begin jaren 80) maar ook de rest van de cast blijft niet achter en dat is indrukwekkend, want het zijn niet allemaal doorgewinterde acteurs.

In de Directors cut wordt de tijd genomen om het verhaal te vertellen. In het begin helpt dat om het leven aan boord goed weer te geven en later is het knap hoe de spanning behouden blijft, want ik ben het eens met een paar andere reviews: eigenlijk gebeurt er niet zo heel erg veel in de film. Ik merkte soms een gevoel van 'eerder gezien', maar realiseerde me later dat het de nieuwere films zijn (zoals U-571 (2000) die leentjebuur spelen.

Over het algemeen ben ik niet zo'n fan van 'oude' films, maar deze film heeft de tand des tijds goed doorstaan. Zowel qua verhaal en manier van vertellen voelde de film niet gedateerd aan en de gerestaureerde versie die ik heb gezien ziet er qua beeld en audio (goede soundtrack ook!) ook bijzonder fraai uit (op een paar avond/nacht scenes na waarbij het lijkt dat ze die zijn vergeten te restaureren of misschien was het geld op )

De film is op ware feiten gebaseerd en geeft (denk ik, ik was er niet bij) een realistisch en genuanceerd beeld van het leven aan boord en hoe de verschillende bemanningsleden dit ervaren. Ik denk de beste film als je beeld wilt krijgen over het leven op een onderzee boot in WOII. Als je houdt van films die wat trager verteld worden maar toch de spanning lang weten vast te houden (je voelt letterlijk de spanning en krijgt bijna zelf een knoop in je buik) is deze film zeker een aanrader. 4,5 ster.

Je kunt de film beter niet vergelijken met The Hunger Games of Divergent, want dat gaat tegenvallen. Maar het is al met al best een okay film. Acteerwerk is goed (okay, wel die typische Nederlandse onnatuurlijke dialogen zo nu en dan, maar dat moet je accepteren als je een Nederlandse film kijkt ben ik bang). Camera werk is ook prima. Het gaat een beetje fout in het script. Ze hadden beter een half uur meer de tijd kunnen nemen om e.e.a. wat zorgvuldiger uit te werken. Er worden nu soms grote sprongen gemaakt en het verhaal verliest op sommige momenten geloofwaardigheid wat eenvoudig was te voorkomen. Het is gebaseerd op een boek van Mirjam Mous. Nu ken ik deze schrijfster niet, maar als iemand me had verteld dat het verhaal van de hand van Charles den Tex was, had ik het direct geloofd. Ook den Tex levert vaak verhalen af die nét niet helemaal kloppen, nét niet af zijn, nét iets beter doordacht hadden mogen worden en toch erg leuk zijn om te lezen. Zo is het ook met deze film. Het is het nét niet en kan zich helemaal niet meten met de grote Hollywood producties waar het mee vergeleken wordt. Maar toch is de film leuk om gezien te hebben. Daarom 3 sterren.

Een fraaie film over een jongenskoor, maar er had meer ingezeten.

De muziek is prachtig (als je er van houdt), de acteerprestaties zijn redelijk. De film heeft ook zeker mooie momenten. Toch miste ik de echte dramatiek. Ook vond ik sommige scenes op de één of andere manier niet helemaal logisch. Alsof er net te veel in gesneden is. De film had potentie voor 4 sterren, maar toch blijk ik om deze reden op 3 sterren hangen.

Een aanrader als je houdt van films rond het thema 'loser met verborgen talent wordt helemaal hot' of als je erg houdt van de typische koormuziek van jongentjeskoren. Anders kun je deze misschien beter overslaan. Er zijn betere films in het genre. 3 sterren.

Note: ik moet er wel bij vermelden dat ik deze film niet in m'n eigen 'thuisbios' keek, maar op vakantie op een kleiner scherm met bagger geluidskwaliteit. Ik denk dat deze film veel beter tot z'n recht komt door een mooie geluidsinstallatie en op groot scherm.

Ik zie dat ik deze nog geen waardering had gegeven. Voor mij een echte cult klassieker. Fantastisch! Mooi om te zien hoe de dynamiek zich ontwikkelt. Hoe een groep totaal verschillende personen die elkaar niet kennen uiteindelijk meer gemeen hebben en meer band hebben dan ze zelf dachten.

Je zojuist het soortgelijke Stand by Me (Film, 1986) bekeken wat we toch wat tegenviel. Ik denk dat het bij dit soort films een beetje is: als je ze destijds gezien hebt en van genoten hebt heb je er binding mee en doet het je wat. Ik kan deze film zo weer opnieuw kijken en wordt dan ook teruggeworpen naar mijn eigen jeugd (met z'n mooie en minder mooie momenten). Als je de film destijds niet gezien hebt (zoals bij mij het geval was met 'Stand by me'), dan zie je waarschijnlijk vooral een gedateerde film die traag verloopt en minder kan overtuigen.

Voor mij is de Breakfast club een 'must sea' film. 5 sterren.

Ik had hier niet zo'n hoge verwachtingen van, maar het bleek een verrassend goede film te zijn. Prima geacteerd. Het was vooral allemaal erg realistisch gefilmd en je voelt de wanhoop, paniek en angst. Ook de fouten die gemaakt worden zijn realistisch: als je in extreme stress zit, dan worden je hersens deels uitgeschakeld en doe je vaak domme dingen. Je gaat ook te snel handelen waardoor dingen fout gaan.

Wat ik iets minder vond was de uiteindelijke bevrijding zelf: ik geloof niet dat je door lucht in een zwemvest te laten lopen je een rotst omhoog kunt krijgen en ook het grapje met de bandenspray: het lijkt me sterkt dat dit in de praktijk zou kunnen werken. Maar toch leuk verzonnen. Ook jammer dat Ida het uiteindelijk toch moest overleven. Beetje makkelijk. En er zaten verder een paar overbodige scenes. Ook hadden het trauma en de relatiespanningen wat meer uitgewerkt mogen worden (een kwartiertje extra had de film goed gedaan).

Al met al een prima korte film die 3,5 ster waard is.

Bridget Jones Deel 1 was leuk, deel 2 wat minder, deel 3 viel tegen en dit laatste deel is slecht.

Het eerste uur was tenenkrommend slecht. Heel saai, niet grappig. Moeite om de ogen open te houden. De 2e helft is gelukkig iets beter, maar goed wordt het nooit. En wat acteert Zellweger slecht in dit laatste deel van de Bridget Jones serie! In de eerdere drie delen vond ik haar echt wel okay, maar hier kan ze alleen maar gekke bekken trekken. Ze acteert alsof ze elke keer stoned en dronken op de set verschijnt. Enkele bijrollen zijn prima zoals Ejiofor. En leuk dat Grant nog een aardig rol heeft gekregen die nog wat komische aspecten kan toevoegen aan de film. Er zitten best wel leuke momenten in, maar die verdrinken in een oceaan van middelmatigheid. Het dieptepunt van de film was de overgang van de kampvuur scene naar de volgende scene. Hoe kun je dat zo monteren?

Nee, ik had geen hele hoge verwachtingen, maar wilde de serie toch 'compleet maken'. Maar mijn lage verwachtingen zijn al niet waargemaakt en achteraf had ik het beter bij de eerste 3 delen kunnen houden. Dit 4e deel voegt niets toe dat de moeite waard is. 2 sterren.

Ja, er komt een hoop ellende voorbij, maar de zware thema's worden niet loodzwaar gebracht. Er blijft een soort luchtigheid in de film zitten waardoor dit ook deels een coming of age verhaal is van een meisje in een situatie met veel ellende. Het gaat ook over je eerste liefde, vriendschap, vertrouwen, je los weken van je ouders etc. Er zijn veel mooie momenten tussen de drama's door. Er wordt goed geacteerd en de film heeft een uitstekende soundtrack. Beetje Ken Loach achtig qua sfeer en setting.

Wat ik minder vond is de montage. Er wordt gewerkt met korte flashbacks. Is artistiek bedoeld, maar voor mij - vooral in het begin - wat verwarrend en het voegde voor mij niet veel toe. Later, als je de montage stijl een beetje leert kennen, wen je er aan en stoort het niet meer. Ook duurde het even voor ik begreep wat de positie was van alle karakters.

Al met al een uitstekend Engels drama in de 'Ken Loach' stijl. Mooi momenten worden afgewisseld met vreselijke drama's, maar het wordt niet loodzwaar. Voor mij 3,5 ster waard.

Dit is typisch zo'n film: het moet je genre zijn. Het was niet mijn genre, maar dat betekent niet dat het een slechte film is. Daarom toch nog 2,5 ster.

Het begin is zwak. De humor is hier té flauw om grappig te zijn. Dat wordt wel iets beter gedurende de film. Maar toch geld: als je na een kwartier denkt: dit is niet mijn ding is mijn advies stop met kijken. Want het karakter van de film verandert niet.

Acteerwerk is eigenlijk best goed, muziek is erg goed. Het verhaal is bijna niet te volgen, maar uiteindelijk komt volgens mij wel alles bij elkaar. Er worden karikaturen gespeeld, maar dat is het concept van de film. Ik houd er alleen niet zo van. Je krijgt geen binding met de figuren, het blijft op afstand. De vergelijking met Tarantino wordt gemaakt. Voor mij kun je het niveau echt niet vergelijken. De flashbacks vond ik tamelijk irritant en hielp ook niet om in het verhaal te komen. De humor vond ik niet grappig genoeg. Het middenstuk is het beste: de grappen worden iets beter, de actie is redelijk okay. Naar het einde toe begint de film echt te vervelen. Je kent het dan inmiddels wel. Er zit echt geen enkele ontwikkeling in de film. Bij de finale kon ik maar met moeite m'n ogen open houden.

Het is allemaal (by design) vreselijk over de top en absurdistisch. Is dat je ding, dan ga je deze film heerlijk vinden. Is het niet je ding, laat 'm dan links liggen. Ik vond het niet best. Toch 2,5 sterren omdat het vast een prima film is in het genre.

Acteerwerk van vader en moeder is goed, wel wat over de top. De twee dochters (en eigenlijk ook alle andere bijrollen) missen wat aan overtuiging. De bad guy slaat qua karakter de plank wat mis. Te cliché en volledig één dimensionaal. De film zou aan kracht hebben gewonnen als de extremen eraf gehaald zouden worden en vooral de slechterik wat sympathie zou hebben kunnen opwekken omdat de vader natuurlijk ook echt fout was met zijn bumperkleefactie. Ik vond dat een gemiste kans. De film is zeker spannend. En origineel. Af en toe gaat het fout: dan wordt het geheel té ongeloofwaardig. Bv. je telefoon afgeven aan de persoon met je wie je ruzie aan het maken bent, 112 pas zo laat bellen, niet naar de buren rennen voor hulp etc. Het is geen film waar je vrolijk van wordt en je zult vanaf nu anders tegen witte busjes aankijken . Het was een aardige film, maar niet zo mijn genre. Toch 2,5 ster.

Een klassieker. Opnieuw bekeken omdat ik binnenkort naar Tabernas ga in Zuid Spanje om de studio's te bezoeken waar deze film is opgenomen. Mooie film om in de juiste sfeer te komen. Ondanks de cult status van deze film is het voor mij zeker niet Sergio Leone's beste film. De film is ontegenzeggelijk traag, bezit de 'standaard' Leone stijl zoals de landschap shots, lange shots waarin weinig wordt gesproken, close ups van gezichten etc. Ik heb de extended versie gezien van 179 minuten. Ik denk eerlijk gezegd dat 161 minuten ook wel genoeg was. Acteerwerk is goed, mits je het in de tijd plaatst (zwaar over-acted). Decors zijn ook prima, zeker als je bedenkt dat de film uit 1966 stamt. Maar ook hier: plaats het in de tijd want de scenes zijn op momenten te mooi opgemaakt en hebben duidelijk de look van een film set. Camera werk is zoals je van Leone kunt verwachten en de soundtrack is perfect en vormt inmiddels de norm voor een spaghetti western. De beeldkwaliteit is wisselend. Het trillen hebben ze niet helemaal kunnen wegnemen in de remastered versie, maar de ruis wel en de scherpte is prima op orde voor deze bejaarde film. Ik heb moderne film gezien met een slechtere beeldkwaliteit. Al met al een film die het zeker waard is te bekijken, ook nog anno 2022, maar realiseer je dat de film 56 jaar oud is en verwacht geen actiefilm maar een typische Leone spaghetti western en je zult niet teleurgesteld worden. Houd je niet van trage westerns? Sla deze dan beter over. Voor mij nog steeds bovengemiddeld en dat is best knap voor deze film op leeftijd. 3.5 sterren.

Goed gemaakte en interessante film over een belangrijke tijd in de Verenigde staten: de periode waarin het aantal buffels door exorbitante jacht van 60 miljoen naar 300 stuks daalde in slechts 20 jaar tijd (!)

De film is niet perfect. Ik vind dat Cage het goed doet, maar hij is niet ideaal voor deze rol (casting had beter gekund). De andere rollen zijn wel goed gecast en acteren okay (cage draagt de film uiteindelijk wel). De filmmuziek is ook vaak 'off' (wat vaak het geval is bij moderne westerns.... ze weten er niet zo goed raad mee want je kunt ook niet onder alle films een Ennio Morricone imitatie zetten). En je zou als kritiek kunnen hebben dat er niet zo gek veel gebeurt in de film. Maar dat laatste hangt vooral af van je verwachtingspatroon.

De film schetst het leven van een buffel (=bizon) jager in het midden van de 19e eeuw. Dit inclusief de ontbering, de risico's, de spanning in de groep en de economische kanteling waar men mee geconfronteerd wordt. Dit alles is gefilmd op uitzonderlijk mooie locaties in Montana. Doe daar goed acteerwerk bij en voor mij is dit ruim voldoende voor een leuke en interessante filmavond. Maar dit is geen standaard western met premiejagers, indianen, treinovervallen, boeven etc. De spanning wordt ook niet kunstmatig verhoogd met onrealistische gebeurtenissen. Het geeft een uiterst realistisch beeld van de ontberingen. Het haalt zeker niet het niveau van films zoals The Revenant (2015) qua intensiteit van het overleven, maar het is zeker goed genoeg. Af en toe raffelt de film zaken wat af en had er beter wat meer tijd voor genomen kunnen worden, maar ik denk dat de filmmakers een langere speelduur niet aangedurfd hebben.

Al met al film die ik boven verwachting goed vond uitpakken (ook gezien de te (?) lage scores op Moviemeter en IMDB). Ik kan de film aanraden als je met de juiste verwachtingen gaat kijken. 3,5 ster.