Caught Stealing (2025)

Naar een nieuwe van Darren Aronofsky is het altijd uitkijken. Heerlijke misdaadfilm met een kwinkslag, meer dan goed acteerwerk en love the cat

Kiekt lekker weg als je skaf bent

Snap niet zoveel van alle positiviteit rondom deze film. Nogal flauw puberaal filmpje vond ik.

Geen idee waarom Aronofsky zich hier mee bezig houdt.

Darren Aronofsky ken ik als filmmaker van grote gebaren en zware thematiek. Best wel verrassend dat hij nu ineens op de Guy Ritchie tour gaat met een misdaadkomedie. Hoewel de film zich grotendeels in New York afspeelt, mag Matt Smith zelfs komen opdraven als Engelse punker met een (te) dik aangezet cockney-accent en werd Idles gecharterd voor de soundtrack.

Maar het probleem is dat Aronofsky niet de juiste toon kan vinden. Af en toe is het gewoon te grimmig en te serieus voor dit soort film, zeg maar de oude Aronofsky, en dan een scène later zitten we ineens, BAM!, weer in popcornentertainmentland. De komedie is vaak ook net niet scherp genoeg gesneden, net iets te kluchtig. Wel prima performances van Austin Butler en Zoë Kravitz, maar Griffin Dunne en Action Bronson stelen de film als doorgewinterde kroegmaten.

(Gezien op Netflix)

Leuke film. Over de top, maar dat kan ik hier wel hebben.

Wat een heerlijk deprimerende stress trip. Fantastische cinema! Cinematografie met beperkt contrast en scherpte diepte en energieke soudtrack staan volledig in dienst van de hoofdpersoon die slechts een beperkt idee heeft in welke shit hij is beland.

Aronofski toont zich wederom een meesterlijk verteller van dit soort onprettige verhalen. Al heeft de film ook wel het nodige comic relief.

Niet voor iedereen, maar ik geniet ervan.

En wat een geweldig tijdsbeeld.

Dikke 4,5

Behoorlijk.

Atypische Darren Aronofsky, maar daarom niet minder geslaagd. Ik kan dergelijke misdaadkomedies vol misverstanden wel smaken, maar de personages hadden nog iets meer gekruid gemogen. Voornamelijk Austin Butler's rol, met het nodige achtergronddrama, had een stukje beter gemogen. Het kijkt verder wel leuk weg en hoewel ik dit absoluut niet Aronofsky's beste vind, is het toch ook tof dat hij eens iets totaal anders heeft gemaakt.

3

Dit is voor mij geen komedie, er zitten wel grappige momenten in maar die komen op mij niet goed over.

Het acteerwerk van de hoofdrolspelers is goed.

Austin Butler als Hank, een aardige kerel met een ernstig drankprobleem, Zoe Kravitz als een ambulanceverpleegster met een slechte smaak in mannen, Regina King als Roman, een cynische agente, en Matt Smith als een Britse punker die vreselijke levensbeslissingen neemt, zijn allemaal geweldig.

Sommige delen van het verhaal zijn erg goed uitgewerkt, andere... minder. De betrokkenheid van de concurrerende criminele organisaties is vaak onsamenhangend en de bijrollen van de "goede jongens" zijn een wisselvallige verzameling qua acteerprestaties. De slechteriken variëren van sadistische moordenaars tot nonchalant gewelddadige gangsters met een erecode. Dit zorgt voor zeer onevenwichtige verhaallijnen en enorme toonwisselingen in de film.

Die toonwisselingen, van psychotisch, krankzinnig geweld tot komische, incongruente momenten, maken dit een lastige film om te kijken. Zoals wanneer Butler aan tafel zit met de orthodox-joodse gangsters en het er alleen maar om gaat om oma (baba) tevreden te houden. Matt Smith heeft duidelijk plezier in zijn rol als een domme, grofgebekte drugsdealer met meer energie dan verstand, maar het personage staat haaks op de enorme chaos die hij over zichzelf en indirect over Hank heeft afgeroepen.

Sommige bloederige scènes zijn heftig, andere zijn bedoeld om te lachen. Die grote verschillen komen als vreemd op mij over.

Als je een Butler-fan bent, zul je niet teleurgesteld zijn, de film is gewelddadig, fragmentarisch en rommelig.

Ik kom uit op een 6 als waardering.

Een film die eigenlijk te veel van alles tegelijk wilt zijn, en daardoor in niets van dat alles echt excelleert. Aronofsky vindt nooit echt een vaste toon. Absurdistische, donker-komische actierollercoaster? Duistere misdaadthriller? Buddy comedy? Tragische, psychologische karakterstudie? Wat wilt deze film nu eigenlijk zijn? Ergens zit hier wel een goede film in begraven, maar nu is het echt een beetje teveel een allegaartje. Van mij had er in ieder geval meer ingezet mogen worden op het luchtige en absurdistische. De dood van Zoë Kravitz' personage vond ik bijvoorbeeld totaal misplaatst en veel te duister voor wat de film tot op dat punt probeerde te zijn. Maar bon, voor sommige anderen werkte die stijl- en toonwisseling misschien wel.

Veel acteurs komen ook totaal niet uit de verf. Matt Smith, Liev Schreiber, Regina King. Toch allemaal niet van de minste, maar ze moeten zo'n vervelende, cliché typetjes neerzetten. Ik snap waar Aronofsky voor probeerde te gaan - een zotte film vol kleurrijke personages - maar het komt gewoon niet uit de verf. Zoë Kravitz wordt volledig verspild. Austin Butler is wel prima en kan de film wel dragen.

Vakkundig gemaakt voor de rest trouwens, qua soundtrack en visuele sfeerzetting allemaal prima in orde. Dat is zeker het probleem niet. Maar inhoudelijk en emotioneel had ik veel moeite om hier echt in mee te gaan. Dan had Aronofsky er beter gewoon terug een duistere 'thriller' over verslavingsproblematiek van gemaakt, waar de film óók elementen van bevat.

2.5*.