Meningen

Waanzin in een vliegtuig vol huurmoordenaars, die het allemaal voorzien hebben op voormalig geheim agent Lucas (Josh Hartnett). Niets in het script is serieus te nemen, maar als je een beetje meegaat in de meligheid en de chaos valt er genoeg te genieten. Hartnett heeft het in ieder geval duidelijk naar zijn zin en zijn onderkoelde spel werkt aanstekelijk. Genoeg aktie en bloederige toestanden in ieder geval om de vaart er flink in te houden.

Prima film, waarin het enigzins voorspelbare script ruimschoots wordt gecompenseerd door sterk akteerwerk. Vooral Bale is voortreffelijk als de eens beroemde broer die nu vecht met verslaving en zichzelf. De focus ligt niet op het boksen maar op de geloofwaardig uitgewerkte relatie tussen halfbroers Wahlberg en Bale. De film slaagt er niet altijd in sentiment te vermijden, maar goedkoop wordt het nergens. De rauwe dialogen en de realistische setting zorgen ervoor dat de meeste cliché's van het genre vermeden worden. De supporting cast is ook prima.

Onderhoudende maar soms wat ongemakkelijke mengeling van sociaal drama en moordmysterie. Jenny (Adèle Haenel) is een jonge huisarts die de dood van een onbekend meisje onderzoekt, dat vlak bij haar praktijk wordt aangetroffen. De film weet soms niet goed wat het wil zijn, drama of thriller, met als gevolg dat beide verhaalelementen niet optimaal worden uitgewerkt. Desalniettemin de moeite waard door de fraaie sfeertekening en de mooie rol van Haenel.

Prachtig gespeeld en mooi in beeld gebracht liefdesdrama, meeslepend en ontroerend. Jamie Bell en Annette Bening zijn beiden voortreffelijk en zien zich omringd door een eersteklas supporting cast. Nergens zoetsappig of sentimenteel; wel melancholisch en aangrijpend. De verschillende tijdlagen worden inventief in de film verwerkt, door fraaie beeldovergangen en gestileerde vormgeving. Zo zien alle scenes in de VS er opzettelijk kunstmatig en kleurrijk uit, terwijl alles in Liverpool realistisch en grauw oogt.

Redelijke verfilming van het gelijknamige boek van Irvine Welsh. Het begin doet wat geforceerd en te dik aangezet aan, maar gaandeweg wint de film aan kracht. De hier vadsige en ranzige James McAvoy is prima in de hoofdrol. Visueel niet heel bijzonder met veel lelijke overbelichte shots en ook de soundtrack laat te wensen over, maar al met al is de film net energiek en onderhoudend genoeg om te blijven boeien. De schaduw van de superieure Welsh-verfilming Trainspotting blijft echter wel voortdurend over het geheel hangen.

Rustig opgebouwd eind-van-de-wereld verhaal, met een plot dat zich langzaam ontvouwt. Weinig zaken die we binnen het genre nog niet eerder gezien hebben, maar de cast is prima en de film ziet er erg mooi uit. Hier en daar ook best spannend. Geen hoogvlieger, maar als je, net zoals ik, van dit soort verhalen houdt valt er veel te genieten.

En nog maar weer een deel. Inmiddels is de verrassing er behoorlijk af en beweegt ook dit deel zich machinaal van moordpartij naar moordpartij, maar het moet gezegd worden dat het al met al toch wel weer onderhoudend is. In ieder geval beter dan het vorige deel. Tegen het einde zowaar een paar aardige inventieve wendingen. De personages zijn wederom flinterdun en de dialogen even hol als altijd, maar kom op, wie maalt daarom? Als de moordpartijen maar weer lekker onwaarschijnlijk en bloederig zijn. Welnu, dat zijn ze!

Verrassend sterke reboot van deze wisselvallige horror-franchise, die na het matige vijfde deel voorgoed begraven leek te zijn. Vooral de lange en spectaculaire openingsscene is te gek en laat direct zien dat regisseurs Zipovsky en Stein er zin in hebben. Daarna verloopt de plot wat meer standaard en ontbreekt het de film een beetje aan charismatische hoofdrolspelers, maar een aantal inventieve (en zeer bloederige) kills houden de vaart en de spanning er goed in. Waardig afscheid ook voor 'series regular' Tony Todd, die tijdens de opnamen al erg ziek was en vlak daarna overleed.

Doet inmiddels al enigzins gedateerd aan, vooral qua bewegingen van de personages, hier nogal houterig. De stemmencast is ook niet bijzonder, al is James Woods als de slechterik best vermakelijk. Het script is verder wazig en niet bijster interessant. Gelukkig is de animatie nog steeds van hoog niveau en is er genoeg visueel spektakel om de boel onderhoudend te houden. Een lust voor het oog, in ieder geval.

Met overduidelijke voorliefde voor het genre gemaakte ode aan de slasher-films van de jaren '80, goed gemaakt en enthousiast gespeeld. Het script heeft een originele insteek die ik hier niet zal verklappen, aangezien dat een groot deel van de pret is. De mengeling van humor en horror komt in ieder geval goed uit de verf, al schiet de film qua gruwelijkheden wel behoorlijk tekort. Iets meer bloed had geen kwaad gekund. Visueel is alles verder dik in orde, met vooral een heel apart gebruik van kleur.

Saai klein filmpje over de gevierde kunstenaar Alberto Giacometti (Geoffrey Rush), die in het Parijs van 1964 een portret maakt van zijn vriend, de gerespecteerde Amerikaanse criticus James Lord (Armie Hammer). Meer heeft de plot feitelijk niet om het lijf. Rush is goed als altijd, maar Hammer is op het nietszeggende af en de film kruipt vooruit. Inderdaad, alsof je verf ziet opdrogen...

Hanks is de ideale akteur voor een film als dit en eigenlijk kun je je al snel niemand anders in de hoofdrol voorstellen. Hij zet weer eens een fraaie rol neer, mooi ingetogen en doorleefd gespeeld. De film zelf is ook alleraardigst; een soort melancholische post-apocalyptische road-movie met slechts drie personages, waaronder een hond. Erg mooi in beeld gebracht en de robot is prachtig gerealiseerd, voorzien van de geweldige stem van Caleb Landry Jones. Niets dat we niet eerder en wellicht beter gezien hebben, maar ik vond het een fijn filmpje.

Leuk vervolg, maar nergens wordt het niveau van het origineel gehaald. Behalve qua animatie dan; veel scenes zien er werkelijk schitterend uit. Jammer dat het script wat gemakzuchtig en nogal voorspelbaar in elkaar steekt. De nieuwe personages zijn leuk en het is een slimme zet geweest om ditmaal de hoofdrol aan Dory te geven, maar uiteindelijk voelt de film toch wat dunnetjes en overdadig sentimenteel aan.

Mooie documentaire over een poging om het lichaam van de in 1999 op Mount Everest overleden brit Michael Matthews te bergen. Zijn broer, Spencer Matthews, was tien jaar oud toen Michael verdween en hij heeft zijn dood altijd moeilijk kunnen accepteren. Je kunt vraagtekens plaatsen bij de hachelijke expeditie waarbij meerdere mensen hun levens riskeren, maar tegelijkertijd heeft het wel iets. Ik werd in ieder geval wel meegesleept in de emoties. Daarnaast is alles spectaculair in beeld gebracht.

Sentimenteel maar tegelijktertijd meeslepend en spannend drama, spectaculair in beeld gebracht, met eersteklas special effects. De cast is tevens prima, met vooral Casey Affleck uitstekend als leider tegen wil en dank, wanneer het schip waarop hij werkzaam is in twee delen breekt tijdens een storm op zee. Geproduceerd door Disney, dus wapen je tegen een flinke dosis weinig subtiel gebracht sentiment, maar afgezien daarvan is dit vakkundig gemaakt entertainment.

Mooie, volledig uit archiefmateriaal en home movies opgebouwde documentaire over vulkanologen Katia en Maurice Krafft, die in 1991 om het leven kwamen bij de uitbarsting van Mount Unzen in Japan. Het franse koppel neemt grote risico's in hun zoektocht naar een betere kennis over vulkaanuitbarstingen en zorgt ondertussen voor honderden uren aan spectaculaire filmbeelden. De niet alledaagse, licht pretentieuze voice-over van actrice/ regisseur Miranda July pas goed bij het vaak fascinerende beeldmateriaal.

Lauwe, volstrekt onnodige tweede verfilming van het gelijknamige boek van Stephen King. De eerste verfilming was al niet bepaald geweldig, maar blijkt met terugwerkende kracht zo slecht nog niet vergeleken bij deze haastklus. Het eerste half uur kan er mee door, maar daarna draait de boel snel de soep in. Ryan Kiera Armstrong doet het goed in de hoofdrol, maar zij ziet zich omringd door een matige cast, met vooral Gloria Reuben heel erg slecht als de voornaamste slechterik. De special effects stellen ook weinig voor. Op veel punten wijkt de film af van het boek, waarbij iedere afwijking behoorlijk desastreus uitpakt.

Nog steeds onweerstaanbare film- feitelijk de ultieme Stallone-rol. De gekwelde underdog die het opneemt tegen het haperende systeem. Op dvd ziet de film er prima uit; zo mooi heb ik de film op vhs (uiteraard in fout 4:3 formaat) vroeger nooit kunnen bekijken! Het is allemaal nog steeds spannend en goed gemaakt, ondersteund door de fraaie score van Jerry Goldsmith. In de films hierna is Rambo amper meer te rijmen met het meer geloofwaardige personage dat hij hier neerzet.

Onderhoudende, spectaculaire documentaire die laat zien hoe het snowboarden is ontstaan en welke ontwikkelingen de sport door de jaren heen heeft meegemaakt. Tegelijkertijd richt de docu zich op een kleine groep topsporters die aan een reeks extreme afdalingen gaat beginnen in het hooggebergte van Alaska. Het continu heen en weer springen tussen de verschillende onderwerpen werkt een beetje vermoeiend, maar door de snelle montage en de geweldige camerabeelden blijft je aandacht er goed bij. Alles blijft wat oppervlakkig (vergelijkbare docu's als Dogtown & Z-Boys en Riding Giants zijn een stuk beter), maar wel de moeite van het kijken waard.

Het waargebeurde verhaal en de hoofdpersonen zijn natuurlijk bekend, maar toch is dit een fascinerende en bijzonder meeslepende film. Veel is te danken aan de indrukwekkende visuele aanpak, die veel zaken bewust klein en persoonlijk houdt. Het ziet er in ieder geval allemaal prachtig verzorgd uit. Even imposant is de overweldigende soundtrack, die rijk is aan detail. Erg mooi gedaan. De cast tenslotte is eersteklas. Gosling is weliswaar meer Gosling dan Armstrong, maar toch zet hij een fraaie ingetogen rol neer. De akteurs om hem heen zijn al even goed. Derde uitstekende film van regisseur Chazelle op rij.

Verrassend sterke prequel, over een jonge amerikaanse vrouw (Nell Tiger Free) die in Rome te maken krijgt met duistere praktijken binnen de kerk. De plot komt langzaam op gang en echt eng wordt het nergens, maar de langzaam escalerende sfeer is knap getroffen en visueel ziet alles er zeer indrukwekkend uit. Bepaalde nachtmerrie-achtige beelden blijven daarnaast lang op het netvlies staan. En met het toepasselijke onheilspellende einde is de verhaalcyclus mooi rond.

Een fraaie ingetogen rol van Ethan Hawke in dit statische maar grotendeels fascinerende morele dilemma. Mooie dialogen ook. De sobere vormgeving (in lelijk 4:3 beeldformaat) doet wat mij betreft afbreuk aan de stootkracht van het geheel, maar de film is verder boeiend genoeg qua materie om dit door de vingers te zien. Wel jammer van het te onbestendige einde. Dat had beter gekund.

Fraai geschoten door cameraman Anthony Dod Mantle, maar inhoudelijk is deze Netflix-original aan de trage en vooral saaie kant. Op technisch vlak heeft regisseuse Angelina Jolie haar zaakjes evenwel goed voor elkaar en de jonge Sareum Srey Moch is onweerstaanbaar in de hoofdrol. Maar ja, hoe imposant alles er ook uitziet, met een dermate dun en stroperig plot resulteert één en ander niet bepaald in een boeiende kijkervaring. Dan was Jolie's enigszins vergelijkbare regiedebuut, In The Land Of Blood And Honey, toch een stuk interessanter.

Heart Of Darkness-achtig jungledrama van regisseur Werner Herzog, visueel de moeite waard maar qua plot aan de karige kant. Het tempo had ook wel wat hoger mogen liggen. De vreselijke duitse nasynchronisatie helpt natuurlijk ook niet mee. En dat terwijl de film oorspronkelijk in het engels is opgenomen! Hoogtepunt van de film is het lange segment waarin men poogt een enorme rivierboot over een heuvel te trekken, maar alles daarvoor en daarna is weliswaar sfeervol maar niet bepaald boeiend.

Goed bedoeld maar vreselijk overdreven uitgewerkt melodrama, vermomd als thriller. Het begin is nog niet eens zo slecht, met een vlotte en spectaculaire openingsscene, maar al snel loopt het script vast in allerlei simplistische verhandelingen over fundamentalisme en terrorisme. De tegenstellingen tussen de personages onderling is ook erg voorspelbaar en clichematig uitgewerkt. De onvermijdelijke amerikaanse racist staat uiteraard weer lijnrecht tegenover de vredelievende islamiet. Het script bevat een aantal verrassingen en het camerawerk is fraai, maar door de dik aangezette toon van het geheel slaat de film de plank behoorlijk mis. De mierzoete, aanstellerige eindscenes doen het geheel definitief de das om.

Kinderachtige horrorfilm, visueel netjes verzorgd en met een sympathieke cast, maar de plot is erg suf en de boel wil maar niet spannend worden. Blijkbaar is de film gebaseerd op een reeks videogames, mij onbekend.

En weer een veel te lange Judd Apatow-produktie. Waarom kan die man niet iets maken dat onder de twee uur klokt? De speelduur even buiten beschouwing latende is dit helaas een matige bedoening, dat puur blijft drijven op het charisma van de twee hoofdrolspelers. Segel en Blunt zijn leuk, maar de personages om hen zijn karikaturaal uitgewerkt en het script kent veel te weinig interessante ontwikkelingen om te kunnen boeien. En er valt ook al niet veel te lachen.

Redelijk boeiende deense oorlogsfilm, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Verzetsstrijders Flammen (Thure Lidhardt) en Citronen (Mads Mikkelsen) hebben het gemunt op nazi-collaborateurs, maar worden gaandeweg in het nauw gedreven door gestapochef Hoffmann (Christian Berkel). Het sterke akteerwerk van Lidhardt en vooral Mikkelsen moet hier de kar trekken; plot, vormgeving en aktiescenes weten helaas wat minder te overtuigen. Niettemin de moeite waard en bij mijn weten de enige film waarin broers Mads en Lars Mikkelsen tegenover elkaar aan tafel zitten.

Droogkomisch, bizar verhaal over het leven in en rondom een groot appartementencomplex. Goed gefilmd en gespeeld met veel leuke details, zoals de vreemde verhalen die de conciërge vertelt. De film is soms zelfs best spannend, maar het lage tempo en sommige onbevredigend uitgewerkte personages en verhaallijnen maken er geen topper van.

Begint geforceerd en eindigt matig, maar het lange tussenstuk is erg sterk. Vooral de dubbelrol van hoofdrolspeler Ezra Miller is dan zeer vermakelijk. Uiteindelijk zeker geen verkeerde film, maar het gevoel overheerst dat er veel te veel personages/ cameo's en plotlijnen zijn, met tevens een overdaad aan matige special effects. Jammer, want bij vlagen is The Flash echt te gek.