Meningen

Matig. Ik zit de laatste tijd door de dood van Robin Williams wat oudere films van hem te bekijken en Good Morning Vietnam wordt ook altijd wel genoemd bij zijn betere acteerprestaties, dus dan kijken we maar. Maar het valt als film wel tegen. De film rust echt volledig op Williams, die inderdaad een sterke rol heeft als radio dj. Maar hij heeft wel interessantere rollen gespeeld vind ik. Ik moet wel bekennen dat hij in serieuze rollen echt wel heeft overtuigd in zijn loopbaan. Nou zat dit tussen serieus en grappig in, maar hij deed het goed. Verder ook erg genoten van de afwisselende, fraaie soundtrack. Zulke zaken compenseren een te lang durende film met te weinig boeiende momenten.

2,5*

Interessant plot, beetje saaie uitwerking. Een verpleger die zo'n 400 patiënten heeft vermoord is nogal wat, maar het blijft in deze film allemaal vrij klein tot de laatste minuten waarin dit word vermeld. Wat je ziet is de opgebouwde band tussen Amy en Charlie, maar dat is dan ook wel. Er vallen enkele doden, de politie gaat ermee bezig en als kijker weet je al meteen wie de dader is. De spanningsboog is geheel afwezig, want je merkt al gauw dat dit gaat eindigen met een arrestatie. Ook spijtig dat de dader hier nooit heeft laten weten waarom hij alles heeft gedaan. Dan heb je er als kijker nog niet al te veel aan op psychologisch vlak. De film voelt een beetje als zo'n RTL4 woensdagavondfilm die ze 10, 20 jaar terug veel draaiden met van die low budget drama's. Wat hier overeind blijft is prima acteerwerk, maar verder vergeet je dit als kijker denk ik snel, terwijl iets van bv Jeffrey Dahmer toch wel bij gaat blijven.

3*

Heel behoorlijk drama.

Good Will Hunting stond al een lange tijd op mijn lijstje. Vandaag maar eens geprobeerd en het is een meer dan geslaagde film geworden over de geniale maar ontspoorde Will.

Een van de beste punten van de film vind ik het acteren. De rollen van vooral Matt Damon en Robin Williams vond ik heel goed. Zeker Williams was echt heel sterk. Opvallend, want normaal erger ik me aan die man. Maar dat zijn vaak zijn rollen in komedies. Het blijkt dat hij dus schijnbaar in meer genres kan spelen.

De scene's tussen Damon en Williams waren erg goed, soms zelfs ontroerend. Het personage van Williams is een hele boeiende. Een slimme, symphatieke man die een pijnlijk verleden met zich meedraagt. Wel vond ik de rol van Damon ietsjes te stereotype met het ontspoorde gedrag. Maar toch was het verder een fijne rol.

De film moest wel bij mij even op gang komen maar na de introductie van Williams die Damon onder behandeling neemt werd het zeker boeiend. Helaas had ik niet dat de film me echt raakte. Het boeide wel, maar het raakte me minder. Het is natuurlijk ook geen heel origineel verhaal. Dit soort plotten zijn vaker verfilmd. Denk aan Freedom Writers, waar Hillary Swank een klas met mensen die uit een andere leefwereld dan zij komt wil hervormen omdat ze talenten in hen ziet. Door Wills ontspoorde gedrag wekte hij ook niet zo heel veel symphatie bij me op. Pas later ging ik wat meer waarderen.

Maar de film is zeker een aanrader. Ik zal deze zeker nog eens ooit gaan herzien. Voor nu; 3,5*

Vanavond voor het eerst gezien en de film is me wel bevallen.

Toch is de film wel een kleine teleurstelling uiteindelijk geworden omdat ik de film zeer goed vond beginnen maar na een ruim uur toch wel erg vond terugzakken.

Dat 1e uur met de hele introductie, het groot worden en het opbouwen van alles vond ik erg interessant, gaaf en bij vlagen ook regelmatig grappig.

Maar na een uur vervalt de film toch een beetje weer in wat al dit soort maffia films hebben. Het wordt wat langdradig en voorspelbaar. Ik kreeg zon gevoel van dat ik het al wel kende.

Nou moet ik eerlijk zijn dat ik ook geen liefhebber van het misdaad genre ben, en dan specifiek dit soort maffia films.The Godfather (1) maakte nog wel enorme indruk maar de rest van dat soort films waren van redelijk tot best goed maar nooit imponerend.

Er wordt sterk geacteerd in de film, wat een groot pluspunt is. Het blijft daardoor tot het einde toe wel goed te kijken. De film kent een stel prachtige momenten (de dialoog bij de moeder waar ze het mes vragen, klasse!) maar waar ik in het begin van de film een absolute topper zag, daar is het uiteindelijk een genietbare maar niet sublieme film geworden.

3,5*

Het kan wel 10 jaar terug zijn dat ik hem voor het laatst zag, maar onlangs kreeg ik hem in bezit en ik ben hem dus weer gaan kijken. A Goofy Movie is gebaseerd op de Disney tekenfilmserie Goof Troop. Dus met Goofy en zoon Max, die overigens in de film een puber is itt in de serie en buurman Boris met zoon Borrie.

Goofy vond ik altijd 1 van de grappigst Disney figuren. Een grote kluns die gewoon grappig is.

De film is erg vermakelijk, al vind ik het wel jammer dat ie zo kort is. Na zon 70 minuten heb je de aftiteling alweer. Maar in die 70 minuten heb je wel een grappig verhaal gezien met veel leuke momenten. Grappig was dat je veel Disney personages in een flits even zag. Mickey Mouse en Donald Duck als lifters langs de weg, een afbeelding van de kleine Zeemeermin, Knabbel en Babbel in een boom...

De humor is braaf maar wel leuk. Echte Disney sfeer.

3,5*

Zo, wat scoort deze film hoog hier zeg. The Goonies is voor mij geen jeugdsentiment. Ik kan me niet heugen dat ik de film al eens eerder dan deze week heb gezien. Mij stelde de film ieder geval goed teleur, ook al ben ik wel degelijk een fan van dit soort 80's avontuur. Maar mijn hemel, wat was dit een vreselijk irritante cast zeg. Constant dat geschreeuw en gegil, het ging me echt op een tergende manier mijn zenuwen werken. Pas richting het einde bij de vondst van het schip was het allemaal te pruimen en dat slotgedeelte voorkomt dan ook dat ik een nog veel lager cijfer uit moet delen. Dit mag dan een Spielbergiaanse film genoemd worden, maar doe mij maar gewoon de avonturenfilms van hem waar hij echt zelf aan het roer stond. Die overtuigen namelijk bijna altijd wel.

2*

Vermakelijke jeugdhorror, gebaseerd op een boekenreeks die ik begin jaren 90 zelf als kind las en erg leuk vond. Spannend of eng wordt Goosebumps nooit, maar het kijkt lekker weg door het vlotte tempo en de prima special effects waardoor alle gekke creaties er uitstekend uit zien. En we hebben Jack Black die het wederom leuk doet. Fijne acteur, goed gevoel voor timing en humor ook. Wat R.L. Stine grappen deden het best goed. De andere acteurs vielen me ook niet tegen. Uiteindelijk kan ik hier weinig slechts over zeggen, behalve dat het ook weer geen topfilm is.

3*

Alweer de tweede Goosebumps-film, maar het voelt allemaal een stukje minder aan. Geen idee of het zo is, maar als dit direct-to-video materiaal is, dan geloof ik dat best. De acteurs, de effecten, het verhaal. Allemaal niet best. Waar de vorige film nog kon teren op een grote (en leuke) naam als Jack Black, daar doen we het hier met een paar redelijk vervelende kinderen. Maar ik wil ook weer niet te zuur overkomen, want het kijkt allemaal nog best leuk weg. Een beetje horror voor kinderen, vrij onschuldig dus. Was de film nooit gemaakt, dan was het ook prima geweest. Maar nu was het goed voor een redelijke anderhalf uur vermaak.

2,5*

Aardige sci-fi actiefilm, maar ook niet meer dan dat. De setting is goed, de actie is bij vlagen lekker bruut en spectaculair in beeld en het is ook zeker best weg te kijken, maar het duurde me ook wel een beetje te lang en heel origineel is het allemaal niet. Gewoon oké vermaak zonder ergens in uit te blinken.

3*

Schitterende film die ik dankzij HBO Max recent nog eens heb gekeken, de eerste herziening sinds de release destijds. Wederom was het genieten van Clint Eastwood die eerst langdurig mag tieren en klagen en daarna langzaam ontdooit naar een behulpzame en sympathieke man die zijn racistische, ouderwetse denkbeelden opzij kan zetten om een Aziatische familie naast hem te helpen. De film mag niet enorm origineel zijn, maar is wel vreselijk sterk en zit vol met geweldige stukken. Het ongemakkelijke feestje bij de buren die hij bezoekt, zijn kapper, de klussen die Thao voor hem moet verrichten en uiteraard het sterke slot, dat net even anders verloopt dan je als kijker had gedacht. Het zou zonder Eastwood ook een prima film zijn geweest, maar dankzij Clint is het een schitterende film geworden die me al jaren bij was gebleven en dat zal blijven doen tot ik 'm ooit nog eens ga kijken.

4,5* blijven staan

Slaapverwekkend saai. Het is gewoon een twee uur durende promo voor de Gran Turismo-franchise geworden, maar dat staat niet gelijk aan dat dit ook een goede film is geworden. Het weet geen seconde te boeien qua verhaal en al helemaal niet met de personages en dan blijft alleen de behoorlijke raceactie in beeld en geluid over dat weet te overtuigen, maar ook niet veel nieuws doet. Alles is al zoveel beter gedaan in andere films over racen. Gran Turismo is niet mijn soort game en schijnbaar ook niet mijn film. Dat een getalenteerde regisseur als Blomkamp zich voor dit soort middelmaat leent zeg. Vervelende filmavond mee gehad.

2*

Wes Anderson en ik zullen nooit dezelfde filmsmaak krijgen vrees ik. Nadat ik Fantastic mr Fox en Moonrise Kingdom al vreselijk vond en ik in het verleden maar een kleine voldoende voor The Royal Tenenbaums over had, is deze Grand Budapest Hotel me ook totaal niet bevallen. Qua sfeer, details en aankleding is de film echt wel goed, maar het weet me gewoon echt helemaal niet te pakken. Het is moeilijk uit te leggen waarom, maar ondanks een prima cast kan ik maar nooit mezelf met deze film vermaken. Ik denk dat ik toekomstige titels van Anderson maar links laat liggen.

1,5*

Ik heb hem gister gezien en in vind platte humor altijd zeer leuk, maar Grandma's boy vond ik aardig, maar meer niet.

Je kan veel meer flauwe grappen halen als je een film maakt over een games-tester. De gozer was niet echt nerd maar ook niet hip. Je had 1 van de 2 kanten moeten kiezen.

Verder vond ik de ''bay guy'' met die robotstem ontzettend ergerlijk. Niet grappig, echt zeer ergerlijk

Ik heb wel een paar keer moeten lachen, maar de jonge gozer neukt met een bejaarde vind ik dan weer ranzig.

Wel leuk waren eens ingame beelden met ook nog eens geweld. Ik vreesde eerder dat we Pong of Tetris beelden zouden zien, ook al leven we in 2007.

Toch, 3*

Gravity was wel een film die ik erg graag wilde zien. Gelukkig is het nu dan ook gebeurd. Ik heb vooral enorm genoten van de fantastische beelden in de ruimte, maar ook van de shots van de Aarde. Fantastisch zeg. Nou werkt de locatie van de film ook wel erg mee, maar er zijn wel sublieme beelden gecreëerd. Buiten de beelden is de film ook een uur lang erg boeiend en spannend. Clooney zorgt voor luchtigheid en Bullock heeft de hoofdrol. Wel spijtig dat we Clooney minder lang zien dan ik had gehoopt. Hierdoor komt de hele film op de schouders van Bullock te liggen, in mijn ogen geen topactrice.

Maar ze doet het wel behoorlijk, al vind ik dat er een paar hele beroerde momenten in zitten. Dat janken als een hond was echt tenenkrommend vervelend en het plotje over haar overleden kind deed me eigenlijk vrij weinig. Ik had liever gezien dat ze meer to the point bleven en de film over het overleven in de ruimte lieten gaan. Bullock overkwam wel erg veel en vond wel regelmatig een ruimtestation, waar ik het spannender had gevonden als ze gewoon weerloos door de ruimte bleef zweven. Zeker het laatste half uur ontspoort de film een tikje, als Bullock echt met alles pech heeft. Van brand tot een bijna verdrinking. Dat had wel iets realistischer gemogen. Ik was trouwens blij dat de film ingetogen eindigde en niet met de een heldenontvangst ofzo. Maar het laatste half uur stoorde ook weer niet erg. Ik heb ieder geval geweldig genoten van deze sfeervolle ruimtefilm.

4*

Ik hou van actie en van blockbuster-spektakel, maar wel als het lekker weg kijkt qua verhaal. Dit was zo rommelig en oninteressant, dat de film me na een tijdje al weinig meer kon boeien. Dan mag alles er nog zo flitsend uit zien, maar het is langdradig. Dat constant wisselen van locaties doen veel actiefilms vandaag de dag, maar het is ook maar een gimmick dat alleen werkt als je ook wat met die plekken doet. De film duurt ook weer eens veel en veel te lang, had dit lekker in 90 tot 100 minuten gestopt. En als je dan wel een lange actiefilm maakt, zorg dan dat de personages me iets doen. Dit is zo'n typische lege actiefilm die Michael Bay jarenlang al af levert. Best te kijken, maar je denkt elke keer weer dat er veel meer uit te halen viel. Blij dat ik er niet naar de bios voor ben gegaan maar dit gewoon op Netflix heb bekeken.

2,5*

Ooit wel eens een keertje gezien op mijn middelbare school, vraag me niet meer waarom, nu maar eens opgezet om te kijken of zulke films me een beetje kunnen boeien. Dirty Dancing was ondanks genoeg minpunten nog best oké, maar Grease vond ik vrij vervelend om weer te zien. De grote plus van Grease is de muziek, waar enkele wereldberoemde nummers in zitten die ik ook zeker wel de moeite van het luisteren vind. Zeker het slot was wel sterk. Maar verder vind ik er geen bal aan.

John Travolta en Olivia Newton-John spelen 2 vrij irritante personages en het hele highschoolsfeertje vind ik vaak zat in films leuk, maar hier was het niks. Komt ook doordat ze allemaal dramatisch acteren en het dus allemaal enorm over de top gaat op een niet boeiende manier. Daarbij valt het ook niet echt te verkopen dat Newton-John door moest gaan als een scholiere, terwijl ze destijds gewoon al 30 was. Waarom zoek je dan niet iemand die gewoon qua leeftijd bij het verhaal past? Misschien ben ik niet de geschikte doelgroep voor deze film, aangezien de score toch vrij hoog is.

2* (was 2,5*)

Heil Hynkel!

Volgens mij is The Great Dictator de eerste Charlie Chaplin film die ik heb bekeken, op wat korte filmpjes na die ik vroeger nog wel eens op tv zag. Geen idee waarom, want zijn humor was altijd best vermakelijk. Deze film vind ik overigens niet overdreven grappig. Hier en daar een geestig momentje of wat flauwe slapstick als Chaplin die door een stoel zakt. De kracht van The Great Dictator zit 'm in de parodie op de Nazi top waar Hitler, Goering en Goebbels en hun Italiaanse vriend Mussolini op een intelligente wijze voor schut worden gezet. Als je beseft dat deze film er al was voordat WO II echt los ging, dan mag je dat wel heel knap getimed vinden, met het inzicht op wat kort daarna ging komen. Het is een sterke politieke satire. De tirades van Chaplin zijn erg treffend, net als hoe hij probeert om zijn plannen door te drijven. De eindspeech is er eentje die je nog steeds actueel zou kunnen noemen.

Maar puur als film valt er nog wel wat aan te merken. Ik vind de speelduur van twee uur te lang, half uurtje korter had de film goed gedaan. Diverse scènes en sketches duren echt te lang en hadden veel meer kracht gehad in een kortere versie. Op een gegeven moment kreeg ik dat gevoel dat ik het allemaal wel had gezien, zo op drie kwart van de film. Toch is het sterk genoeg voor een dikke voldoende. Zeker met de entree van Napaloni kwam er weer wat schwung in het geheel. Ik denk dat ik Chaplin zijn Modern Times ook maar eens een keertje wil gaan kijken en dan vind ik het wel weer even voldoende.

3,5*

Zoooo, vanavond eens The Great Escape bekeken. Of eigenlijk, herkeken want ik heb deze als kind wel eens gezien staat me bij. Maar ik wist er te weinig nog van om een oordeel te vormen, dus bij deze:

Helaas moet ik concluderen dat de film de tand des tijds niet heeft doorstaan. De film duurt bijna 3 wat echt veel te lang is. Ik had hem liever anderhalf tot 2 uur gezien. Dat had best gekund aangezien de gevangenen schijnbaar toch niet veel moeite hadden in korte tijd een tunnel te graven in gevangenenhotel...ehm, gevangenenkamp. Ik vond het wel een hele softe film zeg. Het moest een streng kamp voorstellen maar het leek vaker op een hotel waar men lekker kon zingen, muziek maken, graven, douchen en ouwehoeren dan op een streng kamp waar men perse uit moet ontsnappen. Ik zat me vaak toch wel te vervelen tijdens de film omdat het maar niet spannend wilde worden.

Je ziet goed dat dit een film uit de jaren 60 is. Het is allemaal aardig geweldsloos gehouden en het beetje geweld en schieten wat je ziet is zeer onrealistisch. Het deed me aan het A-Team denken. Iedereen schiet mis en wat geraakt wordt valt theatraal neer. Geen bloed, geen pijnkermen en de Duitsers waren ook bepaald niet wreed itt wat ze toen wel degelijk waren. Ik snap dat er toen niet de middelen waren om zaken te tonen die films vandaag de dag wel kunnen, maar het kon wel een stuk beter. Verder kwam de film dankzij de soundtrack ook niet erg tragisch en hard over. De vrolijke (maar wel lekker in de oren klinkende) melodietjes maakten er soms meer een slapstick film van dan een rauwe oorlogsfilm.

Wel wordt er netjes geacteerd en ziet alles er aardig uit. Fijn is het ook dat Duitsers Duits spreken en Amerikanen Amerikaans. Dat hebben een hoop films niet in die tijd. Gelukkig gaf het laatste half uur de film nog een beetje pit want de hele tijd in dat kamp waar nauwelijks wat gebeurde was behoorlijk saai.

Ik zie graag oorlogsfilms uit die tijd. Er zijn zat leuke, spannende films gemaakt over commandomissies of films die een bekende gebeurtenis toont (The Longest Day bv). Als ik een echt sterke WO II ontsnappingsfilm zou moeten noemen, dan neem ik graag Escape from Sobibor als voorbeeld. Die film toont de rauwheid en wreedheid van de gevangenenkampen zoals het was.

Nee, The Great Escape deed me niks.

1,5*

The Great Mouse Detective wordt gered door een prima opening en een sterke afsluiter. Daar tussenin vond ik het vrij eentonig tot saai. Maar de film valt verder wel op als een beetje on-Disney achtig. Dat begint al met een vrij harde kidnapping en dan tref je later ook nog een moordende kat aan om eens wat te noemen. Ratigan is trouwens wel cool als Disney schurk. Misschien wel 1 van de leukste schurken uit de gehele Disney reeks. Zo iemand zou in menselijke vorm ook in een James Bond hebben gekund. Olivia vond ik trouwens wel schattig, zij was wel weer typisch Disney.

Wel jammer dat de film wel heel serieus bleef, ik miste toch een beetje luchtige humor. Het verhaal heeft hetzelfde, toch allemaal vrij serieus met de ontvoering van de koningin (die ook nog eens bijna aan de kat werd gevoerd). Het was overigens wel een aardig plot, ook al was het bepaald niet een sprookjesachtig typisch Disney verhaaltje. Ergens is die afwisseling ook wel prima, want tot aan de jaren 50 had Disney wel heel veel prinsessen-verhaaltjes.

Voldoende. 3*

Opvallend, hoe weinig mensen deze Muppet film hebben bekeken op Moviemeter, gezien het aantal van 46 stemmen op dit moment. De score van 2,97 gemiddeld vind ik ook vrij laag, want de film is me gisteravond best goed bevallen. De 7,1 gemiddeld op IMDB na bijna 5500 stemmen vind ik passender.

Sterker, de film hoeft zeker niet onder te doen voor de eerste film uit 1979. Het begint allemaal erg grappig met de luchtballon en het journalistenmomentje in de stad

Kermit, Fozzie en Gonzo brengen al meteen sfeer in de film. Dat wordt later helemaal leuk als de inchecken in hun hotel en ook Miss Piggy weer ontmoeten. Weer fijn om in de film constant de bekende karakters te ontmoeten.

Richting het einde krijgen ze ook als groep nog een leuke rol.

Verder hoor je weer een aantal aanstekelijke liedjes en zit de film vol met flauwe humor, waar ik toch wel om kan lachen. Ook de cameo van John Cleese vond ik zelf best leuk. Die man is sowieso een held als het om humor gaat. The Great Muppet Caper is geen topfilm, maar voor liefhebbers van de reeks zeker geen negatieve uitschieter. Ik ben toch wel erg benieuwd naar de overige delen.

3,5*

Beetje propaganda achtige oorlogsfilm die op zich verder wel goed is met het verhaal en de actie. Het zag er allemaal overtuigend genoeg uit. Nadeel vond ik dat het verhaal me niet de gehele tijd kon boeien. Het is een redelijke oorlogsfilm die nergens uitblinkt maar ook verre van slecht is.

3*

The Great Wall is echt precies wat je ervan mag verwachten op basis van de trailers. Het is amusant, maar verder is dit natuurlijk inhoudsloos.

Twee westerlingen op zoek naar ''zwart poeder'' ontmoeten de Chinezen en komen terecht in een oorlog met gemene monsters. That's it. Maar goed, ik had ook niet het idee dat het gecompliceerder dan dit zou worden. Gelukkig heb ik me er wel goed mee vermaakt. De film is erg kleurrijk en de special effects zien er regelmatig goed uit (maar soms ook echt niet). Jammer genoeg slaat Zhang wel helemaal door met de effecten, waardoor het af en toe wel té geanimeerd oogt. Deed me wat denken aan de 3 Hobbit films, die hetzelfde euvel hadden. Maar het tempo ligt gelukkig hoog genoeg om me er niet te vaak aan te storen. De diverse waves van de monsters in combinatie met de Chinese gevechtstechnieken zijn wel tof om te zien.

Wel weer jammer dat je een vreselijk clichématig slot krijgt waarbij de miljoenen monsters allemaal eraan gaan als de koningin wordt afgemaakt. Zo'n afgezaagd einde heb ik nu iets te veel al gezien, vorig jaar nog in de Independence Day sequel om er eens eentje te noemen. Verder nog even benoemen dat de rol van Matt Damon ook niet al te bijzonder was, maar zijn prestatie paste bij het niveau van de film. Het voldoet, maar meer ook niet. Wat mij betreft volgen er wel meer big budget films die zich afspelen in China, want hun cultuur en natuur is er boeiend genoeg voor.

3*

Dit is inderdaad een leuke docu, prima vermaak met zo enorm veel muziekhistorie in 1 ruimte. Michael Jackson, Stevie Wonder, Lionel Richie, Cyndi Lauper, Bruce Springsteen en ga zo door, er liepen er nogal wat die fantastisch kunnen zingen. Als docu is het ook weer niks bijzonders, gewoon op een boeiende manier getoond wat er destijds gebeurde met hier en daar ook een terugblik vanuit het heden. En het is nog best een mooi liedje geworden, al moet je 'm niet te vaak horen.

3,5*

Prima doch clichématig en voorspelbaar vermaak. Het gegeven dat twee totaal verschillende types met elkaar op moeten trekken en uiteindelijk van elkaars persoonlijkheid leren is al stokoud, van politiefilms tot nog tig genres. Het zijn gelukkig wel bijzonder hele fijne films waarbij de boodschap gewoon een goede is. Ook nu weer de verschillen tussen blank en zwart, tussen een arm en rijk milieu. Green Book kijkt gewoon weg fijn. Ali speelt sterk, maar Mortensen vind ik de echte ster. Hij is lekker direct en lomp en dat levert dan ook een stel goede dialogen op. Neem daarbij dat de film op zijn tijd de gevoelige snaar raakt en je ook nog eens mooie beelden van het land ziet en er valt niet veel te klagen. Al vind ik dit kwalitatief gezien geen film die Oscars binnen zou moeten slepen.

3,5*

Do the Ben Hur thing!

Geen idee waarom mensen hier zo negatief over The Green Hornet praten. Door alle negativiteit ging ik de film al kijken met het idee dat het slappe hap zou zijn. Heb ik me even vergist. Gelukkig maar.

The Green Hornet is een heerlijk mix tussen Iron Man en Kick-Ass geworden. De film neemt het superheldenwereldje lekker op de hak en neemt zichzelf als film ook totaal niet serieus met een bizar plot, heerlijke over-the-top gaande actie en erg grappige dialogen. De film zit er vol mee! Tel daarbij ook een stel erg leuke actiemomenten (de knokpartij tussen Britt en Kato en vergeet ook de geweldige achtervolgingsscene op het einde niet die overigens behoorlijk lang duurt). De film kent een goede mix tussen actie en humor.

De film heeft een topcast, al is niet elke rol even boeiend. De rol van Cameron Diaz is bijvoorbeeld erg oppervlakkig. Maargoed, ze is ieder geval wel weer een mooie vrouw in de film. Rogen en Chou zijn uitstekend als The Green Hornet en het hulpje, hehe. Al moet ik wel zeggen dat Rogen het charisma mist wat Robert Downey Jr. bijvoorbeeld wel in Iron Man bezit.

Gewoon een aanrader voor mensen die willen genieten van een pretentieloze actie-komedie. Geen Kick-Ass niveau, wel erg leuk.

3,5*

Kato: I was born in Shanghai. You know Shanghai?
Britt Reid: Yeah, I love Japan.

Hier hebben mensen jaren op zitten wachten? Ik heb pas de afgelopen dagen oog gekregen voor deze film, maar ik kan gewoon al door 5 pagina's vol intense frustraties van users die op de film wachten bladeren. Alleen dat was al leuk vermaak, haha.

Maar terug naar de film. Ik heb ooit eens Cannibal Holocaust gekeken. Vrij smerige film, maar vooral omdat ik niet tegen dierenleed kan. Deze Green Inferno lijkt inderdaad wel aardig op de net genoemde titel, ondanks dat alle dieren er goed vanaf komen. Dus daar zal geen ophef over komen.

Verder vind ik het een horrorfilm met potentie, maar Eli Roth maakt het maar gedeeltelijk waar. De opbouw is wel erg lang(dradig) en als de pleuris eenmaal uit is gebroken valt het qua gore reuze mee. Geen idee welke rating er aan de film hangt, maar je ziet vrij weinig. Erg irritant. Net als dat er zo'n beetje 0,0 aan naaktheid valt te zien, ondanks dat we naar een grote groep primitievelingen kijken die oa de gevangen genomen vrouwen onder handen nemen. Maar je ziet wederom zo goed als niks. De film voelt ondanks dat echt wel een paar gore momenten waren erg soft aan, al moet je natuurlijk ook wel wat aan de verbeelding over kunnen laten. Wat wel weer dik in orde is, dat is de sfeer. Het voelt toch constant ongemakkelijk en hopeloos voor de gevangenen.

En wat ook tegenvalt is de voorspelbaarheid van het verhaal. Zo'n beetje elke actie was te voorspellen. Dat dat kind die meid helpt ontsnappen, zucht. Dat ze uiteindelijk tegen de bewapende unit liegt zodat het bos niet plat gaat ondanks dat kannibalen net een stel van haar lotgenoten hebben afgeslacht, zucht.

Het is zeker geen beroerde film geworden, maar ik ben 'm net zo snel vergeten als ik ermee in aanraking kwam.

3*

Wat een treurige groene kitch zeg. Green Lantern ziet er echt niet uit, vol met vreselijk lelijke en veel te opzichtig geanimeerde effecten. Daarnaast is het ook gewoon een hele slechte en clichématige film waar je denk ik maar gewoon om moet lachen om er nog een beetje plezier uit te halen. Wat dat betreft respect voor Ryan Reynolds, die dat dan ook al jaren in de media doet als het weer eens over zijn film gaat, hij wist destijds ook wel dat het geen Marvel-niveau was. Dan heb ik meer respect voor een film als Batman & Robin, waarbij Joel Schumacher er zo'n opzettelijke clowneske bende van heeft gemaakt dat ik het wel weer vermakelijk vond. Ongelofelijk dat Green Lantern af komt van Martin Campbell, de man die twee van de beste James Bond films ooit heeft gemaakt. Ik begrijp nu weer waarom ik er een kleine 10 jaar geleden al weinig zin in had om dit te bekijken.

1,5*

The Green Mile is toch wel een van de bekendste en meest geliefde films ooit, ook al is de film net iets meer dan 20 jaar oud pas. Op zo’n beetje elke filmsite staat de film wel in de bovenste regionen van de beste films ooit. Mijn laatste kijkbeurt zal toch echt wel een jaar of 15 terug zijn, heb nooit meer de moeite genomen voor een nieuwe poging, terwijl ik er toen erg van had genoten en 4,5* uit had gedeeld. Het was nu wel eens een prima moment, want met een speelduur van 3 uur kijk je dit niet even makkelijk na een lange werkdag. Maar nu met koud en guur weer, een lockdown en een avondklok + de melding dat de film begin maart van Netflix verdwijnt was het wel tijd en ik had er ook echt zin in.

Gelukkig is nog heel veel van de magie van deze film intact gebleven. De film boeit van begin tot eind, de personages zijn memorabel en een aantal momenten zullen zeker niet vergeten worden. Maar toch is het wel een film die een tikje overhyped is geraakt de afgelopen 20 jaar. Ook al was dit een hele fijne avondvulling, echt geraakt werd ik niet door de film, zelfs niet bij het einde met de executie. Dat wil overigens niet zeggen dat die momenten me niks deden, maar een brok in de keel leverde het me niet meer op. Daarvoor ben ik misschien wat kritischer geworden als filmkijker en zie je in deze film toch wel veel karikaturen. De goede mensen zijn waanzinnig aardig en de slechte mensen zijn zo kwaadaardig als de pest. Op zich is er niks mis mee, zeker in actiefilm vind ik deze verdeling altijd erg fijn, maar bij dit soort films verwacht ik iets meer menselijke aspecten. Zo’n Percy is echt een gigantische lul die ik ook wel zijn einde gunde die hij kreeg, net als een paar van die psychopaten die op hun dood moesten wachten. Maar je kan ook wat doorslaan, John Coffey is nog net niet de reïncarnatie van Jezus Christus, al lijkt de film er wel bijna naar te hinten. Natuurlijk zijn de momenten waar hij zijn helende krachten gebruikt erg mooi, maar het ligt er soms wat dik bovenop.

Wel vind ik de rol van John Coffey, gespeeld door de helaas veel te jong overleden Michael Clarke Duncan, ontzettend mooi. Hij is fantastisch van begin tot eind. Zijn door merg en been gaande geschreeuw als ze hem vinden met de 2 dode meisjes is wel kippenvel, net als later de beelden van hoe hun dood echt is veroorzaakt. Zijn imposante lichaam, zijn fijne stem, zijn rust. Hij speelt de rol van zijn leven. De rest van de cast is ook heel behoorlijk en ik vind Tom Hanks sowieso een hele fijne gozer waar ik ook altijd rustig van word als ik naar zijn personages kijk. Het zijn bijna altijd slimme, wijze mannen die hij speelt. Niet origineel, maar wel goed vertolkt. Maar ook de rollen van bijvoorbeeld de gevangenisdirecteur en Percy vind ik prima gedaan. Die laatste is echt zo’n onuitstaanbare pain in the ass. Dat hij uiteindelijk zielloos werd gemaakt en naar de inrichting moest was voor mij een prima slot. Ik lees wel dat mensen vinden dat John Coffey daar niet over had mogen beslissen, want door die actie werd er iemand gestoord en iemand werd vermoord, maar het is wederom een soort signaal dat men hem als een halve God zag die mag beslissen over het leven. Zoals hij ook in goede zin de vrouw van de directeur heeft mogen redden.

Wat me wel een beetje stoorde was het feit dat dit wederom een film was waar een oude versie van een personage zijn verhaal over zijn jongere zelf vertelde via flashbacks. Dat was zeker een hype eind jaren 90/begin jaren 00, want onder andere Titanic, Saving Private Ryan, Pearl Harbor en The Notebook gebruikten binnen enkele jaren hetzelfde trucje. Soms werkt het (Titanic, SPR), soms heeft het weinig meerwaarde (de rest). Hier vind ik het ook niet al te sterk. De oude John heeft niet veel uitstraling en zijn verhaal had prima verteld kunnen worden zonder het heden. Dat hij een soort van vervloekt lijkt en niet dood lijkt te kunnen gaan had er van mij wel uitgelaten mogen worden. Ook best raar, want hij heeft totaal geen schuld aan de dood van John, ook wel een creatie van God zoals hij het noemde, die hij zag sterven. Dat einde doet voor mij een beetje afbreuk aan de film die wel een half uurtje korter had gekund aan het begin en vooral het einde. Maar heel storend is het ook weer niet, want ik heb wel weer genoten. Niet een van de beste films ooit, wel een zeer goede film die elke filmliefhebber gezien moet hebben.

4* (was 4,5*)

Behoorlijk hoog gemiddelde voor een hele matige film over een muziekband die mot krijgt met pissige neo-Nazi's en flink in de shit komen. Het is allemaal rauw en kil gefilmd, maar ik zet de volgende keer Frontière(s) (2007) wel weer op als ik zoiets zou willen zien. Dit was gewoon slecht. Je krijgt nooit enige binding met de personages, die vaak onlogische, wazige dingen doen en meer dan hier en daar een slachtpartij of saaie dialoog krijg je eigenlijk niet te zien. Geen spanning, geen goede opbouw en totaal niet boeiende personages. En daarbij is dat vervelende piep-geluid echt vervelend om te horen, maar dat terzijde. Green Room probeert een beetje meer te wezen dan de film uiteindelijk is.

2*

The Green Zone voelt een beetje als eten bij MC Donalds. Het is niet vervelend, het is even prima tijdsverdrijf maar je bent weer vergeten wat het was, zodra het achter de rug is.

Ik vond dit maar een standaard filmpje. Ik heb sowieso het idee dat de films over de huidige Irak oorlog allemaal erg op elkaar lijken. Komt natuurlijk ook door de setting. Veelal alleen maar zanderige dorpjes. Het plot vond ik nooit lekker op gang komen. Alleen het einde met de generaal was wel aardig.

Verder ter opvulling het gebruikelijke knalwerk.

Matt Damon speelt in de hoofdrol en hij doet het naar behoren, al vind ik ook zijn rol maar standaard. Ik vind niet echt iemand uitblinken.

Maar mijn grootste punt van kritiek is de tijdsduur. Bijna 2 uur! Had dit aub even in anderhalf uur gedaan. Ik heb regelmatig de tijd bekeken of dit nou nog lang zou duren. Door het redelijk oninteressante plot is dit toch wel een lange zit. Gelukkig gebeurt er zo nu en dan nog wel wat, zodat ik deze film een nipte voldoende geef.

3*