Goodfellas (1990)

Pdeniro schreef:

(quote)

ik dacht ook 5 gegeven te hebben

Kom ik met mijn bek bijna een jaar verder.

Dan pas je het toch even aan naar de volle mep?

De film vertelt het verhaal van Henry Hill, een kleine gangster die door de gelederen van de Italiaans-Amerikaanse maffia stijgt gebaseerd op het boek "Wiseguy" van Nicholas Pileggi. De film is werkelijk een meesterwerk. Het scenario, geschreven door Scorsese en Pileggi, is scherp en gevuld met gedenkwaardige dialogen. Het tempo is uitstekend, waarbij de film gedurende de looptijd van 2,5 uur in een snel en boeiend tempo beweegt en geen moment verveeld. Het acteerwerk is uitstekend, met Robert De Niro, Joe Pesci en Ray Liotta die allemaal de beste prestaties uit hun carrière leveren. Pesci's vertolking van de losgeslagen en gewelddadige Tommy DeVito is bijzonder opmerkelijk, wat hem een ​​welverdiende Academy Award voor Beste Mannelijke Bijrol opleverde. De regie van Scorsese is eersteklas, met vakkundig gemaakte sequenties die zowel spannend als opwindend zijn. Het gebruik van muziek in de film is ook top, met een mix van rock-, pop- en R&B-nummers die perfect de geest van het tijdperk weergeven. Al met al is Goodfellas een klassieker in het misdaadgenre en een van de beste films aller tijden. De uitstekende uitvoeringen en meesterlijke regie maken het een must-see voor filmliefhebbers.

Wat een overschatte film.

De regie is dik in orde.

De cameravoering is vooruitstrevend te noemen. De camera die voortdurend volgt en zo nu dan naadloos een andere scène volgt.

De acteurs doen een beetje te veel hun best om de maffiose Italiaan te spelen. Gemaakte lachje en maffe accenten. De Niro doet wat hij het beste kan, boeventronie en honderd keer "fuck" zeggen. Ray Liotta vond ik het prima doen.

Je kijkt naar het zoveelste gangsterverhaal. Het levensverhaal van Henry die de school inruilt voor een maffiacarrière.

Uitermate storend is het oeverloze geouwehoer en fucking hier en fucking daar. Is het niet tegen elkaar, over elkaar dan is het wel de voice over. Erg vermoeiend. Het leek er op dat de voice over het hele verhaal aan elkaar moest lijmen.

Zo nu en dan een dosis buitensporig geweld en moorden, ruzie zoeken en verveeld zijn van de hoeveelheden geld.

Alle clichés komen wel aan bod.

Het is tamelijk oppervlakkig. Recht toe recht aan verhaal. De laatste 30 minuten vond ik het beste deel.

Als kijker krijg je geen enkele binding met de hoofdpersonen. In elk geval interesseerde het mij niets wat er met Henry. Jimmy en Tommy zou gebeuren.

De heerlijke muziek is fijn en past bij de tijdlijn. De jaren 70 en 80 sfeer wordt ook prima neergezet. Denk aan kleding, inrichting huizen en de auto's.

Al met al ben ik niet zo enthousiast over de film.

Het is een "Doorsnee" film.

Blijft een heerlijke gangsterfilm, die werkelijk voorbijdendert. De Niro, Pesci en Liotta vormen een geweldig trio, en ook leuk overigens om allerlei koppen uit The Sopranos de revue te zien passeren. Ik verhoog weer van 4 naar 4,5*.

Inmiddels al een aantal keer gezien in de loop der jaren en dat is altijd een goed teken. Topfilm in dit genre en kijkt heerlijk weg. De Niro, Liotta en ook Pesci in topvorm. Must voor de filmhebber van gangsterfilms.

Best goed

Een van de meer populaire films van Scorsese, veel beter dan zijn moderne werk maar nog steeds niet op het niveau van zijn meesterwerk Taxi Driver. Er zit een goede sfeer in de film, de acteurs zetten een goed werkje neer en de film kijkt lekker weg. Ik heb altijd respect gehad voor Scorsese omdat hij het vaak interessant vindt om aspecten van zijn cultuur te laten zien. De Italiaanse mafia in dit geval. Ik heb veel interesse in andere culturen omdat je er veel van kan leren. Goodfellas is dan uiteraard een leuke portret van de Italiaanse mafia maar persoonlijk miste ik een soort impact. De structuur is voorspelbaar helaas maar gelukkig zijn de scenes wel goed aangepakt door Scorsese.

Goede film dus maar niet het beste wat Scorsese heeft gemaakt.

Spambericht verwijderd.

Gangsterfilms... mijn genre is het niet en zal het ook nooit worden. Volgens mij nog geen enkele klassieker binnen dat genre gezien die bij mij op een écht hoge score is uitgekomen. Het hele wereldje spreekt me toch wat te weinig aan (maar goed ook ) om er veel naar te kijken. Uiteraard hebben enkele films wel een dusdanige cultstatus bereikt dat het bijna verplicht kijkvoer is geworden voor de filmliefhebber. Goodfellas is ook zo'n film.

Voor mij was het dus eerder een kwestie van gestaag dat lijstje met klassiekers aflopen dan dat ik hier nou echt zo heel erg benieuwd naar was. Toch moet ik zeggen dat de film op mijn goedkeuring kan rekenen. Het is geen verrassing dat ik de film niet constant even boeiend vond. Daar hield ik van tevoren immers al rekening mee. Ik kan dus ook niet de veelgehoorde opvatting dat ''de tijd voorbij vloog'' delen. Tegelijkertijd viel het me wel op hoe onderhoudend deze film weet te blijven. Dat komt mijns inziens vooral door de kleurrijke personages, waarbij met name Ray Liotta en Joe Pesci de boventoon voeren. Liotta zet een hoofdpersonage neer waar je vrij gemakkelijk mee kan meeleven: niet omdat hij zo sympathiek is, maar omdat het een interessant figuur is dat zich natuurlijk steeds verder in de nesten werkt en lang niet altijd achter alles staat. Pesci speelt zijn meedogenloze personage gewoon akelig goed. Er zitten een aantal memorabele scènes in de film (vaak scènes waarin inderdaad Pesci acte de présence geeft), waarvan er zelfs een aantal tegenwoordig onder de nieuwe generatie bekend zijn geworden in de vorm van ''memes''. De ''funny how'' scène is het beste voorbeeld, maar ook bijvoorbeeld het in koelen bloede vermoorden van de barjongen komt binnen. Het zijn momenten die je als kijker wel behoorlijk ongemakkelijk laten voelen.

Verder zie je wel dat Scorsese weet waar hij mee bezig is. Alles, van de cameravoering tot de sets, ziet er degelijk uit en kan ook anno 2024 nog prima mee. Verder blijft het, zoals bij de meeste films natuurlijk, wel echt een smaakkwestie of je het allemaal briljant vindt. Daarvoor ligt het onderwerp mij gewoon niet goed genoeg, maar ik vind dat de film wel goed in elkaar steekt én - ook voor mij - best een amusante zit is. Daarmee doet Goodfellas in ieder geval al meer dan ik had durven hopen.

3,5*

De personages zijn dermate onsympathiek dat ik na een kwartier al afgehaakt ben.

Clichematig uitgewerkt Maffiaverhaal met als grootste manco de voice-over.

Dat was een testvlucht...

In het vliegtuig zag ik hem ergens op een schermpje en bij het zien van al die prachtscènes konden mijn vrouw en ik het niet laten hem ook nog maar eens te bekijken. A film that keeps on giving. Wat ik al wist, maar wat me tegelijkertijd toch weer verraste: wat is die Lorraine B racco een waanzinnig aantrekkelijke vrouw in deze film en wat speelt ze goed! Niet dat ze geen concurrentie heeft. Maar deze film, ik zag hem nu al voor de zevende keer of, draagt zéér terecht het stempel 'meesterwerk'.

Toen de film uitkwam was het verre van clichematig. Daarna is het wel tientallen keren nagedaan. Het was de blauwdruk voor veel rise en fall misdaadfilms die zouden volgen.

Blijft een prima film. Joe Pesci in zijn meest memorabele rol. Er word zowiezo goed geacteerd door iedereen.

Toch vond ik hem niet zo goed als de vorige keren dat ik hem gezien heb. Dat komt doordat het toch wat te veel over de top is naar mijn idee. De rol van Joe Pesci word een beetje te veel benadrukt, af en toe had ik het idee naar een komedie te kijken. Wel met heerlijke zwarte humor. Ook de Voiceover ging mij een beetje tegenstaan.

Wel genoten hoor, maar de vergelijking met de "Godfather" films en "Once Upon a Time in America" gaat niet op voor mij.

Halfje eraf dus.

Het was eindelijk tijd om deze klassieker eens op te zetten.

Misschien komt het doordat ik al veel gangster films heb gezien en ook vorig jaar The Sopranos heb gekeken maar ik vind Goodfellas een leuke film maar weinig spectaculair.

Het positieve: het ziet er mooi uit en de muziek is fijn. Pesci steelt de show. Liotta doet het ook verdienstelijk. Kan me niet herinneren hem ooit in een hoofdrol te hebben gezien. Had Scorsese deze prent tien jaar later gemaakt had DiCaprio waarschijnlijk de rol van Henry gespeeld. Lorraine Bracco vond ik hier beter dan in The Sopranos.

Het negatieve: De personages hebben geen tot weinig diepgang, het eerste uur is wat saai en het laatste half uur voelt ook aan als een andere film. De Niro, tja, hij speelt eigenlijk hier een bijrol en weet daarin niet te overtuigen. Als de film voorbij is weten we vrij weinig over Jimmy en De Niro geeft hem te weinig kleur. De voice-over is ook te veel op de voorgrond en Liotta heeft hier geen sterke stem voor.

Misschien heb ik de film gewoon te laat gezien en was het in 1990 wel echt een meesterwerk. Nu is het voor mij gewoon ‘een prima, vermakelijke film’.

Martin Scorsese als regisseur en hoofdrollen voor Ray Liotta, Robet de Niro, Joe Pesci, Lorraine Bracco en Paul Sorvino: wat kan er nog misgaan?

Ze komen tesamen in ‘Goodfellas’ uit 1990 om een oerversie van ‘The Sopranos’ neer te zetten.

Er valt genoeg te genieten. Een legendarische one-take-opname in de Copacabana-club, waarin de vele personages in de film worden voorgesteld. Freeze-frames op cruciale momenten. Supersnel gemonteerde korte scenes onder voice-overs. Dialogen die grotendeels geïmproviseerd tot stand kwamen. Het is duidelijk: hier is een regisseur vol zelfvertrouwen bezig aan een meesterwerk. Is ‘Goodfellas’ Scorsese’s beste? Het zou zo maar kunnen dat voor velen ‘Taxi Driver’ dat is, maar deze komt wel akelig dicht in de buurt.

Wat ik me ineens afvroeg... hoeveel mensen zouden de personages gespeeld door Joe Pesci al het hoekje om hebben geholpen? En zich dan nog laten aftuigen door een kind dat alleen thuis zit met Kerst.

Al heeft GoodFellas (uiteraard) Home Alone flink in de schaduw gezet in 1990 en lang daarna. Niet dat ik daarin volg, maar de cijfers spreken voor zich. Nu is GoodFellas wel een gangsterfilm die ik nog behoorlijk boeiend vind, zij het ook wel een relaas van allerhande zinloosheid. Je raakt tegen halfweg meer en meer in de film gezogen, zoals ook bij The Godfather, Casino en nog wel meer van dit soort maffiafilms. Maar de teneur is telkens wel zeer identiek, the rise and fall van één of ander mafioso, onderweg een hele liquidatie tonend, veel macho en wacko stuff, vrouwen die worden mishandeld en bedrogen maar toch blijven, aan het eind een finale afrekening of rechtszaak, et cetera. Ik kan er maar één les uit trekken: If you wanna be a mobster, be a Paulie.

'k Vind hem uiteindelijk net iets minder dan Casino & The Wolf of Wall Street, maar onvoldoende verschil om hem een halve ster minder te geven, dus 3,5* ook voor GoodFellas.

Van de Scorsese-films die ik recent bekeek, dit dan m'n ranking:

1. 3,75 (3,5*) - (1991) Cape Fear

2. 3,75 (3,5*) - (1995) Casino

3. 3,50 (3,5*) - (1976) Taxi Driver

4. 3,50 (3,5*) - (2013) The Wolf of Wall Street

5. 3,25 (3,5*) - (1990) GoodFellas

6. 2,50 (2,5*) - (1980) Raging Bull

7. 2,25 (2,0*) - (2002) Gangs of New York => plan ik te herbekijken

8. 1,25 (1,0*) - (1973) Mean Streets