menu

The Grand Budapest Hotel (2014)

mijn stem
3,62 (1994)
1994 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland / Verenigd Koninkrijk
Komedie
100 minuten

geregisseerd door Wes Anderson
met Ralph Fiennes, Tony Revolori en Saoirse Ronan

'The Grand Budapest Hotel' vertelt het verhaal van een legendarische hotelmanager (Ralph Fiennes) van een beroemd Europees hotel. Tussen de oorlogen in raakt hij bevriend met een jonge medewerker (Tony Revolori) die een vertrouweling van hem wordt. Het verhaal draait om de diefstal van een onbetaalbaar schilderij uit de Renaissance, de strijd om een enorm familiefortuin en de omwentelingen die Europa transformeren in de eerste helft van de 20e eeuw.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=M596ENAiXKI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Gekeken in 16:9. Schitterende film met zeer veel plotwendingen en heel origineel in beeld gebracht. Echt genoten.

avatar van IH88
4,0
“You see, there are still faint glimmers of civilization left in this barbaric slaughterhouse that was once known as humanity.”

The Grand Budapest Hotel is een visueel pareltje, heeft kleurrijke personages, spitsvondige dialogen, heerlijke droge humor en sterke acteerprestaties. Toch is de film voor mij niet helemaal geslaagd. Ik ben geen fan van het werk van Wes Anderson en ook deze film heeft weer de voor mij bekende gebreken. Het is allemaal absurd en excentriek wat Anderson laat zien maar hij gaat daar zo ver in dat het ook allemaal erg afstandelijk en leeg aanvoelt. Al snel aan het begin van de film vliegen de absurde personages en situaties je om de oren maar beklijven wil het allemaal niet.

Ralph Fiennes is geweldig als M. Gustave en Gustave is samen met Zero eigenlijk het enige personage dat er echt toe doet. M. Gustave is de conciërge van de Grand Budapest Hotel in de jaren 30 en wordt verdacht van de dood van Madame B. en het stelen van haar erfenis. Van daaruit volgt een bizar avontuur met de uitbraak van Gustave uit de gevangenis, fascisten die het fictieve land Zubrowka binnenstromen en uiteindelijk het laatste gedeelte met Gustave die zijn onschuld probeert te bewijzen. Hoe dit allemaal wordt vormgegeven is eigenlijk één grote klucht met droogkomische dialogen, aparte personages en heel veel flauwekul. De film oogt rommelig en buiten Gustave komt geen enkel personage echt tot leven (zelfs Zero niet echt, het acteren van Revolori houdt niet over). Alleen Saoirse Ronan als Agatha komt in de buurt. Visueel ziet het er allemaal geweldig uit en ik moest om sommige dialogen wel erg lachen. De Olympische achtervolging in de sneeuw is hier een goed voorbeeld van. Geweldig! The Grand Budapest Hotel laat in sommige scènes zijn potentie zien maar jammer genoeg weet Wes Anderson weer geen maat te houden. Een vermakelijke bende maar niet meer dan dat.

avatar van Donkerwoud
3,5
Wes Anderson lijkt van producenten en studiobazen carte blanche te hebben gekregen om meer dan ooit zijn eigengereide stijltje op de voorgrond te zetten. Kinderlijk naïef ogende sets die zowel knullig als grandioos aanvoelen. Impliciete en expliciete verwijzingen naar belichting, speciale effecten en technische foefjes uit klassieke filmstromingen als surrealisme, impressionisme, avant garde. Sterrencast van topacteurs (inclusief the usual suspects) die ingezet wordt om knuffelbare underdogs te vertolken: goeieriken zijn eloquente snelpraters met een onderkoeld gevoel voor absurde humor; slechteriken zijn de soort megalomane schurken waar een James Bond nog het schaamrood op de kaken krijgt van hoe ongeloofwaardig zij zijn.

Alles in The Grand Budapest Hotel ademt een prettige koddigheid van nostalgie naar een tijd waarin films nog rechtlijnig waren. Eloquente dialogen worden consequent uitgesproken in een schitterende mengeling van archaïsch taalgebruik met de interrupties en sloomheid van onvervalste slapstick. Een luchtige serieusheid werkt in de stijl en sfeer van deze vertelling van nostalgisch verlangen naar vroegere glorie. Natuurlijk wel 'eigentijds' ingevuld met raamvertellingen in raamvertellingen om een postmoderne draai te geven aan de klassieke verhalen waar generaties van filmkijkers mee opgegroeid zijn. Voeg daar slimme verwijzingen naar het vooroorlogse werk van Stefan Zweig aan toe, en je hebt een intellectuele poging om geschiedenis en populaire cinema te vermengen tot een nostalgische blockbuster.

Oppervlakkig zou ik het werk dus niet noemen; toch lijkt het Anderson meer te doen zijn om een soort pastiche te maken van klassieke cinema dan werkelijk mee te slepen in de verhaalwereld van zijn personages. Meer dan dat individuele personages psychologische ontwikkelingen doormaken, wordt er verwezen naar psychoanalytische gemotiveerde connecties tussen vaderfiguren en zonen. Geschiedenis als een reeks van connecties tussen voorgangers die hun opvolgers geestelijk voorbereiden op de spelregels van nieuwe tijden. Diezelfde insteek van personages als bijrollen in de geschiedenis heeft echter als bijeffect dat het bij mij zelden humor, spanning of andere emoties weet op te roepen. Het blijft hangen in een statische vormelijkheid en niet betrokken zijn met een uitgebreide cast aan diverse typetjes.

Respect voor de liefde voor het medium dat er uit de gedetailleerde filmtaal van deze perfectionistische regisseur spreekt, maar diezelfde overdreven aandacht voor vorm lijkt vooral bedoeld om geforceerd 'clever' te zijn.

U-77
Een kunstwerk.

avatar van Vdk_Movie
3,0
Goed maar niet zoals verwacht....

avatar van IH88
4,0
Soms moet je je ongelijk durven toegeven. Bij herziening een halve ster erbij. Toch wel een klein meesterwerkje.

avatar van Ben de Hoog
4,5
De eerste keer dat ik hem zag snapte ik niets van de hoge score. Nu des te meer. Verhaal is maar zozo. De ontzettende kracht zit hem vooral in het camerawerk, magnifiek. Een lust voor het oog. En natuurlijk die gortdroge humor.

avatar van joaquim05
3,0
Overdreven taalgebruik, geen echte mysterie en dus ook een betekenisloos avontuur.

avatar van Fisico
3,5
Ik heb een dubbel gevoel bij deze film. Toch blijft hij hangen. Ik denk dat ik hem een tweede keer wil/moet zien om hem echt goed te beoordelen.
Het verhaal zelf vind ik maar pover, weinig origineel of vernieuwend. Het verhaal wordt verteld via het oude personage van Zero over zijn wedervaren in het hotel. Het verhaal was bij momenten absurd en is soms een parodie. Dat is best spitsvondig/grappig. Aan de andere kant oogt het allemaal vrij rommelig en is er weinig diepgang. De dialogen waren niet super, maar de acteerprestatie van Fiennes in het bijzonder sprongen in het oog (net als van de andere cast eigenlijk). Ook het camerawerk en het decor zijn bovengemiddeld.

avatar van luukve
4,0
Heb wederom ontzettend genoten van Wes Anderson's Grand Budapest Hotel. De regie, personages, dialogen, sfeer, humor, muziek, productie design, alles werkt en klopt. Wat ik vooral zo leuk vind aan deze film is dat het niet echt lijkt alsof het een duidelijk moraal heeft, maar dat het gewoon een simpel doch bizar en vermakelijk verhaal verteld die mij de volle 100 minuten uiterst kan vermaken.

De wereld die Wes Anderson hier gecreëerd heeft is fantastisch. Van de kleine details in de hotelruimtes tot de statigheid van de hotellobby: het ademt en leeft. Geweldig intrigerende personages bevolken deze wereld, met uitstekend acteerwerk across the board. De personages verwikkelen zich in bizarre situaties en de dialogen die Wes Anderson voor ze geschreven heeft is pakkend, komisch en dapper. Combineer dit met de uitmuntende beelden en montage en je hebt een topper in mijn ogen. Dit is de enige Anderson film die ik heb gezien, dus het wordt snel tijd daar verandering in te brengen.

4*

avatar van Tarkus
3,0
De humor in deze film, met een aantal grote namen, beviel me wel.
Het verhaal is maar pover, maar de cast maakt veel goed, alsook de prachtige beelden.
Blij dat ik deze film eens heb gezien, al ben ik niet echt te vinden voor het genre.

avatar van toscana99
4,5
fantastische film met absurde humor.

avatar van IH88
4,0
“There are still faint glimmers of civilization left in this barbaric slaughterhouse that was once known as humanity... He was one of them. What more is there to say?”

Het is iedere keer weer een feest om naar deze film te kijken. Het originele verhaal, het acteerwerk, de schitterende cinematografie, het waanzinnige camerawerk en de gortdroge dialogen, The Grand Budapest Hotel kan nog je duizend keer herzien en nog zal de film niet vervelen.

Vooral Ralph Fiennes mag zich helemaal uitleven en het samenspel met Revolori levert geweldige scènes op. Het verhaal gaat alle kanten op, maar het is allemaal goed te volgen en door bovenstaande pluspunten blijft het genieten geblazen. Sterke rollen ook van Ronan, Norton en Dafoe. The Grand Budapest Hotel is een echte Wes Anderson film geworden, en het is een kleurrijke en magische film die iedere keer weer verrast.

avatar van Bélon
4,5
geplaatst:
Bélon schreef:
Het is een zeer fraai gefilmde "arthouse klucht" geworden, erg luchtig -een echte dijenkletser is het niet- en soms wat (te) slapstick-achtig maar de vaart zit er goed in, er is veel (fraais) te zien en de soundtrack ondersteunt de film goed. Er had van mij een kwartier af gemogen maar het staat buiten kijf dat Anderson vooral een onderhoudende én originele film heeft afgeleverd.


Herzien op groot scherm en deze film verdient wel een halfje extra (ondanks dat ie nog steeds iets te lang is). Beste Anderson samen met Fantastic Mr. Fox (2009) en daarna Rushmore (1998)

avatar van notsub
3,0
Ondanks dat het niet helemaal mijn humor is heb ik plezier naar The Grand Budapest Hotel gekeken. Daarvoor is het dan weer absurdisch genoeg en ontlokte het toch nog enige lachsalvo's uit mijn lijf. Er zaten ook regelmatig wat vreemde kronkels in het verhaal die me weinig deden. Eigenlijk is het natuurlijk één grote klucht wat zich hier allemaal afspeelt. De vormgeving was ook dik in orde en zo is dit zeker geen slechte film.

avatar van ILDIB
3,5
mooi verhaaltje met mooie visuele effecten leuk spel maar het mist wel een beetje oompf.

avatar van TornadoEF5
3,5
Ik was er eigenlijk twee dagen geleden al aan begonnen, maar ik raakte toen niet echt in de film, en legde de film al vrij snel af met de belofte om hem de dag nadien te bekijken. Uiteindelijk is het nog een dag later geworden, en ik had me ook even ingelezen omdat ik het begin niet begreep, en snel op de wiki gekeken waarvoor het begin stond.

Wel, de eerste tien minuten zijn in alle eerlijkheid gewoon slecht. Voor mij was het zeer verwarrend, maar blijkbaar is er "een dubbele inleiding", waarbij een schrijver terugblikt op zijn periode in The Grand Budapest Hotel waar hij een verhaal hoorde van een zekere heer Moustafa, en pas nadien begon het verhaal echt. Twee dagen geleden keek ik waarschijnlijk nog vijf minuten verder, en begreep ik er echt niets nog van. Ook omdat ik Ralph Fiennes voortdurend voor Jude Law aanzag, en omgekeerd (ik beschik dus over de onmogelijkheid om die twee acteurs hun gezicht te herkennen, ik weet wie Ralph Fiennes is, maar ik kan hem niet herkennen wanneer hij in een film voorkomt. Al is het ook zo dat de acteurs en actrices vaak onherkenbaar zijn in de films van Wes Anderson door de kostumering en vermomming.). En Jude Law is niet echt een acteur die ik ken, maar ik dacht dat initieel dat beide acteurs voor dezelfde persoon stonden, maar dan in heden en verleden, maar ze blijken dan niet gerelateerd te zijn aan elkaar. Anyway, ik begreep er gewoon echt niets van. Uiteindelijk is het zo dat de eigenaar van het hotel (Zero Moustafa) vroeger de piccolo (soort van loopjongen) was van het hotel in tijden waar het hotel meer volk aantrok, en in die tijd was Mr. Gustave de concierge van het hotel is. De eigenaar van het hotel is onbekend. Later zou blijken dat Madame D. de eigenaar was. Dit is dus ook waarom ik geen fan ben van dit soort inleidingen. Ik vind het verwarrend en pretentieus, en in bepaalde films ook veel te melig. Het fnuikt je gevoel voor immersie. We weten dat we naar een verhaal aan het kijken zijn, en wat we zien niet echt is. Je hoeft ons daar niet aan te herinneren. De film Titanic, het spel Assassin's Creed enzovoort kunnen allemaal het "heden" steken waar de zon niet aan kan. En in deze film is het heden waarop ik doel niet eens het heden, maar nog eens een flashback. Vermoeiend! Die hele inleiding doet me denken aan die dromen waar je droomt dat je wakker wordt. Ik vind het daarmee vergelijkbaar.

Goed, als we de eerste 10 minuten + tussenpauze's, en laatste 5 minuten vergeten, dan krijg je uiteindelijk wel een leuke film voorgeschoteld, waarbij de film groeit en groeit naar het einde toe, met dank aan de opzwepende muziek die extra dimensie en karakter geven aan de vaak absurdistische scènes overgoten met subtiele humor en visuele pracht door de indrukwekkende cinematografie met lust voor het fotografische oog. De stijl van Anderson komt daar goed tot zijn recht, en vooral de achtervolgingsscènes waar vaak minutenlang niet gesproken word zijn weergaloos. Daar zie je de audiovisuele elementen waar ik zo van hou het meest openbloeien, en daar ligt voor mij ook de kracht van de film.

De acteerprestaties zijn goed. Ralph Fiennes is goed, maar ik denk anderzijds ook niet dat dit een film is die je voor de acteerprestaties moet bekijken. De film heeft een vrij bekende cast, met opvallend veel acteurs wiens naam ik ken, maar vanwie ik ze niet zou herkennen in een film. En op Ronan en Norton na, herkende ik ook niemand die ik wel kende in de film terug. Al is dat bij Tilda Swinton begrijpelijk. Bill Murray moet echt een kleine rol gehad hebben, en ik denk dat ik die echt heel even kort 5 seconden heb gezien in die kerk op het einde, maar dat was echt een flits. Het is een erg grote cast, waar veel acteurs en actrices eigenlijk niet altijd echt hun vaardigheden kunnen tonen, omwille van hun kleine rol, maar ook vaak omdat deze film zich daar niet echt toe leent. Al maken de acteurs wel zichtbaar plezier en maakt dat het acteren dan wel weer goed. Ik denk dat veel acteurs uit de cast het ook een eer vinden om met Anderson samen te werken. Dat leid ik wel uit dit alles af. Maar het is uiteindelijk niet echt een film die je moet zien voor het buitengewone acteerswerk. Daarvoor zijn er betere films. Al is Fiennes wel goed, en is die zijn rol is groot genoeg om zijn acteertalent te etaleren.

Het verhaal zelf is absurdistisch, soms een beetje komisch, en zeker met een dikke korrel zout te nemen. Ik kan niet alles volgen, want soms kan je je wel verliezen in de details, en in de vele namen en gebeurtenissen die gebeuren in deze wereld. Maar in de grote lijnen kan ik het verhaal gelukkig wel volgen, en dan is het wel leuk. Bij meerdere kijkbeurten zal je de details van het verhaal ook beter begrijpen, en kan je de film ook nog beter waarderen. Voor logica moet je verder niet bij Anderson's films zijn, enkele van de scènes op het einde tonen dat ook op hilarische wijze aan. Was de hotelschietscène op het einde een parodie van Scarface of Django Unchained / Tarantino?. Ik denk dat je je eerder moet laten onderdompelen in zijn films, in plaats van uit te vinden hoe de vork nu in de steel zit. En als je dat doet, kun je zijn werk wel waarderen. Maar ook hier blijf ik achteraf wel een beetje met een style-over-substance gevoel achter (net zoals bij Birdman uit hetzelfde jaargang), maar daar is niets mis mee.

3,5*

avatar van John Barry
4,0
Hoewel niet altijd mijn soort humor heb ik toch erg van de film genoten. Glansrol voor Ralph Fiennes maar ook de rest van de cast acteert erg goed. Visueel is de film ook erg sterk en de muziek van Deplat is uitmuntend. Het verhaal schiet wel echt alle kanten op, de film oogt wat rommelig en soms wordt er wel wat van de hak op de tak gesprongen. Toch zijn de veelal absurde situaties vaak erg leuk en grappig.

4,0*

avatar van Boneka
4,0
GRANDIOOS gemaakte film die uniek is in zijn soort. Abstracte humor vooral in zijn vormgeving. Denk wel zoals velen hier dat ik hem opnieuw moet gaan bekijken, omdat niet alles even duidelijk naar voren komt. Dat kan een minpunt zijn. Het verhaal is duidelijk, alle karakterpersonen wat minder. De tijden die daar doorheen lopen maken het ook niet allemaal duidelijk. De oorlog die er doorheen loopt is eigenlijk helemaal niet van belang. Maar goed belangrijkste in deze film is dat Gustave het erfstuk een schilderij met "De jongen met de appel" wel erft , maar omdat hij er niet zeker van is dat alles eerlijk verloopt, hij het alvast maar"steelt". Zodoende worden hij en zijn hulpje met nepsnor achterna gezeten door een vreselijke killer. Dit alles in een abstracte vorm. Kleuren beeld vormgeving en tempo zien we in alle maten. Pastelkleuren zien we echter het meest voorbij komen keurig in de tijd. Wat grappig is zijn de versnellingen bij transfers. Ook de schietpartij waar niemand wordt geraakt of de vingers die eraf vallen wanneer de deur sluit. Natuurlijk zitten er ook mindere stukjes in. Wanneer Gustave uit de gevangenis ontsnapt krijgen we een iets te lange dialoog waarom er voor niks is gezorgd. En het eind had wat beter uitgewerkt mogen worden. Dat ie abrupt eindigt kan ik mee leven, maar misschien dat alles net te snel werd afgewerkt. Daardoor zat ik even te twijfelen om deze film een 3.5 of een 4 te geven, maar hij is eigenlijk zo uniek dat ik hem naar boven heb afgerond. Ga 'm zeker nog een keer bekijken.

avatar van Boneka
4,0
TornadoEF5 schreef:
Ik was er eigenlijk twee dagen geleden al aan begonnen, maar ik raakte toen niet echt in de film, en legde de film al vrij snel af met de belofte om hem de dag nadien te bekijken. Uiteindelijk is het nog een dag later geworden, en ik had me ook even ingelezen omdat ik het begin niet begreep, en snel op de wiki gekeken waarvoor het begin stond.

Wel, de eerste tien minuten zijn in alle eerlijkheid gewoon slecht. Voor mij was het zeer verwarrend, maar blijkbaar is er "een dubbele inleiding", waarbij een schrijver terugblikt op zijn periode in The Grand Budapest Hotel waar hij een verhaal hoorde van een zekere heer Moustafa, en pas nadien begon het verhaal echt. Twee dagen geleden keek ik waarschijnlijk nog vijf minuten verder, en begreep ik er echt niets nog van. Ook omdat ik Ralph Fiennes voortdurend voor Jude Law aanzag, en omgekeerd (ik beschik dus over de onmogelijkheid om die twee acteurs hun gezicht te herkennen, ik weet wie Ralph Fiennes is, maar ik kan hem niet herkennen wanneer hij in een film voorkomt. Al is het ook zo dat de acteurs en actrices vaak onherkenbaar zijn in de films van Wes Anderson door de kostumering en vermomming.). En Jude Law is niet echt een acteur die ik ken, maar ik dacht dat initieel dat beide acteurs voor dezelfde persoon stonden, maar dan in heden en verleden, maar ze blijken dan niet gerelateerd te zijn aan elkaar. Anyway, ik begreep er gewoon echt niets van. Uiteindelijk is het zo dat de eigenaar van het hotel (Zero Moustafa) vroeger de piccolo (soort van loopjongen) was van het hotel in tijden waar het hotel meer volk aantrok, en in die tijd was Mr. Gustave de concierge van het hotel is. De eigenaar van het hotel is onbekend. Later zou blijken dat Madame D. de eigenaar was. Dit is dus ook waarom ik geen fan ben van dit soort inleidingen. Ik vind het verwarrend en pretentieus, en in bepaalde films ook veel te melig. Het fnuikt je gevoel voor immersie. We weten dat we naar een verhaal aan het kijken zijn, en wat we zien niet echt is. Je hoeft ons daar niet aan te herinneren. De film Titanic, het spel Assassin's Creed enzovoort kunnen allemaal het "heden" steken waar de zon niet aan kan. En in deze film is het heden waarop ik doel niet eens het heden, maar nog eens een flashback. Vermoeiend! Die hele inleiding doet me denken aan die dromen waar je droomt dat je wakker wordt. Ik vind het daarmee vergelijkbaar.

Goed, als we de eerste 10 minuten + tussenpauze's, en laatste 5 minuten vergeten, dan krijg je uiteindelijk wel een leuke film voorgeschoteld, waarbij de film groeit en groeit naar het einde toe, met dank aan de opzwepende muziek die extra dimensie en karakter geven aan de vaak absurdistische scènes overgoten met subtiele humor en visuele pracht door de indrukwekkende cinematografie met lust voor het fotografische oog. De stijl van Anderson komt daar goed tot zijn recht, en vooral de achtervolgingsscènes waar vaak minutenlang niet gesproken word zijn weergaloos. Daar zie je de audiovisuele elementen waar ik zo van hou het meest openbloeien, en daar ligt voor mij ook de kracht van de film.

De acteerprestaties zijn goed. Ralph Fiennes is goed, maar ik denk anderzijds ook niet dat dit een film is die je voor de acteerprestaties moet bekijken. De film heeft een vrij bekende cast, met opvallend veel acteurs wiens naam ik ken, maar vanwie ik ze niet zou herkennen in een film. En op Ronan en Norton na, herkende ik ook niemand die ik wel kende in de film terug. Al is dat bij Tilda Swinton begrijpelijk. Bill Murray moet echt een kleine rol gehad hebben, en ik denk dat ik die echt heel even kort 5 seconden heb gezien in die kerk op het einde, maar dat was echt een flits. Het is een erg grote cast, waar veel acteurs en actrices eigenlijk niet altijd echt hun vaardigheden kunnen tonen, omwille van hun kleine rol, maar ook vaak omdat deze film zich daar niet echt toe leent. Al maken de acteurs wel zichtbaar plezier en maakt dat het acteren dan wel weer goed. Ik denk dat veel acteurs uit de cast het ook een eer vinden om met Anderson samen te werken. Dat leid ik wel uit dit alles af. Maar het is uiteindelijk niet echt een film die je moet zien voor het buitengewone acteerswerk. Daarvoor zijn er betere films. Al is Fiennes wel goed, en is die zijn rol is groot genoeg om zijn acteertalent te etaleren.

Het verhaal zelf is absurdistisch, soms een beetje komisch, en zeker met een dikke korrel zout te nemen. Ik kan niet alles volgen, want soms kan je je wel verliezen in de details, en in de vele namen en gebeurtenissen die gebeuren in deze wereld. Maar in de grote lijnen kan ik het verhaal gelukkig wel volgen, en dan is het wel leuk. Bij meerdere kijkbeurten zal je de details van het verhaal ook beter begrijpen, en kan je de film ook nog beter waarderen. Voor logica moet je verder niet bij Anderson's films zijn, enkele van de scènes op het einde tonen dat ook op hilarische wijze aan. Was de hotelschietscène op het einde een parodie van Scarface of Django Unchained / Tarantino?. Ik denk dat je je eerder moet laten onderdompelen in zijn films, in plaats van uit te vinden hoe de vork nu in de steel zit. En als je dat doet, kun je zijn werk wel waarderen. Maar ook hier blijf ik achteraf wel een beetje met een style-over-substance gevoel achter (net zoals bij Birdman uit hetzelfde jaargang), maar daar is niets mis mee.

3,5*


Die onduidelijkheid had ik ook. Vooral dat begin stuk is lastig. Eigenlijk zou je een film gewoon moeten gaan kijken, maar deze film heeft introductie nodig. Wiki is wat link want die geeft teveel weg, maar er zijn genoeg andere bronnen.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:55 uur

geplaatst: vandaag om 11:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.