Meningen

Met bovenstaande regel heb ik Greenberg wel aardig omschreven vind ik. Jeee, zelden zon saaie film gezien. Een tragi-komedie kan soms prima werken (Little Miss Sunshine om eens wat te noemen), maar dit was echt suf. Ik maak het niet vaak mee dat een verhaal zo oninterssant is. Ben Stiller doet de laatste jaren zijn best om ook in serieuze rollen te slagen, maar ik zie weinig in die Ben Stiller. Ga maar weer terug naar de komedie wereld, dat is veel meer je ding.

Deze rol als Greenberg was op zich niet slecht van hem, maar het past gewoon niet bij hem. Nou had hij wel de pech dat de rol die hij moest spelen er wel 1 was van een irritant persoon.

Waarschijnlijk zal deze film meer wat zijn voor mensen met een wat afwijkende smaak. Niet mijn smaak tenminste.

1*

Zo, dit moet toch wel een van de grootste teleurstellingen van filmjaar 2020 zijn. Nou is er jammer genoeg vrij weinig concurrentie omdat er nauwelijks wat is verschenen, maar dan nog. Ik had me verheugd op een lekkere rampenfilm met doem en ellende, maar de eerste anderhalf uur leek wel GTST met op de achtergrond een vernietigende ramp.

Ik word er onderhand wel doodziek van, dat ze in elke rampenfilm een gezinnetje stoppen die moeten ontkomen aan de ellende. Verzin eens wat nieuws zeg. Ik snap dat zo'n scenario interessant is omdat je dan in kan spelen op menselijke emoties, maar daar kijk je dit toch niet voor? En buiten dat was het zelfs op emotioneel vlak heel karig, op misschien de eerste en laatste minuten na met het ontdekken van de ramp en de grote impact. Maar er gebeurt gewoon nauwelijks wat, op standaardgedoe na als dat de familie elkaar uit het zicht verliest. Pas in het absolute slot van de film zien we verwoeste steden. Wel erg zichtbaar dat het goedkope CGI is, dat was allemaal niet zo heel fraai. Denk ook aan de scène dat Butler iemand uit een brandende auto trekt Dat was belabberd.

Nee, hier ben ik niet al te tevreden mee. Jammer, keek hier erg naar uit en baalde enorm dat er geen bioscooprelease in Nederland was. Het eindresultaat is niets bijzonders. Misschien moeten we blij zijn dat dit in 2020 nog is verschenen, want zoveel blockbusters hebben we niet gekregen. Volgend jaar was dit volledig ondergesneeuwd onder de tientallen grote films die dan hopelijk moeten verschijnen.

2*

Ik had deze film vast vroeger wel eens gezien, maar ik wist er niks meer vanaf. Ik kreeg beide Gremlin-films dit weekend in bezit en heb vanmorgen vast de 1e gekeken.

Gremlins is leuk! Ja, er valt wel het 1 en ander op aan te merken maar bovenal is het gewoon hartstikke leuk. Jammer dat de film wat traag begon. Het 1e half uur vond ik weinig boeiend. Maar zodra de Gremlins zich voortplanten tot duizenden is het echt leuk hoor! De slechte Gremlins zijn echt grappig. Ze roken, drinken, plunderen en tussendoor zijn ze ook nog best hard. Er vallen toch nog wel de nodige slachtoffers.

Maar gelukkig vergeet de film nooit dat het een combinatie van horror en komedie is. Het is toch vooral een film die gericht is op de fun. Gelukkig zijn de effecten ook vandaag de dag nog genietbaar. Sure, het oogt wel gedateerd maar de Gremlins zelf en dan vooral Gizmo, ogen nog steeds opvallend aardig. Ze komen toch ook veel in beeld, dus dat moet ook wel. Zeker op het einde als je een heel gebouw vol ziet met hen (leuk slot van de film trouwens!) dan is het prima getoond.

Verder is het wel een typische jaren 80 film met foute kapsels, muziek en dialogen. Maar het geeft allemaal niet want deze film weet je gewoon goed te vermaken.

Dikverdiende 3,5*

Ik ben benieuwd of deel 2 een beetje in de buurt van deel 1 gaat komen.

Vreselijk belabberd vervolg op het leuke 1e deel

Ik had recent de 1e nog gezien en die beviel gewoon goed. Ik had dan ook zin in deel 2 te zien, maar dat werd me een grote tegenvaller zeg...

Men is compleet op de komedie tour gegaan en dat heeft het voor mij verpest. Ik vond de combinatie horror (al dan niet te veel) en zwarte humor uit deel 1 erg geslaagd. Deel 2 is gewoon alleen komedie. En helaas ook nog erg slechte komedie. Het is van dat hele slechte soort slapstick humor geworden. Let op de geluidjes als een Gremlin zijn kop stoot ofzo. Zo kinderachtig en flauw. Voorop staat trouwens die vreselijk slechte ''redneck'' Gremlin met zijn rare gelach. Ik vond er werkelijk niks aan.

Ook de setting in een grote flat is een stuk minder leuk dan in het sfeervolle dorpje uit deel 1. Ik vond het maar een saaie setting. En ja, de film kent ook best een paar aardige momentjes, maar het zijn er veel te weinig. Wat ook jammer is, is dat men de Gremlins nu wel heel veel in beeld bracht. Op zich niet erg, ware het niet dat de special effects rondom de Gremlins echt bedroevend slecht waren. Zeker die scene met die vliegende Gremlin die ze beton over de kop storten.

Nee, het is allemaal een stuk slechter dan de 1e. Het is geen totaal drama maar ik werd er niet warm of koud van.

2*

Grenzeloos slecht

Na alle berichten in dit topic heb ik de film dan ook maar eens opgezet op Netflix en dat viel jammer genoeg echt niet mee. Alle waardering voor amateur-filmmakers die een leuk hobbyproject willen maken, maar zet het eindresultaat dan gewoon op Youtube of toon het op TV Drenthe ofzo. Als je het op Netflix zet beoordeel ik het als elke andere film en dan is het bar, barslecht geworden.

We volgen een boerenfamilie, onderduikers en een groep Duitsers met hun officier in een verhaal dat werkelijk geen seconde weet te boeien, spannend is of kwaliteit weet te bieden. Het acteerniveau is echt afgrijselijk matig, veel dialogen zijn gewoon opgelepeld zonder enige emotie of expressie. Vooral dat boerengezin is echt zo slecht. Sowieso helpt dat dialect niet mee om de film een beetje serieus te nemen. Even dacht ik bij de eerste minuten dat het nog niet zo slecht was als ik dacht, maar na een korte schietpartij moet het dan toch beoordeeld worden op het verhaal en het acteren en dan zakt de gehele film diep door het ijs.

Wat me ook nog goed stoorde was de veel te aanwezige muziek, beoordeeld om sfeer en emotie op te wekken, maar het werkt vooral op de zenuwen. Tragisch momentje en ja hoor, daar was weer een lading emo-muziek.

Is er dan helemaal niks goeds aan de film? Nee, eigenlijk niet. Ondanks dat het nog geen anderhalf uur duurde is het een enorm lange, saaie zit geworden. Echt totaal zonde van mijn avond, maar het kan niet altijd meezitten als filmkijker. Ik kan werkelijk niks bedenken wat me moet weerhouden de laagste score te geven. Dit soort projecten geven de Nederlandse film die blijvend slechte naam.

0,5*

Ik neem me altijd voor om op 4 of 5 mei een oorlogsfilm te bekijken, wat ik wel gepast vind bij zulke dagen. Dit keer The Grey Zone, een film die laat zien wat Saul Fia (2015) had moeten laten zien, maar dat teleurstellend genoeg niet deed. Gelukkig zien we hier wel een stuk indrukwekkender wat de Sonderkommando's in Auschwitz moesten ondergaan. De film schuwt de enorme wreedheden niet en je krijgt zoals vaak in Holocaust films een enorme afkeer tegen de Duitsers. Wat dat betreft was het wel een beetje genoegdoening dat ze op het einde nog flink tegen hen hebben gestreden (en die ene Duitser levend in de oven smeten hehe), ondanks dat ze wisten dat het niet zou helpen en dat ze toch gingen sterven. Op dat vlak scoort deze film wel erg goed bij me: de uitzichtloosheid van de gevangenen, die weten dat ze hun leven hoogstens een paar weken of maanden kunnen rekken. En is het die paar weken extra waard als je zulke onmenselijke dingen richting je eigen mensen uit moet voeren? De sfeer van de film is ook enorm depressief, zonder een sprankje hoop. Dat zie je niet zo heel vaak in dit soort films, want de meeste films over dit thema gaan over dat minimale kansje op overleven.

Jammer dat de film op een aantal vlakken de plank wel mis heeft geslagen waardoor dit geen topper is. Ik vind het altijd storend als men in dit soort films allemaal Engels praten. Spijtig dat ze niet gewoon Duitsers en Hongaren hebben gecast. Het had het allemaal wat realistischer laten overkomen. En ik vond Auschwitz in de film relatief gezien ''prettig'' overkomen met mooi groen gras, leunstoelen om in te zitten en bewakers waar praatjes mee worden gemaakt. Allemaal vrij onrealistisch en te soft weergegeven. Op dat gebied scoort Son of Saul weer beter. The Grey Zone is ieder geval vrij goed geworden en biedt ons een kijkje in het beruchte kamp zoals we deze niet vaak hebben gezien.

3,5*

Leuk popcorn-filmpje, meer ook niet. De setting is wel erg sterk, prima gebied voor een survivalfilm. Het eerste deel is vooral spannend met al die wolven (schitterend shot als je in het donker plots enorm veel wolvenogen ziet verschijnen ), daarna wordt het een strijd tussen mens en natuur, met hier en daar wat emotionele momenten. Ik vond allebei de delen wel de moeite. Toch gaat het plot nergens echt diep en blijft het allemaal wat oppervlakkig. Buiten Liam Neeson waren de andere karakters ook vrij inwisselbaar. Neeson was wel weer erg sterk. Toch wel 1 van mijn favoriete acteurs van de laatste jaren.

Apart einde ook, mag je zelf bedenken wat er zal gebeuren.

3,5*

Beste teleurstelling. Ik ben altijd wel te porren voor een goede WO II film, maar dan moet er wel een beetje verhaal en spanning in zitten. Greyhound kent een vlak, voorspelbaar plot en de uitwerking laat ook te wensen over. Het is zelden spannend, er gebeurt vrij weinig en wat je ziet is vrij donker in beeld gebracht, inclusief teveel CGI. Het is dat ik Tom Hanks een van de meest sympathieke acteurs vind die er is, de man doet het eigenlijk altijd prima. Ook hier valt er weer weinig op aan te merken, behalve dat ook zijn rol niet zal worden herinnert als memorabel. Met anderhalf uur is de film ook vrij kort, wat ik normaal best te prijzen vind, maar vermoedelijk had hier een half uurtje verdieping in de oorlog en de personages de film goed gedaan. Het is nu gewoon een net-niet film geworden, maar ik zou 'm ook weer niemand afraden. Daarvoor was het nog wel allemaal de moeite.

2,5*

- Nobby, meet the head of the biggest crime syndicate in the world.

- What, she runs FIFA?

Een echt grappige komedie is tegenwoordig vrij schaars, maar het is Grimsby gelukt om me echt regelmatig goed te laten lachen. Wat mij betreft is dit ook het beste typetje van Baron Sacha Cohen na zijn geniale Borat. Deze aso uit de Engelse achterbuurten is echt ronduit geweldig. Zo vreselijk fout en over de top dat het gewoon echt leuk is. Dat kan je ook wel aan BSC over laten gelukkig.

Grimsby is trouwens buiten de humor ook best geslaagd als actiefilm, met een aantal flitsende scenes, zeker die in first person view, iets wat gamers wel herkennen. Maar het draait gewoon vooral om de belachelijke lompigheid (dat jochie in de rolstoel en alles met de olifant, hahaha) en heerlijk slechte oneliners (It's an elephant bukkake party! of Ooh, I'm getting stiffer than a pedophile at Legoland. ) waarmee er gewoon een heerlijk platte, flauwe film wordt afgeleverd. Vast niet voor iedereen geschikt, maar ik vond 'm zeer vermakelijk.

4*

Uiteraard had ik Planet Terror en Death Proof als eens gezien, maar nooit als het samengesmolten geheel Grindhouse. Nou is deze film na het kijken volgens mij niet veel meer dan twee weinig aangepaste versies met fake trailers ertussen, dus het was ook geen gemis, maar het ergerde me wel als ik op de naam Tarantino hier klikte dat ik deze titel nog zonder stem had staan. Ondanks dat ik Death Proof destijds waardeloos vond toch maar weer een dikke 3 uur erin gestopt. Mijn mening is ook niet erg veranderd.

Planet Terror is nog steeds fijne, zwaar over de top gaande gore pulp en Death Proof blijft een bijzonder ergerniswekkende film met opvallend matige dialogen, iets wat je van Tarantino niet gewend bent, in combinatie met een irritante cast waar ik alleen Kurt Russell interessant vond. Die vrouwen waren gewoon storend met hun getier en hun powerwoman gedoe. Dan houden we nog de fake trailers over, waar ik wel weer van heb genoten. Het leverde ons onder andere nog 2 losse Machete films op.

Planet Terror vind ik nog steeds 4 sterren waard, Death Proof krijgt er weer 2. Bij elkaar levert dit Grindhouse 3* op.

Weinig boeiende docu over een behoorlijke idioot die wel erg gek op aandacht is, die tussen de beren in het wild leefde. Wat op den duur niet al te goed af liep, maar dat deel negeert de docu dan weer vreemd genoeg. Op zich aardige beelden, maar doe mij maar gewoon de natuurbeelden van BBC series. Verder heeft dit weinig om het lijf. Langdradig, een niet boeiend hoofdpersoon en een hoop van zijn acties zijn nog dom ook. Voor zijn veiligheid, maar hij verpest ook de balans van de natuur.

2*

Ik had tot deze week nog nooit van deze film zelfs maar gehoord, dus ik was toch wel erg benieuwd door het hoge Moviemeter en IMDB gemiddelde. Overigens heb ik de film gister niet op tv gezien, maar gewoon op DVD. Toeval dus, maar wel leuk dat velen hem schijnbaar nog eens hebben gekeken. Het is dus wel een film die velen een warm hart toedragen.

De film is me dan ook goed bevallen. Murray is geweldig op dreef als cynische, onpersoonlijke weerman die langzaam aan verandert in een ander mens nadat hij constant dezelfde dag begint te herleven, keer op keer weer. Als Murray het doorkrijgt begint hij met die gave eerst wat aan te kloten (die zelfmoordpogingen, briljant hehe) om daarna er ook goede dingen mee te doen. Ik heb het idee dat een film als Bruce Allmighty inspiratie opgedaan heeft met deze film. Het romantische aspect van de film wordt ook steeds belangrijker, wat wel prima is want het begint nooit te storen. Wel valt de film af en toe een beetje te lang in herhaling. Maar gelukkig wordt de film ook weer niet te klef of langdradig, zodat er wel wat te lachen valt. De film geeft je als kijker richting het einde toe een warm, positief gevoel.

Wat ik wel wat jammer vind is dat de dag op het einde van de film wel plots weer verder gaat naar de volgende. Waarom? Moest hij zijn leven beteren, liefde herkennen of iemand helpen? Op zich had ik daar wat meer uitleg over willen hebben, uit interesse.

Ik vind de film wel een kleine 4* waard. Zeer aangename verrassing.

Met het oog op Grown Ups 2 heb ik deze dit weekend herkeken. Destijds had ik er al veel lol mee en dat had ik nu gelukkig weer. Het plot is simpel, maar doeltreffend. Een stel oude jeugdvrienden ontmoet elkaar weer na vele jaren en trekken met hun gezinnen een lang weekend op. Het levert veel flauwekul en ongein op, maar er valt wel om te lachen. Je merkt dat ze allemaal tijdens de productie van de film veel plezier met elkaar hebben gehad. De film heeft een feel-good sfeer die me wel bevalt. Het is voorspelbaar, maar wel leuk. Alleen hadden ze Chris Rock wel een leukere rol mogen geven. Verder ook weer genoten van het mooie figuurtje van Salma Hayek.

3,5* stonden en blijven staan.

Met het oog op deze tweede Grown Ups film heb ik dit weekend ook deel 1 nog eens opgezet en daar weer mijzelf goed mee vermaakt. Het verhaal was simpel, maar effectief. De humor was gevat en de uitwerking gewoon plezierig. Dan verwacht je dat deel 2 ook die kant op zou gaan.

Wrong!

Deel 2 is gewoon dramatisch. Meer kan ik er niet van maken. Eigenlijk hebben ze bijna alles weggelaten waar deel 1 leuk mee was. Het plot is rommelig en eigenlijk zelfs vrij vermoeiend. Er zit geen enkele lijn in. Ik had meer het gevoel dat ik een stel aan elkaar geplakte sketches aan het kijken was. Verder is de humor echt vreselijk plat en puberaal geworden, maar dan wel op een hele irritante manier. Bijna alleen maar flauwe scheet/kots grappen. Onthoud nu eens dat zulke humor NOOIT leuk is. De hele film door zie je ze de hoest-nies-scheet techniek demonstreren. Zou er nu echt iemand hier om moeten lachen? Of zou dat overdreven kotsen leuk zijn, zoals na een ritje uit die grote tractorband? Doe het gewoon niet.

Verder moest Grown Ups 2 plots special effects bezitten? Waarom? Had het lekker simpel gehouden, maar als je het echt zou willen, stop er dan goede special effects in. Die eland of die rollende tractorband zagen er echt niet uit zeg.

Gelukkig heb ik me ook nog wel af en toe best vermaakt. Zo vond ik dat 80's feestje erg leuk om te zien. Toch wel een paar keer gelachen om die kostuums. Dat zwarte jochie als BA Baracus, hehe. Leuk om de 80's iconen te herkennen. Verder was het ook weer genieten van de mooie Salma Hayek die er nog altijd erg goed uit ziet. Ze had wel een vervelende rol en ze kan ook beter haar mond dicht houden, maar ik vergeef het haar met zo'n figuur.

Tot slot vond ik de cameo van Steve Austin erg leuk. Zo speel je in The Expendables en zo ben je te zien in een familiefilm. Hij deed het leuk.

Grown Ups 2 is gewoon volledig overbodig. Rommelig verhaal, beroerde humor en ook dat feed-good gevoel van deel 1 was weg. Van mij mogen ze zich nog wel revancheren met een derde deel. Ik weet dat ze het kunnen, want deel 1 was gewoon leuk.

2*

Jammerlijk vervolg dat in alle facetten slechter is. Het verhaal is niet meer zo boeiend, de spanning is niet erg aanwezig en het is allemaal eerder irriterend dan spannend of leuk. Waarom? Dit is gewoon goedkoop cashen. Jammer, want deel 1 was wel een uitstekende film.

2*

Saai.

Het idee is goed, Stallone en De Niro bevallen altijd wel, maar het is saai uitgewerkt. Als drama slaat het niet aan en als komedie net zo goed niet, al doen de 2 oude heren goed hun best door veel te mopperen en te klagen op elkaar. De film is met bijna 2 uur ook veel te lang, het weet nooit erg te boeien. Daarbij is de finale, de wedstrijd zelf, ook niet zo bijzonder. Dit werd destijds in de boksfilms die beiden op het CV hadden staan een stuk sterker gedaan. Nou besef ik wel dat dit wat anders is, maar het maakte, net als de hele film, weinig indruk.

2,5*

Een horrorfilm die mij weer eens in een lange tijd echt kon laten schrikken. Het hele Grudge verhaal kende ik voorheen niet dus het verraste me allemaal (positief). Er zaten veel creapy momenten in en ik zat de hele film toch wel in spanning. Zeker het begin en het einde was kwa spanning en schrik erg goed. Sarah Michelle Gellar zet ook een prima rol neer. Ze is niet bovengetalenteerd als actrice, maar ze doet het naar behoren.

Dit is een heerlijke film voor als de lamp uit gaat

3,5*

Best bijzonder, ik vermoed dat ik al begin januari binnen enkele dagen de allerbeste bioscoopfilm van het jaar (1917) heb bekeken en de allerslechtste. Deze zoveelste Grudge film dus. Ik had gewaarschuwd moeten zijn door de afschuwelijk kritische reviews, maar ik wilde het toch zelf eens zien. Afgelopen jaar heb ik namelijk meer horror dan ooit in de bioscoop gezien, ook films die in de media of op deze site soms slechte cijfers kregen. Het viel me allemaal over het algemeen reuze mee. Ik verwacht niet dat iedere nieuwe horrorfilm een tijdloze klassieker zal zijn.

Maar wat deze nieuwe Grudge er van heeft gebakken is wel echt beschamend slecht zeg. Wat ik jaren terug bij de originele Japanse Ju-on uit 2002 op Moviemeter als grote pluspunten benoemde: ''spanning opbouwen en je als kijker bang maken.'' Nouja, je zal het wel raden. Dit ontbreekt hier volledig. Er zit geen pakkend verhaal in, de personages zijn nog ziellozer dan het freaky meisje, er is werkelijk 0,0 spanningsopbouw en dan hou je alleen wat goedkopere scares over. Die ook echt van verre aan te zien komen zijn en vooral heel afgezaagd aan voelen. Het verhaal niet in chronologische volgorde vertellen is overigens ook al een flauwe poging om nog verrassend uit de hoek te willen komen, maar het werkt niet.

Ik geef nog een half sterretje extra voor de aardige effecten die er wel smerig uit zagen. Maar laat dit gewoon links liggen en zet de Japanse klassieker nog eens op. Of desnoods de allereerste Amerikaanse remake. Die was niet briljant, maar zoveel beter dan deze draak.

1*

Sterke film hoor. Lekker popcorn-entertainment.

Coster en Kutcher (haha klinkt wel geinig ), spelen beide een goede rol van leraar en leerling die voor het zelfde doel gaan.

Goede special effects (zeer realistische stormen e.d.) en een aardig verhaal maakten deze film een prima film, en ondanks dat ie bijna 2,5 uur duurde heb ik me bepaald niet verveeld.

3,5 *

- Fine, but I can't promise when all of this is over I'm not going to kill every last one of you jerks.

- See, this is exactly why none of you have any friends!

Ja, leuk! Guardians of the Galaxy is net even die verfrissende superheldenfilm die dit genre nodig heeft om niet te eentonig te raken. Tussen alle bloedserieuze superhelden met hun alter-ego's is het fijn om ook eens een zootje ongeregeld te treffen die zichzelf en elkaar niet serieus nemen, humor hebben en geen masker nodig hebben om te kunnen functioneren. We volgen een pratende boom en een wasbeer die samen met hun groep orde op zaken stellen op hun eigen bizarre manieren. Wat er bovenuit steekt is de interactie tussen de groep, de heerlijk gevatte, botte en lompe humor en toch ook wel het visuele aspect, dat dik in orde is. Jammer dat het middenstuk af en toe iets te langdradig is, anders had ik de film een nog hoger cijfer gegeven. Ook een compliment voor de erg fijne soundtrack, die lekker herkenbaar en nostalgisch is. Ik heb me echt goed met Guardians vermaakt. Laat het vervolg maar komen.

4*

Vandaag even de eerste twee films bekeken en daarna deze kerstspecial. Leuke korte terugkeer van onze favoriete space-reizigers uit het MCU dat in drie kwartier me prima heeft vermaakt met een kerstverhaaltje rondom Kevin Bacon. Overduidelijk een tussendoortje, maar wel eentje met een ziel en zelfspot. Marvel is niet volle kracht gegaan, het maakt visueel niet dezelfde indruk als de beide films, maar ik zie dit gewoon als een leuke opwarmer voor de komende derde film over een half jaartje.

3,5*

Guardians of the Galaxy 2 is vooral meer van hetzelfde, maar dat geeft natuurlijk niet zo als dat betekent dat je meer van iets goeds krijgt. De voorganger was origineel, scherp, actievol en geestig en minus dat eerste weet Guardians 2 dit ook te bieden. De openingsscène is werkelijk geniaal en zet al meteen de toon. Wel jammer dat het daarna soms wat langdradig wordt (de film had van mij een half uurtje korter gemogen), maar er blijft genoeg te genieten, ook met nieuwe personages en vermakelijke cameo's. En visueel is het werkelijk schitterend, zo kleurrijk en fantasievol. Prachtige werelden die tot de top van CGI behoren. Ook de muziek is weer erg aanwezig en lekker sfeerverhogend door goede timing.

De film haalt het niet bij deel 1, maar mag zich een waardig vervolg noemen.

3,5*

Dit was echt erg goed, maar hou als bezoeker wel rekening dat dit absoluut niet zo luchtig is als Vol. 1 en 2. Deze afsluiter is zeker de eerste anderhalf uur lang vrij duister en deprimerend. In de goede zin, want het werkt ontzettend goed en je moet wel van steen zijn om niet een aantal keer een brok in de keel te hebben van het achtergrondverhaal van Rocket. Zeker het moment dat zijn vrienden in de kooi sterven was zo pakkend. Gelukkig krijgen de overige Guardians ook hun verhaal met genoeg momenten om uit te kunnen blinken. Zeker Peter Quill met zijn verdriet om Gamora heeft een prima plot. Maar ik heb wel echt even moeten wennen aan een verlaagd niveau van grappen en humor en meer ruimte voor een serieus plot. Zo heel af en toe had deze film zelfs wat horrortintjes erin verwerkt.

Maar dan is er nog dat laatste uur en gaan alle remmen weer los en komt er een enorme bak groots spektakel op je af wat zo smullen was zeg. Maar ook in dat uur staat het spektakel in dienst van het verhaal. De grote bad guy vond ik wel vermakelijk, maar nooit echt dreigend. Het ging eigenlijk om meer dan alleen de tegenstander. Drax richt zich op de kinderen, Rocket op de gevangen dieren. Misschien werd het slot iets te zoetsappig, maar aan de andere kant werkte het wel. Bijna had ik deze film op gelijke hoogte gezet met Avengers: Infinity War en Endgame, als de makers het aan hadden gedurfd om een geliefd lid te laten sterven, maar dit gebeurde ondanks dat het er een paar keer erg op leek toch niet. Ik had richting het einde het gevoel dat of Drax of Rocket of Peter Quill zou sterven. Ze waren dichtbij. Ik denk dat de emotionele impact van deze film daarmee flink zou zijn vergroot, maar dit durfde Marvel denk ik niet aan omdat een potentieel vierde deel hiermee nog mogelijk blijft. Kost de film wel een halfje bij me.

Guardians of the Galaxy Vol. 3 is wel de beste MCU-film van de laatste jaren, sowieso qua schrijfwerk en emotionele impact. Visueel is het ook oogverblindend mooi en de soundtrack is weer lekker catchy. Phase 4 kende best een paar keer leuk vermaak, maar het waren allemaal titels die je zo weet vergeet. Het is te hopen dat ze met Phase 5 de boel weer een beetje op de rit krijgen.

4*

Prima film. Enkele genante en prima grappen zaten in de film. Kutcher speelt prima de rol die hij al zovaak speelt en Bernie Mac is hilarisch als de boze schoonpa.

Het thema zwarte man ziet blanke schoonzoon niet zitten is ook wel eens verfrissend.

3,5*

Schitterende nieuwe versie van het bekende Pinocchio verhaal dat door Del Toro in een volwassen, duister jasje is geplaatst en wat op meerdere vlakken bijzonder veel indruk maakt. Om te beginnen is dat door de hele fraaie stop-motion beelden. Daar hou ik sowieso wel van bij films, omdat er overduidelijk zoals hier veel aandacht en liefde in is gestopt. De wereld van Pinocchio zit vol details en imposante scènes waarmee een bijzondere sfeer gecreëerd word.

Maar het sterkste aspect vind ik het verhaal, dat voor een aardig deel hetzelfde is, maar dan wel met een andere uitvoering. Dat dit in het Italië van Mussolini af speelt is bijzonder, maar tegelijk ook boeiend uitgewerkt. Het fascisme en de kijk van Pinocchio op deze wereld geeft een aardige draai aan dit personage dat steeds vaker merkt dat de wereld niet zo fris is. Denk ook aan zijn omgang met de circusbaas. Prima rollen ook van Geppetto die nog vol in de rouwverwerking zit, maar richting het einde snapt dat hij ook verder moet gaan omdat Pinocchio ook recht op warmte heeft. Ook vind ik het wel mooi uitgewerkt wat onsterfelijkheid met mensen doet. Pinocchio ziet dit als een groot voordeel dat hij steeds weer terug tot leven komt, maar dan merkt dat de mensen om hem heen dit niet doen. Daar eindigt de film dan ook best ontroerend mee als Geppetto en Cricket de krekel sterven waarna blijkt dat Pinocchio weer op een andere plek in de wereld zijn leven gaat leiden.

Ik kan weinig klagen over de film. Misschien is het begin wat aan de trage kant, maar het komt al snel op stoom tot misschien wel veruit de beste versie van dit verhaal die ik tot nu toe heb gezien. Wat overigens alleen de Disneyversie is en die vond ik niet veel aan. Maar deze versie van Del Toro moet je zeker hebben gezien.

4*

Nergens echt goed, maar wel heel vermakelijk om naar te kijken door het absurde sfeertje en de over de top gaande actie dat uitstekend in beeld komt en ondersteuning krijgt van een vlotte, fijne soundtrack. Het had van mij nog gestoorder gemogen, maar ik heb me goed vermaakt. Bijzonder om Daniel Radcliffe in deze rol te zien, aangezien de hele wereld hem tot zijn dood zal herinneren als Harry Potter. Al moet ik zeggen dat ik wel meer werk van hem al heb gezien en hij heeft echt acteerkwaliteiten. Zijn tegenspeelster doet het overigens ook prima, waardoor de chemie er is en dit gewoon heel aardig is.

3,5*

Ik was van plan dit jaar eens heel veel klassieke WO II films uit de jaren 50, 60, 70 en 80 eens te bekijken. Meestal voor een nieuwe kijkbeurt, maar ook een aantal die ik nog nooit zag. Het duurde even, maar deze week ben ik er dan toch mee begonnen. Mijn start maak ik met deze klassieker, The Guns of Navarone. Die had ik al ooit eens gezien, maar zal moet toch echt ontzettend lang geleden zijn, zeker 20+ jaar terug.

Dit is in alles echt zo'n film waarvan je weet dat het publiek er destijds van moet hebben gesmuld, want de film steekt heel goed in elkaar. Met een uitstekende cast word een interessant verhaal verteld, dat alleen wel heel laat pas belangrijk werd. Met twee en half uur speelduur is deze film echt aan de veel te lange kant. Het eerste uur is gewoon stroef en weinig meeslepend, zeker alles op het water had zoveel korter gemogen. Zodra ze op het eiland zijn komt er meer tempo in, zijn er confrontaties met de Duitsers en komt alles meer to the point. Zonde dus dat er niet een half uur uit is gesneden, want het maakt de film bij vlagen wel erg traag. Gelukkig neemt de spanningsboog wel toe en is zeker dat laatste half uur de moeite waard. En het moment waar we allemaal op wachten is dan ook goed geslaagd, maar zit wel echt in de allerlaatste minuten.

Ondanks dat ik mijn cijfer niet ga verhogen en het geen topscore is, vind ik dit wel een prima film. Ongelofelijk dat de film ook alweer ruim zestig jaar oud is. Maar klasse is tijdloos gelukkig. Wel zijn de Duitsers hier vrij idioot, die trapten wel echt in alle trucjes zeg (buikpijn enzo). Nu ook binnenkort maar eens de sequel bekijken, Force 10 From Navarone.

3,5* blijven staan

Ehhh tsja......

Zonet gezien, kom er nog even rustig van bij. Wat een partij ranzigheid zeg. Ik heb veel van dit soort martelfilms al gezien, in wat softere vorm (Hostel), hardere vorm (Saw reeks) en de extreme vorm (Martyrs) maar Gurotesuku is denk ik toch nog de overtreffende trap. Overigens nog nooit gehoord van deze titel maar gelukkig kom je op Moviemeter nog wel eens wat tegen dankzij leden

Prettig is dat de film 70 minuten maar duurt (lang zat voor zon soort film) en dat men het verhaal lekker achter wege laat. Door 1 a 2 korte scene's krijg je te weten hoe ze in de martelkamer zijn gekomen en that's it.

En wat de slachtoffers overkomt in die kamer....jak. Ik ben veel gewend maar ik vind zaken als spijkers door de ballen, de penis afsnijden, de tepels afsnijden en de endeldarm eruit snijden toch pretty nasty. Raar dat ik enkele leden hierboven nog hoor zeggen dat de gore niet echt extreme was...
De reden van het martelen wordt al snel bekend en dat stelt dus weinig voor zoals in de meeste van dit soort films. Die scene waarin hij haar vingert en hem aftrekt vond ik ook best smerig trouwens. Er hing zon walgelijke sfeer in die scene.

De film heeft sowieso een uitstekende horrorsfeer met een beklemmende manier van filmen, zeer aangename en passende muziek (klasse!) en kille dialogen van 3 goed acterende mensen. Zeker de martelaar zelf kwam sterk over.

Kortom, goor, ranzig en raar maar op een bepaalde manier hou ik er wel van mezelf te shockeren met dit soort films.

Bepaald geen film om met wat vrienden op een feestje te kijken

3,5*

Wat een mislukking zeg. Niet leuk, niet boeiend, niet goed.

Je kan er veel over zeggen maar ik zeg alleen dat ik mensen afraad hier tijd aan te besteden.

2*