Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023)

Not me. En miste de humor.

Dat konijn rocket was juist de komische noot in de films.

'You're a kittycat...''Miauw!'

Buiten het afmaken van de Star Wars reeks was het kunnen kijken van Guardians of the Galaxy 3 toch wel een onverwachte en lekkere bonus waar ik gisteren dan ook eens even goed voor ging zitten. En ik moet zeggen dat de film geen moment teleurstelde en een uitstekende afsluiter is van de trilogie.

Om te beginnen met het verhaal, of verhaal...? In zoverre dat er is, want buiten het verleden van Rocket heeft de film niet het gebruikelijke verhaaltje rondom een vernietiger en het einde van het heelal zoals we al zo vaak zagen. Nee, het verhaal richt zich vooral op Rocket en de pogingen om hem te redden, meer heeft het niet om het lijf. Maar misschien is dat ook wel goed, want zo'n clichéverhaal is ook altijd maar hetzelfde. Verder draait het zoals te verwachten rond een film uit een genre als deze natuurlijk niet om het verhaal. Want wat een film uit de Guardians of the Galaxy behoort te hebben is dat het vermaakt, kleurrijk is en humor heeft. En wat dat betreft zit je dan met deze film geramd.

Want wat is het toch weer een stel bij elkaar, wat een kostelijk gekibbel over en weer, je moet er misschien van houden maar ik vind het op het hilarische af. En verder is het eigenlijk zoals te verwachten als kleurrijk spektakel, fijn vermaak, veel humor, behoorlijke actie, bijzonder kleurrijke karakters en figuren, een bij tijd en wijlen bizarre wereld met name dat vieze vieze ding dat Orgocorp heet, en Gamora en Nebula die weer hartelijke als altijd zijn, en alle leden hebben hun moment van shine. De gebruikelijke jaren 70 en 80 soundtrack zou er bijna bij in het niet vallen, herstel dat doet het ook en is minder sterk dan anders. Toch is er met Radiohead, Heart, Faith No More, Alice Cooper en Rainbow zat sterke muziek maar die heerlijke foute stijl uit de vorige delen wordt er net niet mee aangetikt.

Het is overkomelijk binnen een film die mij gister een hele fijne middag bezorgd heeft want ik heb me rot gelachen en heerlijk vermaakt. Het mag duidelijk zijn dat Guardians of the Galaxy 3 een hele lekkere film is en prima binnen de trilogie past.

Regisseur James Gunn beschikt over een oneindige hoeveelheid creativiteit en zeker in de entertainmentindustrie levert dat geregeld een zeer vermakelijk filmwerkje op. Wat mij betreft is dat dan ook meteen precies de redenering waarom hij zijn samenwerking met Marvel maar beter kan beëindigen. Guardians of the Galaxy Vol. 3 wordt algemeen geprezen als één van de betere werkjes van dit massabedrijf, maar dat heb ik er persoonlijk niet in kunnen zien. Enkele onderwerpen zijn wat naargeestiger en het geweld iets serieuzer, maar het blijft nog altijd een film van de banaalste en makkelijkste snoeppot. Zelfs de originele insteekpunten zoals dierproeven worden voorzien van een mierzoete uitwerking, waardoor de film nergens buiten de lijntjes kleurt en in principe min of meer vlekkeloos aansluit bij de overige superheldenfilms. Dat neemt een hoop goede punten echter niet weg. De visuele effecten zien er geweldig uit, het tempo werkt aanstekelijk en het dynamische camerawerk van Gunn voorziet de film regelmatig van flair. Daartegenover staat echter wel een oninteressante verschijning van Chris Pratt, een belabberde rol van Zoe Saldana, meerdere actiescenes die door een niet-passende soundtrack van klassieke nummertjes (ongeacht of het bij het concept past of niet) om zeep worden geholpen en buitengewoon kinderachtige humor. Zeker dat laatste neemt een hoop impact van de zogenaamd "duistere" scenes weg. De 150 minuten voelen nergens aan als een zware zit, maar fris is de film allerminst. Wat mij betreft steekt deze film dan ook totaal niet boven het gemiddelde niveau van dit bedrijf uit. Stuur Gunn maar terug naar DC, waar hij duidelijk meer zichzelf kon zijn. Of beter: geen superhelden meer voor Gunn.

Omdat het een vermakelijke bende is werkt deze reeks nog steeds. Wel jammer dat het verhaal een ietwat matige kapstok is voor het geheel.

Een visueel feest! Gotg lijkt wel het enige wat Marvel nog goed kan, maar dat lijkt me vooral aan James Gunn te danken. 4*

Beetje flauwe film eigenlijk, maar ik ben dan ook niet zo van de superhelden films. Dit is er een onder de noemer '13-in-een-dozijn'. DOor de humor kijkt het wel makkelijk weg, daardoor nog3 punten

3*

Niet echt een Marvel fan, maar voor GOTG wou ik toch extra moeite doen. Vanaf het begin eigenlijk vroeg ik me af naar wat ik aan het kijken was. Ik kon er nauwelijks kop of staart aan krijgen. OK, die wasbeer ligt op sterven en zijn vrienden willen hem redden,[\spoiler] maar veel verder kom ik niet. Erg warrig plot dat jumpt van de ene naar de andere scène. Inhoudelijk dus zeker niet mijn ding.

Visueel en technisch blijft het wel leuk. Erg mooi gedaan soms. Zeer kleurrijk en creatief. Een leuke bende is het zoals hier al wordt gezegd. Maar dat alleen redt de film allerminst. De ziel is er een beetje uit. Veel van het hetzelfde lijkt me, maar dan van een minder niveau.

Guardians of the Galaxy Vol. 3

Mooi einde van deze toffe trilogie.

Met dit deel heb ik me uiteindelijk het meest vermaakt. Het verhaal rondom Rocket en zijn verleden en hoe de Guardians hem proberen te redden sprak me het meest aan. De film is misschien een tikkeltje serieuzer, maar ik heb nog genoeg kunnen glimlachen. Ook op emotioneel gebied had de film mij soms te pakken. Visueel is het natuurlijk weer één groot spektakel met nog meer gevechten, rare wezens, planeten en ga zo maar door. James Gunn heeft echt alles uit de kast gehaald om deze trilogie mooi te laten eindigen en dat is hem gelukt.

4 sterren.

Beste guardians film en mooie afsluiter van de trilogie!

Het heeft waarschijnlijk gewoon met smaak te maken, maar ik word ontzettend kriebelig van de slechte humor in deze film. De humor is namelijk voorspelbaar en nergens scherp of droog. Het is steeds een te opzichtig 'hier komt de grap, dit is de grap, nu mag je lachen om de grap'-riedeltje.

James Gunn wil het allemaal: de "origin story" van Rocket vertellen, een schurk introduceren voor wie het min of meer nobele doel de afschuwelijke middelen rechtvaardigt, een actiespektakel neerzetten, alle personages zich gedurende de hele film laten ontwikkelen, èn ze allemaal op het einde een afronding van hun "character arc" meegeven. Het resultaat is een overvolle film waarin het zicht op wie zich op welk moment om welke reden op welke plek bevindt af en toe ondergesneeuwd raakt onder het bombardement van beelden, zodat ikzelf in ieder geval na de eerste kijkbeurt niet precies wist wat ik nou had gezien en hoe ik daarover moest oordelen. Toen de structuur eenmaal duidelijker was geworden kon ik de film ook veel beter waarderen.
        Ja, Gunn gaat af en toe over de schreef qua sentimentaliteit, terwijl aan de andere kant sommige elementen echt onaangenaam zijn (het aftuigen van Drax door Warlock, de misvormde medische experimenten die Rockets mieuwe vrienden worden, de groteske dieren op Counter-Earth – het lijkt soms wel of de figuranten uit Monsters Inc. tot leven zijn gekomen, en ik blijf het een beetje een zwaktebod om Gamora nog in leven te laten zijn, ook al is het dan met een totaal andere persoonlijkheid. Maar gelukkig overheersen de pluspunten, zoals de vaart, de humor, de persoonlijke ontwikkelingen (Mantis' aanzienlijk toegenomen assertiviteit!), en het verhaal van Rocket is toch wel behoorlijk aangrijpend (en wat zien de CGI er weer geweldig uit). Zo eindig ik uiteindelijk toch weer behoorlijk positief en is dit een knappe (zij het enigszins overdadige) afronding van de trilogie.(Bijna een half sterretje extra omdat Warlock van Adrian Belew houdt, "both solo and his work with King Crimson.")

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig 4K kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend achtergrond muziek Dolby Plus 7.1...

Uitstekend camerabeweging...

Heerlijk genoten...

Zou maar toekomst nog een keer kijken...

Top!

Vond dit de beste van de drie delen.

Hmmm. Nee in de verste verte niet zo fijn als deel 1. Deel 2 was nog prima maar dit was los van het tempo eigenlijk vrij gemiddeld. Iets te geforceerd allemaal.. Kijkt desalniettemin goed weg maar heeft op een enkele scène na nergens dat fijne gevoel van 1 of 2.

Deze MCU film en de derde film van The Guardians of the Galaxy herzien blijft in dit genre een meesterwerk.

Voor mij behorend bij èèn van de aller beste Marvel films.

Een film met een heerlijke sfeervolle feel good sfeer en veel humor maar ook met ontroering.

En fenomenale special effecten en een grandioze cast.

En met uitmuntende film muziek boordevol heerlijke classic songs.

Een film die op alle fronten uitzonderlijk is in hoge kwaliteit.

Een film die je kan blijven zien.

Dikke 5* blijven staan.

Na de ultieme showdown in Avengers Endgame - de naam zegt het eigenlijk al - blijft het Marvel filmuniversum een beetje voortsukkelen. Want wat moet je nog nadat het leven van letterlijk de halve bevolking van het heelal op het spel stond? Hoger kunnen de stakes nooit meer worden. Marvel weet het ook niet zo goed. De eindeloze stroom superheldenfilms die Marvel op ons afvuurt bevatten dan ook veel meer oninteressante films of zelfs complete flaters tussen dan vóór die eindstrijd met Thanos.

Wakanda Forever is een voorbeeld van zo'n oninteressante film en Ant-Man and the Wasp: Quantumania kun je gerust een flop noemen. Het is dan des te wonderlijker dat dezelfde studio, direct na voornoemde flop, dan toch weer met een ontzettend gave film op de proppen komt.

Guardians of the Galaxy Vol. 3 is objectief bezien allicht een beetje by the numbers, maar de uitvoering is geweldig. De humor is consistent grappig. De gevechten zijn leuk in beeld gebracht en het achtergrondverhaal van Rocket is aangrijpend. Ja, als veertigplusser zat ik gewoon met een brok in mijn keel te kijken naar de origin story van Rocket. Zowel de flashbacks als de scène dat zijn cirkel rond is en hij zichzelf accepteert. Alles op mijn scherm was digitaal uitgepoept door de computer, maar het had desondanks het beoogde effect op mij.

Ook zo'n mooi moment: ik zei tegen mijn zoon dat de slechterik (de High Evolutionary) mij een beetje aan Robocop deed denken en prompt wordt hij door Peter Quill als zodanig betiteld in een prachtige scheldkanonnade gelardeerd met 80s popcultuur.

Verder krijgen we nog een een ietwat saaie cameo van Sylvester Stallone, maar ook een grappige bijrol van Nathan Fillion en enkele seconden Michael Rooker. Leuk!

Al met al een meeslepend spektakel van begin tot eind en een waardig einde aan de Guardians trilogie. Tevens een prima moment voor sommige karakters om ermee te stoppen.

Tot slot nog even een speciale vermelding voor de fantastische filmscore van John Murphy die bepaalde momenten nog meer impact gaf.

4,5 sterren