Meningen

Wat teleurgesteld. Vond het allemaal wel erg volgens het boekje. Vooral die vader is een karikatuur die je eigenlijk precies zo in verschillende films terugziet. De film is vrij constant en eigenlijk is dat jammer, omdat het nergens echt bijzonder wordt. Een bijzondere film heeft bijzondere momenten nodig. Het kabbelt te veel voort. Het is allemaal wel aardig, maar niet meer dan dat. Nipte 3 sterren.

'Blind' besteld in een box met andere spaghettiwesterns die me wel aanspraken. Dat kan ik maar beter niet meer doen. Deze dvd uitgave was echt waardeloos. Verschrikkelijke dvd transfer, verkeerd beeldformaat en vreselijke nasynchronisatie. Het verpeste behoorlijk mijn filmplezier. Had hem alweer uitgezet, totdat ik me besefte dat ik waarschijnlijk niet snel een kans zou krijgen deze film weer te kijken. Toch maar weer aangezet.

De film zelf was wel de moeite waard. Voorspelbaar en cliche, maar tegelijk ook cool en stijlvol. In feite waren het eindeloze variaties van uit welke hoge hoed tovert Sartana nu weer zijn revolver, maar het was erg vermakelijk. Deze film leek met name op Django (die natuurlijk weer op de Leone's leken en die films waren al niet bijster origineel op veel punten). Ik vermoed dat de liefhebbers hier wel wat mee kunnen, verwacht geen originele film en let vooral op de dvd uitgave. 3,5 sterren.

Schitterende film inderdaad. Heel uniek qua vormgeving. Film zit vol goede ideeen en leuke vondsten, maar blijft altijd bij de kern. En die kern bestaat uit een meeslepend en geestig verhaal over vriendschap en liefde door de jaren heen. Efficient beslaat Scola een grote periode uit het leven van het quartet zonder dat dit framentarisch over komt.

Deze film is beter zelfs nog dan Una Giornatte Particolara. De film is speels als Godard, origineel als Fellini en mooi als de Sica. Vooral die laatste twee komen natuurlijk niet uit de lucht vallen als je de film zag. 4,5 sterren.

Mooie bijdragen trouwens van FisherKing, Gimli, Starbright Boy en Wouter. Ben het er helemaal mee eens.

ik moet zeggen dat de film af en toe nogal rommelig was. veel dingen werden niet helemaal duidelijk. wat gebeurde er bijvoorbeeld nu precies op het eind?

maar toch is de film de moeite waard door veel indrukwekkende scenes die fantastisch in beeld zijn gebracht. het personage 'Ben' is erg sterk en ik vond het opmerkelijk dat ik in zekere zin sympathie voor hem had, terwijl ik zijn daden verafschuwde. erg de moeite waard, hoewel de film verre van perfect is. 4 sterren (krap).

Goede en bijzondere film. Ben het wel eens met TOR. Grey was inderdaad echt fantastisch. Verder vond ik de steeds nadrukkelijkere rol voor de nazi's goed gedaan, kreeg zo heel goed het beangstigende gevoel voor een verontrustend opkomend kwaad. Heel goed gedaan. Vond overigens Minnelli wel wat irritant, maar denk juist dat ze dat heel goed heeft gedaan. 4 sterren

Geweldige film. Adembenemende decors, in combinatie met de waanzinnige vertelstructuur en geweldige personages zorgen ervoor dat deze film met recht een van de beste films ooit genoemd mag worden. De kritiek van Phoenix hierboven is m.i. ook volkomen stupide. 4,5 sterren voor een meesterwerk.

Normaal gesproken vind ik het hevig afbreuk doen aan de film als ik op internet moet lezen wat ik zelf gemist heb. In dit geval niet. Had het einde ook gewoon echt niet gezien, maar na het lezen van wat er gebeurde, is de film nu wel mooi af. Alhoewel, ook dit brengt natuurlijk meer vragen met zich mee. Dat is sowieso iets dat je van te voren weet bij Haneke. Hij daagt zijn publiek uit om met antwoorden te komen. Dat klinkt flauw en nogal pretentieus, maar het werkt vaak wel bij Haneke. Vaak zijn morele kwesties ook helemaal niet zo gemakkelijk te duiden.

In dit geval laat hij het publiek eerst vanuit een thrillerinvalshoek - later vanuit dramatisch oogpunt-, nadenken over wie de tapes stuurde. De uitleg dat het Haneke zelf was zou uitermate flauw zijn, ware het niet dat ik nooit denk dat dit de absolute insteek was. Hooguit een optie, als tegenhanger van een rationele uitleg. En met Funny Games in gedachten ook niet helemaal ondenkbaar. Maar goed wie de tapes stuurde is gezien puur vanuit de plot of misschien zelfs alleen het thriller gedeelte relevant, maar maakt uiteindelijk geen klap uit. Het verandert hoe dan ook niets.

Haneke speelt in al zijn films met sociale vraagstukken waarvan je weet dat die al een keer zo zijn gebeurd. Je las al eens in de krant van huisvredebreuk, collectief zelfmoord of een zinloze brute moord. Hij zoekt dan ook bewust die donkere kant op van de samenleving, waar sociale problemen dermate geëscaleerd zijn dat ze leiden tot extreem gedrag. Hier is de zelfmoord het meest extreme. Hij geeft de kijker een soort traumatische ervaring mee. De vraag of het verleden zo heftig voor Majid was, dat het genoeg reden is voor deze toch wat onverwachte daad, werd al beantwoord door de daad zelf. Ja dus. Het enige dat we zeker weten is dat zijn ouders zijn gestorven toen hij heel jong was, dat hij is verraden door Georges waardoor heel zijn leven anders liep. Hoe anders dat leven liep weten we niet echt. Zijn zoon zegt erover dat hij is mishandeld in het weeshuis. En we zien hoe hij terecht is gekomen in een klein, troosteloos flatje, wat ons zegt dat hij niet veel (zakelijk) succes had in het leven. Hij heeft geen vrouw.

Verder; in hoeverre kun je een kind van 6 een vreselijke daad 40 jaar later nog kwalijk nemen? Daarbij worden we ietwat een bepaalde kant opgeduwd door Georges te laten zien als een nogal onsympathieke, vrij opvliegende, matige echtgenoot, vader en zoon. En zo zijn er nog meer vragen hoor. Waar gaat het mis in de opvoeding van Pierrot (afgezien van de debiele naam), is Anne verliefd op iemand anders. Gaat de relatie slechter door de videobanden of was het al niet best?

En zo zit de film vol met vragen waar ook geen gemakkelijke antwoorden op zijn, hooguit mogelijkheden. Die mogelijkheden zorgen ervoor dat het een puzzel wordt die op meer dan 1 manier te leggen is. Dat klinkt nogmaals flauw, maar in plaats van veel pretenties zegt Haneke volgens mij gewoon dat ie het ook niet weet en dat de toedracht van sociale problemen en extreem gedrag dat hier uit voort kan komen ook gewoon uitermate gecompliceerd is. Sommige mensen zijn er nogal op tegen dat een regisseur zijn publiek de betekenis van een film laat invullen, omdat die er vaak meer van maakt dan er inzit. Maar juist door het zo open te laten, zet hij aan tot denken over sociale kwesties. Sommigen zullen dan weer beweren dat ze Haneke daar niet voor nodig hebben. Dat heb ik ook niet direct, maar af en toe is het wel lekker om met hem te sparren.

4 sterren. Knappe film weer.

Zwaar indrukwekkend. Heel naargeestig, maar ook (git)zwart komisch. Hel op aarde op een achterlijk stukje Belgisch land, heel sfeervol in beeld gebracht. Kreeg er de kriebels van, vooral door het in de tweede helft grote aantal ongemakkelijke scenes. Vond de vieze en doorgedraaide bende aan mensen zeer vervelend om naar te kijken, maar toch kon ik m'n ogen er niet vanaf halen. Een van de meest indrukwekkend horrorfilms die ik de afgelopen tijd zag. Een combinatie tussen Psycho, Deliverance en Taxi Driver stond op mijn dvd hoes. Valt wat voor te zeggen (TCM is duidelijker), maar dat de film qua niveau mee kan had ik nooit verwacht. 4 dikke sterren met kans op meer. Soms zijn er van die films die je bij blijven. Ik verwacht dat dit zo'n film wordt.

puur even voor mijn eigen geheugen later de dwergenscene (waar eerder in die mop naar gerefereerd wordt), de dansscene in het cafe, de schreeuw na de aftiteling, de moerasomgeving als vertegenwoordiging van de hel op aarde, de big verkrachting, de bestorming van het huis, de oude vrouw op het begin, de sexfoto's, de kruisiging van Marc (sowieso veel religieuze verwijzingen) waren mijn favoriete momenten.

Had Vinyan al naast me neergelegd, maar ga ik naar op zoek. [edit] en Vinyan is aangeschaft, kost ook geen drol meer.

Meevaller. Meestal kom ik bij de Marvel’s uit rond de drie sterren. Het kijkt gemakkelijk weg en het vermaakt, maar echt groots wordt het nooit, ook niet voor wat het is. Van te voren had ik verwacht dat Captain America aan de onderkant uit zou komen qua score. Waar andere superheldenfilms overdreven hoog scoren, krijgt deze maar een matig gemiddelde. Bovendien vind ik het eigenlijk maar een kleurloos karakter.

Dat het toch een bovengemiddeld leuke film is geworden, vond ik dan ook echt een behoorlijke verrassing. Het komt met name door de afwisseling en het juiste ritme dat het allemaal goed loopt. De introductie in de NY setting van de jaren ’40 met een erg iele Capt. Amerika duurt precies lang genoeg en wordt afgesloten met een aardige actiescène. De shows die daarna volgen, zijn misschien het minste deel van de film, maar door de change of scenery en het feit dat ook dit stuk precies op tijd wordt afgesloten door weer een aardige actiescène, vond ik het niet zo’n probleem.

Daarna verandert het in een ouderwetse avonturenfilm (waar ik sowieso een zwak voor heb) in een men on a mission achtig verhaal. Heb me er prima mee vermaakt. Dat de clichés tussendoor de boel ophouden, het acteren maar matig is en het visueel weinig voorstelt over het algemeen vond ik daardoor geen onoverkomelijk probleem. En dat bewijst maar weer dat tempo, individuele scènes en gewoonweg hoe een film ‘loopt’ belangrijker kunnen zijn.

Ik rond af naar een 3,5 sterren omdat ik nu net weer vind dat deze film wat ondergewaardeerd wordt in tegenstelling tot de meeste superhelden blockbusters die kunnen rekenen op onvoorwaardelijke bijval.

Geweldig leuke film. Heerlijk volgestouwde film met zeeslagen, zwaardgevechten, ontsnappingspogingen, piraterij, humor, actie en avontuur. Top vermaak van een top regisseur. 4,5 sterren.

Wat een heerlijke zeehelden film. De eerste 50 minuten zijn een groot feest. Wat een tempo en wat zien de zeeslagen er geweldig uit. Ik ben echt een fan van dit soort ouderwetse avonturenfilms. Dan komt de reden dat deze film geen ontzettend hoge beoordeling krijgt. Het liefdesverhaal dat ons een klein half uur lang teistert. Verschrikkelijk niet boeiend en er met de haren bijgesleept. Hou zoiets gewoon als terzijde of behandel het terloops, als je dat dan al perse zou willen. Het laatste half uur komt het gelukkig helemaal goed. Een geweldige zeeslag en een heerlijke ontsnapping, maken dit tot een van de meest vermakelijke avonturenfilsm uit de jaren ’50. Gaat dit zien! 4 dikke sterren, slechts (en dat is de schuld van Virgiania Mayo, die er goed aan had gedaan daadwerkelijk te overlijden aan de griep).

Greengrass is een prima regisseur als het aankomt om waargebeurde verhalen op een realistische en geloofwaardige manier om te zetten naar het witte doek. Zijn documentaire achtige aanpak werkt voor mij met name omdat het handheld filmen het gevoel van authenticiteit vergroot en de acteurs zeer overtuigend spelen. De mix van amateurs, echte mensen en professionele acteurs werkt ook hier weer goed.

Maar vergis je niet. Captain Phillips is gewoon een hollywoodfilm. Het daarop standaard volgende argument 'ja maar het is waargebeurd' moet je natuurlijk wel met een flinke korrel zout nemen. Hoewel Captain Phillips in alles allemaal sterk bovengemiddeld is, zitten de hollywoodclichés er gewoon in. Het gemanipuleer van de kijker ook. En ditmaal zelfs met een wel erg pro Amerikaans verhaaltje. Dat ben ik toch niet helemaal gewend van onze Brit. Propaganda vind ik te gemakkelijk geroepen en wat flauw (en bovendien veel te sterk), maar de Amerikanen laten hun spierballen even zien hoor. Op zich is het dus erg verdienstelijk en goed gemaakt, maar juist door de manier waarop het gemaakt is, is het wat dubieus. Greengrass flirt door zijn (erg sterke manier van) film maken wel erg met realisme en hij wil je daar zo veel mogelijk van overtuigen. Als je beter kijkt valt dat dus wat tegen.

Veel meer dan een terzijde wil ik er ook weer niet van maken. Moet zeggen dat de film me aardig te pakken had, in de zin van dat ik echt wel heel gespannen heb zitten kijken. Wat dat betreft is de film echt erg sterk. En hoewel men het hollywoodsausje niet onverdienstelijk probeert te verhullen, valt het ook wel weer mee. Misschien dat de eerste 20 minuten niet best waren (de naam Maersk was trouwens wel erg vaak nadrukkelijk in beeld) en duren de scenes op de reddingsboot net 20 minuten te lang.

Misschien heeft mijn kritiek iets te veel de overhand gekregen, want ik ben echt positiever dan negatief. Daar is de regisseur te goed voor. Nog maar snel even vermelden dan dat ik blij was dat de piraten wel behoorlijk menselijk bleven (al viel daar misschien nog meer winst te behalen) en waren de Somalische acteurs echt prima. Dikke 3,5 sterren.

Polanski zet zijn stijgende lijn nog wat verder naar boven in; zijn beste film sinds the Pianist. Wat is Polanski toch goed in 'ruzie' films. Onder meer Cul de Sac, Bitter Moon en Death and the Maiden (maar in feite nog meer). Carnage is een moderne versie. Het is te veel een open deur om te zeggen dat het wel erg toneelachtig is en er wel erg veel geluld wordt. Dat is nu eenmaal zo, al is dat wel het verschil tussen een meesterwerk en 'gewoon' een leuke film.

De acteurs zijn allemaal ontzettend goed gecast. Daar is de helft mee gewonnen. De allianties, de oude koeien, de wisselende stemmingen etc. zijn allemaal zeer amusant. De compacte speelduur is precies goed ook. Mooi statement tegen hypocriete ouders, waarbij direct gezegd moet worden dat de komische toon (niet direct Polanski's sterkste punt) de boel nuanceert en boven enig statement gaat.

Jammer dat bij dit soort films het filmische al gauw wat verloren gaat. Toch is dit een fijn filmpje. Zeker niet een van zijn beste, maar zeker ook niet de minste. Een beetje de Heracles van de laatste jaren uit zijn oeuvre (aangezien ik er nu 18 gezien heb). Vaak goed, maar hij eindigt zo rond plaats 13/14.

Een typische Almodovar. Zo ontzettend kleurrijk, dat het kitscherige eraan weer stijlvol wordt. Het werkt ook goed met het soapie verhaal, waarin de 5 hoofdpersonages tot in het absurde met elkaar verbonden zijn door verhoudingen, intriges, liefde en haat. Iemand als Sirk, waarmee de vergelijkingen weer zo overduidelijk zijn dat je die open deur eigenlijk niet wilt intrappen, zou zich er bijna voor schamen. Almodovar houdt zich niet in en dan is hij op zijn best. Als je zo'n over the top filmstijl hebt en zo overdrijft in het vertellen van een verhaal, heeft dat ook geen enkele zin. vindt het een van zijn betere films, hoewel de meeste van zijn films van een redelijk constant niveau zijn. 4 sterren niveau.

Het slechtse idee van pixar ooit is om een sequel te maken van hun minste film. Ik was al die jaren zo blij dat Pixar de sequels beperkt hield tot de Toy Story reeks. Nu lijken ze hun ziel toch een klein beetje verkocht te hebben aan de duivel. Het op een na slechtste idee van Pixar is om een film te bouwen rondom hun zwakste (en pijnlijk ongrappige) personage Mater.

Toch zijn de makers goed genoeg om er een redelijk mooie en behoorlijk onderhoudende film van te maken. Het is een klein wonder. Ik ben heel benieuwd naar Brave en de volgende projecten. Ik houd wel mijn hart een klein beetje vast. 3 sterren.

en deze film oppervlakkig acteerwerk verwijten is als Jimi Hendrix verwijten dat ie geen gitaar kon spelen. je mag het wel vinden, maar je moet het wel verdomde goed onderbouwen om het hard te maken.

Verder is werkelijk elke zin die uitgesproken wordt goed getimed en nooit een te veel. de dialogen zijn legendarisch en de oneliners geweldig. casablanca is een film die geweldig is in elk woord dat gesproken wordt en elk shot dat te zien is. een grootse film.

De plot is inderdaad erg mager. Fellini leek later in zijn carrière steeds minder geïnteresseerd in een coherent verhaal. Hier zijn de vrij losse scenes eigenlijk allemaal behoorlijk afzonderlijke avontuurtjes (let op de snedige dubbele betekenis) en dat is dan de samenhang. Fellini leek later in zijn carrière wel steeds meer geïnteresseerd in decadentie. Hij lijkt er door gefascineerd en tegelijk verafschuwt hij het duidelijk. Het is vrij onmogelijk om veel feeling te krijgen met de karakters. Tegelijk zorgt de bizarre aankleding, de maffe gebeurtenissen, het groteske en de unieke collectie van karakteristieke koppen voor een heel bijzonder schouwspel.

In al zijn films verzamelt hij gezichten bij elkaar, zo zou hij eens verklaren. Daar wordt men op gecast. En dat straalt ook van deze film af en dat zag ik niet eerder zo extreem in een van zijn films. Het zijn een stel extreem rare gelaten bij elkaar, hoe vindt hij die mensen toch. Veel scenes zijn bijzonder fascinerend, maar soms wordt het ook wat vervelend. Af en toe is de film poëtisch mooi en merk je wat voor een geniale vakman die Fellini eigenlijk is. Toch lijkt deze film wel erg veel op een worsteling van de meester tussen walging en fascinatie voor walgelijke feestjes en onsmakelijke seksscènes en lijkt hij geen moment geïnteresseerd in zijn publiek. Ik weet nog niet helemaal of hem dat nu aan te rekenen valt of dat ik hem daarvoor zou moeten prijzen.

Het is in elk geval een bijzondere film. Dat is wat waard, maar vind het jammer dat ik moet constateren dat dit zijn minste film (dit was mijn 12de) is. Maar man o man, als dit zijn minste is, kun je nagaan hoe goed de rest is. Dikke 7.

Niet echt dus. Hooguit in 1 fase van de film. De mythe van Casanova wordt met de grond gelijk gemaakt en hij wordt neergezet als een meelijwekkend persoon.

Bovengemiddeld, maar hier had echt meer ingezeten. Benieuwd geworden naar de short, aangezien deze Cashback dus kansen mist.

De humor is wat al te makkelijk, al vond ik sommige grappen niet onaardig en Ellis slaat gelukkig nooit helemaal door, maar het scheelt niet veel. Het poëtische en sprookjesachtige was wat beter uitgewerkt, maar ik vond het ook wel een beetje diepgang (niet helemaal het goede woord) en dramatiek voor een 14 jarige. Een soort alcohol vrije versie van lekker bier. Verder kan ik elk aspect (hoewel die aspecten aardig hand in hand gaan hoor) van de film individueel wel af gaan. Het acteren was best sterk van Sean Biggerstaff en Emilia Fox, echt bijzonder wordt het niet. Ellis blijft dan ook een beetje op de vlakte en daagt zijn acteurs niet echt uit. We zien Sean nooit een echt oprechte (dramatische) uitbarsting krijgen, hij blijft wel erg braaf en netjes (en misschien zelfs wel een beetje saai). De bijrollen zijn verder niet echt bijzonder te noemen. Vond de look van de film redelijk prettig wegkijken, maar niet bijzonder, zelfde met de muziek.

Misschien had Cashback wat gedurfder moeten zijn, misschien ontbrak het aan het script dat niet genoeg doet met het liefdesverdriet (en als gevolg de slapenloosheid) en het stilzetten van de tijd (waar opzichtig wat losse scenes en grapjes omheen verzonnen worden), misschien had er in plaats van een redelijke filmmaker (plak er maar even een label op na 1 film) een echt grote filmmaker aan het roer moeten staan of misschien is dit gewoonweg beter materiaal voor een kortfilm. Ik weet het niet. Want nu is het wel (spreekt dit langzaam, weifelend en mompelend uit) leuk, terwijl het écht (let op het streepje voor harde nadruk op de E en spreek het met enthousiasme uit) had kunnen en eigenlijk moeten zijn. 3,5 sterren en dat vind ik al behoorlijk fors.

Aardig dit 'back to basic' idee, vooral als je met een nieuwe acteur komt die de titelheld speelt. Begon echt erg goed. Heerlijk rauw, mooi gefilmd en veel vaart. Naarmate de film zich meer naar het eind begeeft, wordt het ook minder. De uitkomst van het potje kaarten was teleurstellend (dat het voorspelbaar is, is niet erg). Dat was toch wel vele malen beter in the Sting, the Cincinnati Kid of the Hustler (biljarten/ kaarten wat maakt het uit). Ook is de overdaad aan twists zelfs voor een James Bond irritant. Was het dan ook zat op een gegeven moment en keek uit naar het eind. Zonde.

De cast, altijd leuk om het over de bad-guy en een nieuwe bond te hebben. Hoewel Mikkelsen het niet slecht deed vond ik die Le Chiffre maar een matige bad-guy. Een beetje een mietje eigenlijk. Bang voor een paar Afrikaanse woekeraars. Ook de rol van die mister White vond ik maar vaag. Niet bijster goed uitgewerkt. Maar het kan ook zijn, dat ik richting het eind steeds minder interesse had in wat er gebeurde en dus e.e.a. miste.

an Craig. Eigenlijk eenvoudig; als keiharde en gevoelloze undercover agent, is ie uitstekend. Als charismatische charmeur voldoet ie niet.

Leuk om eens te zien dat er een wat andere weg ingeslagen is, maar het is niet iets om iemand van zijn bed voor te lichten. Behoorlijk vermakelijk. 3 sterren.

Na 20 lloyd films, is dit pas de tweede gesproken film die ik van hem zie. Toeval of niet, maar dit is veruit de minste. Dit is ook een heel ander soort film. Geen slapstick, maar een screwball comedy. Hoewel dit een voorloper is van mister Deed goes to town en mr. Smith goes to Washington, wat wel verrassend is, is Capra vele malen beter in het vertellen van een verhaal en natuurlijk zijn kijker te pakken te krijgen. Misschien is dat ook wat veel gevraagd, maar hier lukt het hooguit op momenten. Sam Taylor is mijn favoriete Lloyd regisseur, maar de samenwerking hier levert weinig vuurwerk op.

Het einde was wel heel flauw en klopt van geen kant natuurlijk. Toch heeft de film zijn momenten ( waarvan ik er helaas nu al geen meer kan noemen.

Het kan er allemaal net mee door en vervelend is het niet, maar laat Lloyd lekker stunts doen op rijdende auto's of hoge gebouwen. Twijfel tussen 2,5 en 3 sterren.

Sterke film. Walter Salles is een slimme filmmaker. Hij wil heel duidelijk wat kwijt over zijn land, maar is verstandig genoeg om het geen doel op zich te laten zijn. Een roadmovie leent zich perfect voor een film die laat zijn hoe mooi (letterlijk) een land(schap) kan zijn en tegelijk in welke sociaal economische staat het verkeert. Salles geeft daar sterk invulling aan, nogmaals door haast terloops te laten zien hoe de achterstandsbuurten zijn en hoe onmenselijk het land voor kinderen is. Het doel blijft de zoektocht en vooral de relatie tussen de hoofdpersonages.

De ontwikkeling van die relatie en eigenlijk gewoon de plot op zich zijn nogal voorspelbaar en zelfs nogal onderhevig aan gimmicks. Toch wordt het nooit te trucerig en blijft de film vooral oprecht en geloofwaardig overkomen. Dat komt met name omdat de personages ontzettend goed zijn uitgewerkt. Dora is een interessant personage. Geen moraalridder, die perse het goede wil doen. Nee iemand die pas na een verdorven daad enigszins en schoorvoetend het jongentje helpt. Een eenzaam en verbitterd iemand op zoek naar liefde. Josue is een ventje met hoop, dromen en iemand met een eigen wil. Geen lei(ij)dend voorwerp , maar iemand die zelf keuzes maakt. Beide echt uitstekende acteurs trouwens zeg.

Dat Salles een slimme filmmaker is blijkt onder meer door momenten als de brievenschrijf scenes. Dit brengt niet alleen de plot op gang, het zorgt voor een introductie waardoor we de situatie van beide hoofdpersonages leren kennen en geeft de rest van de plot ruimte om zich hierna te ontvouwen. Bovendien komt er ruimte voor de verhalen van gewone mensen die de situatie weergeven van het land. Effectief filmmaken.

Verder zorgen nog wat sterke scenes en mooie muziek ook voor een prettige filmervaring. 4 verdiende sterren.

Leuke en rijke film, die ik helaas nooit echt erg speciaal vond. Hooguit een beetje. Maar dat de film(maker) kwaliteiten heeft is duidelijk. 3,5 sterren.

Was bang dat the Changeling weer zo'n overroepen werkje was, maar dat valt best mee. Film is absoluut niet top 250 waardig of wat dan ook, maar heb me prima vermaakt.

Ik dacht aanvankelijk dat het helemaal zou gaan over haar zoontje (en dat hij bij terugkeer niet haar zoontje bleek te zijn en dat langzaam maar zeker een conspiracy verhaal zou ontvouwen), maar er zit dus veel meer in. Kende het verhaal niet en het is eigenlijk totaal niet relevant dat dit echt gebeurd is. Vooral omdat je toch op een gegeven moment niet meer weet hoe wat wel of niet zo is gegaan. Film begint als drama en hoewel de dramatische elementen aanwezig blijven verschuift het zich naar verschillende soorten thrillers. Heb zitten kijken naar een onder andere 'n politieke thriller, een misdaadthriller over een seriemoordenaar, een rechtbankdrama en een thriller in een psychiatrische inrichting. Vond het prima werken, omdat het allemaal logisch in elkaar overloopt en behoorlijk divers is.

Changeling is op momenten echt goed. Als geheel gewoonweg vermakelijk. Niet geniaal, maar als dat het criterium moet zijn, kom je nu eenmaal op veel teleurstellingen uit. Eastwood neemt inderdaad nogal wat hooi op zijn vork en niet alles is even geslaagd. Film duurt dan ook te lang, zeker tegen het eind sleept het allemaal wat voort. Denk ook dat dit voer is voor critici, om eens lekker kritisch over te zijn.

4 sterren. Niet zijn beste werk, maar wel weer geslaagd.

Je kunt gewoon stemmen op de korte films, de films zijn exact hetzelfde. Het is gewoon knip en plakwerk. Voor deze versie heeft Chaplin 3 minuten aan commentaar toegevoegd op het begin, hij mompelt tussen de films door nog wat. Alleen de muziek is anders, maar ja als je daarvoor niet zou mogen stemmen, zou je bij alle stomem films die je niet hebt gezien met originele muziek je stem moeten weghalen.

Wat dat betreft viel het me dus tegen, want eigenlijk is het dus niet echt een nieuw te beoordelen iets. Gewoon een heruitgave van drie films. Je kunt in een beoordeling ook niets anders doen dan je gemiddelde voor de drie films te nemen.

A Dog's Life; is de leukste korte film die Chaplin ooit maakte. Ongelooflijk dat we over 1918 praten. Ontzettend sympathieke film met een schitterende combinatie van licht drama en aanstekelijk humor, met erg originele vondsten. En ja, het hondje is er leuk. Van de bijna 20 films die ik van Chaplin zag, schuurt deze tegen de top 5 aan. 4 dikke sterren.

Shoulder Arms ook een leuke film. Alleen het eind vond ik heel flauw. 3,5 sterren.

The Pilgrim; de minste van alle Chaplin die ik ooit zag (korte en lange films. Zie mijn commentaar bij die film. 3 sterren.

Na een ingewikkelde rekensom kom ik uit op 3,5 sterren.

Na District 9 noemde ik Blomkamp graag als groot talent. 4 jaar later was ik al iets minder enthousiast na Elysium. Nu twijfel ik aan de onbegrensde mogelijkheden van de Zuid Afrikaan. Chappie kent twee voorname problemen wat mij betreft. Een is het verhaal. Wanneer je daarover begint bij zo een film heb je het volgens fans direct al niet begrepen. Want dit was met een vette knipoog. Dat is ook zo, maar dat is mijn tweede bezwaar. Ik vind de humor nauwelijks geslaagd.

Blomkamp schreef deze film in twee weken las ik net, tijdens het draaien van District 9. Dat is te merken, want aan de gatenkaas die het plot is kun je merken dat ie er maar half bij was tijdens het schrijven. Sowieso vind ik de hele invalshoek maar weinig toevoegen aan bijvoorbeeld een Robocop, die echt in alles beter is en eigenlijk veel meer een blauwdruk is dan ik had verwacht. En het dramatisch leed van artificieel leven is ook al vaak veel beter uitgewerkt. Want je kunt wel zeggen dat het inhoudelijke (de plot) niet voorop staat, maar waarom zit ik dan te kijken naar langgerekte scenes waarin de robot verteld wordt dat je voor jezelf op moet komen, op een gegeven moment constant om zijn mommy zit te jengelen als een pas geboren baby omdat ie er achter komt dat de wereld wel erg hard is en worstelt met de zin van het bestaan en bang is om door te gaan. Dramatisch gezien zijn deze scenes echt erg matig en de humor die vaak snel volgt of erin verweven zit, vind ik van een bedenkelijk niveau. Een babyrobot die zich gedraagt als een gangster. Lachen man. Ik vond het langgerekte middenstuk dan ook echt heel matig. En het helpt niet dat er grote gaten in de plot zitten. Onze nerd wordt ontvoerd door gangsters die een overval willen plegen met zijn technologie. En nog voordat het plan in werking treedt mag hij zijn biezen pakken, omdat hij boos is. De gangsters weten niet dat hij die robot gestolen heeft, daar kunnen ze dus niet op anticiperen (wat al een risico zou zijn mocht dat de gebrekkig uitleg zijn). Waarom zou hij niet naar de politie gaan? Zeker als hij weet wat ze van plan zijn. Vervolgens is hij kind aan huis en loopt hij binnen (en werkt eigenlijk gewoon samen met) bij de gangsters wanneer hem dat uitkomt. Omdat hij verwondert is over zijn eigen creatie. Die creatie waarvan hij weet dat deze gebruikt gaat worden voor slechte dingen. Maar waarvan hij dan opeens boos is als zijn taalgebruik niet netjes is Het slaat nergens op. Houd het dan ook echt bij leuke campy onzin en stop die vermoeiende zooi er niet in.

Het is jammer, want de soundtrack is gaaf. Veel actiescenes zijn dat ook en de hele setting (joburg) heeft echt een meerwaarde. Want het is echt af en toe genieten. Kort op het begin, maar vooral het laatste half uur is echt wel gaaf. Ik ben geen fan van Hugh Jackman en de scene waar ie in elkaar gerost wordt door Chappie is erg leuk. Ik had echt meer van dit soort ongein gewild. Jammer dat het einde zo ontzettend flauw is dat het de film alsnog volledig de nek omdraait. Ben wel benieuwd naar het alternatieve einde, wat op de bluray staat. 2,5 sterren voor een van de grootste teleurstellingen van 2015.

Wat een lauwe reacties en weinig stemmen, voor deze geweldige klassieker. De film is een combinatie tussen een (goede) James Bond film, His Girl Friday (de humor) en een goede Hitchcock (North by Northwest vooral).

De plot zit steengoed in elkaar. De vele plotwendingen zijn vooral komisch, maar het verhaal is echt ontzettend sterk gebracht. Hierdoor vliegen de twee uur voorbij. De humor is leuk, de dialogen gevat en de acteurs op hun plek (mooi duo- Grant en Hepburn). Een van de beste films in zijn soort. 4,5 sterren.

Eens met het gros. Opnieuw leuke film van Burton. Ziet er best fraai uit, verhaal loopt lekker, acteren is oke. Decors, humor (kan zo elk aspect van de film wel af gaan) allemaal in orde. Zoals meestal bij Burton, wordt het helaas nooit echt bijzonder. Toch kan ik hier een heel kleine 4 sterren aan kwijt. Leuke film om op tweede kerstdag te kijken.

Wel oke, maar niet scherp genoeg om echt te bijten. Niet geestig genoeg om daarin onderscheidend te zijn. Een bijzonder verhaal in een film die me zal bijblijven als niet erg opvallend. Hanks en Roberts waren nogal miscasts. Seymour Hoffman is wel weer geweldig. Toch wel een van de fijnste acteurs van deze tijd. 2,5 sterren (neig naar 3). Nichols kan veel beter.

Erg leuk! TOR haalt de meeste leuke momenten al aan. Knap vond ik verder, dat ik wel vier keer in de 'het was maar een droom' grap, trapte. Grappig verder dat ze maar niet aan het eten toekomen. Sowieso zijn de droomsequenties weer van een eenzame kwaliteit. Is niemand die dat beter kan dan Bunuel. Mensen die dit leuk vinden, moeten ook maar eens the Milky Way kijken, die veel onbekender is, maar eigenlijk net zo sterk. 4 sterren.

Gekocht bij de 1 euro shop voor (jawel) 1 euro en daar ben ik erg blij mee, want ik heb me prima vermaakt bij deze meest onderschatte komedie allertijden.
Wat gaan mensen hier de mist in. Al is het alleen maar dat de meeste dit als actiefilm zien. Het staat zelfs hier als genreaanduiding. Belachelijk, want dit is gewoon een komedie. Niets meer, niets minder en zeker niets anders.

Dit is in de eerste plaats een mediasatire. Een erg leuke vind ik. Wat heb ik gelachen om die TV politie die denkt dat ie een ster is en die maffe regisseur. Geweldig personages (vooral die bestuurder). Of om alle maffe media- aandacht (geweldige rol van Cary Elwes als nieuwslezer; moet vaak al lachen als ik die zelfvoldane kop van hem zie). Ook Sheen is weer hilarisch als slachtoffer van het systeem.

In de tweede plaats is dit haast een parodie op achtervolgingsfilms en dergelijke actiefilms. De kots op de voorruit, de openvliegende lijkenvrachtwagen waarna de bijrijder in de politiewagen een van de lijken met zijn knuppel te lijf gaat, het zingen op macho macho man van the Village People, die rednecks die mis rammen, de kidnapping met een chocoladereep, de belachelijke vrijscène en sowieso het idee om een film te maken die bestaat uit één lange achtervolging. Allemaal geslaagd en allemaal in de eerste plaats komedie. Verder bewijst het ‘bijna’ eind (de droomscène van Sheen op het eind), dat de filmmakers nog echt wat kunnen ook.

Het leukste van de film wordt bewaard voor na de aftiteling. Een geweldige imitatie van Sheen van (Martin Sheen’s) Apocalypse Now personage Killgore in clownspak Hoe bedoel je komedie. 4 sterren voor een hele leuke film, die makkelijk als actiefilm af te kraken valt (hoeveel actie is er nu helemaal),maar als komedie meer dan geslaagd is.