Meningen

De onderwaterscenes zijn geniaal, het laatste half overall erg goed en verder is het zeer aardig. Zweeft een beetje tussen het avontuurlijke en fantasierijke van Miyazaki zelf en de wat serieuzere kant die Takahata heeft. Deze komt in elk geval op nummer 7 in mijn Miyazaki top 10, maar dat zegt vooral veel over die eerste 6. 4 sterren.

Het kenmerk van elke goede parodie is dat het naast hetgeen het parodieert, het ook op zichzelf staat. Als parodie behoorlijk geslaagd, maar als op zichzelf komedie misschien net niet helemaal. Ik had nog wel meer van die Star Trek achtige avonturen willen zien. Nu bleef het beperkt tot die scene met die blauwe mannetjes en gingen we al snel naar het eind. Ik had wel meer onzin willen zien en er had minder gehangen mogen worden bij het zelfbewuste, dat was namelijk al snel duidelijk. Klein puntje maar, want uiteindelijk is dit wel gewoon een erg leuke film. Tim Allen vind ik perfect in zulke rollen, Weaver heeft niet zo veel te doen (wat natuurlijk ook wel een beetje de grap is), Rickman is leuk, net als de vele bijrollen (Fred Kwan, Sam Rockwel, die gozer uit just shoot me).

Had wat scherper bij de randjes gemogen, maar wel leuk. 3,5 sterren.

Wat een ontzettend luchtige film. Echt opvallend. Gallipoli is een tot leven gekomen jongensboek. Leuke avonturen, een onbekommerd leven en zelfs een voettocht door een woestijn van 80 kilometer is dolle pret. Wat mooie shots hier, een grapje daar en zo kabbelt de film rustig naar het front. En ook daar is het lange tijd een groot feest. En dan opeens is het niet leuk meer. Het schitterende eind was echt even nodig om de rest in zijn context te zetten. Schitterende film. 4 sterren.

Concept is een combinatie van films die we al eerder zagen. Van Exitenz tot Running Man terug naar Death Race, maar in feite veel meer films. Erg origineel is het allemaal niet, dus het gaat erom wat er met het uitgangspunt gebeurt. Wel wat, maar zat toch met een leeg gevoel na afloop.

De actiescenes waren niet onaardig, maar vond het niet al te bijzonder eerlijk gezegd. Die drukke montage zal best knap gedaan zijn, maar ik vind het nogal onoverzichtelijk en lelijk. Vind het vooral niet stijlvol, maar een hoog video(jaja)clip gehalte hebben.
Ook de futuristische look werd weinig meegedaan. Meest pijnlijke voorbeeld zijn de paintballfabrieken waar die shootouts zich bevonden, bijzonder karig. Een beetje leukere en fantasievollere setting had kunnen helpen. Zo nu en dan zitten er namelijk wel knappe en mooie dingen in.

Hoewel er best wel wat humor in zat, vond ik hem overwegend toch behoorlijk humorloos. Die vette Gamer was wel leuk bijvoorbeeld en sowieso het hele zijlijntje met die World of Warcraft achtige toestanden, was wel aardig. Zag pas een South Park aflevering die hetzelfde deed en die was 100x geslaagder, dat dan weer wel. Best wel pijnlijk. Nu is de film eenvoudigweg niet fun genoeg.

Butler is voor dit soort rollen wel aardig, maar de rest van de cast is bijzonder matig. Geen idee wat ze te zoeken hadden hier, begrepen er allemaal niet veel van. Dieptepunt was de meest trieste badguy in tijden. Wat een kneus. Muziekkeuzes waren voorspelbaar en armzalig. Als je weer eens opgezadeld wordt met Marilyn Manson en The Bloodhound Gang weet je eigenlijk wel met wat voor ideeënarmoede je te maken hebt.

Toch zitten er zo nu dan mooie dingen. Heeft de film zijn momenten. Maar het zeer flauwe eind draaide de film wel definitief de nek om. Had ik wel wat meer van verwacht. Hoeveelste keer zou dit zijn dat er met een druk op de knop, de evil badguy door de mand valt, omdat zijn slechte handelingen voor het oog van de natie te zien zijn. Boring. 2 sterren.

Wat Hugohei zegt over deze film '‘wat moet je nog mee’' heb ik een beetje voor alle films van Cukor. Inderdaad vakkundig gemaakt, best sfeerrijk, goed geacteerd, aardig geschoten etc. , maar toch komt het wat achterhaald en stoffig over.

In de eerste plaats duurde het een uur voordat ik er eenmaal lekker in kwam, das echt wat lang. Ik miste de spanningsopbouw. Het zal de bedoeling zijn geweest dat je hierin heel langzaam wordt meegetrokken, maar dat kwam bij mij lange tijd totaal niet over. Pas na zo'n 60 minuten dus. De grootste fout vond ik dat er niet (langer) in het midden gelaten werd of Bergman nou gek aan het worden is, zoals bij Polanski’'s paranoia trilogie. Hier is eigenlijk meteen duidelijk hoe het zit. Ok je weet pas op het laatst wat het plan precies behelst, maar je weet meteen dat Boyer een vies spel speelt.
Dat spel is op zich leuk, maar als je het analyseert is het plan nogal onzinnig. Met een beetje goodwill kom je daar wel overeen. Sterker, het psychologisch spel (dus even los van het doel) is best fascinerend en heeft duidelijk een aantal latere films geïnspireerd. Er zijn momenten dat Cukor daar ook in zijn beeldtaal aan bijdraagt, zo uitzinnig heb ik hem nog nooit gezien. Hij zei eens dat je goede regie niet ziet, maar hier heeft hij een aantal stijlvondsten die de tot wanhoop gedreven Bergman uit moeten beelden. Ook de Victoriaanse decors zijn de moeite waard.

En zo kom ik met veel pijn en moeite op 3,5 sterren uit. Weer absoluut niet slecht, maar er zijn veel betere oude films / filmmakers.

Het concept is best goed, de uitwerking (verhaaltechnisch) ontzettend rommelig. De film gaat over het vervagen van een fictieve filmwereld met de (ook fictieve) werkelijkheid. Als je Fulci zichzelf laat spelen, in een verder fictief verhaal, ben je daadwerkelijk bezig met het vervagen van die scheidslijn. Briljant in zijn eenvoud. De wisselwerking tussen de fictieve werkelijkheid, de films van Fulci en zijn hallucinaties is dat eigenlijk ook. Nogmaals, de uitwerking is helaas heel zwak. Heel rommelig, het in hoog tempo opvolgen van de ene smeerlapperij na de ander, is op zich geen probleem, maar hier was het veel te veel een doel op zich. Verhaaltechnisch sloeg het vaak nergens op. Ook is het af en toe wat flauw; oh nee dit was toch niet echt, maar zogenaamd uit zijn film. tot op het einde toe, zo kun je je publiek wel heel gemakkelijk op het verkeerde been zetten. Dat is een keer, gezien het thema niet erg, maar elke keer opnieuw wel. Naast het rommelige verhaal, is het grote manko de acteurs. Moet zeggen dat Fulci zelf best oke speelt, maar de rest is overwegend heel slecht.

De reden dat ik toch op een redelijk hoge (hoewel wel de slechtste van Fulci) beoordeling uit kom, is uiteraard de gore. Vond de smeerlapperij heel vermakkelijk. Het lijkt wel of Fulci in de winter van zijn carriere nog wat ideeen kwijt moest en hij zich helemaal wilde uitleven. Heb er vaak om gelachen, met afschuw naar gekeken en me af en toe positief verbaasd over de variatie die hij hierin aan brengt. Alhoewel dat natuurlijk al lang bekend was. En de combinatie van het goede uitgangspunt van het verhaal en de weer zeer vermakelijk gore, zorgen ervoor dat ik me toch prima heb vermaakt met deze film. Had ondanks de lage beoordelingen eigenlijk wel wat meer verwacht en gehoopt (want Fulci is geweldig), maar uiteindelijk is het toch zijn stijlvolle/loze stijl die me weer pakte en ben ik uiteindelijk redelijk tevreden. Maar dat ie veel beter kan is wel duidelijk. 3,5 krappe sterren.

Aardig, maar dat ben ik niet gewend van de Ghibli films. Voornaamste probleem is dat het allemaal gebracht wordt met een serieusiteit, alsof het de Jodenvervolging betreft. Nog steeds best een mooie fantasyfilm, maar de frivole bigger than life avonturen, kwamen bij de films van vader lief veel beter uit de verf en zo'n aanpak werkt wat mij betreft ook veel beter. Dit soort films met dergelijke verhalen moeten zichzelf ook vooral niet te serieus gaan nemen.

Naar het einde toe wordt het allemaal steeds beter en ook in de rest van de films zitten genoeg momenten die de moeite waard zijn. Maar ik moet me door het in de eerste alinea genoemde probleem helaas scharen achter de mensen die al riepen dat dit de minste Ghibli is, ook omdat de plot niet af leek. De minste uit de Ghibli studio's is toch nog goed voor 3,5 sterren.

Hawks kan ook al musicals maken. Bevreemd me een klein beetje, omdat veel films van Hawks vooral stoer zijn en hoewel ik musicals best kan waarderen, associeer ik dit genre hier totaal niet mee. Maar goed laat ik Hawks vooral niet te veel in een hokje duwen, hij heeft immers al zo vaak zijn veelzijdigheid bewezen.

Wat Gentlemen Prefer Blondes de moeite waard maakt, is eigenlijk vooral dat het een warme en kleurrijke film is. Lange leve technicolor roep ik nog maar eens voor de 100ste keer. Iemand als Hawks weet dat ook optimaal te gebruiken, zodat kleuren van het doek spatten. Verder is het een redelijke grappige en fijn luchtige film. Tempo is overwegend goed, grapjes zijn wel aardig en de liedjes wel leuk.

Ik vind Monroe nog steeds een geval apart. Ik ben helemaal niet zo'n fan van haar, zeker niet als actrice. Sterker; ik vind haar zeer beperkt. Russell is wat dat betreft duidelijk de betere van de twee. Maar als je die twee naast elkaar zet, gaan je ogen op de een of andere manier toch naar Monroe. Ze heeft overduidelijk screenpresence. Wat dat betreft snap ik het iconische dat zij heeft wel. Toch vind ik haar altijd wat gemaakt en zelfs dellerig en daarom is het perfect dat Hawks haar een rol heeft gegeven die haar past. Niet te serieus, haar rol is in balans met wat ik zie van Monroe en het feit dat ze hier een dubieuze agenda heeft, past perfect bij haar. Het getuigt ook van zelfspot dat ze de rol van dom blondje op deze manier uitbuit.

Film is verder vooral aangenaam om te kijken. Halverwege vond ik het wat te veel in Love Boat achtige taferelen vervallen, maar dat werd net op tijd gestopt toen ze in Parijs aankwamen. Film kent drie hoogtepunten; de scenes met het jongetje onder die deken (kan dat soort Billy Wilder achtige flauwigheid wel waarderen), Diamonds are a Girl's Best Friend en vooral Russell die Monroe nadoet.

Mensen die niet van Monroe, musicals of oude films houden moeten dit niet kijken. Wanneer je niet een van deze hokjes hebt kunnen aankruizen is dit (gezien het gemiddelde hier) best een aanrader. 3,5-4 sterren, geef hem het voordeel van de twijfel.

Interessant uitgangspunt. Maar wat een waardeloos plot, stompzinnige dialogen en matig acteerwerk. Zonde zeg.

Gerry en de situatie waarin beide Gerry's zitten, is één grote metafoor voor het leven, zoveel is wel duidelijk. Ze zijn verdwaald in het leven, komen in een neerwaartse spiraal en hun uitzichtloze situatie leidt tot de ondergang van de een en bijna tot de ondergang van de ander. Daarmee is de film volledig op een lijn met Elephant en Last Days.

Toch vind ik de film interessanter om wat ie echt is, dan om wat er bedoeld zou zijn (dat wel in het achterhoofd houdende). Het is een vreemd soort avontuur, dat leuk begint (de film was op een bepaald moment gewoon een komedie), maar de sfeer wordt steeds neerslachtiger. De beeldtaal is weer ontzettend krachtig. Prachtig gefilmde landschappen die op schitterende wijze invulling geven aan de gemoedstoestand van de personages. Fantastisch dat ie gewoon minutenlang een mooi shot durft aan te houden. Weg met de conventies en dat zie je ook in het vertellen van het verhaal en de interactie van de personages. Van Sant omzeilt mogelijke clichés hierin (de personages zouden dan ruzie krijgen, elkaar de schuld geven etc.)

Unieke film. 4 sterren.

Geweldige film. Een van de beste in het genre. Hoe FK erbij komt dat de film wat sleets begint te worden is mij een raadsel. Een aaneenschakeling van geweldige scenes. Peckinpah is een held. Dikke 4 sterren.

Het zijn er volgens mij een stuk of 8. Deze was best leuk. Lekkere onzin, maar niet goed genoeg voor een hoge beoordeling. De humor is wel aardig ditmaal. Ik zit er wel helemaal in die Hong Kong classics. 3,5 sterren opnieuw.

Heerlijke film idd! Erg gelachen om die sullige gangsters. Passende muziek (waar ik verder niet van houd, maar wat wel goed gebruikt was), en goed in beeld gebracht. Heerlijk (laag) tempo. Aantal erg sterke scènes; ik denk aan de liquidatie door het afvoerputje, het afschieten van de duif van die Indiaan en veel terloopse scènes zoals de oude Chinese man die zijn belager met een fijn staaltje Kung Fu in elkaar mept. 4 sterren.

als ik een nieuwe dvd aanschaf kijk ik eerst altijd even naar de beeldkwaliteit, om hem later echt te kijken. bij deze film bleef ik meteen hangen en ondanks het feit dat ik eigenlijk helemaal geen tijd had om een film te kijken keek ik hem toch meteen helemaal uit.

toch kreeg ik hoe langer ik aan het kijken was steeds meer het gevoel; 'wat probeert deze film (de makers althans) nu te zeggen'? dat deze film een satirische en negatieve kijk op het leven heeft is wel duidelijk, maar dan nog. deze film lijkt in te haken op het succes van zwarte komedies zoals Happiness en American Beauty. aan het eind zat ik dan ook met een teleurgesteld gevoel.

toen deze film 's-avonds en 's-nachts nog door mijn hoofd spookte (hoe toepasselijk), bleef ik erover nadenken en de film is me tot op vandaag positief bijgebleven. en vooral dat eind. dat eind dat bol staat van symboliek. nu las ik hier dat de theorie van zelfmoord niet zo vreemd is. ook het stukje na de aftiteling is geweldig.

moeilijk om een oordeel te geven, maar een film die dagen later nog door mijn hoofd spookt is minimaal 3,5 sterren waard.

Ook een wat mindere van Polanski, is nog steeds bovengemiddeld de moeite waard. Polanski weet echt de juiste sfeer neer te zetten en vooral, je te pakken. Bijna letterlijk. Per saldo gebeurt er niet eens zo heel veel (het zijn bijna allemaal verhaaltechnische ontwikkelingen), maar het blijft ontzettend boeiend. Uiteindelijk is het verhaaltje, alsmede veel plottwists, wat bedacht en komt het ietwat geforceerd over vooral het einde is erg bedacht. Kreeg er een beetje het gevoel van zo'n moordmysterie weekend van, waar het altijd een onverwacht iemand is. Het viel me mee dat het de butler niet was. Vind zo'n plichtmatig konijn, echt een beetje jammer.

Grootste pluspunt is nogmaals dat het beklijft. De dikke twee uur zijn echt zo om. De setting is fijn. Hoogtepunten zijn de scene met Eli Wallich en de scene op de Ferry. Helemaal los gaat het helaas niet. Verder zitten er ook wel wat hiaten/onlogische zaken in (het complot is uiterst ingewikkeld en ingenieus en dan niet even eraan denken om het navigatiesysteem te wissen). Vind McGregor steeds minder toegevoegde waarde hebben in de films waarin hij speelt, maar hier vond ik hem dan weer niet onaardig.

En dan is de conclusie dat dit een boeiende thriller is, waarbij als je de rekening opmaakt het uiteindelijk wat flauwe verhaal toch boeit. Ik geef die credits aan Polanski. 3,5 sterren.

Deze film zou ik waarschijnlijk niet zo snel hebben gezien als ie niet van Carpenter was. Staat te boek als zijn minste. En misschien is dat ook wel zo. Maar ik vind dat ie aansluiting vindt bij zijn andere films qua kwaliteit. Het lage gemiddelde snap ik dan ook niet helemaal.

Dit is wat mij betreft ontzettend goed vermaak. Het verhaal is te onzinnig voor woorden en de personages zo plat als een dubbeltje, maar ik ben bereid om bij dit soort films veel voor lief te nemen. En dat moet ook wel. Maar als je dat doet, hou je een film over met een ontzettend hoog tempo en veel vermakelijke onzin. Veel coole scenes, vond de effecten eigenlijk goed en de setting werkt ook wel. Het is ook eigenlijk gewoon typisch Carpenter, alleen iets minder goed dat meestal het geval was. Maar ach.

3,5 sterren. En dat is niet omdat ik Carpenter 'mag' of wat dan ook, maar is wat mij betreft gewoon verdient

De familie Benedict is een leidend voorwerp in het verhaal en eigenlijk niet meer dan een middel om het verhaal te vertellen. Het onderwerp is Texas, de Giant uit de titel. Ik vond de film best oke en hoewel alles dicht bij het genoemde onderwerp blijft, wordt het leidend voorwerp alle kanten op gesmeten door de jaren heen. De film begon heel matig het eerste kwartier. Vond de ontmoeting tussen Taylor en Hudson flauw, vervelend en voorspelbaar. Gelukkig duurde dat zo’n 15 minuten. Het uur dat daarop volgt is ronduit sterk. Het contrast van het beschaafde Noorden naar het ongepolijste Texas aan de hand van mooie beelden en d.m.v. sterke acteurs (wat is McCambridge toch sterk in dit soort rollen), is een genot om naar te kijken.

Door een voor mij vrij verrassende wending, vliegen we opeens door de levens van de familie Benedict. En hoewel het onderwerp niet uit het oog verloren wordt, wordt de film er niet beter op. Het komt wat stuurloos over. Tussendoor zien we nog steeds veel mooie scenes, vooral als James Dean in beeld is. Hij is dan ook weer een bezienswaardigheid. Hij heeft in de drie films waarin hij een belangrijke rol speelde, gewerkt met geweldige regisseurs en het zijn stuk voor stuk bijzondere rollen. Dean zal door zijn te vroege dood, altijd jong blijven. Wrang dat we hem in zijn laatste film, dus wel ouder zien worden, door middel van aardig make-up gebruik.

Ook leuk is natuurlijk een wel erg jonge Hopper. Ook de rest van de cast is oke. Taylor is eigenlijk gewoon wel goed (hoewel ik nooit een fan ben geworden), alleen Hudson lijkt wat te licht. Maar Dean steelt de show.

Inderdaad een grootse film, iets wat de staat Texas wat dat betreft wel verdiend. Toch heeft Stevens veel beter werk afgeleverd. Heel nipte 4 sterren, door de acteurs (met name Dean) en de beelden.

Het is vooral de humor die deze film redt. De knipoog naar de bourgious uit die tijd. Het is een luchtige, sympathieke film, maar tegelijk niet erg bijzonder. Jammer van de 9 oscars, als onbekend niemendalletje had de film ongetwijfeld wat meer goodwill gekweekt. 3,5 sterren. Minste van de 6 Minnelli's die ik tot nu toe zag.

En ik maar denken dat dit een Japanse film was. Blijkbaar even vergeten dat ie van de Pang broers is. Na een paar seconden film gelukkig al door dat ik een paar 1000 kilometer te ver zat te denken, dat verschil is dag en nacht. Die Pang’s zijn nogal wisselvallige regisseurs en dat inconsistente zie je hier eigenlijk in 1 film wel terug, al overheerst het positieve gevoel.

Gin Gwai is zeker een bovengemiddelde film. Af en toe zat ik aan de buis gekluisterd, maar echt creepy wilde het maar niet worden. Dat gekluisterde was vaak maar van korte duur. De film kent ook net wat te veel schoonheidsfoutjes over de hele linie, waardoor het geen meesterwerk(je) wordt.

Het is dat je de taal niet spreekt, waardoor acteren lastiger te beoordelen is, maar dit was echt niet best af en toe. Als je dat in een Nederlandse film ziet, krijg je alle vooroordelen over de NL cinema weer op een rij, maar hier valt het minder op. Ik heb er dan ook niemand over gehoord, opvallend. Vooral die dokter met zijn open mond was echt niet best.
Visueel is het nogal wisselvallig. Af en toe echt wel mooi/stijlvol, maar eigenlijk alleen tijdens de schrikmomenten en/of andere momenten dat er wat gebeurt. Tussendoor is het nogal saai in beeld gebracht en het kleurgebruik is sowieso niet echt mooi.

De schrikmomenten zijn oké, maar viel nergens van mijn stoel. Ik vind geluidseffecten om schrikmomenten op weg te helpen echt een beetje vals spelen trouwens. Dat zat er net wat te veel in, iets dat je meer gewend bent van Hollywood film. Die Pang broers hebben best talent, maar ben geen fan. Als je het verhaaltje ontleed is het eigenlijk heel mager. I see dead people en dat is het lange tijd dan ook wel zo’n beetje.

Beste spannend, enkele leuke scenes, soms mooi in beeld gebracht maar de film ging nergens echt onder mijn huid zitten. 3,5 sterren.

Behoorlijk vermakelijke highschool horror. En knap hoe de transformatie naar een weerwolf wordt verweven met de veranderingen die elk meisje doormaakt op de weg naar het vrouw zijn. Al ken ik vrouwen voor wie de tijd van de maand meer gedragsveranderingen met zich meebrengt dan voor Ginger in deze zeer aardige film.

Wat vreemd, die lage waarderingen (al zit ik er in mijn uiteindelijke beoordeling niet zo ver boven). Vond het vooral heel degelijk. De Altman stempel heb ik niet gezien, was volgens mij echt gewoon een hired hand hier. Er zijn voor mij twee aanwijzingen te vinden voor de lage waardering alom. De meest charismaloze hoofdrolspeler ooit en de obligatory plottwist die hoort bij een neo noir/film noir. Wat is dat voorspelbaar zeg. Hoeveel van dat soort films hebben we al gehad? Het leek ook niet echt te kloppen omdat de femme fatale nooit het gevolg had kunnen voorzien van veel acties, zoals de ontsnapping en het helemaal niet zo vast stond dat haar vader op deze manier neergeschoten zou worden.

Daarnaast is het redelijk sfeervol, best spannend, leuke bijrollen en het kijkt vlot weg. Vandaar dat ik de lage beoordeling niet (helemaal) snap. Misschien is het de promesse van een Altman met een sterrencast, naar een werk van Grisham. Vond het in het kort goedgemaakt entertainment, met een paar flinke schoonheidsfouten. Ergens tussen 3 en 3,5 sterren. Mijn voornemen strenger te beoordelen, levert hem het nadeel van de twijfel op.

Aardig inzicht in de wereld van de geisha’s. Zag pas het vergelijkbare Flowing van Naruse en deze film heeft daar qua thematiek dus veel van weg. Ook hier wordt het romantische er wat afgehaald en wordt het gekonkel en alle opofferingen die de vrouwen moeten ondergaan duidelijk gemaakt. Mizoguchi is wel wat subtieler overigens. Misschien mist Gion Bayashi wat teveel een hoogtepunt en is het wat traag, maar de mooie statische shots (met de personages die door het al ingenomen camerastandpunt glijden) en het sterke spel in combinatie met zeer geloofwaardige personages op dramatisch vlak maken dit zeker de moeite waard voor die mensen die er eens rustig voor willen gaan zitten. Dit is zeker niet een van de beste van deze regisseur (op basis van de handvol films die ik zag), maar geeft wel zijn consistente niveau aan. 3,5 sterren.

Schitterende film en een masterclass acteren door de twee hoofdrolspelers (hoewel de bijrol van John Vernon ook zeker de moeite was).

Ongelofelijk hoe het fascisme er in het dagelijks leven is ingeslopen en dat het juist vreemd is, als je geen fascist was.

De ontwikkeling van de relatie tussen Antonietta en Gabriele lijkt nogal ongeloofwaardig als je het bijvoorbeeld op papier zou zetten, maar het komt hier erg overtuigend over. Knap gedaan. Vond het begin met de scène waar Antonietta iedereen moest wekken voor de speciale dag (een heel andere dan waar de titel van de film over gaat) is briljant. Met een simpele scène kreeg elk personage diepgang. Je wist hoe de verhoudingen in het gezin lagen en wat belangrijk was voor wie. Je kende het gezin, hoewel je de rest van de film mmaar een lid van dat gezin kreeg te zien. Cinema op zijn effectiefst. Verder was de hunkering van Antonietta naar liefde en het verlangen van Gabriele naar sociale acceptatie en vriendschap schrijnend en ontroerend tegelijk. Veel leuke scènes, veel aangrijpende momenten en zonder dat er al te veel gebeurt, is het erg onderhoudend. En ik blijf dat knap vinden.

De film is een klein beetje neorealisme, maar op veel momenten ook helemaal niet. Een kleine Italiaanse film met grootse thema's. Eentje om in je dvd collectie te hebben. Dikke 4 sterren.

Even los van alle boeken en films was dit een goed gemaakte thriller. Fincher haalt meestal wel een vrij constant niveau waar ie soms bovenuit stijgt (Seven, Fight Club), terwijl dat soms niet helemaal lukt (the Game, Panic Room). Hij is met zo'n verhaal natuurlijk helemaal in zijn comfortzone. Film is strak gemaakt, behoorlijk spannend en het kijkt gemakkelijk weg.

Als ik hem even niet los zie (want dat kan natuurlijk eigenlijk niet) van bijvoorbeeld de Zweedse versie, vraag ik me af wat we hier aan hebben. En dat is eigenlijk helemaal niets. De film is nu eenmaal een paar jaar eerder al gemaakt. Fincher was te laat. Ja hier zijn andere acteurs en de film is uiteraard gemaakt door een andere crew. Maar veel maakt het niet uit. Hij wilde deze film eigenlijk al veel eerder maken, nou dan had die dat moeten doen. Nu is hem de kaas van het brood gegeten. Mensen die beweren dat Fincher er een heel andere visie op na houdt of veel dingen anders heeft ingestoken, zijn w.m.b. amper serieus te nemen. Ik lees hierboven bijvoorbeeld een zo niet terzake doende verschil, dat ik me amper kan voorstellen dat je dat in deze discussie durft op te werpen. Als er morgen een filmmaker langskomt die nog een keer precies dezelfde film maakt en een paar details wijzigt, is dat dan iets om over te juichen? De film is opnieuw gemaakt en dus is het een remake, hoe vervelend de makers dat woord zullen vinden.

Het is geen zelfgenoegzaamheid dat ik mijn eerdere onvrede over de remake bevestigd zie worden, maar eerder een teleurstelling. Het is overbodig. Het voegt niets bijzonders toe en qua kwaliteit ontloopt het elkaar amper. Visueel is het wat strakker, maar ook daarin is deze film niet zo veel beter om daar nu dolenthousiast over te gaan lopen doen of het zijn bestaansrecht aan te ontlenen. En dus zitten we naar bijna dezelfde film te kijken. Top. Voor een film waar het verhaal zo belangrijk is nogal ruk dus. Normaal zou ie 4 sterren krijgen, nu 3,5 sterren. Dat valt denk ik nog mee voor een overbodige film.

Wederom een geweldige film van Leone. Het begint als een vrolijke western, maar blijkt veel meer dan dat. Namelijk een politiek epos, dat echt wat te vertellen heeft.

De openingsscène laat dit eigenlijk al zien. Een geweldige scène, met een van de meest originele overvallen ooit.
Verdere hoogtepunten zijn talrijk; de bankoverval dat een gevangenisbevrijding blijkt, de kinderen van Juan die vermoord zijn (prachtig stukje regie weer van Leone), de massale executies, de flashbacks, het eind. Allemaal geweldig.

Verder vond ik het acteerwerk wel ok, (Coburn past perfect in zulk soort rollen) maar niet bijzonder. De muziek is dat natuurlijk weer wel. Alles bij elkaar een geweldige film. Ken geen regisseur die zo zijn stempel op zijn films weet te drukken als Leone. Dikke 4 sterren.

Geweldige film van de geweldenaar Fellini. Heerlijke droombeelden, flashback's, geestenverschijningen en andere bizarre gebeurtenissen. Deze surrealistische trip wordt door de geweldige bizarre karakters gedragen. Fellini wist ze wel uit te zoeken. Werkelijk iedereen in deze film is weer een beetje (of heel erg) gek en bizar. Behalve Giulietta. En dat contrast is nu juist zo mooi. Vooral omdat ze voor de verandering van haar (zo krampachtig beschermde) leven staat. Ook een diepzinnige film, die een aantal mooie levensvragen behandelt. Maar vooral een heerlijke trip in een wereld zoals alleen Fellini die kan presenteren. Ondersteunt door muziek, die hoewel niet de mijne is, uiterst goed past en geweldige acteurs. Maar de film wordt weer gedragen door een onovertroffen regie. Nog steeds alleen maar goede films van hem gezien. 4 sterren.

Misschien niet zo spectaculair als andere van zijn films, maar toch wel de moeite waard voor de liefhebber. De liefde voor de koe wordt heerlijk ver doorgevoerd en de situaties zijn nogmaals niet zo uniek als andere van zijn films, maar het is toch wel weer erg aangenaam. Ik weet trouwens niet waar die voorliefde voor treinen van Keaton vandaan komt, maar dat zit wel in erg veel van zijn films. 3,5 sterren.

Ja erg leuk weer. Ben inmiddels een Miike fan, al duurde het even. Maar dit is nu de 5de film op rij die me erg bevalt van hem (in totaal stuk of 14 gezien).

Een soort mix van Alice in Wonderland en Naked Lunch alleen dan nog gekker. Dat laatste is niet perse een aanprijzing, maar de film zit vol maffe momenten (natuurlijk) met die over the top miike humor, ik houd er van.

Miike varieert gelukkig genoeg, maar soms herhaalt ie zich zelf. Zo is de fascinatie voor vrouwen op leeftijd die zichzelf melken nu wel duidelijk. Maar heb me prima vermaakt met Miike op de surrealistische tour 4 sterren.

Vooral inderdaad een geloofwaardige film die niet romantiseert. Verfrissend, was er wel blij mee, wat dat betreft.

Vond Gomorra overigens allesbehalve saai, maar juist te vol gepropt. En dan kom ik meteen al op mijn kritiek bij deze film. En dat is dat de plot nogal wat hiaten vertoont (ook bij een film met verschillende verhalen, moet alles dichtgetimmerd zijn), veel verhaaltjes leken niet of half af. Nu had ik het idee dat de makers heel wat te vertellen hadden, maar niet helemaal uit hun woorden kwamen, de draad kwijt raakten bij een aantal verhaaltjes en het zo maar lieten. Het was hierdoor onmogelijk voor mij om echt emotionele binding te krijgen met de (vele) karakters. Script n.a.v. het boek was eigenlijk gewoon nogal matig geschreven.

Dat is een fors punt van kritiek, voor een film waar ik al met al behoorlijk over te spreken ben. Ik vond veel scenes heel erg sterk en de geweldsexplosies deden mij bijna van de bank af shaken. Heb verder ook meer dan twee uur ontzettend geboeid gekeken. Nogmaals heel realistisch en geloofwaardig, het punt dat de makers wilde maken (de Gomorra is overal), vond ik dan ook heel geslaagd. 4 sterren lijkt wat hoog na mijn kritische geluiden, maar dit is eenvoudigweg beter dan de films die ik op 3,5 sterren heb staan. Heerlijk om nu eens niet een quasi-stoere maffia film te zien (hoewel ik daar ook van kan genieten, die zijn er al zat). Het had een briljante film van het niveau van een Amores Perros kunnen zijn, nu was het gewoon een zeer degelijke film, die net aan 4 sterren verdient.

Laat ik het dan ook maar roepen; prima regiedebuut van Affleck. Laat hem ajb stoppen met acteren en lekker films gaan maken. Zo, want ook een film waar hij zelf niet in te zien is (goddank liet hij het uit zijn hoofd een rolletje/cameo op zich te nemen) kan rekenen op een paar schoppen in de onderbuik van de acteur Ben Affleck.

De regisseur Ben Affleck dan maar. Affleck heeft naast aandacht voor de plot, veel oog voor de look van de film en de casting. Goed gecaste acteurs in de bijrollen, welke bestaan uit perfect gekozen vieze mensen, die zich bevinden in de vieze hoekjes van de achterbuurten van Boston, wat zich steeds vaker laat zien als geschikt decor. Hoofdrolspelers zijn dan weer niet zo bijzonder, m.u.v. , jawel, weer een Affleck. Leek eerst niet helemaal te passen, maar uiteindelijk speelde hij zijn rol met veel overtuiging. Film heeft verder een wat smerige look, dat perfect past bij de karakters en het verhaal.

De plot laat veel krachtige scenes toe, die het verhaal interessant houden. Film begint sterk als een film noir achtig stukje cinema. En op het moment dat ik daar een beetje genoeg van begon te krijgen, slaat de film een andere weg in. Die van een conspiracy thriller. Goede keus om een wat andere weg in te slaan, nog beter getimed, maar op een gegeven moment werd ik na de 5de of 6de plottwist wel een beetje moe. Was iets te veel van het goede.

Verder kan ik eigenlijk alleen maar positief zijn, echt een van de sterkere in zijn soort. Film wil ook echt wat te vertellen over de situatie in achterstandswijken, het spelen van eigen rechter en verwaarlozing van kinderen, maar laat een oplossing of oordeel wijselijk in het midden. En zo hoort het ook. 4 sterren.