Meningen

mooie film, waar een goede balans is gevonden tussen de liefdesverhalen en oorlog. met name de burgeroorlog zorgt voor een aantal prachtige scènes, met als hoogtepunt het treinstation met duizenden oorlogsslachtoffers . maar in feite veel meer mooie scènes. 4 uur film vliegen voorbij. veel periodefilms van tegenwoordig zijn (nu al) oubolliger dan deze film. (met name door gekunstelde dialogen waar dergelijke films tegenwoordig niet meer zonder lijken te kunnen).

de fotografie is erg mooi in deze film, nee werkelijk schitterend zelf. ik kan me voorstellen dat de liefdesscènes een beetje te veel van het goede zijn voor sommige mensen (zelf vond ik ook niet alles even interessant), maar de GTST vergelijking is ronduit belachelijk. dat sommigen Leigh irritant vonden kan ik me ook voorstellen, maar in feite betekend dat ook dat zij haar rol als verwaande en arrogante femme fatale goed heeft gespeeld. dat het acteerwerk gepaard gaat met het nodige overacting, neem ik dan maar voor lief.
prachtige film, die nog altijd weinig aan kracht ingeboet lijkt te hebben. niet foutloos, wel erg goed. 4 sterren.

PS: Was dit niet een van de eerste films in techni-color? of vergis ik me nu?

Een onnavolgbaar verhaal, maffe scène-overgangen en de meest merkwaardige muziekkeuzes die je ooit gehoord hebt, kunnen niet verhinderen dat dit een zeer vermakelijke ratjetoe is. In elke scène gaan zo veel dingen goed en fout, dat je met stijgende verbazing blijft kijken, zonder een idee te hebben waarnaar precies. Niet na te vertellen.

Mja, 'gewoon' een prima film hoor. Ik snap de negatieve geluiden over saaiheid ook bij deze film weer niet, omdat er juist ontzettend veel gebeurt. Qua actiescenes en zo niet nee, maar verhaaltechnisch is het af en toe duizelingwekkend, wat nu juist ook een minnetje is.

Interessante materie in ieder geval de CIA. Helemaal niet saai, tenzij je op geheimagenten als James Bond zit te wachten (wat ook leuk kan zijn, maar dan zit je hier verkeerd). Er zijn 4 of 5 momenten die echt heel goed zijn (de moord op de vrouw van Damon's zoon, de 'Telll me you name' scene, de moord op die knakker die Damon de kneepjes leerde, het verbranden van de brief, de aankomst op het strand met lijken. Vooral erg fraai in beeld gebracht. Je kunt merken dat de Niro er op vooruit is gegaan als regisseur. Hoewel ik a Bronx Tale iets beter vond, was daar de regie dus veel onevenwichtiger. The Good Shepherd is visueel sterker, niet zo spastisch qua muziek, veel minder gehaast, betere timing.

Daarnaast is er inderdaad wel wat aan te merken op de film. Onhandig gedoe met heen en weer schuiven in de tijd, wat niet erg functioneel overkwam. Damon is een aardig acteur, maar ik vond hem hier niet goed gecast. Hij heeft een te vriendelijke kop en hij doet eigenlijk niet veel meer dan stil zijn. Ben het ook wel eens dat het gelijk blijven van zijn uiterlijke leeftijd, niet erg handig was. En zo zijn er misschien nog wel wat dingetjes, maar dat de film door sommige filmliefhebbers (of moet ik zeggen actieliefhebbers) wordt neergesabeld en saaiheid wordt verweten is nogal belachelijk. Ga dan maar lekker naar James Bond. Heeft puur met verwachtingspatroon te maken en/of een te nauwe kijk op wat film zou moeten zijn. Dat geldt ongetwijfeld niet voor iedereen hier, maar echt voor een groot deel. Ruime 3,5 sterren en dat zou bij herziening best op 4* uit kunnen komen.

Blijft ondanks een hoop op papier cliché aspecten en veel voorspelbare scenes , stevig overeind. Knap eigenlijk. Van Sant smeedt een mooi geheel van de sterk uitgewerkte personages en sterk geschreven (originaliteit dus daargelaten) script en dialogen. Ook de acteurs zijn allemaal aardig of goed, maar het belangrijkste is dat het een warme film is waarbij je meeleeft met de karakters. Kreeg er wel energie van. Toch wel een van de leukste feelgood scenes is wanneer Will die Harvard bal op zijn nummer zet. Verhoogd naar 4 sterren.

Amerikanen die een film op zijn Frans/ Europeaans doen, betekent dat ze heel hard proberen de ongedwongen sfeer, luchtige humor en warmte die de Europese klassiekers van Hollywood onderscheiden proberen na te bootsen. In dit geval lukt dat ook weer niet. Nu is Scott sowieso niet zo bekwaam in warme gevoelscinema en goed uitgewerkte personages, zijn capaciteiten liggen meer op technisch vlak. Leuk dat Scott zin had in een uitstapje, maar ik heb er niet veel aan. A Good Year is te gemaakt en geforceerd. De thema's te oppervlakkig en voor de hand liggend, de (weg naar) de uitkomst te voorspelbaar, de dialogen te geschreven. Ben al geen fan van Crowe, maar wat is ie hier misplaatst. 1,5 sterren. Ik zet nog wel een Rohmer op.

Een murder-mystery weekend gecombineerd met een film over klassenverschil. Het laat zich na het zien van de film niet moeilijk raden welke van de twee belangrijker was. Het is in veel opzichten een typische Altman film. Een veelheid aan personages die druk door elkaar lopen en het beeld dat als een soort voyeur door de gangen glijdt. Een film met zwarte humor, waarbij de personages zich moeten schikken binnen het grotere geheel.

Altman had blijkbaar tegen het eind van zijn carrière een status verworven dat iedereen wel in de nieuwe Altman wilde spelen. Het zorgt voor een masterclass acteren van ervaren acteurs. Zo’n veelvoud van grote namen haalt het beste in elkaar naar boven. De acteurs en het verhaal boeien de hele film, soms is het erg geestig (o.a. de rol van Fry, de parallel met de filmproducer), dan weer verrassend scherp (het is een beetje de devaluatie van het aristocraten weekend van de jaren ’30) en sowieso knap gemaakt. De memorabele momenten die zijn grootste films wel hebben, miste ik een beetje.

Altman’s aanpak zorgt er in dit geval (en eigenlijk wel vaker) dat je toeschouwer bent en blijft in plaats van deelgenoot. Zeker niet per definitie een probleem, maar in dit geval houdt het de film van een meesterwerk status af. Een betere omschrijving vind ik dat het een goede film is. En dat is Voor films als deze is men vergeten de 3,75 sterren optie uit te vinden. Ik gooi een muntje op.

Erg vermakelijke maffiafilm. De film heeft niet zo veel diepgang, is qua script niet heel sterk en komt af en toe nogal fragmentarisch over, maar is in zijn totaliteit erg geslaagd. Als geheel loopt het toch wel erg lekker. Geweldig tempo en veel sterke scenes. Verder ook allemaal prima verzorgd. Cinematografisch niet hoogstaand, maar erg lekker om naar te kijken. Geen oscarwaardige prestaties, maar goed gecaste acteurs met potentie. Geen dialogen ala Goodfellas, maar het komt allemaal erg naturel over. Een film die niet groots is, maar schwung heeft. 4 sterren. Als je van gangsterfilms houdt (en dat zijn er nogal wat hier), moet je deze gaan kijken.

Bij vlagen echt geweldig. Vooral de eerste drie kwartier eigenlijk. Die kop van Eastwood is geweldig. Zelfs op bijna 80 jarige leeftijd is hij cool en badass. Dit komt tot uiting in een aantal heerlijke scènes. Daarna ontvouwt zich helaas een vrij standaard en braaf verhaaltje, met veel sentimenteel en behoorlijk voorspelbaar gedoe. Heel storend is het niet (hoewel wel een beetje), maar de film komt nu een beetje op de hoop van andere films die ook al niet zo bijzonder waren. En dat had niet gehoeven. 3,5 sterren.

Op zich begrijp ik kritiek dat Wes Anderson steeds dezelfde soort film maakt wel, maar verder vind ik erg weinig om op zijn films aan te merken. Ontzettend rijke komedie die, nadat ie eenmaal op gang is, niet meer stilstaat. Ik ken weinig filmmakers die hun films zo vol met kwinkslagen, gimmicks en geestige details stoppen. Bovendien vind ik genoeg variatie in de films om er afzonderlijk net zo veel van te genieten. Van mij mag hij zo zeker nog een jaar of 20 doorgaan. 4 sterren opnieuw, een beoordeling waar ie patent op heeft bij mij.

Vond er erg weinig aan. De film is bekend geworden door het opmerkelijke concept. Maar wat mij betreft wordt om dat op zich niet oninteressante uitgangspunt een weinig memorabele film gebouwd. Het is een satire die maar niet scherp wil worden. Want het is natuurlijk niet zo dat de maatschappijkritiek direct alle lof verdient alleen omdat mensen zich dood eten, wat op zich redelijk uniek is.

Ik vond de film dan ook weinig opzienbarend. La Grande Bouffe is misschien provocatief in het onderwerp, maar ik voelde nooit een vorm van walging, had er nauwelijks enige emotie bij en humorvol vond ik het eigenlijk ook al niet echt. Had dan ook niet verwacht dat het een vrij suffe film is ondanks het idee en het vele pontificale naakt. Zelfs de normaal gesproken prima acteurs deden me niet veel. Eigenlijk was het allemaal nogal saai, dat is toch vrij onverwacht. Vroeg me gedurende de speelduur ook niet af waarom ze zich nu graag wilden doodeten, het interesseerde me te weinig. Dat komt omdat te bedacht aan voelde. Want zo apart dan dat ene idee belooft wordt het niet.

Jammer dat een talentvollere filmmaker er niet mee aan de slag is gegaan (Bunuel!). Toch zijn er ondanks alles momenten waarop de film wel zijn potentieel verraadt, waardoor het weer niet behoort tot het aller slechtste dat ik ooit zag. 2 sterren.

Schrijnend hoe twee van mijn favoriete films (Stalag 17 en the Great Escape) op deze film lijken. Geweldige cinema, waar alles in zit. Humor, emotie, diepgang, een krachtig statement en zo veel meer. Zijn tijd ver vooruit. Een meesterwerk van Renoir. Nu snel andere films van hem gaan zien (La Regle du Jeu!) 4,5 sterren.

Vermakelijk inderdaad. Grootste troef is het leuke verhaaltje (vlot, hoog tempo, leuke setting) in combinatie met de situatiehumor. De film is ook verrassend goed in balans. Geef de Funes meer schermtijd en het wordt te veel van het goede. Ook de switch van Parijs naar het platteland zorgt voor de nodige afwisseling, hoewel ik het stuk in Parijs leuker vond. Het is dus het avontuurlijke aspect dat de film een behoorlijk stuk boven de middelmaat uit trekt. Ik moest denken aan I Was a Male War Bride, North by Northwest en the Last Crusade. 4 sterren.

Ook wel weer leuk hoor. Begint leuk met baby en negenjarige met Lloyd-bril op. Daarna is het een half uur wel aardig. Vond het iets minder dan de andere Lloyds die ik zag. Dat wordt goedgemaakt de laatste 25 minuten. De flashback en alles daarna. Lloyd die zich met talisman onoverwinnelijk voelt was heerlijk. Het blijven toch wel erg consistent leuke films. 3,5 sterren.

Absoluut knap gemaakte film. Zit de gehele speelduur tussen een kunstfilm en blockbuster in. Sowieso is Cuaron daar erg goed in. Dat bewees hij al toen hij de beste Harry Potter film maakte, maar ook bij zijn laatste film. Hij is in staat om blockbusters te maken die niet zo nadrukkelijk dat Hollywoodsausje hebben (hooguit een beetje).

Bullock zag ik nog nooit zo goed spelen overigens. Zonde dat ze voor 90% van die mutsenproducties op zich neemt waarin ze steevast hetzelfde doet.
De sfx zijn erg sterk natuurlijk. Weer zo'n film die je ervan doordringt hoe knap het is om te zien wat ze allemaal kunnen.
De cliches blijven hier net binnen de perken (maar zijn wel aanwezig), maar het geheel is vrij geloofwaardig. Lang niet alle plotontwikkelingen werken optimaal. Daar is het ondanks alles toch wat te standaard voor. (Het feit dat dit de laatste missie van Clooney is, Clooney die zichzelf opoffert, een zuurstof tank die het net redt etc. etc., een explosie waarin Bullock net ontkomt) . Maar moet eerlijk zeggen dat de 90 minuten voorbij vlogen. Het werkt grotendeels en de poespas wordt nergens te gek. De stilte van de ruimte tegenover de eenzaamheid van de hoofdpersoon, werkt trouwens wel ontzettend sterk. Daarin zit de diepgang die deze film zeker boven de gemiddelde Hollywoodproductie plaatst.

Misschien had ik er stiekem iets meer van verwacht, maar een bovengemiddelde film is dit uiteraard wel. 3,5 sterren.

Zelden een film gezien waar de positieve en negatieve punten zóver uit elkaar liggen. Verschrikkelijk geschreven zowel dialogen als script. De bloedserieuze toon slaat de plank mis ook omdat de pogingen tot verlichting /humor volstrekt mislukken. Muziek en w.m.b. ook Damon waren intens slecht. Daartegenover staat een prettig (iets té) cgi spektakel met hoog tempo, technisch vrij goed én met de visuele flair van een regisseur die beter materiaal verdient. Tony Gilroy en Edward Zwick hebben uit alle macht geprobeerd Zhang Yimou op te zadelen met een onmogelijke opgave een goede film te maken. Hij kwam nog een eind, maar om the Great Wall naast films als House of Flying Daggers en Raise the Red Latern in de kast te zetten, doet toch een beetje pijn.

Pff, wat jammer dat Greengrass aan de slag is gegaan met zo'n futloos scenario. Jammer dat ie zelf niet gewoon het screenplay schreef zoals in zijn beste films. Alle ingredienten van een standaard politieke thriller zitten er in. Heel draaiboekachtig. De man die ontdekt dat er iets niet klopt (die vergeef ik Greengrass nog), de journaliste (natuurlijk een vrouw) met een geweten, de gehele rol van Kinnear met zijn gekonkel, Freddy (sowieso een rol die wel erg nadrukkelijk emoties bij de kijkers moest gaan halen) die toch roet in het eten gooit door de generaal uit onverwachte hoek neer te knallen (dat was zo voorspelbaar en das knap want het sloeg werkelijk nergens op),de hele rol van de cia agent die Damon in vertrouwen neemt (hoe heet die acteur ook al weer), het einde met de confrontatie die uiteindelijk niets verandert (kan ook niet anders), Damon die toch zijn gram haalt als klokkenluider met zijn mail aan alle grote nieuwsbrengers. Het enige waar Greengrass (of de schrijvers) wat mij betreft een streepje voor verdienen is het feit dat hier duidelijk een standpunt in genomen wordt (in plaats van alles in het midden te laten).

Door dat clichematige is het realisme dat zo sterk is in films als United 93, Bloody Sunday en zelfs in de beide Bourne films (geloofwaardigheid heb ik het dan over), niet aanwezig waardoor het onmogelijk is mee te leven met de karakters en hele situatie daar in Irak. Dat de film dan bij momenten technisch ontzettend knap is, is slechts een troost. Het is nu slechts een middel om het flauwe scenario op gang te houden. Erg jammer 2 sterren.

Overlevingsfilms en/of films in een beboste setting hebben bij mij al gauw een streepje voor. Het was ook met name de reden dat ik the Grey eens wilde zien. De film moet het dan ook vooral hiervan hebben. Ik wist verder wel dat er wolven in voor zouden gaan komen, maar niet dat dit de focus zou zijn en de survival met name hierom draait. Iets meer diversiteit had van mij wel gemogen.

Het is jammer dat de speciale effecten op de momenten dat de wolven aanvallen bijvoorbeeld niet best zijn. En dat de cast buiten de hoofdrolspeler bestaat uit matige b acteurs, in bovendien wel erg kleurloze rollen. Het geeft de film een wat goedkope feel mee, terwijl het op andere momenten nu juist visueel sterk en stijlvol is.

Toch overheerst een positief gevoel, omdat er behoorlijk wat vaart in zit (slechts enkele momenten breken daarmee) en het best spannend is. Er zitten genoeg scenes in die de moeite waard zijn en er wordt goed gebruik gemaakt van de locaties. Toch vond ik het niet bijzonder genoeg voor een hoge beoordeling. Ergens tussen 3 en 3,5 sterren in

Vind Kuijpers een talent en hoewel zijn carrière al even duurt, blijf ik het idee hebben dat hij nog in de beginfase van zijn loopbaan zit en dat ie zijn methoden nog moet perfectioneren. Met deze film erbij heeft hij voor mij 2 goede films, 2 aardige films en 2 matige films (1 zag ik er nog niet) gemaakt. Weet dus nog niet helemaal wat ik aan hem heb, hoewel ik ook bij de matige films aanknopingspunten zie. Deze film valt voor mij voor de goede orde in de categorie matig.

Misschien ben ik wat te ver verwijderd van de doelgroep (hoewel ik dat altijd een flauw argument vind, zat kinderfilms die ik heel erg leuk vind), maar vond er nogal wat mis mee. Het is soms gemakkelijk geroepen dat de acteerprestaties niet best zijn, maar jeetje wat was het matig. De meeste kinderen (en vooral de held) trekken het niet. Ik denk dat je in een gemiddelde basisschoolproductie charismatischer talent tegenkomt. Als je dat toch vergelijkt me iets als Stand by Me. Dat meisje ging nog wel trouwens. Maar het valt in het niet bij Nijholt. Wat een regelrechte ramp is dat zeg. Dat hij niet kan acteren is 1 ding, maar dat hij ook totaal de feel mist die past bij zo’n rol is echt schrijnend. Elke acteur denkbaar had hier beter voor geweest. Schijf, normaal best goed, is ook al niet op dreef (al krijgt ze weinig ruimte natuurlijk). Ook de ouders vond ik maar vervelende typetjes. Het is gewoon een verkleedpartijtje, mijn groep 8 schoolmusical productie was beter gespeeld, zeker weten. Edo Brunner was wel leuk, trouwens. Dit was trouwens de beste fase van de film. Toen had ik het idee dat het nog goed kon komen.

Cinematografisch vond ik de film overigens prima verzorgd en daar zie je dan het talent waarover ik het had, doorsijpelen. Effectieve shots, fraaie belichting en kleurgebruik. Zag er soms zelfs uit als een dure Hollywood film. Dat geldt dan weer absoluut niet voor veel decors en kostuums. In dit opzicht (ook niet eerlijk natuurlijk) kan zo’n productie zich niet meten met duurdere buitenlandse producties en zie je het ontbreken van grotere middelen er aan af.

Ook het in de basis aardige verhaal (de derde pilaar), was totaal niet lekker uitgewerkt, het loopt gewoonweg niet. Vooral het eind in dat park had heel leuk kunnen zijn, maar nu komen we niet verder dan een luik waar wat kinderen doorzakken en een botsauto die tot leven komt. Vond het erg karig.

Jammer, dit was de uitgelezen kans om zijn veelzijdigheid te laten zien. Ik blijf hem volgen, dat wel. 2 sterren.

Van Warmerdam's film worden bij elke nieuwe film tot nu toe (moet alleen Ober nog) minder. Gelukkig begon het niveau hoog. Deze film is zeer aardig, maar ik begrijp negatieve geluiden wel.
De film heeft zeker drie geweldige momenten, die wat mijn betreft tot de betere van van Warmerdam gerekend mogen worden; de scènes bij boer Lammers en de ontsnapping, het jatten van de auto met hulp van de eigenaar en de begrafenis met emmer (leek zo uit een goede Coen's film te komen).

Daartegenover stond een inkak moment bij de te lang durende scenes in de Spaanse villa, veel (bewuste) plotgaten (ik snap bijvoorbeeld wel dat van Warmerdam het niet belangrijk vond hoe ze in Spanje kwamen, maar dan kun je nog steeds niet je zelf er zo makkelijk van af maken) en onvermogen de film lekker af te ronden.

Klinkt flauw, maar de reden dat de film toch een stukje beter dan gemiddeld is, is de regie. De typische van Warmerdam personages die niet helemaal sporen, de absurdistische situaties die hier net wat minder samenhang hadden dan in zijn vorige films, die typische van Warmerdam look met heel bijzondere art direction (vooral scènes in Nederland).

Heb me prima vermaakt, echt goed is het niet, maar zeker de moeite waard. 3,5 sterren.

Wel leuk. Uitgangspunt en verhaaltje is best aardig, hoewel ik het idee had dat ik iets soortgelijks al had gezien. Delicatessen is de enige film die me te binnen schiet, maar heb het idee dat het verder niet heel origineel was. Toch zorgt het voor best leuke momenten, ook omdat het wel afwijkt van mainstream hollywoodkomedies. Het kijkt allemaal wel erg prettig en gemakkelijk weg. Wat geestige momenten (vond het helemaal niet zo zwart trouwens), prettige cinematografie en goede Deense acteurs (die je eigenlijk telkens weer terugziet in andere Deense films) maken dit behoorlijk vermakelijk. 3,5 sterren. Na zeer aardige films als Election Night, Flickering Lights en deze ben in nu benieuwd naar een Jensen die helemaal losgaat en alle schroom van zicht af gooit. Ik hoop dat Adam's Apples die films is.

Wat een ongelofelijke clichematige meuk. Er zijn 5 verschillende eindes; Het eind van de training, het pensioen van Costner, de opoffering van Costner, de mythe van Costner (waarin ie iemand zou hebben gered en als soort zeemeerman nog rondzwerft) en het krijgen van het meisje, die allemaal even slecht zijn. We moeten het doen met complete non-acteurs (Costner is de laatste jaren toch wel heel erg achteruit gegaan en Kutcher die helemaal niet kan acteren) en dan ook nog een clichematig but verhaal (moeizame, maar uiteindelijk liefdevolle leraar/ student verhouding). 1 ster is wel genoeg.

Guess Who's Coming to Dinner is niet een film met een boodschap, Guess Who's Coming to Dinner is een boodschap, toevallig verpakt in een film. Zeggen dat het door je strot geramd wordt is dan ook teveel een open deur; de film maakt er geen geheim van een bepaald thema heel nadrukkelijk naar voren te schuiven; sterker de film gaat er in zijn volledigheid over. Kramer zal vast het geluid verkondigen van een specifieke periode in tijd waar racisme zo schaamteloos orde van de dag was, maar deze film is natuurlijk niet helemaal verouderd. Treurig eigenlijk hoever we gekomen in een kleine 50 jaar. Als je nu als burgertrutje een Marokkaan meeneemt naar huis, zullen er ook heel wat huishoudens schudden op hun grondveste.

De film is dus open en eerlijk in wat ie is en is nu nog best actueel. Belangrijker is of het punt dat Kramer probeert te maken overkomt. Daar faalt ie wat mij betreft wel in. Ten eerste blijft de film te veel hangen. Het gaat uiteindelijk slechts over de goedkeuring van (met name) Tracy waarvan je weet dat ie er toch wel komt, dan dat het intelligente vragen over rassenkwesties behandelt. Ten tweede ontaard de discussie uiteindelijk steeds in dat de ouders weten wat voor een lastig leven het jonge stel zal krijgen. Dat is dus een beetje het afschuiven van de problematiek. Nu komt er niet veel meer uit dan, "de personages vinden de gemengde relatie eigenlijk niet erg, maar vinden dat de maatschappij er niet klaar voor is en willen hun dochter daarvoor behoeden. Dat is dus veel minder interessant. Interessanter zijn de gevoelens die zij zelf er over hebben, niet wat zij denken dat anderen erover denken.

Verder is het allemaal heel erg geschreven. De dochter is wel erg naïef. De ouders van beide worden overvallen door het nieuws, omdat de kans er niet was ze het rustig te vertellen. Bovendien moeten ze binnen een dag een antwoord hebben (want ze moeten vliegen en snel trouwen en weet ik wat al dan niet meer). Bovendien slijpt Poitier de messen door de bruiloft af te laten hangen van het antwoord. Dit alles wordt een keer of 6 letterlijk herhaald door Tracy, om de netelige situatie extra duidelijk te maken. Natuurlijk zijn de ouders tolerante liberalen en de neger is zo vlekkeloos als maar zijn kan, zodat het alleen hoeft te gaan over de huidskleur. Dat ging er allemaal ook maar lastig in. Ik hoorde steeds de stem van Don LaFontaine die zei; "She's in love. He is the perfect guy. Except........... He's black!!!!!!!!!!' Film loopt wat dat betreft ook voor op veel hedendaagse komedies, die één enkel uitgangspunt helemaal uitmelken.

En zo kent de film dus heel wat problemen. Uiteindelijk is het best een oke film. Ik mag Kramer wel. Hoewel z'n moraaltjes opzichtig zijn, is hij tenminste wel lekker duidelijk. Geen verstopte kritiek. Net als the Defiant Ones, die veel beter is. Bovendien is hij best een solide filmmaker. De toon is luchtig en soms is de films zelfs ronduit geestig, wat ook wel weer een valkuil is, zo wordt het nooit scherp. Bovendien draagt deze film wel degelijk bij aan een blijvend relevante maatschappelijke discussie. Het acteerwerk is prima en ondanks alle gebreken is het in elk geval een opmerkelijke film, die ook nog behoorlijk vlot aan de man gebracht wordt. Al met al heb ik me redelijk vermaakt. Maar dat Guess Who's Coming to Dinner grote problemen kent, is evident. 3 sterren.

Op een paar verrassend aardige grappen tussendoor, valt er bijzonder weining te genieten. Het hele uitgangspunt van het verschil in grootte tussen Gulliver en de inwoners van Lilliput, behoort een kapstok te zijn voor een leuke avonturenfilm. Niet een doel op zich. Nu beperkt de film, geheel in de traditie van de laatste jaren, tot het zo veel mogelijk uitmelken van dit ene uitgangspunt. And that's it. Dat is niet leuk genoeg, vooral omdat dit gebeurd met het ene cliche na de andere. Het is echt een beetje lopende band werk. Zonde.

1,5 sterren, nogmaals voor een paar grappen die geslaagd waren.

Gunfight at the O.K. Corral is een uitstekende western van de oerdegelijk regisseur Sturges. Bekwaam in beeld gebracht, zeer degelijk verteld en veel sterke scenes, de onvermijdelijke shootout is een van de beste in het genre. Wat ook Sturges goed heeft begrepen is dat de film gaat over de personages en dan pas over de gebeurtenissen en hij beschikt daarvoor over uitstekende acteurs. Douglas ben ik nooit zo fan van (speelt wel in erg veel goede film), maar vind dit een van zijn betere rollen. Lancaster is geniaal als altijd, maar ook de rest van de cast voldoet.

De onvermijdelijke vergelijking met de versie van Ford is eigenlijk niet helemaal terecht, omdat dit een compleet andere film is geworden. De bijkans geniale regie van Ford wint het van de zeer solide regie van Sturges en met name omdat die eerste er in slaagde (zoals niemand dat ooit beter lukte in een western) om de karakters zoveel diepte mee te geven, dat dit bij voorbaat al niet te winnen voor laatstgenoemde. Verder is deze film niet eens veel minder dan My Darling Clementine en dat is heel wat. 4 sterren, voor deze naar het schijnt meer accurate vertelling.

Zeer aardige Western, die lang erg standaard leek, maar dat zeker niet was. Ik dacht even dat we ene shootout na de andere zouden krijgen, maar het was volledig op de spanning gericht. Peck opgejaagd door een bejaarde scherpschutter, een jonge gunfighter, drie broers op zoek naar wraak en de dames van de goede stand. Het verhaal erachter zie je bijna voor je en het naderende onheil kan van alle kanten komen. Vind Peck absoluut geen Western acteur, maar hij deed het niet slecht. Deed me een beetje denken aan High Noon, qua toon en sfeer en ik lees dat ik niet enige was. Twijfel een beetje tussen 3,5 en 4 sterren.

Houden de mensen hier niet van oude avonturenfilms? Ik vind dit echt vermaak ten top. Leuke humor, maar voor de tal van avontuurlijke en actierijke scenes, zijn heerlijk. De film heeft een ontzettend hoog tempo, Grant is weer eens geweldig en de een na de andere geweldige scene dient zich aan. The Temple of Doom lijkt hierop als twee druppels water, maar deze is veel beter. Geweldig gemaakt, zeker voor die tijd. Samen met Raiders of the Lost Ark, Captain Blood en nog wat andere films van Curtiz behoort dit tot de crème de la crème van de avonturenfilms. 4,5 sterren.

Soms erg leuk, soms net wat te flauw, maar meestal gewoonweg aangenaam. Je merkt dat Chow zijn methoden hier nog aan het verfijnen is, maar heb me uiteindelijk prima vermaakt. 3,5 sterren.