Meningen

Eigenlijk precies wat ik vreesde. Op zich is het allemaal niet slecht gemaakt en aangezien het ook nog een Zweedse film is, scoort deze film snel punten bij een bepaald filmhuis publiek. Vooral als het allemaal heel dramatisch is. Want dat is het. Eigenlijk geloofde ik het drama bijna geen moment. Het voelde bedacht en geschreven aan. En als het dan toch door je strot geramd wordt, zit je wel met een probleem. De wereld van Så som i Himmelen bestaat uit een eenzijdige benadering van haar karakters. Er zit geen enkele diepgang in de (ontwikkeling van) de personages.

Die scene op het eind dat het publiek ging meezingen is niet alleen heel erg cliché, das echt het ergste nog niet, maar voor mijn gevoel sloeg het nergens op. Waarom zouden ze dat opeens doen? En natuurlijk hoort de dirigent (die precies op het moment van de wedstrijd (ook nog eens precies op het moment suprême)) die aan het doodgaan is, dat via de ventilatieschacht, waardoor er nog één moment van ontroering is. Het voelt bedacht aan. Het zit niet lekker en het klopt niet helemaal. Om over het korenveld nog maar te zwijgen.

Zo zijn er meer momenten. Ik geloofde dat dramatische gedoe van die Stig niet. Die zat echt moeilijk te doen om niets. Het zorgde voor een extra conflict, maar tot welk doel? Zodat het koor allemaal de kant van de dirigent kon kiezen? Er kwam een mentaal gehandicapte uit het niets bij. Ook voelde de lijn met de mishandeling door die Conny aan als te veel van het goede. Ik vond sowieso de flashback op het begin wat mager om aan te geven dat de dirigent zijn littekens uit het verleden had en de verbintenis met Conny als het kwaad dat ook nu weer op zijn pad komt wat te gemakkelijk. Scenes als dat het koor letterlijk voor die vrouw gaat staan om haar te beschermen (nu opeens wel) geloofde ik ook niet. En eigenlijk is het hele uitgangspunt van iemand die teruggaat naar zijn geboortedorp als soort van therapie ontzettend cliché.

Ook zijn er lijnen bijgeharkt die wel potentie hebben, maar uiteindelijk weinig toevoegen. Die dikke die getreiterd werd door die Arne bijvoorbeeld. Op zich interessant en ook niet slecht gespeeld (de uitbarsting), maar wat moet ik er mee? Leren dat er meer speelt in de gemeenschap en het koor? Daar was ik al achter, maar het voegt weinig toe aan het geheel. Er verklaart ook nog een nauwelijks ter zake doende karakter een ander nauwelijks ter zake doende karakter de liefde. Waarom? Om nog een keer aan te tonen wat voor krachten het koor in een ieder los maakt? Het is echt te veel van het goede.

Dramatisch gezien dus een film waar ik niets meer mee kan, omdat ik het niet meer geloof. Vond die Lena het stralende middelpunt in een film waarvan ik ergens de aantrekkingskracht nog wel snap, maar het voor mij geen meter werkte. 2 sterren.

heel degelijke film. de vertelstijl is vlot en er zijn een aantal scenes die heel goed zijn. zoals de spectaculaire ontploffing, waar dat jongentje bij sneuvelt (had ik niet verwacht) en de moord op mr. Verloc. verder is alles behoorlijk goed in orde. acteerprestaties zijn behoorlijk en het camerawerk is bij vlagen heel mooi.

Hitchcock heeft nog nooit een slechte film gemaakt; ben benieuwd of ik dat na het zien van de jaren '30 box nog steeds vind. ik denk niet dat er een regisseur is die meer invloed heeft gehad op de cinema. voor deze film een dikke 3 sterren.

eigenlijk vind ik deze helemaal niet zo heel veel minder dan onbetwiste klassieker north by northwest.

het aantal memorabele scenes is groot. de ontsnapping bij de brug (ik weet waar de makers van the fugitive goed naar hebben gekeken), de lift die ze krijgen van het circus, in de danszaal (leek erg op de scene van north by nortwest op die veiling), bij de blinde man thuis en het eind dat onze helden naar het vrijheidsbeeld leidde.

ik vond alleen het acteren van robert cummings niet altijd even sterk.

verhoogd naar 4 sterren.

Het uitgangspunt is nogal voorspelbaar en ik kan nu een week later weinig echt hilarische momenten meer noemen. Maar wat kijkt de film prettig weg en wat is het aangenaam. De Wilder touch is dat. Net zoals de beroemde Lubitsch Touch. Heerlijk. Wilder heeft een stuk of 6 echt grootse meesterwerken gemaakt, maar voor alle andere films (zag er nog 11, in totaal 17 dus) haalt hij eigenlijk dit constante niveau. Vind het heerlijk en zoveel beter dan de romkom's van nu. 4 sterren.

Nu alle films gezien uit de Lloyd box en daarmee zijn belangrijkste films gezien; een kleine 30. Bewaarde deze voor het laatst. Had er de hoogste verwachtingen van. Niet helemaal onterecht, want het is een geweldige film. Afgetekend zijn beste vind ik het echter niet. Vind Speedy, Girly Shy, Kid Brother en zelfs Never Weaken niet (veel) minder.

De laatste 20 minuten zijn geniaal. Feet First herhaalt trouwens wel heel erg dat stuk. Daarvoor is het ook zeer aangenaam. In deze film zit bijna alles wat Lloyd goed kan. Stunts op hoogte, innovatieve achtervolgingen, Lloyd die zich beter probeert voor te doen, visuele grapjes, misverstanden waar hij zich uit moet redden zoals die scenes in het warenhuis.

Lloyd is geweldig. Na 29 films ben ik 6x op 3 sterren uitgekomen, 14x op 3,5 sterren en 9x op 4 sterren, zo ook nu.

Vind ook deze eerste lange film van Lloyd weer erg geslaagd. Ik blijf me verbazen over de mate van diversiteit die hij weet aan te brengen in films die eigenlijk allemaal heel erg hetzelfde zijn (maar dus toch ook weer niet).

Het begin was erg geestig met een verwaande Lloyd, het vervolg in de marine is ook wel leuk, maar het wordt pas echt erg leuk in de laatste 20 minuten. Dan zijn ze aangekomen in een of ander schurkenstadje in het verre oosten en onderneemt hj een van de meest briljante reddingspogingen ooit in een film. Geweldig. Ook de eindscene waarin hij zijn lief ten huwelijk vraagt door middel van vlagsignalen is erg leuk gevonden.

Zijn films scoren voor mij steeds tussen de 3,5 en 4 sterren in. En zijn grootste klassiekers heb ik dan nog bewaard. Heb er nu een stuk of 10 van hem gezien en ik maak me om onduidelijke redenen al enige tijd op voor de eerste tegenvaller, maar die komt gelukkig maar niet. Laat ik deze maar weer een keer het voordeel van de twijfel geven en hem op 4 sterren zetten.

Heb al 2 jaar de ingekleurde versie liggen. Nu is het er toch van gekomen. Even de kleurtjes wegdraaien en je merkt het verschil totaal niet, zag er prima uit. Toen ik even de kleurtjes terugdraaide (uit nieuwsgierigheid) zag ik wat je al kan raden, dat ziet er echt niet uit! Weg sfeer.

Goed, de film is fantastisch. Heb pas twee films van Clouzot gezien en hij behoort nu al tot een van mijn favorieten. Ontzettend vermakelijk en heel erg spannend. Alles aan de film is eigenlijk goed. Het duurt een uur voordat ze op pad gaan en hoewel dat inderdaad wat lang is, heb je dat uur denk ik (grotendeels) wel nodig. Verder niets aan te merken. Kan alle aspecten van individuele scenes (vond de explosie gevolgd door het oliezwemmen het best tot acteerprestaties apart benoemen, maar de film als geheel is gewoonweg geweldig. 4,5 sterren.

en dan eindelijk gezien. vraag me af waarom ik de dvd heb gekocht, omdat ik betwijfel of ik de film ooit weer wil zien. maar fascinerend is het. aanvankelijk had ik hem gekocht omdat ik minimaal een film van Pasolini in bezit wilde hebben.

ben niet zo gauw vies van iets, maar de perverse sex spelletjes op het begin waren al niet prettig om naar te kijken, laat staan de pis en poepscènes halverwege de film. het eind van deze film kent de meest heftige scènes die ik ooit heb gezien. ik heb gewoon hoofdpijn gekregen van deze film.

deze film is duidelijk niet voor het vermaak. het is net wat je opvatting is van film. wanneer dat puur vermaak is, laat deze film alsjeblieft links liggen. wanneer je open staat voor een enorme klap in je gezicht; is dit je film. verwacht echter niet dat het met de platte hand is.

de symboliek is wel duidelijk, het is alleen net wat je er als kijker mee kan. de beelden zijn bij vlagen echt schitterend. de meest perverse sexspelletjes met op de voorgrond een biddend beeld van Maria. hoe bedoel je geen symboliek.

verder vind ik deze film als drama op zich ook wel geslaagd. ik leefde constant mee met de kinderen en ik hoopte dat het elk moment afgelopen zou zijn. (ik vond het acteerwerk trouwens wel aardig, iets wat ik wel belangrijk vind wanneer ik mee leef met bepaalde karakters). 4 sterren voor de meest gruwelijk film die ik zag. op fysiek en psychologisch niveau.

Volledig eens met Prudh. Wel erg zoetsappig verhaaltje over geloof in je zelf en familiebanden compleet met aflopende timer naar de ondergang van de wereld en al. Mensen die het Pixar / Disney verwijten en deze film niet, zijn niet erg consequent.

Maar het is tegelijk een fijn en lief filmpje. Bovendien knap gemaakt en mooie muziek.

Ik orden de stapel met dvd’s die ik nog moet kijken op verwachtingspatroon. Diegene waarvan ik het minst verwacht ligt onderaan en deze film lag al twee jaar prominent bovenop de stapel. Veel van verwacht dus en die verwachtingen komen voor een groot deel wel uit, al moet ik heel eerlijk bekennen dat ik er misschien nog meer van hoopte.

Het begin was absoluut geniaal. Eigenlijk de hele eerste twintig minuten. Beeld en geluid perfect op elkaar afgestemd. Een heerlijke sfeer waardoor je meteen helemaal in de film zit. De systematische manier van werken en de gevolgde routines krijgen iets mytisch. Fantastisch en Melville etaleert vanaf e eerste seconde zijn grote talent. Vreemd genoeg zakt de film daarna iets in. Eigenlijk vanaf het moment dat hij werd opgepakt. Sowieso snapte ik niet hoe de politie in godsnaam terecht kwam in die kamer waar ze zaten te pokeren (en dus waarom hij werd opgepakt). En als het logisch was dat ze daar kwamen, was het weer niet logisch dat Jef daar was. Hoe dan ook vreemd. Zo waren er wel meer dingetjes en vond ik ook een aantal acties van Jef onlogisch (bijvoorbeeld het opzichtig weggooien van het bebloede verband, of het, bij wijze van spreken, stamgast worden van de club waar hij de moord pleegde). Iets dat totaal niet strookte met zijn berekenende karakter.

Maar gelukkig zijn er op het begin na, nog veel meer sterke momenten en die zijn echt in de meerderheid. Ik denk aan het vogeltje dat als waarschuwing blijkt te dienen voor als er iemand in zijn kamer is geweest. De achtervolgingen in de metro. De ontmoeting op de loopbrug. Zelden was een zwijgend personage zo cool en treurig tegelijk, iets dat eigenlijk wel over de hele film heen hangt.

Melville is een held, maar eigenlijk vind ik dit niet eens zijn beste film. Wel 4 dikke sterren.

Lekkere actiefilm, hoor. Tijd vloog voorbij. Doet niet onder voor Police Story, hoewel de uitvoering heel anders is. Stuk gladder (niet perse negatief) in beeld gebracht. Actiescenes zijn misschien wat braaf, maar tegelijk ook wel heel onderhoudend. Gevecht in legoland was het hoogtepunt.

Meestal vind ik die technoactiefilms verschrikkelijk, maar hier werkte het wel, zeker in combinatie met het Saw (hoewel dat natuurlijk niet de eerste was) achtige plot. Het van John Woo afgekeken (de combinatie) drama, paste deze film wat minder, overigens. Erg vermakelijk en zeker mijn 1 euro die ik voor de dvd beataalde waard. 3,5 sterren.

Deze film zit echt van minuut 1 tot de laatste minuut helemaal volgestopt met zwaardgevechten, avontuur, stand offs, afrekeningen, aanslagen, meer zwaardgevechten, ontsnappingen, ontvoeringen, martelingen en ga zo maar door. Een klein feestje dus, al duurde het toch een half uurtje voordat ik erin kwam. De film is bij vlagen heel erg stijlvol, al duurde bijvoorbeeld het schimmengevecht veel te kort. Moet eerlijk zeggen dat de zwaardgevechten echt wel verouderd zijn. Maar goed, de film heeft verder genoeg te bieden. Het politieke verhaal is een goede kapstok. Top vermaak. 4 sterren.

Leuk dat ie het eens over een andere boeg gooit. Sterk geacteerd, fraai in beeld gebracht en mooie muziek. Natuurlijk zou je haast zeggen. Maar het verhaal is wat standaard (en daar leunt het geheel zwaar op) en al 1000 keer gedaan (en ook al zo vaak veel beter) in allerlei series en vele films. Koreeda probeert nog wel zijn familiethema's en een theologisch vraagstuk over waarheid in moderne rechtsstaten te verweven met het mysterie, maar écht geslaagd is dat niet. Wel weer een bovengemiddelde film natuurlijk. Maar helaas de minste van de 12 die ik van hem zag.

Mooie film weer eens van Bergman. Vooral verontrustend vond ik dat de mensen die van haar (zouden moeten) houden er allemaal kwalijke methoden op na houden dat te bewijzen. Haar man wil misschien eigenlijk wel van haar verlost worden. Haar vader wil haar meer bestuderen en wellicht als materiaal gebruiken voor een volgend boek. Haar broertje verlangt op een soort van incestieuze wijze naar zijn zuster. Wederom geen film waar je vrolijk van wordt, maar dat hoeft ook niet. 4 sterren.

Vond het werkelijk prachtig. De cinematografie, met de tergend trage shots die hypnotiserend werken, de muziek die de trance waarin je zit aanlengt en het verhaal. Het grappige, mooie verhaal. Heerlijk. De scènes met het meisje en de kat (eigenlijk gewoon heel hoofdstuk 5), een van de leukste dansscènes ooit, de beledigende karakterschetsen, de Turken die komen (ingeluid door de bellen), het dicht timmeren van de kamer, diverse scènes waarin mensen eenvoudigweg wandelen door wind en regen en de koeien vormen enkele hoogtepunten. En dan te bedenken dat dit een ordinaire oplichtersfilm is, maar dan wel een met intelligente knipogen naar het geloof en communisme EN met de meest interessante groepsdynamiek ooit.

Apart om dit een avonturenfilm te noemen, terwijl dit voor het belangrijkste deel gaat om de dagelijkse beslommeringen van een doodnormale eskimo. Hooguit het laatste deel breekt hiermee, maar dan nog is dit in de verste verte geen avonturenfilm.

Zag ook de verminkte versie. Omdat het dit of de film misschien wel nooit zien betekende, toch gewoon gekeken. Viel me uiteindelijk tegen. Op zich is het een leuk kijkje in de keuken in de wereld van de Eskimo’s. Het verschil tussen onze moderne samenleving lag er wel erg nadrukkelijk bovenop en hoewel de titel vrij duidelijk is, viel het me toch wat tegen dat de Eskimo’s vrij ongenuanceerd als naïeve wilden worden geportretteerd, die eigenlijk alleen goed zijn in jagen. Vooral zo’n scene met die baby zonder tanden, die ze bijna weg willen doen gaat er bij mij niet in. Je maakt mij niet wijs dat zo’n volk niet weet dat een baby geen tanden heeft. Ook de taal (iedereen spreekt Engels) is hier storend, omdat de film niet meer klopt. De taalbarrieres die weggenomen worden, hadden het conflict of juist het wederzijdse respect op het eind kunnen voorkomen. De ontmoetingen tussen blanken en eskimo's is hier een belangrijk thema.

Toch zijn de locaties erg fraai (hoewel ik daar dus niet optimaal van heb kunnen genieten), zijn er best sterke scenes en zit er genoeg vaart in het verhaal. 3 sterren. Ray kan beter.

Pff, de tijd dat Stone relevant was en (belangrijker) goede films maakte is toch ook al weer 20-25 jaar geleden. Zwak geschreven personages met platte motivaties in een dun verhaaltje. Visuele Kitsch en daarover gesproken... die Kitsch werd zo rond 2012 gepositioneerd als een belangrijke leading ster in actiefilms. Maar dat die jongen niet kan acteren ziet iedereen toch? Niet zo gek dat dat mislukt is. Vond Blake Lively ook niet best trouwens (en wat een irritante voice over) en de hele rol van Hayek nogal belachelijk, totaal niet de kracht om zo'n immense slechterik gestalte te geven. Vond de twee eindes zo ontzettende kut move, wat vind ik dat flauw zeg. Maar er is wat mij betreft van alles mis met de personages. Zijlijntjes als de band die ontstond tussen Hayek en Lively zijn compleet mislukt. Maar ook de driehoeksverhouding vond ik niet van de grond komen, miste compleet de chemie om het echt te geloven.

Verder wisselt het tussen flauw (dat gedoe met die hackers bijvoorbeeld) tot wel aardig (de actiescènes). Helemaal vervelend is het op de een of andere manier ook weer niet en af en toe zit er wel een goed moment in. Kreeg wel echt het idee dat dit bedoeld was als snoeiharde en ongecomprimeerde misdaadfilm, maar daarvan zijn er echt veel betere (en hardere) en het onderstreept dat Stone na 10 jaar (vanaf Platoon) tot de absolute top behoort te hebben, zijn magie al vrij snel weer kwijt was. Sicario van een paar jaar later is op alle fronten een stuk beter bijvoorbeeld. Benicio del Toro in een heerlijke rol redt de boel nog wel enigszins. Als hij in beeld was, was het wel bovengemiddeld. Daardoor toch nog 2,5 sterren.

Je kan altijd wel van alles bagatelliseren en door het in een zin samen te vatten komt het altijd wel heel simplistisch over. Wat ik sterk vond was juist een krachtige film afleveren in zijn eenvoud. Zat helemaal niet te wachten op weer een of ander slim plot of hogere pretenties. Pfff, daar heb je zat andere films voor. Het uitgangspunt dat een groep soldaten hun levens moeten afwegen tegen dat van één, vond ik een mooi (toegegeven eenvoudig) thema om de rest kracht bij te zetten.

Dat uitgangspunt in combinatie met de verschrikkingen ondergedompeld in de meest fantastische lang uitgespannen hoogtepunten zijn geweldig. Kan je vanwege een chronisch tekort aan concentratie wel gaan zeuren dat op de momenten dat het rustig aan gedaan werd, de film saai was, maar dan ga je voor het gemak voorbij aan de geweldige cinema die er de rest van de tijd van het doek spat.

De film begint met een half uur spektakel en eindigt met dik een half uur spektakel. Das dik een uur film. Gebeurt er dan verder niets? Mwa de scène waarin Vin Diesel het loodje legt vind ik nu niet zo niets aan de hand scène. Tenzij je natuurlijk liever wilt dat Vin Diesel met zonnebril en al bungeejumpend van gebouwen springt.

De scene waarin de Duitser de hospik moet begraven zal ook wel redelijk saai zijn, zeker als je toch al een hekel hebt aan mensen met een geneeskundige achtergrond.

De scene waar men tussen de tags van overledene zoekt naar ene Ryan, met op de achtergrond getraumatiseerde soldaten, was natuurlijk niet bizar genoeg. Misschien had een tijger de aanval kunnen openen op die vertaler, die ook al zo lekker zenuwachtig was. De stilte voor de storm in het laatste stadje was natuurlijk ook veel te stil (vond ik serieus een schitterende scene) en de overnachting in het kerkje had ook best onderbroken kunnen worden door er een bom op te gooien als ze allemaal sliepen. Hadden ze mooi op hun neus gekeken.

Verder is een film over vriendschap, natuurlijk überhaupt ondergeschikt aan al dat spektakel dat zich afspeelde in WO II. Dan toch liever een slim verhaal over een zoektocht naar Adolf Hitler die al zijn hand op de knop van zijn doomsday machine heeft. En misschien hadden ze zijdelings dan beter kunnen zoeken naar de betekenis van het woord Rosebud, want dat was een stuk filosofischer geweest dan FUBAR.
Verder had ik meer verwijzingen willen zien naar the Wizard of Oz, want dat hoort bij een roadmovie als SPR.

Samengevat; De film begint met 30 min. spektakel. Heeft daarna een minuut of 20 nodig om de missie te starten (die mag je van mij saai noemen). Wisselt daarna 60 a70 minuten af met momenten waarin genoeg gebeurt en momenten die jij saai zult noemen (vond zelf bijvoorbeeld de stilte voor de storm in het laatste stadje en de scene in het kerkje heel mooi), om te ei9ndigen met 30 a 45 min spektakel. Hoe je dan uitkomt op 1,5 sterren met als argument saai, is mij een raadsel.

En dan heb ik het nog niet eens over de cinematografie...

goede film, hoor. had er niet zo veel van verwacht op basis van previews e.d. en vermeende plotgaten. de plotgaten vielen mee (hooguit wat onwaarschijnlijkheden) en heeft zelfs een bijzonder leuk uitgangspunt dat ook nog eens optimaal is uitgewerkt. sfeer en spanning: check.

goed script: check (wat hiaten daargelaten, maar met een beetje goodwill kom je daar wel overheen). een van de betere thrillers van de afgelopen jaren.

meer dan een hype, gewoon een goede film. 4 sterren.

Ongelofelijk dat elke scène werkt als een trein. Als ik het scenario op papier had zien staan had ik het waarschijnlijk in de prullenbak gegooid. De film is geestig, warm en overtuigend op elk moment. 4 sterren.

Unieke, fascinerende en bevreemdende combinatie van poëzie en cinema. En het werkt wonderwel, al snap ik dat mensen dit niet trekken. Af en toe dreigden mijn gedachten weg te zakken, maar er blijven mooie/uitdagende beelden komen om verveling te voorkomen, al scheelde het niet veel. De compacte speelduur helpt daarbij. 3,5 sterren.

Vind Linklater een getalenteerd filmmaker die zichzelf soms wat te weinig uitdaagt en ondanks diverse goeie films nog geen echt meesterwerk(je) heeft gemaakt. Dat eerste kan gelukkig de prullenbak in, terwijl het tweede fier overeind blijft staan. Het is simpel; het verhaal is fascinerend en behoorlijk sterk. De animatie behoorlijk lelijk. Heb 2 making offs gezien die op de dvd stonden. Geen van de docu's geven antwoord waarom er gekozen is voor animatie in plaats van live action. Even los van het feit dat het er op de meeste momenten niet uitziet, heeft het geen toegevoegde waarde. Waren er dan sfx die niet haalbaar waren? Door budget en/of technische redenen? Dat zal ongetwijfeld de reden zijn geweest. Misschien had Cronenberg dit moeten verfilmen in live action. Eigenlijk alleen de pakken van de agenten lijken mij een probleem, maar een beetje creatief filmmaker kan daar toch wel mee om gaan?

De animatietechnieken van de achtergronden zijn echt niet best. Op zich zijn de gelaatsuitdrukkingen nog wel aardig gedaan (maar wat heb je daar aan als alternatief voor echte gezichten). De speciale effecten zijn (de rare wezens bijvoorbeeld) echt erg karig. Heb dus een making of gezien die speciaal ging over de animatietechnieken en daar blijkt ook gewoon dat het een groepje computernerds is die ermee aan de slag is gegaan. De meesten met een achtergrond in computergaming. Dat schiet natuurlijk niet op. Een beetje cinematografische visie zou welkom zijn. Nu is het noodzakelijke kwaad (blijkbaar) een te makkelijke oplossing geworden. Jammer hoor. Wat je verder ook ziet is dat het een on going proces is. Halverwege zie je ook dat somige dingen er wat beter uitzien. Dat komt ook omdat ze tijdens het animatieproces van 18 maanden dingen ontwikkelden, het team groter werd en mensen elkaars werk overnamen. Het is nogal onevenwichtig dus.

Het verhaal zelf nogmaals is erg de moeite waard en verdient een betere verpakking. De paranoia en de toekomstvisie zijn mooi verweven in een amusant verhaaltje. Er zijn bloedmooie scenes zoals de zelfmoord van Freck. Al met een beetje mixed feelings. 3 sterren.

[edit] nog eens nagedacht over mijn eerste opmerking (dat Linklater zich te weinig uitdaagt) en dat is misschien deels toch ook wel op deze film van toepassing. Juist omdat hij heeft gekozen om alles te animeren heeft ie het zichzelf in veel opzichten gemakkelijk gemaakt. Hmm.

prima afsluiter van mijn oude- Gangsterfilm- periode (ik heb zo van die periodes dat ik alleen Franse films kijk, alleen Kurosawa, Westerns, oude horrorfilms etc.)

toch blijf ik een beetje met een dubbel gevoel zitten. dat komt omdat ik altijd een zwak blijf houden voor de remake, die dan ook net op elk punt wat beter is. Muni is geweldig als Scarface, maar Al Pacino was briljant. het omhoog werken in de misdaadwereld van Pacino was logischer en beter uitgewerkt dan van Muni. scèneovergangen zijn logischer in de versie van '83. vooral het laatste half uur is in deze versie een beetje rommelig, terwijl het origineel veel meer de tijd neemt.

verder heeft de remake genoeg verfrissende scènes toegevoegd en kleine veranderingen ondergaan om zich te onderscheiden tot meer dan alleen een remake. zeggen dat het origineel (veel) beter is dan de remake, lijkt dan ook meer op het uitspreken van een antipathie voor de versie van de Palma. want die is echt niet zo slecht (zeker niet als je deze film wel goed vindt).

toch is deze film ook erg goed. moordpartijen die erg stijlvol in beeld zijn gebracht (opening), autoachtervolgingen die hun tijd ver vooruit waren (the Dukes of Hazard kunnen daar nog een puntje aan zuigen) en een vlot vertelde film met net zulke vlotte dialogen. 4 sterren (waar ik de remake 4,5 sterren gaf).

Kapitale fout van de makers is dat het geheel gericht is op het geheim blijven van de identiteit van the Scarlet Pimpernel, terwijl dat natuurlijk maar een bijzaak behoort te zijn. Ik was benieuwd naar bevrijdingsacties, bizarre ontsnappingen en wilde achtervolgingen. Daar krijgen we veel te weinig van. Slecht was het niet en vooral het begin en eind was best leuk. 3 sterren dan maar.

Sterke film, maar iets te weinig 'filmisch' voor een topwaardering. Verder weinig op aan te merken en volledig eens met SB hierboven. Lekker makkelijk. 4 sterren.

Het boek is geweldig (al blijft het jammer dat het om een niet af boek gaat) en de film wel aardig. Als ik tien regisseurs had moeten voordragen om dit te verfilmen, had Haneke er denk ik wel bij gestaan. Wel jammer dat ie nogal volgens het boekje werkt, wat ik van Haneke niet had verwacht. Van mij mag een filmmaker bij een boekverfilming, zelfs van een boek van Kafka, zich best wat vrijheden permitteren. Had het boek vlak voor ik de film zag gelezen (voor het eerst pas) en het is eigenlijk grotendeels gewoon hoofdstuk voor hoofdstuk de belangrijkste dialogen en gebeurtenissen aflopen. Sommige dingen zijn achterwege gelaten, waarbij ik veel dialogen en scenes miste die het hele bureaucratische gedoe en alle daarmee gepaarde onzin illustreren. Mijn favoriete deel uit het boek (de heren die de akten uitgedeeld krijgen op hun kamers in de smalle gang), zat er zelfs helemaal niet in. Ook mag een filmmaker van mij (sommigen zullen dit heiligenschennis vinden) er bij dit onaffe boek, gewoon wel een soort van (open) eind aan geven. Daar was ik benieuwd naar, maar er werd gekozen om ook hier gewoon abrupt te stoppen.

Mar goed Kafka vangt de sfeer goed en vond de acteurs die hij invulling liet geven aan karakters waar ik erg benieuwd naar was geworden redelijk goed gekozen meestal. Verder is het vooral heel degelijk. Voor een TV film zag het er ook redelijk goed uit. 3,5 sterren. De minst opvallende en eigenlijk minst interessante film die ik tot nou toe zag van Haneke (dit was de 7de).

ik vreesde even het ergste, toen we een erg rumoerige zaal binnen stapte; want tja... 'zo'n film' trekt nu eenmaal een luidruchtig publiek, dacht ik nog. toen de film eenmaal begon ging het kabaal onverminderd voort. toen er eenmaal een aantal grappen voorbij waren gekomen had de film de aandacht van het publiek en hield dat een kleine anderhalf uur vast. knap, dacht ik. de film hield mijn aandacht gedurende het grootste gedeelte van de speelduur ook wel vast, hoewel niet alle grappen even geslaagd waren en er een overdaad dreigde te ontstaan.

het plot is bijzonder mager, maar dat hoeft bij een dergelijke komedie niet uit te maken. toch was de kwaliteit van de grappen niet constant genoeg om dat helemaal te compenseren. het liefdesverhaal was nogal cliché, maar de acteurs Valentyn en van Doesburgh (knap meisje, goed gecast) weten er goed mee om te gaan. ook alle andere acteurs waren erg goed en dat is precies wat deze film toch nog bovengemiddeld maakt. verder zaten er een aantal kleine haperingen in de dialogen (die blonde etterbuil had het bijv. over opzegtermijn, terwijl hij proeftijd bedoelde), maar dat deerde niet. ik ben ook wel voorstander van bloopers e.d. tijdens de aftiteling bij komedies. over het algemeen genomen net iets beter dan de doorsnee film, maar tegelijk ook niets bijzonders. krappe 3,5 sterren.

Film die de clichés niet mijd, maar gelukkig niet doorslaat. Het standaard vervelende liefdesverhaaltje blijft uit, moraaltjes worden in toom gehouden en de film vliegt ondanks het 'geloof in jezelf' thema nergens uit de bocht.

Jack Black is hier een soort spin-off van zijn karakter uit High Fidelity, alleen niet zo leuk. Iedereen heeft het naar zijn zin en dat plezier slaat aan. De moeite waard. Dikke 3 sterren.

Op zich is het idee best cool, alleen de uitwerking laat nogal te wensen over. Leuk dat idee van de 7 eindbazen (exen), maar het is op een gegeven moment gewoon een herhaling van zetten. Zat op een gegeven moment totaal geen variatie meer in. Verder vind ik het bij dit soort films, met van die heel zelfbewuste dialogen, wel vaker jammer dat je gewoon de schrijvers voor je ziet rollen van het lachen bij het schrijven van de zoveelste spitsvondigheid. Wat zijn ze toch scherp en kunnen ze toch leuk spelen met taal. Ik vond het vooral erg bedacht en geforceerd en eigenlijk bijna nooit slim en echt geestig. Jammer want de film had potentie. Het hele idee is best leuk.

de kracht van deze film zit hem in de wisselwerking tussen de zelfspot en de spanning. hoe maak je een film die tegelijk grappig, in zekere zin een parodie en spannend is? de enige horrorfilm die daar eerder in slaagde is evil dead.

de hints naar andere horrorfilms worden meestal in je gezicht gesmeten, maar zijn soms ook heerlijk subtiel. het uitgangspunt is geweldig tieners die besluiten te moorden, mede omdat ze teveel van films als deze hebben gezien

het who done it verhaal (wat geweldig gecamoufleerd wordt) zorgt ervoor dat de film blijft boeien. de film heeft een hele goede professionele opbouw, volgens een sterke formule. sterke openingsscène, beetje karakteruitdieping (niet teveel!) grapje hier, moordscène daar. opwerkend naar een verrassende climax.

erg weinig mis mee. origineel, juist door reeds bestaande horrorklassiekers te betrekken.