Le Samouraï (1967)

Alternatieve titel: The Godson

mijn stem
3,86
537 stemmen

Frankrijk / Italië
Misdaad / Thriller
105 minuten

geregisseerd door Jean-Pierre Melville
met Alain Delon, François Périer en Nathalie Delon

Jef Costello (Alain Delon) is een eenzame huurmoordenaar die zelf doelwit wordt. Hij moet een nachtclubeigenaar vermoorden. De opdrachtgevers zijn niet blij met de gang van zaken en gaan achter hem aan.

TRAILER

216 BERICHTEN 34 MENINGEN
zoeken in:
avatar van 93.9
4,5
0
geplaatst: 30 mei 2015, 22:52 uur [permalink]
cucciolo schreef:
Word me hele leven al Alain Delon genoemd. Dus het werd tijd om nu eens echt kennis te maken met de man. En ik moet toegeven, vind het toch best een compliment 🙂
Hij vertolkt zijn rol lekker strak, met dat vleugje mysterie en kwetsbaarheid om hem heen.
De film zelf verraste me ook aangenaam. Heerlijke coole sfeer, in al zijn eenvoud. Toch een genre apart, dit. En wat een schooneid, die Cathy Rosier..
Dikke 3.5*


Hahahahahaha

avatar van Metalfist
4,5
0
geplaatst: 6 augustus 2015, 19:41 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Il n'y a pas de plus profonde solitude que celle de samouraï si ce n'est celle d'un tigre dans la jungle

Met Le Samouraï kwam er een einde aan mijn jaarkaart van Cinema Zuid. In totaal 69 films gezien op dat jaar en ik hoopte dat ik met een knaller ging kunnen eindigen. De gangsterrollen van Alain Delon waren me bekend doordat mijn vader altijd zei dat dat echt waanzinnig goede films waren, maar dat ze zo verdomd lastig te vinden zijn. Ondertussen zijn we al een aantal jaar verder en heb ik eindelijk kunnen kennismaken met één van de meest memorabele rollen van Delon.

Het is niet moeilijk om in te zien dat Le Samouraï een unieke film is. Al vanaf de eerste seconden krijg je de indruk dat Jean-Pierre Melville hier een visueel plaatje van wilt maken. De grijze tinten, het gebrek aan dialoog (en toch al meteen een heerlijke spanning) en een grauw Parijs waar je niet wilt thuishoren. Zo'n verschil met de anders altijd zonnige stad die je in films te zien krijgt en Melville weet over de gehele lijn te overtuigen. Even lijkt hij uit de bocht te gaan met de aanval op Costello aan de treinsporen, maar zelfs dan blijft de film enorm boeien. Costello geraakt als een kat in het nauw (die achtervolging die maar blijft duren! Had van mij zelfs nog wel wat langer mogen doorgaan) en besluit uiteindelijk zijn eigen lot te bezegelen door achter de pianiste aan te gaan. Het is geen seppuku waar onze samoerai zelf zijn leven ontneemt, maar het resultaat blijft hetzelfde. Over de gehele lijn een film gevuld met memorabele scènes en zo ziet iedereen ze graag vermoed ik. Bovendien een schoolvoorbeeld in films die een jazz soundtrack tot hun hoogste nut weten te benutten.

Melville is verantwoordelijk voor een groot deel van de score die ik geef, maar Delon is hier wel erg cool. Die lange regenjas, die gedeukte hoed gecombineerd met de continue tik om langs de rand te strijken.. Hij is nog het indrukwekkendste wanneer hij niets zegt. Zijn toenmalige wederhelft (hij ging uiteen met Nathalie Delon in 1968) speelt de op het eerste zicht nietszeggende bijrol van Jane, het alibi van de huurmoordenaar. Ik vreesde eerst voor een vriendendienst, maar Nathalie deelt een goede chemie met Alain en overtuigt over de gehele lijn. Geweldige rol ook nog van François Périer die zich als inspecteur in de moordzaak vastbijt. De confrontatie met Jane in haar kamer is voor mij het hoogtepunt.

Ik heb L'Armée des Ombres nog liggen van Melville dus die gaat binnenkort ook wel de DVD speler in. Ben op zich content om dit eens op het grote scherm te kunnen aanschouwen, geeft toch altijd net dat beetje extra bij dit soort visuele spielereien. Delon voegt nog eens een rol toe aan zijn toch al erg indrukwekkende oeuvre.

4.5*

avatar van gauke
3,5
0
geplaatst: 14 augustus 2015, 23:54 uur [permalink]
Een gestileerd, sfeervol, duister en tegelijk sprankelend misdaaddrama en tevens fascinerend karakterportret van een coole, zwijgzame en eenzame huurmoordenaar, die in de val kwam te zitten tussen opdrachtgevers en politie. Echter het verhaal bleek minder spannend te zijn dan ik gedacht had. De cast speelde uitstekend.

avatar van kevin_vp
5,0
0
geplaatst: 13 oktober 2015, 16:19 uur [permalink]
De beste, meest sfeervolle misdaad film aller tijden!
Alain Delon en Melvilles hoogtepunt.

Een unicum in de cinema !

4,0
1
geplaatst: 5 augustus 2016, 14:16 uur [permalink]
Zo zie je maar dat er geen behoefte is aan wilde achtervolgingen in de straten van L.A., of van gevechten op de rand van het dak van een wolkenkrabber in New York, of van het rondvliegen van bloederige lichaamsdelen om een boeiende en spannende misdaadthriller te maken en dan nog met een heel, heel eenvoudig plot.
Natuurlijk zal een echte huurmoordenaar regelmatig een andere gedaante aannemen wat niet kan gezegd worden van onze samouraï, maar goed, graaggeziene Delon staat goed met zijn uitzet. Hij speelt zijn rol trouwens zeer goed, als werkelijk ijskoud individu die afstand doet van luxe en de zakelijke afhandeling van zijn opdrachten laat primeren.
Net zoals in "De Zaak Atzheimer", 40 jaar later, wordt een huurmoordenaar, toch de laagst denkbare crimineel, niet bepaald antipathiek voorgesteld. We zitten toch raar in elkaar.
Prachtige film.

avatar van de grunt
5,0
0
geplaatst: 15 december 2016, 23:44 uur [permalink]