Le Samouraï (1967)

Omdat het ontzettend lang geleden is dat ik de film heb gezien, en ik me er niet alles meer van kan herrineren.

En ik wou niet meteen te hoog stemmen. Ik ga binnenkort de film wel weer eens herkijken en dan geef ik misschien een wat hoger cijfer.

Niet te lang wachten om dit meesterwerk te herkijken!

Verdient zeker meer dan 3,5.

zal ik zeker niet doen, volgende week ofzo

Wanneer is een film cool, dat vraag ik me weleens af.

Het woord wordt te pas en te onpas gebruikt, en laat ik nou net het sterke vermoeden hebben dat men Le Samourai nog niet gezien heeft.

Want laten we eerlijk wezen, er zijn maar een handjevol films die ook maar in de buurt komen van de coole uitstraling van Le Samourai - Hier kom je geleidelijk achter door de stilte van de eerste 10 minuten in de film.

Alain Delon is Costelle en Melville weet als geen ander hoe hij dit moet regisseren, en doet dit dan ook perfect.

Deze moet je gewoon gezien hebben!

Wat een sfeer.... ongelooflijk.

Maar hoe kwam de politie eigenlijk zo snel bij hem terecht, hij had immers geen strafblad?

voorlopig 4,5

Knap.

Compleet anders dan de noirs die ik hiervoor zag. De vaak storende ratel aan een net iets te gevatte dialoog wordt hier netjes vermeden.

Moest er overigens wel even inkomen. De eerste scene in de garage zonder dialoog kwam een beetje gekunsteld over, meer een trucje dan klasse. Kwam waarschijnlijk omdat ik dit non-verbale helemaal niet gewend ben van westerse acteurs. Echter, de sfeer die deze film uitstraalt mede door de zwijgende Delon is heerlijk. Erg gaaf karakter, enorm gestyleerd en een uitstraling om u tegen te zeggen.

De regie is opvallend aanwezig, zeker geen standaard werkje. Voelt soms wat moeilijk aan, shots wisselde iets te snel op momenten, maar over het algemeen hele mooie dingen gezien.

Einde is mooi, licht poetisch en vrij onverwacht. Liever dit dan een meer happy einde. Een dikke 4* voor het totaalplaatje meer dan waard.

leuk dat je em kon waarderen. OH heeft hem nu ook al 3 weken op de stapel liggen. Benieuwd wanneer hij hem gaat kijken.

Bij het herzien van Un Flic had ik niet van die hele hoge verwachtingen door wat ik over deze film van Jean-Pierre Melville de laatste tijd gelezen had en wat er nog in mijn herinnering was blijven hangen van een kijkbeurt jaren geleden. Dat viel me dus meer dan 100% mee.

Le Samourai stond me van vroeger bij als een zeer stijlvolle en ijzersterke film. Bij een hernieuwde kennismaking bleek die stijl nog steeds recht overeind te staan. Het eerste beeld is een totaalshot van een bijna lege kamer vol somberte met heel uitgekiend af en toe over het plafond een voorbijglijdende schaduw van passerende auto's. Zo zit er nog veel meer slim camerawerk en prachtige aankleding in de film. Het verhaal had verder echter iets te veel van zijn mooie intelligente glans verloren doordat het grotendeels nog erg bekend voor kwam. Alle verkilde eenzaamheid wordt na zoveel tijd herzien nooit echt verrassend doorbroken door toch nog een onbekende geladenheid.

Ik houd mijn hart vast eerlijk gezegd

interview met Alain Delon over Le Samouraï;

http://nl.youtube.com/watch?v=r-PrgPqAs_M

Woah, bedankt man!

leuk filmpje

Wat is een film-noir?

zie het forum

nog 12 stemmen voordat ie weer is waar hij thuis hoort. Hoog in de toplijst

van de week weer herzien en kan me niet voorstellen dat deze ooit nog mijn top 10 uit gaat. dit is echt mijn favoriete film.

Kan hem nergens vinden, waar is ie te koop?

Hier:

http://www.vanleest.nl/pages/productview.asp?productid=1120548&navid=47

Degelijke film.

Al beloven de intro in Delon's kamer en de mooie muziek bij de terloopse ontmoeting tussen Delon en de vrouw in de wagen eigenlijk veel meer.

Le Samourai kent mooie shots maar daar houdt het visueel vernuft ook wel meteen op. Misschien niet fair om deze naast The Go Master te leggen (gisteren nog gezien), maar het klasseverschil vind ik in ieder geval wel frappant. Ben niet echt te spreken over het kleurgebruik hier, ook de bewegende camera is niet erg mooi.

Afgezien van de jazzclub muziek, vond ik de muziek in de film duidelijk het sterkste punt. Ook na de vrijlating van Delon zit er een geweldig stukje muziek in waardoor de sfeer veel vaster gezet wordt dan elders. Zoals NKyou al aangaf is ook de stilte onder de acteurs een duidelijk pluspunt, al had dat wat mij betreft makkelijk nog verder doorgedreven mogen worden.

Acteerwerk zelf is redelijk mechanisch, vond het niet erg geslaagd als aanvulling op het droge sfeertje in de film. Delon zelf heeft gelukkig wel uitstraling, maar ook niet meteen om de gehele film te dragen.

Achtervolging aan het eind van de film vond ik goed, al zag ik ook dat laatst veel beter uitgewerkt in Eye in the Sky. Rest een einde waar ik weinig vrede mee kon nemen, samourai of niet.

Aangename film, visueel af en toe mooi maar vaak pover, soundtrack die voor het merendeel van de sfeer zorgt, mooie rustige opbouw maar flauw einde. Daarvoor jammer genoeg nog een halfje aftrek.

2.5*

hhhmz dat valt me alleszins mee

Ik geef je gelijk dat de film niet bulkt van de cameratechnische hoogstandjes, maar dat is ook helemaal niet de bedoeling. De eenzame, gesloten samourai, eenvoud; dat maakt de film. Het zelfde geldt voor het kleurgebruik in de film. Dat het niet fair is om hem naast moderne films te leggen lijkt me duidelijk, hoewel ik het compleet niet met je eens ben evengoed. -->

"There is no greater sollitude than that of the samurai, unless perhaps it be that of the tiger in the jungle."

Het einde; tja, the way of the samurai. Wat kon je er dan niet precies aan waarderen. Waar wringt de schoen ?


In de totalitaire staten van Japan destijds was een Samourai een krijger die bij tegenslagen Hara Kiri pleegde bij momenten wanneer hij zijn krijgsheer naar eigen dunken (dat is enorm belangrijk) niet goed genoeg had verdedigd. Dat voelt Alain Delon ook. Zo opgejaagd dat er geen enkele andere keus meer is.

Licht poetisch, filosofische noir. Ik kan de charme daarin heel erg waarderen, jij kennelijk wat minder.

ik wil trouwens deze

kopen. weet iemand of deze engelse subs heeft ??

heb the go master niet gezien dus kan niet zeggen wat ik daar van vind. Over het einde kan je denk eindeloos discussieren, sommige hier geven de voorkeur aan een ander einde, anderen aan dit einde. de eerste keer snapte ik het einde ook niet helemaal, later begon ik het te waarderen en snapte het ook beter. En puntje bij paaltje ontneemt hij zichzelf gewoon het leven, hij zoekt namelijk de confrontatie en daarmee zijn einde, bewust op. Voor mij maakt het dan geen verschil of hij zichzelf doodt of dat iemand dat voor hem doet. Maar goed; nuance verschil.

Ik vind het een kritiek nuanceverschil. Je laten vermoorden door een ander is toch heel wat anders dan volledig zelf het initiatief nemen. Volgens mij zouden de samurai er niet goed vanaf komen als ze iets gelijkaardigs bekokstoven als Delon hier.

Vond het in ieder geval een anticlimax, maar dat heb ik wel meer als enigmatische "onraakbare" personages als Delon hier op het einde het onderspit delven. Het seppuku idee is dat wel valide en zelfs aanvaardbaar, maar niet de manier waarop het dan uitgewerkt wordt.

uit mijn stuk bij melville:

Naar zijn idee kan een crimineel een soort held zijn in zijn eigen milieu, zolang hij trouw blijft aan partners en zijn woord hield. Het was zijn persoonlijke stijl en zijn trouw aan een erecode dat een held definieerde. Keerzijde was dat zijn vertrouwen in anderen zijn eigen noodlot bezegelde. Een universum, waarin zonder hoop op redding, liefde en vriendschap korte intermezzo's zijn in kat-en-muis spelletjes die leiden tot zekere destructie.


Deze thematiek komt in vele films van melville terug, doch elke keer met een andere insteek, een andere climax. Zoals ik zei had ik de 1ste keer kijken ook moeite met het einde maar na 2,3 keer kijken viel het bij me op zijn plaats en hoewel ik het met je eens bent dat het zelf beeindigen van zijn leven misschien wel een beter einde was geweest, valt dit einde bij mij ook gewoon goed. Het geeft het personage van Delon ook wel wat 'edge' vind ik.

Le Doulos is er ook in UK versie (BFI). Die Franse heeft volgens mij geen (Engelse) subs.

Deze: http://tinyurl.com/2vqh2r

Staat ook op mijn nog-te-kopen-lijst.

En ik vind trouwens dat je Le Samouraï best naast hedendaagse films kunt leggen. Welke film bereikt dit niveau van stijl nog tegenwoordig? Geen een volgens mij...

Het einde maakt voor mij de film af. Geweldig.

Deze krijgt enorm veel stemmen de laatste tijd, je zou gaan denken dat hij is uitgekomen in Nederland of Belgie.

Komt gewoon door de site lijkt me.

Hier kun je nrs van de soundtrack luisteren, ik zou die soundtrack wel graag willen hebben.

http://www.moviegrooves.com/shop/lesadventurierslesamourai.htm

Is de film op dvd?

Gezien op tv en ik wil hem wel op dvd.

Ja, Regio 1 Criterion, dus erg duur. In winkels €29,99 minstens. Op internet wellicht goedkoper.

Er zal toch ook wel een Franse release zijn, regio 2?