menu

Sayat Nova (1968)

Alternatieve titels: The Color of Pomegranates | De Kleur van Granaatappels | Цвет граната

mijn stem
3,48 (98)
98 stemmen

Sovjet-Unie
Drama
80 minuten

geregisseerd door Sergei Parajanov
met Sofiko Chiaureli, Melkon Aleksanyan en Vilen Galstyan

Biografie van de Armeense troubadour Sayat Nova, waarin zijn leven wordt beschreven aan de hand van zijn originele gedichten. Via beelden ontleend aan de gedichten zien we Sayat opgroeien, verliefd worden, een klooster betreden en sterven.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7Mnc10CCXEs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Spiekercoen
4,5
Prachtige, maar ook ongrijpbare stroom van beeld en geluid. Ik denk dat ik nooit een film heb gezien waar zo mooi gebruik is gemaakt van kleur. Een bijzondere ervaring.

avatar van narva77
4,5
Geheel mee eens Spiekercoen! Een unieke kijkervaring vond ik dit. Ik ga hem binnenkort nog maar eens bekijken...

avatar van Spiekercoen
4,5
Op het grote doek maakt de film nog meer indruk. En de uitleg van enkele van de vele symbolen door een Kaukasusdeskundige hielp om de film een beetje beter te begrijpen.

Halfje erbij.

avatar van melanostalgia
3,5
Donderdag 15 en 22 maart te zien bij Focus in Arnhem. Ik ben heel erg benieuwd!

avatar van Friac
1,5
Tijdens/na het bekijken van Sayat Nova had ik een beetje een gevoel dat ik net dit had gezien:
YouTube - Family Guy Creepy Clown Remake - Lint (komt uit Family Guy, kon het origineel niet vinden)

Eerst en vooral: een unieke kijkervaring is dit zeker en vast, en ik ben best blij dat ik deze film gezien heb. Een film die - voor zover ik weet - met weinig andere films te vergelijken is, en dat mag zeker en vast een pluspunt heten.

Echter vond ik de film - zeker ook omdat ik 0% achtergrondkennis had - ongelooflijk saai en heb ik minstens 10 keer gecheckt hoe lang hij nog duurde. Qua verhaal valt er, net omwille van de geselecteerde filmstijl, zeer weinig te beleven.
De "tableaux vivants" zijn grotendeels behoorlijk eentonig/vlak qua uiterlijk, al zitten er een handvol werkelijk prachtige shots tussen die me nog lang zullen bijblijven. Het kleurengebruik springt natuurlijk in het oog, maar écht mooie beelden levert het (vreemd genoeg) zelden op.

Interessant voor de "pure" filmliefhebber, maar voorts saai/inhoudsloos (als doorsnee Westerse kijker die geen kennis heeft van Armeense dichters) en geen garantie op esthetisch genot.
Voor mij persoonlijk blijft hij dan ook steken op een 1,5*.


1,5*

Geïnteresseerd in en geboeid dóór de geschiedenis van Armenië, ben ik op zoek naar deze film.
Wie heeft deze film voor mij?

Deze film heb ik inmiddels gezien.
Een boeiende én klassieke onderdompeling in de Armense cultuur.

avatar van The One Ring
3,5
Met I'm Not There maakte Todd Haynes een biopic over Bob Dylan die niet het leven van de man volgde, maar meer de geest van Dylan probeerde te vangen. Deze aanpak vervreemde nogal wat mensen, maar het is nog niets in vergelijking met wat Parajanov doet met de Armeense dichter Sayat Nova. In de opening wordt al aangegeven dat het meer om de poëzie van Nova gaat, maar dan in de vorm van zijn leven en voor zover ik weet klopt dat. Ik ben totaal niet bekend met het werk van de beste man. Sterker nog, voor gisteren had ik nooit van hem gehoord en wist ik niets eens dat de originele titel van deze film een naam was. Ik weet echter niet in hoeverre meer kennis over Nova en wellicht de Armeense geschiedenis geholpen zou hebben, want om te zeggen dat deze film vaag is, is een understatement. Af en toe komt Parajanov de kijker tegemoet met een tussentitel die even aangeeft waar in het leven van Navo we ons bevinden en wat hij daarin doet. Handig. Niet dat ik er veel van terugzag in de volgende scènes, maar niettemin handig.

Het is een moeilijke film om te beoordelen. Sayat Nova is zo hermetisch afgesloten en vreemd dat het onmogelijk was voor me om er iets van een emotionele band mee te krijgen en zelfs de korte speelduur leek vrij lang, aangezien de film in mijn ogen nog al eens in herhaling viel. Tegelijkertijd kon ik het allemaal ook weer makkelijk waarderen. Dit is echt een uniek werkje dat lijkt op geen andere film die ik ooit zag (de vergelijkingen met Tarkovsky die ik hier en daar lees vind ik onzinnig; kennelijk alleen gebaseerd op dat Parajanov uit dezelfde tijd en uit hetzelfde land komt) en ik keek mijn ogen uit. Het deed me nog het meest denken aan middeleeuwse tekeningen die ik ooit zag, maar in hoeverre dat bedoelt is durf ik zo niet te raden. Er beweegt relatief weinig en de bewegingen die er zijn gaan langzaam, waardoor het sowieso al meer van afbeeldingen wegheeft. De vage openingsbeelden alleen al zijn wonderschoon en dan moet dat klooster nog komen, of de boeken, of de schapen... Niet alles vond ik even mooi en zoals gezegd herhaalt het zich nogal eens, maar niemand zal ontkennen dat het uniek is.

Enorm ontoegankelijk. Het valt mensen moeilijk te verwijten dat ze hier niet in mee kunnen gaan. Toch moet iedereen het gewoon een kans geven, want zoals iets als dit zie je niet weer.
3,5*

avatar van narva77
4,5
The One Ring schreef:
Af en toe komt Parajanov de kijker tegemoet met een tussentitel die even aangeeft waar in het leven van Navo we ons bevinden en wat hij daarin doet. Handig. Niet dat ik er veel van terugzag in de volgende scènes, maar niettemin handig.
Navo?
Typfoutje? Kan je het nog aanpassen?

Prima recensie trouwens!

avatar van The One Ring
3,5
Typefoutje, de andere keren type ik het wel goed. Ik kan het niet meer aanpassen.

avatar van Mug
4,5
Mug
Nu dan eindelijk toch tijd voor Parajanovs allerbekendste prent, 'De Kleur van Granaatappels'. Lang wachten wordt wel eens beloond, want deze prent vol tableaux vivants weet wel te overtuigen met de hoofdletter K van kunst (ipv van kitsch in draak Ashug-Karibi).

Dat ik alle symbolen toch niet begreep, maakte niet zo veel uit. De beelden ademen genoeg verwondering en bewondering. De film pakte mij bij tijd en wijle bij de strot.

Gelukkig staat er op de dvd nog een documentaire van een half uur waar de assistent-director de film eventjes haarfijn uitlegt, en dat was zeker geen overbodige luxe.

Jammer dat het overigens de gecensureerde Russische release was (ook niet verwonderlijk, de enige versie die nog te restaureren viel). Vandaar dat de prent nog onbegrijpelijker is dan was bedoeld. De documentaire laat nog wat prachtige weggeknipte scenes zien (uit de gecensureerde Armeense release, waarvan de negatieven verloren zijn gegaan). De ongecensureerde versie is al helemaal een verloren zaak, om nog maar te zwijgen over de blijkbaar 4 uur durende massabrij aan materiaal die niet voorzien is van geluid. Ach, verderf en verlies in de wereld die cinema is, ik kan er dagelijks wel een traan om laten.

Maar wat maakt deze film nu zo goed? Geen idee, soms kun je daar geen woorden voor verzinnen. Sprakeloze smaak of zo. Het is jammer dat het gemis van een leidraad en sommige prachtige weggecensureerde scenes debet zijn aan de kijkervaring. Het had perfectie kunnen zijn. Er gloort nog een sprankje hoop aan de horizon voor een blik vol intact gelaten filmmateriaal in een armeens-orthodox kerknisje, zodat ik in een verre toekomst toch de volle punten kan geven voor dit cinematografisch huzarenstukje.

Een must see voor cinefielen, maar ook voor literatuur- en theaterliefhebbers!

avatar van narva77
4,5
Mug schreef:
Gelukkig staat er op de dvd nog een documentaire van een half uur waar de assistent-director de film eventjes haarfijn uitlegt, en dat was zeker geen overbodige luxe.
Is dat toevallig deze documentaire:

Parajanov: The Last Spring

avatar van Mug
4,5
Mug
Nee, het is "Memories of Sayat Nova" (2006) door Levon Grigorjan.

avatar van Spetie
3,5
Zware kost, deze Sayat Nova en tevens zeer ontoegankelijk. Maar als je dit van tevoren weet, je erop instelt, en er eens even goed voor gaat zitten, dat krijg je in ieder geval iets aparts, maar tegelijkertijd ook best wel unieks voorgeschoteld.

Het is een soort van historisch mozaïek over het leven van Sayat Nova, een 18e-eeuwse Armeense dichter, waar ik hiervoor overigens ook nog nooit van gehoord had. Sayat Nova is in ieder geval erg abstract, maar ik vond het niet onplezierig om naar te kijken. Vooral het mooie kleurgebruik mag er zijn en sommige scenes, zoals bijvoorbeeld de eind scène, zijn ook echt mooi. Verder zitten er veel gedichten en poëzie tussendoor en vallen de tableau-achtige achtergronden ook enorm op.

Het is echt zo’n film die je moet ondergaan. Afstandelijk en abstract, maar wel erg kunstzinnig, soms erg mooi en zeker geen straf om te mogen bekijken.

3,5*

4,0
Unieke, fascinerende en bevreemdende combinatie van poëzie en cinema. En het werkt wonderwel, al snap ik dat mensen dit niet trekken. Af en toe dreigden mijn gedachten weg te zakken, maar er blijven mooie/uitdagende beelden komen om verveling te voorkomen, al scheelde het niet veel. De compacte speelduur helpt daarbij. 3,5 sterren.

4,0
Mug schreef:
Nee, het is "Memories of Sayat Nova" (2006) door Levon Grigorjan.


Goede tip, staat idd ook op mijn dvd. Over het hoofd gezien, maar ga ik zeker nog kijken. Thx.

4,0
En na het zien van deze verhelderende documentaire, waar een soort audio commentaar gegeven wordt door de assistent regisseur, komt er een halfje bij. Niet zozeer door de uitleg, maar meer door het terugzien van enkele fantastische beelden. En het verhaal is in de basis helemaal niet zo ingewikkeld als het lijkt. Nu al een groeifilm.

avatar van wibro
3,5
Bijzonder vreemd filmpje - is dit eigenlijk wel film? - dat in geen enkel filmgenre is onder te brengen. Het spiritualisme druipt er van af, daar zijn de films van Tarkovsky niets bij. Daarom is het ook zo moeilijk van wat er zo bijzonder is aan deze film onder woorden te brengen. Deze film kun je eigenlijk alleen beoordelen vanuit je gevoel, niet vanuit je verstand. Daarom is deze film niet vatbaar voor uitleg. Althans, zo zie ik het. De beelden zijn in ieder geval mooi, vooral met die schapen. Nou ja op een beeld na dan.
De Sovjet autoriteiten destijds waren niet zo enthousiast over dit werk van Parajanov, wat niet zo verrassend is eigenlijk. Parajanov mocht na Sayat Nova in ieder geval 10 jaar lang geen films meer maken.

3,5*

avatar van Sol1
5,0
Bijzonder kleurrijke allegorie, die gebaseerd is op het leven van de Armeense dichter Sayat Nova (1712-1795). Doordat er hoofdzakelijk met beelden wordt gewerkt, kan deze weergave niet direct worden gezien als een complete biografie. Bovendien worden er door de regisseur de nodige toespelingen gemaakt op de politieke situatie tijdens zijn eigen leven. Die zijn deels gecensureerd door de autoriteiten van die periode.


Het leven van Sayat Nova is opgedeeld in acht hoofdstukken, uitgewerkt in pantomime door de acteurs. Teksten van Sayat Nova aan het begin van een hoofdstuk, geven de richting daarvan aan. De stilstaande kamera wordt daarbij ruimschoots gecompenseerd door de reeks van nagenoeg perfecte tableaux vivants.


Kleurvariaties van rood worden gebruikt als symbool van bloed met diens eigen betekenissen, maar ook van liefde: "words are powerless, how can I describe your crimson features", "your cheeks are scarlet roses". Granaatappelen zijn daarbij een hulpmiddel.
Groen is de kleur van de muse.
Zwart en wit keren regelmatig terug. Zwart ook als symbool van manlijk vuur: "You're fire, you are clothed in black".


Een opvallend gebruik van dieren. In het eerste hoofdstuk de jonge Sayat, die op weg naar volwassenheid van rechts naar links door het beeld loopt, een wit paard achterna. In het zesde hoofdstuk de oude Sayat, het klooster verlatend, een zwart paard van links naar rechts door het beeld. De spartelende vissen. De schapen. Het offer van de rammen. De steeds terugkerende kippen, met of zonder bloed. De fraaie jachtpartij uit hoofdstuk drie, meer gesuggereerd dan vertoond. In een tekst als: "I am a nightingale in a foreign land and my golden cage is you".


Twee centrale thema's van het werk van Sergei Parajanov zijn liefde (of erotiek) en dood. Eros en Thanatos. Sovjet-censuur heeft vooral het eerste element aangetast, waardoor het plot van deze film onlogischer wordt. Liefde kan ook zijn land gelden. Verwonderlijk dat er na die censuur nog zoveel religieuze elementen zijn overgebleven in dit verhaal.


Misschien geen gemakkelijke film, maar wel een mooie.

avatar van Sol1
5,0
wibro schreef:
daar zijn de films van Tarkovsky niets bij.


Twee bevriende regisseurs, met waardering voor elkaars werk. Invloeden van de één, zouden bij de ander moeten zijn terug te vinden. Deze film van Sergei Parajanov, heeft invloeden op Nostalghia en Offret van Tarkovski. Ik denk onder andere aan het gebruik van kaarsen en water. Ik kom daar nog wel op terug.


wibro schreef:
De beelden zijn in ieder geval mooi, vooral met die schapen. Nou ja op een beeld na dan.


Ben ik de enige die bij die schapen, ook op de traptreden, onwillekeurig even moest denken aan sommige beelden uit El Ángel Exterminador? Vreemde gedachte misschien.

5,0
De Armeense regisseur Sergei Parajanov maakte in 1969 met 'Sayat Nova' een unieke poetische biografie over de gelijknamige dichter. De film werd buiten Armenie bekend onder de titel 'De kleur van granaatappels' en de kleur rood domineert de associatieve beelden die voor altijd in je geheugen bijven. Stilistisch doet het denken aan een combinatie van Tarkovsky en Bunuel die enigszins vergelijkbare visuele pracht maakten. Probeer niet iets van het verhaal te begrijpen, maar kijk naar de indrukwekkende pracht van het vertoonde.

avatar van John Milton
3,5
geplaatst:
Ik moest ook heel erg aan de eveneens Armeense film Avetik (1992) denken. Liefhebbers van deze film moeten die echt eens op gaan zoeken, minstens even mooi. Voor mij zelfs mooier. Op de een of andere manier grijpt dat dromerige van Askarian me toch iets meer dat dit toch wat meer fragmentarische werk van Parajanov, hoe mooi de tableaus er ook uitzien.

Dan wel even zorgen dat je de geremasterde HD variant te zien krijgt, dat verschil is nogal de moeite. Ik ben trouwens bij deze ook blij dat ik gewacht heb tot hij in blu-ray kwaliteit te zien was, al was een gerestaureerde 2k of 4k transfer op het grote scherm natuurlijk nog beter geweest.

Beetje jammer van die dierenmishandeling op het einde alleen, dat had van mij niet zo gehoeven. Arme Kippies.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:14 uur

geplaatst: vandaag om 15:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.