menu

Letyat Zhuravli (1957)

Alternatieve titels: The Cranes Are Flying | Als de Kraanvogels Overvliegen | Летят Журавли

mijn stem
3,81 (201)
201 stemmen

Sovjet-Unie
Drama / Romantiek
97 minuten

geregisseerd door Mikhail Kalatozov
met Tatyana Samojlova, Aleksei Batalov en Vasili Merkuryev

Veronika en Boris zijn twee verliefde inwoners van Moskou, die stapelgek op elkaar zijn en elkaar dan ook zo vaak mogelijk willen zien. Maar dan breekt plotseling de Tweede Wereldoorlog uit, waardoor Boris een dag voor Veronika's verjaardag gerekruteerd wordt door het Russische leger.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=IkINuHcP6us

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Rituska
5,0
Deze film is een gouden medaille wonder.
Fijne diredcteur ideen, prachtige camerawerk.
Elke minuut van indrukwekkende.

avatar van DwarreI
4,0
Ik ben tijdens het kijken van deze film naast het camerawerk totaal overdonderd door de schoonheid van Veronika, wat een prachtige vrouw.

avatar van John Milton
4,0
DwarreI schreef:
Ik ben tijdens het kijken van deze film naast het camerawerk totaal overdonderd door de schoonheid van Veronika, wat een prachtige vrouw.


Me too. Ze overleed een week voor bericht trouwens. 4 mei.

avatar van DwarreI
4,0
Rust zacht Veronika / Tatyana.

avatar van Black Math
4,0
Bijzonder, zeker gezien het jaar waaruit de film stamt. Wat in de eerste plaats al interessant is, is dat de beelden vaak mooi constrastrijk zijn, en dat er soms best aardig lange shots zijn waar Samojlova door een menigte gevolgd worden. Ook de scène na het bombardement waar als enige een tikkende klok is overgebleven mag er zijn. Maar wat onverwacht is, behalve als je de eerdere berichten bij deze film hebt gelezen, is dat er een drietal bijzonder sterke scènes zijn, die volgens mij behoorlijk ongekend voor die tijd zijn: het tweede bombardement, het sneuvelen van het personage van Batalov, en het rennen langs het hek. Bij de tweede van die scènes was het uitzoomen van de zon, het draaien van de camera en de vele overlays bijzonder. Laatstgenoemde scène leek haast uit Tetsuo te komen. Visueel duidelijk de meest vooruitstrevende film uit een ver verleden die ik heb gezien.

Bij de muziek daarentegen heb ik gemengde gevoelens. Het is soms iets te aanwezig, te theatraal. Aan de andere kant loopt de climax van de muziek een aantal keer erg sterk in de pas met de montage. Maar mijn smaak was het zeker niet helemaal.

Het verhaal is best interessant, ook omdat het de oorlog vooral beziet vanuit het perspectief van mensen die achterblijven. Toch voelt het enigszins naïef aan. De vraag of je als verloofde van een soldaat in oorlogstijd op hem moet wachten wordt zeker niet helemaal zwart/wit behandeld, maar het personage Mark voelt dan wel weer als zodanig aan. Uiteindelijk is het vooral Samoylova die het verhaal draagt. Een bijzondere schoonheid, doch zeker niet een stereotype mooie actrice. Maar vooral weet ze op intense wijze de vertwijfeling van haar personage neer te zetten.

De enige andere films uit ongeveer hetzelfde tijdperk die ik overtuigend vond zijn van Kobayashi. Die hebben qua plot meer impact (hoewel de verhalen totaal niet te vergelijken zijn), maar hebben wel visueel minder flair dan deze film. Het trekt elkaar gelijk. Ook 4* voor deze film dus.

avatar van Black Math
4,0
Ramon K schreef:

Toch zijn enkele elementen in het verhaal weer erg onbegrijpelijk voor mij......
Waarom trouwt Veronika in hemelsnaam met de neef van haar geliefde???

Een erg late reactie na twaalf jaar, maar zoals ik het zag werd ze door die neef verkracht tijdens het bombardement en trouwde ze uit schaamte. Ze zat er nou ook niet echt vrolijk bij, tijdens de aankondiging van het huwelijk.

avatar van wibro
5,0
Schitterend,

En dat komt toch vooral door het prachtige camerawerk van Sergej Oeroesevski en hoe kan het ook anders de wonderschone Veronica, voor mij de mooiste vrouw die ik tot nu toe in een Russische film gezien heb. Maar ja, dat is natuurlijk strikt persoonlijk. Ik heb nu eenmaal een zwak voor mooie vrouwen. Maar goed, ik dwaal nu af, verder over de film:
Deze film was juist door dat camerawerk zijn tijd ver vooruit en voor mij is hij ook de beste Russische oorlogsfilm die ooit gemaakt is en dat is vooral omdat in deze film van oorlogspropaganda niets te bespeuren viel. Pas op het einde werd duidelijk dat de Sovjet Unie de oorlog gewonnen had. Gedurende de meeste tijd in de film sijpelden alleen maar berichten door dat het Sovjet leger aan de verliezende hand was. Van het slagveld kregen we trouwens weinig te zien. Maar dat weinige leverde wel de mooiste scène op in deze voortreffelijke oorlogsfilm. Ik heb het dan over de scène dat Boris sterft En hoe dat gefilmd werd. Magistraal. Ook het einde - Veronica die nog steeds hoopte koesterde dat Boris de oorlog overleefd had - vond ik erg mooi.
De eerste keer trouwens dat ik deze film gezien heb is toch wel zo'n dik 50 jaar geleden. Op een Duitse zender zover ik mij kan herinneren en uiteraard nagesynchroniseerd. Niettemin kon ik hem ook toen al waarderen, maar in het Russisch is het natuurlijk allemaal tig keer mooier.

Waardering; verhoogd naar 5,0*

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
wibro schreef:
De eerste keer trouwens dat ik deze film gezien heb is toch wel zo'n dik 50 jaar geleden.
En dit was pas de tweede keer?

avatar van wibro
5,0
Nee, dit is de derde keer. De tweede keer was ruim twintig jaar geleden.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Net als in 'Soy Cuba' smijt regisseur Mikhail Kalatozov ook in deze 'Letyat Zhuravli' met mooie beelden. Op cinematografisch vlak een pareltje; de sterfscene van Boris, het moment dat Veronika de trappen oprent en de verwoeste woning van haar ouders betreed, of het moment dat Veronika zichzelf overgeeft aan de pianospelende neef van Boris, met de ramen die door de bommen kapot worden gemaakt. Prachtig, erg mooi. Pareltjes van scenes. Echter blijft het wel een beetje bij een aantal indrukwekkende scenes (en dan vooral op visueel vlak). Verhaaltechnisch stelt 'Letyat Zhuravli' niet heel veel voor. Maakt niet veel uit. Gelukkig heeft deze prent genoeg te bieden verder, ondanks dat het me helaas niet erg veel deed.

5,0
Mikheil Kalotozov's 'Letyat Zhuravi' sloeg behoorlijk aan in het Westen (onder meer een Gouden Palm). Het is dan ook een genot om naar hoofdrolspeelster Tatyana Samojlova te kijken die met haar geliefde langs de rivier dwaalt. Het geluk duurt niet lang, want als soldaat legt hij het loodje op het slagveld. Cameraman Sergey Urusevsky is de ware ster van deze film. De manier waarop hij de actrice volgt door de volksmassa die de van het front terugkerende soldaten vormen is adembenemend.

avatar van TornadoEF5
2,0
Eens buiten mijn comfortzone gegaan, maar het viel me toch wat tegen. Deels door een verhaallijn die ik niet snapte: een relatie met de broer of neef van Boris. Ook jammer dat ik het hier moest doen met Engelse subs en dat hielp niet echt. En tegen het einde sloeg ook de vermoeidheid ook toe waardoor ik de aandacht wat verloor, bijvoorbeeld het nut van die scène in dat ziekenhuis met die krankzinnige man dat ik niet zie. Er was wel wat meer theatraal gedoe dat ik niet kon plaatsen. Dat heb je vaak bij die oude films.

Er zijn visueel twee zeer mooie scènes (eigenlijk drie) die erbovenuit springen, en de scène met die bommen vond ik mooi. Het is jammer dat het geluid gedateerd is, en daardoor zeer vervelend overkwam. Het volume is vaak te laag of juist te hoog. En een schot kwam ook niet goed over het duurde even tegen dat ik door had dat hij geraakt was puur door dat geluid. De geluidseffecten waren zeer slecht en hopeloos gedateerd. Het verpest het voor mij toch wel, al vond ik het verhaal uiteindelijk ook niet boeiend genoeg. Nee, geen reclame voor de oude film dit.

avatar van Flavio
4,0
Hoewel ik stiekem op nog meer gehoopt had vond ik het een erg mooie film, met de prachtige Tatyana Samojlova die indruk maakt in de hoofdrol. The Cranes are Flying is een oorlogsfilm die zich concentreert op het thuisfront. Dat neemt niet weg dat de mooiste scene er een op het slagveld is, de dood van Boris die zich met zijn laatste gedachten zijn huwelijk met Veronika voorstelt. Ontroerend, en gezien de relatie die zij buiten zijn medeweten is aangegaan met zijn neef, ook bitter.

Het camerawerk is van hoog niveau, nou kende ik Kalatozov en cameraman Urusevsky van Soy Cuba, ook een film die bekend staat om de onnavolgbare camerabewegingen, en ook hier tonen zij hun klasse.

TornadoEF5 schreef:
En tegen het einde sloeg ook de vermoeidheid ook toe waardoor ik de aandacht wat verloor, bijvoorbeeld het nut van die scène in dat ziekenhuis met die krankzinnige man dat ik niet zie


De man is net als Boris zijn vriendin kwijtgeraakt aan iemand anders, Veronika voelt zich direct aangesproken, zeker als de vader van Boris zich er ook nog in mengt. Misschien nog een keer een kans geven als je minder moe bent?

Gast
geplaatst: vandaag om 08:16 uur

geplaatst: vandaag om 08:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.