Meningen

Al 1,5 keer eerder gezien en een puntje erbij gedaan. Deel 2 is niet geheel onaardig. Het belangrijkste is natuurlijk of dit deel ook in staat zou zijn om zijn bestaansrecht te benutten door een geslaagde combinatie van een goede slasher en een zelfbewuste “parodie” (bij gebrek aan een woord dat de lading beter dekt) die dus genoeg op eigen benen staat (ten opzichte van de films waarnaar het verwijst)
Scream 2 slaagt daar redelijk in. De gesprekken over waar een sequel aan moet voldoen, de fragmenten uit “Stab” en de discussie welke vervolgen er beter waren dan hun originele films zijn volledig in de lijn met het zelfbewuste karakter van het eerste deel en juist daarin zijn de films fris ten opzichte van het gros. Toch was deel 1 daar in zijn geheel sterker dan zijn opvolger, waarbij het hier meer vlagen zijn waarbij dit echt goed werkt.

De kills zijn enerzijds wel vermakelijk, maar anderzijds voegen ze ook niet altijd wat toe. De moord op buffy is daar het beste voorbeeld van. Ook de opening was, hoewel niet onvermakelijk, gewoon niet zo sterk als het eerste deel. Leuke scenes zijn er tegen het eind in de muziekstudio (en alles daaromheen) en bijvoorbeeld als ze vastzitten in die auto. Zo’n scène is fun in zijn onwaarschijnlijkheid. Het is een klein avontuur op zich. Uitbreken door het gaas, je een baan naar voren werken en dan langs de killer naar buiten. Wel is het flapdrol gehalte hoog. Je kunt natuurlijk gemakkelijk het masker aftrekken als je er toch langs komt. Maar nee, dat lukt om onduidelijke redenen niet en dan moeten ze terug op het moment dat de killer kans heeft gezien te ontsnappen. Laten we het maar houden op het inspelen op genre clichés.

Ik ben wel benieuwd wat de insteek wordt in deel drie en vier, behalve verwijzingen naar het uitmelken van een filmserie. En dan maar hopen dat Craven de traditie van inferieure sequels binnen horrorreeksen weet te doorbreken. Scream 2 is een stap de verkeerde kant op, al kan deze er alleszins nog mee door.

Een van de betere kerstfilms en zeker een van de beste versies van A Christmas Carol. Murray is uitstekend in dit soort rollen en de degelijke regie van Donner werd afgewisseld met momenten die bovengemiddeld sterk waren. Erg leuk! Misschien moet ik van mijn 3,5 eens een kleine 4 gaan maken. Wat ondergewaardeerd hier.

Om even een wat laat antwoord op bovenstaande vraag te geven; Ik denk wel dat je het de moeite gaat vinden. Geweldig is het niet, maar wel vermakelijk. Veeeel minder dan de Leone’s, ook nog wel wat minder dan een aantal films van Corbucci, Death Rides a Horse of bijvoorbeeld Keoma. Dat wel. Het is echter wel wat beter dan wat pulp die ik vroeger in het genre heb gezien.

Film heeft een ongelooflijk hoge bodycount, is rauw en hard zoals het een goede spaghettiwestern betaamt en heeft een behoorlijk hoog tempo. Duidelijk gevalletje van voor de liefhebber. 3,5 sterren.

Aparte en gewelddadige western inderdaad. Je hebt films die het moeten hebben van sfeer en enkele sterke scenes, veel meer dan een goed verhaal. Dit is ook weer zo'n film. Bovendien is het allemaal erg stijlvol en bijzonder. 4 sterren.

[edit] ik heb overigens de sexuele referenties ook gemist, mijn versie duurde trouwens 111 minuten. Vond het verder ook niet lastig te 'snappen' of zo?

Woo ping Yuen en Jackie Chan zijn wel echte helden van de Hong Kong cinema. Ontzettend fun dit. Leuk dat dit vroege werk van deze geweldige regisseur / choreograaf en Jackie Chan meteen al zo goed is.

Ik begin deze film eindelijk op waarde te schatten. Terecht een grote klassieker. De film is veel gelaagder dan men in een oppervlakkige kijkbeurt zou vermoeden. Wayne is eigenlijk verliefd op zijn schoonzus. De moord op haar zorgt er voor dat zijn haat voor Indianen groeit. Zijn ontvoerde nichtjes zijn dood voor hem, maar hij wil zijn liefde graag wreken door hun te bevrijden van een leven dat volgens Chance niet goed is. De film gaat eigenlijk over een verrotte en racistische held. Heel bijzonder. Want de film is niet racistisch, het hoofdpersonage is dat. Lijkt me allemaal niet zo moeilijk.

Over het landschap is al veel over gezegd en geschreven. Het grootse landschap maakt de personages in hun bijna onmogelijke zoektocht wel erg nietig. Leuk dat het er mooi uitziet, maar het is ook nog eens vreselijk functioneel. De hemelblauwe luchten tegenover het rode rotslandschap is al net zo mooi als de sneeuw tegenover diezelfde lucht. Verder mankeert er vast nog wel wat aan de film (al zou ik zo snel niet weten wat), maar de film is echt meer dan een racistisch werkje of een standaard achtervolgingsfilmpje. Heb een hoop onzin gelezen hier, erg jammer. Ik ben inmiddels wel om. Heel dikke 4 sterren.

Overall gezien zeer aardig. Leuk verhaaltje, aardige acteerprestaties, cinematografisch vooral op momenten erg de moeite waard en mooie muziek. Wat de film echt de moeite waard maakt, zijn een aantal momenten die echt steengoed zijn. De achtervolging in het stadion met name is echt geniaal. Die scene alleen al brengt er een half bij. 4 sterren.

het bekende uitgangspunt over een meisje in een vreemde wereld op zoek naar een weg naar huis hebben we natuurlijk al vaak gezien. niet erg origineel, maar het gaat in deze film om de uitwerking. dan heb ik het niet over de animaties (die mooi zijn), maar over de vele fascinerende gebeurtenissen die je mee zuigen in een wereld waar alles kan en niets te bizar is. spannende momenten worden goed afgewisseld door grappige momenten. een betoverend sprookje. 4 sterren.

Geweldige film. Prachtige combi van tragiek, historie, weelderigheid en liefde. Vergoten in prachtige cinematografie. Valli en Granger spelen vol overgave hun rol. Visconti is geweldig. Dit is een van zijn beste films. Veel te weinig mensen hebben hem gezien. 4,5 sterren.

Wel een mooie film. Zitten zeker erg mooie scenes, vooral tegen het eind. Vond zelf de momenten in het riet het mooist. Misschien ben ik wat verziekt door Haneke (moest aan La Pianiste denken), von Trier (Anti Christ) of Passolini (Salo), maar vond de heftige scenes wel meevallen. Tuurlijk zitten er veel ongemakkelijk scenes in, maar ik zag niets waarvan mijn maag om draaide.Wel is het zo dat de mensen die Cannibal Holocaust een 0,5 vanwege dierenleed hebben gegeven en deze film een hoge(re) beoordeling, zich eens goed achter de oren moeten krabben.

Kim Ki Duk is een goede filmmaker, maar ik vind zijn thema's en symboliek ook wel wat makkelijk. Zijn beeldtaal is erg krachtig, hoewel 3 van de 4 films die ik van hem zag een vergelijkbare setting hadden. Zijn metaforen liggen er wat te dik bovenop. Zodoende twijfel ik een klein beetje tussen 3,5 en 4 sterren.

Gave film inderdaad. 100 minuten lang prima vermaakt. Goed tempo, leuke setting (hoewel daar misschien nog meer uitgehaald had kunnen worden) en het belangrijkste; heel gave, harde en gevarieerde actiescenes. Dikke 4 sterren. Misschien mist de film net iets (dat wat de beste films ooit echt heel bijzonder maakt), maar het is een van de betere actiefilms van de laatste jaren.

Aangezien ik binnen mijn relatie en vriendenkring de vermeende filmexpert ben (dit heb ik afgedwongen door op verjaardagen zo nu en dan moeilijke namen als Kurosawa en Tarkovsky erdoor te gooien), kies ik 90% van de films uit die ik met vrienden en vriendin kijk. En die laatste heeft een smaak die wat minder ruim is dan de mijne (als ze dit zou lezen zou ze de wenkbrauwen fronzen). Soms kies ik dus films met een unhappy end of films die net effe anders zijn. En omdat cinema nu eenmaal mijn hobby is en niet die van haar, moet ik in 10% van de gevallen toegegeven en eens iets van haar kijken. En dat is prima. Meestal kut. Dat wel. Van de week lake house gekeken. Wat een ellende. Maar voor ik afdwaal...

Zo nu en dan ontdek ik dus wel films die ik niet zou ontdekken. Zo ook deze. Cheesy titel, cover, tagline en verhaaltje. Maar wat een prima film. Als je alle onwaarschijnlijkheden voor lief wil nemen (want daar gaat de film nu eenmaal voor een belangrijk deel over) is dit echt een prima genrefilm. Goed geschreven dialogen, uitstekend overgemaakt door uitstekende acteurs. Ben wel klein beetje fan van Cusack. Film weet continu de juiste snaar te raken, hoog tempo, veel erg lekkere momenten, humor. Ja. Deze film werkt. De lauwe reacties vielen me wat tegen hier. 4 sterren. Erg verdiend.

Ik vind de Coen's geweldig. Misschien wel mijn favoriete regisseurs. De humor is ongeëvenaard. Anders dan andere komedies, geestig en intelligent. Hun aandacht voor details in dialogen en hun gevoel voor situatietjes en terzijdes maken het voor mij altijd een klein feestje. De karakters uit hun films zijn net karikaturen, maar dan wel met diepgang en gevoel. Heerlijk! Dit alles is opnieuw van toepassing op a Serious Man. Film die op 8 komt in mijn Coen's top 14. Bijzonder eigenlijk dat ze zoveel films hebben gemaakt die ik nog beter vind.

A Serious Man gaat over de lege invulling die veel mensen aan hun leven geven en in een ridiculiserend verhaal over geloof en tradities wordt duidelijk wat je te wachten staat bij het vergooien van je leven. Larry is de verpersoonlijking hiervan. Veel toffe scenes en gave personages geven invulling aan deze geweldig grappige film. Gelachen om de de aparte beginscene, de omkopende Koreaan die alles uit de kast haalt. Eerst omkopen, werkt dat niet hem beschuldigen van laster en dreigen met een rechtzaak. De 12 jarige zoon die zijn schulden heel de film uit de weg moet gaan (ook gelachen om dat vuilbekende vriendje), Sal met zijn respect, de gesprekken met de verschillende Rabi's (met als hoogtepunt het stompzinnige tandenverhaal), de droomscènes (hoewel ik het ook wel een beetje flauw vind als het dus niet echt blijkt te zijn) waar oom Arthur voor zijn kop wordt geknald, het aangekondigde slechtnieuwsgesprek (mag je toch aannemen) en de tornado. Die laatste twee zijn een briljante fuck you om de zinloosheid van het bestaan aan te tonen. In feite heb je de hele film zitten kijken naar zaken die toch geen reet hebben uitgemaakt.

Verder is dit een mooie parodie op de Joodse gemeenschap, beetje over the top misschien (bijna iedereen ziet eruit als een typische Jood, Woody Allen bril en al), maar van the Coen's kan ik dat wel hebben. De film is heel kil en kaal in beeld gebracht, perfect in contrast met de thematiek. Vond de film hoewel grauw, heel knap en eigenlijk ook mooi in beeld gebracht. Elke acteur snapt zijn rol heel goed, maar het karikaturale dreigt af en toe te veel de overhand te krijgen. Toch zorgt dat voor veel leuke momenten.

4,5 sterren, heel bijzondere film. Eigenlijk alleen vergelijkbaar met werk van de Coen's zelf, maar toch ook weer anders dan andere films die ze al maakten.

erg goede film, die een uiterst realistisch beeld geeft van corruptie binnen het politiekorps.

de film neemt geen rare bokkensprongen om de film boeiend te houden, zoals vaak wel het geval is bij quasi waargebeurde verhalen.

elke scène staat in dienst van het verhaal. van het begin af aan al. politieagenten die liever lui dan moe zijn (bij die verkrachtingsscène) , de politieagent die serpico bijna neergeschiet en om geen paperwork te hoeven doen de arrestatie op zijn naam wil. door zulke scènes blijft de film boeiend en wordt duidelijk dat het er allemaal een beetje vreemd aan toe gaat in het korps.
Verder blijft er op regelmatige basis een goede (actie)scène terugkomen zonder dat het geforceerd over komt.

de gebeurtenissen zijn allemaal erg aannemelijk en het was dan ook een goede keuze om een lange tijd uit het leven/ de carrière van serpico te nemen.

er wordt uitgebreid de tijd genomen (ruim twee uur), maar de film is nergens onnodig lang. en zo maakt Lumet (goede regisseur) meer goede keuzes.

- serpico is een goede jongen, maar wordt niet neergezet als held, getuige de relaties die hij niet vast kan houden.
- de eindscène die naar het begin wordt getild, waardoor je er meteen inzit.
- prima casting (ach laten we daar Lumet maar voor verantwoordelijk houden) niet alleen van Pacino.

het laatste shot voor de aftiteling is trouwens ook schitterend.

prima film, waar ik eigenlijk niets op aan heb te merken. een van de betere rollen van Pacino en mocht iemand na de godfather nog twijfelen over zijn capaciteiten, zullen de twijfels hier worden weggenomen.

na mijn 2e kijkbeurt verhoogd naar 4,5.

Hebben ze eens de kans om een extra op de dvd te zetten die waanzinnig de moeite waard is, tussen alle commerciële making offs en saaie interviews door, laten ze het na. Wil in elk geval heel graag Carne zien. Seul Contre Tous is vrij krachtig, maar jeetje wat was dat eind flauw zeg.

Noe is natuurlijk een provocateur. Dat is deels juist wat zijn films zo veel power geven, maar het moet geen doel op zich worden. Soms riekt het daar een beetje naar, zoals bij de pornoscene. Deze film is neerslachtig en rauw (zo'n woord waar je niet omheen kan). Dat zijn de belangrijkste complimenten (want zo zijn ze bedoeld), maar er zijn in de loop der jaren meer films geweest die zich zo lieten omschrijven. Deze film heeft voldoende onderscheidend vermogen, maar van je stoel val je hier niet meer van.

De film is maatschappijkritisch, maar is daarin ook wat simplistisch. Dit verantwoord wel gewelddadige en nare scenes, die er voor moeten zorgen dat dit een film is die bijblijft. De neerwaartse spiraal is me misschien net iets te bedacht. Het hoofdpersonage (fanatische kop) neemt ook echt allemaal domme beslissingen. Dat begint al met de intro (Carne?), maar eigenlijk de hele film door. Het eind vind ik ontzettend flauw. Wat heb ik een hekel aan die het was maar een droom trucjes. Het is gewoon te makkelijk je publiek zo te foppen. Op zich vond ik dat een heel nare scene, misschien wel een van de naarste ooit, maar dat was in een klap niet meer zo.

De film gaat natuurlijk over een man op het randje. Soms gaat hij er ver overheen (zoals met de buikstompscene), maar meestal blijft hij (tot het eind) wel ongeveer binnen de lijnen. Had nog wel een echte uitspatting verwacht. Dat was geen voorwaarde, maar wel iets waar duidelijk naar toe gewerkt wordt (zie ook de vooraankondiging). Dat hij het na de inbeeldscene dan maar met zijn dochter doet, lijkt niet echt het type buitensporigheid die paste bij de hele opbouw van het karakter. Waarom die walgelijke daad? Ik vond iets dat minder weloverwogen was, logischer. Is dat dan het provocerende mannetje in de regisseur? Je publiek foppen, maar toch laten zien dat je met iets op de proppen durft te komen? Wellicht, maar dat maakt de film dramatisch een stuk zwakker.

Verder is dit niet vreselijk origineel. Van Haneke tot Scorsese en eigenlijk nog veel meer. Gelukkig geeft Noe er wel zijn eigen invulling aan, zeker door de mix met zwarte humor. Visueel is het aardig. Mooi die lelijkheid in beeld gebracht. Dat Noe meer dan bekwaam is, is wel duidelijk. Had deze krachttoer gecombineerd geworden met een dramatisch nog sterkere film, had het een meesterwerk geweest. Nu is het sterk bovengemiddeld. Lijkt een beetje de opmaat voor de rest van zijn carrière. 3,5 dikke sterren.

Teleurstelling. Het verhaal is stupide en de liedjes weinig bijzonder. Bovendien zijn de acteur weinig overtuigend. Het is wel vrolijk en kleurrijk en de ontvoering was wel grappig. Toch viel het me erg tegen, toch wel een klassieker. En dat van Stanley Donen. 2,5 sterren.

De algemene opinie lijkt te zijn dat het eerste half uur niet echt bijzonder is en het tweede deel wel. Even gemakkelijk gezegd. Daar ben ik het toch niet helemaal mee eens. Ik vond ook het tweede deel het leukst. Keaton is met zijn slapstick en geweldige stunts nu eenmaal op zijn best. In het eerste half uur laat ie echter weer zijn veelzijdigheid zien.

De eerste 30 minuten zijn een romantische komedie zonder al te veel poeha. Keaton wil vooral iets heel anders dan in dat laatste half uur. Hij wil eenvoudigweg op een andere manier grappig zijn. Minder uitgesproken grappig. Subtieler. Dit is een blauwdruk voor de romantische komedie waar we de decennia daarna mee werden doodgegooid. En eigenlijk erg geslaagd. Zo’n afwijzing van een van de 7 kansen die hij had bijvoorbeeld. Keaton gooit een briefje omhoog om haar ten huwelijk te vragen. Even later krijgt hij dit briefje versnipperd retour over zijn bekende stoïcijnse gelaat. Perfect voorbeeld van effectieve stomme cinema. Echt hilarisch is dat niet, toch werkt het als een trein.

Dat laatste half uur is Keaton inderdaad op zijn best. Was ook wel nodig, want de film had anders wat gezapig geworden. Erg knap uitgevoerd weer en opnieuw verbaas je je over het jaartal van de film. Af en toe is het haast surrealistisch. Echt geweldig. Keaton rules. Weet niet meer wie ik beter vind, Keaton of Chaplin. 4 sterren voor deze film.

Ook weer een ontzettend vermakelijke film van Wilder, ditmaal over mannen in midlife-crisis. Vond de discussies met zichzelf, zijn fantasietjes en de verleidingen door Monroe heerlijk. Wat is die Wilder toch goed. 4 sterren.

Wordt gezien als de Citizen Kane van de onafhankelijk film. Dat schept verwachtingen. In het eerste kwartier kwamen die niet uit. Vond er geen klap aan! Had al spijt van het aanschaffen van de Cassavetes box. Weet niet wat het was.

En dan heb je nog ('maar' uiteindelijk) een uur film te gaan. En toen, opeens (echt waar) had ik het. Het gevoel dat past bij deze film. Relaxt. Alsof ik er zelf bij was. Ontzettend sfeervol. Ik zag opeens de diepgang in personages die met ontzettend veel gevoel voor realiteit zijn vastgelegd. Een aantal schitterende scenes zoals de ontmaagding behoren tot de top wat film te bieden heeft. Film is vannacht door mijn hoofd blijven spoken. Bizarre ervaring, vooral na dat eerste kwartier.

Vond het trouwens wel duidelijk dat er iets van een script moest zijn geweest. Ongelofelijk dat de film in de jaren '50 is gemaakt. Breekt met alle tradities uit die conventionele tijd.

4 sterren voor een stukje bijzondere cinema.

Erg leuk. Vooral een komedie eigenlijk, uiteraard met sterke (neo) noir elementen. Fijne humor, art direction prima, mooi kleurengebruik, op momenten echt mooi gefilmd, veel vaart en vol sterke scenes. Verhaal kan je met een flinke korrel zout nemen en daardoor zijn de hiaten die het verhaal heeft, niet zo erg. Uit de tijd dat Mcgregor nog cool was. 4 sterren.

Shane herzien. Blijft mooi. De schitterende landschappen in technicolor, de hemelblauwe ogen van Shane, de geveinsde stoerheid van de onzekere Torrey, Wilson die zo uit een stripboek is weggelopen, de slechte Ryker familie, de aandoenlijke Jean Arthur etc. etc. Prachtig om naar te kijken allemaal.

Maar wat de film echt goed maakt zijn een aantal diepere thema's. Jean Arthur die niet naar Shane durft te kijken, omdat ze bang is verliefd te worden. Joey die Shane idoleert boven zijn vader, die toch ook geen lulletje rozenwater is. De innerlijke boetedoening van Chris, het onvermogen van Shane om te breken met zijn verleden. Het eind dat ik nog eens kritisch heb bekeken n.a.v. the Negotiator; ik denk toch echt dat de suggestie gewekt wordt dat Shane gedood wordt. .

Kortom, mooie western op meerdere niveaus. Stevige 4 sterren, blijven staan.

Sterk in beeld gebracht en vooral halverwege erg onderhoudend. Ben geen fan van Dietrich, maar hier laat ze toch wel veel talent zien. Bijzonder ook om letterlijk te zien hoe een regisseur en actrice elkaar bespelen. Die interactie is vaak tussen twee hoofdrolspelers uiteraard wel waarneembaar, maar een match tussen de regisseur en de hoofdrolspeelster is toch wel uniek.

Verder nog even kort een aantal; opvallende zaken; De enscenering bij het vertrek van de trein in een claustrofobisch Peking is heel sterk. Verder is het gelaagde liefdesverhaaltje bovengemiddeld sterk. Film is wellicht een klein beetje gedateerd op sommige vlakken en lang niet alle momenten zijn even sterk, maar toch is dit wel een erg prettige kennismaking met von Sternberg. 4 bescheiden sterren.

Ik mijn best doen om de ov te pakken te krijgen die alleen in cinerama draaide, wordt er geen woord in gesproken. Maar erg leuk. Aardman is altijd bovengemiddeld de moeite waard. Deze film sluit daar naadloos op aan. Dikke 3,5.

Prachtige beelden en muziek, maar nogal hoogdravend. Bertolucci is een redelijk geniaal filmmaker, maar daar moet ie wel voor waken. De personages zijn literaire verzinsels ipv echte mensen. Daardoor verliest het drama aan impact. Jammer van de sterke acteurs. Toch zitten er mooie scènes in. Kom niet verder dan 3 sterren.

Mooie locaties en prima production value. Film ziet er goed uit. Inhoudelijk vond ik het niet best. De rol van Stewart was vervelend en cliché (norse vader met eigenlijk een klein hartje), de noordelingen waren blijkbaar de slechteriken en de zonen waren weinig boeiende personages. Sterke scènes worden afgewisseld met matige momenten. Hoe Stewart iedereen (alle mogelijke leger leiders, de pastoor en vooral zijn eigen familie) afblaft en daarmee weg komt omdat.... iedereen hem respecteert omdat.... in de tweede helft komt het tempo er in en dat redt de film. Een betere regisseur had hier veel meer uit kunnen halen. Anthony Mann bijvoorbeeld.

Geweldige film inderdaad, die eigenlijk maar een probleem heeft; hij duurt te kort. Het duurt een klein kwartiertje voordat de film echt op gang is en dan hou je nog maar een half uur over. Film lijkt dan ook wat gehaast en eigenlijk niet helemaal af. Maar dat de stunts geweldig zijn, de grappen geslaagd en de film vol goede ideeen zit (Woody Allen heeft deze film echt op jonge leeftijd gezien) moge duidelijk zijn.

Heerlijk door de afwisseling. De openingschoreografie, de opstart van het verhaal waar men tevergeefs traint om wapens te weerstaan door je spieren aan te spannen, de oplichters scène waarin men net doet ondeerbaar te zijn voor wapens, de geweldige spirit boxing scène met voodoopop, de vele originele vechtscenes (magic boxing,

Hide in plain site boxing en weet ik wat ik allemaal gezien heb) de drie finales waarbij ze alle 18 wapens gebruiken. Het tempo is heerlijk en de film staat geen seconde stil.

En mooi in beeld gebracht op schitterende sets met dito art direction. Wat geeft het dat er geen touw aan het verhaal vast te knopen valt en het eind wel erg abrupt was. Een beetje, maar niet veel. Nipte 4 sterren.

Geniale cinema. Was diep onder de indruk. Ken weinig met meer cinematografische waarde. In het verlengde daarvan liggen de verbluffende vechtscènes, die tot de mooiste horen die ik ooit zag (misschien wel de mooiste). Ook het liefdesverhaal vind ik prima in elkaar zitten. Tenminste een keer lekker functioneel. De twists halverwege waren misschien een beetje flauw, maar omdat ik het niet zag aankomen (op het feit na dat Mei niet blind bleek) vergeef ik het de film. Het einde balanceerde op de rand van geniaal (het slotgevecht, samen met fantastische beelden) en flauw (Mei die maar niet dood ging. Toch ben ik geneigd te zeggen dat ook het eind eerder geniaal was, dan iets anders. 'Gelukkig' ging Mei toch dood uiteindelijk. Niet dat ik wilde dat ze doodging, maar als ze uiteindelijk het toch weer zou redden, zou ik het de film niet kunnen vergeven.

Grootse filmervaring. Beter nog dan Chrouching Tiger, Hidden Dragon en veel beter dan Hero. Een grootse filmervaring. In de bios had ie zonder twijfel 5 sterren opgeleverd. Nu 4,5.

je opmerking deed vermoeden dat alleen Nicholson de film de moeite waard maakt, terwijl het juist (eens ter meer) de voortreffelijke regie van Kubrick is. De jongen die op zijn driewieler gevolgd wordt door de gangen van het Overlook hotel, behoort tot het beste camerawerk ooit. In tegenstelling tot veel genrefilms, komt hier de dreiging van binnenuit. Kubrick weet dit door timing perfect in beeld te brengen.

Tel daar de vele erg sterke scènes (here is Johnny, de scène met die vrouw op de kamer(nr. is me ontschoten), de tweeling etc.) bij op en je hebt een topfilm. Kubrick volgt zijn eigen weg, i.p.v. het boek en dit blijkt eens te meer een goede keus. King (ongelofelijke ijdeltuit) was natuurlijk niet blij, maar zijn ongelijk werd bewezen met de verschrikkelijke mini-serie (die wel het boek nauwkeurig volgt.

Nicholson smiert er heerlijk op los, maar past dat niet ontzettend goed bij deze film?

The Shining is een van de beste films in het genre, no doubt.

Verder vind het woord 'Kut' ook niet direct getuigen van ijzersterke argumentatie.

in alle opzichten minder dan de versie van Kubrick. deze duurt te lang, de effecten zijn matig, er wordt door dat jongentje heel slecht geacteerd en ik vond deze een stuk braver. deze regisseur is dan ook een stuk minder getalenteerd dan Kubrick dat was. Kubrick had tenminste nog lef en liet zich niet verleiden om de hielen van een verontwaardigd schrijver te likken. ik vond het verschil tussen beide the shining's schrijnend. 1,5 sterren voor deze bijzonder matige film.