menu

Seom (2000)

Alternatieve titels: The Isle |

mijn stem
3,56 (410)
410 stemmen

Zuid-Korea
Drama
90 minuten

geregisseerd door Ki-duk Kim (I)
met Suh Jung, Yoosuk Kim en Sung-hee

Op een eiland hebben twee buitenstaanders zich teruggetrokken. Hee-Jin is een vrouw die overdag vis en voedsel verkoopt en 's nachts haar lichaam aan de vissers die het eiland bezoeken. Hyun-Shik is een suïcidale man die zijn interesse in het leven verloren heeft nadat hij zijn ex-vriendin heeft omgebracht. Als Hee-Jin na een zelfmoordpoging van Hyun-Shik zijn wonden verzorgt, ontstaat er een obsessieve en gewelddadige relatie, die geen inmenging van buitenaf toelaat. Voor hem is het een soort drug die zijn pijn verdooft, voor haar is seksualiteit de enige vorm van communicatie die ze kent.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=yE--7OsA_V4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van ASman
4,0
Prachtig geschoten, een erg sterke sfeer, goede vertolkingen,...het is degelijk een film die op meerdere vlakken blijft hangen.
Als film verdient deze zeker wel een 4*

En toch zal ik niet rouwig zijn moest Kim ( net als Deodato of Haneke ) ooit aan het ebolavirus sterven.

avatar van SnakeDoc
4,0
BBarbie schreef:
En... zo te zien is er in Zuid-Korea volop werk aan de winkel voor Animal Cops..



avatar van popcorn en cola
2,5
Aparte film die tot het einde boeiend blijft, maar juist dat einde begrijp ik niet. Dat is een beetje frustrerend en dat kan ik niet waarderen.

avatar van The One Ring
1,0
Seom is de eerste keer dat ik me ernstig zorgen gemaakt heb over de regisseur die hem gemaakt heeft. Oké, dat is niet helemaal waar, want ik maak me altijd zorgen om Lars von Trier, maar het is al ernstig genoeg dat ik Ki-Duk moet vergelijken met Von Trier. Toen de film eenmaal afgelopen was vroeg ik me af of Ki-Duk werkelijk zo bedoelde als ik vermoedde. Op dvd dvd stond een extra met een interview met Ki-Duk en daarin bevestigde hij helaas wat ik al vreesde. Hij zei dat hij niets zo mooi vond als vernietigingsdrang gemixt met psychosomatische romantiek. Het meest positieve dat ik over deze film te zeggen heb is dat deze visie duidelijk naar voren komt in het eindresultaat. Gelukkig wordt ik er niet van.

Het begon al slecht. Het is jaren geleden dat ik voor het laatst een Ki-Duk zag, maar ik herkende zijn stijl al meteen, maar helaas wel vooral zijn zwakste kant. Het probleem dat ik vaak met zijn werk heb, zelfs met zijn goede, is dat hij nogal onrealistische personages maakt. Ze zijn eigenlijk altijd op een manier contactgestoord, maar wel altijd op een manier die gekunsteld overkomt, vol met vreemde quirks en vage trauma's. Hij maakt geen films over echte mensen; niemand gedraagt zich zoals een personage in een Ki-Dukfilm. Dat maakt op zich niets uit; de karakters in een project van Wes Anderson zijn ook gestileerd en in de betere films weet Ki-Duk ook wel de personages in een context te plaatsen waarin het werkt. Maar als dit niet lukt zit je vooral naar een stel personages te kijken die zich vreemd gedragen en vooral niet communiceren, omdat de regisseur niet wil dat ze communiceren. Het lijkt in ieder geval verrekt weinig met psychologie te maken te hebben. Dat gevoel bekroop me al snel bij Seom, dat het weer zoiets zou worden en helaas bleek dat ook het geval te zijn.

Dat is echter nog wel het minste probleem. Ki-Duk besloot zijn personages niet alleen niet te laten communiceren door dialogen, gezichtsuitdrukkingen of gebaren, maar dacht ook nog eens een betere manier om communicatie weer te geven gevonden te hebben, namelijk communicatie via wreedheden. Sommige mensen hebben beweerd dat Ki-Duk hier de pijn van relaties goed weet te vangen (waarbij ik even aanneem dat ze dit metaforisch bedoelen en dat ze zelf niet letterlijk zulke relaties hebben gehad), maar wat mij betreft overdrijft hij gewoon te veel. Na een vrij korte tijd zitten de man en de vrouw eindelijk samen naast elkaar an de rand van het drijvende huisje. Wat gebeurt er dan? De man begint meteen de vrouw op brute wijze te verkrachten, natuurlijk. Zij slaat hem van haar af, maar uiteraard keert ze snel weer naar hem terug, want wat is er nou heerlijker dan een vent die je seksueel belaagd zodra je ook maar een beetje affectie vertoond. Dit is overigens een patroon in de film: alle mannen zijn alleen geïnteresseerd in vrouwen voor de seks en laten dit zonder uitzondering op een lompe manier zien. De vrouwen vinden het allemaal wel best. Niet meteen misschien, maar ze komen altijd terug voor meer vernedering. Bad Guy van Ki-Duk is geloof ik de enige film die ik ooit misogynie heb genoemd, omdat die precies hetzelfde doet met zijn quasi-romantische beeld van gedwongen prostitutie. Seom maakt duidelijk dat Ki-Duk niet zozeer misogyn is, maar dat hij gewoon lijkt te denken dat alle mensen wreed zijn.

Dat is op zich geen unieke visie en goed uitgevoerd kan ik een cynisch wereldbeeld in een film wel waarderen. Maar Ki-Duk is niet cynisch en daar wringt de schoen. Hij is een romanticus, maar dan wel een romanticus die vind dat er niets zo mooi is dan mensen die hun liefde tonen door wrede handelingen. Dus al snel wordt Seom een aaneenschakeling van zelfverminkingen, dierenmishandelingen, psychologische wreedheden en moorden. Ki-Duk keurt deze handelingen misschien niet direct goed, maar ze zijn wel essentieel onderdeel van zijn romantische visie, zoals gotische romances vaak ook de dood als een belangrijk onderdeel van een liefdesverhaal maken; alleen is Ki-Duk veel extremer. Ik heb in principe niets tegen de handelingen die je hier ziet op zichzelf, in films in ieder geval. Er is een plaats waar vrouwenmishandeling en verschillende taferelen met vishaakjes een onmisbaar onderdeel van een film vormen, maar het is voor mij niet deze context. Waarom? Dat is gewoon simpel: er is niets in mij dat dit ontroerend vind, laat staan romantisch. Het is gewoon een botsing tussen mijn visie en die van de regisseur op een manier die niet te verenigen valt. Het enige wat ik voelde tijdens het kijken was walging en vooral woede. Dit is ook de eerste keer dat ik me echt gestoord heb aan dierenmishandeling in een film. Vanwege artistieke doeleinden wil ik veel accepteren, maar ik had gewoon erg veel moeite met een scène waarin een man de zijkanten van een vis afsnijdt en hem vervolgens weer het water inlaat. Dat is geen gemisumleerde scène, maar gewoon puur sadisme. Dat de man meteen na deze wrede daad seks wil hebben is eigenlijk een goede samenvatting van de film.

Zoals ik het zie wil Ki-Duk niet dat we de personages als goede mensen zien, maar wel dat we enig sympathie voor ze moeten hebben, medelijden zelfs misschien. Maar de film die hij er omheen bouwde en de karakters zelf zijn zo plat, zo onecht dat het voor geen meter werkt. Alles kwam geschreven op me over, niets voelt natuurlijk aan. Gek is dan ook dat Ki-Duk er alsnog een aantal meer gewoon romantische scènes instopt (niet veel natuurlijk), zoals die waarin de twee hoofdpersonen het riet in varen en die waarin hun twee kwasten elkaar ontmoeten. Waarschijnlijk zitten deze scènes erin om ze toch wat menselijker te maken. Het zijn beide mooie scènes die verspilt zijn aan de verkeerde film. Net als de prachtige locatie en het idee om drijvende huisjes als setting te gebruiken, overigens. Deze elementen houden me van de laagste score af, al had ik ze graag in een andere film gezien.

Al met al is het probleem dus vooral dat dit gewoon mijn type film niet is. Ik kan onmogelijk beweren dat Ki-Duk geen eigen visie heeft en dat hij die niet consistent uitwerkt. Het is gewoon zo dat het een visie is die ik niet kan delen al zou ik het willen. Het staat te ver van me af en ik vind het te nep.
1*

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Hoe kijk je tegen de slotscène aan dan?

Ik kreeg toch aardig de indruk dat dat het perspectief van al het voorgaande nogal veranderde.

avatar van The One Ring
1,0
Mochizuki Rokuro schreef:
Hoe kijk je tegen de slotscène aan dan?

Ik kreeg toch aardig de indruk dat dat het perspectief van al het voorgaande nogal veranderde.


Even voorop: toen de slotscène er eenmaal was had ik het al helemaal gehad met de film en de beste scène ooit zou dit niet meer hebben kunnen redden, hoe het perspectief ook verandert.

Erg diep heb ik dan ook niet over de scène nagedacht. Je kunt het op twee manieren zien, volgens mij. In het eerste geval ontsnapt het koppel en is de laatste scène een metaforische scène waarin hij een bos ingaat dat kennelijk haar vagina is, wat erop lijkt te doelen dat ze nader tot elkaar komen. Dat ze verdronken lijkt is wellicht een symbool van de pijn die ze samen moeten delen. In het tweede geval heeft hij haar gewoon vermoord en leeft hij geïsoleerd verder. Beide verklaringen passen in de film, beide doen me niets.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
The One Ring schreef:
Beide verklaringen passen in de film, beide doen me niets.

Da's jammer. Er zijn er denk ik nog meer. Ik vond het destijds (in Pathé 1 tijdens IFFR toen niemand Kim nog kende) één van wonderlijkste scènes die ik ooit zag. Het heeft de gemoederen toen aardog verhit. Ik kon na dit einde echt geen ander cijfer bedenken dan deze.

avatar van Knisper
4,0
Kim Ki-Duk heeft overigens, net als Lars von Trier, problemen gehad met depressies, al stond hij hier nog relatief aan het begin van een zeer productief decennium.

avatar van The One Ring
1,0
Mochizuki Rokuro schreef:
(quote)

Da's jammer. Er zijn er denk ik nog meer. Ik vond het destijds (in Pathé 1 tijdens IFFR toen niemand Kim nog kende) één van wonderlijkste scènes die ik ooit zag. Het heeft de gemoederen toen aardog verhit. Ik kon na dit einde echt geen ander cijfer bedenken dan deze.


Misschien helpt het als je uitlegt wat je er dan zo in aangreep. En ik neem aan dat je de rest van de film ook al sterk vond?

Knisper schreef:
Kim Ki-Duk heeft overigens, net als Lars von Trier, problemen gehad met depressies, al stond hij hier nog relatief aan het begin van een zeer productief decennium.


Bij de vier films van Von Trier die ik zag had ik ook moeite met zijn overdreven pessimistische wereldbeeld. Dan krijg je vaak iets waarbij alles en iedereen slecht is en alleen pijn en vernietiging een uitkomst bieden. Moeilijk om in mee te gaan, al vind ik Von Triers visies wel krachtiger dan die in Seom, die ik toch vooral nep vind. Overigens wil ik de link tussen Von Trier en Ki-Duk (of alleen Seom) ook weer niet teveel benadrukken. Ze doen niet helemaal hetzelfde.

avatar van Insignificance
3,0
Surrealistische cocktail van pijn, seksualiteit, ziekelijke wreedheden en iets dat voor liefde c.q. relaties moet doorgaan via twee door het leven getekende personen. Bevreemdend, maar niet érg intrigerend. Daarvoor is het al met al te buitensporig en net iets te wispelturig van aard. Wat het ene moment een mythisch platform lijkt, is het andere moment een aards oord waar de politie binnenvalt. Al is dat niet de hoofdschuldige voor een mindere beleving.

Het is vooral de aaneenschakeling van talloze, ronduit akelige scènes, die het enigszins de das om doet. Met name het dierenleed is niet van de lucht, Wanneer dergelijk gedreun meer aandacht op zich vestigt dan het geheel, de film sjouwt toch heel wat thematiek met zich mee, schiet het z'n doel een beetje voorbij. Het wordt een kunstje in plaats van een middel. De slotscène, alhoewel fascinerend, voelt dan ook aan als mosterd na de maaltijd.

avatar van Ferdydurke
4,5
And my love for you is like a sinking ship
And my heart is on that ship out in mid ocean


Aldus zongen de Canadese zusjes McGarrigle, midden jaren zeventig, met hun engelachtige vocalen, op hun fenomenale debuut-LP. Die zinnen uit het nummer Heart Like A Wheel kwamen bij me op na het zien van het briljante eindspel van deze film, waarmee het voorafgaande in een nieuw perspectief wordt gezet, en waarmee Kim Ki-Duk bovendien Seom, wat mij betreft, stevig plaatst tussen Tarkovskij's Soljaris en Von Triers Antichrist.

In mijn ogen twee films van de buitencategorie, en dat geldt ook voor Seom. En van die laatste kun je dan ook nog zeggen dat de personages een stuk korter van stof zijn (of helemaal zonder 'stof'), alleen maar primair reagerend in een verhaal als een rauwe oerkreet, maar ook een verhaal dat tegelijkertijd zo gestileerd is, bol staand van mogelijke metaforen.

Kim Ki-Duk slaagt er in, met eenvoudige middelen, onder de oppervlakte van het hooggestemde ideaal van de liefde te duiken, en daar, als in een zinnelijke droom, de brute realiteit van eenzaamheid, seksuele honger en (zelf)destructie te tonen. Prachtig, die dobberende visserhutjes, als eilanden, met de mens als obsessieve visser (of zelf als eiland), die, behalve vissen, voornamelijk zichzelf aan de haak slaat.

Bijna niemand kan zwemmen in deze film, behalve dan die vrouw, die kan het zelfs heel goed. Maar wat is dat voor een vrouw? Is dat een mens, een hersenschim, of wat? Uit welke diepte komt zij vandaan?

Wat zongen de zusjes ook alweer?

And it's only love, and it's only love
That can wreck a human being and turn him inside out
That can wreck a human being and turn him inside out

avatar van sinterklaas
4,0
In 2009 me nog massaal verdiept in Kim Ki-Duk films, en het was net ook weer erg bewonderend om even terug te bladeren in de recensies alvorens ik er hier eentje ging plaatsen. Daarna is het echter een beetje verwaterd. Totdat ik de controversiële verhalen over Duk's nieuwste film Moebius heb gehoord en dat dat kwa converse erg in de buurt kwam van The Isle. Nouja, daar wakkerde mijn interesse weer, want controversiële films zijn bij mij altijd welkom.

De stijl van Kim Ki-duk en de mooie plaatjes waarbij ook meer aandacht wordt besteed aan de natuur heb ik nog goed onthouden en dat valt ook meteen weer op in deze film. Dit keer van het begin tot het eind op het water, in een soort huttendorp voor vissers, waar elke visser zo zijn drijvende hut heeft. Een van de vissers is de obsessieve suïcidale man Hyun-Shik, die dagelijks zo zijn voedsel (en nachtelijk plezier) krijgt van prostituee/dienstmeisje Hee-Jin. Er ontstaat al snel een band tussen de twee wanneer Hee achter Shik's verleden komt en erdoor gefascineerd raakt, of kan je het echter wel medelijden noemen? Het loopt in ieder geval zoals het loopt: er begint een destructieve relatie tussen twee gebroken mensen, en uiteraard weet je hoe dat gaat lopen en hoe onderhuids en ziekelijk dat gaat verlopen.

Want ook The Isle is weer flink onderhuids en subtiel, Wat psychologie betreft gaat het helemaal los terwijl er niet al te veel bloot gegeven hoeft te worden, en wat voor conclusie je er zelf uit moet trekken is ook nog maar de vraag. Het lijkt er ook op alsof je pas later beseft waar je naar gekeken hebt en vooral enkele ontiegelijk pijnlijke momenten, lees: zelfmoord willen plegen door een visdraad met een vishaakje in te slikken (nu weet ik ook waar Saw zijn inspiraties vandaan heeft gehaald), of datzelfde geval gaan doen in je vagina, en dan ook nog met een pincet al die stukjes haak eruit peuteren of die ene vis die aan beide kanten al bewerkt was en teruggegooid was ook niet prettig om aan te zien.

Ook het einde was lekker bizar, waarbij je zou denken dat het een droom is.

Goed dat ik me weer een beetje in Ki-Duk ben gaan verdiepen en dit heeft me weer de aanleiding gegeven om weer wat films van hem te gaan bekijken/bestellen. Dit was in ieder geval weer een sterk filmpje van Ki-Duk over een verknipte relatie, waar inmiddels ook al een heleboel films van zijn gemaakt.

4,0*

avatar van 93.9
3,5
Held die Ki-duk Kim!
Ook dit is weer zo'n film, waar je eigenlijk stiekum een beetje op hoopt en dan doet ie het weer!
Hoewel het niet z'n beste is...

avatar van Illmaticly Ill
4,0
Erg intrigerende film deze Seom. Mooie beelden, bizarre maar interessante gebeurtenissen - veel ligt open voor eigen interpretatie, zet je zeker aan tot denken, heb me geen seconde verveeld. Met name de eindscène gaf me zo'n heerlijk klote-gevoel van ''verdomme wat zou dit nou uitbeelden'' maar dan op een positieve manier (niet zoals ik dat bij Antichrist had bijvoorbeeld). 2e film van deze regisseur na eerder deze week zijn Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring te hebben gezien. Meerdere films bekijken van deze man komende tijd, ik ben erg onder de indruk!

avatar van gauke
1,5
Een bizar en macaber verhaal over een vreemde gepassioneerde liefdesrelatie (of liefde-haat) waarbij je over een sterke maag moest bezitten. De handelingen leken enkel bedoeld voor de symboliek (en niet om te begrijpen), zodat de primaire emoties bij mij pseudo-oprecht overkwamen. Zoals te doen gebruikelijk bij deze producties waren de dialogen spaarzaam. De gekozen locaties waren prachtig en stonden in schril contrast met de onevenwichtigheid van de karakters.

avatar van Film Pegasus
5,0
Film Pegasus (moderator)
Film Pegasus schreef:
Ik dacht even dat dit m'n eerste Ki-duk zou worden onder de 4*. M'n 6e film alweer. Ik moest er even in komen, maar Ki-duk blijft een meester in het scheppen van sfeer met vooral het gebruik van muziek, beeld en weinig dialoog. Ook de al dan niet symbolisch bedoelde details maken het geheel wel. Denk aan de haakjes en de vissen. Wel één van z'n hardere films, en daarom naar mijn smaak ook niet echt een topper zoals Bin-jip of Hwal bv. Maar zeker een film veel potentie die misschien na een herziening nog beter kan worden. In elk geval toch een goeie film.


Tijd om te herzien. Ik zag onlangs Pieta van Ki-duk en daar zit veel meer dialoog in dan we van de regisseur gewoon zijn. Het valt dan nog eens zo hard op hoe goed hij is in sfeer zetten door weinig dialoog te gebruiken. Beelden spreken zoveel meer voor zich. Seom is een film vol symboliek, al zoek ik daar bij het filmkijken gewoonlijk niet veel achter. Het zegt wat het zegt, los van wat de regisseur er mee bedoelt.

Seom is boeiend en vooral mooi.Die beelden van de eilanden op het water is gewoon prachtig. Elke scène komt tot haar recht door de eenvoud waarmee het opgebouwd is. Enkel het einde kan ik niet veel mee, maar verder wel een zeer sterke film.

avatar van tattoobob
Deze ken ik nog niet.....binnenkort maar eens opzetten.

avatar van james_cameron
3,5
Intrigerend werkje van de zuid-koreaanse regisseur Ki-Duk Kim, even poëtisch als gruwelijk. De beelden zijn bijna hypnotiserend, de plot mysterieus en ongrijpbaar. Geen film waarin alles voor de kijker wordt uitgekauwd; deze moet zelf iets zien te maken van de langzaam voortkabbelende gebeurtenissen. Wanneer je erin meegaat heeft de film echter heel wat te bieden. Het geheel wordt in stijl afgesloten met een prachtig surrealistisch eindshot.

avatar van Woland
4,0
Seom is inderdaad een prachtig geschoten filmpje, waarin in een langzaam, kabbelend tempo en met heel weinig dialoog de relatie zien tussen voornamelijk twee mensen, met wellicht nog een derde die een vrij relevante rol speelt. En niet zo'n gezonde relatie; hoewel er duidelijk een affiniteit is tussen de suicidale man en de ook niet bijster geestelijk stabiele vrouw, uit die zich voornamelijk door geweld, sadisme, en dat gaat behoorlijk ver. We zien prachtige beelden van het drijvende dorpje waar alles zich afspeelt, en delen van de film zijn bijna meditatief van aard, maar vervolgens klappen er zo af en toe brute stukken narigheid tussendoor waar Marquis de Sade bijkans nog een beetje pips om de neus van zou worden. Inderdaad de beruchte dierenmishandeling (het zijn voornamelijk een hoop vissen en een kikker die de sjaak zijn), maar we zien ook een hoop menselijke narigheid - moorden, verkrachtingen, mishandelingen, zelfmoordpogingen en zelfmutilatie op nogal pijnlijke wijze, het kan niet op. Maar voornamelijk is het toch een bijzonder fraai, sfeervol filmpje geworden, met inderdaad ook een nogal apart en surrealistisch einde.

avatar van Fisico
4,0
Na Bom ... Bom mijn tweede Ki-duk Kim en mijn eerste van de avond. Wederom onder de indruk van de stillistische tafereeltjes die deze Zuid-Koreaanse cineast voorschotelt. Dialogen zijn amper tot niet van belang voor Ki-duk Kim, maar hij compenseert dit met de wederom erg fraaie mooie natuurbeelden van een al dan niet in een mist gehuld meer. Deze beelden worden extra gevoed door het fijne camerawerk van onder het water (poepende man, bankbiljetten, ...).

Centraal staat de relatie tussen de suïdicale man en de zwijgzame ondoorgrondelijke pendelvrouw. Er wordt hier en daar letterlijk tussen het vissen door wat afgesekst. Best wel grappig om te zien hoe vrouwen eventjes in hold modus moeten overgaan omdat de gevangen vis toch net iets belangrijker blijkt. Ik werd door MM gewaarschuwd door de gruwelijke dierenfolteringen. Ook in Bom ... bom kwam dit onderwerp aan bod. Mja, ik begreep het eerlijk niet zo goed, want veel meerwaarde vond ik er niet aan. Choqueren om te choqueren in mijn ogen en dat is nooit echt goed. Nu, het bleef niet bij dieren alleen. Zelfverminking was ook een onderdeel van de film: de één in een sado-machochistische mood om te ontsnappen aan de politie, de ander in een jaloerse aandachttrekkende bui om hem voor haar te winnen. Het blijft me verbazen hoe die eerste al dan niet genoten heeft van zijn vrijpartij. Pijn en genot lagen in een klein hoekje ...

The isle, een meer met allemaal afzonderlijke op zichzelf staande hutjes, verbonden door hetzelfde lot, maar toch zo vereenzaamd. De lui, maar vooral de twee hoofdpersonages zijn verstoten door de maatschappij en leven hier op het meer waar iedereen iedereen met rust laat. De twee zoeken toenadering tot elkaar, maar stoten elkaar ook af. Het is een ontluikend verhaal van een complexe liefde. Dit gaat zo ver dat ze in staat zijn elkaar te verminken om de aandacht van de andere te trekken. Maar dit hard liefdesverhaal, wat dat is het toch, heeft ook zijn intieme tedere momenten wanneer de man ijzeren miniatuurtjes voor haar maakt. The isle is een sfeervolle film die misschien niet voor iedereen is weggelegd, maar wie het toch probeert, zal genieten. Dit smaakt naar meer!

Gast
geplaatst: vandaag om 18:07 uur

geplaatst: vandaag om 18:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.