Seom (2000)

ontzettend mooie film maar niet bepaald dier-vriendelijk ( en ook niet mens-vriendelijk trouwens..)

Weird.....en weer eens iets compleet anders.

krijg wel zin om met m'n hengel op pad te gaan!aanrader.....!

Had je maar zo'n soort vissersplaatsen maar in het Westen. Zeer sfeervol die huisjes op het water..

Laat svp 's wat anders horen dan alleen de standaardopmerkingen over de scheermesjes.. Dit is eenzaamheid, individualisme op z'n allerkrachtigst geportretteerd, zoals alleen Aziaten dat lijken te kunnen. Met héél veel water om onvermijdelijk in te verzuipen (zie ook 't werk van Ming-Liang Tsai). Machtig, krachtig, onvergetelijk.

scheermesjes?...............








vishaakies!..

Godver, doe ik 't weer . Schrijf altijd vanzelf scheermesjes, waarom weet ik ook niet. Je hebt gelijk, natuurlijk. Naja, geeft al aan hoe onbelangrijk die materialistische eigenschapjes voor me zijn..

.. en eigenlijk illustreert dit mijn punt perfect.

kortom....een prachtfilm

en een must-see.

Toch maar weer 5 sterren.........

The Isle is aan de ene kant een arthouse film, door de mooie beelden, het relaxte tempo, en de sfeer, maar aan de andere kant... Tja, de vishaakjes hè. Aanrader!!

Voor de liefhebbers (en die zijn er gezien het stemgemiddelde wel), ->hier<- de fraai vormgegeven, officiële site van The Isle, waar zelfs o.a. een making of is te streamen!!

Grotendeels erg sfeervol en mystiek, balancerend tussen sprookje en nachtmerrie. Ik kan alleen nooit zoveel met die totale contactgestoordheid waar heel veel Aziaten toch last van blijken te hebben. Niet alleen Aziaten natuurlijk, maar hun films bevatten nogal eens volkomen apatische personages en dat staat me dan vaak wat tegen. Komt mijn inlevingsvermogen vaak niet ten goede.

Maar die ontzettend romantische verfkwast-scène vond ik toch wel érg leuk gevonden...

Vooruit.. 3,5 *

Grappig, dat heb ik nou ook. Je stelt je er op een gegeven moment wel op in, tenminste dat heb ik wel.

Dat neerbuigende, superverlegen en zielige gedoe zie je inderdaad vaak in Aziatische films. Sociale onhandigheid zou je het ook kunnen noemen.

Dan ben ik benieuwd wat je hiervan vindt, want júist aan die contactgestoordheid wordt hier een vrij bizarre twist gegeven.

Wat Aziatische contactgestoordheid betreft is Stupeur et Tremblements dan misschien wel een leuke kijktip

......voor jullie Westerlingen

Grunn ligt inderdaad in het oosten ja

Hoe ervaar jij de relaties tussen verschillende personages in (met name deze) Aziatische film dan?

Stond geloof ik ook een leuke recensie van in de volkskrant.

Volgens mij kun je er overigens beter Japanse contactgestoordheid van maken. Azië is namelijk een groot ongeneraliseerbaar gebied

Oh ik herken het ook in bijvoorbeeld Xich Lo (Vietnam) en Vive l'Amour (Taiwan).

Er zijn altijd uitzonderingen natuurlijk (kan er zelf ook nog wel een aantal opnoemen), maar op het gebied van non-hierarchiële contactgestoordheid verschilt non-Japan Azië niet al te veel met de rest van de wereld heb ik het idee.

Daarnaast is contactgestoordheid in het algemeen iets universeels en vaak een belangrijke basis in arthouse cinema.

Tuurlijk, draai het maar om.

Ik heb veel Aziatische films gezien waarin het aan de orde is, de meeste zelfs. En da's helemaal niet aan de orde in Westerse cinema.

Okay, misschien heb je wel gelijk (hoewel ik vermoed dat we niet naar dezelfde films hebben gekeken) maar wat ik oorspronkelijk wilde zeggen is dat ik vind dat er in mate nogal verschillen zijn tussen de verschillende landen en culturen van Azië. Ik was het dus niet eens met de eerder gestelde generalisatie.

Nou ,ik beschouw het niet echt als een gezonde relatie...

Hee-Jin werkt dag in nacht uit ( ) aan het vismeertje als verhuurster en prostituee en wordt als vuil behandeld door de klanten -al snel wordt duidelijk dat ze een behoorlijk zwart geblakerde ziel heeft.

Hyun-Shik heeft zijn vriendin vermoord en denkt nu zelf alleen nog maar aan zelfmoord.

De twee hoofdpersonen in The Isle zijn twee outcasts die steun bij elkaar vinden. Met dit in je achterhoofd is het natuurlijk niet zo raar dat deze affaire niet zo gaat aflopen als in Pretty Woman.

Ondanks dat het niet makkelijk is om je in te leven bij deze extreme personages (met name de beslissingen die ze nemen) ben ik wel erg betrokken met hun lot - het enige wat ze de hele film doen is eigenlijk overleven.

Het klinkt een beetje cliché maar alle gruwlijkheden die ze elkaar en zichzelf aandoen( oh ja...en de omgeving..:) ) is een schreeuw om aandacht.

Net de trailer gezien, niet echt een aantrekkelijke trailer. Ziet me een redelijk saaie bedoening uit.

Inderdaad. Ze gebruiken liever vishaakjes dan een poging tot een praatje ofzo, met dat soort scènes kan ik dus niet zo veel. Zoiets kan toch ook wel wat subtieler? Die verfkwasten zijn wat dat betreft wel een mooi voorbeeld... Had liever meer van die scènes gezien

Maar verder was het best een mooi filmpje dus. Die scènes op het water, die vlotten in de mist... érg sfeervol.

De zelfmoordpoging die Hyun-Shik doet is wel een serieuze aktie - dat die vishaakjes dan de eerste 'moordmiddelen' zijn die 'ie voor handen krijgt...tja....ik had eerder wat sushi in een overdosis morphine gedoopt....maar Hyun-Shik probeerde niet te communiceren maar serieus zijn leven te beëindigen.
Hyun-Shik krijgt hiermee wel de aandacht (verzorging) van Hee-Jin - die zelf absoluut niet sociaal-vaardig is.
Als Hyun-Shik aanrommelt met die call-girl en daarna dreigt te vertrekken zonder Hee-Jin, doet ze die akelige 'zelfmoordpoging' in de hoop hem daar te houden (en weet je wat...het werkt...dat was met praten vast niet gelukt...:P).
Maar effe serieus : hier in het wilde Westen heb je natuurlijk ook mensen die zich schijnbaar van het leven willen beroven met de zelfde soort motieven als Hee-Jin - Ki-duk Kim heeft het alleen allemaal in een wat extremer jasje gegoten.
Hoe vond je de afloop van de film eigenlijk?
Ik ken niet veel films die zo'n beeldschoon einde hebben....

Ik zie dat gedoe met vishaakjes niet eens als zelfmoordpogingen eigenlijk. Als die jongen ze inslikt kan de daar nog over twijfelen, maar als dat meisje later z'n voorbeeld volgt is dat écht volledig een wanhopige schreeuw om aandacht. En in personages die zulke bizar ridicule middelen hiervoor gebruiken kan ik me dus moeilijk verplaatsen.. Vandaar mijn reactie dat ze eerst maar 's een goed gesprek moeten proberen

Het einde was best mooi, maar omdat de rest me emotioneel gezien niet zo gek veel deed vond ik het nou ook weer niet zó bijzonder.

Jammer dat een film die zó mooi gemaakt is, me zó ontzettend tegenviel.

Als ik ergens een hekel aan heb zijn het wel regisseurs die denken dat je gevoelens alleen maar duidelijk kan maken door zo extreem mogelijk te zijn. Lijkt wel alsof ze denken dat ze anders niet genoeg aandacht krijgen (ironisch genoeg ook het euvel van de hoofdpersonen).

Een beetje het 'Last Tango in Paris-syndroom'.

Erg jammer, want er zitten een aantal schitterende scenes in.

Extreme gevoelens, extreme metaforen.. Een stijl die te respecteren valt, of het nou jouw pakkie an is of niet.

Uiteraard.

Veel mensen zijn er dol op, op mij komt het meestal geforceerd over. Kwestie van smaak.

Daarom moet je het ook niet hebben over 'regisseurs die denken dat je alleen maar..' - ten eerste wil ik dan wel 's weten hoeveel films je al van 'm gezien hebt, ten tweede is het een door hem gekozen stijl die volstrekt legitiem is. Hoe weet jij wat jij denkt? Je zult het ongetwijfeld niet kwaad bedoelen, maar ik ben een beetje allergisch voor snelle uitspraken over nauwelijks bekende regisseurs. Zo wordt er ook wel 's gevooroordeeld over mensen die dit soort films kunnen waarderen.

.. en dat terwijl ik mierzoete zwijmel net zo lekker vind .