• 145.971 films
  • 7.531 series
  • 23.069 seizoenen
  • 507.434 acteurs
  • 317.663 gebruikers
  • 8.347.805 stemmen
Avatar
 
banner banner

Shi Mian Mai Fu (2004)

Actie / Drama | 119 minuten
3,76 1.369 stemmen

Genre: Actie / Drama

Speelduur: 119 minuten

Alternatieve titels: House of Flying Daggers / Attack from Ten Directions / Sap Min Maai Fuk / 十面埋伏

Oorsprong: China / Hongkong

Geregisseerd door: Yimou Zhang

Met onder meer: Takeshi Kaneshiro en Andy Lau

IMDb beoordeling: 7,5 (110.726)

Oorspronkelijke taal: Mandarijn

Releasedatum: 13 januari 2005

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Shi Mian Mai Fu

Het verhaal speelt zich af in het China van de 9de eeuw. De twee soldaten Jin (Takeshi Kaneshiro) en Leo (Andy Lau) krijgen de opdracht om de leider van het "House of Flying Daggers", een revolutionaire groepering, op te sporen. Leo denkt dat Mei (Zhang Ziyi), een mooie blinde danseres, de dochter van deze leider is. Om haar vertrouwen te winnen gaat Jin undercover. Hij doet zich voor als een sympathisant voor hun zaak. Samen vertrekken ze naar het hoofdkwartier van het "House of Flying Daggers". Wat echter niemand kon voorzien is dat Mei en Jin onderweg verliefd op elkaar worden. Wanneer Jin dan om Mei te beschermen zijn eigen soldaten moet vermoorden en Mei wordt opgedragen Jin te vermoorden, staan ze door hun verdeelde loyaliteiten voor een zwaar dilemma.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Sergio Leone

Sergio Leone

  • 3054 berichten
  • 2208 stemmen

Visueel genot.

Bij herziening is gebleken dat zowat alle aspecten sterker staan dan gedacht. Zo ook het verhaal, dat niettemin net te veel wil zijn. Zeker gezien de overvloed aan andere kunstjes doet een twist meer of minder er eigenlijk niet toe.

Daarnaast kan ook het acteerwerk me nu meer bekoren. Vier jaar geleden stak het theatrale me nogal tegen. Vandaag de dag vind ik het over-the-topgehalte meevallen, al blijft het allemaal nogal dik aangezet. Takeshi Kaneshiro en Ziyi Zhang hebben voldoende chemie samen, maar ook Andy Lau kan in een beperkte rol een zekere indruk nalaten.

Maar het is uiteraard visueel dat House Of Flying Daggers puur vakmanschap is. De eerste 10 minuten valt het allemaal nog mee, maar eenmaal het verhaal echt start, is dat het startschot voor een aaneenschakeling van prachtige shots en briljant gefilmde actiescènes. De scènes in het groene bamboebos en het eindgevecht steken er tussen al de andere pracht en praal nog net bovenuit.

Over een blij weerzien gesproken.

4


avatar van Montorsi

Montorsi

  • 9411 berichten
  • 2181 stemmen

Visueel vrij mooi, qua verhaal/inhoud/thema's vreselijke materie.

Het is dat het er vaak fraai uit ziet, verder is dit namelijk een volstrekt oninteressante, melige, opgeklopte zaadfilm. En nu heb ik niet zo veel tegen het vormen van een leuke kapstok voor (sierlijke) actie, maar dit was een ronduit vervelende kapstok zodat je nog amper van de actie kunt genieten. Suf verhaaltje, genante, van minuut een zien aankomende, plottwist na plottwist. Theatraal, geforceerd emotioneel acteerwerk. Echt zo'n film waar je cynisch van wordt. Het eerste stuk van de film gaat nog wel omdat er tenminste wat gebeurt, het laatste stuk is ronduit verschrikkelijke kleffe onzin.

Het is dat Zhang het nog wel fraai weet te verpakken. Het is een film doorspekt met mythologische moves enzo, dus daar moet je wel voor waken, maar qua choreografie en editing etc was het wel erg mooi. Ook de locaties zijn fraai, maar je krijgt er een beetje de indruk van dat de film niks anders is dan een cyclus van locaties en gevechten, wat eigenlijk ook niet eens een vreemde omschrijving van deze film zou zijn. Wat minder vond ik overigens de keer of 5 dat er zo'n dolk uit de camera kwam vliegen enzo, zag er ook heel wat minder vakkundig uit.

2*


avatar van J.Ch.

J.Ch.

  • 518 berichten
  • 626 stemmen

Wat een plaatje, deze film. Ik denk dat ik er zelfs zonder ondertiteling van zou hebben genoten. Het verhaal stelt niet heel veel voor, maar ik vind gevechten zonder verhaal toch niet echt iets aan en dit verhaal was voor mij voldoende om de gevechten te rechtvaardigen. Gevechten klinkt in dit verband bijna oneerbiedig, de Chinezen maken volgens mij nauwelijks onderscheid tussen danskunst (de echodans, heel mooi) en vechtkunst (de scène in het bamboewoud, al even mooi). Ze geven geweld een bepaalde schoonheid die men in Hollywood niet lijkt te kunnen begrijpen. De choreografie zit perfect in elkaar en dat sommige gevechtshandelingen vermoedelijk niet eens fysiek mogelijk zijn maakt eigenlijk niets uit. Overigens is het ook verbazingwekkend hoe moeilijk sommige personages dood te krijgen zijn, maar dat terzijde. Het gaat erom dat de gevechten er prachtig uitzien, evenals de omgeving. De bossen en velden zijn van een bijna onnatuurlijke schoonheid. Een lust voor het oog dus, deze film. Hoewel het verhaal niet het sterkste punt was vond ik het ontbreken van een typisch Hollywood-einde ook wel weer zo prettig. Normaal laat ik het verhaal sterker meetellen in mijn beoordeling, maart voor House of Flying Daggers maak ik graag een uitzondering.Vier sterren van mij.


avatar van Timothyvdmeer

Timothyvdmeer

  • 1406 berichten
  • 2042 stemmen

Visueel spektakel heerlijke film. Mooie gevechten, muziek en locaties. Topfilm


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

Speelse wind

Het jaar 2013 was het jaar van de Aziatische film ten huize Metalfist. Ik had daarvoor al wel wat kijkervaring qua Chinese en Japanse films maar het was pas echt dit jaar dat ik me echt op deze tak van cinema was gaan concentreren. Andy Lau was één van de revelaties van dat jaar (Infernal Affairs!) en een tijd geleden stootte ik op deze House of Flying Daggers waar ik tot mijn verbazing al op had gestemd had. Tot mijn nog grotere verbazing bleek het maar een score van 1* te zijn en ik kon me moeilijk voorstellen dat dit niet meer waard was, Zhang's Hero kon ik wel waarderen, waardoor ik benieuwd was wat een herziening ging brengen.

Mooi dat ik me wel niets meer kon herinneren van de film want dat had wel wat afbreuk kunnen doen. House of Flying Daggers is een film die style over substance kiest maar qua plot blijft dit toch nog voor een kleine 2 uur boeien. Er zijn lekker veel intriges en niemand is wie hij/zij zegt dat hij is waardoor het allemaal interessant blijft. De climax is de kers op de taart maar Zhang heeft toch wel serieus veel chance gehad dat deze visueel zo overdonderend is. De Mexican standoff tussen Leo, Jin en Mei is gefilmd in Oekraïne en opeens bleek het te sneeuwen, tot grote verbazing van iedereen want ze hadden al wat scènes geschoten, waardoor Zhang het idee kreeg om te insinueren dat het gevecht begon tijdens de lente en pas eindigt in de winter. Dit soort confrontaties in de sneeuw ziet er dan ook nog eens geweldig uit dus mooie meevaller voor Zhang.

Al is de film sowieso visueel wel indrukwekkend. Een aantal scènes zijn werkelijk om van te smullen (het echo spel in het begin van de film is fenomenaal maar ook het bamboe bos is indrukwekkend) maar toch is het niet geheel foutloos te noemen. De grootste stoorfactor waren de vliegende voorwerpen. Elke keer als er iets gegooid werd (en als de film een bende heeft die zichzelf Flying Daggers noemt, dan kun je er prat op gaan dat er effectief veel messen gegooid zullen worden), dan zag dat er echt lelijk uit. Toch jammer want voor de rest is dit erg mooi vormgegeven. Sterke cast ook. De film steunt voornamelijk op de driepoot Takeshi Kaneshiro - Ziyi Zhang - Andy Lau en die zijn goed op elkaar ingespeeld. Ik had wel iets meer screentime van Lau verwacht maar de chemie tussen Kaneshiro en Ziyi Zhang zit erg goed.

Tweede film van regisseur Zhang die kan rekenen op 4* en het valt nu al op dat hij er een indrukwekkende stijl op nahoudt. Misschien zelfs nog net iets beter dan Hero maar die zou ik eigenlijk eens moeten herzien want dat is toch ook alweer een paar jaar geleden. Visueel uitstekend en een meer dan degelijke cast. Meer heb je niet nodig, al blijft het jammer van het lelijk in beeld brengen van de vliegende voorwerpen want anders had er nog meer ingezeten.

4*


avatar van Parisa

Parisa

  • 605 berichten
  • 925 stemmen

Nu, tien jaar na dato, besloot ik eindelijk eens deze film te kijken. Dat was ik al eerder van plan, maar om een 1 of andere reden is het er nooit van gekomen.

Wat me altijd trok waren alle mooie beelden van de trailer. Die zijn dus ook wel een goede indicatie voor de rest van de film. Stilistisch ziet het er allemaal super uit. Vanaf de eerste scene tot de laatste zijn ze dat geen moment uit het oog verloren. Mooie natuur, decors, kostuums, acteurs. En dat allemaal ook netjes op beeld vastgelegd. Eigenlijk is dat ook wat je minimaal van een film zou moeten kunnen verwachten.
Vanaf het eerste moment zat ik in de film. Je krijgt niet lang om aan karakters te wennen, maar mag meteen met ze mee. Toch komt het nooit over alsof je naar kartonnen figuren aan het kijken bent. De hoofdkarakters maken geen hele grote karakterontwikkeling door, maar leren toch wel iets. Net genoeg om de twee uur te kunnen verantwoorden. Ik voelde geen dip in de speeltijd. Overigens wordt er (natuurlijk) in eigen taal gesproken. Een pluspunt. En de soundtrack past prima.
Verder bestaat de film uit veel actiescènes zoals je die kent uit Aziatische films. En ik hou daarvan. We razen hier met een fijn tempo doorheen. Langzaam genoeg gemaakt om alles te kunnen zien. Snel genoeg om van de ene mooie scene in de andere te vallen.
Eerst dacht ik nog even over de scene net na ontsnapping uit de gevangenis in het bos te gaan zeuren. Toen ze door het bos renden dacht ik, hoe kan Mei nou zien waar ze naartoe loopt. Maar daar komt later een verklaring voor.

Ook qua acteren zit het wel goed. Ik geloofde dat Mei blind was. Lin en Leo doen het ook prima. Alle bijrollen zijn ook goed gedaan. Mimiek, stemgebruik, lichaamshouding, nee niets over te klagen.

4*


Dit is zonder twijfel één van mijn favorieten uit het Wuxia-film aanbod. De film is audio- en visueel een ware kunstwerk. Het verhaal, de emoties, de verbluffende vechtkunsten maken dat je deze film dromend en ontspannen afkijkt.


avatar van Gang_Star

Gang_Star

  • 6837 berichten
  • 3401 stemmen

Toen ik deze film ooit huurde bij de videotheek (het zal al ruim 8 jaar of langer zijn) stond mij deze film als goed in het geheugen, maar bij een nieuwe herziening (Blu-Ray van RCV en dus niet al te geweldig helaas van kwaliteit) was ik er wat minder onder de indruk van. De gevechten in deze film zijn goed, maar dat verhaal met de romance vond ik minder interessant. Het ging me uiteindelijk allemaal wat te lang duren. Geen slechte film, maar nu wel wat minder wat mij betreft.


avatar van Left4Dead

Left4Dead

  • 3176 berichten
  • 3600 stemmen

Een mooi stuk cinema in beeld en geluid, dat staat als een paal boven water, Toch kom ik bij de herziening weer niet verder dan deze film met 2,5** te belonen. Die 2,5** zijn volledig te danken aan de kwaliteit beeld en geluid.

Het verhaal is een flauw en afgezaagd liefdesepos te noemen, voor het gemak dan. Naast de kalverliefde is er actie in de film gedrukt, gevechten waarbij menigmaal de natuurkundige wetten flink te kak worden gezet. Newton zou zich in zijn graf omdraaien als hij dit te zien kreeg.

Om deze vreemde acties te kunnen verantwoorden heeft men een soort en met mythe ontwikkeld. Het blinde meisje, Mei, blijkt over een paar gaven te beschikken: The Flying Daggers, mesjes waarmee Mei zonder enige moeite mij 's ochtends met slaperige kop een perfecte scheerbeurt kan bezorgen, en verdere krijgskunsten waarmee ze moeiteloos een groot aantal tegenstanders weg kan werken.

Als je daar geen problemen mee hebt dan zal de film waarschijnlijk lekker wegkijken, ik houd er niet van dus zit er geen waarde in voor mij. Nou......... alleen op het vlak dat ik het totaal lachwekkend begon te vinden. Met daarnaast momenten dat het aanvoelt alsof men de tekst daadwerkelijk ongegeneerd gewoon voorlas kwam mijn concentratie zeker niet ten goede.

En helaas..... ook in deze film kun je veel op de sloffen zien aankomen, het verhaal kabbelt verhipt langzaam. Boeiend werd het dit keer ook weer niet voor mij, ik heb het niet zo op dat mythische en die "vechtkunsten" die onnatuurlijk gebracht worden. Het gezwijmel van de liefjes was alles behalve te pruimen, ik had op een bepaald moment gewoon de gedachte: "Nou pak die meid achter een boom en ga door met je leven, moeilijk lopen doen kan altijd nog"!

Nee.....Shi Mian Mai Fu is geen film voor mij. Maar dat geeft niets, de beoordelingen hier op MM en op IMDB geven aan dat velen de film hoog hebben en er van kunnen genieten. Ach aan de andere kant, er zijn ook veel mensen die ONM fantastisch vinden, gek genoeg natuurlijk.


avatar van anne J

anne J

  • 1499 berichten
  • 877 stemmen

Tweede film die ik van deze regisseur zie, na Hero. Echter, Hero beviel me stukken beter. Zowel het verhaal, als het werk met kleur en cameravoering pakte mij constant bij Hero. Hier minder; House of the Flying Daggers had wel echt prachtige stukken, maar over het algeheel vond ik het niet interessant genoeg. 3*

Maar wie weet andere films van Zhang weer wel... Zijn er nog aanraders?


avatar van GoodOldJack

GoodOldJack

  • 1179 berichten
  • 4331 stemmen

Al bij al qua verhaal niet gek veel meer dan de gemiddelde stationsroman, maar toch zit er van vrij snel in het begin (fantastische scènes in dat soort bordeelachtig gedoe al) een heel erg leuke flow in die er nooit echt helemaal uitgaat. Andy Lau en co doen het meer dan ok, visueel zit het prima in orde, je voelt gewoon dat er een heel vakkundig team achter deze film ziet. Een team dat van een in principe vrij basic verhaal veel meer maakt dan de doorsnee film brengt. Film kon iets korter en het verhaal op zich is net iets te basic om echt van een meesterwerk te spreken maar wel heel erg degelijke film.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 85868 berichten
  • 10563 stemmen

Blijft goed.

Was tijd om deze nog eens te herzien. Zhang's opvolger op Hero, die in vergelijking nog steeds net wat minder is, maar ook nog steeds een aantal magnifieke scenes bevat. Punt is vooral dat deze films weinig aan kwaliteit hebben ingeboet door de tijd heen.

De drumscene en het gevecht in het bamboo bos blijven de uitstekers. Ook het einde in de sneeuw is redelijk geweldig, al valt daar wel op dat de effecten net wat minder zijn. Sneeuw leek vooral nogal fake te zijn. Het zijn dat soort kleine puntjes, plus de extra variatie in Hero, die deze film net iets minder maken.

Wel leuk dat het niet 100% martial arts is, maar er eigenlijk een love triangle aan de basis van de film ligt, die ook echt wel voldoende uitgewerkt wordt. Verder gewoon genieten van begin tot eind. Een paar geweldige vechtscenes, visueel heerlijk en een pak sterke acteurs. Blijft een geslaagde film.

4.0* en een uitgebreide review


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1694 berichten
  • 1434 stemmen

Vrij blanco ingegaan, nooit bijster enthousiast over buitenlandse films in de zin van dat ik de taal niet begrijp, maar bloody hell, wat een opening zeg! In eerste instantie de situatie metde dronken klant, nadat 'de wet' verschijnt slaat het om in een oogstrelende dans en vervolgens vechtscene. Wanneer zij hem het badhuis gedeelte in achtervolgt en ingespannen probeert te horen waar hij is, is het moment dat ik met ingehouden adem zit te kijken. Wauw! Net als de scenes in dat bamboebos die visueel fantastisch zijn, maar dat is de hele film in die zin, een visueel lust voor het oog. Net als de vechtscenes die soms op het dromerige af zijn, uitgebalanceerd met een even prachtige als pakkende soundtrack.

Mjah, och, het verhaal heeft niet zo bijzonder veel om het lijf maar dat maakt de stijl en andere goede punten van de film er niet minder op.


avatar van mjk87

mjk87

  • 11571 berichten
  • 3328 stemmen

Deze film heeft veel aspecten die normaal heel veel punten kosten omdat ik ervan gruwel, denk aan deus-ex-machina's, allerlei plottwisten en volstrekt ongeloofwaardige actie. Maar ik dit product niet zozeer als film maar eerder als gefilmde dansvoorstelling, en daarin is de film erg mooi. Sterke choreografie, gevechten die dan ineens best genietbaar zijn, prachtige kleding en decors. En vooral de kleuren zijn echt geweldig, of dat nu binnen is in de eerste scènes, de blauwe en groende kleding aan het eind of die geweldige herfstbossen in rood en geel; de film is echt een plaatje.
De film blijft wel boeien tot het eind, maar ik werd ook nergens emotioneel betrokken. Vooral ook omdat dit aanvoelt als dansvoorstelling en niet als film. En dat soort plottwisten gaan zich dan ook wreken. Zeker geen meesterwerk dus, wel een keer leuk en mooi om gezien te hebben. 3,5*.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 623 berichten
  • 470 stemmen

in mijn speurtocht naar mijn 100 favoriete films kwam ik deze tegen. Indertijd vond ik dit een subliem visueel spektakel in een voor mij grotendeels onbekend genre (martial arts). Dankzij Ang Lee echter begon het grote publiek (en ik) dit genre te ontdekken en in de slipstream heeft Yimou zijn melodrama's omgeruild voor martial arts spektakel. Maar na deze visie heeft deze film toch wat van zijn pluimen verloren. Het mager verhaaltje (liefdes driehoek) speelt af en toe parten op mijn interesse. Door de structuur van de film (nl actie scene - conflict scene over 'op wie ben ik nu verliefd' - actie scene - conflict scene over 'op wie ben ik nu verliefd' - enzoverder) kan de film me geen 100% meer boeien. Door het trage tempo van de film valt een standaard romantische verhaallijn extra op. Mijn aandacht ebt dan ook weg naarmate de film vordert. Maar de zinderende finale (wat een score) is nog steeds pure film poëzie over liefde en verraad en de opening in het bordeel is een (te vroeg ?) hoogtepunt. Nog steeds grandioze cinematografie met een kleurenpalet naargelang seizoen en fauna maar inhoudelijk oppervlakkig.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2506 berichten
  • 6797 stemmen

Hypermoderne elementen gaan samen met Chinese traditie in de spectaculaire maar stijlvolle wuxia-ensceneringen. Het zijn snelle opeenvolgingen van korte shots met slow motion en dolken die op hun doel afvliegen. De helden beschikken over fantastische talenten, zoals heel hoog kunnen springen en feilloos kunnen mikken van op grote afstand. Het resulteert nooit in bruut geweld, maar lijkt meer op de choreografie van een dans.

Zhang Ziyi is opgeleid als danseres. Ze heeft een zachte en een harde kant, bedwelmende ogen en een hoge schedel. Tegelijk is ze een bloem en een onverschrokken strijder. Ze zingt zelf het eeuwenoude gedicht over de fatale schoonheid uit het noorden, waarmee Mei de vernietiging aankondigt die haar eigen schoonheid teweeg zal brengen. Ze heeft de starende blik van een blinde die zich op haar andere zintuigen concentreert. Tijdens het echospel worden traditionele instrumenten bespeeld: de pipa (luit) en de tanggu (trommel). In de achtergrondmuziek zijn ook de erhu (vedel) en de dizi (dwarsfluit) te horen.

Er is een contrast tussen de felle kleuren in het bordeel en de herfstkleuren in het bos. In het reusachtige bamboebos is alles groen en draagt Mei een douli, zo'n Chinees bamboehoedje. Toen het onverwacht ging sneeuwen in oktober in de Oekraïne, gaf dat mogelijkheden voor een mooie climax. Het vindt plaats tijdens het verval van de Tangdynastie in de negende eeuw, maar je kunt het ook interpreteren als kritiek op de huidige Chinese regering - of net niet.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3301 berichten
  • 3859 stemmen

Was hier vroeger behoorlijk van onder de indruk maar de herziening viel niet mee. Het verhaaltje is echt flut, werd me op een gegeven moment veel te soapachtig en over-dramatisch. Daar staan tegenover de beeldcomposities die wel gewoon mooi zijn, al is het uitbundige kleurgebruik niet helemaal mijn smaak, doet een beetje denken aan die overdreven kleurrijke schilderijtjes met een berg en een waterval in de mindere Chinese restaurants. De choreografie van de vele gevechten blijft indrukwekkend, met de scène in het bamboebos als favoriet. De muziek vond ik niet zo bijzonder, meende dat op het eind ook nog wat Engels voorbij komt wat totaal niet paste.

Doet een beetje vrezen voor herzieningen van Hero en Curse of the Golden Flower, die in dezelfde stijl zijn gefilmd en allebei op 4* staan. Ik denk dat ik liever de jaren 90 Zhang zie.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 7342 berichten
  • 3462 stemmen

State of the art! Wat een ongelooflijk mooie film. Zhang Yimou weet me telkens opnieuw weer te verrassen met zijn prachtige beeldcomposities. De dansscène in het begin, de actiescène in de bamboe, het eindgevecht in de sneeuw. De zorg voor esthetische perfectie is adembenemend. Waar het in het begin lijkt aan te sturen op een avonturenfilm, waarbij de regering met een list het hoofdkwartier van de rebellengroep "de Vliegende Dolken" wil bereiken om hun leider te doden, vervaagt dit plot stilaan op de achtergrond om plaats te maken voor een liefdestragedie. Dat lijkt een vreemde keuze die misschien niet iedereen zal kunnen bekoren, maar gevoelsmatig is dit soort evoluties beter om de personages tot hun recht te doen komen.

Het ontbreekt "House of Flying Daggers" ook niet aan de nodige twists die hun effect absoluut niet missen. En eigenlijk is de film op zowat alle fronten geweldig : ook het acteerwerk tussen Chinees popje Zhang Zhiyi en Kaneshiro werkt zoals het moet. Mijn enige punt van kritiek is dat de mise-en-scène op het einde wel erg dik is aangezet : overgang naar winterse toestanden enkel en alleen voor de tragiek, de aanzwellende muziek, tragische blikken en bewegingen... Hmm, okee dan maar.