Shi Mian Mai Fu (2004)

Schitterende wushu-film, veel minder geforceerd dan Hero , met waanzinnige, dynamische actiescènes en een opzwepende soundtrack. Vooral de eerste drie kwartier zat ik letterlijk op het puntje van m'n stoel. (De dans!! Het echo-spel!! Het gevecht met de ruiters!! De bevrijding van Ziyi!!) Adembenemend! Ook de acteerprestaties van Takeshi Kaneshiro en vooral Zhang Ziyi waren meer dan behoorlijk, en het verhaaltje had de nodige twists, knipogen en verrassingen om bijna de hele speelduur te blijven boeien.

Ik zeg 'bijna', want vlak voor de finale valt Flying Daggers helaas toch nog op z'n kont. Het tempo wordt ineens ontzettend loom, en waar de climax had moeten zitten, zit helaas een melodramatisch rommeltje waar ik ronduit teleurgesteld door was.

Gelukkig maken de eerste anderhalf uur deze stevige domper meer dan goed.

4 sterren.

Fantastische film, absoluut overdonderend prachtig. Het verhaal vertrekt van een aantal archetypes die ik zelden zo zuiver heb zien uitgewerkt worden; voor sommigen simplistisch, maar ik denk dat als je daar voorbij kijkt, de film echt wel iets te zeggen heeft, al is het niet in letterlijke zin.

Schitterende effecten, erg mooie acteurs (en actrices) en (ik herhaal mezelf) gigantisch indrukwekkend. Jammer dat ik hem niet een week later gezien heb, want dan kon ik zeggen: Nu al dé film van 2005

Ik geef hem voorlopig 4.5 sterren, we zullen zien of dat nog evolueert later.

Al het visueeel spektakel van Zhang is prachtig zeker weten. Na verloop van tijd viel het kwartje alweer van ''oh ja zo'n verhaal weer''. Toch als geheel genoeg emotie, iets wat ik bv. de Wong Fei Hung reeks nooit heb kunnen vinden. Het einde is misschien te sterk, zowel visueel, muzikaal, als emotioneel 4.5 sterren

Wat een feest voor de zintuigen deze film. Geweldig kleurrijke beelden, mooie kostuums gedragen door mooie acteurs (m/v) compleet gemaakt door de prachtige muziek en geluiden. Bijna ieder shot in de film is gemaakt als een kunstwerk (zo kan je dus ook films maken). Bovendien wordt weer duidelijk gemaakt wat ook al weer onder oosterse vechtkunst word verstaan. De prachtig gestilleerde vechtscenes deden me meer dan eens aan moderne dans denken. Kunstwerkje dit 4,5*

Aanvankelijk stevende deze film af op een hogere waardering dan Hero. De eerste helft is echt heel erg mooi. Die dansscène met de trommels is echt heel cool, en sja... Bamboe hè. Geen wonder dat die panda's op uitsterven staan. Levensgevaarlijk, dat spul.

De tweede helft vond ik toch wel erg teleurstellend. Het eindgevecht ontaard in een belachelijke catfight (nog even en ze waren gaan bitchslappen, niet normaal) en Ziyi Zhang die eerst een dolk in haar hart krijgt, deze minuten later weer uittrekt, en dan NOG niet dood is (jaja, de hele film is al niet realistisch, maar dat vond ik dus juist wel meevallen, daarom stoorde ik me er nogal aan dat ze maar niet dood ging (en de rest van de zaal ook trouwens)). Sowieso had die hele driehoeksverhouding niet gehoeven van mij, zorgde ervoor dat de film nogal begon te trekken na een tijdje. Telkens dat heen en weer gedraaf met die peerden. Die beesten hebben echt overuren gemaakt.. De beelden bleven natuurlijk wel steeds mooi, dus het tweede deel gaat toch nog met een 3,5 lopen.

Totaal komt ie op 4 sterren.

Jammer. Het begon allemaal zo goed, erg aardig opgezet en natuurlijk visueel briljant. Hoogtepunt voor mij was wel als ze aangevallen worden in dat bamboe-bos.

Ik zat nog te denken 'het lijkt me niet mogelijk dat ze dit nog echt verknallen'. Maar ja hoor: een laatste halfuur tot driekwartier: echt hopeloos. Gewoon van Bold & the Beautiful niveau en dan kunnen de mooiste plaatjes van de wereld het niet meer redden.

Schitterend. Actiescènes zoals ik ze nog nooit heb gezien. Niks geen grote ontploffingen en bebloede helden die tussen twee maaltijden door even de wereld redden, maar schitterende, werkelijk prachtige actiescènes omhult in een mooi verhaal, die ietwat standaard is, maar dat nemen we voor lief. 4,5*

Zeer teleurstellende film met soapachtige verwikkelingen (inderdaad Bold & Beautiful niveau) en ook achterblijvend in actie ten opzichte van geweldige films als Crouching Tiger en Hero.

2*.

Na een hele tijd geleden "Crouching Tiger, Hidden Dragon" gezien te hebben, wou ik deze toch ook eens meepikken. Martial Art films hebben me, behalve in m'n prille jeugd, eigenlijk nooit kunnen boeien, tot de laatste maanden. Bij deze film had ik relatief hoge verwachtingen die helaas niet werden ingelost.
Ik moet Zhang echter nageven dat hij een uitstekend oog heeft voor esthetiek. De kostuums en decors zagen er bij wijlen betoverend uit. De bamboebos-scène die felgroen combineerde met lichte witte mist is één van de mooiste decors die je je kan inbeelden. Adembenemende kleurenpaletten waren er in overvloed, met de bijna-executie van Jin als hoogtepunt. Het maagdelijk witte gewas en de roodbruine struiken stonden in schril contrast met de felgroene en donkerblauwe kostuums van de twee personages, werkelijk prachtig om zien.
Wat de gevechten betreft kan ik kort zijn. Mooie choreografie maar verder kon het me allemaal niet boeien. Ik had dikwijls het "ik heb dit al vaker en beter gezien"-gevoel. Geef mij maar de kortere, maar meer doeltreffende gevechten uit Zatoichi.
En met het zoetsappige liefdesverhaaltje werd de film alleen nog maar zwakker. Hier had ik echt helemaal geen boodschap aan, plus het vertraagde de film nodeloos. Nuja, nodeloos...laat dit liefdesverhaaltje nu net de essentie van de film zijn.
Van de soundtrack had ik ook meer verwacht trouwens. Niet dat hij slecht was, dat niet, maar ik heb al beter gehoord.
Van deze film onthoud ik vooral een uitstekend kleurgebruik en... dat was het. Een teleurstelling, jammer maar helaas.

Tussen kunst en kitsch, maar de balans slaat gelukkig naar de kunst kant om. Schitterende kleurgebruik, prachtig geschoten, mooie muziek, goede choreografie (alleen iets té gechoreografeert soms) en uitstekende originele actiescene's. Het verhaaltje is wel een beetje kreupel maar dat neem ik maar op de koop toe.

Dikke 4*

En nog even een applausje voor het geluid want dat klonk echt heel erg goed.

Geniale cinema. Was diep onder de indruk. Ken weinig met meer cinematografische waarde. In het verlengde daarvan liggen de verbluffende vechtscènes, die tot de mooiste horen die ik ooit zag (misschien wel de mooiste). Ook het liefdesverhaal vind ik prima in elkaar zitten. Tenminste een keer lekker functioneel. De twists halverwege waren misschien een beetje flauw, maar omdat ik het niet zag aankomen (op het feit na dat Mei niet blind bleek) vergeef ik het de film. Het einde balanceerde op de rand van geniaal (het slotgevecht, samen met fantastische beelden) en flauw (Mei die maar niet dood ging. Toch ben ik geneigd te zeggen dat ook het eind eerder geniaal was, dan iets anders. 'Gelukkig' ging Mei toch dood uiteindelijk. Niet dat ik wilde dat ze doodging, maar als ze uiteindelijk het toch weer zou redden, zou ik het de film niet kunnen vergeven.

Grootse filmervaring. Beter nog dan Chrouching Tiger, Hidden Dragon en veel beter dan Hero. Een grootse filmervaring. In de bios had ie zonder twijfel 5 sterren opgeleverd. Nu 4,5.

Redelijke film, met zo hier en daar nog wat redelijke zwaardgevechten. Maar voor de rest haakt het een beetje af. Wat ik wel raar vond is dat als die twee gasten gaan vechten het ineens hard gaat sneeuwen.

Redelijk/matige film.

2,5*

Met nul komma nul verwachting begon ik aan deze film.

De film is toch bijzonder omdat er veel aandacht wordt besteedt aan de levensloop van een wapen op weg naar zijn slachtoffer. De one minute of fame wordt uitgebreid vastgelegd op camera, die alles registreerd. De ene keer doet hij je verdrinken in een geel veld en de andere keer volg je enkele pijlen die zich een baan naar hun slachtoffer banen .

De film zal mij vooral bijblijven vanwege de werkelijk verbluffende cinematografie. Ook daar speelt de camera een belangrijke rol in. De camera wisselt nogal eens van standpunt, soms spelen de gebeurtenissen zich af vanuit het kikvorsperspectief en soms vanuit vogelvluchtperspectief waardoor de hoofdpersonen kleiner lijken in de overweldigende contrastrijke kleurrijke omgeving. Maar wat ik vooral mooi vond was dat de dingen op de voorgrond heel helder zijn weergeven en naarmate je verder weg kijkt alles steeds vager wordt. Ook zie je zo veel overlappingen waardoor vele kleuren in elkaar overlopen.

Mooie momenten in de film waren er genoeg, absolute hoogtepunten waren de prachtige dansscène in het begin en het moment dat men een gevecht hield in de hoge bamboebomen . Prachtig. Maar ook het baden in het water en de prachtige velden waar de eindscène zich afspeelt zagen er schitterend uit.

De laatste 30 minuten zijn weliswaar een soort herhalingsoefening van het thema jaloezie , die Zhang ook al eens aanboorde in Raise the Red Lantern. Toch, stoorde ik me er niet aan, ik had het erger gevonden als men nog even gauw het probleem met de regering op zou lossen . Het verhaal is misschien flinterdun, maar toch heb ik mij geen moment verveeld. Veel waardering dus voor de prachtige beelden, die mij telkens deden genieten. Echt een film voor natuurliefhebbers. Een welverdiende 4*

Hier heb ik bijna niets aan toe te voegen.

Die mooifilmerij en het zoveelste perfecte gevecht gaan op den duur vervelen. Ik vond het een iets beter te pruimen verhaal dan Hero, maar het zoetsappige verhaaltje is gewoon te slap.

Bij vlagen fabuleuze fotografie en prachtige kleurengebruik. De mix van natuurlijk zwart-wit (bijv. de shots tussen de berken) en felle kleuren (zoals het groen van de bamboe en de kleren) is perfect gekozen.

Het verhaaltje lijkt misschien wat plat, maar het zorgt toch soms voor een verrassinkje. De choreografie tijdens de gevechten is bijzonder mooi uitgevoerd, vooral de echo-dans met die staande trommels in het begin is verbazingwekkend mooi gedaan.

Helaas vond ik de gevechten en het gebruik van wapens welliswaar leuk om te zien, maar volstrekt ongeloofwaardig, waardoor ik het na een tijdje wel gezien had. Het gros van de vliegende mesjes en pijlen verandert onderweg van richting, maar bereikt via iedere willekeurige omweg toch áltijd hun doel. Ze leken meer op radiografisch bestuurde gadgets, dan op serieus te nemen strijdmiddelen. Dat verpest het voor mij wel een beetje.

3*

Gisteren gezien. Wat een verbluffend mooie film, zeg! Met open mond zitten kijken!

Visueel echt prachtig Schitterende Tarkovskyaanse mooie beelden (witte berkjes, net als in Ivan Detstvo!) en het kleurgebruik en de kleurcontrasten zijn geweldig.

Enige minpuntje voor mij is dat gevlieg. Sorry, maar dat vind ik toch helemaal niks!

Deze eindelijk gisteren ook gezien.

Prachtige film, ontzettend mooi in beeld gebracht, begeleid door sfeervolle muziek.

Het verhaal doet er dan niet zo veel toe, maar had toch nog een paar verassende plottwists.

Ik vond trouwens dat het bij deze film wel relatief mee viel qua onrealistische gevechten. Het was niet zo overdreven als in bv Hero, waar bij ieder gevecht bij wijze van spreken zich louter in de lucht afspeelde. Dat ging me na een tijdje toen wel wat vervelen.

Bij deze film zat genoeg variatie in zowel de gevechten als in de locaties.

Enige kritiek heb ik dan wel bij een aantal slordig afgewerkte plotelementen:

Wie was nou de werkelijke leider van de Flying Daggers?

Hoe liep het nu af tussen de regeringssoldaten en de FD, die op het punt stonden te worden belegerd?

Hoewel de eindscene estetisch mooi en ontroerend, had ik niet het gevoel dat het verhaal echt uit was.

Ik geef hem daarom niet het volle pond, maar een acht, ofwel 4 sterren.

Oosterse films..... veel verder dan Duitsland ben ik nooit echt gegaan, en Martial Arts is niet helemaal mijn ding. Totdat ik deze film keek.

Het verhaal/drama is oppervlakkig, maar dat is niet waar deze film om draait. De film drijft volledig op de prachtige choreografieen, de mooi geschoten plaatjes, de rijke, fantasievolle kleuren en prachtige details. De film is sierlijk en stijlvol, zonder over de top te gaan. Knap stukje film. 4 *

Oosterse films..... iemand nog aanraders?

Het is toch jammer dat deze film uiteindelijk te langdradig wordt door het saaie drama dat erin verwerkt wordt. Sommige dans/vecht scenès zijn echt fantastisch en ook de meeste omgevingen (vooral in het bamboe bos) zijn briljant. De geniale gevechten worden echter naar het einde toe spaarzaam en hoewel de laatste scene in de sneeuw visueel erg mooi is, is de verdere inhoud amper meer om aan te zien. Bizar contrast.

Al met al 3,5*

Inzake beeldvorming is dit een meesterwerk.

Noch de beroemdste amerikaanse dancepartners, noch de Hollywood-macho's werden ooit zo in beeld gebracht.

Het verhaal lijkt aanvankelijk banaal en voorspelbaar maar naar het einde toe onthult zich een romantische, dramatische intrigue die, in een modernere versie, beslist voer had geweest voor een Harold Pinter.

De contestatie rond deze film bewijst zijn waarde.

Duizend jaar en een veelvoud aan kilometers zijn voor mij wat moeilijk geweest...

Eigenlijk ben ik het volledig hier mee eens. Visueel soms verbluffend mooi, maar qua verhaal en drama heeft de film in mijn ogen maar erg weinig te bieden.

3,0*

Shi Mian Mai Fu is een epische meesterwerk. Yimou Zhang is één van mijn favoriete regisseurs, cinematografisch gezien zet hij hier weer een kleurrijk prent neer.

Het kleurgebruik in deze film klopt tot in de details. Vooral de overgang tussen de jaargetijden is visueel zeer mooi om te zien. De acteurs zijn overtuigend, vooral Ziyi Zhang die in deze film zeer goed acteert. Verder vind ik de score een prachtige belevenis, die de sfeer van de film perfect overbrengt.

Shi Mian Mai Fu is van een hoog artistieke niveau en hoort zonder twijfel bij de top van de Wuxia films. 4.5*

Het eerste kwartier van de film beviel me niet zo. Die zang/dans/drum scènes vond ik maar weinig interessant wel mooi gefilmd maar verder weinig aan.

En zo gaat House of Flying Daggers door: Visueel erg sterke film maar verder weinig aan. Zo zeker de relatie tussen de 2 hoofdpersonages die in mijn ogen veel te veel uitgediept werd. Slecht was het niet en degelijk geacteerd maar het haalt het tempo te veel uit de film. Het concept is goed maar een beetje om zeep geholpen zo, erg jammer.

Zoals eerder gezegd is deze film vooral visueel sterk. Waar ik vooral van genoot was de slow-motion tijdens de actiescènes. Schitterend om pijlen en zwaarden traag hun doel te zien bereiken. Verder was het camerawerk erg goed, goed uitgekozen kostuums en mooi en fris kleurengebruik. De eindscène waarin het prachtig herfstlandschap onder de sneeuw valt vond ik ook een mooi scène.

De actie zit verder zeker ok maar voor de mensen die opzoek naar matrial art zou ik toch eerder doorverwijzing richting Tony Yaa en Sonny Chiba.

Ohja Ziyi Zhang haar personage had gewoon moeten sterven op het einde. Had veel beter geweest voor het drama en wat realistischer ook.

3,5*

Een van de meest bijzondere films die ik ooit heb gezien. Geweldige cinematografie, in dezelfde stijl als Hero die ik tevens ook erg mooi vond. Fantasievolle, verbluffende gevechten, bijzonder gebruik van kleuren en een prachtige soundtrack. De actiescenes waren zeer specaculair, en daarbij komt een goed verhaal. Een verhaal die in dermate is uitgewerkt, wat ik in weinig spektakelfilms heb gezien. Deze film hoort bij het selecte groepje films dat verhaal en spektakel perect weet uit te balanceren, dankzij het sterke regiewerk van Yimou Zhang.

Dit verhaal bevat meer dan genoeg diepgang en word nérgens cliché. De love triangle (zoals hierboven genoemt) zorgt voor de nodige drama, en daarin verwerkt zitten spectaculaire gevechten. De film wordt daarbij gedragen door goede acteurs. In feite in alles een geweldige film! 4.5*

Dikke pluim voor de actie, choreografie en cinematografie. Maar daar houdt het ook wel bij op. Met horten en stoten sleept het plot zich voort zonder echt heel boeiend te worden. Nadeel was dat ik bij het eerste optreden van Mei al het idee had dat ze helemaal niet blind was. Een dubbele plottwist met Leo maakt de film er echt niet beter op.. De vroegere kleinschaligere werken van Yimou Zhang (Raise the Red Lantern en Ju dou) kan ik veel meer waarderen.

Qua verhaal zijn er betere in dit genre. Films met meer fantasie en iets boeiender. Maar waar de film zich wel op toe legt is een visueel pareltje dat weinig te zien is in de filmwereld. Prachtige kleuren, aandacht voor detail, sterke choreografieën, ... Een streling voor het oog en dat is ten slotte zeer belangrijk bij films. Een iets beter verhaal en dit was een absolute topfilm geweest, al heb ik er nu ook best wel van genoten.

Ik ben liefhebber van de typische Oosterse stijl. De vechtkunsten, de mooie kleurrijke landschappen, de schitterende muziek en de cultuur op zich. Deze film was voor mij een ware droom, want alle elementen die voor mij de Oosterse cultuur zo prachtig maken, zijn in deze prent verwerkt.

De film is een opéénvolging van schitterende scénes. Wanneer je denkt de beste scéne van de film gezien te hebben, en je vermoed dat het niet meer beter kan, wordt je toch weer verbluft door een hoogstandje waar je mond van openvalt. De dansscéne op het begin, het gevecht in het bloemenveld, de momenten waar de pijlen van de boog door ze lucht suisen en vooral het slotgevecht zijn stuk voor stuk magistrale gebeurtenissen waar ik ten volle van heb gesmult.

Ook de acteerprestaties waren uitzondelijk goed. Ziyi Zhang speelt uitstekend als de blinde Xiao Mei, en de rest van de cast zet ook een meer dan voortreffelijke prestatie neer. Ook de verhaallijn was erg prettig, en goed volgbaar. De vele actiescénes maakten dit een plezier voor het oog. De figuranten in deze scénes waren talrijk en schitterend vormgegeven. De verschillende camerastandpunten waren schitterend uitgevoerd en is het ultieme bewijs wat voor een briljante regisseur Yimou Zhang is. Alles werd ondersteund door een schitterende soundtrack verzorgd door Shigeru Umebayashi.

Uiteindelijk kom ik tot het besluit dat deze film een ware parel is en dat hij zeker een plekje in mijn top 10 krijgt. Dit maakt me benieuwd naar meer films van Yimou Zhang.

Goed actie-drama epos.

Hero deed me niet zo veel, Curse of the Golden Flower vond ik aardig, maar de 3de film die ik van deze regisseur zie doet het een stuk beter.

Waar veel het eerste gedeelte het beste stuk vonden, vond ik de film pas echt opbloeien vanaf de scène in het bos met de bamboe-bomen (erg gave scène overigens).

Visueel een lust voor het oog, heerlijke kleurtjes en ook de muziek mag er wezen. Ook het acteerwerk is voldoende.

Dat Mei niet blind is mocht geen verrassing wezen, maar ik zag dan weer niet aankomen dat Leo een spion van the house of flying daggers was.

Fijn werkje om je te zien, maar het is de 2de helft met 2 heerlijke scènes (eerdergenoemde en de eindscène in de sneeuw) die het naar een hoger niveau trekt.

4*

Lichtelijk teleurstellend na Hero, die naar mijn mening toch visueel sterker was. Ik kon daar bijvoorbeeld erg genieten van de decors in een bepaalde kleur, waarbij de mensen eenzelfde kleur kostuums droegen. Hier dat alleen gezien in het bamboebos.

Verder verzandt de film een beetje in het melodrama op het einde, wat ook een beetje jammer is. De soundtrack is okee, maar weet de boel niet naar een hoger peil op te trekken.

Neemt niet weg dat de film visueel nog altijd meer te bieden heeft dan menig andere film. De trommelscène is bijvoorbeeld fantastisch om te zien. 4*.

Schitterende sfeer.

Waar de eerste helft van de film voldoende spanning en met name actie kent, vervalt de tweede helft wat meer in de romantiek. Niet dat dit slecht werkt, maar het haalt een beetje de flow weg. Ondanks alles blijft het camerawerk, alsmede de vormgeving fenomenaal. Het geeft de film een schitterende sfeer.

Zeer goed.