Meningen

Wat een leuk product uit de brave jaren '50 (ook al is het productiejaar 1960), waar ABN praten tot kunst verheven is en de beleefdheden je om de oren vliegen. Het verhaal is uiterst amusant en hoewel het verloop ervan erg voorspelbaar is, houdt Haanstra het 90 min vol om de vaart erin te houden. De acteurs snappen hun rol allemaal uitstekend en zijn behoorlijk op dreef. Het is een leuk portret van de Belgische hoofdstad en de vriendschappelijke strijd tussen twee buurlanden, krijgt leuk vorm door de pittoreske toer door de twee landen. Jammer dat speelfilms als deze en dokter pulder een beetje vergeten zijn, terwijl ze hartstikke leuk zijn. 4 sterren (eigenlijk heeft mijn iPhone in zijn onvermogen halve sterren uit te delen me ervan overtuigd naar boven af te ronden).

Ontzettend niet grappig. Heb geen een keer ook maar kunnen glimlachen om de flauwe grapjes. Oehoe wat is sex toch een leuk onderwerp om lekker snedig over te doen. Niet op deze manier dus. Heel flauwe dialogen. Ik weet niet wat dat is, maar je hoort de acteurs bijna gewoon een script voorlezen. Ik zie Smith ook echt al zitten achter zijn schrijftafel. Volgens mij vindt hij het zelf ook heel geestig allemaal. Smith wordt vaker verweten puberaal te zijn in zijn films. Ik vind puberaal helemaal niet per definitie een probleem. Maar wel als het zo'n vervelende puber is die zichzelf erg grappig vindt met zijn gelul over sex. Vind niets mis met lekker gevloek en slap geouwehoer in films, of dat nu over sex is of niet. Het woord Fuck of Pussy op zich is geen grap. Echt heel treurig.

1,5 sterren voor een bijzonder ongetalenteerd en eenzijdig filmmaker.

Ietwat geforceerd betekenisvolle film met archetypen die nauwelijks werken. Het doet nogal belachelijk aan allemaal. Ergens snap ik de aantrekkingskracht van Zardoz nog wel, maar vond het allemaal te minimaal om goed te zijn. De gewichtige gesprekken en de getrokken parallellen met het heden zijn te obvious en te veel op de voorgrond. Het zit een vermakelijke film in de weg. Wel een mooi einde trouwens, net zoals een aantal andere momenten. Bijzondere afslag in de carriere van Boorman, die hij hierna nog verder inzette. Niet oninteressant, maar allerminst geslaagd. 2 sterren.

een van de betere van Kitano die ik zag. mooi gefilmd en schitterende beelden. de cgi effecten zijn over de top en eigenlijk niet echt heel mooi gedaan, maar dat is dan ook het enige minpunt. veel grappige momenten (die gekke buurjongen), onderhoudende voortstuwing van het verhaal, veel actie en interessante karakters. prima film die zeker 4 sterren verdient.

Leuke film weer hoor. Ik moet eerlijk zeggen dat ik alle films van Miike (trouwens pas 8 gezien tot nu toe) leuk vind, maar vaak ook niet meer dan dat.

Dit was hartstikke leuke onzin en bij vlagen hilarisch. Echt los gaat het niet helemaal helaas en dat valt me een heel klein beetje tegen van de koning van de overdrijving. Maar goed, aan de andere kant maakt ie alleen maar op zijn minst leuke films, tot nu toe. 3,5 sterren en dat begint een beetje een vertrouwd cijfer te zijn voor hem.

Hoewel ik lang niet alle films van Allen even geslaagd vind, zitten zijn films vaak volgestopt met originele uitgangspunten en goede ideeen. Zo ook hier. Erg vermakelijk, goed bedacht en knap gemaakt. 4 sterren. Robert Zemeckis, Eat your heart out!

Ja erg mooi. De film heeft een grote naam en maakt die status wel waar. De getoonde metaforen over de aarde en het leven zijn wellicht wat teveel een open deur, maar dat is niet altijd (en zeker in dit geval) erg. Vooral niet als het zo mooi gebracht wordt. Ik vond de combinatie van het poëtische (waarbij ik uiteenlopend aan mensen als Malick en, voor de hand liggender, Tarkovsky moest denken) en het sterk aangezette sociaal politieke commentaar erg interessant.

Je merkt dat het onderwerp en al dat er in zit, de maker aan het hart ging. Hij maakt zich druk. Hij heeft wat te zeggen. Het is een persoonlijk project. Het theatrale en groteske dat die compleet andere vorm van filmkunst in het stille tijdperk ooit was, helpt Zemlya op momenten op weg. Maar deze late stomme film heeft eigenlijk (letterlijk ) te veel te vertellen dan goed is voor tekstbordjescinema. Hij zal in mijn geheugen blijven door het al door anderen gememoreerde begin en eind en een dansscène. Die bevreemdende, grappig en magische dansscène. Niet toevallig de momenten waarop echt gezwegen werd.

Eigenlijk is dit een film die je moet ondergaan, maar af en toe had ik plots de indruk dat ik iets gemist had, waardoor ik wat overeind krabbelde in een poging erachter te komen wat dat dan was. Of dat komt omdat de censuur de film heeft verminkt (of is ie inmiddels in ere hersteld?) of dat ik gewoon onoplettend was of dat ie op momenten niet zo goed verteld werd, zou ik nog niet met zekerheid durven zeggen. Misschien was het ook onverstandig om Zemlya te kiezen op grond van de speelduur, aangezien dat toen beter in mijn schema paste. Het werkt beter als je gewoon zin hebt in de gemaakte keuze.

Schitterende film. Heb sinds Amarcord niet meer zo'n persoonlijke film gezien. Moet de film nog eens zien wil ik het allemaal bevatten, maar het was allemaal prachtig. Letterlijk en figuurlijk. 4,5 sterren.

Een vrij spannende, goed gemaakte en geloofwaardig gebrachte film. Heb me op zich prima vermaakt.

Toch twijfel ik een beetje. Voor een film die zo sterk flirt met realisme, is bijvoorbeeld het hoofdpersonage wel erg heroïsch en hoe zij de hele operatie beleeft, is gewoon heel erg Hollywood met alle trucjes die daar bij horen. De film lijkt heel realistisch, maar eigenlijk komt het er op neer dat het manipulatieve dat eigenlijk elke film wel een beetje heeft, hier niet minder inzit, alleen wat beter gemaskeerd (en misschien wel slimmer gebracht) is. Het is ook lastig te zeggen waar feiten ophouden en het fictieve begint op sommige momenten. Ik wantrouw de film en Bigalow enigszins, maar vond het vermakelijk en geloofwaardig gebracht (maar als je verder kijkt en nadenkt is dat geloofwaardige op veel momenten twijfelachtig).

[edit] discussie gelezen en Ramon K heeft zeker een punt. Ben het niet 100% eens met zijn betoog, maar wat hij zegt snijdt hout.

Dat Gilliam humor heeft is al bijna een halve eeuw bekend. En het is precies dat, dat zijn films bovengemiddeld de moeite waard maken. Toch vond ik dat in the Zero Theorem niet ten volle uit de verf komen, anders was het echt een meesterwerk geweest. Want de film is een kleurrijk spektakel. Visueel erg verzorgd. Soms nogal kitscherig, maar je kijkt in elk geval je ogen uit en Gilliam leeft zich helemaal uit. Hij stopt er verder opnieuw niet te missen existentiële thematiek en maatschappijkritiek in. Niet erg subtiel dus, maar zonder veel pretentie. Het is niet meer dan een kapstok om het zijn personages moeilijk te maken. Gilliam heeft er een zwak voor, hoofdpersonages die het zwaar te voorduren krijgen. Net als in het vergelijkbare (maar veel betere) Brazil is de hoofdpersoon een vrij kleurloos type die in zijn zoektocht naar de zin van het bestaan, een leeg bestaan leidt.Dat is de grap. Jammer dat de bijpersonages niet helemaal uit de verf komen, net als de op papier interessante cast. Ook Waltz lijkt niet helemaal gemaakt voor deze rol. Normaal gesproken vind ik hem wel goed, kan dan ook niet helemaal mijn vinger leggen op het waarom. Gilliam heeft een aantal meesterwerken gemaakt, waar erg weinig aan mankeert. Meestal is zijn werk echter sterk, maar met zijn mankementen. Dat geldt hier ook wel weer. 3,5 sterren.

Big fun. Het tempo is moordend, de vechtscènes zeer aardig, de overige actiescènes idem en het verhaaltje mager, maar niet onvermakelijk. Leuk, dikke 3,5 sterren.

Volledig in de lijn van Underground en Black Cat White Cat, maar wel wat minder goed. Toch is ook dit weer een heerlijke anarchistische komedie waar van alles gebeurt. De geestige momenten (denk aan een ezel met liefdesverdriet die zelfmoord probeert te plegen, een wel erg uit de hand gelopen voetbalwedstrijd, een beer die de spoorwegambtenaar heeft omgebracht, een nogal vervelende kat die het eten onder je neus weg rooft, een mooie droomscene op een vliegend bed, een bizarre boksscene, vreemde telefoonsex en zo veel meer) worden uitermate prettig in beeld gebracht. Ook deze film heeft (net als het verder geweldige Underground) een klein inkakmomentje halverwege, maar het blijft een vrolijke en kleurrijke bende. Kusterica heeft mijn volledige aandacht. 4 sterren. Op naar meer!

Leuke zombiefilm, die zijn inspiratie net effe te nadrukkelijk bij Night en Dawn heeft weggeplukt. Jammer, want verder een erg goede film. Goeie gore, grappige momenten en veel sfeer (door de muziek voor een groot deel). 4 sterren. Binnenkort meer zien van Fulci.

Hoewel het niet erg origineel is en mede daardoor wat voorspelbaar, kan ik dit soort films toch niet genoeg in mijn dvd-collectie hebben als gezond evenwicht met zwaardere kost. Film vloog voorbij en ik heb het niet vaak meer, maar vond dat de film veel te hard op schoot. Ik was helemaal nog niet uitgekeken. 4 sterren, hartstikke leuk.

Leuke film, met een sterke combinatie van komedie, drama en zelfs thriller. Aardig idee, die niet zo origineel is als sommigen hier doen vermoeden. Behoorlijk sterk geacteerd en in beeld gebracht. 4 sterren.