menu

Zerkalo (1975)

Alternatieve titels: The Mirror | De Spiegel | Зеркало

mijn stem
3,77 (356)
356 stemmen

Sovjet-Unie
Drama
108 minuten

geregisseerd door Andrei Tarkovsky
met Margarita Terekhova, Ignat Daniltsev en Larisa Tarkovskaya

Een stervende man denkt terug aan zijn leven: zijn jeugd tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn toenemende zelfstandigheid tijdens zijn adolescentie, en later een pijnlijke scheiding in zijn familie. Ook denkt hij terug aan de veranderingen van zijn omgeving tijdens zijn leven.

zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Ik vond het anders geen onaardige poging, want die vind ik aan jouw omschrijving ook wel voldoen (niet allemaal even goed trouwens), maar omdat ik je ken, kan ik me voorstellen dat wat anders bedoelt/zoekt.

Tarkovskiy's Nostalgia past trouwens wel prima, maar die zag je volgen mij nog niet. Maar La Grande Bellezza, Otte e Mezzo en Naked zijn natuurlijk ook "associatieve, emotionele, filosofische en biografische bespiegelingen van het leven".

avatar van Verhoeven
In iedere titel die Cucciolo noemt zit wel 'iets' maar ik zoek het totaalplaatje. De kijk van Fellini en Sorrentino op de (religieuze) wereld is bijvoorbeeld niet de mijne. De Witte Waan sluit nog het beste aan bij Naked maar te lang geleden gezien. Kreeg van McSavah nog de TIP van Apa (István Szabó).

avatar van wibro
3,5
Deze Tarkovsky viel mij toch enigszins tegen. Het zag er allemaal wel mooi uit maar met het verhaal kon ik niet veel. Dat liet mij met nogal vraagtekens achter. De mooiste scènes zaten trouwens in het begin zoals de brandende hooischuur en de droomscène, waarbij stukken uit het plafond naar beneden vielen. De score trouwens met muziek van Bach was dik in orde.
Nu heb ik alle films van Tarkovsky gezien of herzien. Stalker blijft voor mij nog altijd zijn beste film en deze helaas toch een van zijn minste.

3.5*


avatar van Bélon
4,0
wibro schreef:
De mooiste scènes zaten trouwens in het begin zoals de brandende hooischuur en de droomscène, waarbij stukken uit het plafond naar beneden vielen.


Mooi ja bij die droomscène kwam dus een half plafond naar beneden door zware lekkage. Dat heb ik ook wel eens in het echt meegemaakt en dat was niet zo dromerig dat stonk behoorlijk

Voor mij de makkelijkst wegkijkende Tarkovsky die ik heb gezien door de relatief korte speelduur en afwisseling van kleur en zwart/wit, documentaire en fictie. Niet dat ik denk veel te begrijpen -zeker die gedichten gaan langs mij heen- maar dat geeft niet want ik vond de algehele kijk- en luisterervaring prettig.

Tarkovsky was wel fan van Bruegel: net als in Solyaris (1972) komt "Jagers in de sneeuw" weer aan bod, alsmede een portret van Bruegel in een boek buiten op een tafel. Ook de brief van Pushkin over de speciale positie van Rusland t.o.v. het (Europese) Christendom was opvallend.

4,0*

avatar van kevin_vp
5,0
Niemand komt in de buurt van het beheerste meesterschap van Tarkovsky. Malick en Reygadas zijn slechts slappe aftreksels. Ja, ik heb een objectieve maatstaf in mijn broekzak zitten. Tranen van pure schoonheid. Elk shot is een schilderij. De artificial eye blu-ray is goddelijk (qua transfer kwaliteit). Stel dat als Tarkovsky opdroeg om mij te bekeren tot het christendom, dan zou ik het niet afwijzen... Eindigen doe ik met de dezelfde woorden als Von Trier.
Tarkovsky = GOD

avatar van mjk87
3,0
Moeilijk. Het ziet er allemaal schitterend uit. de frisgroene natuur of de dromerige beelden ondersteund door het geluid van druppelend water. De film weet ergens wel de volle speelduur zo te boeien. Het is eigenlijk een aaneenschakeling van losse mooie momenten. Maar dat is het dan ook, want meeleven is er nergens bij. Buiten dat het fragmentarisch is geschoten is het op momenten volstrekt onbegrijpbaar. Het is dat ik een plot had gelezen dat er nog iets uit te halen viel.
Ergens denk ik ook wel dat de film dieper gaat, dat de hoofdpersoon een metafoor is voor Rusland die terugkijkt op wat hij ooit was, zeker in de Tsaristische tijd met alle grote schrijvers die veelvuldig geciteerd en genoemd worden. Maar het kan net zo goed zijn dat er dar helemaal geen link mee is. 3,0*.

avatar van John Milton
3,5
Het zal Tarkovsky fans vermoedelijk jeuken, maar 5 jaar na het verdwijnen uit de IMDb top 250, is Zerkalo weer terug.

Toen de grens om te kwalificeren werd opgerekt van 3000 naar 25.000 titels, sneuvelden een aantal fijne titels die niet genoeg ratings hadden. Zerkalo was er een van. Gelukkig is met het beter beschikbaar worden van die films het aantal stemmen weer toegenomen, zodat velen hun plekje weer terugwinnen ten koste van een vaak populairdere film die net wat lager gewaardeerd was.

Lijkt mij een goede zaak, zou me niet verbazen als er best wat mensen zijn die adhv die vaak verguisde toplijst, toch bepaald soort films ontdekken.

Minpunt: had ik eindelijk Kimi No Na Wa gezien en de lijst compleet, sta ik weer op één na. Inderdaad ik moet Zerkalo nog zien. Was er laatst aan begonnen en vond het helemaal geweldig. En toen sukkelde ik in slaap. Poging 2 dan maar de komende weken.

avatar van John Milton
3,5
Prachtig, soms ongrijpbaar maar ook heel erg pittig. Nog meer dan Andrey Rublyov (1966), denk ik dat Zerkalo baat heeft bij meerdere kijkbeurten. De poëzie momenten van pa Tarkovsky doen het helaas echt niet voor me, en de archiefbeelden eerlijk gezegd evenmin.

Vooralsnog niet mijn favoriete Tarkovsky.

p.s. ironisch dat ik nu zelf ietsjes meehelp met het zakken van Zerkalo in de top 250... Gelukkig hakt het er niet te erg in

avatar van baspls
3,5
Een man (die geen enkel moment zelf in beeld is) kijkt terug op zijn leven en herinnert zich dan vooral zijn jeugd en zijn moeder.

Zerkalo is weer prachtig opgenomen. Tarkovsky is de meester van de camerabeweging, te zien in geniale shots waarin de camera zich door interieurs manoeuvreert of personages volgt. Surrealistische zwart-witbeelden worden afgewisseld met dromerige kleurenbeelden. Met name de sfeervolle flashbacks waren prachtig geschoten. De scènes met de winterlandschappen lijken tot leven gewekte schilderijen van Pieter Bruegel. Ik blijf me steeds weer verbazen over hoe Tarkovsky de natuur naar zijn eigen hand lijkt te kunnen zetten, toch hadden de Russen daar ook zo hun trucjes voor. Hoe het gras in het begin op precies het goede moment gaat golven is namelijk gecreëerd door een helikopter te laten opstijgen net buiten beeld. Als soundtrack is diverse klassieke muziek gebruikt van o.a. Henry Purcell, de Matthäus-passion van Bach en Stabat Mater. Het spel tussen beeld en geluid is prachtig.

Over de diepere mening van de film ben ik niet veel wijs geworden. Nu zijn Tarkovsky's films sowieso niet het meest toegankelijk met hun diepe filosofische dialogen en poëtische verwijzingen. Vooral het verwerken van de vele stock-footage beelden van oorlogen leek erg willekeurig, al moet het natuurlijk de oorlogscarrière van vader en zoon voorstellen. De Spaanse burgeroorlog, De tweede wereld oorlog en de Chinese revolutie zijn allemaal momenten waarop Russische militairen in het buitenland uitgezonden waren.

Een theorie over de inhoud waar ik mezelf wel in kan vinden is dat de hoofdpersoon een allegorie is op Rusland zelf, dat met weemoed terug denkt aan de Tsaristische tijd. Er worden immers vele dichters uit de tsaristische tijd geciteerd en er zijn ook veel verwijzingen naar het westen (uit de tijd voor de afscheiding). Hoe meer ik daarover nadenk, hoe meer ik me verbaas dat Tarkovsky deze film heeft kunnen maken in de Sovjet-unie.

Ik vind Zekalo vooralsnog geen meesterwerk zoals Stalker, Solyaris of Andrei Rublev dat waren, maar de prachtige cinematografie van Tarkovsky mag er altijd wezen. Wellicht dat ik de film bij een latere herziening meer kan waarderen. Tarkovsky's stijlelement is in ieder geval alom aanwezig: eeuwig druppelend water.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:09 uur

geplaatst: vandaag om 21:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.